Ciąża w patologii wątroby

Zasilanie

Pozostaw komentarz 3,407

Stan, w jakim znajduje się wątroba w czasie ciąży, jest zmienny. Ciało zaczyna ciężko pracować, ponieważ jest pod ciężarem utrzymywania drugiego organizmu. W wątrobie nie tylko wzrasta obciążenie, ale wszystkie inne narządy zmieniają tryb działania na bardziej intensywny. W końcu organizm kobiety bierze odpowiedzialność za owoc.

W czasie ciąży wątroba przyszłej matki może cierpieć z powodu wahań hormonalnych lub fizycznych skutków rosnącego płodu.

Informacje ogólne

Narządów u kobiet bez patologii podczas ciąży nie zmieniają wielkości, kształtu i struktury. Ale funkcjonalność wątroby ulega zmianom, ponieważ u kobiet zmienia się ciśnienie, ukrwienie i zapotrzebowanie na składniki odżywcze. W okresie zatrucia (późnej gestozy - gestozy) wątroba cierpi najbardziej. Dlatego warto przyjrzeć się zasobom zasobów tego ciała. Hormony, które są produkowane w czasie ciąży, również stanowią dodatkową pracę. Metaboliczne produkty życia płodowego są przetwarzane przez filtrację z wątrobą. Takie procesy powodują zmiany w stanie skóry. Zwykle rozpatrywane są objawy erupcji w wątrobie na pierwszym etapie, efekt ten obserwuje się u 6 na 10 kobiet w ciąży. Najczęstsze rodzaje wysypek:

  • telangiektazja;
  • rumień dłoni.

Nie patologiczne przyczyny bólu w okolicy wątroby

Wątroba kobiety w ciąży radzi sobie z produktami życiowej aktywności dwóch organizmów, poprzez filtrację z toksyn i innych szkodliwych substancji. Czasami dieta kobiety nie jest lepsza, istnieją specjalne nawyki żywieniowe, jest to przyczyną tolerowanych bolesnych doznań. W tym przypadku system trawienny walczy sam, bez wpływu na lek.

Zdarza się, że wątroba boli podczas ciąży w okresie aktywnego wzrostu płodu. Jednocześnie następuje zmiana ciśnienia w narządach jamy brzusznej, zmienia się skład krwi. Brak równowagi hormonalnej powoduje ból nie tylko w okolicy wątroby, ale także w całym ciele. Brak równowagi hormonalnej, składniki odżywcze i zmiany w składzie krwi wywołują ból w ciele i chroniczne zmęczenie.

Cechy kobiecego ciała w ciąży

W początkowej fazie ciąży produkowane są hormony zapobiegające skurczom macicy. W końcu, jeśli macica się skurczy, istnieje możliwość poronienia. Kobieta rozpoczyna przygotowania do karmienia dziecka już w drugim trymestrze ciąży, w tym celu produkuje się hormon prolaktyny. Jego stężenie we krwi wzrasta kilkadziesiąt razy. Kiedy kobieta znajduje się w "interesującej" pozycji, powstaje tymczasowy narząd - łożysko. Rozwija się niezależnie i dojrzewa. Funkcje łożyska:

  • Ochronny. Organ chroni płód przed patogennymi bakteriami i toksynami.
  • Pożywne. Owoc jest dostarczany przez powietrze i składniki odżywcze z powodu łożyska.
Powrót do spisu treści

Kiedy nadszedł czas na wizytę u lekarza?

Głównym objawem choroby wątroby jest ból pod żebrami po prawej stronie. Ból, uciska, przycina lub naciska w zależności od choroby. Drugim znakiem, który pojawia się w patologiach wątroby, jest zażółcenie skóry. Jeśli ciało pojawia się w ciąży z siatką kapilarną lub siniakami bez powodu, pilnie należy skonsultować się z lekarzem. Te objawy wskazują na naruszenie syntezy białek, która zależy od wątroby.

Choroby wątroby i ich główne objawy

Często kobiety w ciąży chorują na wirus zapalenia wątroby typu A. Choroba nie jest szkodliwa dla płodu lub noworodka. Ciężarnym kobietom w ciąży jest ciężko zapadać na WZW typu B. Aby uniknąć infekcji noworodka, jest on natychmiast szczepiony. Jeśli kobieta ma przewlekłe zapalenie wątroby, w trakcie ciąży choroba staje się lekka. Objawy zapalenia wątroby:

  • zażółcenie skóry i twardówki oczu;
  • ciemny mocz;
  • lekki kał;
  • apatia;
  • słaby apetyt;
  • bolesne odczucia w prawym podżebrzu.

Rozpoznanie kamicy żółciowej wyjaśniono niestabilnym hormonalnym podłożem kobiety. Kamienie pojawiają się w narządach w pierwszym trymestrze. Sygnał na kamieniach - ból podczas oddawania moczu. W celu ostatecznej diagnozy lekarz wysyła ciężarną kobietę do wykonania USG. Jeśli konieczne jest usunięcie kamienia, operacja jest wykonywana po dostarczeniu. Przed tym zabiegiem ma na celu zatrzymanie stanu zapalnego.

Wyłącznie podczas ciąży manifestuje się cholestaza wewnątrzwątrobowa. Ponieważ przyczyną choroby jest specjalne tło hormonalne. Wady metabolizmu wpływają na funkcje filtracji, tworzenia i separacji żółci. W przypadku cholestazy płodowej jest całkowicie bezpieczne. W trzecim trymestrze wzrasta ryzyko żółtaczki cholestatycznej. Istotą choroby jest nagromadzenie żółciowego pigmentu w wątrobie. Jest to naruszenie metabolizmu białka i cholesterolu. Ta dolegliwość jest bardzo niebezpieczna, więc często dochodzi do aborcji, aby uratować życie kobiety.

Diagnoza problemu

Po zebraniu wywiadu, w którym lekarz dowiaduje się o naturze bólu i stanie kobiety, przeprowadzić badanie błony śluzowej i skóry. Na podstawie wyników pierwszych etapów badania zidentyfikowano rzekome przyczyny problemów z wątrobą. Następnym punktem w badaniu jest badanie palpacyjne jamy brzusznej. Aby ustalić diagnozę, kobieta w pozycji jest kierowana do:

  • USG wątroby;
  • analiza moczu;
  • badanie krwi;
  • w rzadkich przypadkach - biopsja.

Leczenie wątroby podczas ciąży. Funkcje

Terapia zapalenia wątroby oznacza mianowanie "interferonu" i "rybawiryny". Terapia guza rozpoczyna się po porodzie, ponieważ leki znacząco wpływają na rozwój płodu. W zarejestrowanych przypadkach leczenie u kobiet w ciąży "interferonu" powoduje hipotrofię płodu. Biorąc pod uwagę fakt, że kobieta nosi płód, lekarze zalecają szczególną ostrożność przy koncentracji substancji w preparatach. Jeśli w trakcie leczenia "Interferon" kobieta zajdzie w ciążę, terapia zostaje przerwana za pomocą leku, ponieważ jest to obarczone konsekwencjami, które wpływają na zdrowie nienarodzonego dziecka.

Leczenie wątroby u kobiet w ciąży powinno odbywać się pod nadzorem lekarza, przy użyciu najbardziej oszczędnych metod.

Aby chronić płód przed infekcją wirusami przenoszonymi pionowo, warto zaszczepić kobietę przed porodem, a dziecko zaraz po urodzeniu. Zaleca się, aby metoda cięcia cesarskiego, taka dostawa, minimalizowała ryzyko przeniesienia wirusa na dziecko. Inne choroby są leczone lekami homeopatycznymi, które mają mniej skutków ubocznych. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, wybrać niezbędne preparaty, z najbardziej oszczędnym działaniem.

Środki zapobiegawcze

O wiele trudniej jest leczyć chorobę niż przestrzegać zasad, które pomagają utrzymać zdrowie kobiet w tej sytuacji. W normalnym funkcjonowaniu wątroby zaleca się prowadzenie zdrowego stylu życia przed zajściem w ciążę. Na etapie planowania dziecka warto poddać się badaniu wątroby i, jeśli to konieczne, rozpocząć leczenie z wyprzedzeniem. Pierwszym elementem profilaktyki jest dieta dla wątroby podczas ciąży. Dieta opiera się na następujących zasadach:

  • Wykorzystanie owoców i warzyw jako podstawy diety.
  • Warto wybrać chleb żytni bez drożdży.
  • Odmowa wyrobów cukierniczych na rzecz suszonych owoców.
  • Stosowanie zdrowych tłuszczów zawartych w rybach, awokado i orzechach.
  • Lepiej gotować samodzielnie, kontrolując w ten sposób użyteczność wszystkich składników.
  • Przydatne jest picie wody mineralnej bez gazu. Warto pamiętać, że norma wody wynosi około 2 litry dziennie.

W zapobieganiu choroby wątroby pomoże ćwiczenia fizyczne. W czasie ciąży warto wybrać spacery na świeżym powietrzu lub specjalną jogę przeznaczoną dla kobiet w pozycji. Zwiedzanie jest zalecane w wolnym tempie, a zajęcia sportowe w grupie nie tylko poprawią zdrowie, ale pomogą zrelaksować się emocjonalnie. Ważne jest, aby spać, nie mniej niż 8 godzin lub nawet więcej.

Choroba wątroby w ciąży

W czasie ciąży kobieta ma poważne problemy z wątrobą. W tym okresie obciążenie pracą na ciele jest wysokie. Należy pamiętać, że narządy wewnętrzne kobiety w ciąży pracują dla dwojga, więc choroby przewlekłe dają o sobie znać. Gdy dziecko nosi dziecko, może mieć niewielkie zmiany w strukturze, granicach i wielkości wątroby, upośledzone jest również ukrwienie. Taki proces jest naturalny. W niektórych sytuacjach można zaobserwować znaczące zmiany w analizach, które są niebezpieczne dla życia kobiety i dziecka. Jakie choroby wątroby obserwuje się u kobiet w ciąży?

Fizjologiczne zmiany w wątrobie w czasie ciąży

W tym czasie wątroba intensywnie pracuje, ponieważ musi oczyścić ciało kobiety ze szkodliwych substancji, aby płód rozwijał się normalnie. Również ciało poprawia metabolizm podczas ciąży.

Niebezpieczeństwo! Jeśli u kobiety wystąpi ciężka choroba wątroby lub wystąpi późne zatrucie, konieczne jest podjęcie pilnych działań. Patologia negatywnie wpływa na rozwój płodu.

W przypadku przedwczesnego wykrycia chorób wątroby kobiety w ciąży mogą mieć poważne powikłania - hipotrofię płodu, późne zatrucie, problemy z porodem.

Jeśli ciężarna kobieta nadal wykazuje patologię wątroby, musi być hospitalizowana. Najczęściej występuje to we wczesnej dacie lub na dwa tygodnie przed porodem. W niektórych sytuacjach z ciężką chorobą wątroby należy przerwać ciążę.

Kobieta powinna zacząć się martwić, jeśli zauważy, że ma pożółkły skórę, twardówki oczu, być może choroba Botkin, który jest traktowany wyłącznie w szpitalu i może poważnie zaszkodzić dziecku.

Choroby wątroby w pierwszym i drugim trymestrze ciąży

Wideo: Elena Malysheva. Trzy testy na chorobę wątroby

  • Cholestasis.
  • Żółtaczka z ciągłym wymiotowaniem.
  • Zespół Dabin-Johnsona.
  • Dystrofia tłuszczowa wątroby.
  • Toksemia i niewydolność wątroby.
  • Zespół Badda-Chiari.
  • Pęknięcie wątroby.
  • Wirusowe zapalenie wątroby typu A, B lub C.

W jaki sposób lekarz wykrywa chorobę wątroby u kobiety w ciąży?

Jeśli lekarz stwierdzi naruszenie w pracy wątroby, bierze pod uwagę czas trwania ciąży, a także stopień, w jakim wyrażane są zmiany w analizie biochemicznej.

Bardzo często kobieta jest najpierw podejrzewana o wirusowe zapalenie wątroby, zapalenie pęcherzyka żółciowego. Czasami występuje zapalenie wątroby wywołane alkoholem lub lekami. Kobieta w ciąży może zachorować na różne choroby wątroby. Osobno warto zauważyć, że takie patologie jak zatrucie i stłuszczenie wątroby są diagnozowane tylko u kobiet w ciąży.

Wiele kobiet zadaje pytanie, w jaki sposób wymioty wpływają na badanie wątroby? Na początku ciąży ciągłe wymioty mogą być niepokojące. W tej sytuacji poziom AST, fosfatazy alkalicznej i bilirubiny może nieznacznie wzrosnąć. Pamiętaj, że wymioty nie są głównym objawem problemów z wątrobą, więc nie musisz wpadać w panikę przed upływem czasu.

Cechy cholestazy wewnątrzwątrobowej u kobiet w ciąży

Dlaczego istnieje ta choroba, nie zostały jeszcze wyjaśnione. Dość często cholestaza objawia się pod koniec ciąży. Jeśli patologia jest łagodna, kobieta będzie dręczona tylko nieznacznym świądem. W ciężkich przypadkach ciężarna kobieta cierpi na niedobór witaminy K, a poważne krwawienie występuje podczas porodu.

Z reguły kobieta zwykle toleruje cholestazę, chociaż zawsze należy zachować czujność, ponieważ w praktyce medycznej obserwuje się takie komplikacje:

  • Przedwczesne porody.
  • Stillbirth.
  • Narodziny dziecka z dużą ilością patologii.

W przypadku cholestazy konieczne jest leczenie wspomagające, które złagodzi nieprzyjemne objawy u kobiety. Zaleca się stosowanie cholestyraminy - nie więcej niż 10 mg na dobę. Dzięki niemu możesz pozbyć się swędzenia skóry. Ponadto przepisuje się witaminę K, aby zapobiec krwawieniu z macicy podczas porodu.

Zwyrodnienie tłuszczowe wątroby u kobiet w ciąży

Patologia rozwija się najczęściej w przypadku ciąży:

  • Cierpi na nadciśnienie tętnicze.
  • Niedźwiedzie bliźniaki.
  • Pobrano tetracyklinę.
  • Przekazał poważną chorobę wewnętrznych narządów oddechowych.

Objaw zaczyna się martwić od 30 do 39 tygodni ciąży. Kobieta jest bardzo chora, ma silne wymioty, bóle w jamie brzusznej. Po tygodniu może pojawić się żółtaczka. Rzadko w zaniedbanych przypadkach wszystko kończy się niewydolnością nerek, krwawieniem i śpiączką. Kobiety w ciąży z ostrą dystrofią wątrobową mogą mieć podwyższony poziom cukru i amoniaku we krwi.

Bardzo ważne jest, aby specjalista od dawna odróżniał dystrofię wątrobową od wirusowego zapalenia wątroby. W tym celu wykonuje się biopsję wątroby. Wątroba w procesach dystroficznych znacząco blednie i może zmniejszać swój rozmiar, z wysokim poziomem hepatocytów.

Manifestacja toksemii u kobiet w ciąży

Zespół zaczyna kłopotać się najczęściej w drugim trymestrze ciąży. Kiedy pojawia się choroba, duża liczba obrzęków, kobieta zwiększa ciśnienie krwi, rzucawka może wystąpić z drgawkami. Toksyczność jest najczęściej dotknięta przez kobiety, które rodzą się wcześniej czy później. Objawy niepokoju dotyczą również cukrzycy i wielu ciąż. Ważne jest, aby lekarz szybko zidentyfikował patologię i podjął działania, aby zapobiec poważnym problemom w rozwoju dziecka.

Zespół Baddy-Chiari u kobiet w ciąży

Choroba jest konsekwencją przyjmowania środków antykoncepcyjnych. U kobiet w ciąży patologia może rozwijać się w drugim trymestrze ciąży. W jaki sposób manifestuje się zespół wątrobowy?

  • W jamie brzusznej występuje silny ból.
  • Wodobrzusze mogą się rozwinąć, ponieważ występuje zakrzepica żyły wątrobowej.
  • Ciśnienie krwi gwałtownie rośnie.
  • Wątroba zwiększa się, bardzo boli.

Podsumowując, wszystkie choroby wątroby są bardzo niebezpieczne dla kobiet w ciąży, więc konieczne jest ukończenie pełnego cyklu badań w czasie, aby zapobiec wielu powikłaniom. W ciąży przede wszystkim należy dbać nie tylko o swoje zdrowie, ale także o zdrowie dziecka, dlatego tak ważne jest zwracanie uwagi na różne nieprzyjemne objawy.

21.1. Choroby wątroby u kobiet w ciąży

Przy klasyfikacji chorób wątroby w tej grupie pacjentów ciąża jest uważana za możliwy czynnik "etiologiczny" (Tabela 21.2).

Tabela 21.2. Klasyfikacja chorób wątroby u kobiet w ciąży

Choroby wątroby spowodowane przez ciążę. Zajęcie wątroby z niedokrwistością Gravidarum. Niepohamowane wymioty ciężarnych kobiet rozwijają się w pierwszym trymestrze i mogą prowadzić do odwodnienia, braku równowagi elektrolitowej i niedoborów żywieniowych. Częstotliwość rozwoju wynosi 0,02-0,6%. Czynniki ryzyka: wiek młodszy niż 25 lat, nadwaga, ciąże mnogie.

Dysfunkcja wątroby występuje u 50% pacjentów 1-3 tygodnie po wystąpieniu ciężkich wymiotów i charakteryzuje się żółtaczką, ciemnieniem moczu i czasami świądem. Badanie biochemiczne wykazuje umiarkowany wzrost bilirubiny, transaminazę - alaninę (ALT) i asparaginian (AST) oraz fosfatazę alkaliczną (APF).

Przeprowadza się leczenie objawowe: nawodnienie, leki przeciwwymiotne. Po skorygowaniu zaburzeń wodno-elektrolitowych i powrocie do normalnej diety, testy funkcji wątroby (CFT) powracają do normy po kilku dniach. Diagnozę różnicową przeprowadza się przy wirusowym i lekoopornym zapaleniu wątroby. Rokowanie jest korzystne, chociaż podobne zmiany mogą rozwinąć się w kolejnych ciążach.

Cholestaza wewnątrzwątrobowa u kobiet w ciąży (VCB). Nazywany również świądem, żółtaczką cholestatyczną, cholestazą kobiet w ciąży. VCB jest stosunkowo łagodną chorobą cholestatyczną, która zwykle rozwija się w trzecim trymestrze ciąży, sama ustępuje kilka dni po porodzie i często powraca w kolejnych ciążach.

W Europie Zachodniej i Kanadzie VCB występuje u 0,1-0,2% kobiet w ciąży. Najwyższa częstotliwość jest opisana w krajach skandynawskich i Chile: odpowiednio 1-3% i 4,7-6,1%. Choroba często rozwija się u kobiet, u których w wywiadzie rodzinnym występowały VCB lub ze wskazaniami do rozwoju cholestazy wewnątrzwątrobowej podczas przyjmowania doustnych środków antykoncepcyjnych.

Etiologia i patogeneza nie są dobrze poznane. W rozwoju VCB wiodącą rolę odgrywa wrodzona nadwrażliwość na działanie cholestatyczne estrogenów.

Choroba zwykle rozpoczyna się po 28-30 tygodniach. ciąży (rzadziej - wcześniej) z pojawieniem się swędzenia skóry, które charakteryzuje się zmiennością, często nasila się w nocy, i chwyta pień, kończyny, w tym dłonie i stopy. Po kilku tygodniach od pojawienia się świądu, 20-25% pacjentów ma żółtaczkę, czemu towarzyszy ciemnienie moczu i objaśnienie stolca. Jednocześnie utrzymuje się dobre samopoczucie, w przeciwieństwie do ostrego wirusowego zapalenia wątroby (OBV). Nudności, wymioty, anoreksja, bóle brzucha są rzadkie. Wymiary wątroby i śledziony nie ulegają zmianie. W badaniach krwi stężenie kwasów żółciowych jest znacznie zwiększone, co może być pierwszą i jedyną zmianą.

Wzrasta poziom bilirubiny, APP, gamma-glutamylotranspeptydazy (GGTP), 5'-nukleotydazy, cholesterolu i triglicerydów. Transaminazy wzrastają umiarkowanie.

Aby zdiagnozować VCB, w rzadkich przypadkach konieczna jest biopsja wątroby. Morfologicznie VCB charakteryzuje cholestaza centrolowularna i żółciowe w małych przewodach żółciowych, które można powiększyć. Martwica wątrobowa i objawy zapalenia są zwykle nieobecne. Po porodzie obraz histologiczny wraca do normy.

Rozpoznanie opiera się na danych klinicznych i biochemicznych. Najczęściej VCB odróżnia się kamicą żółciową, która charakteryzuje się bólem brzucha i gorączką. W tym przypadku ultrasonografia (ultradźwięki) pomaga w diagnozie.

VCB jest stosunkowo bezpieczny dla matki i dziecka. Przedwczesne dostarczenie rzadko jest konieczne.

Leczenie ma charakter objawowy i ma na celu zapewnienie maksymalnego komfortu matce i dziecku. Jako środek do zmniejszenia swędzenia skóry, kolestyraminę stosuje się w dziennej dawce 10-12 g podzielonej na 3-4 dawki. Lek nie ma toksyczności, jednak jego skuteczność jest niska. U pacjentów z ciężkimi objawami nocnego świądu mogą być stosowane leki nasenne. Istnieją osobne dane dotyczące stosowania kwasu ursodeoksycholowego (Ursosana) w leczeniu VCB. W niekontrolowanych badaniach wykazano zmniejszenie swędzenia i poprawę parametrów laboratoryjnych w przypadku stosowania krótkiego przebiegu UDCA w dawce 1 g. dziennie, podzielone na trzy dawki. Pozytywny wpływ na świąd skóry odnotowano po wyznaczeniu 7-dniowego kursu deksametazonu w dawce dziennej 12 mg. W niektórych badaniach wykazano pozytywny wpływ L-metioniny S-adenozyny.

Kobiety z VCB mają zwiększone ryzyko krwawienia poporodowego z powodu zmniejszonej absorpcji witaminy K, dlatego zaleca się stosowanie preparatów witaminy K we wstrzyknięciach.

Rokowanie dla matki charakteryzuje się częstszym występowaniem krwotoku poporodowego i infekcji dróg moczowych. W powtarzających się ciążach zwiększa się ryzyko tworzenia się kamieni w bąbelkowej bańce. W przypadku dziecka wzrasta ryzyko wcześniactwa, niska masa urodzeniowa. Zwiększona śmiertelność okołoporodowa.

Ostra stłuszczeniowa wątroba u kobiet w ciąży (OZhBB). Jest to rzadka idiopatyczna choroba wątroby, która rozwija się w trzecim trymestrze ciąży i ma wyjątkowo niekorzystne rokowanie. W wyniku biopsji wątroby ujawniają się charakterystyczne zmiany - otyłość mikropęcherzykowa hepatocytów. Podobny wzorzec obserwowany zespół Reye'a, defekty genetyczne utlenianie długo- i średnio-łańcuchowych kwasów tłuszczowych (zmniejszające odpowiadające acylo-CoA) i dehydrogenazy gdy stosuje niektóre leki (tetracykliny, kwas walproinowy). Oprócz charakterystycznego obrazu histologicznego, te stany, związane z grupą cytopatocytów mitochondrialnych, mają podobne dane kliniczne i laboratoryjne.

Częstotliwość CLCB wynosi 1 na 13000 urodzeń. Ryzyko rozwoju wzrasta u primiparów, w przypadku ciąży mnogiej, jeśli płód jest chłopcem.

Dokładna przyczyna WHD nie została ustalona. Podejrzewa się hipotezę dotyczącą genetycznego niedoboru dehydrogenazy 3-hydroksy-acylo-CoA, która bierze udział w utlenianiu długołańcuchowych kwasów tłuszczowych. OZHPB rozwija się u kobiet - nosicieli heterozygotycznych genu kodującego ten enzym, gdy płód jest homozygotą dla tej cechy.

OZhBB rozwija się zwykle nie wcześniej niż 26 tygodni. ciąża (opisana w innych terminach ciąży i bezpośrednio po porodzie). Poczynając - wraz z pojawieniem się nieswoistym osłabienie, nudności, wymioty, ból głowy, ból w prawym górnym kwadrancie lub nadbrzuszu, które mogą naśladować refluksowej przełyku. Po 1-2 tygodniach. od pojawienia się tych objawów, oznaki niewydolności wątroby - żółtaczka i encefalopatii wątrobowej (PE). Jeśli OZHPB nie wykryto w odpowiednim czasie, to postęp w rozwoju piorunującej niewydolności wątroby (FHF), koagulopatię, niewydolność nerek i mogą prowadzić do śmierci.

Badanie przedmiotowe określone przez drobnych zmian: tkliwość brzucha w prawym górnym kwadrancie (często, ale nie konkretny objawu), wątroba jest zmniejszone i nie jest wyczuwalny, w późniejszych stadiach choroby związane żółtaczka, wodobrzusze, obrzęk, objawy PE.

Badania krwi wykazały, erytrocyty zawierające rdzeń i segmenty erytrocytach oznaczone leukocytozę (15x10 9 litrów lub więcej), przy czym znaki rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC), - wzrost protrombiny (PT) i czasu częściowej tromboplastyny ​​(PTT) do zwiększenia zawartości produktów rozkładu fibrynogen, redukcja fibrynogenu i płytek krwi. Zmiany w CFT są związane ze zwiększoną bilirubiną, aminotransferazą i AFP. Określa również hipoglikemię, hiponatremię, zwiększa stężenie kreatyniny i kwasu moczowego. Podczas przeprowadzania USG, tomografii komputerowej (CT) z wątroby można wykryć stłuszczenie, ale ich brak nie wyklucza OZHPB diagnostyki.

Biopsja wątroby daje charakterystyczny obraz: otyłość mikropęcherzykowa hepatocytów wewnątrzgałkowych. Przy tradycyjnym badaniu histologicznym diagnoza może nie zostać potwierdzona z powodu poruszania się tłuszczu podczas utrwalania. Aby uniknąć wyników fałszywie ujemnych, należy zbadać zamrożone próbki tkanki wątroby.

Diagnoza CLD opiera się na połączeniu danych klinicznych i laboratoryjnych z objawami mikropęcherzykowej otyłości wątroby. Rozpoznanie różnicowe wykonuje się z OBH, uszkodzeniem wątroby z stanem przedrzucawkowym / rzucawką, indukowanym lekiem zapaleniem wątroby (tetracyklina, kwas walproinowy). GPH rozwija się w każdej chwili ciąży, ma epidemie i charakterystyczny profil serologiczny. W OBV poziomy transaminaz są zwykle wyższe niż w przypadku BFB, a zespół DIC nie jest typowy.

W 20-40% z OZhBB rozwija się stan przedrzucawkowy / rzucawka, co powoduje znaczące trudności w diagnostyce różnicowej tych stanów. Biopsja wątroby nie jest wymagana w tym przypadku, ponieważ środki medyczne są podobne.

Konkretna terapia nie jest rozwijana. Wybrane środki pozostają natychmiast po porodzie (najlepiej przez cesarskie cięcie) natychmiast po ustaleniu diagnozy i leczeniu podtrzymującym. Przed porodem i po porodzie kontrolować poziom płytek krwi, PV, TCHV, glikemię. Jeśli to konieczne, dokonuje się korekty tych wskaźników: wprowadza się roztwór glukozy, świeżo mrożone osocze, masę płytek krwi. Dzięki nieskuteczności konserwatywnych środków i postępowi FPN rozwiązano kwestię transplantacji wątroby.

Prognozy dla matki i płodu są niekorzystne: śmiertelność matek wynosi 50% (przy natychmiastowym porodzie - 15%), śmiertelność niemowląt wynosi 50% (przy natychmiastowym porodzie - 36%). U kobiet, które przeżyły po BSE, funkcja wątroby po porodzie szybko poprawia się, a następnie nie obserwuje się żadnych oznak choroby wątroby. Jeśli rozwija się kolejna ciąża, zwykle występuje bez powikłań, chociaż opisano powtarzające się epizody CLD.

Zaangażowanie wątroby w stan przedrzucawkowy / rzucawka. Stan przedrzucawkowy jest chorobą ogólnoustrojową o nieznanej etiologii, która zwykle rozwija się w drugim trymestrze ciąży i charakteryzuje się triadą objawów: nadciśnienia tętniczego, białkomoczu, obrzęku. Eclampsia jest bardziej zaawansowanym stadium choroby z pojawieniem się napadów drgawkowych i / lub śpiączki. Związane z niewydolnością nerek, zaburzeń krzepnięcia, mikroangiopatycznej anemia hemolityczna, martwicę niedokrwienną wielu narządów. Uszkodzenie wątroby w przedrzucawkowego i rzucawki są zbliżone i wahały się od umiarkowanego do pęknięcia wątroby martwica wątroby.

Stan przedrzucawkowy występuje u 5-10%, stan przedrzucawkowy u 0,1-0,2% kobiet w ciąży w II trymestrze ciąży. Może rozwijać się po porodzie. Czynnikami ryzyka są: górne i dolne granice wiekowe sprzyjające ciąży, pierwsza ciąża, ciąża mnoga, Wielowodzie, historia rodziny przedrzucawkowego, istniejące wcześniej choroby: cukrzyca, nadciśnienie.

Etiologia i patogeneza stanu przedrzucawkowego / rzucawki nie jest w pełni poznana. Obecnie proponowana hipoteza obejmuje skurcz naczyń i zwiększoną reaktywność śródbłonka, co prowadzi do nadciśnienia tętniczego, zwiększonego krzepnięcia i osadzania fibryny wewnątrznaczyniowej. Omówiono wpływ zmniejszonej syntezy tlenku azotu.

W przypadku stanu przedrzucawkowego o umiarkowanym nasileniu ciśnienie krwi wzrasta z 140/90 mm Hg. do 160/110 mm Hg. W ciężkim stanie przedrzucawkowym ciśnienie krwi jest wyższe niż 160/110 mmHg. W ciężkich przypadkach może pojawić się ból w nadbrzuszu i prawym górnym kwadrancie, bóle głowy, zaburzenia pola widzenia, skąpomocz, niewydolność krążenia. Wymiary wątroby pozostają w granicach normy lub występuje niewielki wzrost. Testy krwi wykazały znaczący wzrost aktywności aminotransferaz, który jest proporcjonalny do stopnia nasilenia choroby, podwyższony poziom kwasu moczowego we krwi, bilirubiny, rozwija małopłytkowość, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, mikroangiopatii niedokrwistość hemolityczna. Powikłaniem stanu przedrzucawkowego / rzucawką jest zespół HELLP i pęknięcie wątroby.

Badanie histologiczne tkanki wątrobowej ujawnia rozproszone odkładanie fibryny wokół sinusoidów (częściowo fibryny osadzonej w małych naczyniach wątroby), krwotoki, martwicę hepatocytów.

Diagnozę przeprowadza się na podstawie danych klinicznych i laboratoryjnych. Diagnozę różnicową przeprowadza się za pomocą OZhBB.

Wybór metody leczenia zależy od ciężkości choroby i terminu ciąży. Z rzucawką o umiarkowanym nasileniu i ciąży krócej niż 36 tygodni. zapewniona jest terapia wspierająca. Nadciśnienie tętnicze jest kontrolowane przez hydralazynę lub labetalol. Aby zapobiegać napadom i kontrolować je, stosuje się tlenek magnezu siarczanowego. Jako narzędzie zapobiegawcze w postępie stanu przedrzucawkowego, aspirynę można stosować w małych dawkach. Jedynym skutecznym sposobem leczenia ciężkiego stanu przedrzucawkowego i rzucawki jest natychmiastowa poród. Po porodzie zmiany laboratoryjne i obraz histologiczny wątroby powracają do normy.

Wynik zależy od ciężkości stanu przedrzucawkowego / rzucawki, wieku matki (przedwczesny okres ciąży), wcześniejszych chorób u matki (cukrzyca, nadciśnienie tętnicze).

Rokowanie dla matki wiąże się ze wzrostem śmiertelności (w wyspecjalizowanych ośrodkach około 1%), z których większość - 80% - wynika z powikłań ze strony OUN; ze zwiększonym ryzykiem pęknięcia wątroby i przedwczesnego przerwania łożyska. Ryzyko wystąpienia stanu przedrzucawkowego / rzucawki w następnej ciąży wynosi 20-43%. Dzieci urodzone przez matki ze stanem przedrzucawkowym / rzucawką mają niską masę urodzeniową i opóźnienie rozwojowe.

Zespół HELLP. Po raz pierwszy został wyznaczony w 1982 roku. w USA. Charakteryzuje się niedokrwistością hemolityczną typu mikroangiopatię (Hemolisis), zwiększona aktywność enzymów wątrobowych (Elewarowany Li enzymy) i małopłytkowość (Low Pliczba lateletek).

Zespół HELLP jest zarejestrowany u 0,2-0,6% ciężarnych kobiet. Występuje u 4-12% pacjentów z ciężkim stanem przedrzucawkowym. Najczęściej rozwija się po 32 tygodniach. ciąża. U 30% kobiet pojawia się po porodzie. Ryzyko zespołu HELLP jest podwyższone w okresie odrodzenia w wieku powyżej 25 lat.

Przyczyny rozwoju tego zespołu nie są w pełni zrozumiałe. W jego rozwoju mogą brać udział czynniki takie jak skurcz naczyń i nadkrzepliwość.

Pacjenci z zespołem HELLP mają niespecyficzne objawy: ból w okolicy nadbrzusza lub w prawym podżebrzu, nudności, wymioty, osłabienie, bóle głowy. U większości zdiagnozowano umiarkowane nadciśnienie tętnicze.

W badaniu fizykalnym nie ma konkretnych objawów. Testy krwi: mikroangiopatyczna hemolityczną niedokrwistość z podwyższonym poziomem aktywności dehydrogenazy mleczanowej, hiperbilirubinemii pośredniego, zwiększenie aktywności aminotransferaz, ciężką małopłytkowość, zmniejszenie haptoglobiny nieznaczny wzrost MF (odpowiednio zmniejszenie PI) PTT, podwyższony poziom kwasu moczowego we krwi i kreatyniny. W analizie moczu białkomocz.

Diagnoza opiera się na połączeniu trzech znaków laboratoryjnych. Diagnostyka różnicowa jest wykonywana z ciężkim stanem przedrzucawkowym, OZhBB.

Plan leczenia obejmuje monitorowanie ciśnienia krwi, liczby płytek, testy krzepnięcia. Jeśli płuca płodu są dojrzałe lub występują oznaki znacznego pogorszenia się stanu matki lub płodu, należy wykonać natychmiastową poród. Jeśli okres ciąży trwa krócej niż 35 tygodni, a stan matki jest stabilny, kortykosteroidy podaje się przez kilka dni, po czym następuje poród. W razie potrzeby transfuzuje się świeżo mrożone osocze lub płytki krwi.

Rokowanie dla matki: zwiększone ryzyko zespołu DIC, niewydolność wątroby, niewydolność krążeniowo-oddechowa, przedwczesne odrzucenie łożyska. Powtarzające się epizody rozwijają się u 4-22% pacjentów.

Rokowanie dla płodu: wzrost śmiertelności do 10-60%, wzrost ryzyka przedwczesnego porodu, opóźnienie rozwojowe, ryzyko zespołu DIC i trombocytopenia.

Ostre pęknięcie wątroby. Jest to rzadkie powikłanie ciąży. Ponad 90% przypadków jest związanych z stanem przedrzucawkowym i rzucawką. Może również rozwijać się, ale znacznie rzadziej, z rakiem wątrobowokomórkowym, gruczolakiem, naczyniakami krwionośnymi, ropniem wątroby, OZhBB, zespołem HELLP.

Częstotliwość waha się od 1 do 77 przypadków na 100 000 kobiet w ciąży. Rozwija się u 1-2% pacjentów ze stanem przedrzucawkowym / rzucawką, zwykle w III trymestrze ciąży. Do 25% przypadków występuje w ciągu 48 godzin po porodzie. Częściej obserwuje się w odrodzenie w wieku powyżej 30 lat.

Etiologia nie została ostatecznie ustalona. Krwotok i pęknięcie wątroby, prawdopodobnie ze względu na ciężką martwicę hepatocytów i zaburzeń krzepnięcia w ciężki stan przedrzucawkowy / rzucawkę.

Choroba zaczyna się ostro wraz z pojawieniem się silnego bólu w prawym podżebrzu, który może promieniować do szyi, łopatki. Do 75% przypadków wiąże się z pęknięciem prawego płata wątroby. Jeśli występuje pęknięcie lewego płata, ból jest zwykle zlokalizowany w okolicy nadbrzusza. Mogą również wystąpić nudności i wymioty.

W badaniu przedmiotowym obserwuje się objawy stanu przedrzucawkowego i napięcia mięśni brzucha. W ciągu kilku godzin od wystąpienia bólu rozwija się wstrząs hipowolemiczny w przypadku braku objawów zewnętrznego krwawienia. Badania krwi wykazują anemię i spadek hematokrytu, znaczny wzrost aktywności aminotransferaz. Pozostałe zmiany odpowiadają tym dla stanu przedrzucawkowego.

Diagnostyka jest oparta na danych klinicznych (ból w obszarze po prawej stronie podżebrowej i wstrząsu hipowolemicznego) i wykrywania krwotoku i pękać w wątrobie za pomocą ultradźwięków, CT. W diagnostyce można również zastosować laparotomię diagnostyczną, płukanie otrzewnej i angiografię.

Rozpoznanie różnicowe z innych warunków, które mogą dać podobne objawy: oderwanie łożysku perforacji wydrążonego korpusu, pęknięcia macicy, jajników lub macicy, skręcanie, pęknięcia tętniaka tętnicy śledzionowej.

Wczesne rozpoznanie ostrego pęknięcia wątroby jest koniecznym warunkiem pomyślnego leczenia. Konieczna jest stabilizacja parametrów hemodynamiki i natychmiastowa dostawa. Przeprowadza się transfuzję produktów krwiopochodnych. Zabiegi chirurgiczne obejmują: krwotocznego odprowadzanie płynu, miejscowego hemostatyki administracyjne, zszywania rany, podwiązania tętnicy wątrobowej, częściowej hepatektomii, przezskórnego cewnika tętniczego wątroby embolizacji. Powikłania pooperacyjne obejmują: powtarzające się krwawienie i tworzenie ropni.

Zauważono wzrost śmiertelności okołoporodowej matek do 49% i śmiertelności niemowląt do 59%. U pacjentów, którzy przeżyli ostre pęknięcie wątroby krwiak stopniowo ustępuje w ciągu 6 miesięcy. Powtarzające się epizody są opisane w pojedynczych przypadkach.

Choroby wątroby, które mają szczególne cechy przecieku u kobiet w ciąży. Choroba kamieni żółciowych (SCI). Częstość występowania CLS u kobiet jest znacznie większa niż u mężczyzn. Zależy to również od wieku: 2,5% kobiet w wieku 20-29 lat i 25% osób w wieku 60-64 lata cierpi na GAD. Ryzyko wystąpienia CLD wzrasta 3,3 razy po czwartej ciąży.

Gdy ciąża jest skoncentrowana, cholesterol w wątrobie i pęcherzyku żółciowym. Całkowita zawartość kwasów żółciowych wzrasta, ale jednocześnie wzrasta sekwestracja kwasów żółciowych w woreczku żółciowym i jelicie cienkim, spowodowana zmniejszoną aktywnością motoryczną. Prowadzi to do zmniejszenia wydzielania kwasów żółciowych w żółci, zmniejszenia krążenia jelitowo-wątrobowego kwasów żółciowych i zmniejszenia stosunku chenodeoksycholowego do kwasu cholowego. Zmiany te predysponują do wytrącania cholesterolu w żółci. W czasie ciąży zwiększa się również objętość szczątkowa i objętość głodu pęcherzyka żółciowego z powodu zmniejszenia jego kurczliwości.

Osad żółciowy rozwija się u 30% kobiet pod koniec trzeciego trymestru. W 10-12% przypadków przy pomocy ultradźwięków wykrywane są kamienie w pęcherzyku żółciowym, u 30% rozwija się żółć żółciowa. Dane kliniczne i laboratoryjne odpowiadają danym kobiet nie będących w ciąży.

W większości przypadków środki konserwatywne są skuteczne. Jeśli rozwija się kamica żółciowa, możliwa jest papillosphincterotomy. Bezpieczna metoda rozpuszczania szlamu i cholesterol kamica żółciowa to użycie kwasu ursodeoksycholowego (Ursosana) Sposób ten jest skuteczny, jeśli potwierdzenie w naturze kamieni cholesterolu, jeżeli ich wymiary nie przekracza 10 mm, a objętość pęcherza napełnia się nie więcej niż 1/3 jego funkcji bezpieczeństwa. Cholecystektomia jest najbezpieczniejsza w I i II trymestrze. Przewagą nad tradycyjną jest cholecystektomia laparoskopowa. Po dostarczeniu, szlam żółciowy znika w 61% w ciągu 3 miesięcy i 96% w ciągu 12 miesięcy, małe kamienie rozpuszczają się spontanicznie u 30% kobiet w ciągu roku. Ciąża jest czynnikiem predysponującym nie tylko do rozwoju CLS, ale także do manifestacji objawów klinicznych u kobiet, które wcześniej miały "głupie" kamienie.

Ostre obfite zapalenie pęcherzyka żółciowego. Częstotliwość wynosi 8 przypadków na 10 000 kobiet w ciąży. Terapia jest zazwyczaj zachowawcza. Często operację najlepiej odkłada się na okres poporodowy. Pacjenci z nawracającymi objawami lub niedrożnością przewodu żółciowego wspólnego wymagają interwencji chirurgicznej, co wiąże się z niskim ryzykiem zgonu matek i dzieci.

Wirusowe zapalenie wątroby wywołane zakażeniem wirusem opryszczki pospolitej (HSV). HSV-zapalenie wątroby rzadko rozwija się u dorosłych bez objawów niedoboru odporności. Około połowa z tych przypadków jest opisana u kobiet w ciąży. Śmiertelność sięga 50%. Choroba zaczyna się od gorączki trwającej od 4 do 14 dni, w której występują ogólnoustrojowe objawy infekcji wirusowej i bólu brzucha, częściej w prawym górnym kwadrancie. Powikłania z górnych dróg oddechowych rozwijają się i pojawiają się erupcje w obrębie szyjki macicy lub zewnętrznych narządów płciowych. Żółtaczka zazwyczaj nie jest obecna. Pierwszym objawem choroby może być PE.

Badania krwi charakteryzują się dysocjacją pomiędzy gwałtownym wzrostem aktywności aminotransferaz (do 1000-2000 ME) i niewielkim wzrostem stężenia bilirubiny. Zwiększa PV. Podczas badania prześwietlenia płuc mogą pojawić się objawy zapalenia płuc.

Pomoc w diagnozie może mieć biopsję wątroby. Charakterystyczne cechy to: ogniska lub pola drenażowe wewnątrzczaszkowych wtrętów krwotocznych i koagulacyjnych w żywotnych hepatocytach.

Prowadzi się badania nad hodowlą HSV w tkance wątroby, w błonie śluzowej kanału szyjki macicy, w jaskółce gardła, a także w badaniach serologicznych.

Leczenie - acyklowir lub jego analogi. Reakcja na leczenie rozwija się szybko i prowadzi do znacznego zmniejszenia umieralności matek. Wsparcie dla rozwoju niewydolności wątroby.

Chociaż pionowa transmisja wirusa HSV nie zdarza się często, dzieci urodzone z matek, które przeszły HSV-zapalenie wątroby powinny być badane pod kątem zakażenia natychmiast po urodzeniu.

Zespół Badda-Chiari (patrz rozdział 20). Jest to zamknięcie jednej lub więcej żył wątrobowych. Najczęstsza postać zakrzepicy naczyniowej opisana u kobiet w ciąży. Czynnikiem predysponującym jest wzrost krzepliwości krwi za pośrednictwem estrogenu związany ze zmniejszeniem aktywności antytrombiny III. U niektórych kobiet zakrzepica żył wątrobowych jest związana z rozległą zakrzepicą żylną, która może rozwijać się jednocześnie w żyle biodrowej lub dolnej żyle głównej dolnej. W większości przypadków jest rejestrowany w ciągu 2 miesięcy lub bezpośrednio po urodzeniu. Może rozwijać się po aborcji.

Choroba zaczyna się ostro wraz z pojawieniem się bólu w jamie brzusznej, następnie rozwija się powiększenie wątroby i wodobrzusze, oporne na diuretyki. U 50% pacjentów dochodzi do powiększenia śledziony. W badaniach krwi obserwuje się umiarkowany wzrost bilirubiny, transaminazę, fosfatazę alkaliczną. W badaniu płynu puchlinowego: białko 1,5-3 g / dl, gradient albuminy surowicy środkowej> 1,1, leukocyty 3.

Diagnoza i środki leczenia odpowiadają środkom nieciężarnym.

Rokowanie jest niekorzystne: śmiertelność bez transplantacji wątroby jest większa niż 70%.

Wirusowe zapalenie wątroby E. Postać epidemiczna zapalenia wątroby przenoszona drogą fekalno-oralną, której częstotliwość i nasilenie wzrasta u kobiet w ciąży. Śmiertelność wirusa zapalenia wątroby typu HEV (zapalenia wątroby typu E) u kobiet w ciąży wynosi 15-20%, podczas gdy w populacji 2-5%. Ryzyko spontanicznej aborcji i śmierci płodowej wewnątrzmacicznej wynosi około 12%. Kobiety w ciąży muszą być odizolowane od źródła infekcji. Specyficzne leczenie i zapobieganie nie są opracowywane.

Choroby wątroby niezwiązane z ciążą. Wirusowe zapalenie wątroby (patrz także rozdział 3.4). Charakterystykę wirusowego zapalenia wątroby u ciężarnych przedstawiono w tabeli. 21.3.

Ciąża w przewlekłych chorobach wątroby. Ciąża w przewlekłych chorobach wątroby występuje rzadko ze względu na rozwój braku miesiączki i niepłodności. Jednak u kobiet z wyrównaną chorobą wątroby funkcja rozrodcza utrzymuje się i może wystąpić ciąża. Zmiany czynności wątroby u takich pacjentów są nieprzewidywalne, a często ciąża przebiega bez powikłań z wątroby.

Autoimmunologiczne zapalenie wątroby. Większość kobiet stosujących terapię immunosupresyjną dobrze znosi ciążę. Możliwe są jednak przejściowe zmiany w PFT: zwiększenie stężenia bilirubiny i fosfatazy alkalicznej, które powracają do wartości wyjściowych po porodzie. Opisano przypadki znacznego pogorszenia stanu, co wymaga zwiększenia dawki kortykosteroidów. Odnotowano również przypadki śmierci. Jednak nie przeprowadzono badań kontrolowanych i nie jest jasne, z czym było związane pogorszenie. Rokowanie dla płodu jest gorsze niż dla matki: wzrasta częstotliwość spontanicznych poronień i śmierci wewnątrzmacicznej.

Marskość wątroby. Ciąża u pacjentów z marskością jest niezwykle rzadka. Ocena rzeczywistego ryzyka powikłań wątrobowych u tych pacjentów jest złożona. W 30-40% wzrasta poziom bilirubiny i fosfatazy alkalicznej, które w 70% powracają do początkowych wartości po urodzeniu dziecka. Śmierć matki wzrósł do 10,5%, z czego 2/3 spowodowane krwawienia z żylaków przełyku (żylaki przełyku), i 3,1 - niewydolność wątroby. Całkowite wskaźniki umieralności nie różnią się od śmiertelności u osób nie będących w ciąży z marskością wątroby.

Profilaktyka krwawienia z HSVP polega na nałożeniu selektywnego przecieku portokawicznego lub skleroterapii. Liczba spontanicznych aborcji jest znacznie zwiększona do 17%, poród przedwczesny do 21%. Śmiertelność okołoporodowa sięga 20%. Ryzyko krwawienia poporodowego wynosi 24%.

Tabela 21.3. Wirusowe zapalenie wątroby u kobiet w ciąży

Choroba wątroby podczas ciąży: przyczyny, objawy, leczenie

W tym artykule postaram się opowiedzieć szczegółowo o najczęstszych chorobach wątroby w czasie ciąży, ich objawach, wpływie na przebieg ciąży i rozwój dziecka, a także o sposobach leczenia i zapobieganiu ich występowaniu.

Cholestaza wewnątrzwątrobowa u kobiet w ciąży

Cholestaza ciężarnych (VHB) - jest związane z chorobami wątroby ciąży charakteryzuje zaburzenia w wytwarzaniu i wypływu żółci (substancja wytwarzanego przez wątrobę, który jest zaangażowany w trawienia i przyswajania tłuszczów). Zaburzenia te prowadzą do nagromadzenia kwasów żółciowych (składniki żółci) we krwi matki, powodując jej przejawia objawów takich jak silny świąd. Średnio około 1% ciężarnych kobiet cierpi na VCB.

Przyczyny VHB nie jest dobrze poznany, ale lekarze zgadzają się, że głównymi sprawcami tego są zmiany hormonalne, a wywiad rodzinny (prawie połowa wszystkich kobiet w obliczu VHB, wywiad rodzinny jest obciążony przez obecność różnych chorób wątroby). Stwierdzono także, że VCB występuje częściej u kobiet w ciąży z mnogimi ciążami.

Objawy choroby pojawiają się zwykle w drugim lub trzecim trymestrze ciąży. Najczęstsze objawy to:

  • swędzenie skóry - najczęściej pojawia się na dłoniach i podeszwach stóp, ale wiele kobiet odczuwa swędzenie na całym ciele. Bardzo często swędzenie z czasem staje się silniejsze i silniejsze, co prowadzi do zaburzeń snu i przeszkadza kobiecie w jej codziennych czynnościach;
  • zażółcenie oczu i białek skóry (żółtaczka) objawia się w 10-20% kobiet z VCB. Żółtaczka jest spowodowana wzrostem ilości bilirubiny (substancji chemicznej we krwi) w wyniku choroby wątroby i zmniejszenia wydzielania żółci.

VCB może przynieść wiele dyskomfortu ciężarnej kobiecie. Może także zaszkodzić dziecku. Około 60% kobiet z VCB ma przedwczesne porody. A wcześniaki, jak wiadomo, mają zwiększone ryzyko problemów zdrowotnych w okresie noworodkowym (do niepełnosprawności i śmierci). VCB zwiększa również ryzyko urodzenia martwego dziecka (w 1 - 2% przypadków). Aby zapobiec tym potencjalnym problemom, bardzo ważne jest zdiagnozowanie i leczenie cholestazy w czasie.

Jak rozpoznaje się cholestazę, jeśli jej głównym objawem jest swędzenie skóry, to dość powszechne zjawisko u zdrowych ciężarnych kobiet! W rzeczywistości świąd skóry nie zawsze jest nieszkodliwy i istnieje wiele chorób skóry, które mogą powodować swędzenie. Jednak większość z nich nie szkodzi matce i dziecku. Aby określić, czy świąd jest związany z VCB, rutynowe biochemiczne badanie krwi pomoże zmierzyć poziom różnych substancji chemicznych we krwi, które pokażą, jak dobrze funkcjonuje wątroba kobiety i ile kwasów żółciowych we krwi.

Jeśli kobieta zostanie potwierdzona diagnozą cholestazy wewnątrzwątrobowej, najprawdopodobniej zostanie przepisana mu terapia Ursofalk (kwas ursodeoksycholowy). Lek ten usuwa świąd skóry, pomaga korygować naruszenia funkcji wątroby i może pomóc w zapobieganiu poronieniu.

Tak długo, jak matka jest leczona, lekarze dokładnie monitorują stan dziecka (za pomocą ultradźwięków i monitorowania rytmu serca), aby wykryć jakiekolwiek problemy z jego stanem w czasie, jeśli nagle się pojawią. Jeśli tak się stanie, kobieta będzie musiała wcześnie porodzić, aby zmniejszyć ryzyko narodzin martwego dziecka.

Lekarz może również przetrzymywać kobietę z amniopunkcja, gdy okres ciąży dochodzi do 36 tygodni, aby zapewnić, że jego płuca dojrzeją do życia poza łonem matki. Jeśli płuca dziecka są wystarczająco dojrzałe, aby dziecko mogło samodzielnie oddychać, kobieta może zalecić indukcję porodu przez tygodnie od 36 do 38.

Objawy VCB zwykle ustępują samo około 2 dni po urodzeniu. Jednak u 60 do 70% dotkniętych kobiet, cholestaza u kobiet w ciąży rozwija się ponownie w kolejnej ciąży.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A, B i C.

Wirusowe zapalenie wątroby jest stanem zapalnym wątroby, który zwykle wywoływany jest przez wirus. Najczęściej są to wirusowe zapalenie wątroby typu A, B i C.

Niektóre zarażone osoby nie mają żadnych objawów. Jednak najczęstsze objawy to:

  • żółtaczka;
  • zmęczenie;
  • nudności i wymioty;
  • dyskomfort w jamie brzusznej, w górnej części, w okolicy wątroby;
  • gorączka niskiego stopnia.

Niektórzy ludzie, którzy mieli wirusowe zapalenie wątroby typu B lub C, wirus pozostaje w ciele do końca życia. W tym przypadku zapalenie wątroby nazywane jest przewlekłym. Osoby z przewlekłym zapaleniem wątroby mają zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkich chorób wątroby i raka wątroby. U 10-15% osób z WZW typu B i co najmniej 50% osób z WZW typu C rozwijają się przewlekłe infekcje.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A zwykle rozprzestrzenia się poprzez skażone pożywienie i wodę. Wirusowe zapalenie wątroby typu B i C są przenoszone przez kontakt z krwią i innymi płynami ustrojowymi osoby zakażonej. Może się to zdarzyć w wyniku wymiany igieł (najczęściej uzależnieni od narkotyków), a także podczas seksu z osobą zakażoną (chociaż wirus zapalenia wątroby typu C rzadko przenosi się przez kontakt seksualny).

Najlepszą ochroną przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B jest szczepienie. Bezpieczeństwo szczepionki przeciwko WZW typu A nie został dokładnie badany u kobiet w ciąży, ale zawiera inaktywowane wirusy, więc jest mało prawdopodobne, aby stanowić zagrożenie. Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest uważana za bezpieczną w czasie ciąży, ale najlepiej jest zaszczepić się przed ciążą. Co do szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu C, to nie istnieje. Jednak kobiety mogą chronić się przed wirusowym zapaleniem wątroby typu B i C, uprawiania bezpiecznego seksu, narkotyków i unikanie dożylnie nie dzieląc rzeczy osobiste higieny, które mogą być krew (maszynki do golenia, szczoteczki do zębów, electrodepilator).

Niestety, nie ma lekarstwa na ostre (niedawno nabyte) zapalenie wątroby. Istnieją leki stosowane w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B i C, ale zazwyczaj nie są zalecane w czasie ciąży.

Istnieje wiele leków przeciwwirusowych, które można stosować w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu B - są to analogi nukleozydów (adefowir, lamiwudyna) i leki z grupy interferonu alfa (interferon). Jednak niewiele wiadomo na temat bezpieczeństwa tych leków podczas ciąży. Niektórzy podejrzewają, że zwiększają ryzyko wad wrodzonych i poronień. Leki te nie są również zalecane podczas karmienia piersią.

Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C można leczyć za pomocą połączenia dwóch leków przeciwwirusowych (rybawiryny i pegylowanego interferonu alfa-2a). udowodniono, że leki te powodują wady wrodzone i poronienia. Kobiety powinny unikać zajścia w ciążę podczas ich przyjmowania oraz w ciągu sześciu miesięcy po zakończeniu leczenia. Nie należy ich również stosować podczas laktacji.

Co jest niebezpieczne w przypadku zapalenia wątroby podczas ciąży? Wirusowe zapalenie wątroby typu A na ogół nie stanowi zagrożenia dla dziecka i rzadko jest przenoszone podczas porodu z matki na dziecko. Wirusowe zapalenie wątroby typu C przenosi się na dziecko podczas porodu tylko w 4% przypadków.

Największym niebezpieczeństwem w czasie ciąży jest wirusowe zapalenie wątroby typu B. Kobiety, które przenoszą wirusa (ostre lub przewlekłe zakażenie) mogą przekazać je swoim dzieciom podczas porodu. W większości przypadków ryzyko wynosi 10 do 20%, chociaż może być wyższe, jeśli kobieta ma wysoki poziom wirusa w ciele. Niemowlęta zakażone w chwili narodzin zwykle chorują na przewlekłe zapalenie wątroby i są narażone na wysokie ryzyko rozwoju ciężkiej choroby wątroby i raka wątroby.

Aby zapobiec zakażeniu dziecka zapaleniem wątroby, zaleca się wszystkim kobietom w ciąży wykonanie testu na obecność wirusa zapalenia wątroby typu B poprzez wykonanie badania krwi. Jeśli badanie krwi wykaże, że kobieta ma ostrego lub przewlekłego zapalenia wątroby typu B, jej dziecko w ciągu 12 godzin po urodzeniu powinny otrzymać szczepionkę przeciwko WZW B i immunoglobuliny (który zawiera przeciwciała do walki z wątroby). Ta procedura zapobiega rozwojowi infekcji w ponad 90% przypadków. Dziecko powinno również otrzymać dwie dodatkowe dawki szczepionki w ciągu pierwszych 6 miesięcy życia.

Nawet jeśli matka jest zdrowa, Ministerstwo Zdrowia zaleca szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B wszystkich noworodków przed opuszczeniem szpitala (przez pierwsze 2 - 4 dni życia), a następnie dwukrotnie spędzać wzmacniacza - 1 - 3 miesięcy, a 6 - 18 miesięcy.

Zespół HELLP

Zespół HELLP (zespół HELP) jest niebezpiecznym powikłaniem ciąży, które dotyka około 1% kobiet w ciąży i charakteryzuje się problemami z wątrobą i nieprawidłowościami w liczeniu krwi.

HELLP oznacza hemolizę (rozkład czerwonych krwinek), zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych i zmniejszenie liczby płytek krwi. Jest to forma ciężkiego stanu przedrzucawkowego podczas ciąży. Zespół HELP występuje w około 10% przypadków ciąży powikłanych ciężkim stanem przedrzucawkowym.

Objawy zespołu HELP pojawiają się zwykle w trzecim trymestrze ciąży, chociaż mogą się rozpocząć wcześniej. Objawy mogą również wystąpić w ciągu pierwszych 48 godzin po urodzeniu dziecka. Kobieta w ciąży powinna skontaktować się z lekarzem, jeśli doświadcza:

  • ból brzucha lub górnego prawego brzucha;
  • nudności lub wymioty;
  • ogólne złe samopoczucie;
  • bóle głowy, szczególnie ciężkie.

Zespół HELP diagnozowany jest przez badanie krwi, które mierzy poziom płytek krwi, czerwonych krwinek i różnych substancji chemicznych, które pokazują, jak dobrze funkcjonuje wątroba kobiety.

Jeśli zespół HELP nie zacznie się leczyć w odpowiednim czasie, może to prowadzić do poważnych komplikacji. U matki może to spowodować uszkodzenie (do zerwania) wątroby, niewydolność nerek, krwawienie, udar, a nawet doprowadzić do śmierci. Gdy matka ma poważne komplikacje, jej życie może być zagrożone. Zespół HELP zwiększa ryzyko oderwania łożyska, które może zagrozić życiu zarówno dziecka, jak i jego matki, i zwiększa prawdopodobieństwo przedwczesnego porodu.

Leczenie zespołu HELP polega na stosowaniu leków w celu stabilizacji i utrzymania ciśnienia krwi i zapobieganiu napadom, a czasami w transfuzji płytek krwi. Kobiety, które rozwijają zespół HELP prawie zawsze potrzebują pomocy w nagłych wypadkach, aby zapobiec poważnym powikłaniom.

Jeśli kobieta jest mniej niż w 34. tygodniu ciąży, poród może być przełożone na 48 godzin, aby dać jej kortykosteroidy - leki, które pomagają przyspieszyć dojrzewanie płuc płodu i zapobiec powikłaniom wcześniactwa nim.

W większości przypadków zespół HELP występuje w ciągu tygodnia po urodzeniu dziecka. Prawdopodobieństwo nawrotu tego powikłania w kolejnych ciążach wynosi około 5%.

Ostra stłuszczeniowa choroba wątroby (OZD)

Otyłość wątroby lub ostre stłuszczenie wątroby podczas ciąży jest rzadkim, ale bardzo zagrażającym życiu powikłaniem ciąży. Około 1 na 10 000 ciężarnych kobiet cierpi na tę chorobę, która charakteryzuje się wzrostem tłuszczu w komórkach wątroby.

Główną przyczyną tej choroby jest czynnik genetyczny. Badania wykazały, że 16% kobiet z tą chorobą miało dzieci z dziedzicznymi problemami genetycznymi (szczególnie te z defektami utleniania kwasów tłuszczowych). Dzieci z tymi zaburzeniami mogą rozwinąć zagrażające życiu problemy z wątrobą, sercem i nerwowo-mięśniowymi. Dane te sugerują, że wszystkie niemowlęta urodzone przez kobiety z OZDP powinny być badane pod kątem wad utleniania kwasów tłuszczowych, aby mogły one otrzymywać na czas leczenie.

Objawy tej choroby zwykle rozpoczynają się w trzecim trymestrze ciąży i mogą przypominać zespół HELLP:

  • utrzymujące się nudności i wymioty;
  • ból brzucha lub górnego prawego brzucha;
  • ogólne złe samopoczucie;
  • żółtaczka;
  • ból głowy.

Bez szybkiego leczenia OZD może doprowadzić do śpiączki, niewydolności wielu narządów wewnętrznych, a nawet śmierci matki i dziecka.

ОЖДП można zdiagnozować za pomocą testu krwi, który mierzy szereg czynników związanych z funkcjonowaniem wątroby i nerek.

Matki mogą potrzebować transfuzji krwi, aby ustabilizować jej stan. Dziecko powinno urodzić się tak szybko, jak to możliwe, aby zapobiec poważnym powikłaniom.

Większość kobiet zaczyna odczuwać poprawę już po kilku dniach od porodu. Jednak kobiety, które niosą gen odpowiedzialny za defekty utleniania tłustego (w tym kobiety, które mają dziecko z takimi wadami), mają zwiększone ryzyko, że w kolejnych ciążach ponownie wystąpi otyłość wątroby.