Dlaczego bilirubina wzrasta we krwi i co to znaczy?

Objawy

Bilirubina jest żółto-zielonym pigmentem, który powstaje podczas rozpadu hemoglobiny. W ludzkim ciele jest zawarty we krwi i żółci. W celu wymiany i nadmiaru bilirubiny wątroba reaguje bezpośrednio.

Z reguły wysoka bilirubina przejawia się w postaci chorób, na przykład żółtaczki, zapalenia wątroby lub niedokrwistości krwi.

Postępując w ten sposób, można stwierdzić, że istnieje wiele powodów, aby zwiększać stężenie bilirubiny we krwi u osób dorosłych, dlatego konieczne jest ustalenie początkowo, dlaczego tak się stało i co stało się impulsem do zwiększenia bilirubiny.

Co to jest bilirubina i skąd ona pochodzi?

Dlaczego dorosły diagnozuje podwyższony poziom bilirubiny i co to oznacza? Hemoglobina znajduje się w krwinkach czerwonych - krwinek czerwonych osoby, przenosi tlen do tkanek ciała z płuc. Uszkodzone i stare erytrocyty są niszczone w śledzionie, wątrobie i szpiku kostnym. W takim przypadku hemoglobina jest uwalniana i przekształcana w bilirubinę.

Nowo utworzona bilirubina jest pośrednia, toksyczna dla organizmu człowieka, szczególnie dla centralnego układu nerwowego. Dlatego wątroba jest neutralizowana przez inne substancje. Związany - bezpośrednia bilirubina jest wydalana wraz z wątrobą żółciową i opuszcza ciało w naturalny sposób. Ciemny kolor stolca często wskazuje na zmiany poziomu bilirubiny.

Klasyfikacja

Metabolizm bilirubiny jest złożonym procesem chemicznym, stale występującym w naszym organizmie, jeśli jest naruszony na którymkolwiek etapie i następuje zmiana w poziomie tej substancji w surowicy krwi. Dlatego bilirubina jest ważnym wskaźnikiem pracy kilku układów ciała.

W zależności od typu izolowana jest bilirubina bezpośrednia i pośrednia.

  • Pośredni - ten, który powstaje w wyniku rozkładu hemoglobiny. Jest rozpuszczalny tylko w tłuszczach, dlatego jest uważany za bardzo toksyczny. Jest w stanie łatwo przeniknąć do komórek, naruszając w ten sposób ich funkcje.
  • Direct - ten, który powstaje w wątrobie. Jest rozpuszczalny w wodzie, dlatego uważa się go za mniej toksyczny. Bilirubina bezpośrednia jest wydalana z organizmu wraz z żółcią.

Bilirubina bezpośrednia jest bezpieczna dla organizmu, ponieważ została wcześniej unieszkodliwiona przez enzymy wątrobowe. Taka substancja spokojnie opuszcza organizm i nie powoduje żadnych szczególnych szkód. Bilirubina typu pośredniego jest bardzo toksyczna, powstała niedawno z hemoglobiny i nie jest związana enzymami wątrobowymi.

Norma bilirubiny we krwi

W przypadku osoby w wieku poniżej 60 lat normalnym wynikiem testu bilirubiny będzie:

  • 5,1-17 mmol / l - bilirubina całkowita;
  • 3,4-12 mmol / l - pośrednie;
  • 1,7-5,1 mmol / l - prosty.

Tabele normy poziomu bilirubiny we krwi dla obu płci prawie się nie różnią. Jednak naukowcy wykazali, że mężczyźni mają 10 razy większe prawdopodobieństwo wystąpienia zespołu Gilberta niż kobiety.

Podwyższona bilirubina u noworodka

Bilirubina często wychowywana - co to oznacza dla osoby dorosłej?

Z jakich powodów u dorosłych zwiększa się całkowita zawartość bilirubiny we krwi i co to oznacza? Jakie czynniki w tym przyczyniają się?

U dorosłych istnieje kilka głównych powodów:

  • przyspieszony rozpad erytrocytów;
  • pierwotna marskość żółciowa;
  • kamica żółciowa;
  • inne stany, które powodują zaburzenia wypływu żółci;
  • helminthiazy i pasożyty w ciele;
  • cholestaza wewnątrzwątrobowa;
  • żółtaczka kobiet w ciąży;
  • guzy wątroby;
  • zaburzenia w produkcji enzymów odpowiedzialnych za tworzenie bilirubiny bezpośredniej;
  • wirusowe, bakteryjne, toksyczne, lecznicze, autoimmunologiczne i przewlekłe zapalenie wątroby - podczas gdy wątroba staje się niezdolna do wydalania bilirubiny.

W zależności od tego, który proces jest naruszony, we krwi można zaobserwować wzrost jednej z frakcji bilirubiny. Jeśli stwierdzono wzrost bilirubiny całkowitej z równomiernym rozkładem frakcji, jest to najbardziej typowe dla chorób wątroby.

Przyczyny zwiększonej bilirubiny bezpośredniej

Poziom bilirubiny bezpośredniej we krwi zwiększa się z powodu naruszenia odpływu żółci. W rezultacie żółć jest wysyłana do krwi, a nie do żołądka. Przyczyny tego są najczęściej następujące patologie:

  • zapalenie wątroby o etiologii wirusowej w ostrej postaci (wirusowe zapalenie wątroby typu A, B, z mononukleozą zakaźną);
  • zapalenie wątroby o etiologii bakteryjnej (leptospiroza, bruceloza);
  • przewlekłe zapalenie wątroby;
  • autoimmunologiczne zapalenie wątroby;
  • medicamentous zapalenie wątroby (w związku z środkami do terapii hormonalnej, niesteroidowe środki przeciwzapalne, przeciwnowotworowe i leki anty-TB);
  • toksyczne zapalenie wątroby (zatrucie truciznami grzybowymi, przemysłowe substancje toksyczne);
  • rak pęcherzyka żółciowego, wątroby lub trzustki;
  • kamica żółciowa;
  • żółciowa marskość wątroby;
  • zespoły Rotora, Dabin-Johnson.

Pierwotne zwiększenie parametrów bilirubiny bezpośredniej. Podstawą jest naruszenie odpływu żółci.

Przyczyny zwiększenia bilirubiny pośredniej

Choroby, w których zwiększa się bilirubina pośrednia:

  1. Syndrom Gilbert, Kriegler-Nayyar, Lucy-Driskola.
  2. Choroby zakaźne - dur brzuszny, posocznica, malaria.
  3. Wrodzona niedokrwistość hemolityczna - spherocytic, nesferotsitarnaya, sierp komórka, tallasemiya choroba Markyafavy Michele.
  4. Toksyczne anemia hemolityczna - zatrucia toksynami, ukąszenia owadów, węże, zatruć grzybami, ołów, arsen, sole miedzi (siarczan miedzi). Leczniczy anemia hemolityczna - sprowokowany cefalosporyny recepcyjne, insulina, aspiryna, niesteroidowe leki przeciwzapalne, chloramfenikol, penicylina, itp lewofloksacyna.
  5. Nabyta anemia hemolityczna, autoimmunologiczna - rozwijanie na tle toczeń rumieniowaty układowy (objawy, leczenie), reumatoidalne zapalenie stawów, białaczki limfatycznej, limfagranulematoza (objawy, leczenie) i tak dalej.

Pierwotny wzrost indeksów pośredniej bilirubiny. Podstawą jest nadmierne niszczenie komórek erytrocytów.

Problemy z wątrobą

Wątroba jest najważniejsza w produkcji bilirubiny. W patologii tego narządu jest normalny proces neutralizacji bilirubiny i jego przejściu do kierowania stanu staje się niemożliwe. Wśród chorób wątroby, w których metabolizm zakłóca bilirurina przedstawić marskość wątroby, zapalenie wątroby typu A, B, C i E, alkoholu i narkotyków wątroby, raka wątroby.

Obniża się poziom obu rodzajów bilirubiny, co objawia się takimi objawami:

  • Dyskomfort i ociężałość po prawej stronie z powodu powiększenia wątroby;
  • wyblakłe zabarwienie kału i ciemne - mocz;
  • nudności, odbijanie się po jedzeniu, szczególnie ciężki dyskomfort związany z tłustym i ciężkim jedzeniem;
  • utrata siły, zawroty głowy, apatia;
  • wzrost temperatury ciała (przy wirusowym zapaleniu wątroby typu).

Może ujawnić inne przyczyny zwiększonego poziomu bilirubiny. Należą do nich dziedziczny niedobór enzymów wątrobowych, ta patologia nazywa się zespołem Gilberta. U pacjentów poziom bilirubiny we krwi jest znacznie zwiększony, więc twardówka skóry i oczu często ma żółty odcień.

Zakłócenia odpływu żółci

W chorobach układu wydalniczego żółci, na przykład w kamicy żółciowej, pacjent zwykle wykazuje następujące objawy:

  • żółtaczka skóry i twardówki;
  • ból w prawym górnym kwadrancie (z bardzo dużą kolą wątrobową);
  • wzdęcia, stolec (biegunka lub zaparcie);
  • przebarwienie kału i ciemnienie moczu;
  • swędzenie.

W przeciwieństwie do chorób krwi i wątroby, w tej sytuacji zwiększa się ilość bezpośredniej (związanej) bilirubiny, która została już unieszkodliwiona przez wątrobę.

Przyczyny krwawienia

Rozwój żółtaczki nad wątrobowej jest spowodowany zwiększonym zniszczeniem czerwonych krwinek. Zwiększa to głównie wolną frakcję. Wśród chorób są:

  • niedokrwistość hemolityczna i niedobór witaminy B12;
  • rozległe krwiaki;
  • ekspozycja substancji toksycznych na komórki krwi;
  • reakcja na transfuzję obcej krwi lub przeszczepu narządu;
  • talasemia.

Objawy

Kiedy metabolizm bilirubiny jest zaburzony, jej wskaźniki ilościowe w krwiobiegu mogą stać się duże. Jest to wyrażane przez żółtaczkę lub przez zabarwienie błony śluzowej i skóry na żółto.

  1. Jeśli stężenie pigmentu żółciowego w surowicy osiągnie 85 μmol / l, wówczas mówi się o niewielkiej formie wzrostu.
  2. Żółtaczka jest uważana za umiarkowaną, a wskaźniki 86-169 μmol / l są ciężkie - z wartościami powyżej 170 μmol / l.

W zależności od rodzaju żółtaczki jej objawy mają inny charakter. Skóra może uzyskać jaskrawy żółty, zielony lub szafranowy odcień. Ponadto, przy zwiększonej bilirubinie, występuje ciemnienie moczu (staje się kolorem ciemnego piwa), silne swędzenie skóry.

Inne znaki mogą obejmować:

  • gorzki smak w ustach;
  • ciemnienie moczu;
  • biały kolor kału;
  • ogólne osłabienie;
  • zaburzona pamięć i zdolności intelektualne;
  • powiększenie wątroby i rozmiar w prawym górnym kwadrancie.
Syndrom Gilberta

Jak leczyć podwyższoną bilirubinę we krwi

Obniżenie bilirubiny może nastąpić dopiero po ustaleniu przyczyny, która spowodowała jego wzrost. Oznacza to, że będziesz musiał zdać testy na wirusowe zapalenie wątroby, testy wątroby (określające aktywność astmy, fosfatazy alkalicznej itp.), Aby poddać się ultradźwiękom wątroby i bardziej specyficznym badaniom.

W tym przypadku leczenie u dorosłych jest głównie etiotropowe, to jest wpływa na wiodącą chorobę. Na przykład, jeśli drożność dróg żółciowych jest osłabiona, konieczne jest usunięcie kamienia lub guza, w niektórych przypadkach skuteczne jest stentowanie przewodów.

Przy silnie wzbudzonej bilirubinie z powodu wyrażonej hemolizy erytrocytów pokazano terapię infuzyjną z wprowadzeniem glukozy, albuminy, a także przeprowadzenie plazmaferezy. Przy żółtaczce noworodków fototerapia jest bardzo skuteczna, w której naświetlanie skóry promieniowaniem ultrafioletowym przyczynia się do przekształcenia wolnej toksycznej bilirubiny w wiązany, łatwo wydalany z organizmu.

Podwyższona wartość bilirubiny całkowitej, bezpośrednia lub pośrednia - przyczyny u dzieci i dorosłych, objawy i metody leczenia

Podczas rozpadu białek zawierających hem w erytrocytach tworzy się bilirubina - specjalny naturalny pigment o barwie żółtozielonej. Jest to fizjologiczny proces związany z niszczeniem czerwonych krwinek, które służyły ich określeniu. Bilirubina występuje we krwi i żółci, a jej poziom jest ważnym wskaźnikiem analizy biochemicznej. Proces wymiany danego enzymu zachodzi w ciele w sposób ciągły. Od poziomu tego pigmentu zależy przydatność wątroby. Zwiększona bilirubina może wskazywać na naruszenie funkcji czerwonych krwinek lub wypływ żółci.

Co to jest bilirubina

Jest to produkt rozkładu hemoglobiny, cytochromu i mioglobiny - białek zawierających hem. Tworzenie się tego pigmentu żółciowego występuje w wątrobie. Cały proces metabolizmu obejmuje kilka etapów:

  1. W krwiobiegu pigment przenosi się do wątroby za pomocą białka białkowego wiążącego ten toksyczny związek.
  2. Na powierzchni hepatocytów oddziela się bilirubinę. Tutaj wchodzi do komórek wątroby, gdzie wiąże się z kwasem glukuronowym. Toksyczność enzymu znika i może już rozpuścić się w wodzie i być wydalona z żółcią z organizmu.
  3. Ponadto, pigment wchodzi do jelita, przekształca się w urobilinogen, a następnie jest wydalany naturalnie wraz z kałem.
  4. Mała część enzymu jest wchłaniana i wchodzi do krwioobiegu. Te pozostałości są filtrowane przez wątrobę i wydalane z moczem.

Jeśli na którymś z etapów doszło do niepowodzenia, krew zaczyna gromadzić ten pigment. Ma toksyczne właściwości, dlatego cierpią narządy wewnętrzne. Biorąc pod uwagę charakterystykę procesu metabolicznego, bilirubina dzieli się na:

  1. Pośrednie (niepowiązane, bezpłatne). Jest to produkt rozpadu substancji hemowych. Jest toksyczny, łatwo przechodzi przez błonę komórkową. Odpowiedzialny za dostarczanie bilirubiny do wątroby, gdzie jest nieszkodliwy.
  2. Bezpośredni (podłączony). Jest to już nietoksyczna bilirubina, która powstaje w wątrobie, a następnie jest wydalana z kałem. Ten typ enzymu bierze udział w tworzeniu żółci.

Nie biorąc pod uwagę tych frakcji u ludzi, określa się poziom całkowitej bilirubiny, ponieważ zwiększa się wraz ze wzrostem któregokolwiek ze składników. Ogólnie pigment ten działa jako główny przeciwutleniacz komórkowy - substancja wiążąca wolne rodniki. W ten sposób bilirubina spowalnia proces utleniania. Dodatkowo pomaga przywrócić zniszczone krwinki czerwone.

Norma bilirubiny całkowitej

Ilość bilirubiny we krwi mierzy się w μmol / l. Aby określić odchylenie, lekarze określili granice prawidłowych wartości tego enzymu. Wskaźniki różnią się dla każdego gatunku danego pigmentu (pośredniego, bezpośredniego, ogólnego), wieku i płci osoby. U kobiet poziom ten jest nieco niższy niż u mężczyzn ze względu na mniejszą liczbę czerwonych krwinek we krwi. Całkowite wartości bilirubiny są zwykle odzwierciedlone w tabeli:

Bilirubina całkowita w surowicy, μmol / l

Dzieci powyżej 1 miesiąca życia

Dzieci poniżej 2 tygodnia życia

Norma pośredniej i bezpośredniej bilirubiny we krwi

Ilość bezpośredniej frakcji powinna wynosić około 25% całkowitej bilirubiny, a pośrednio około 75%. Wskaźniki normy w poszczególnych laboratoriach czasami się różnią. Wynika to z faktu, że stosuje się odczynniki o innych właściwościach lub modyfikuje się metody analizy. Różnice mogą wynosić od dziesiątek do 1 μmol / l. Ogólnie przyjęte normy odzwierciedlają tabelę:

Dzieci powyżej 1 miesiąca życia

Dzieci poniżej 2 tygodnia życia

Zwiększona bilirubina we krwi

Konieczne jest określenie ilości bilirubiny, ponieważ wraz z przekroczeniem normalnych wartości ten pigment żółci wywołuje odurzenie organizmu. Prowadzi to do zakłócenia funkcji ważnych narządów: mózgu, wątroby, serca, nerek. Pierwszy jest najbardziej wrażliwy na działanie pigmentu żółciowego. Stan, w którym poziom bilirubiny przekracza normę o 50 lub więcej μmol / l, nazywa się hiperbilirubinemią.

Przyczyny

Biorąc pod uwagę wzrost wskaźnika bilirubiny, żółtaczka hemolityczna, mechaniczna, miąższowa i mieszana. Najczęściej diagnozują pierwsze trzy typy. Ponadto istnieje pseudoicterus, w którym gromadzą się karoteny skórę, ze względu na długotrwałe stosowanie pomarańcze, marchew lub dyni. Różnica między prawdziwą żółtaczką polega na tym, że nie tylko skóra, ale także błony śluzowe stają się żółte. Wzrost niektórych wskaźników pigmentu bilirubiny wskazuje na pewien typ żółtaczki:

  • ogólny - miąższowy (wątrobowy);
  • bezpośredni - mechaniczny (wątroba);
  • pośredni - hemolityczny (nadwątrobowy).

Zwiększona bilirubina całkowita

Normy tego pigmentu żółciowego mają bardzo szerokie granice, ponieważ jego poziom może ulegać wahaniom pod wpływem różnych zewnętrznych i wewnętrznych czynników patologicznych i fizjologicznych. Hiperbilirubinemia często występuje w następujących przypadkach:

  • po intensywnym wysiłku fizycznym;
  • w przejadaniu się;
  • przedłużony głód.

Jeśli całkowita bilirubina jest podwyższona, oznacza to uszkodzenie wątroby, które powoduje żółtaczkę w wątrobie. Skóra nabiera bogatego odcienia pomarańczowego lub jasnożółtego. Taka hiperbilirubinemia występuje w następujących chorobach lub stanach:

  • zapalenie wątroby;
  • hepatato;
  • pierwotna marskość żółciowa;
  • leptospiroza;
  • Syndrom rotora - żółtaczka rodzinna;
  • nowotwory w wątrobie;
  • mononukleoza;
  • peelephlebitis;
  • systematyczne spożywanie alkoholu.

Bezpośrednie

Jeśli wydajność bezpośredniej frakcji wzrasta, to przyczyną jest proces zapalny w pęcherzyku żółciowym lub naruszenie procesu odpływu żółci, który zamiast jelit wchodzi do krwi. Ten stan nazywany jest żółtaczką podpechenochnoy (obturatsionnoy, mechanical). Kolor skóry i błon śluzowych staje się żółty z zielonym lub szarym odcieniem. W przypadku zwiększenia stężenia bilirubiny bezpośredniej u danej osoby można zdiagnozować następujące choroby lub stany:

  • Kamica żółciowa - złogi lub kamienie w pęcherzyku żółciowym;
  • helminthiases;
  • zapalenie dróg żółciowych;
  • skurcze i anomalie rozwoju dróg żółciowych;
  • zespół Mirizzi, Dabin-Johnson;
  • atrezja dróg żółciowych;
  • przewlekłe zapalenie trzustki;
  • uraz pęcherzyka żółciowego;
  • Zwężenia pozapalne lub pooperacyjne;
  • rak dróg żółciowych;

Pośrednie

Zwiększenie frakcji pośrednich obserwowano przyspieszonego rozpadu erytrocytów w śledzionie, wątrobie lub szpiku kostnego - patologicznych hemolizy, co jest charakterystyczne dla niemowląt. Innym powodem jest mioliza (zniszczenie tkanki mięśniowej) z powodu urazu lub zapalenia mięśni. Jak hemoliza, to nie jest związane z wątrobą, a nie nad nim, nawet w układzie krążenia, tzw żółtaczka nadpechonochnoy.

Jeśli bilirubina pośrednia jest zwiększona, skóra staje się jasnożółta z niebieskawym odcieniem. Przyczynami tego typu hiperbilirubinemii są następujące patologie lub stany:

  • dziedziczna niedokrwistość (niedobór żelaza);
  • zatrucie truciznami hemolitycznymi (ołów, rtęć, jasny muchomor);
  • transfuzja krwi, niezgodna z grupą lub czynnikiem Rh;
  • ciąża powodująca konflikt reumatyczny;
  • przyjmowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych, NLPZ, leki przeciwprątkowe, przeciwbólowe, przeciwnowotworowe;
  • choroby autoimmunologiczne - reumatoidalne zapalenie stawów, układowy toczeń rumieniowaty;
  • posocznica, dur brzuszny, malaria;
  • Zespół Gilberta, zespół Krieglera-Nayyara.

Dlaczego jest podwyższony u kobiet?

Przyczyny zwiększenia stężenia bilirubiny we krwi nie zależą od płci. U kobiet może wystąpić żółtaczka z powodu wymienionych wyżej chorób lub stanów. Ciążę można dodać do listy przyczyn hiperbilirubinemii u kobiet. Kiedy rodzi się dziecko, norma żółciowego pigmentu wynosi 5.0-21.2 μmol / l. Wskaźniki te niewiele różnią się od tych, które powinny być kobietami nie będącymi w ciąży - 3,5-17,2 μmol / l.

Drobne odchylenia są dopuszczalne, jeśli przed poczęciem przyszła matka nie miała problemów zdrowotnych. W przeciwnym razie hiperbilirubinemia może wskazywać na możliwe choroby układu sercowo-naczyniowego. Wcześniej nie mogli się pokazać, ale ich ciąża sprowokowała ich, ponieważ serce zaczęło pompować więcej krwi. Ten sam stresujący reżim podczas ciąży dziecka doświadcza pęcherzyka żółciowego i nerek kobiety. Następujące patologie mogą powodować hiperbilirubinemię podczas ciąży:

  • wczesna toksyna;
  • kamica żółciowa;
  • cholestaza wewnątrzwątrobowa u kobiet w ciąży;
  • eclampsia i stan przedrzucawkowy;
  • ostre zwyrodnienie wątroby.

U mężczyzn

Hiperbilirubinemia u mężczyzn może rozwijać się z tych samych powodów co kobiety, wyłączając jedynie czynniki ryzyka związane z ciążą. Wśród silniejszego seksu notowane są inne prowokatory z żółtaczką. Są one związane z następującymi czynnikami charakterystycznymi dla mężczyzn:

  • więcej palą;
  • częściej kobiety spożywają alkohol;
  • mniejsza dbałość o higienę osobistą;
  • często same się tatuują;
  • przerwać dietę.

U mężczyzn, 2-3 razy częściej niż u kobiet, obserwuje się zespół Gilberta. W tej patologii hiperbilirubinemia osiąga 80-100 μmol / l, z przewagą frakcji pośredniej. Pozostałe przyczyny żółtaczki u mężczyzn nie różnią się od tych charakterystycznych dla kobiet:

  • zatrucie narkotykami;
  • przewlekłe choroby wątroby;
  • brak witamin B12;
  • marskość wątroby;
  • kamica żółciowa;
  • przewlekły alkoholizm;
  • wirusowe zapalenie wątroby.

U noworodków

Normy pigmentu bilirubiny u dzieci nie pokrywają się z tymi dla dorosłych. Natychmiast po urodzeniu ilość tego enzymu jest prawie równa ilości dojrzałych ludzi, ale w czwartym dniu życia jego poziom gwałtownie wzrasta. Można to zobaczyć na skórze dziecka, które zmienia kolor na żółty. Nie trzeba obawiać się takiego stanu, ponieważ noworodki rozwijają żółtaczkę fizjologiczną.

Hiperbilirubinemia u noworodków ze względu na fakt, że pewna liczba czerwonych krwinek jest zniszczone, aby zrobić miejsce dla nowej, już „dorosłą” i hemoglobiny płodowej (płodu) - Włącz wydalać. Jest to rodzaj reakcji adaptacji dziecka do nowych warunków życia. Tydzień później, skóra jest dziecko staje się normalnym barwa pigmentu jako poziom bilirubiny zmniejszono do 90 mmol / l.

Następnie wskaźniki dochodzą do norm typowych dla osoby dorosłej. Oprócz żółtaczki fizjologicznej hiperbilirubinemia u noworodków może wystąpić w następujących przypadkach:

  • u słabych noworodków;
  • u wcześniaków;
  • u niemowląt urodzonych z patologią;
  • z konfliktem rezusów między matką a dzieckiem;
  • jeśli poprzednie dziecko miało chorobę hemolityczną wymagającą fototerapii;
  • ze znaczącym siniakiem lub krwiakiem mózgu;
  • na tle utraty więcej niż 10% wagi urodzenia, co wynika z braku mleka od matki;
  • u dużych dzieci;
  • z zespołem Krieglera-Nayyara;
  • jeśli matka ma cukrzycę;
  • z infekcjami dróg moczowych.

Objawy

Żywym objawem hiperbilirubinemii jest żółtaczkowy kolor skóry, twardówka i błony śluzowe. Wynika to z faktu, że pigment żółciowy dostaje się do krwi i tkanek ciała, co nadaje im taki kolor. Ponadto działa na zakończenia nerwowe, powodując silną swędzenie osoby. Na tle tych objawów można również zaobserwować następujące objawy:

  • nudności;
  • gorycz w ustach i eructation;
  • zmniejszony apetyt;
  • dyskomfort, uczucie ciężkości w prawym podżebrzu;
  • przyciemnienie moczu do odcienia herbaty;
  • biały kolor kału;
  • ogólne osłabienie;
  • zawroty głowy;
  • zmęczenie;
  • drażliwość;
  • wzdęcia;
  • kołatanie serca;
  • ból głowy;
  • upośledzenie pamięci;
  • zwiększenie wielkości wątroby.

Niebezpieczne jest zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi

Konsekwencje hiperbilirubinemii dotyczą pracy wątroby, pęcherzyka żółciowego, układu nerwowego i trawiennego. Z powodu zaburzenia trawienia u ludzi rozwija się hypowitaminoza. W wyniku niewystarczającej pracy wątroby toksyny i toksyny nie są usuwane z organizmu, co prowadzi do zatrucia. Woreczek żółciowy tworzy kamienie, po których rozwija się zapalenie pęcherzyka żółciowego. Hiperbilirubinemia jest niebezpieczna dla rozwoju następujących patologii:

  • encefalopatia, wraz z zaburzeniami pamięci, zdezorientowaną świadomością, fizyczną słabością;
  • utrata przytomności oraz w ciężkich przypadkach - śpiączka spowodowana uszkodzeniem tkanki mózgowej.

Hiperbilirubinemia dzieli się na kilka stopni nasilenia, w zależności od tego, jak duże wartości bilirubiny przekraczają wartości normalne:

  1. Nieznaczne. Zwiększenie parametrów pigmentu żółci do 50-70 μmol / l. Zagrożenie życia jest nieobecne, poważne zatrucie i uszkodzenia narządów wewnętrznych nie są odnotowywane. Osoba może żyć w tym stanie przez długi czas, ale należy wyjaśnić przyczynę hiperbilirubinemii.
  2. Ekspresyjny. Tutaj stężenie wzrasta do 150-170 μmol / l. Stan jest niebezpieczny, ale nie krytyczny. W przypadku długotrwałego przebiegu hiperbilirubinemia powoduje ciężkie zatrucie.
  3. Ciężki. Poziom bilirubiny wzrasta do 300 μmol / l. Istnieje zagrożenie dla życia pacjenta spowodowane ciężkim zatruciem i zakłóceniem narządów wewnętrznych.
  4. Niezwykle ciężki. Wskaźniki przekraczają poziom 300 μmol / l. Są niezgodne z życiem. Jeśli przyczyna nie zostanie rozwiązana w ciągu kilku dni, dojdzie do skutku śmiertelnego.

Jak leczyć

Hiperbilirubinemia nie jest jedną patologią, dlatego konieczne jest leczenie choroby, która stała się przyczyną tego schorzenia. Jest to jedyny sposób na znormalizowanie poziomu pigmentu żółciowego i pozbycie się żółtaczki. W tym celu pacjent musi przejść szereg badań: krwi (ogólne i biochemiczne), testy wątroby, w kierunku wirusowego zapalenia wątroby. Dodatkowo można zalecić badanie ultrasonograficzne wątroby.

Po ustaleniu przyczyny hiperbilirubinemii lekarz wybiera schemat leczenia w zależności od wykrytej choroby. Oprócz leczenia etiotropowego pacjentowi przepisuje się specjalną dietę. Leki zależą od przyczyny żółtaczki:

  • w przypadku naruszenia odpływu żółci stosuje się środki stosowane w drogach żółciowych;
  • z wrodzonymi wadami czerwonych krwinek eliminuje tylko pojawienie się choroby;
  • w przypadku zakaźnego charakteru bilirubinemii zaleca się stosowanie antybiotyków, leków immunomodulujących, przeciwzapalnych i hepatoprotekcyjnych;
  • w przypadku hemolizy erytrocytów wskazana jest terapia infuzyjna z wprowadzeniem albuminy, glukozy i prowadzenia plazmaferezy;
  • żółtaczki noworodków leczonych fototerapii, w którym skóry z powodu promieniowania ultrafioletowego, toksyczne wiąże bilirubiny i wydalana.

Przygotowania

Leczenie hiperbilirubinemii ma na celu wyeliminowanie jej przyczyny. Pierwszy etap terapii odbywa się w szpitalu, aby lekarz mógł monitorować pacjenta. Ponadto przy żółtaczce miąższu może pojawić się krwawienie, więc pacjent może również wymagać wykwalifikowanej opieki. W zależności od przyczyny hiperbilirubinemii zaleca się następujące grupy leków:

  • Sorbenty i przeciwutleniacze. Są wskazane w leczeniu żółtaczki na tle zatrucia organizmu. Leki te pomagają usunąć toksyny z organizmu i poprawić metabolizm. W tej kategorii leków stosuje się węgiel aktywny i Enterosgel.
  • Odtruwające roztwory. Infuzję dożylną z odurzeniem organizmu. Często stosowane w połączeniu z sorbentami, glukozą i przeciwutleniaczami w celu usunięcia nadmiaru pigmentu żółci.
  • Cholagogue. Używane do naruszenia wypływu żółci (z żółtaczka podepichanochnoy). Efekt cholagogiczny jest zawarty w preparatach Khovitolu i Allocholu.
  • Antybiotyki. Niezbędne dla bakteryjnej natury żółtaczki, na przykład w przypadku sepsy. Lekarz może przepisać antybiotyk z grupy penicylin, makrolidów lub cefalosporyn.
  • Hepatoprotectors. Wywierają pozytywny wpływ na funkcjonowanie wątroby. Stosowany do cholestazy bez zastoju, kiedy przekrwienie żółci nie towarzyszy tworzeniu się kamieni w pęcherzyku żółciowym. Przykładem jest lek Ursofalk, który jest stosowany w chorobach wątroby i pęcherzyka żółciowego. W przypadku zapalenia wątroby zaleca się stosowanie Essentiale, Hofitol lub Karsil.
  • Enzymy. Konieczne jest złagodzenie stanu zapalnego i upłynnienia żółci. Leki te obejmują Festal, Panzinorm, Mezim.

Dieta

Na tle przyjmowania leków z hiperbilirubinemią wymagana jest specjalna dieta. Ma na celu złagodzenie wątroby, pęcherzyka żółciowego i całego ciała. Jedz często - do 6 razy dziennie w małych porcjach, które po zjedzeniu powodują lekkie uczucie głodu. Dieta powinna składać się głównie z produktów bogatych w pektyny i błonnik: jarzębiny, porzeczki, róży, buraków, moreli.

Codziennie konieczne jest uwzględnienie w menu jednego z rodzajów zbóż. Przy hiperbilirubinemii przydatne są gryka, płatki owsiane i ryż. Następuje pozytywny efekt w przypadku żółtaczki i następujące produkty:

  • duszone i gotowane warzywa;
  • białko jaja;
  • herbaty ziołowe;
  • słodkie owoce;
  • niskotłuszczowe produkty mleczne;
  • filet z mięsa o niskiej zawartości tłuszczu;
  • Zupy na bazie warzyw i deserów;
  • niskotłuszczowa cielęcina, wołowina, królik;
  • chleb bez soli;
  • chuda rzeka (karp, sandacz, szczupak, karp) i ryba morska (błękitek, dorsz, navaga, mintaja);
  • woda bez gazu;
  • jujube, kochanie.

Nie używaj produktów zawierających konserwanty i barwniki. Tłuszczowych, smażone i duszone mięso, konserwy, wędliny, kiełbasy, boczek, wątroba i mózg też nie są dozwolone w diecie z żółtaczką. Lista zabronionych produktów obejmuje:

  • chrzan, ocet, musztarda, przyprawy;
  • czosnek, rzepa, rzodkiew, rzodkiew, zielona cebula;
  • śmietana, tłusta śmietana i twarożek;
  • kakao, kawa;
  • kwaśny owoc - śliwka, owoce cytrusowe;
  • fasola, proso, kapusta biała (intensyfikacja fermentacji w żołądku).

Czym jest bilirubina bezpośrednia

Analiza stężenia bilirubiny bezpośredniej we krwi wskazuje ilość pigmentu, który jest wytwarzany w wyniku rozpadu hemoglobiny spowodowane niszczeniem czerwonych krwinek zwanych erytrocyty. Te elementy krwi już zakończyły swoją misję i zostały przekształcone w wątrobę.

Obecność bilirubiny w organizmie w dopuszczalnej ilości jest uważana za prawidłową. Odchylenie od normy, ujawnione podczas analizy biochemicznej krwi, wskazuje na zagrożenie dla ludzkiego zdrowia. Wskazuje wiele procesów patologicznych i wymaga ich natychmiastowej eliminacji.

Co to oznacza - zwiększenie lub zmniejszenie stężenia bilirubiny bezpośredniej? Oto pytanie, które niepokoi pacjentów, w analizie ich nieprawidłowości krwi są ujawnione. Aby to zrozumieć, powinieneś poznać przyczynę zmian.

Co to za wskaźnik?

Bilirubina jest substancją o barwie żółto-czerwonej, która jest częścią żółci. Nie biorąc udziału w trawieniu, promuje zabarwienie kału i moczu i jest usuwany wraz z nimi z jelita.

Jak już wspomniano, tylko odchylenie od normy wskazuje na obecność problemów w ciele. Dlatego nie ma powodu, aby mówić o bilirubinie jako substancji szkodliwej. Ponadto, jako swego rodzaju dzwonek ostrzegający o niebezpieczeństwie, powinien działać jako aktywny przeciwutleniacz.

Odmiany substancji

Medycyna rozróżnia następujące rodzaje bilirubiny:

  1. Wspólna bilirubina, która obejmuje pośrednie i bezpośrednie. Jest to całkowity wskaźnik poziomu tej substancji.
  2. Pośrednia bilirubina lub nieskoniugowana (niezwiązana). Jego pochodzenie wiąże się z usuwaniem starych erytrocytów. Jest to substancja toksyczna, która jest kierowana przepływem krwi do wątroby. W hepatocytach wątrobowych po ekspozycji na kwas glukuronowy przekształca się w bilirubinę bezpośrednią. W wyniku tego uzyskuje on postać rozpuszczalną, która umożliwia jej usunięcie z ciała.
  3. Bezpośrednia, tj. Sprzężona bilirubina (związana). Ta nietoksyczna substancja jest transportowana przez komórki krwi do dróg żółciowych, skąd wchodzi do 12-dwukropek.

Tak więc, jeśli całkowita bilirubina jest reprezentowana jako 100% substancji w organizmie, to jej skład będzie obejmował 75% toksyczności pośredniej i 25% substancji bezpośredniej.

Nadmiar normy bilirubiny w surowicy nazywa się "bilirubinurią". Wyjątkowo wysokie wskaźniki nietoksycznego pigmentu żółciowego w tkankach wskazują na zapalenie wątroby i manifestują żółtaczkę twardówki i skóry. To jest hiperbilirubinemia.

Dopuszczalne normy

Optymalny jest stan, w którym bilirubina bezpośrednia występuje w komórkach wątroby, w pęcherzyku żółciowym iw dwunastnicy. Dopuszcza się penetrację niewielkiego odsetka go do krwi już z jelita.

Znaczącą różnicę obserwuje się w przypadku wskaźników charakterystycznych dla dorosłych i dzieci. Wynika to z poniższej tabeli.

Bilirubina: pojęcie, norma, odchylenia i przyczyny, żółtaczka u noworodków i dorosłych

Bilirubina w biochemicznej analizy krwi (BAC) twierdzi, że centralne miejsce, ponieważ został powołany w prawie wszystkich przypadkach wymagają diagnostyki laboratoryjnej: badanie kliniczne, badania pracowników zatrudnionych w niebezpiecznej pracy, ciąży i różnych chorób związanych z układu hemostazy, wątroby i pęcherzyka żółciowego, a także osoby z obciążonym dziedzictwem. Jednym słowem, tę analizę można nazwać niemal powszechną, ponieważ jest ona wyznaczana znacznie częściej niż inne. Jednak wiele osób nie są zadowoleni z tylko słowo (bilirubina) i jej normy, chcą wiedzieć, co ta substancja jest i jak powstaje, jak je zmniejszyć, jeśli wartości poszedł marże. O tym właśnie będziemy dzisiaj mówić.

Bilirubin - co to jest?

Pigment hemoglobinogeniczny - bilirubina, odnosi się do głównych składników, które składają się na żółć, więc jest również nazywany pigmentem żółciowym. Większość ludzi kojarzy bilirubinę z jasnożółtym kolorem, chociaż jest ona rzeczywiście brązowa, jednak tak naprawdę nie ma znaczenia. Pacjenci, którzy kiedykolwiek dotknęli problemów z wątrobą, wiedzą, że bilirubina ma związek z detoksykacją i wzrasta, gdy pojawia się w niej zaburzenie. W zasadzie myślą poprawnie. Wątroba odkłada krew, a ponadto jest to miejsce, w którym mijają ostatnie godziny starych, złych krwinek czerwonych.

Tworzenie się bilirubiny we krwi głównie (do 85%) wiąże się z procesem całkowicie fizjologicznym - zniszczeniem starych, służyło ich określeniu i wykonywało ważne funkcje (przenoszenie tlenu itd.) Czerwonych krwinek. Resztę bilirubiny, która stanowi około 15% całości utworzonej, pojawia się, gdy inne substancje zawierające hem (cytochrom, mioglobina) są niszczone.

Poza wątrobą, rozpad erytrocytów występuje w innych narządach "krwi" - szpiku kostnego i śledziony, jednak w mniejszym stopniu. Tak więc, przez jeden dzień organizm traci około jednej setnej czerwonych krwinek, z których wychodzi do 300 mg pigmentu hemoglobinogennego. W miejsce starych komórek przychodzą nowi, młodzi i pełnosprawni.

Przy prawidłowym funkcjonowaniu wszystkich układów i narządów utworzona bilirubina jest wydalana i jest zastępowana przez bilirubinę (również ≈ 0,3 g) uwalnianą ze zniszczonych czerwonych krwinek. I tak każdego dnia poziom tej substancji we krwi nie przekracza wartości 20,5 μmol / l, ponieważ w wyższych stężeniach zaczyna zatruwać ciało.

Jednak norma do 20,5 μmol / l oznacza wspólną bilirubinę, ale tymczasem istnieją jeszcze dwa wskaźniki jej zawartości wyrażającej stan zdrowia człowieka:

  • Bilirubina bezpośrednia (związana, sprzężona), co stanowi quarter jednej czwartej całkowitej (25%), jej stawka mieści się w granicach od 0,86 do 5,3 μmol / l i zależy od poziomu całkowitej bilirubiny. Jeśli wszystko w ciele jest normalne, bilirubina sprzężona przestaje stanowić szczególne zagrożenie dla zdrowia, ponieważ jest połączona, a zatem staje się nieszkodliwa i wkrótce opuszcza strumień krwi. Najważniejsze, że na jego drodze nie ma przeszkód, a substancja przeznaczona do usunięcia nie wraca;
  • Pośrednia (niezwiązana, wolna, nieskoniugowana) bilirubina zajmuje 2/3 całości i jest normalny od 1,7 do 17,0 μmol / l, to on, swobodnie poruszający się i gromadzący się w krwioobiegu, ma dalekie od użytecznych właściwości dla osoby, a zatem zatruje ciało, gdy staje się zbyt wiele w tym stanie.

Należy zauważyć, że wskaźniki norm w różnych źródłach i laboratoriach czasami różnią się nieco. Wyjaśnia to zmiana indywidualnej charakterystyki odczynników i modyfikacja metod analitycznych. Oczywiście, specjalne różnice nie muszą czekać, będą od dziesiątek mikromola / l do jednego.

Norma bilirubiny w surowicy krwi nie ma różnic wieku i płci, u mężczyzn i kobiet jest taka sama. U dzieci normy tego wskaźnika nie zależą od wieku i odpowiadają postaciom osoby dorosłej, z wyjątkiem noworodków.

Bilirubina u noworodków: cechy i problemy okresu noworodkowego

Norma osoby dorosłej nie może być utożsamiana z normą noworodka w pierwszych dniach jego życia.

Zaraz po urodzeniu poziom pigmentu żółci wciąż w pewnym stopniu zbliża się do wskaźników, które są używane do postrzegania (≈22 μmol / l). Natychmiast bilirubina zaczyna szybko rosnąć, w czwartym dniu życia osiąga około 120 μmol / l, co odbija się w skórze dziecka.

wykres wzrostu bilirubiny u noworodków i strefy ryzyka

Młoda mama w takich przypadkach, czasami przestraszony, doświadczył kobieta czule znany jako stan „żółtaczką”, a lekarz na jego rund z uspokaja uśmiech, tłumacząc, że nie było noworodków żółtaczka fizjologiczna.

Opisano hiperbilirubinemię u noworodków niektóre zniszczenie erytrocytów, aby zrobić miejsce dla nowej, "dorosłej" hemoglobiny, a płód (płód) daje możliwość opuszczenia ciała dziecka. Tylko dlatego, że mały człowiek w pierwszych godzinach życia zaczyna przystosowywać się do nowych warunków dla niego.

Żółte dziecko nie jest długie, a tydzień później poziom bilirubiny zmniejsza się do 90 μmol / l, a następnie całkowicie spełnia normy dorosłego. Ale dzieje się to w czasie ścisłym, kiedy wszystko jest dobre i dobre. W innych sytuacjach żółtaczka, która nie pojawia się w czasie lub jest opóźniona, wywołuje obawy u neonatologa i wymaga pewnych środków terapeutycznych. Dotyczy to wzrostu stężenia bilirubiny u dzieci słabych, przedwcześnie urodzonych z patologią.

Jeśli hiperbilirubinemia jest wynikiem konfliktu Rhesus lub powstaje w wyniku innych okoliczności stwarzających warunki dla znacznego wzrostu wolnej frakcji, która nie tylko jest obecna we krwi, ale także przenika do innych narządów, pojawia się wiele problemów. Przełamując hemato-encefaliczną barierę, hemoglobinogenny pigment powoduje ogromne uszkodzenia jąder mózgu, więc ta żółtaczka jest nazywana nuklearny. Stanowi bardzo niebezpieczny stan u dzieci w pierwszych godzinach i dniach życia i wymaga natychmiastowych działań ze strony neonatologów, które w takich przypadkach występują: matki zgłaszają żółtaczkę jądrową u dziecka i rozpoczynają intensywną terapię.

Wideo: bilirubina i żółtaczka - Dr Komarovsky

Co dzieje się z pigmentem żółci po jego utworzeniu?

Tak więc czerwone krwinki zniszczeniu „wydany swobody” - ich zawartości hemoglobiny, cząsteczki, która również rozkłada się tworząc substancje toksyczne gemoglobinogennye pigment - bilirubiny. Uwolniona bilirubina w tym stanie nie może się kumulować, być przechowywana w narządach lub krążyć we krwi, więc musi zostać wysłana do miejsca, w którym zamieni się w rozpuszczalną w wodzie formę zdolną do opuszczenia ludzkiego ciała. Wszystko jest przewidziane z natury:

  1. Aby przetransportować "świeżo upieczoną" toksynę do wątroby, aby nie stracić jej na drodze, a tym samym zapobiec jej nadmiernej akumulacji w tkankach, potrzebny jest silny asystent. Ta rola w organizmie jest wykonywana przez jedno z najważniejszych białek krwi - albuminy, która natychmiast przejmuje bilirubinę i tworzy z nią silny związek kompleksowy (kompleks bilbubiny z albuminą). Jednym słowem albumina do bilirubiny staje się nośnikiem, dostarczając ją zgodnie z przeznaczeniem "w stanie nienaruszonym i bezpiecznym".

schemat: metabolizm bilirubiny w organizmie

Przechodząc z tych przekształceń można wywnioskować, że cały pigment żółciowy (bilirubina całkowita) składa się z:

  • Pośredni (niezwiązany, wolny, niezwiązany), który pojawia się, gdy erytrocyty są niszczone, a rozkład pierwiastków hemowych;
  • Bezpośredni (związany, sprzężony) powstały w wątrobie w wyniku reakcji z kwasem glukuronowym.

Stan, w którym podniesiona jest bilirubina, jest nazywany hiperbilirubinemia. Całkowita bilirubina może wzrosnąć ze względu na którąkolwiek z jej frakcji (związaną, wolną), dlatego do analizy metod krwi ich definicji są dostarczane.

Wideo: metabolizm bilirubiny

Hiperbilirubinemia i jej główne objawy

Wysoki poziom bilirubiny, kilkakrotnie (może dziesiątki) razy wyższy niż normalnie, może być nie tylko niebezpieczny dla zdrowia pacjenta, ale także zagrażać jego życiu, więc ta sytuacja wymaga natychmiastowego zmniejszenia wskaźnika. I, oczywiście, trudno jest usłyszeć od lekarza wniosek, że całkowita bilirubina jest obniżona, a jej frakcje są normalne. Takie opcje nie są w jakiś sposób brane pod uwagę (jako że nie są bez znaczenia). Wystarczy obniżyć poziom całkowitego i wolnego bilirubiny oznacza, że ​​dana osoba jest w porządku w wielu narządów i układów: krwinki czerwone nie złamać zbyt szybko, albumina do transportu wystarczy, syntezę kwasem glukuronowym w normalnym zdrowia wątroby, dróg żółciowych są wolne i tak dalej.

Nie jest to bardzo dobre, gdy związana bilirubina jest niska lub zbliża się do zera, a wszystko, co jest obecne w organizmie, jest w swobodnym pływaniu, ale w takich przypadkach całkowita bilirubina, jeśli nie bardzo podwyższona, może wciąż znajdować się gdzieś w pobliżu górnej granicy normy lub nieznacznie ją przesuwać. Podobne zjawiska mogą czasami obserwuje się w łagodnym hiperbilirubinemii (choroba Gilberta) bilirubiny nie wydaje się być bardzo wysoka (22 - 30 mmoli / litr), ale wszystkie wolne, podczas gdy sprzęga - 0.

W wymianie bilirubiny w organizmie główną rolę odgrywa wątroba. Jeśli coś jest nie tak, reaguje jasnym zespołem, który jest trudny do przeoczenia. To jest żółtaczka, wygląda na to, że:

  1. Kiedy pojemność czynnościowa wątroby spada, a stan jej miąższu nie pozwala już na wiązanie się z nadmiernymi ilościami bilirubiny;
  2. Jeśli żółć nie może swobodnie poruszać się wzdłuż przewodów i usunąć już związany pigment żółci.

Błędem będzie sądzić, że osoba "zmieni kolor na żółty", gdy tylko poziom bilirubiny pozostawi granicę normy - żółtaczka objawia się, gdy zawartość tej substancji przekracza 34-35 μmol / l.

Kto "zmienia kolor na żółty"?

Stopień wzrostu stężenia bilirubiny ogólnie wpływa na charakter zażółcenia, to znaczy im wyższy wskaźnik, tym bardziej widoczne jest zabarwienie tkanek. Zwykle pierwsza deklaruje żółtaczkę twardówki, błonę śluzową jamy ustnej, następnie skórę twarzy, dłoni i stóp, pozostała skóra zmienia kolor na żółty w ostatniej turze, gdy hiperbilirubinemia już trwa. Należy zauważyć, że ludzie otyłe i opuchnięte "żółte" są mniej chude i szczupłe. Jednak kiedy zobaczył mężczyznę z nietypowym kolorze, nie jest konieczne, aby przejść do konkluzji - taki kolor może być spowodowane zaburzeniami endokrynologicznymi (niedoczynność tarczycy, cukrzyca), lub po prostu nawyków jedzenia. Miłośnicy marchewki i czerwonych pomidorów często uzyskują odpowiedni odcień. I, przy okazji, twardówka w tych przypadkach będzie miała absolutnie normalny kolor (nietknięty, jak mówią lekarze).

Tak więc podwyższona bilirubina we krwi może stać się dowodem różnych zaburzeń, czasem łagodnych, ale często niezbyt dużych. Takie sytuacje wymagają podziału substancji na frakcje (związane i wolne) i dalszego badania pacjenta w celu ustalenia przyczyny wzrostu bilirubiny.

(! OK) Co do moczu, nie pigment jest w takich niewielkich ilościach, które określają swoją tradycyjną metodą (zwyczajne walne analizy) nie jest możliwe, więc forma wyników badań u zdrowych osób zwykle napisać: „barwniki żółciowe - Neg”, co odpowiada normalnym wartościom. W przypadku patologii wątroby, podwyższona bilirubina, oprócz krwi, jest widoczna w moczu, ale ponieważ nie jest dostępny dla pośrednich, nie rozpuszcza się w wodzie i nie przechodzi przez filtr nerkowy, wszystkie zmiany w testach laboratoryjnych można przypisać sprzężonej bilirubinie.

Dlaczego bilirubina wzrasta?

Powoduje zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi są bardzo różnorodne i zazwyczaj ograniczona albo do nadmiernego wytwarzania substancji w komórkach rozsianych po całym (system układu siateczkowo-śródbłonkowego lub makrofagi) ciało, czy wyjaśnia zmiany w poszczególnych odcinków (jeden lub więcej) procesu wymiany wątrobowo-żółciowe.

W przypadku uszkodzenia w procesie wymiany i usuwania z organizmu gemoglobinogennye pigmentu mają tendencję do nadmiernego wzrostu stężenia bilirubiny, która ostatecznie powoduje, że pojawienie się żółtego zabarwienia tkanek. To naruszenie może się pojawić w wyniku patologii dziedzicznej (formy dziedziczne) lub w trakcie życia pod wpływem różnych niekorzystnych czynników (nabawił się hiperbilirubinemii). W zależności od ilości całkowitej bilirubiny obecnej we krwi oraz przewagi określonej frakcji, wyróżnia się hiperbilirubinemię:

  • Koniugacja, który charakteryzuje się wzrostem całkowitej wartości związanej ze związaną bilirubiną (jej poziom może osiągnąć 50,0 i więcej μmol / l;
  • Niekonwencjonalne, który różni się wartością normalną związanej bilirubiny, ale wzrostem stężenia wolnej frakcji (zbliża się do ogólnie przyjętej normy całkowitej bilirubiny lub przekracza ją o ponad 17,10 μmol / l).

Największą uwagę klinicystów przyciągają różne typy nabytej hiperbilirubinemii:

  1. Żółtaczka przysłowia. Są również nazywane hemolitycznymi. Ze względu na swój wygląd są zobowiązane do nadmiernej akumulacji pigmentu hemoglobiny, o wysokim stężeniu, którego bardzo trudno jest sobie poradzić, żółtaczka nadtwardówkowa jest wyjątkowo słabo podatna na korektę. Zastosowanie najnowszych metod leczenia, które powoduje, że wątroba intensywnie wiąże szkodliwą substancję, nie zapewnia całkowitej eliminacji jej z organizmu.
  2. Miażdżyca lub hiperbilirubinemia w wątrobie powstają w wyniku innej patologii prowadzącej do uszkodzenia komórek wątroby (stąd jej miąższu) i naczyń włosowatych żółci. To z kolei obraca epilepsji, wiązanie i wydalanie bilirubiny i jej wrócić do krwiobiegu przewodu żółciowego, który jest obserwowany w przypadku cholestazę (zastój żółci z wątroby). Jest to najczęstsza forma wśród innych typów żółtaczki, która charakteryzuje się wzrostem bilirubiny związanej (bezpośredniej).
  3. Subhepatic hyperbilirubinemia - jest to wynik powrotu już bilirubiny, która już została powiązana, ale nie zdołała przejść na emeryturę z żółcią. Dzieje się tak w przypadkach, gdy sama żółć nie może uciskać i przezwyciężyć przeszkody, która zamknęła drogi żółciowe.

różne formy żółtaczki: mechaniczne (subhepatyczne), miąższowe (wątrobowe), hemolityczne (superhepatyczne)

Okazuje się jednak, że wymieniona żółtaczka może być postrzegana jako konsekwencja i wizytówka podwyższonej bilirubiny we krwi. Oczywiście są one silnie ze sobą powiązane: zwiększa się stężenie bilirubiny - skóra staje się żółta lub odwrotnie: skóra staje się żółta - należy szukać przyczyny wzrostu bilirubiny. Co powoduje te żółtaczki pod wpływem czynników, które one tworzą i skąd wziął się wzrost tego wskaźnika? Aby odpowiedzieć na to pytanie, zaleca się osobno rozważyć każdy rodzaj hiperbilirubinemii.

Żółtaczka przysłowia

Zwiększony poziom bilirubiny ze względu na nieskoniugowaną frakcji oznaczonych rozkładu energiczne krążących w krwiobiegu czerwonych krwinek (niedokrwistość hemolityczna), która jest charakterystyczna dla stanów wewnątrz nadnerczy żółtaczki grupę:

  • Dziedziczne anomalie samych erytrocytów (talasemia, anemia sierpowata) i nabyte warianty (B12-niedokrwistość z niedoboru);
  • Ciężkie procesy zakaźne (malaria, choroba septyczna, dur brzuszny);
  • Spożycie trujących substancji powodujących niszczenie krwinek czerwonych i hemolizy (sole metali ciężkich, jad węża, toksyn zawartych w bladych phalloides i innych szkodliwych roślinach);
  • Rozległe krwiaki w wyniku masywnych krwotoków;
  • Niezgodna transfuzja krwi (system AVO i rezus w pierwszej kolejności) i Rh-konflikt konfliktu w ciąży (HDN - choroba hemolityczna noworodków);
  • Złośliwe choroby krwi i inne nowotwory.

Niedokrwistość hemolityczna - stan jest dość ciężki: bolesny wygląd, bladożółty kolor skóry, powiększona śledziona natychmiast wydziela chorego. Oprócz krwi, inne testy laboratoryjne również są niespokojne: w moczu i kale obserwuje się znaczny nadmiar uro- i strobiliny.

Tabela: Typowe typy żółtaczki i ich charakterystyka

Hiperbilirubinemia wątrobowa (miąższowa)

Żółtaczka wątrobowa z reguły jest spowodowana destrukcyjnym działaniem na komórki wątroby infekcji wirusowej, niektórymi lekami i produktami spożywanymi wewnątrz, aby zwiększyć witalność (na przykład alkohol). Pierwsze miejsce w szeregu różnorodnych i licznych czynników, "zabijanie" wątroby i zwiększanie bilirubiny, słusznie należy do zapalenia wątroby i marskości.

Ostre i przewlekłe zapalenie wątroby

Czynniki zakaźne, przenikające do tkliwego miąższu wątroby, powodują jego stan zapalny, który nazywamy zapalenie wątroby. Ale co dzieje się podczas ostrej fazy z komórkami wątroby - hepatocytami i dlaczego jest to przede wszystkim bezpośrednia (sprzężona) bilirubina, która wznosi się?

progresja zapalenia wątroby i wątroby

Zapalenie umiejscowione w wątrobie prowadzi do cierpienia z jej komórki, które są agresywne zachowanie obcymi mikroorganizmami i substancjami chemicznymi zaczynają „skukozhivaetsya, fałda”, tworząc między nimi szczeliny, z możliwością żółci zawierający już związany bilirubiny, swobodnego przepływu z przewodów żółciowych i stagnacji w wątrobie.

Ostry przebieg choroby, których przyczyną był jakikolwiek znany wirus, który infekuje dzisiaj wątroby (A, B, C, D, G, etc...) przedstawiono podobnie wiele zakaźnych procesy: ból głowy i gorączka, objawy zatrucia, "Ból" w kościach i ból w mięśniach. Rozpoznanie choroby wątroby jest wspomagane innymi, bardziej specyficznymi objawami:

  1. Dyskomfort i ociężałość w rejonie wątroby (pod łukiem żebrowym po prawej);
  2. Zmniejszony apetyt, łagodne nudności;
  3. Zmiana koloru skóry i błon śluzowych (twardówka żółta przed innymi obszarami);
  4. Wyraźnie rozjaśnione odchody;
  5. Mocz przypominający ciemne piwo;
  6. Nadmiar poziomu bilirubiny (z powodu frakcji bezpośredniej), "alates" i "asat" (AlT i AsT).

Oznaki tego, że proces uchwycone duże obszary miąższu wątroby i zastoju żółci w nim, jest pojawianie się uciążliwego świąd, zwiększone krwawienie w najmniejszych zadrapania, spadek funkcji mózgu (encefalopatia wątrobowa). Objawy te pozwalają ocenić poziom bilirubiny nawet bez żadnej analizy. A on z reguły jest wysoki.

W przewlekłym zapaleniu wątroby wywołanym wpływem wirusów, narkotyków, alkoholu i innych czynników obserwuje się żółtaczkę miąższu z wysypką skórną, bólem stawów, gorączką. Objawy te wskazują na znaczny wzrost aktywności bilirubiny i aktywności enzymów wątrobowych, a także ostrzegają pacjenta o możliwym rozwoju niewydolność wątroby, który często kończy się śmiercią.

Marskość

W marskości przyczyną zwiększonej bilirubiny staje się znaczne uszkodzenie komórek wątroby. Choroba ta - często (ale nie zawsze) wynikiem zapalenia wątroby, a raczej długie ciało cierpienie, który walczył najlepiej jak mógł, ale w końcu to nie przetrwać miąższ i zaczął rozkładać bezpowrotnie za prawowitego miejsca tkanki łącznej. Oczywiście, w tych okolicznościach wszyscy cierpią struktury wątroby Po ściereczką (zrazików zaniku) drastycznie zmodyfikowane przez naczyń krwionośnych i włosowatych żółciowych, które w sposób naturalny prowadzi do naruszenia funkcjonalnej zdolności organizmu. Wątroba "zapomina" o swoich podstawowych zadaniach, a zastępcza tkanka łączna po prostu ich nie zna. Wszystko to prowadzi do tego, że bilirubina nie wiąże i nie jest wyświetlany, toksyny nie są neutralizowane w układzie hemostazy, ze względu na naruszenie syntezy białek, pochodzi „rozdarty”. Takie metamorfozy nie może przejść niezauważona, pacjent ma mnóstwo skarg, które wykazują wyraźne problemy w organizmie odpowiedzialnych za wiązanie i wydalanie żółci pigmentu:

  • Było pożółkłe, pokryte wysypką, a całe ciało zaczęło swędzić;
  • Ciężkość odnotowano nie tylko w prawej, ale także w lewym podżebrzu (wzrost wątroby i śledziony);
  • Przy całkowitej utracie wagi żołądek "zaczął rosnąć" (wodobrzusze - nagromadzenie płynu w jamie brzusznej);
  • Telangiektazje pojawiły się na brzuchu (na przedniej ścianie jamy brzusznej), naczynia rozszerzyły się, ich przebieg był widoczny gołym okiem;
  • Żylaki obserwuje się również w innych miejscach (odbytnicy, przełyku);
  • "Głowa odmawia pracy", zmiany zachowań (uszkodzenie mózgu - encefalopatia wątrobowa);
  • Zła koagulacja krwi, torturowana macica i / lub krwawienie z nosa.

Rozwój niewydolności wątroby w marskości jest oczywisty. Krwawienie (żołądkowe, maciczne itd.) Ma charakter zagrażający, pacjent może umrzeć.

Kamień obrażenia na drodze bilirubiny (żółtaczka podtwardówkowa)

Związana bilirubina w żółci jest wysyłana bliżej wyjścia z organizmu, to jest do jelita. Jednak po drodze może napotkać przeszkodę nie do pokonania, która doprowadzi go z powrotem do pierwotnego miejsca. Zwiększenie zawartości pigmentu żółciowego we krwi doprowadzi do rozwoju mechaniczna żółtaczka, których objawy są większe niż w innych formach hiperbilirubinemii: żółknięcia jaśniejszy, aż świąd zarysowania krwawienie, ból głowy silniejsze CAL generalnie staje się koloru gliny (stercobilin - 0). Przyczyny zwiększonej bilirubiny (bezpośredniej) polegają na występowaniu pewnego rodzaju mechanicznej przeszkody, hamującej prąd żółci:

  1. Przewody żółciowe mogą obejmować kamienie, pasożyty (często jagnięta), nowotwory;
  2. Czasami kanały są wyciskane z zewnątrz przez guz zlokalizowany w tym regionie lub powiększone węzły chłonne;
  3. Procesy zapalne dość często prowadzą do stwardnienia dróg żółciowych i ich zwężenia;
  4. Nie można wykluczyć niedorozwoju dróg żółciowych i innych wad wrodzonych.

Wideo: bilirubina i żółtaczka - hemolityczna, miąższowa i mechaniczna

Wadliwe geny zwiększające stężenie bilirubiny

Rozważając przyczyny zwiększonego stężenia bilirubiny nie może ignorować hiperbilirubinemia uzyskane w drodze dziedziczenia (Dubin-Johnsona, Kriglera-Najjar), w szczególności skupiając się na łagodnym hiperbilirubinemią - „choroba standouts” zespołem Gilberta, który nazywany jest

Przyczyną zwiększenia stężenia bilirubiny w tym przypadku jest brak glukuronidazy (Enzym, który katalizuje tworzenie się kwasu glukuronowego), co jest wyraźnie widoczne na chemii krwi: sprzężonego frakcji tych osób jest równa zero lub blisko niego, podczas gdy wszystkie dostępne pobytów w stanie wolnym.

Co ciekawe, wiele osób nawet nie wie, że ma wadliwy gen, schowany w drugiej pary chromosomów. Zazwyczaj do rozwoju choroby wymagane są stany: stres, wielki stres psychiczny lub fizyczny. Debiut zespołu towarzyszą łzy i szukać przyczyn zwiększonego stężenia bilirubiny (i nagle to był jakiś zapalenie wątroby?) Dla większości kosztów bez leczenia, jednak, że głowa była lekka i nie boli studentów przed sesją próbuje jeszcze zmniejszyć bilirubiny fenobarbital, co zwiększa aktywność enzymów, a tym samym pomaga wiązać pigment żółciowy.

W większości przypadków zespół Gilberta na temat jego obecności wcale nie przypomina, wątroba nie niszczy, rokowanie jest korzystne. O ile tacy pacjenci nie powinni zapominać o prostych zasadach: ciężka praca fizyczna, ogromne obciążenie psychoemocjonalne i duże dawki alkoholu nie są dla nich.

Jak zmniejszyć bilirubiny?

Cóż, jeśli pożółkły kolor skóry i inne oznaki ucisku w ciele, których przyczyną może być zwiększona bilirubina, skłoni osobę do wizyty u lekarza, a on odkryje pochodzenie niezrozumiałych objawów. Z reguły wzrost pigmentu żółciowego w testach wskazuje na poważne zaburzenia zdrowia, nie przekracza po prostu wyznaczonych granic, dlatego powinieneś traktować je poważnie. Nie powinieneś sam starać się zmniejszać poziomu bilirubiny, ponieważ nawet jeśli to się uda, nie potrwa to długo. Zmniejszenie bilirubiny nie pomoże ludziom, ale profesjonalne podejście do oficjalnej medycyny:

  • Hemoliza wyrażona wymaga leczenia, mające na celu wyeliminowanie przyczyny w szpitalu (zakraplacz z glukozą, podawanie albuminy, terapeutyczna plazmafereza);
  • Małe dzieci, które urodziły się, są napromieniowane światłem ultrafioletowym, który pomaga związać uwolniony szkodliwy produkt i usunąć go z organizmu. Ale chodzi o fizjologiczną "galaretkę". Niestety, leczenie żółtaczki jądrowej nie zawsze jest skazane na sukces, dlatego powinno być szczególnie brane pod uwagę przez specjalistów;
  • Pewna niezależność jest zapewniona osobom z zespołem Gilberta, ale tylko udać się do kliniki, recepty na fenobarbital i zabrać ją w małych dawkach (około ¼ tabletki) 1 raz dziennie w nocy, ponieważ nawet w niewielkich ilościach w zdrowych młodych dorosłych lek powoduje senność. Jednak niektórzy, nie zwracając się do lekarza, idą do drogerii i kupią корвалол. A tak przy okazji, to pomaga, ponieważ zawiera fenobarbital. Tymczasem należy stwierdzić, że zawarte w korvalola, w tym alkohol, który nie jest bardzo przydatny, gdy choroba Gilberta (dlaczego więc przyzwyczaić się do tego?) W tym przypadku, osoba otrzymuje nie tylko niezbędne narzędzie, ale również inne substancje.

Chciałbym wierzyć, że udało nam się przekonać czytelnika, aby nie angażował się w samoleczenie, jeśli nagle twardówka i skóra nabrały dla nich nienaturalnego koloru, a wątpliwości dotyczące ich zdrowia wkradły się do duszy. Bardzo łatwo jest przejść biochemiczne badanie krwi, gdzie czerwona linia wskazuje bilirubinę, a następnie udać się do lekarza, który może natychmiast (lub po badaniu) ustalić przyczynę i zapobiec poważnym powikłaniom i konsekwencjom.