Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B - czy jest to konieczne?

Zasilanie

Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest tylko jedną z tuzina groźnych chorób wirusowych wątroby, połączonych wspólną nazwą. Jest to najczęściej diagnozowana i najniebezpieczniejsza forma zapalenia wątroby, w ponad 10% przypadków staje się przewlekła i może prowadzić do marskości lub raka wątroby. Gdy we krwi, wirus zapalenia wątroby typu B nie przejawia się przed końcem okresu inkubacji (50 do 180 dni), a objawy mogą przypominać grypą albo całkowicie nieobecna. Czynniki te przeszkadzają w szybkiej diagnozie i leczeniu zapalenia wątroby, dlatego we współczesnej medycynie wiele uwagi poświęcono jej zapobieganiu. Organizacje charytatywne i Ministerstwo Zdrowia stale aktywność mediów przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B: mówią nam o znaczeniu stosowania antykoncepcji, zdrowego stylu życia, muszą być sprawdzane co sześć miesięcy, opisać przeciwwskazania do już zainfekowany. Jednak środki te nie mogą zagwarantować tak skutecznej ochrony przed wirusami, jak szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Ta konkretna kwestia zostanie szczegółowo omówiona w tym artykule.

Co to jest Wirusowe zapalenie wątroby

Wirusowe zapalenie wątroby typu B lub HBV jest ostrą lub przewlekłą chorobą wątroby wywołaną przez hepadnawirus. Ostre zapalenie wątroby charakteryzuje się podwyższoną temperaturą do 39 ° C, nudnościami, wymiotami, ogólnym osłabieniem. W niektórych przypadkach możliwa jest zmiana koloru skóry, moczu i kału. W 10% przypadków ostra manifestacja wirusowego zapalenia wątroby typu B prowadzi do nieuleczalnej przewlekłej postaci choroby lub innej jej postaci. Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B nie jest chorobą śmiertelną, ale ma negatywny wpływ na zdrowie, wprowadza wiele przeciwwskazań i zakazów. Ciężkie postacie zapalenia wątroby typu B lub brak koniecznego leczenia powoduje marskość, nowotwór wątroby, inne niebezpieczne choroby i patologie. Wirus jest wysoce zaraźliwy i zakaźny, ale przenoszony drogą krwiopochodną (przez krew, kontakt seksualny, podczas ciąży i porodu). Ze względu na długi okres inkubacji lub bezobjawowy przebieg choroby, osoby z wirusem zapalenia wątroby we krwi mogą długo nie być tego świadome, narażając swoich bliskich na ryzyko infekcji. Oto możliwe sposoby zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B, w kolejności malejącego prawdopodobieństwa:

  • transfuzja zanieczyszczonej krwi;
  • używanie niesterylnych narzędzi medycznych;
  • niezabezpieczony stosunek;
  • infekcja dzieci z zakażonej matki podczas porodu lub ciąży;
  • stosowanie ogólnych artykułów higienicznych z osobą zakażoną;
  • infekcja przez otwartą ranę.


Jeśli są zakażone lub podejrzane, że zaraził się wirusem zapalenia wątroby typu C, ale boją się zrobić test - w każdym większym mieście ma specjalny ośrodek dla zapobiegania wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, gdzie można spędzić ankietę anonimową.

Uniknąć wszystkich tych czynników nie jest trudne, jednak pełna gwarancja przeciwko infekcji wirusowej jest jedyną szczepionką przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Szczepienie jest szczególnie ważną rolę odgrywa bezpieczeństwo dzieci: dzieci organizmy są znacznie bardziej podatne na infekcje i choroby trudniej tolerować. Harmonogram szczepień w Rosji przewiduje obowiązkowe szczepienia dzieci poniżej jednego roku i dobrowolne dla dzieci od roku i dorosłych. Ta sama kolejność w Ministerstwie Zdrowia, która zatwierdza kalendarz, przewiduje przeciwwskazania do szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, grupy ryzyka i możliwych programów szczepień.

Szczepienia

Do szczepienia wirusowego zapalenia wątroby typu B. stosuje się trzy różne schematy leczenia. Schematy dla zwięzłości są oznaczone liczbami, które wskazują odstępy czasu między szczepieniami. Bez względu na zastosowany schemat i wiek osoby, immunitet jest szczepiony na okres do 22 lat.

  • "0 - 1 - 6", standardowy schemat szczepień. Pierwsza inokulacja, druga w miesiącu, trzecia po 6 miesiącach po drugiej;
  • "0 - 1 - 2 - 12", tak zwany schemat przyspieszony. Szczepienia za miesiąc, dwa i rok później w pierwszej kolejności;
  • „0 - 7 - 21 - 12” Schemat szczepienia awaryjne do sposobu szybkiego tworzenia odporności przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. praktykowane przed operacją lub regionów jezdnych z sytuacji epidemii zapalenia wątroby typu B.

Największe znaczenie dla zapobiegania wirusowemu zapaleniu wątroby typu B ma szczepienie dzieci - noworodki nie otrzymują niezbędnej odporności z przeciwciałami matki, więc są podatne na ataki już od pierwszych dni życia. Dzieci są szczepione zgodnie ze standardowym schematem (szczepienie pierwszego dnia po urodzeniu, miesiąc i 6 lat). Wyjątkiem są noworodki zagrożone zapaleniem wątroby, takie dzieci są szczepione przyśpieszonym harmonogramem czterech szczepień. O wiele szybciej tworzy on odporność na wirusa zapalenia wątroby, ale aby go naprawić, potrzebne jest jedno dodatkowe szczepienie.

Grupa ryzyka zapalenia wątroby typu B dla dzieci:

  • dzieci zakażone wirusem zapalenia wątroby typu B ich rodziców lub osoby, które odmówiły poddania się badaniu przesiewowemu na obecność wirusa we krwi;
  • dzieci z rodzin rodziców uzależnionych od alkoholu i narkotyków;
  • dzieci z rodzin o niskim statusie społecznym, a także o niskim poziomie życia;

Grupa ryzyka dorosłych charakteryzuje się obecnością zakażonych w najbliższym otoczeniu i krewnych, niskim standardem życia i uzależnieniem.

Należy przestrzegać harmonogramu szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby. Zmiany są dozwolone za zgodą lekarza, jednak jeśli szczepionka jest opóźniona o więcej niż trzy miesiące, cały program rozpoczyna się od nowa, z pierwszym szczepieniem. Wszystkie szczepienia muszą zostać wprowadzone do specjalnej karty szczepień, aby uniknąć nieporozumień. Harmonogramy szczepień zalecane przez Światową Organizację Zdrowia: nowonarodzone dziecko i co 20 lat od 20 roku życia. Osoby, które nie zostały zaszczepione przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, mogą przejść przez to w każdym wieku. W tym przypadku wielokrotne szczepienia (osoby o już działającej odporności) nie wyrządzą żadnej szkody.

Przeciwwskazania do szczepienia

Niestety, wiele osób jest dostępnych tylko środki zapobiegawcze, aby zapobiec WZW typu B. Jest to spowodowane obecnością obszernej listy przeciwwskazań do szczepień. Nawet w przypadku noworodków należy przeprowadzić szczegółowe badanie w celu zidentyfikowania przeciwwskazań. Oto, co obejmuje:

  • alergia na drożdże piekarnicze (tylko w przypadku szczepionek domowych, w przypadku przeciwwskazań do importu nie stosuje się);
  • Niedawno przeniesiony lub będący w fazie ostrej choroba wirusowa;
  • zaostrzenie chorób przewlekłych;
  • opóźnione zapalenie opon mózgowych (wszelkie szczepienia są dozwolone dopiero po sześciu miesiącach);
  • niedobór odporności lub ciężkie choroby autoimmunologiczne;
  • niepożądane jest szczepienie w okresie laktacji lub ciąży, ponieważ wpływ na rozwój dziecka nie jest wystarczająco zbadany.

Przeciwwskazania z listy mogą być trwałe lub tymczasowe, w drugim przypadku wystarczy odłożyć szczepienie i starannie stosować środki zapobiegawcze. W przypadku uczulenia na drożdże piekarnicze znalezione u matki lub dziecka, produktem wyjściowym mogą być importowane preparaty, których skład nie zapewnia drożdży.

Przygotowania

Standardowym lekiem do szczepienia wirusowego zapalenia wątroby typu B w Rosji jest "rekombinowana szczepionka drożdżowa przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B". Jego główną cechą jest kompozycja na bazie drożdży chlebowych. Osoby z alergią na drożdże mają poważne przeciwwskazania do stosowania takiego leku. Importowane leki sprzedawane w Rosji są produkowane przez zupełnie inną technologię, lepiej tolerowane i powodują mniej reakcji. W poliklinikach takie leki nie są dostarczane za darmo, ale zawsze można je kupić w aptece lub wstrzyknięcie takiej szczepionki można zrobić w prywatnym pokoju do szczepień.

Angery B

Wysokiej jakości szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B produkcji belgijskiej, której skład nie zawiera drożdży piekarskich i szczególnie toksycznych konserwantów. Szczepienie tym lekiem jest bardzo łatwe do przeniesienia, nie ma żadnych dodatkowych przeciwwskazań ani skutków ubocznych. Skuteczność szczepienia po ponownym szczepieniu wynosi 98%.

Infanrix Hex

Bardzo droga szczepionka skojarzona, której skład zawiera składniki do szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, tężcowi, poliomyelitis, błonicy, krztuścowi i zakażeniom hemofilowym. Zastosowanie takiego leku tylko do szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B nie jest racjonalne ze względu na wysokie koszty, ale zbieg okoliczności w dniach szczepień - lek jest niezbędny. Przeciwwskazania, charakterystyczne dla preparatów drożdżowych, są nieobecne.

W prywatnych klinikach lub szczepieniach zapewnione są wysokiej jakości usługi w zakresie szczepień dorosłych i dzieci. Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby nie jest płacona osobno.

To wszystko podstawowe informacje na temat szczepienia wirusowego zapalenia wątroby typu B - najczęstsza i najniebezpieczniejsza choroba wśród wszystkich chorób wątroby. Nie zaniedbuj szczepień i zapobiegania zapaleniu wątroby, aby nie martwić się o swoje zdrowie lub zdrowie dzieci!

Szczepienia - WZW typu B

Wirusowe zapalenie wątroby na dziś pozostaje jedną z najbardziej nieprzewidywalnych chorób wątroby. Trudno jest przewidzieć, jak ciężko osoba będzie cierpieć na tę infekcję i jak ta niebezpieczna choroba się skończy. Jakiekolwiek uszkodzenie wątroby, jak wiemy, znajduje odzwierciedlenie nie tylko w układzie trawiennym, ale w całym ciele występują poważne nieodwracalne zmiany.

Dziś obowiązkowa jest szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B czy nie? Być może łatwiej jest odmówić iniekcji i nie zranić dziecka od pierwszych godzin życia? Kto potrzebuje takich szczepień i jak niebezpieczna jest odmowa szczepienia?

Dlaczego zaszczepiono WZW typu B?

Jest to poważna choroba, często prowadząca do śmierci. Nie, zaraz po infekcji nikt nie umiera. Ale po ostrym chorobie, każdy wynik jest śmiertelny. W wirusowym zapaleniu wątroby typu B od 6 do 15% przypadków kończy się przejściem choroby do przewlekłego procesu, który występuje z licznymi powikłaniami, w tym z końcem z onkologią wątroby. W ciężkich przypadkach ten gruczoł nie radzi sobie, a leczenie nie pomaga. Dlatego szczepienie jest jedynym sposobem ochrony osoby przed konsekwencjami choroby. Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest chroniona przez niemowlęta zaraz po urodzeniu. Dlaczego tak ważne jest, aby zaszczepić się w pierwszych godzinach życia?

  1. Im wcześniej dana osoba zachoruje na tę infekcję, tym bardziej prawdopodobne, że choroba przejdzie na stan przewlekły - u osób w wieku takiego prawdopodobieństwa wynoszącym tylko około 5%, u dzieci poniżej 6 lat w 30% przypadków choroba staje się przewlekła. Szczepionka pomaga ciału, ponieważ w odpowiedzi na jego wprowadzenie wytwarzane są ochronne przeciwciała.
  2. Wirus zapalenia wątroby typu B dobrze przystosowuje się do wielu warunków istnienia - przez kilka minut wytrzymuje temperaturę 100 ° C, w temperaturze minus 20 ° C nie traci swojej aktywności nawet przy powtarzającym się zamrażaniu, pozostaje przy niskich wartościach pH (2,4).
  3. Choroba często występuje razem z wirusowym zapaleniem wątroby typu D, które w większości przypadków kończy się marskością.

Kiedy szczepione jest WZW typu B? - jeśli nie ma przeciwwskazań, szczepienie przeprowadza się przez pierwsze 12 godzin po urodzeniu dziecka. U wielu rodziców taka wczesna profilaktyka wywołuje jedynie oburzenie - za to, co tak wcześnie ranić szczepieniem dziecka, skoro cały jego układ odpornościowy jeszcze się nie wytwarza? Ale do tego są jasne naukowe uzasadnienia.

  1. Wirus zapalenia wątroby typu B jest przenoszony pozajelitowo (jest to główna droga zakażenia) - z interwencjami chirurgicznymi, pobieraniem krwi do testów, transfuzją krwi, chirurgią plastyczną, zabiegami stomatologicznymi, po wizycie w salonie paznokci. Szczepionka chroni w każdej sytuacji.
  2. Możliwe jest przeniesienie wirusa z ciężarnej matki na dziecko.
  3. Naukowcy odkryli, że w wielu przypadkach ludzie cierpią na zapalenie wątroby typu B bez objawów klasycznych lub zauważono bezobjawowe nosiciele.
  4. Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest konieczne dla dziecka w pierwszych godzinach życia, ponieważ możliwe jest zarażenie się bliskimi osobami, aw rozwoju choroby nie ma sezonowości, co pogarsza diagnozę.

Szczepienie jest konieczne, ponieważ wirus zapalenia wątroby typu B jeszcze nie zniknął z powierzchni ziemi. Według obliczeń - ponad 350 osób na całym świecie choruje na tę chorobę, ale jest o wiele więcej wektorów. Niebezpieczeństwo polega na tym, że tylko 1 ml krwi zawiera ogromną ilość patogennego wirusa zapalenia wątroby typu B i jest stabilny w większości płynów. Zakażenie może wystąpić w dowolnym momencie i nadal nie ma idealnego skutecznego leczenia.

Kto otrzyma szczepionkę przeciwko WZW typu B

Jeśli dana osoba wyzdrowiała z łatwej postaci zapalenia wątroby bez poważnych konsekwencji, we krwi znajdują się określone wskaźniki, jednym z nich jest HbsAg. Pojawia się 1-4 tygodnie po infekcji. Jeśli w rok po przeniesieniu choroby, zostanie ona znaleziona, a ilość pozostaje na tym samym poziomie - wskazuje to na przewlekły proces lub osoba jest nosicielem wirusa.

Dlaczego jest to ważne i jak jest związane ze szczepieniem?

  1. Choroba nie pojawia się natychmiast.
  2. Przed postawieniem diagnozy upłynie dużo czasu.
  3. Po leczeniu wirus może krążyć we krwi przez długi czas.

Istnieje wysokie prawdopodobieństwo zakażenia wirusem, a najbardziej narażone na tę chorobę są dzieci. Dlatego szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest potrzebna przede wszystkim noworodkowi. Innym sposobem ochrony dzieci zaraz po urodzeniu przed wirusowym zapaleniem wątroby typu B nie jest jeszcze wynaleziony.

W jakich przypadkach szczepionka ma kluczowe znaczenie?

  1. Jeśli osoba jest nieustannie nalewana preparaty krwi.
  2. Do wszystkich członków rodziny, w których znajduje się pacjent z wirusem zapalenia wątroby typu B lub nosicielem choroby.
  3. Szczepionka jest potrzebna dla osób, które miały kontakt z zainfekowanym materiałem biologicznym (krew pacjenta).
  4. Konieczne jest szczepienie wszystkich pracowników medycznych, zwłaszcza pracujących z materiałem biologicznym, do tej samej grupy studentów ze szkół medycznych.
  5. Szczepionka jest potrzebna przed operacją jakiejkolwiek osoby nie uprzednio zaszczepionej.
  6. Wszystkie noworodki żyjące na obszarze o wysokim wskaźniku wirusowego zapalenia wątroby typu B.
  7. Czy zaszczepiono WZW typu B dla niemowląt? - Tak, jeśli w szpitalu położniczym były jakieś przeciwwskazania lub tymczasowo odmówiono im szczepienia, rodzice są szczepieni później, w każdym wieku.
  8. Dzieci urodzone przez matki nosicieli wirusa zapalenia wątroby typu B.
  9. Obowiązkowe szczepienie dzieci w domach dzieci i szkołach z internatem.
  10. Zaszczepiają ludzi, którzy udają się do krajów, w których istnieje duże prawdopodobieństwo spotkania z chorymi lub nosicielami zakażenia.

Ile razy trzeba się zaszczepić przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B? - nie ma pewnej kwoty. Obowiązkowe minimum to znormalizowana liczba szczepień i ponownego szczepienia. Wszystko inne odbywa się na podstawie zeznań, które z kolei zależą od wielu okoliczności:

  • liczba szczepień zależy od tego, gdzie dana osoba pracuje;
  • gdzie on mieszka;
  • czy bliscy ludzie są zdrowi;
  • czy są wyjazdy służbowe do obcych krajów, w tym przypadku szczepienia są dodatkowo podejmowane.

Schemat szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Jaki jest harmonogram szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B? - jest ich kilka.

  1. W normalnych warunkach, przy normalnym urodzeniu, braku przeciwwskazań i nieprzewidzianych okolicznościach, schemat wygląda następująco: pierwsze szczepienie jest dawane dziecku po urodzeniu w ciągu pierwszych 12 godzin jego życia, a następnie po 1, 6 i 12 miesiącach. Szczepienie czterostrzałowe zapewnia ochronę immunologiczną do 18 lat. Następnie szczepionka jest oparta na zeznaniach. Wszyscy studenci medycyny są absolwentami placówek oświatowych i muszą zostać zaszczepieni. Ponadto lekarze corocznie monitorują poziom HbsAg.
  2. Istnieją inne programy szczepień. Na przykład, gdy szczepione dzieci są poddawane hemodializie. Szczepionkę podaje się cztery razy w czasie, gdy dializa nie jest wykonywana. Pamiętaj, aby stale monitorować badania krwi. Przerwa między pierwszym a drugim szczepieniem nie powinna być krótsza niż miesiąc, wszystko inne zgodnie ze wskazaniami. Ponowne szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest przeprowadzane dwa miesiące po ostatnim, czwartym szczepieniu.
  3. Jeśli dziecko urodziło się od matki, która chorowała na wirusowe zapalenie wątroby typu B i jest nosicielem wirusa - schemat ulega pewnym zmianom i wygląda inaczej: 0-1-2-12 miesięcy (szczepionki przepisuje się pierwszego dnia, potem pierwszego i drugiego miesiąca oraz rocznie).
  4. W wieku 13 lat i starsze są szczepione trzy razy zgodnie z harmonogramem od 0 do 6 miesięcy.
  5. Osoby, które idą do pracy lub długoterminowo przebywają za granicą w obszarach o niebezpiecznej sytuacji epidemicznej, szczepienia powodują awaryjny przebieg - wstrzyknięcie szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B po 1, 7, 21 dniach. Ponowne szczepienie jest obowiązkowe w rok po ostatnim wstrzyknięciu szczepionki.

Ile działa szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B? - Pełny czterokrotny kurs jest wystarczający do osiągnięcia ustawowego wieku dziecka. Następnie ponowne szczepienie zaleca się co pięć lat - ochrona nie trwa dłużej. Ale wielokrotne szczepienia nie są pokazywane wszystkim. W razie potrzeby osoba może być zaszczepiona niezależnie za opłatą.

Skład szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby i droga jego podawania

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B obejmuje:

  • białko wirusa zapalenia wątroby typu B, wciąż jest nazywane antygenem powierzchniowym, w szczepionkach dla dzieci jest zawarte w ilości 10 μg, u dorosłych 20 μg;
  • wodorotlenek glinu (adiuwant);
  • konserwant - mertiolat;
  • mała ilość śladowych ilości białek drożdżowych.

Produkuj szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B za pomocą inżynierii genetycznej. Niektórzy producenci nie zawierają konserwantów w szczepionkach.

Szczepionki są uwalniane w dawce 0,5 ml lub 1 ml, które zawierają odpowiednią liczbę jednostek powierzchniowego antygenu wirusa. Pojedyncza dawka do 19 lat, zwykle wynosi 0,5 ml, dla starszych grup jest podwojona, czyli równa 1 ml. Chorzy poddawani hemodializie otrzymują podwójną dawkę: dorośli 2 ml, dzieci 1 ml.

Gdzie jest szczepione WZW typu B? - Szczepionkę podaje się domięśniowo. Dzieci są zaszczepione w przednio-bocznej (w medycynie można usłyszeć przednio-boczną) powierzchnię uda. Dlaczego w tym miejscu? - w przypadku reakcji na szczepienie łatwiej jest manipulować. Dorośli i młodzież zaszczepiono mięsień naramienny. Szczepienie odbywa się w każdym wieku.

Nie ma potrzeby szczepienia osób, które chorowały na WZW typu B lub nosicieli HbsAg. Ale jeśli zostaną zaszczepione - szkoda nie przyniesie tego i nie dojdzie do zaostrzenia choroby.

Przed szczepieniem należy dokładnie sprawdzić fiolkę szczepionki, aby po wstrząśnięciu nie było obcych zanieczyszczeń. Zwróć uwagę, gdzie pielęgniarka otrzyma szczepionkę - nie można jej zamrozić.

Co należy zrobić przed i po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Są to ważne punkty, które w większości przypadków nie są przestrzegane, ale zależy to od tego, jak łatwo osoba przekaże szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

  1. Przed wprowadzeniem szczepionki należy zbadać rutynową analizę krwi i moczu, która pomoże lekarzowi ustalić, czy dziecko lub dorosły jest zdrowy. Dlaczego potrzebujemy takich trudności? Zaostrzenie chorób przewlekłych lub rozwój ostrej wirusowej choroby nie rozpoczyna się natychmiast od gorączki, bólów głowy, kaszlu i innych objawów. Analiza pomaga ustalić, czy dana osoba jest zdrowa i czy został zaszczepiony przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.
  2. Dwa dni przed szczepieniem przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B i po trzech do czterech po nim nie można przebywać w miejscach o dużej koncentracji ludzi. Obejmuje to pójście do sklepu, basen, przedszkole, przybycie gości, udział w wydarzeniach kulturalnych. Tak więc rodzice wykluczą możliwość infekcji, ponieważ osłabione po szczepieniu ciało dziecka jest bardzo podatne na infekcje.
  3. Czy mogę kąpać moje dziecko po szczepieniu przeciw wirusowi zapalenia wątroby typu B? Możesz się umyć i naprawdę potrzebujesz. Nie można wykluczyć w zwykły sposób wszystkich znanych i kojących zabiegów malucha. Dorośli to również dotyczy. Swędzenie miejsca wstrzyknięcia raczej spowoduje pot niż czystą wodę. Trzeba tylko pamiętać, że miejsca szczepień nie można przecierać gąbką ani podlewać wodą z jeziora lub rzeki - w tym przypadku wzrasta prawdopodobieństwo wejścia zakażenia z wątpliwych ciał wodnych.
  4. Przed szczepieniem należy zbadać lekarza. Powinien on obejmować nie tylko pomiar temperatury, ale także badanie gardła, węzłów chłonnych, słuchanie oddechu i serca.
  5. Nie należy podawać szczepionki, jeśli dziecko nie czuje się dobrze. Wszelkie prawdziwe skargi na bóle głowy, bóle brzucha lub kaszel i inokulację powinny zostać odłożone na jakiś czas. Dwa lub trzy dni możesz poczekać.
  6. Czy można przejść po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B? Spacery są przydatne w każdych warunkach, a szczepienia nie są przeciwwskazaniem. Oczywiste jest, że w deszczową i bardzo mroźną pogodę lepiej jest chwilowo odroczyć spacer. Dla dzieci w tym czasie lepiej nie chodzić na plac zabaw, a dorośli nie przebywają w dużych hałaśliwych firmach.
  7. Jeśli zostaniesz zaszczepiony osobie dorosłej, nie powinieneś pić alkoholu ani pikantnych potraw.
  8. Dla małych dzieci, jedna ważniejsza zasada - rodzice nie powinni wprowadzać nowych pokarmów do diety na tydzień przed lub bezpośrednio po szczepieniu. Nikt nie wie, jak organizm reaguje na nowe jedzenie. Czasami niemowlęta mają objawy alergiczne nie na szczepieniach, ale na niezwykłym produkcie dla dziecka.
  9. I na koniec, w ciągu 30 minut po szczepieniu, musisz pozostać pod opieką pracownika służby zdrowia, który wykonał zastrzyk. W przypadku wyraźnej reakcji w klinice łatwiej jest zapewnić pomoc w nagłych wypadkach niż w połowie drogi do domu.

Reakcja dzieci i dorosłych na szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Nowoczesne szczepionki są tak dobrze wykonane, że komplikacje i reakcje organizmu na nie są niezwykle rzadkie. Jakie są możliwe skutki uboczne szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B?

  1. Indywidualna nietolerancja substancji składających się na szczepionkę objawia się złym samopoczuciem, alergicznymi wysypkami w miejscu wstrzyknięcia, bardziej poważnymi objawami alergicznymi - rozwojem obrzęku Quinckego.
  2. Powikłania po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B są powszechne i lokalne, często występują niezwykle rzadko i objawiają się złym samopoczuciem, gorączką, nudnościami, bólem w okolicy brzucha i stawów.
  3. Miejscowe powikłania objawiają się w postaci zaczerwienienia, bólu i gęstości w miejscu podania szczepionki.

Nie ma wyraźnych objawów klinicznych dotyczących szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B - praktycznie każda szczepionka jest dobrze tolerowana, a reakcje na nią obserwuje się w rzadkich przypadkach. Często można je znaleźć w przypadku nieprzestrzegania zasad transportu ampułek z substancją czynną lub jeśli osoba zachowuje się nieprawidłowo po szczepieniu. Czasami reakcja może rozwinąć się nie przy pierwszym wprowadzeniu, ale po drugim lub trzecim szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. W tym przypadku konieczne jest wykluczenie nietolerancji substancji, które tworzą szczepionkę.

Przeciwwskazania do szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Aby otrzymać poradnik medyczny od szczepienia, musisz mieć dobre powody. Istnieją tymczasowe i trwałe przeciwwskazania do immunizacji.

W przypadku zaostrzenia się chorób przewlekłych lub ostrych zakażeń, zaszczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest odraczane do całkowitego wyleczenia.

  • Jeśli dziecko urodziło się przedwcześnie i waży mniej niż 2 kg - szczepionka nie jest wykonywana przed normalizacją masy ciała.
  • Po chemioterapii silnymi lekami, które obniżają odporność, szczepionkę można odłożyć na kilka miesięcy.
  • Przeciwwskazania do szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B są również stanami niedoboru odporności: onkologia, ciąża, AIDS, złośliwe choroby krwi.
  • Nie należy podawać szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B z silną alergią na wcześniejsze podanie leku.
  • Szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

    Po tym wszystkim pozostaje tylko decyzja o wyborze szczepionki. Jest ich wielu i co roku poprawiają się. Spośród szczepionek najczęściej stosowanych na rynku medycznym istnieją:

    • Angeryx B (Belgia);
    • HB-Vaxll (USA);
    • Biowac-B;
    • Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest rekombinowana;
    • Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B to rekombinowane drożdże;
    • "Eberbiwak HB" to wspólna rosyjska i kubańska szczepionka;
    • Izraelski Sci-B-Vac;
    • "Euwax B";
    • Indyjski "Shanwak-B".

    Którą szczepionkę powinienem wybrać z WZW typu B? Wystarczy to, co kupują instytucje medyczne. Wszystkie szczepienia są dobrze tolerowane. Ale jeśli wystąpiła reakcja na pierwszą inokulację - lepiej zastąpić następną. Ważne jest, aby skonsultować się ze specjalistami, którzy często pracują ze szczepieniami.

    Czy potrzebujesz szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B? Teraz to pytanie wydaje się niewłaściwe. Lepiej w dzieciństwie, aby w pełni provaktsinirovatsya niż walczyć z konsekwencjami poważnej infekcji. Jeśli nie jest to samo szczepienie, które jest przerażające, ale możliwe konsekwencje lub reakcje na szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dziecka - ważne jest, aby przygotować się na to wcześniej, prosząc o to specjalistę.

    Ile razy w życiu powinienem zostać zaszczepiony przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dzieci, jaki jest harmonogram szczepień i działania niepożądane u niemowląt?

    Współcześni rodzice są informowani o potrzebie terminowej immunizacji dziecka. Harmonogram szczepień obejmuje szereg obowiązkowych szczepień, z których jeden pochodzi z zapalenia wątroby typu B. Zastanów się, czym jest ta choroba i dlaczego lepiej się przed nią uchronić. Sprawdź również skład szczepienia, harmonogram szczepień i jakie są możliwe przeciwwskazania.

    Czy powinienem zostać zaszczepiony przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dzieci - pytanie, które niepokoi każdego rodzica

    Co jest niebezpieczne w przypadku wirusowego zapalenia wątroby typu B, dlaczego konieczne jest szczepienie?

    Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest chorobą o charakterze wirusowym, która może mieć zarówno postać ostrą, jak i przewlekłą. Wirus wchodzi do organizmu na różne sposoby - od matki do dziecka podczas przejścia przez kanał rodny, poprzez transfuzję krwi, poprzez stosunek seksualny. Często infekcja występuje w gabinecie dentystycznym lub salonie piękności poprzez niedostatecznie wysterylizowany instrument.

    Faza ostra może przejść niezauważona i może być scharakteryzowana przez zażółcenie skóry i twardówki. Pacjent może mieć dolegliwości bólowe i dyskomfort w wątrobie, osłabienie, ogólne złe samopoczucie.

    W niektórych pacjentów z auto-leczy choroby i wywołuje silną odporność na zapalenie wątroby typu B. W innym ostrej fazy staje przewlekły. Opisany stan jest niebezpieczny, ponieważ w wątrobie zaczynają występować procesy nieodwracalne - komórki zwane hepatocyty są zastępowane przez tkankę włóknistą - rozwój zwłóknienia, marskości, a nawet raka wątroby.

    Statystyki mówią, że samoleczenie zdarza się częściej, jeśli zachoruje na WZW typu B w wieku 40-60 lat - wtedy około 95% pacjentów powraca do zdrowia. Jeśli dziecko zachoruje przed rokiem, prawdopodobieństwo samoleczenia jest niskie - około 5%. W grupie wiekowej od 1 roku do końca okresu przedszkolnego u co trzeciego pacjenta choroba przechodzi w postać przewlekłą.

    Pod tym względem immunizacja przeciwko tej chorobie jest w pełni uzasadniona, ponieważ pozwala na stworzenie odporności dziecka za pomocą sztucznych środków. Świadomie tego typu szczepienia są finansowane przez państwo i zawarte w obowiązkowej liście szczepień.

    Nie wszyscy wiedzą, że istnieje szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A. Dzieci są umieszczane tylko w tych przypadkach, gdy ryzyko zakażenia jest wysokie. Jednak schemat stosowania tej szczepionki różni się od zapalenia wątroby typu B, a ta immunizacja nie jest konieczna.

    Skład szczepionki

    Rozważ skład szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Pojedyncza dawka (5 ml) leku stosowanego u dzieci w wieku poniżej 19 lat obejmuje:

    • Fragmenty otoczki wirusa zapalenia wątroby typu B, zwane antygenem (HBsAg), wynoszą 10 μg. Organizm postrzega te cząsteczki jako obce i wytwarza przeciwciała przeciwko nim, to znaczy tworzy odpowiedź immunologiczną.
    • Wodorotlenek glinu jako adiuwant - substancja, która może wzmagać produkcję przeciwciał.
    • Konserwant - tiomersal.

    W Rosji stosuje się kilka rodzajów szczepionek - są szczepionki importowane i krajowe. Wszystkie z nich są wymienne - jeśli lek podawany jest szczepienie Engerix B (Belgia) dodaje można wykonać DTP HepB (Rosja) lub Shanvak B (Indie).

    Domowa szczepionka jest dostępna w szklanych fiolkach lub ampułkach po 5-10 ml. W pudełku kartonowym znajduje się 50 ampułek lub 10, 25, 50 butelek.

    Importuj szczepionkę, Angirix B

    Harmonogram szczepień

    Szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby mogą być wykonywane u osoby w wieku od urodzenia do 55 lat, jeśli wcześniej nie była ona zaszczepiona. Standardowy harmonogram wygląda następująco:

    • pierwsze zastrzyki podaje się noworodkowi w ciągu 12-24 godzin po porodzie;
    • następna szczepionka jest podawana po 30 dniach - na miesiąc;
    • trzecie szczepienie wykonuje się w ciągu sześciu miesięcy.

    Jeśli nie możesz wykonać planu, powinieneś postarać się przestrzegać minimalnego okresu pomiędzy wprowadzeniem szczepionki. Drugie szczepienie należy wykonać nie wcześniej niż miesiąc po pierwszym, a trzecie - nie wcześniej niż dwa miesiące po drugim.

    Stosowany jest również inny schemat szczepień, który obejmuje czterokrotne wprowadzenie szczepionki. Szczepienie od zapalenia wątroby do noworodków odbywa się w każdym przypadku w ciągu pierwszych 24 godzin, kolejny harmonogram zastrzyków może być następujący:

    • 2 szczepienia - po 30 dniach;
    • 3 - w ciągu 2 miesięcy;
    • 4 - w ciągu 12 miesięcy.

    Ten schemat pozwala dziecku uzyskać odporność poprzez przyspieszoną metodę. Ta metoda jest stosowana, gdy dziecko urodziło się z zakażonej kobiety, dziecko skontaktowało się z chorym lub w innych przypadkach.

    Wybór miejsc wynika z faktu, że są one najbardziej gęstą warstwą tkanki mięśniowej. Dzięki temu możliwe jest wstrzyknięcie tak głęboko jak to możliwe.

    Noworodki

    Większość cywilizowanych krajów szczepi noworodki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B w szpitalu. Jednak na początku matka dziecka musi wyrazić zgodę na szczepienie.

    Nie należy szczepić wcześniaków urodzonych o masie ciała mniejszej niż 2 kg, a także osób uczulonych. Przed wprowadzeniem szczepionki neonatolog ocenia wyniki badania krwi noworodka, bada skórę, sprawdza odruchy.

    W tym przypadku żółtaczka noworodków nie jest przeciwwskazaniem do szczepienia. Lekarze twierdzą, że szczepienie nie powoduje dodatkowego obciążenia wątroby i nie pogłębia przebiegu choroby.

    W ciągu 1 miesiąca

    W ciągu miesiąca szczepienie wykonuje się w poliklinice dziecięcej. Rodzice przyprowadzają dziecko do zaplanowanego badania, a pediatra udziela wskazówek dotyczących szczepień. Ta procedura jest bardzo ważna, ponieważ po pierwszym szczepieniu odporność tworzy się przez krótki czas i musi być zabezpieczona.

    Pożądane jest, aby po pierwszej inokulacji minęły nie mniej niż 30 dni. Jeśli jednak czas jest dłuższy niż 5 miesięcy, zaleca się ponowne rozpoczęcie programu szczepień.

    Małe dzieci są zaszczepione w udo

    Za pół roku

    Po 6 miesiącach następuje końcowy etap szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Zaledwie dwa tygodnie po trzecim podaniu szczepionki powstaje długotrwała odporność.

    Jeśli dziecko jest opóźnione, a jego pierwsze szczepienie zostało wykonane później niż to konieczne, ważne jest, aby między początkową a końcową dawką trwało co najmniej 6 miesięcy. Jeśli okres między wstrzyknięciami znacznie się wydłuża, lekarz decyduje się na ponowne szczepienie.

    Ile razy w życiu musisz zaszczepić się przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, jak długo to działa?

    Do niedawna uważano, że odporność po szczepieniu pozostaje aktywna przez 7 lat. Jednak badania wykazały, że osoby, które zostały zaszczepione ćwierć wieku temu, również mają ochronę.

    Niemniej jednak osoby zagrożone powinny być szczepione co 5 lat przez całe życie. Są to lekarze zajmujący się pacjentami z zapaleniem wątroby, pacjenci, którzy wymagają transfuzji krwi, pielęgniarki itp.

    Co zrobić, jeśli czas szczepień dzieci z WZW typu B jest naruszony, a jedno z tych szczepień zostaje przeoczone?

    Zastanów się, jak długo może trwać przerwa między szczepieniami, a także zalecenia pediatrów:

    • Pierwsze szczepienie zostało pominięte, co należy wykonać w szpitalu. Rozpocznij szczepienie od wirusowego zapalenia wątroby typu B w dowolnym wieku, a następnie postępuj zgodnie z harmonogramem stosowanym dla niemowląt.
    • Nie ma drugiej inokulacji, która jest konieczna do wykonania lub wykonania w ciągu miesiąca. W tej sytuacji okres między pierwszym a drugim szczepieniem może wynosić 1-4 miesiące. Jeśli upłynie więcej czasu, pediatra decyduje, czy kontynuować harmonogram, czy też rozpocząć harmonogram szczepień.
    • Trzecia inokulacja przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby została pominięta. 3 wstrzyknięcie można wykonać przez półtora roku po pierwszym szczepieniu. Jeśli ten czas zostanie pominięty, zostanie pokazane badanie krwi na stężenie przeciwciał przeciw zapaleniu wątroby. Czasami odporność utrzymuje się dłużej niż 18 miesięcy, wtedy nie ma potrzeby powtarzania programu, a kurs można zakończyć w zwykły sposób.

    Przeciwwskazania do szczepienia

    Przeciwwskazania do szczepienia są podzielone na tymczasowe i stałe. Tymczasowe obejmują choroby zakaźne, podwyższoną temperaturę ciała, niską masę urodzeniową lub wcześniactwo.

    Jeśli dziecko ma gorączkę, planowane szczepienie zostaje anulowane

    Do stałego przenoszenia:

    • ciężkie reakcje alergiczne u dzieci po wcześniejszym szczepieniu - wstrząs anafilaktyczny, obrzęk Quinckego, drgawki gorączkowe;
    • alergia na drożdże;
    • niektóre choroby układu nerwowego, które mają tendencję do postępu.

    Możliwe działania niepożądane u dzieci

    Najczęściej szczepienia są tolerowane przez dzieci i nie ma żadnych skutków ubocznych. Jednak w rzadkich przypadkach możliwa jest nietypowa reakcja na inokulację przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby. Rozważmy możliwe konsekwencje:

    • Wzrost temperatury do wartości podgorączkowych. Czasami termometr można odczytać w temperaturze 39-40 ° C.
    • Zaczerwienienie skóry wokół miejsca, w którym dokonano wstrzyknięcia. Możliwe jest również swędzenie, pojawienie się halo w kolorze czerwonym.

    Objawy alergiczne po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby nie są rejestrowane częściej niż jeden przypadek na milion. Czasami u dzieci uczulonych na drożdże, po szczepieniu, pogarsza się reakcja na produkty piekarnicze. Jednak takie przypadki nie są często odnotowywane.

    Jak poradzić sobie z konsekwencjami szczepień?

    Zastanów się, jakie powinny być główne działania rodziców, jeśli dziecko ma nietypową reakcję na szczepienie:

    • Gdy temperatura wzrasta do 38 ° C lub więcej, dziecko powinno otrzymywać środek przeciwgorączkowy. Paracetamol lub Ibuprofen w dawce odpowiedniej dla wieku będą działać. Możesz użyć lek w postaci syropu, a także w postaci czopków.
    • W przypadku zaczerwienienia i zaciśnięcia skóry w miejscu wstrzyknięcia konieczne jest nasmarowanie dotkniętego obszaru za pomocą Troxevasin lub środka rozdzielającego. Jeśli w miejscu iniekcji pojawi się pinecone, można do niego dołączyć liść kapusty.
    • Jeśli rodzice zauważyli, że dziecko ma ból w nodze, w którym dokonano wstrzyknięcia, warto podać dziecku lek znieczulający.
    • Na objawy alergii - świąd, występowanie plamek, pokrzywka - można dać dziecku środek antyhistaminowy.

    Jeśli podejrzewasz, poważne reakcje alergiczne - istnieją oznaki zadławienia, obrzęk warg, obrzęk nóg, utworzone jasne plamy na całym ciele - należy natychmiast wezwać pogotowie. Oczekiwanie na lekarza może dać dziecku lek przeciwhistaminowy.

    Szczepienia przeciwko zapaleniu wątroby w harmonogramie dzieci

    W każdym kraju świata szczepienie dzieci odbywa się zgodnie z Krajowy kalendarz szczepień. Jest opracowywany na podstawie cech rozprzestrzeniania się niebezpiecznych zakażeń w danym obszarze. W Rosji pierwsze szczepienie dziecka odbywa się w szpitalu. Jaki harmonogram szczepień jest ważny na dzisiaj?

    Pierwszego dnia po urodzeniu wszystkie niemowlęta otrzymują zastrzyk, który chroni dziecko przed wirusem WZW typu B. Szczepionkę wstrzykuje się domięśniowo w przednio-boczną okolicę uda. Odporność na patogen rozwija się niemal natychmiast, ale utrzymuje się przez krótki czas. W związku z tym, dwa kolejne szczepienia są przeprowadzane w wieku 1 i 6 miesięcy, i dla dzieci, które mają wysokie ryzyko zakażenia (na przykład od pacjentów z matkami zapalnymi wątroby) - o 1, 2 i 12 miesięcy. W rezultacie powstaje odporność, która niezawodnie chroni dziecko przed niebezpieczną chorobą przez co najmniej 15 lat.

    Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest uważana za jedną z najbezpieczniejszych dla pacjentów. Zawiera niewirusowe cząsteczki patogenu, ale tylko małe fragmenty antygenów swojej błony, na które wytwarzana jest odporność. Podczas długiego okresu obserwacji nie obserwowano poważnych reakcji ani powikłań po podaniu preparatu szczepionki. Zaszczepienie wolno trzymać noworodków ważących ponad 1,5 kg, a także kobiety w ciąży, co oznacza absolutne zaufanie Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) w jej bezpieczeństwo.

    W wieku ponad 3 dni życia dzieci są podawane śródskórnie wstrzyknięcie przeciw gruźlicy. Przeprowadza się go specjalną cienkoigłową strzykawką na zewnętrznej powierzchni barku, mniej więcej na poziomie granicy między górną a środkową trzecią. W zależności od stanu zdrowia i sytuacji epidemiologicznej w miejscu zamieszkania dziecka, lek o normalnej zawartości szczepionki (BCG) lub ze zredukowaną (BCG-M).

    Szczepionka przeciw gruźlicy zawiera osłabiony prątek gruźlicy, który atakuje krowy. Oznacza to, że nawet w stanie aktywnym nie jest on zdolny do wywoływania choroby u ludzi, ale jednocześnie tworzy silną obronę immunologiczną przed agresywnymi szczepami bakterii infekujących ludzi. W miejscu wstrzyknięcia, po kilku tygodniach, pojawia się reakcja poszczepienna w postaci zwartego guzka, po otwarciu pozostaje mały brzeg. Jego rozmiar przekracza 4 mm - dowód, że dziecko jest chronione przed infekcją.

    Kiedy dzieci mają 1 rok, a co roku w przyszłości, przeprowadzają test Mantoux. Pod skórą wewnętrznej powierzchni przedramienia wprowadza się 0,1 ml specjalnego ekstraktu białkowego z antygenowych cząstek bakterii Koch, po upływie 72 godzin ocenia się miejscową reakcję alergiczną. Zgodnie z nim lekarz może ustalić, czy dziecko ma odporność na gruźlicę i ile jest wyrażane, czy to zakażenie patogennymi prątkami, czy też wystąpiła choroba. Jeśli obrona immunologiczna nie uformowała się lub osłabła w czasie, to w wieku 7 i 14 lat dzieci powtarza się po szczepieniu BCG lub BCG-M.

    Nie tylko ujednoliciliśmy wszystkie te szczepienia, ponieważ szczepienia i ponowne szczepienia przeciwko wymienionym infekcjom są przeprowadzane w tych samych okresach wiekowych:

    • potrójne szczepienie - o 3, 4,5 i 6 miesięcy;
    • pierwsze ponowne szczepienie - po 18 miesiącach.

    Ze względu na działania dzisiaj kalendarza szczepień, rodzice mają prawo do wyboru: aby Państwa dziecko 3 zastrzyki w ciągu jednego dnia (DTP + Imovaks + Hiberiks), czy tylko jeden kompleks - Pentaxim zawierający oprócz wysoce bezkomórkowych składników krztuścowi, znacznie zmniejszając prawdopodobieństwo odpowiedzi Inokulacja.

    W celu utworzenia niezawodnego odporności przed infekcją i do zapobiegania takim bardzo rzadkie, ale poważne powikłanie jak szczepionka polio związany na dwóch pierwszych szczepieniom przygotowania inokulum, zawierająca inaktywowane (zabite) cząstek wirusowych. W przypadku trzeciego szczepienia stosuje się roztwór do picia (krople) zawierający żywe atenuowane patogeny.

    Ponadto istnieją różnice w harmonogramie kolejnych ponownych szczepień mających na celu utrzymanie odporności przez całe życie:

    • przeciwko poliomyelitis - w wieku 20 miesięcy i 14 lat (szczepionka zawierająca żywe, atenuowane cząsteczki wirusowe);
    • przeciw błonicy i tężcowi - szczepionka ADS-m na 7 i 15 lat życia, a następnie - co 10 lat (ostatnia próba ponownego szczepienia jest zalecana na 65 lat);
    • przeciwko zakażeniu hemofilnemu i krztuścowi dodatkowe szczepienia przypominające nie są wymagane.

    Szczepienie przeprowadza się jako pojedyncze wstrzyknięcie domięśniowe w wieku 1 roku, ponowne szczepienie - ten sam lek - w wieku 6 lat. Stosuje się szczepionkę kombinowaną Priorytet lub Trimovax (to znaczy w jednej strzykawce przeciwko wszystkim infekcjom). Zwykle jest dobrze tolerowany i pozostawia długotrwałą odporność.

    Jeżeli zanim dziecko osiągnie wiek 1 roku lub 6 lat, otrzyma którąkolwiek z tych infekcji, nie jest już zaszczepione przeciwko niemu. W tym przypadku stosuje się jednoskładnikowe preparaty szczepionkowe, aby stworzyć odporność na pozostałe patogeny. Przeciw odrze to szczepionka przeciwko odrze lub Ruvax, przeciwko różyczce - Rudivax lub przeciw zaczerwienieniu, przeciwko śwince - Szczepionka przeciwko śwince.

    Rodzicom łatwiej było poruszać się i nie przegapić kolejnych rutynowych szczepień, oferujemy krótką notatkę:

    Krajowy program szczepień obejmuje coroczne szczepienia przeciwko grypie. Każdego roku szczepionka zawiera antygeny różnych serotypów wirusa. Jego skład jest prognozowany przez ekspertów WHO na podstawie długoterminowej obserwacji migracji patogenu w populacji ludzi.

    Kategoria: Choroby dziecięce
    Wątków Szczepienie, zapalenie wątroby typu B, wirusa grypy, błonicą Kalendarz szczepień, krztusiec, odra, różyczka, polio, szczepionka testy Mantoux, tężec, gruźlica
    Link do materiału: Harmonogram szczepień dla dzieci. Harmonogram szczepień krajowych

    Pomimo burzliwej debaty publicznej na temat potrzeby / szkodliwości szczepionek, udowodniono, że dziś nie ma innej ochrony przed groźnymi chorobami zakaźnymi innych niż szczepień.

    Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B odbywa się zgodnie z pewnym schematem i jest jednym z najważniejszych w życiu człowieka: szczepionka jest pierwszą, w ciągu 24 godzin od chwili urodzenia.

    O tym, jaki jest harmonogram szczepień przeciwko dorosłym wirusowym zapaleniom wątroby typu B, niewielu jest znanych. Tymczasem ta choroba jest jedną z najczęstszych w populacji ludzkiej i każda osoba może się zarazić w ciągu życia. Rozważ schemat szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dzieci i ponowne szczepienie - osoby dorosłe.

    Istotą każdego szczepienia jest wprowadzenie do organizmu:

    • osłabione lub inaktywowane mikroorganizmy - 1 generacja szczepionek;
    • anatoksyny (zobojętnione egzotoksyny mikroorganizmów) - 2 generacje szczepionek;
    • białka wirusa (antygeny) - 3 generacje szczepionek.

    Lek podaje się w trakcie szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, odnosi się do 3-ciej generacji i szczepionki zawierające antygeny powierzchniowe s (HBsAg) jest syntetyzowany przez rekombinowanych szczepów drożdży.

    Konstrukcja genetyczna komórek drożdży (Saccharomyces cerevisiae), uprzednio poddaje się zmianę (rekombinacji), z którego otrzymuje antygen powierzchniowy wirusa zapalenia wątroby typu B gen kodujący zsyntetyzowany przez drożdże dalszego oczyszczonym antygenem z substancji bazowych, pomocniczych i uzupełniane.

    Po podaniu szczepionki do ciała, antygeny indukować odpowiedź immunologiczną, która wyraża się w produkcji antygenu przeciwciała odpowiedniego - immunoglobuliny. Te komórki odpornościowe są "pamięcią" układu odpornościowego. Utrzymują się one we krwi przez wiele lat, dając możliwość wywołania szybkiej reakcji ochronnej w przypadku dostania się prawdziwego wirusa zapalenia wątroby typu B do organizmu. Tak więc, szczepienie "kształci" układ odpornościowy, aby rozpoznać zagrożenia, na które musi odpowiedzieć.

    Jednak, jak każde szkolenie, trening układu odpornościowego wymaga powtórzenia. Aby stworzyć stabilną odporność u dorosłych i dzieci, należy wykonać kilka inokulacji przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B zgodnie ze schematem szczepień.

    Na terenach krajów byłego ZSRR wykorzystano harmonogram szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, który zaczął obowiązywać w 1982 r. Wszystkie dzieci są szczepione:

    • w pierwszym dniu po urodzeniu;
    • miesiąc po urodzeniu;
    • 6 miesięcy po urodzeniu.

    Zatem, aby stworzyć stabilną i długotrwałą odporność, schemat szczepienia WZW typu B zakłada potrójne wstrzyknięcie.

    Ta zasada nie dotyczy dzieci zagrożonych, czyli urodzonych przez matki zainfekowane wirusem. W tych przypadkach schemat szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest następujący:

    • w ciągu pierwszych 24 godzin - pierwsza szczepionka + dodatkowo podawano przeciwciała zapalenia wątroby typu B (tak zwane „immunizacja bierna”, przeznaczone do ochrony dziecka do generowania własnych przeciwciał w odpowiedzi na szczepionkę);
    • miesiąc po urodzeniu - druga szczepionka;
    • dwa miesiące po urodzeniu - trzecia szczepionka;
    • 12 miesięcy po urodzeniu - czwarta szczepionka.

    Nabyta odporność utrzymuje się przez co najmniej 10 lat. Jednak wskaźnik ten jest dość zmienny i może wahać się u różnych osób.

    Istnieją trzy schematy szczepień, w których szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B są podawane dorosłym. Pierwsze dwa zostały omówione w poprzednim akapicie:

    • standardowy schemat trzech szczepień 0-1-6 (drugie i trzecie szczepienie wykonuje się 1 i 6 miesięcy po pierwszym);
    • przyśpieszony schemat czterech szczepień 0-1-2-12 (odpowiednio po 1, 2 i 12 miesiącach).

    Istnieje również możliwość szczepienia w trybie nagłym, który obejmuje 4 inokulacje z zapalenia wątroby typu B u osób dorosłych zgodnie ze schematem 0-7 dni - 21 dni - 12 miesięcy. Taki harmonogram szczepień jest stosowany w nagłych przypadkach, gdy na przykład osoba jest pilnie potrzebna do opuszczenia na epidemiologicznie niebezpieczny region zapalenia wątroby.

    Prawidłowe zastosowanie któregokolwiek ze schematów tworzy stabilną i długotrwałą odporność u osoby dorosłej. Przyspieszony lub awaryjny harmonogram szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B pozwala przyspieszyć proces na początku, tzn. Uzyskać wystarczającą ochronę przed końcem drugiego (z przyspieszonym schematem) lub pod koniec pierwszego (w harmonogramie awaryjnym) miesiąca. Czwarta szczepionka, podawana po 12 miesiącach, jest jednak niezbędna do stworzenia w pełni rozwiniętej długotrwałej odporności.

    Schemat szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

    Przestrzeganie harmonogramu szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest obowiązkowym wymogiem w przypadku szczepień. Podanie szczepionki nie pozwoli na wytworzenie odporności.

    Niewielkie odchylenie od harmonogramu szczepień w ciągu kilku dni nie wpłynie na miano przeciwciał, stabilność i czas trwania nabytej odporności.

    Jeśli z jakiegokolwiek powodu wystąpi odchylenie od schematu szczepienia w przypadku zapalenia wątroby typu B, następną szczepionkę należy podać tak szybko, jak to możliwe.

    W przypadku znacznego odchylenia od harmonogramu szczepień (tygodni lub miesięcy), należy udać się do lekarza i uzyskać pełne konsultacje w sprawie dalszych działań.

    Harmonogram szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u osób dorosłych polega na przeprowadzaniu ponownego szczepienia wstępnie, raz na 10 lat, aż do osiągnięcia 55 lat, a także na dodatkowe wskazania - oraz w późniejszym wieku.

    W niektórych przypadkach, na przykład gdy osoba dorosła nie jest pewien, czy był szczepiony przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B i jak długo może się zdarzyć, zaleca się do oddawania krwi na obecność przeciwciał na powierzchni i rdzeniowego białka wirusowego zapalenia wątroby typu B (HBsAg i HBcAg).

    Ilość anty-HBs wykazuje intensywność odporności na wirusa zapalenia wątroby. Szczepienie jest wskazane na poziomie przeciwciała poniżej 10 U / L, co jest interpretowane jako całkowity brak odporności na antygeny wirusowe.

    Po wykryciu przeciwciał przeciwko antygenowi jądrowemu (anty-HBc) nie ma szczepień, ponieważ obecność tych immunoglobulin wskazuje na obecność wirusa we krwi. Ostateczne wyjaśnienie można uzyskać w dodatkowych badaniach (PCR).

    Jak poprawnie odszyfrować analizę zapalenia wątroby. W tym można przeczytać w tym

    Ponowne szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych jest przeprowadzane zgodnie ze standardowym schematem trzech szczepień 0-1-6.

    Obecnie rynek oferuje szeroką gamę zarówno mono-, jak i polivaccine z wirusowego zapalenia wątroby typu B dla dorosłych i dzieci.

    Monovaccines produkcji rosyjskiej:

    Monovaccines produkowane przez zagraniczne laboratoria:

    • Engjerix B (Belgia);
    • Biowac-B (Indie);
    • Gene Wak B (Indie);
    • Shaneak-V (Indie);
    • Eberbiwak NV (Kuba);
    • Euwaks B (Korea Południowa);
    • HB-WAX II (Holandia).

    Wymienione szczepionki są tego samego typu: zawierają 20 μg wirusowych antygenów w 1 ml roztworu (1 dawka dla osoby dorosłej).

    Ponieważ dorośli nabyte w dzieciństwie odporności na infekcje mają wiele czasu na zanikać, wskazane jest przeprowadzenie ponownego szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B w ramach programu omówionego powyżej za pomocą polio.

    Wśród takich polivaktsin dla dorosłych można wymienić:

    • przeciw błonicy, tężcowi i wirusowemu zapaleniu wątroby B - Bubo-M (Rosja);
    • przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B - Hep-A + B-in-VAK (Rosja);
    • Przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B - Twinrix (UK).

    Istniejące szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

    Ponad 500 milionów osób zostało zaszczepionych podczas stosowania szczepionki. W tym samym czasie nie wystąpiły żadne poważne działania niepożądane ani negatywne skutki zdrowotne u dorosłych i dzieci.

    Przeciwnicy szczepień z reguły odnoszą się do braku zabezpieczenia składników konserwujących w preparacie. W przypadku szczepień przeciwko wirusowi zapalenia wątroby takim środkiem konserwującym jest substancja rtęciowa - mertiolat. W niektórych krajach, na przykład w Stanach Zjednoczonych, szczepionki z mertiolatem są zabronione.

    Nie było wiarygodnych dowodów na to, że 0,00005 g merytolu - dokładnie tyle samo w jednym wstrzyknięciu szczepionki - miałoby wpływ na zdrowie ludzi.

    W każdym razie dzisiaj możliwe jest zaszczepienie dorosłego leku bez środka konserwującego. Szczepionki Kombiotech, Engerix B i HB-VACS II są dostępne bez mercyklinianu lub z resztkową ilością nie większą niż 0,000002 g na wstrzyknięcie.

    Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, przeprowadzane zgodnie z programem dla osób, które nie cierpią na niedobór odporności, zapobiega zakażeniu w 95% przypadków. Z biegiem czasu intensywność odporności na wirusa stopniowo maleje. Ale w każdym razie, nawet jeśli dana osoba zachoruje, przebieg choroby będzie znacznie łatwiejszy, ale powrót do zdrowia będzie zakończony i nastąpi szybciej. O tym, jak choroba jest przenoszona, przeczytaj tutaj.

    Więcej informacji na temat szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B można znaleźć w następującym filmie:

    Wirusowe zapalenie wątroby jest niebezpieczną chorobą wirusową, która atakuje wątrobę i drogi żółciowe. Zakażenie następuje w różny sposób, jako bardzo stabilne wirus może być utrzymywana w różnych warunkach i wszędzie (gospodarstwa domowego, płci, sztuczne i tak dalej). - w krwi, mocz, ślina, nasienie, wydzieliny z pochwy i innych płynów biologicznych..

    Choroba jest bardzo ciężki, może zmniejszyć funkcji detoksykacji wątroby, cholestaza (naruszenie odpływ żółci), brak snu, zmęczenie, splątanie, śpiączka, rozległe zwłóknienia wątroby, marskość wątroby, zapalenie wielostawowe, raka wątroby.

    Biorąc pod uwagę tak poważne konsekwencje i trudność leczenia, szczepienia są powszechnie stosowane na całym świecie w celu zapobiegania zakażeniom. Według WHO szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B powinno się odbywać już w pierwszych dniach życia dziecka. Jednak wielu rodziców ma wątpliwości, czy wyrazić na to zgodę z powodu braku świadomości.

    Do tej pory szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B dzieciom, tak jak wszystkim innym, nie są obowiązkowe, więc rodzice wątpią, czy jest to konieczne. Przed podpisaniem odmowy muszą oni rozważyć wszystkie za i przeciw i podjąć jedyną słuszną decyzję. Istnieje wiele powodów, dla których wszyscy lekarze zalecają obowiązkowe szczepienia dzieci od najmłodszych lat z powodu wirusowego zapalenia wątroby typu B:

    1. rozprzestrzenianie się infekcji nabrało ostatnio charakteru epidemii, więc ryzyko skurczów jest bardzo wysokie i można je zmniejszyć jedynie poprzez szczepienia;
    2. WZW typu B może być przewlekła, to znaczy może dawać odległe, bardzo poważne powikłania w postaci raka lub marskości wątroby, co prowadzi do niepełnosprawności i śmierci w dzieciństwie;
    3. Dziecko zarażone zapaleniem wątroby staje się przewlekłe;
    4. jeśli jest zaszczepione przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, szansa infekcji nadal istnieje, ale jest bardzo niska;
    5. nawet jeśli zaszczepione dziecko jest zarażone, choroba będzie przebiegać w łatwej formie, a powrót do zdrowia nastąpi znacznie szybciej i bez żadnych konsekwencji dla zdrowia dziecka.

    Wielu rodziców błędnie uważa, że ​​nie potrzebują szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u swoich dzieci, ponieważ po prostu nie mają gdzie się zarazić: wychowani są w bezpiecznej rodzinie, nie używają narkotyków. To jest fatalny błąd.

    Dzieci mogą kontaktować się z cudzą krwią, która może nosić niebezpiecznego wirusa, w poliklinice, w przedszkolu, na ulicy: pielęgniarka może zapomnieć założyć nowe rękawiczki podczas wykonywania badania krwi; dziecko może walczyć, uderzyć, ktoś go ugryzie; na ulicy dziecko może odebrać używaną strzykawkę i wiele innych rzeczy. Nikt nie jest ubezpieczony przed infekcją.

    Dlatego rodzice powinni zrozumieć, że szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest bardzo użyteczne i konieczne dla wszystkich dzieci od urodzenia. Nie bez powodu w kalendarzu szczepień jest jednym z pierwszych.

    Ponieważ wirusowe zapalenie wątroby typu B jest niebezpieczną, wystarczająco poważną chorobą, istnieje więcej niż jeden schemat szczepień, a nawet trzy. Do takich harmonogramów lekarze przybyli po katastrofalnym wzroście liczby zainfekowanych:

    1. Standardowy: 0 - 1 - 6 (pierwsza szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby jest podawana noworodkom w pierwszych dniach życia, druga - po 1 miesiącu, następna - po 6 miesiącach). Jest to najskuteczniejszy program szczepień dla dzieci.
    2. Szybki schemat: 0 - 1 - 2 - 12 (pierwszy - w szpitalu, drugi szczep z zapalenia wątroby u noworodka - po 1 miesiącu, następny - po 2 miesiącach, czwarty - rok później). W tym schemacie odporność wytwarzana jest natychmiast, dlatego ten schemat stosuje się w przypadku dzieci, u których występuje wysokie ryzyko zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B.
    3. Natychmiastowe szczepienia: 0 - 7 - 21 - 12 (pierwsze szczepienie - przy urodzeniu, drugie - tydzień później, trzecie szczepienie z zapalenia wątroby typu B - po 21 dniach, czwarty - rok). Schemat ten jest również stosowany do szybkiego rozwoju w małym ciele odporności - najczęściej przed pilną operacją.

    Jeśli szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby w szpitalu nie zostało wykonane z jakiegoś powodu, czas pierwszego zastrzyku jest wybierany przez lekarza i rodziców arbitralnie, po czym nadal trzeba przestrzegać jednego z powyższych schematów. W przypadku pominięcia drugiego szczepienia i po upływie ponad 5 miesięcy harmonogram zaczyna się od nowa. Jeśli pominięte zostanie trzecie wstrzyknięcie, wykonywany jest obwód 0-2.

    Po pojedynczym szczepieniu odporność tworzy się tylko przez krótki okres czasu. W celu uzyskania długotrwałej odporności wymagany jest schemat szczepień od noworodka, składający się z 3 zastrzyków. W tym przypadku odstęp pomiędzy wstrzyknięciami można wydłużyć, ale nie skrócić: może to prowadzić do powstania niewystarczającej odporności u dzieci.

    Odnośnie ilości szczepionki: jeśli wszystkie schematy zostały dokładnie spełnione, nie można przeżyć przez 22 lata: w tym okresie ochrona przed wirusowym zapaleniem wątroby typu B rozprzestrzenia się, szczególnie ważne jest szczepienie tych dzieci, które są zagrożone.

    Jak już wspomniano, harmonogram szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B w dużej mierze zależy od tego, jak szybko konieczne jest wytworzenie odporności na infekcje u dziecka. Jeśli jest zagrożony, przeprowadza się szybkie szczepienia. Jest to konieczne w następujących przypadkach:

    • matka dziecka miała wirusa zapalenia wątroby typu B we krwi;
    • matka jest zarażona wirusem zapalenia wątroby typu B i została zarażona w pewnym okresie - od 24 do 36 tygodni ciąży;
    • matka nie była w ogóle badana na obecność tej choroby;
    • rodzice używają narkotyków;
    • wśród krewnych dziecka są chorzy lub nosiciele niebezpiecznego wirusa.

    We wszystkich tych przypadkach rodzice nie powinni mieć wątpliwości, czy szczepionka jest potrzebna w przypadku zapalenia wątroby typu B u ich dziecka: jest to po prostu konieczne. W przeciwnym razie ryzyko infekcji wzrasta kilka razy i trudno jest tego uniknąć. W tak ważnym i odpowiedzialnym przypadku należy wysłuchać zaleceń lekarzy i nie szkodzić ich własnemu dziecku.

    Duży odsetek odmów ze szczepień wynika z doświadczeń rodziców, jak szczepionka jest przenoszona z zapalenia wątroby na dzieci w tak młodym wieku. Obawa przed tym także nie jest tego warta: reakcja małych dzieci zwykle przebiega w granicach normy i jest kontrolowana przez personel medyczny w domu macierzyńskim.

    Zwykle dzieci doświadczają miejscowej reakcji na szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby, to znaczy, że szczepienie jest tolerowane przez dzieci z łatwością iw większości przypadków jest bezbolesne.

    Jako efekty uboczne można zauważyć:

    • zaczerwienienie, dyskomfort, stwardnienie w formie małych brodawek w miejscu wstrzyknięcia (rodziców trzeba wiedzieć, gdzie do szczepienia wirusa zapalenia wątroby typu B - najczęściej w ramię, co najmniej - w udo i nie - w mięsień pośladkowy) - jest niekorzystne reakcje alergiczne na obecność w preparacie wodorotlenek glinu, rozwijają się u 10-20% dzieci; coraz częściej pojawiają się w przypadku, jeśli zaszczepione przeciwko zapaleniu wątroby mokry: nie jest niebezpieczny, ale jest podobny do skutków ubocznych działań lokalnych;
    • rzadziej (1-5% dzieci) występuje podwyższona temperatura, którą za pomocą elementarnych leków przeciwgorączkowych można zahamować za zgodą lekarza;
    • można zauważyć ogólne złe samopoczucie;
    • jest niewielka słabość;
    • ból głowy (z powodu małego dziecka płacze i pasuje przez 1-2 dni po szczepieniu);
    • nadmierne pocenie;
    • biegunka;
    • swędzenie, zaczerwienienie skóry (jeśli reakcja alergiczna jest wyraźna, lekarz może zalecić lek przeciwhistaminowy przez kilka dni).

    Wszystko to jest uważane za normę: podobna reakcja w ciągu 1 miesiąca lub 1 roku dla dziecka, które ma być zaszczepione przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, nie powinno martwić rodziców. Wszystkie te objawy pojawiają się w ciągu 2-3 dni po szczepieniu i przechodzą niezależnie i bez śladu po określonym czasie. Poważne powikłania po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B są diagnozowane bardzo rzadko.

    Częstość występowania pojedynczych przypadków, gdy po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B zaczynają się powikłania, - 1 na 100 000, tj. Podobne zjawiska występują niezwykle rzadko. Powikłania obejmują:

    • pokrzywka;
    • wysypka;
    • rumień guzowaty;
    • wstrząs anafilaktyczny;
    • zaostrzenie alergii.

    Obecnie producenci szczepionek zmniejszają dawkę, a nawet całkowicie wykluczają z niej środki konserwujące, dzięki czemu zaktualizowana kompozycja szczepionki z wirusa zapalenia wątroby typu B pomaga zminimalizować niepożądane reakcje i powikłania. Zawiera trzy główne elementy:

    • Australijski antygen (białko wirusowe oczyszczone z zanieczyszczeń);
    • wodorotlenek glinu;
    • Mertiolate - środek konserwujący, który zachowuje aktywność leku.

    W szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B nie ma nic groźnego, więc pogłoski, że prowokuje on rozwój stwardnienia rozsianego i innych poważnych chorób, nie są uzasadnione.

    Badania WHO wykazały, że ta szczepionka nie ma wpływu na jakiekolwiek upośledzenie neurologiczne, nie zwiększa ani nie zmniejsza jej. Zatem mity na temat niebezpieczeństw związanych ze szczepieniem nie powinny rodzić wątpliwości rodziców, którzy planują porzucić szczepienie. Powikłania występują tylko wtedy, gdy przeciwwskazania nie są przestrzegane, a lekarze bardzo dokładnie to robią.

    Poprzedni Artykuł

    Badanie krwi na WZW typu B