Co to jest niebezpieczne zapalenie węzłów chłonnych na klatce piersiowej i jak z nim walczyć

Objawy

Zapalenie węzłów chłonnych w dowolnej części ciała - rodzaj sygnału, że coś jest nie tak z ciałem. Dlatego ignorowanie takich wiadomości jest niezwykle niebezpieczne. Powiększenie węzłów chłonnych w klatce piersiowej (lub jak to nazywa lekarze - węzłów chłonnych), zwłaszcza w połączeniu z objawów towarzyszących (takich jak kaszel, gorączka, ból w klatce piersiowej) może być objawem poważnej choroby.

Dlaczego węzeł chłonny śródpiersia ulega zapaleniu

Przestrzeń wewnątrz klatki piersiowej nosi nazwę śródpiersia. Istnieją różne grupy węzłów chłonnych, przez które limfa przeważnie przechodzi z narządów znajdujących się w klatce piersiowej. Ale płyn z jamy brzusznej i narządów miednicy również przechodzi przez nie. Dlatego w przypadku procesów zapalnych lub infekcji, które dostały się do tych narządów, powiększenie węzłów chłonnych natychmiast je sygnalizuje. W przypadku różnych przyczyn zapalenia węzłów chłonnych można zaobserwować węzły chłonne o różnej wielkości i gęstości.

Zapaleniu mogą również towarzyszyć bolesne odczucia w klatce piersiowej, temperatura. Jednym z często występujących objawów jest kaszel. Podwyższona temperatura jest wyraźnym sygnałem, że musisz zgłosić się do lekarza.

W rzeczywistości stan zapalny może się również zdarzyć z prostych powodów, na przykład z powodu przeziębienia i podobnej infekcji, która ostatnio została przeniesiona. Prowokuje proces i przyjmuje leki: niektóre rodzaje antybiotyków, preparaty złota, sulfonamidy.

Ale często przyczyną zapalenia w śródpiersiu może być zapalenie śródpiersia:

  • sarkoidoza płuc;
  • gruźlica;
  • chłoniak;
  • guz śródpiersia (najczęściej rak płuc).

W rzadkich przypadkach węzły chłonne reagują w podobny sposób jak nowotwory złośliwe gruczołów sutkowych, przewodu żołądkowo-jelitowego.

Pacjenci, u których występują odpowiednie objawy, w większości przypadków postawili diagnozę pierwotną zwaną limfadenopatią śródpiersia.

Co to jest powiększenie węzłów chłonnych śródpiersia?

Sama diagnoza może być i nieustraszona. W końcu słowo "limfadenopatia" może zjednoczyć wszystkie, jakie są typy patologii węzłów chłonnych. Nazwa ta implikuje takie zmiany w węźle chłonnym:

  • pierwotny wzrost;
  • konsekwencja pojawienia się nowotworu złośliwego;
  • uszkodzenie narządów w śródpiersiu (na przykład z infekcją);
  • pseudotumor.

Główny wzrost można rozpoznać po takich objawach: niepokój trwa nie dłużej niż dwa tygodnie i zwykle nie towarzyszą mu inne objawy. Jest to najbardziej nieszkodliwy rodzaj patologii, która nie jest niebezpieczna i prawie nie powoduje dyskomfortu.

Niebezpieczne objawy ze stanem zapalnym węzła chłonnego

Ale jeśli dwa tygodnie minęły, a zapalenie pozostaje nie tylko, ale również dodaje ból i dyskomfort, może to zostać uznane za pierwszym dzwonkiem, że przyczyną powiększenia węzłów chłonnych wystarczająco poważnie.

Przy zauważalnym wzroście węzła chłonnego w śródpiersiu ważne jest, aby zwracać uwagę na ogólny stan ciała. Są znaki, na których można stwierdzić, że wzrost ostrzega przed rozwojem poważnej choroby.

Główne z tych objawów to:

  • ogólne osłabienie ciała;
  • ostre bóle w klatce piersiowej;
  • bóle w klatce piersiowej, podając w szyi;
  • kaszel;
  • obrzęk kończyn;
  • zwiększone pocenie;
  • trudno oddychać i połykać;
  • ropne zapalenie;
  • gorączka, gorączka.

Całość tych znaków sugeruje, że należy pilnie zbadać lekarza. W żadnym przypadku nie można ignorować ropnego zapalenia, które może powodować rozwój zakrzepowego zapalenia żył, sepsy.

Z nieustającym bólem kaszlu i klatki piersiowej trzeba szybko reagować - w większości przypadków jest to objaw gruźlicy, ale może również wskazywać na raka oskrzeli.

Choroby węzłów chłonnych

Jak już wspomniano, najczęściej taka reakcja organizmu jest rodzajem sygnału o naruszeniach, które mogą powodować infekcję, zapalenie, a nawet przerzuty. Najczęstszą przyczyną zwiększonych węzłów chłonnych piersiowych są gruźlica i nowotwory śródpiersia.

Gruźlica węzłów chłonnych wewnątrz klatce piersiowej

Ta postać pierwotnej gruźlicy jest najczęstsza. Cierpi na nią najczęściej dzieci i młodzież do 25 lat. W wieku do trzech lat chorobie towarzyszą często poważne komplikacje. Oprócz zapalenia węzłów chłonnych śródpiersia, jego objawy wyrażono w następujący sposób:

  • ogólne osłabienie, bladość, szybkie zmęczenie;
  • podwyższona temperatura (zwykle 38-39 stopni);
  • kaszel, gorzej w nocy, pierwszy kaszel suchy, następnie z flegmą;
  • niespokojny sen;
  • zwiększone pocenie się.

Choroba rozwija się ostro i stopniowo. Bardzo ważne jest, aby zwracać uwagę na to, czy osoba z objawami miała kontakt z już chorą gruźlicą. Węzły chłonne w tej chorobie są nieco powiększone, nieaktywne, gęste.

Guzy śródpiersia

W przypadku raka płuca w większości przypadków obserwuje się proces zapalny w węzłach chłonnych po jednej stronie. Objawy pojawienia się przerzutów w węzłach chłonnych:

  • kaszel;
  • produkcja plwociny z ropą;
  • ogólne osłabienie;
  • skóra twarzy i szyi o niebieskawym odcieniu;
  • ból w klatce piersiowej w miejscu wzrostu węzłów.

Węzeł chłonny, jeśli nowotwór się rozwija, może być gęsty, ale nie bolesny. Kaszel początkowo suchy, stopniowo uzupełniany wydzieliną śluzu.

Pseudotumors

Tak zwana edukacja, która może wynikać z defektów w rozwoju dużych statków. Przyczyną ich rozwoju są również ciężkie choroby wirusowe i infekcje.

Z kim się skontaktować

Przede wszystkim w przypadku przedłużonego wzrostu węzłów chłonnych można i należy odrzucić wszelkie przemyślenia na temat samodzielnego leczenia i skonsultować się z lekarzem ogólnym: terapeutą, pediatrą lub lekarzem rodzinnym. Tylko on będzie mógł wyznaczyć kompetentny egzamin i ewentualnie wysłać do wąsko wyspecjalizowanego specjalisty: fińcjatysty, onkologa i chirurga.

Jeśli podejrzewasz rozpoznanie powiększenia węzłów chłonnych, obecnie zleca się standardowe i specjalistyczne badania:

  • radiografia;
  • tomografia komputerowa narządów klatki piersiowej;
  • badania krwi;
  • Ultradźwięki narządów wewnętrznych;
  • gdy podejrzewa się gruźlicę, test Mantoux;
  • z podejrzeniem testu sarkoidozy Kweima;
  • Biopsja węzła chłonnego.

Wskazane jest przechodzenie przez wszystkie testy sugerowane przez lekarzy. Jeśli przyczyna patologii jest naprawdę poważną chorobą, lepiej jest ją wykryć na wczesnym etapie.

Leczenie i zapobieganie

Zapobieganie, które całkowicie wyeliminowało możliwość pojawienia się tej patologii, nie istnieje. Ale, oczywiście, jeśli dobrze się odżywiasz, częściej chodź do powietrza i uprawiaj sport, prawdopodobieństwo wielu chorób jest zmniejszone.

Leczenie jest wyznaczane przez lekarza zgodnie z wynikami badań i biorąc pod uwagę indywidualne cechy pacjenta. Możesz leczyć się środkami ludowymi, ale tylko po konsultacji z lekarzem. Wraz z rozwojem gruźlicy VHL, oprócz standardowego leczenia, można dodatkowo przepisać dietę zawierającą dużą ilość białek i witamin.

Samoleczenie w takich przypadkach jest surowo zabronione i może rozpoczynać tylko nieodwracalne procesy w ciele.

Wniosek

Jeśli wykryto węzeł chłonny na piersi, nie zaniedbuj tej patologii. To nie jest izolowana choroba, ale rodzaj sygnału, który daje ciało. Może to być po prostu konsekwencja przeziębienia lub zapalenia oskrzeli, lub może wskazywać na obecność w organizmie poważnych problemów, związanych przede wszystkim z narządami znajdującymi się w klatce piersiowej. Ale bać się, zanim czas nie jest tego wart. Jeśli znajdziesz ten problem, musisz zwrócić uwagę na następujące punkty.

  1. Czy proces zapalny trwa dłużej niż dwa tygodnie.
  2. Czy występują objawy towarzyszące: kaszel, bóle w piersiach, temperatura.
  3. Czy foki są bolesne?
  4. Czy był kontakt z osobami zarażonymi chorobą zakaźną (zwłaszcza gruźlicą).

W przypadku pozytywnej odpowiedzi na większość z tych elementów wizyta u lekarza nie powinna być odkładana na później.

Powiększanie węzłów chłonnych klatki piersiowej: przyczyny, mechanizmy i taktyki diagnostyczne

Reakcja zapalna i niezapalna układu limfatycznego na choroby zlokalizowane lub układowe jest jednym z kluczowych objawów, które pozwalają podejrzewać patologię. Rozpoznanie chorób w klatce piersiowej jest spowodowane gęstym żebrowaniem i szkieletem mięśni, co zapobiega dostępowi do badania palpacyjnego i wymaga stosowania metod instrumentalnych. Powiększone przymusowe węzły chłonne na zdjęciu rentgenowskim lub tomogramie są prawdopodobnym objawem patologii ściany lub klatki piersiowej, które wymagają odpowiedniej terapii.

Spis treści

Węzły chłonne klatki piersiowej: anatomia, klasyfikacja i funkcje

Wypływ płynu, limfy z narządów klatki piersiowej odbywa się za pomocą kompleksu struktur układu limfatycznego. Ta ostatnia jest reprezentowana przez zbiór naczyń, które ślepo kończą się w tkankach, są przerywane węzłami chłonnymi po drodze i połączone z żylnym łożyskiem układu krążenia.

Struktury tego układu zapewniają ochronę immunologiczną i mechaniczną, wykorzystując strukturę siatkową tkanki limfatycznej węzła jako filtra biologicznego. Ponadto, tworzenia węzłów chłonnych z komórkami układu odpornościowego, które zwiększają wytwarzanie przeciwciał w odpowiedzi na żądania z zewnętrznego antygeny środowiskowe (wirusy, bakterie, pierwotniaki, grzyby).

Całkowita liczba węzłów chłonnych w klatce piersiowej wynosi od 40 do 70 formacji. Dwie duże grupy są podzielone:

  • Wewnętrzny (trzewny) - zbiera limfę z serca, płuc, oskrzeli, przełyku i innych narządów.
  • Parietal (ciemieniowy) - od mięśni, powięzi, skóry klatki piersiowej.

Klasyfikacja anatomiczna i obszar drenażu limfatycznego w każdej grupie przedstawiono w tabeli.

  • Peri-klatka piersiowa (przymostkowa) znajduje się wzdłuż wewnętrznej tętnicy piersiowej wzdłuż zewnętrznej krawędzi mostka.
  • Międzyżebrowy - zlokalizowany w pobliżu głowy żeber obok połączenia mostkowo-kostnego.
  • Górna przepona - znajduje się na przeponie przy otworze aorty.
  • Prepericardial - na powierzchni osierdzia
  • Przedkręgowy - na przedniej powierzchni trzonów kręgowych.
  • Skrzynie
  • Osierdzie.
  • Pleura.
  • Przednia ściana klatki piersiowej.
  • Przepona powierzchnia wątroby.
  • Piersi

Parietal (znajduje się mały pierścień wokół wydrążonych narządów - przełyku, tchawicy, kołnierza płuc)

  • Blisko przełyku
  • Paracracheal
  • Tchawiczo-oskrzelowe
  • Bronchopulmonary (powierzchowny i głęboki)
  • Mediana ćwiartek gruczołu mlekowego.
  • Przełyk.
  • Tchawica.
  • Oskrzela.
  • Tkanka płuc.
  • Serce (mięsień sercowy i śródskórny)

Węzły chłonne to zaokrąglone formacje o wielkości do 3 mm, rozmieszczone symetrycznie po obu stronach i zwykle nie powodują niewygodnych odczuć w klatce piersiowej. W badaniu radiologicznym klatki piersiowej - węzły chłonne nie są określone.

Ważne! Wraz ze znacznym wzrostem wielkości, grupa przymusowych węzłów chłonnych jest wyczuwana wzdłuż krawędzi mostka.

Przyczyny powiększenia węzłów chłonnych klatki piersiowej

Najczęstszym objawem zaangażowania w patologiczny proces węzłów chłonnych jest wzrost wielkości ciała.

Istnieje kilka mechanizmów rozwoju nieprawidłowego wzrostu tkanki klatki piersiowej węzłów chłonnych:

  • Patologiczna proliferacja tkanki węzła bez objawów zapalenia (powiększenie węzłów chłonnych). Najczęściej ten stan występuje, gdy proces podziału komórki jest naruszony, co jest typowe dla nowotworów złośliwych.
  • Uszkodzenia przerzutowe - proliferacja węzłów chłonnych wynika z wprowadzenia tkanki guza z głównego ogniska i dalszego podziału komórek atypowych.
  • Reakcja zapalna (zapalenie węzłów chłonnych). W obecności miejscowego lub ogólnoustrojowego procesu zapalnego o zwiększonym stężeniu mediatorów we krwi, zwiększa się przepuszczalność ściany naczyniowej. Przenikanie do tkanki węzła chłonnego powoduje obrzęk i wzrost wielkości ciała. Najbardziej charakterystyczny mechanizm dla chorób zakaźnych.

Ponadto przedłużona retencja wielkości powiększonego węzła chłonnego może wystąpić po wcześniejszej chorobie z powodu wymiany tkanki limfatycznej - gęstej tkanki łącznej lub zwapnienia (odkładania soli wapnia).

Ważne! Prawdopodobnie odgrywają w procesie okładzinowych węzłów chłonnych klatki piersiowej (międzyżebrowej i inne przymostkowej) Choroby dermatologiczne lub ropnych schorzeń tkanek miękkich chirurgicznych w obrębie klatki piersiowej.

Objawy kliniczne limfadenopatii w klatce piersiowej

Pacjenci z powiększonymi węzłami chłonnymi w klatce piersiowej często cierpią z powodu pośrednich skutków powiększenia węzłów chłonnych (poprzez kompresję sąsiadujących struktur):

  • Kaszel - gdy jest zaangażowany w proces tracheobronchial lub płuc węzłów chłonnych.
  • Skrócenie oddechu.
  • Ciężkość w klatce piersiowej ze znaczącym wzrostem w jednej grupie węzłów lub układowym uszkodzeniem struktur limfoidalnych.
  • Dysfagia i naruszenie połykania w pokonaniu grupy przełyku węzłów chłonnych.
  • Ból w okolicy serca - gdy dochodzi do naruszenia odpływu krwi przez uszkodzone węzły chłonne przedprzawkowe.
  • Obrzęk kończyn dolnych poprzez ucisk pustych żył, które znajdują się blisko przednich węzłów chłonnych.

W przypadku procesu zapalnego obrazowi klinicznemu towarzyszy wzrost temperatury (od 38 ° C), ogólne osłabienie, bóle głowy, obrzęk tkanek miękkich ściany klatki piersiowej.

Choroby, które występują ze wzrostem wewnątrz klatki piersiowej węzłów chłonnych

Istnieje wiele patologii, które powodują reaktywne zmiany w węzłach chłonnych klatki piersiowej. Najczęstsze schorzenia, w które wciągają się wewnątrzoczodołowe węzły chłonne:

  • Zapalenie płuc jest zapaleniem płuc. Patologia terapeutyczna spowodowana infekcją tkanki płuc bakteriami (Str. Pneumoniae) lub wirusami. Towarzyszy mu wzrost temperatury, wysokie odurzenie, kaszel i osłabienie oddechu.
  • Zapalenie opłucnej jest chorobą, w której stan zapalny błony surowiczej wyściełającej ścianę klatki piersiowej - opłucnej. Wyróżnij wariant suchy i eksudacyjny (z akumulacją wolnej cieczy). Częściej patologia jest powikłaniem ropnych procesów zapalnych w tkance płucnej.
  • Choroba bronchektyczna - stan charakteryzujący się naruszeniem elastyczności oskrzelików i patologicznym występowaniem tego ostatniego. W powiększonych przestrzeniach drenowanie cieczy zostaje przerwane i rozwijają się ropne procesy zapalne.
  • Gruźlica płuc jest zakaźną patologią wywołaną przez M. tuberculosis, która jest przenoszona przez zawieszone w powietrzu kropelki. Najczęściej dotknięta tkanka płuc z tworzeniem pierwotnego kompleksu gruźlicy - ognisko w płucach, zapalenie naczyń chłonnych (stan zapalny naczyń limfatycznych) i zapalenie węzłów chłonnych.
  • Pneumonioza (krzemica, antracia, pylica azbestowa) - patologiczne nagromadzenie w tkance płuc obcych cząstek pyłu, które przedostają się do dróg oddechowych pracujących w szkodliwych warunkach pracy. Najczęściej ten stan występuje u mężczyzn w wieku od 25 do 50 lat, pracujących przy kopalniach węgla i rud żelaza.
  • Zapalenie sutka - przewlekła zapalna patologii sutka występuje u kobiet w wieku reprodukcyjnym, w wyniku przenikania flory bakteryjnej w korzystnych warunkach (na przykład, lactostasis - zastój mleka).

Zwiększenie węzłów chłonnych jamy klatki piersiowej bez objawów stanu zapalnego często występuje w przypadku nowotworów złośliwych:

  • Rak płuc: centralny, obwodowy, nietypowy.
  • Rak przełyku.
  • Rak piersi.
  • Mesothelioma jest złośliwym nowotworem opłucnej.
  • Przerzuty z pierwotnym guzem żołądka, wątroby lub kości.
  • Limfogranulomatoza jest układową chorobą onkologiczną ze zmianą limfocytarną i tkanką limfatyczną węzłów. Charakteryzuje się uogólnionym rozprzestrzenianiem się ze stopniowym włączaniem wszystkich grup węzłów chłonnych (ustalając stadium choroby - według liczby grup).

Ważne! Zapalenie węzłów chłonnych na klatce piersiowej może również towarzyszyć zapaleniu mięśnia sercowego, zapaleniu osierdzia i ropni wątroby.

Konieczne badania i konsultacje specjalistów z powiększonymi węzłami chłonnymi piersiowymi

Pacjenci z węzłami chłonnymi klatki piersiowej są zarażeni, zaleca się kompleksowe badanie specjalistów, w zależności od obrazu klinicznego i cech przebiegu choroby:

  • Terapeuta - w obecności wysokiej gorączki, kaszlu, zadyszki, które powstały ostro.
  • Kardiolog - w obecności bólu w sercu, odczuwania ucisku, duszności, obrzęku kończyn dolnych.
  • Fittisiatricians - w przypadku podejrzenia gruźlicy: gorączka niskiej jakości (37-38 ° C), przedłużony kaszel.
  • Chirurg - jeśli występuje zaczerwienienie, należy zwiększyć miejscową temperaturę skóry na gruczoł mleczny. Ponadto, lekarz zajmuje się problematyką chirurgicznego leczenia rozstrzeni oskrzeli, usuwania wysięku opłucnowego w wysiękowym zapaleniu opłucnej.
  • Onkolog - w przypadku długiej temperatury podgorączkowej, utraty wagi, powoli narastających objawów wgniecenia w klatce piersiowej.

W celu zdiagnozowania i ustalenia pierwotnej przyczyny powiększenia węzłów chłonnych lub zapalenia węzłów chłonnych konieczne są następujące badania kliniczne:

  • Ogólny test krwi (w celu określenia liczby białych krwinek, wzoru krwi i wartości ESR, która zwiększa się w procesach zapalnych i onkologicznych).
  • Analiza biochemiczna krwi w przypadku markerów nowotworowych w celu wykluczenia nowotworów złośliwych.
  • Fibrogastroduodenoskopia - w celu wykluczenia patologii przełyku jako przyczyny reaktywnego zapalenia węzłów chłonnych.
  • Radiografia lub tomografia komputerowa (CT) klatki piersiowej - metoda wizualizuje główny nacisk na choroby nowotworowe, zapalenie płuc, rozstrzeń oskrzeli, gruźlicę i pylicę płuc.
  • Biopsja węzła chłonnego (podczas zabiegu) - w celu weryfikacji rozpoznania nowotworu złośliwego lub zmian przerzutowych.

Wybór odpowiedniego leczenia przeprowadza lekarz prowadzący po analizie uzyskanych danych, diagnostyce różnicowej i ustaleniu diagnozy klinicznej. Metody leczenia są różne dla każdej patologii, dlatego nie zaleca się stosowania samoleczenia, które może pogorszyć ogólny stan pacjenta.

Powiększenie węzłów chłonnych: przyczyny i leczenie

Taki pozornie prosty objaw, jakim jest wzrost węzłów chłonnych (LU), może być oznaką nietypowych chorób. Niektóre z nich są po prostu nieprzyjemne, podczas gdy inne mogą prowadzić do poważnych komplikacji, a nawet tragicznych skutków. Choroby prowadzące do pojawienia się tego objawu nie są bardzo liczne, ale wszystkie z nich wymagają przemyślanej diagnozy i dokładnego, czasami bardzo długiego leczenia.

Do czego służą węzły chłonne?

Limfocytozy są małymi nagromadzeniami tkanki limfatycznej rozproszonymi po całym ciele. Ich główną funkcją jest filtracja limfy i rodzaj "przechowywania" elementów układu odpornościowego, atakowanie obcych substancji, mikroorganizmów i komórek nowotworowych wpadających do limfy. Węzły można porównać do baz wojskowych, w których oddziały pokojowe znajdują się w czasie pokoju, gotowe do natychmiastowego działania w celu walki z "wrogiem" - czynnikiem sprawczym jakiejkolwiek choroby.

Gdzie są węzły chłonne?

Węzły chłonne są rodzajem kolektora, zbierającego limfę z pewnych obszarów ciała. Płyn ten przepływa do nich przez sieć naczyń. Istnieją powierzchowne węzły chłonne i wewnętrzne, znajdujące się w jamach ciała ludzkiego. Bez użycia instrumentalnych metod wizualizacji niemożliwe jest wykrycie wzrostu tego ostatniego.

Wśród powierzchownych, w zależności od lokalizacji, wyróżnia się węzły chłonne następujących lokalizacji:

  • podkolanowy, zlokalizowany na tylnej powierzchni stawów kolanowych;
  • powierzchowne i głębokie pachwiny, zlokalizowane w fałdach pachwinowych;
  • potyliczny - w rejonie przejścia szyi do czaszki;
  • BTE i śliniaki przyuszne, znajdujące się z przodu iz tyłu małżowiny usznej;
  • submaxillary, leżące mniej więcej w środku gałęzi dolnej szczęki;
  • podbródek, znajdujący się kilka centymetrów za brodą;
  • sieć szyjki macicy LU, gęsto rozproszona wzdłuż przedniej i bocznych powierzchni szyi;
  • Łokieć - na przedniej powierzchni tego samego złącza;
  • pachowy, którego jedna grupa przylega do wewnętrznej powierzchni mięśni piersiowych, a druga znajduje się w grubości tkanki pachowej.

Tak więc istnieje wiele miejsc, w których można wykryć powiększony węzeł chłonny, a uważny lekarz z pewnością sonduje je, aby uzyskać dodatkowe informacje o możliwej chorobie.

Przyczyny powiększonych węzłów chłonnych

Nie ma naturalnych przyczyn wzrostu LU. Jeśli stają się bardziej, to w ciele musi być koniecznie jakiś rodzaj patologii. Pojawienie się tego znaku wskazuje na wystąpienie:

  1. Infekcje:
    • wirus;
    • bakteryjny;
    • grzybicze.
  2. Inwazja pasożytnicza.
  3. Zmiany autoimmunologiczne.
  4. Choroba onkologiczna układu limfatycznego.
  5. Zmiana przerzutowa LU w procesie nowotworowym.

Cechy powiększenia węzłów chłonnych w różnych stanach patologicznych

Przy różnych chorobach węzły chłonne rosną na różne sposoby. Oprócz rozmiarów, takie wskaźniki jak:

  • struktura powierzchni, która może pozostać gładka lub stać się wyboista;
  • mobilność - w niektórych chorobach LU jest przylutowana do siebie lub do otaczających tkanek;
  • konsystencja - gęsta, miękka;
  • stan skóry nad nimi - przy zapaleniu - skóra może nabrzmieć, być zaczerwieniona.

A teraz warto rozważyć wzrost węzłów chłonnych w odniesieniu do chorób najczęściej powodujących ten objaw.

Zapalenie węzłów chłonnych

Choroba ta charakteryzuje się najbardziej żywą symptomatologią ze strony LU, która w tym przypadku znacznie rośnie, staje się ostro bolesna, nieruchoma. Skóra wokół nich rumieni się, obserwuje się miejscowy obrzęk. Wraz z postępem choroby temperatura wzrasta coraz bardziej, pojawiają się dreszcze i rozwija się odurzenie.

Najczęściej pojawienie się zapalenia węzłów chłonnych jest poprzedzone chorobą ropną odpowiedniego obszaru:

Zarazki ze źródła infekcji przez naczynia limfatyczne wnikają do węzła chłonnego, wywołując w nim reakcję zapalną, początkowo nieżytową (bez ropnej), a następnie ropną. Ekstremalnym stopniem rozwoju zapalenia węzłów chłonnych jest adenophlegmon - w rzeczywistości powikłanie tej choroby. W tym przypadku ropa impregnuje otaczającą tkankę tłuszczową LD.

Inne powikłania ropnego zapalenia węzłów chłonnych obejmują ropne zakrzepowe zapalenie żył, zatorowość płucną, sepsę.

Pediatra mówi o zapaleniu węzłów chłonnych u dzieci:

Leczenie zapalenia węzłów chłonnych

Przy nieżytowym zapaleniu węzłów chłonnych pierwotnie leczona jest ropna choroba. Dzięki szybkiej interwencji istnieje duża szansa na dławienie ostrego procesu w węźle chłonnym.

Wraz z rozwojem ropnej lub chłonnych phlegmonous adenitis wymagają operacji - z autopsji wrzód, oczyszczając go za pomocą antyseptyczne i przeciwbakteryjne, drenażu jamy ropnia.

Choroby układu oddechowego

Ta grupa chorób jest najczęstszą przyczyną powiększonych węzłów chłonnych. Jaśniejszy ten objaw przejawia się w różnych postaciach zapalenia migdałków (dławicy piersiowej). Wraz ze wzrostem LU występuje wysoka gorączka, ból gardła podczas połykania, silne osłabienie i złe samopoczucie.

Nieco rzadziej węzły chłonne powiększają się wraz z zapaleniem gardła. Symptomatologia tej choroby jest podobna do klinicznego obrazu zapalenia migdałków, choć gorsza od jasności manifestacji.

Kiedy infekcje dróg oddechowych, LU staje się gęsta w dotyku, umiarkowanie bolesna, ich ruchliwość pozostaje przy palpacji.

Leczenie infekcji dróg oddechowych

Taktyka leczenia zależy od rodzaju patogenu, który spowodował chorobę. Tak więc, z uwagi na bakteryjny charakter patologii, stosuje się antybiotyki o szerokim spektrum działania, w przypadku infekcji wirusowej, leczenia objawowego, a w przypadku grzyba - specyficznych środków przeciwdrobnoustrojowych. W tym samym czasie ogólne środki wzmacniające są przeprowadzane z równoczesnym odbiorem immunomodulatorów.

Określone infekcje

Najczęstszy wzrost węzłów chłonnych towarzyszą określone infekcje, takie jak gruźlica i kiła.

Zmiany gruźlicze

Kiedy gruźlica płucna jest początkowo pod wpływem węzłów chłonnych wewnątrz klatce piersiowej. Bez specjalnych metod badań w celu określenia ich wzrostu jest niemożliwe. W przypadku braku leczenia proces gruźlicy może rozprzestrzeniać się po całym organizmie, wpływając również na powierzchnię LU:

Na początkowym etapie zwiększają i łagodzą bolesność. Jak nagromadzenie węzłów chłonnych, zapalenia są zgrzewane ze sobą oraz z otaczającej je tkanki, obracając szczelne konglomerat, które następnie ropnie formowania niegojących przetoki.

Leczenie

Ponieważ wzrost LU spowodowany jest przez główną chorobę - gruźlicę, właśnie to jest leczone. Specjalne leki przeciw gruźlicy są stosowane zgodnie ze specyficznymi schematami przyjmowania.

Kiła

W przypadku kiły, LU powiększa się tylko kilka dni po pojawieniu się kiły pierwotnej znanej jako ciężki chancre. Ze względu na dominację narządów płciowych w chancre, węzły pachwinowe często rosną.

Jednakże, na przykład, z powodu rzęskowego gardła (syfilitycznego bólu gardła) może pojawić się objaw z węzłów podosiowych lub podrzędnych.

Ważne: Z kiłą LU może osiągnąć rozmiar nakrętki, zachowując jej konsystencję, pozostając bezbolesną i nienawaną do tkanek. Często dochodzi do zapalenia naczyń chłonnych - zapalenia naczyń limfatycznych, które są odczuwalne w postaci pasma, czasami z zgrubieniami wzdłuż jego długości.

Leczenie

Kiła na każdym etapie jest dobrze podatna na antybiotykoterapię. Zastosuj głównie leki penicylinowe. Wraz z rozwojem powikłań leczenie infekcji może być znacznie opóźnione.

Różyczka

W przypadku różyczki symptom ten pojawia się jako jeden z pierwszych na kilka godzin przed wystąpieniem wysypki. Najczęściej wzmagają się węzły potyliczne, szyjne i przyuszne, ale stają się bolesne, ale nie lutują z otaczającymi tkankami.

Wysypki z nieskomplikowaną różyczką mogą pozostać jedynym jaskrawym objawem, chociaż wraz z nim występują czasem gorączka (umiarkowana) i katar.

Leczenie

Pacjent z różyczką izoluje i jeśli to konieczne, zaleca leczenie objawowe. Poważne działania są przeprowadzane tylko wraz z rozwojem komplikacji. Na przykład, uszkodzenia stawów z lekami przeciwzapalnymi przepisane, a jeśli zapalenie mózgu - Należy zauważyć, że różyczka dotyczy stosunkowo łagodnej infekcji w większości przypadków przechodzi bez leczenia ogólnie kortykosteroidy, moczopędne, leków przeciwdrgawkowych, etc....

Zakażenie HIV

Przy tej groźnej chorobie mogą wzrosnąć węzły chłonne wszystkich lokalizacji. Często jest to ten objaw, który powoduje, że lekarz podejrzewa zakażenie HIV, które przez długi czas może nie pokazywać się inaczej.

Kiedy choroba przechodzi w stadium AIDS, wzrost LU staje się stały, a ich stan zapalny łączy się z nimi.

Leczenie

Powszechnie wiadomo, że nie istnieją metody, które mogą ostatecznie wyleczyć osobę zakażoną wirusem HIV. Wszyscy lekarze starają się zahamować aktywność wirusa, do którego stosuje się specjalne leki przeciwretrowirusowe. Równolegle leczy się współistniejące infekcje, których rozwój jest najczęściej przyczyną śmierci osób chorych na AIDS.

Węzły chłonne w chorobach autoimmunologicznych

Proces autoimmunologiczny to grupa chorób, w których układ odpornościowy przestaje rozważać "własne" komórki różnych narządów. Biorąc je za obcą substancję, ciało aktywuje mechanizmy ochronne, aby zniszczyć "agresora". Jednym z przejawów tego działania jest wzrost regionalnej jednostki logistycznej.

Proces autoimmunologiczny może dotknąć prawie każdy organ, zaczynając od stawów i kończąc na gruczołach wydzielania wewnętrznego, a nawet układu nerwowego. Takie choroby charakteryzują się długim, przewlekłym przebiegiem i są dość trudne do leczenia, prowadząc pacjenta do niepełnosprawności, a czasem nawet do śmierci.

Leczenie

W leczeniu chorób autoimmunologicznych stosuje się leki hamujące nadmierną aktywność układu odpornościowego - immunosupresory i środki blokujące pewne reakcje chemiczne w komórkach układu limfocytarnego.

Powiększanie węzłów chłonnych w patologiach onkologicznych

Onkolodzy wykorzystują ten objaw jako jedno z kryteriów diagnostycznych procesu nowotworowego. LU wzrasta tylko w nowotworach złośliwych w przypadku, gdy komórki nowotworowe są oddzielone od miejsca ogniska pierwotnego i wchodzą do węzła z prądem limfy. Tutaj są "atakowane" przez siły ochronne ciała, które starają się nie pozwolić procesowi "uciec do otwartych przestrzeni" ciała. Pojawienie się tego objawu jest niekorzystnym sygnałem wskazującym na rozprzestrzenianie się procesu nowotworowego.

Istnieją jednak również złośliwe choroby onkologiczne, które wpływają bezpośrednio na układ limfatyczny:

  • Chłoniak Hodgkina, inaczej zwany limfogranulomatozą;
  • chłoniaki nieziarnicze to grupa ponad 80 typów nowotworów wywodzących się z tkanki limfatycznej i mających ogromne różnice zarówno w przebiegu choroby, jak i jej przyczyn oraz w mechanizmach rozwoju.

Leczenie

W walce z patologią onkologiczną stosuje się jednocześnie kilka metod:

  1. chemioterapia cytostatyków z lekami, które hamują wzrost guza;
  2. napromienianie węzłów chłonnych strumieniem promieniowania jonizującego:
    • Promieniowanie rentgenowskie;
    • promieniowanie gamma i beta;
    • wiązki neutronów;
    • strumień cząstek elementarnych;
  3. terapia immunosupresyjna z silnymi środkami hormonalnymi.

Opracowano specjalne schematy stosowania kompleksów różnych rodzajów leczenia, które umożliwiają stłumienie procesu nowotworowego i przedłużenie życia pacjenta.

Uwaga: należy pamiętać, że powiększenie węzłów chłonnych jest tylko objawem różnych chorób. Dlatego, aby angażować się w samoleczenie, a tym bardziej stosować metody ludowe, zamiast zwracać się do lekarza - jest nie do przyjęcia. Opóźnienie w diagnozowaniu i leczeniu niektórych chorób może kosztować życie pacjenta.

Więcej informacji na temat możliwych przyczyn zapalenia węzłów chłonnych można uzyskać, przeglądając tę ​​recenzję:

Volkov Gennady Gennadievich, recenzent medyczny, lekarz pogotowia ratunkowego.

73 144 wyświetleń, 1 odsłon dzisiaj

Powiększenie węzłów chłonnych śródpiersia

Rola naczyń krwionośnych i naczyń limfatycznych polega na wchłanianiu i odwracaniu płynu białkowego z naczyń włosowatych krwi i przywracaniu go do krążenia żylnego. W ramach układu chłonnego w pobliżu naczynia krwionośne dużych żyły zgrupowane węzłów chłonnych (w organizmie człowieka ponad 600) - różowo-szary owalny lub wykształcenia zaokrągloną o 0,5-50mm, również w obszarze śródpiersia - środku piersi gdzie najważniejsze narządów osoby :. oskrzeli, serca, płuc, tętnic i żył płucnych itp one rodzaj komory filtra chłonnych i stanowić barierę dla wielu infekcji. Zwiększone węzłów chłonnych i limfadenopatia śródpiersia - odpowiedź na patologicznego procesu zachodzącego w płucach, a w badaniach nowotworów złośliwych anatomicznie sąsiednich organów: raka piersi, raka gardła, tarczycy, przewodu pokarmowego.

Epidemiologia

Według statystyk śródpiersia limfadenopatii występuje u 45% pacjentów. Ponieważ ta choroba wiąże się z takimi diagnozami, jak rak, zapalenie płuc, sarkoidoza, dane dotyczące tych patologii dają wyobrażenie o epidemiologii powiększonych węzłów chłonnych w śródpiersiu. Na świecie ponad 14 milionów ludzi zachorowało na raka płuc, a około 17 milionów rocznie na zapalenie płuc. Sarkoidoza w różnych krajach rozkłada się nierównomiernie, więc w 40 przypadkach na 100. ludzie identyfikują go w Europie i 1-2 w Japonii.

Przyczyny powiększonych węzłów chłonnych śródpiersia

Przyczyną powiększenia węzłów chłonnych śródpiersia jest wnikanie do nich drobnoustrojów chorobotwórczych, które aktywują białe krwinki zwalczające infekcję. Podstawowymi w tym przypadku są: odoskrzelowe zapalenie płuc, gruźlica, sarkoidoza, nowotwory złośliwe. Do złośliwych patologii należą chłoniaki, które atakują nie tylko węzły chłonne śródpiersia, ale także inne obszary, przerzuty nowotworowe - nowotwory tkanek nabłonkowych.

Powiększanie węzłów chłonnych w raku płuc

Rak płuca jest nowotworem złośliwym, w 95% przypadków rozwija się w nabłonkowych warstwach oskrzeli i oskrzelików. Rzadziej nowotwory atakują komórki opłucnej lub pomocniczą tkankę płucną. Ze wszystkich rodzajów nowotworów jest to najczęstsza przyczyna zgonu dla ludzi na całym świecie. Zdefiniuj 4 etapy raka w zależności od wielkości guza, jego rozprzestrzenienia się na sąsiednie tkanki i obecność przerzutów w węzłach chłonnych i innych narządach. W stadium 1 raka węzły chłonne nie są zaangażowane w proces patologiczny. Wzrost liczby węzłów chłonnych w raku płuca obserwuje się na etapie 2. Najpierw atakowane są oskrzela, w trzecim etapie połączone są boki śródpiersia, na 3b - oskrzelowo-płucna z przeciwnej strony, nadobojczykowe węzły chłonne.

Powiększenie węzłów chłonnych śródpiersia po odoskrzelowym zapaleniu płuc

Odoskrzelowe zapalenie płuc jest ostrą chorobą zakaźną atakującą ściany oskrzelików. Często pojawia się po ostrej infekcji wirusowej dróg oddechowych, ale również jest chorobą pierwotną. Wzrost węzłów chłonnych po odoskrzelowym zapaleniu płuc następuje z powodu zajęcia układu limfatycznego i naczyniowego, w tym węzłów chłonnych śródpiersia, w procesie zapalnym. Co do zasady, przy tej chorobie są one umiarkowanie zwiększone.

Czynniki ryzyka

Czynnikami ryzyka powiększenia węzłów chłonnych śródpiersia są palenie tytoniu, długotrwałe narażenie na działanie chemikaliów, szkodliwe opary, zakurzone i zanieczyszczone powietrze oraz gazy. Przechodzenie prowadzi do zmniejszenia odporności i różnych infekcji wirusowych, które mogą być komplikowane przez zapalenie płuc. Nie wyklucza się dziedzicznego czynnika wystąpienia choroby, jak również długotrwałego narażenia na różne leki.

Patogeneza

Węzły chłonne istnieją w celu filtracji różnych czynników zakaźnych z tkanek naszego organizmu, dlatego znajdują się w strategicznie ważnych miejscach ciała. W takich "pułapkach" aktywowane są białe krwinki, które walczą z infiltracją infekcji. Patogeneza choroby polega na zwiększonej proliferacji limfocytów - komórek ochronnych, które intensyfikują walkę z obcymi elementami, jeśli istniejące nie radzą sobie. W rezultacie węzły chłonne powiększają się i stają się gęstsze.

Objawy powiększonych węzłów chłonnych w śródpiersiu

Objawy powiększonych węzłów chłonnych śródpiersia mają wyraźnie wyrażony obraz kliniczny.

Pierwsze oznaki manifestują się intensywnym i silnym bólem klatki piersiowej, czasami można je podać na ramię i szyję. Pojawia się chrypka głosu, kaszel, źrenice źrenic są rozszerzone, gałka oczna może spaść, jest hałas w uszach i bóle głowy. Być może obrzęk żył na szyi, przejście pokarmu jest trudne. Przewlekły przebieg choroby charakteryzuje się wzrostem temperatury, tachykardią, obrzękiem kończyn, osłabieniem, poceniem.

Etapy

W oparciu o czas przebiegu choroby wyróżnia się trzy etapy rozwoju choroby:

Ten ostatni wiąże się z powtarzającym się ogniskiem choroby.

Powiększenie węzłów chłonnych w korzeniu płuca

Powiększanie węzłów chłonnych w korzeniu płuca jest jedną z najczęstszych patologii tej części ciała. Hemilesion najczęściej spowodowane przez gruźliczego bronhoadenitom, przerzutów nowotworów i chłoniaki złośliwe, dwustronnej - sarkoidozy etapie 1, który jest znamienny przez tworzenie ziarniniaków w węzłach chłonnych.

Zwiększone węzły limfatyczne

Jednym z powodów wzrostu wewnątrzkomorowych węzłów chłonnych w płucach, tak jak w ich korzeniach, jest gruźlica płuc. Tkanka limfatyczna rośnie, a węzeł chłonny również odpowiednio wzrasta. Następnie są oznaki określonego stanu zapalnego.

Niewielki wzrost węzłów (do 1,5 cm) nazywa się zapaleniem oskrzelików. Zapalenie na obwodzie zmiany powoduje naciekowe zapalenie oskrzelików, zlokalizowane głównie po jednej stronie. Nawet z dwustronnym układem jest asymetryczny. Śmierć tkanek w postaci skrzepów jest typowa dla nowotworowego lub nowotworowego zapalenia oskrzelików.

Inną przyczyną limfadenopatii płuc jest łagodna choroba - sarkoidoza, dla której charakterystyczne jest tworzenie ziarniaków nabłonka w węzłach chłonnych. Ta patologia dotyczy więcej kobiet w wieku 20-40 lat. Charakter tej choroby nie jest dzisiaj wystarczająco jasny, niektórzy naukowcy kojarzą ją z czynnikami zakaźnymi, inni z czynnikiem genetycznym.

Wzrost węzłów chłonnych wewnątrz klatka piersiowa płuc może być również spowodowany urazem narządów.

Komplikacje i konsekwencje

Ponieważ wzrost węzłów chłonnych śródpiersia jest najczęściej drugorzędny i rozwija się na tle wielu powyższych chorób, konsekwencje i powikłania zależą od podstawowej patologii. Powiększenie śródpiersiowych węzłów chłonnych może prowadzić do tętniczej zatorowości płucnej, sepsy. W każdym razie wczesne wykrycie problemu, nawet w przypadku złośliwych formacji, czyni je mniej zagrożonymi ludzkim życiem, tak jak w późnych stadiach choroby.

Rozpoznanie wzrostu węzłów chłonnych śródpiersia

Rozpoznanie powiększenia węzłów chłonnych śródpiersia opiera się na anamnezie choroby, analizach, diagnostyce instrumentalnej i różnicowej, tk. wizualne węzły chłonne wewnątrz klatki piersiowej nie są dostępne.

Analizy

W celu potwierdzenia laboratoryjnego domniemanej diagnozy, ogólnego i biochemicznego badania krwi, wykonuje się mikroprecypitację krwi (test na kiłę). Wykonuje się również biopsję węzła chłonnego. W przypadku nowotworów złośliwych, leukocytozy, zmniejszenia całkowitej liczby limfocytów, wzrostu wartości ESR, we krwi wykryto niedokrwistość.

Przyjmowanie limfogranulomatozy lub białaczki powoduje przebicie szpiku kostnego. Podejrzewa się, że gruźlica, analiza plwociny. Sarkoidoza również wprowadza zmiany w ogólnej analizie krwi, moczu i biochemicznych, w tym liczby czerwonych ciałek krwi zmniejszyła się, poprawiając monocyty, limfocyty, eozynofile ESR. W przypadku tej choroby istnieją specyficzne testy: znaczny wzrost enzymu ACE we krwi żylnej lub wapnia w moczu potwierdza obecność patologii.

Diagnostyka instrumentalna

Oprócz prześwietlenia śródpiersia, które charakteryzuje się dwuwymiarowym płaskim obrazem i nie jest w stanie podać pełnego obrazu wszystkich narządów, w tym z powodu braku wyświetlacza kontrastowego, istnieją inne metody diagnostyki instrumentalnej.

Rentgen to nowoczesne i skuteczne badanie, które wyświetla bardziej dokładny trójwymiarowy obraz na ekranie. Pomaga wyjaśnić strukturę i zarysy zaciemnienia, jeśli jest to nowotwór - stopień jego wzrostu w śródpiersiu, stosunek do innych narządów. Informacyjne metody to również tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, ultrasonografia.

Bronchoskopia to metoda za pomocą endoskopu umożliwiająca uzyskanie materiału do badań biologicznych w przypadku podejrzenia gruźlicy, w celu zbadania tchawicy i oskrzeli. Endoskopia służy do badania powiększonych węzłów chłonnych.

Powiększenie węzłów chłonnych na zdjęciu rentgenowskim śródpiersia

Jeśli nie ma patologicznego procesu w płucach, węzły chłonne nie są widoczne na obrazie. Powiększenie węzłów chłonnych w śródpiersiu rentgenowskich wygląda jak cień „patologicznej” i daje wyobrażenie o lokalizowaniu guzy, forma, kształt, mobilność, relacje z sąsiednimi organami. Powiększenie węzłów chłonnych może być wskazane przez zagęszczenie, powiększenie korzeni płuc w obrazie. Ten wzór jest typowy dla zapalenia oskrzeli, zapalenia płuc i płuc palaczy. Gruźlica piersiowej węzłów chłonnych jest ustalane przez badania rentgenowskie i kliniczny obraz w zależności od wielkości uszkodzenia, o czym świadczy cienia korzenia płuc, przedstawia kontur zewnętrzny i jego inne cechy charakterystyczne. Dla dokładniejszego badania anatomii śródpiersia uciekania się różnymi sposobami fluoroskopii przeciwieństwie - pnevmomediastinografii (poprzez wtrysk gazu przez nakłucie) angiokardiografii (jodu wykorzystywane) bronchography (różne środki kontrastowe), przełyku badanie z zastosowaniem bar.

Co należy sondować?

Diagnostyka różnicowa

różnica zadanie diagnostyki patologii prawidłowe rozpoznanie pośród możliwych diagnozy: gruźlica, nowotwory, sarkoidoza, białaczkę limfatyczną, ziarnicę złośliwą, wirusowe zapalenie płuc i inne choroby, co prowadzi do wzrostu w węzłach chłonnych śródpiersia.

Do kogo się zwrócić?

Leczenie powiększonych węzłów chłonnych w śródpiersiu

Leczenie wzrostu węzłów chłonnych śródpiersia bezpośrednio zależy od diagnozy. Zastanów się nad terapią najbardziej możliwych patologii. Tak więc leczenie sarkoidozy jest skuteczne przy pomocy inhalacji steroidowych. Leczenie gruźlicy trwa przez długi czas (do sześciu miesięcy) i jest prowadzone w szpitalu, po czym trwa do półtora roku w warunkach ambulatoryjnych. Terapia przeciw gruźlicy obejmuje kombinację 3-4 leków przeciw TB w połączeniu z immunomodulatorami, terapią metaboliczną, fizjoterapią. Różne nowotwory często wymagają operacji w połączeniu z chemioterapią i radioterapią. W przypadku chłoniaka śródpiersia i zaawansowanych stadiów nowotworów stosuje się wyłącznie leczenie zachowawcze.

Leki

W leczeniu sarkoidozy początkowo stosuje się prednizolon.

Prednizolon jest syntetycznym analogiem hormonów kortyzon i hydrokortyzon. Jest lekiem przeciwzapalnym, antytoksycznym, antyalergicznym. Produkowany jest w tabletkach i ampułkach. Dawkę określa się indywidualnie, ale zwykle rozpoczyna się 20-30 mg na dobę w czasie zaostrzenia. W przewlekłym przebiegu - 5-10 mg. Mogą początkowo przepisać dożylnie (30-45 mg), a przy dodatniej dynamice przejść na zmniejszoną dawkę w tabletkach. Efekty uboczne są czasem wyrażane przez nadmierne owłosienie, otyłość, wykształcenie i perforację wrzodów. Prednizolon jest przeciwwskazany w ciąży, w starszym wieku, z nadciśnieniem tętniczym, wrzodziejącym uszkodzeniem przewodu pokarmowego.

Do inhalacji stosuje się duże dawki flutykazonu, budezonidu. Jeśli patologia nie reaguje na leczenie, przepisuje się azatioprynę, crisanol, cyklosporynę.

Azathioprine - odnosi się do leków, które korygują procesy odpornościowe. Forma wydania - tablety. Zaleca się, aby dzień wynosił 1-1,5 mg na kilogram wagi. Być może pojawienie się nudności, wymiotów, toksycznego zapalenia wątroby. Ma przeciwwskazanie w leukopenii.

Połączone leczenie gruźlicy może zawierać następującą kombinację leków: izoniazydu, rifampicyny i pyrazinamidu lub izoniazyd, rifampicyna, Etam Butola. Podczas leczenia poza szpitalem wyznaczonym kombinację dwóch leków: izoniazyd z etambutol, etionamid lub z lub z pirazinomidom.

Isoniazyd - jest przepisywany w leczeniu wszystkich postaci i lokalizacji gruźlicy, zarówno u dorosłych, jak iu dzieci. Produkowane w tabletkach, proszkach, roztworach. Sposoby podawania są różne: doustne, domięśniowe, dożylne, jamiste, z inhalacją. Dawka dla każdego przypadku jest indywidualna, średnio 15 mg jednorazowo po posiłku 1-3 razy dziennie. Mogą występować działania niepożądane w postaci nudności, wymiotów, zawrotów głowy, lekowego zapalenia wątroby, zwiększenia gruczołów mlecznych u mężczyzn i krwawień u kobiet. Przeciwwskazane u pacjentów z padaczką, z podwyższonym ciśnieniem krwi, chorobą wątroby, IHD itp.

Ryfampicyna jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania w łańcuchu aptecznym prezentowana jest w kapsułkach i ampułkach o porowatej masie. Kapsułki są pite na pusty żołądek pół godziny przed posiłkiem, dożylnie kroplówki tylko przez dorosłych, używając sterylnej wody i glukozy do przygotowania roztworu. Dla dorosłych dzienna dawka wynosi 0,45 g, dla dzieci 10 mg / kg. Przebieg leczenia jest miesiąc i jest pod ścisłym nadzorem lekarzy, tk. mogą to być reakcje alergiczne, obniżenie ciśnienia krwi, niestrawność, problemy z wątrobą i nerkami. Nie jest przepisywany kobietom w ciąży, dzieciom poniżej 3 lat, o zwiększonej wrażliwości na lek.

Witaminy

Wzrost w węzłach chłonnych śródpiersia, bez względu na powód, to nie było spowodowane wymogami zrównoważonej diety, bogate w witaminy i minerały. Lista przydatnych produktów jest bardzo duży, w tym chude mięso, warzywa (cukinia, marchew, papryka szparagi, seler, kapusta, ogórek, bakłażan, cebula, czosnek, dzwon), różne świeże i suszone owoce, orzechy, kasza zbożowa, twaróg, jogurt, świeże soki i inne produkty. Zwiększenie odporności pomoże infuzji z wiesiołka, wątroby, masła, cytrusów. Sarkoidoza jest ograniczenie przyjmowania wapnia, ale witaminy E, D, C, kwasy tłuszczowe omega-3 podstawowych ciała pacjenta.

Leczenie fizjoterapeutyczne

Nie stosuje się leczenia fizjoterapeutycznego w nowotworowym charakterze powiększania węzłów chłonnych śródpiersia. W przypadku pacjentów z sarkoidozą skuteczna jest terapia KWCZ na obszarze grasicy. Gruźlica płuc jest leczona za pomocą lasera, ultradźwięków, induktotermii. Te metody zwiększają krążenie krwi w płucach, zwiększając w ten sposób działanie leków przeciwgruźliczych. Przeciwwskazane w ostrej chorobie, krwioplucie, procesy nowotworowe.

Obróbka ludowa

Receptury leczenia ludowego różnych chorób płuc wykorzystują zioła, produkty pszczele, tłuszcze zwierzęce i roślinne, orzechy itp. Oto niektóre z nich:

  • mieszać smalec wewnętrzny (200 g), masło (50 g), miód (ka), kakao (50 g), żółtek jaj (4 szt.), śmietanki (300 g). Powstałą masę ubijano w blenderze i gotowano do stanu gęstej śmietany. Pić w schłodzonej formie 1 łyżkę stołową 3 razy dziennie;
  • 2 łyżki. łyżki lycopodium i paczkę zmiękczonego oleju dodaje się do pół litra miodu, dokładnie wymieszaj. Pić kilka razy dziennie na łyżce stołowej;
  • Sok buraczany, aloes, miód i wina „Cahors” (100 g), każda łyżka smalec zmieszany i twierdzą, 2 tygodnie, codziennie część 40-50g dziennie;
  • w temperaturze skuteczne są okłady z tartego chrzanu i mielenia z octem;
  • wdychanie, za pomocą igieł sosnowych i oleju eukaliptusowego.

Leczenie ziołowe

W przyrodzie istnieje wiele ziół, które mogą pomóc w połączeniu z leczeniem uzależnienia od narkotyków. Jeżeli wzrost węzłów chłonnych śródpiersia jest związana z chorobami zakaźnymi, zapalenie płuc, gruźlica, sarkoidoza, że ​​jest bezpieczny w użyciu herbat i buliony wapnem, jagody i kwiaty bzu, macica i-macocha, lukrecji, babki, szałwii, glistnika, pokrzywy, nagietka. Sieć aptek sprzedać zbiory specjalne zioła, które są rozliczane wszystkie komponenty potrzebne do zwalczania ognisk patologicznych.

Homeopatia

Homeopatia jest często leczona, gdy różne inne metody zostały już przetestowane, ale rezultatu nie osiągnięto. Homeopatycznych leczenia raka wykorzystuje otwarte w różnych czasach przez różnych naukowców, substancji biologicznie czynnych, których celem jest stymulowanie odporność organizmu i zwiększenie mechanizmów przeciwnowotworowej. Jeśli wyczerpały wszystkie znane metody leczenia, ale efekt nie zostanie osiągnięty, oni uciekają do autonozodu - homeopatyczne autoszczepionki, wyprodukowany przy zastosowaniu ultra-niskich dawek toksyn i trucizn. Takie preparaty są indywidualne i są wytwarzane z krwi, moczu lub śliny pacjenta na bazie roztworu alkoholu.

W leczeniu gruźlicy również stosować środki homeopatyczne. W zależności od objawów przepisywany jest ten lub inny lek. Tak więc, z przedłużoną plwociną, fosfor jest przepisywany w różnych rozcieńczeniach (w 6, 12, 30); duszność - adonis vernalis, apocinum, digitalis; hemoptysis - millefolium, acetylum ferrum, oczar wirginijski; gorączka - akonit, belladona, żelmeumium, ferrum phosphoricum; kaszel - fosfor sodu, sodu siarczek.

Apocinum - wykonane z korzenia czerwonego kutra, stosowane w rozcieńczeniach 3, 6, 12, 30. Skutki uboczne i przeciwwskazania nie są opisane.

Millefolium jest lekiem przeciwzapalnym i venotonizing w kropelki. Zaleca się przed posiłkami przyjmowanie 10-15 kropli trzy razy dziennie. Nie wykryto żadnych zdarzeń niepożądanych.

Aconit - ma łączny efekt, zmniejsza wydzielanie plwociny w oskrzelach, obniża temperaturę, ma właściwości antyseptyczne, przeciwzapalne, znieczulające. Zjedz pół godziny przed posiłkiem lub godzinę później. W okresie zaostrzenia umieścić pod językiem 8 granulek 5 razy dziennie, stopniowo zmniejszając do trzech technik. Po 2 tygodniach zmniejsz częstotliwość odbioru do 2 razy, kontynuuj przez kolejne dwa tygodnie. Mogą występować objawy alergiczne, ale zaprzestanie leczenia nie jest tego warte. Przeciwwskazane u kobiet w ciąży, hipotensyjnych, nadwrażliwych.

Witch hazel - do leczenia płuc stosuje się w granulkach, dawkę określa indywidualnie homeopata. W przypadku kobiet w ciąży konieczne jest skonsultowanie się z ginekologiem.

Leczenie chirurgiczne

Leczenie chirurgiczne stosuje się w przypadku nowotworów i torbieli śródpiersia i konieczne jest, aby zrobić to tak szybko, jak to możliwe. W przypadku nowotworów złośliwych podejście jest indywidualne, ponieważ Na ostatnim etapie radykalna metoda nie ma sensu. Wskazaniami do interwencji chirurgicznej z gruźlicą jest brak pozytywnej dynamiki przez 1,5-2 lata. Sarkoidoza rzadko wymaga interwencji chirurgicznej, może zaistnieć taka potrzeba, aby uratować życie człowieka w różnych komplikacjach.