Potrzeba szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Metastazy

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B to pierwsza szczepionka, którą dziecko wstrzykuje w szpitalu. Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest chorobą przenoszoną przez patogenny wirus, gdy zostaje zainfekowane ludzkimi komórkami wątroby. Jej powikłania często prowadzą do rozwoju chorób, takich jak przewlekłe zapalenie wątroby, marskość wątroby i rak wątroby, ostra niewydolność wątroby. Wszystkie te choroby są śmiertelne i mogą prowadzić do śmierci.

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest obecnie najskuteczniejszą metodą zapobiegania tej najniebezpieczniejszej chorobie. Oprócz zwykłych szczepień wywołujących reakcje alergiczne, szczepionka ta zwykle nie powoduje żadnych skutków ubocznych. Wirus zapalenia wątroby typu B jest bardzo agresywny i łatwo przenosi się przez krew lub inne płyny pacjenta. Najczęściej zakażenie występuje poprzez:

  • kontakt z krwią matki podczas porodu;
  • kontakt z krwią przez skaleczenia, urazy lub ukąszenia;
  • kontakt z artykułami higienicznymi, takimi jak brzytwa, szczoteczka do zębów lub akcesoria do manicure;
  • seks bez zabezpieczenia z zakażonym partnerem;
  • ponowne użycie strzykawek lub igieł;
  • przypadkowe wstrzyknięcie za pomocą zużytej igły;
  • karmienie piersią od matki do dziecka;
  • niektóre manipulacje medyczne.

Dawka krwi, która może wywołać infekcję, jest bardzo mała - dosłownie jedna kropla. W tym przypadku wirus pozostaje żywy i niebezpieczny przez dwa tygodnie, nawet w stanie wysuszonym, na przykład na ubraniach. Dla porównania: w przypadku zakażenia HIV potrzeba co najmniej jednego mililitra świeżej krwi.

W Rosji masowe szczepienia przeciw wirusowemu wirusowemu zapaleniu wątroby typu B spowodowane są powszechnym rozprzestrzenianiem się tej choroby, która ostatnio stała się epidemią. Według statystyk 90% osób uzależnionych od narkotyków jest zarażonych wirusem zapalenia wątroby typu B. Ale teraz wirus staje się coraz powszechniejszy wśród zwykłych ludzi, którzy nie są nawet zagrożeni, podczas gdy szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B są bardzo rzadkie u dorosłych w naszym kraju. Masowe szczepienia mogą zmniejszyć liczbę zarażonych i zapobiec rozprzestrzenianiu się wirusa w przyszłości. Od 2002 r. Rosyjskie Ministerstwo Zdrowia zaszczepiło się przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B na liście obowiązkowych dla dzieci. Chociaż nie wszyscy rodzice zgadzają się z tym.

Niebezpieczne zapalenie wątroby typu B: szczepienie dla zdrowia

Szczepionki te nie stwarzają ryzyka zakażenia i mogą być podawane pacjentom w każdym wieku. Mimo to od wielu lat spory o jej stosowność i konieczność, a także ewentualne szkody dla zdrowia, nie ustały. Szczególnie wiele na ten temat argumentują rodzice, przerażeni niektórymi doniesieniami w mediach o rzekomo poważnych konsekwencjach używania szczepionki dla zdrowia dzieci. Te informacje z reguły nie są potwierdzane przez nic i realizują tylko jeden cel - stworzenie kolejnej sensacji.

Do tej pory żaden pracownik służby zdrowia nie może zmusić osoby do zaszczepienia się, jeśli jej nie chce - jest to pozycja Światowej Karty Lekarzy. Lekarze rodzinni, terapeuci lub pediatrzy mogą jedynie informować pacjentów o możliwości szczepienia i wydawać zalecenia w tej sprawie.

Kategoria osób zagrożonych zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu B obejmuje pracowników służby zdrowia, wychowawców, pracowników socjalnych - osoby interakcje z zakażonymi i / lub różnymi płynami biologicznymi: krew, mocz, ślina, nasienie itp. Jeśli we krwi osoby zagrożonej z laboratorium wykryje się wystarczającą ilość przeciwciał przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, nie jest konieczne wykonanie szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby.

Przeciwnicy szczepień twierdzą, ich zniesienia lub przynajmniej przeglądu napięty harmonogram szczepień, powołując się przypadki ciężkich powikłań rozwijających się po zabiegu w niekorzystnych momentach: podczas lub po chorobie, w okresie pooperacyjnym, etc. Wyciąganie informacji z kontekstu, służą jako niezbite dowody szkodliwego działania szczepień, jakoś zapominając o tym, co ludzie mogą być narażeni na powikłania świadectwa szczepienia WZW typu B potrzeby - jednomyślnej opinii lekarzy, wirusologami i Światowej Organizacji Zdrowia (WHO).

Harmonogram szczepień

Nowonarodzone szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest wykonywane w ciągu 12 godzin po porodzie. Istnieją dwa schematy jego prowadzenia: dla niemowląt z wysokim ryzykiem zakażenia i dla noworodków z normalnym ryzykiem. Pierwsza grupa obejmuje dzieci, które:

  • matka jest nosicielem wirusa;
  • matka cierpi na zapalenie wątroby typu B;
  • matka nie była badana na zapalenie wątroby typu B;
  • jeden lub oboje rodzice stosują narkotyki;
  • dzieci, które mają nosicieli lub pacjentów w rodzinie z jakimkolwiek zapaleniem wątroby.

Schemat inokulacji noworodków z grupy 1:

  • 1 dzień - 12 godzin po urodzeniu;
  • 2 - w ciągu 1 miesiąca;
  • 3 - w ciągu 2 miesięcy;
  • 4. - w ciągu 1 roku.

Wszystkie pozostałe dzieci są szczepione zgodnie z innym schematem:

  • 1 miejsce - w ciągu 12 godzin po urodzeniu;
  • 2 - w ciągu 1 miesiąca;
  • 3 - po 6 miesiącach (łącznie 3 szczepienia).

Dzieci, które nie są zaszczepione w szpitalu, mogą być zaszczepione w każdym wieku. Tendencja do chorób nierozprzestrzeniania nie jest powodem do odrzucenia szczepienia, po prostu trzeba poczekać do 2 tygodni po całkowitym wyzdrowieniu. Szczepionkę można wykonać nawet przy lekkim przeziębieniu lub kaszlu.

Jeśli dziecko otrzymało pierwszą inokulację w szpitalu, a drugie - nie, a minęło już ponad 3 miesiące, cykl będzie musiał zacząć od nowa. W takim przypadku szczepionka, dostarczona w ciągu 3 miesięcy lub później, zostanie rozpatrzona jako pierwsza.

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych odbywa się w dowolnym czasie zgodnie ze schematem 0-1-6 (to jest drugim szczepieniem - w miesiącu, trzecim - w ciągu 6 miesięcy).

Aby osiągnąć zrównoważony wynik, wszystkie trzy szczepienia muszą być wykonane, w przeciwnym razie organizm nie będzie w stanie rozwinąć niezbędnej odporności.

Jakie są szczepionki?

Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest rekombinowana (uzyskana przy pomocy inżynierii genetycznej). Preparat zawiera wyłącznie białko, ale nie sam wirus, który całkowicie eliminuje ryzyko zapalenia żółtaczki typu B poprzez szczepionkę.

Szczepionki są wykorzystywane do szczepień, zarówno rosyjskich, jak i zagranicznych, zarejestrowanych na terytorium kraju. Zazwyczaj szczepienia są bezpłatne w lokalnej klinice za pomocą szczepionek zakupionych przez regionalny komitet zdrowia. Znacznie częściej stosowane są krajowe szczepionki - są one znacznie tańsze, ale nie gorsze niż importowane. Na życzenie pacjenta w komercyjnych placówkach medycznych można zaszczepić się dowolnym lekiem z wyboru (monokomponentem lub kombinacją).

Takie leki są dostępne na terytorium Federacji Rosyjskiej:

  • drożdżowa płynna rekombinowana szczepionka produkowana przez "Combotex LTD", RF - jest szeroko stosowana w naszych poliklinikach do szczepienia dzieci;
  • "Euwax B" produkowany przez LG Chem (Korea) i "Sanofi Pasteur" (Francja) - jest wytwarzany w dawkach dla niemowląt stosowanych do 15 roku życia;
  • "Edgerix B" wyprodukowany przez Smitha Cline Bechem (Belgia) i SKB-Biomed Ltd. (Rosja-Belgia) - dostępny w dawkach dla dzieci i dorosłych;
  • "Eberibovac" wyprodukowany przez Eber Viotec (Kuba), wraz z MPO Virion (Rosja) - jest również zamówiony do masowych szczepień;
  • H-B-Vax IInbsp wyprodukowany przez Marc Sharp Dome, USA;
  • "Bubo-kok" - szczepionka skojarzona z DTP i WZW B od rosyjskich producentów NPO "Biomed" i NPK "Kombirotekh", jest stosowana w płatnych i publicznych klinikach.

Wszystkie te szczepionki są bezpieczne i skuteczne, a technologia produkcji jest prawie identyczna, więc schematy ich stosowania są takie same. Po zakończeniu szczepienia niezbędna ilość przeciwciał w organizmie utrzymuje się do 8 lat i dłużej, skutecznie chroniąc przed zakażeniem zapaleniem wątroby.

Przeciwwskazania i skutki uboczne

Podobnie jak w przypadku każdego leku, szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B ma przeciwwskazania, a także działania niepożądane, o których należy wiedzieć. Konieczne jest wyraźne rozróżnienie między normalnymi reakcjami poszczepiennymi a działaniami niepożądanymi (wielu rodziców ma tendencję do mylenia tych rzeczy).

Ze względu na zawartość wodorotlenku glinu w szczepionce, zapalenie zwykle rozwija się w miejscu wstrzyknięcia - jest to zjawisko całkowicie naturalne. Zazwyczaj uwzględnia się zagęszczanie, obrzęk tkanek i zaczerwienienie o średnicy do 80 mm. Nie należy go leczyć maściami lub innymi lekami, wykonywać płynów, kompresować, działać mechanicznie w miejscu wstrzyknięcia. Pieczęć przejdzie sama.

Po wprowadzeniu szczepionki prawie nie występują żadne objawy. Bardzo rzadko zdarza się, że temperatura może wzrosnąć do 37,3 ° C. Jeśli nagle dziecko lub dorosły ma nudności, wymioty, gorączkę, jakiekolwiek objawy neurologiczne, to w ogóle nie jest szczepionką. Za skutki uboczne szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B można uznać każdą chorobę, która pokrywa się ze szczepieniem. Wszystkie takie objawy wymagają natychmiastowej pomocy lekarskiej.

Jak każdy lek, szczepionka może wywoływać reakcje alergiczne: od prostej pokrzywki po wstrząs anafilaktyczny. Może się to zdarzyć w przypadku dzieci, które nie tolerują pieczenia drożdży, nie są szczepione przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Ponadto, ogólne przeciwwskazania to zaostrzenia chorób przewlekłych i gorączkowych. Szczególnym ograniczeniem dla noworodków może być wyjątkowo niska waga - do 1,5 kg. W takich przypadkach szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest odraczane do momentu podania dziecku 2 kg.

Mając obiektywną wiedzę na temat zagrożeń związanych z wirusowym zapaleniem wątroby typu B i szczepionek, łatwiej jest zważyć argumenty i dokonać świadomego wyboru zaszczepionego lub przeciwko szczepieniu.

Szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu wady i zalety

Twoja wiadomość Dmitri »Wt 01 listopada 2005 19:48

Twoja wiadomość Alina »Wt 01 listopada 2005 23:31

Twoja wiadomość irenok »Wt 01 listopada 2005 23:38

Twoja wiadomość Alina »Zobacz profil Zobacz posty na forum Wyświetl wpisy na blogu Zobacz artykuły 02-02-2005 03:10

Twoja wiadomość Nataly Koot »Środa 02 listopada 2005

Twoja wiadomość Bezsenność Co tam? »Środa 02.02.2005, 19.52

Twoja wiadomość Jitel »Zobacz profil Zobacz posty na forum Wyświetl wpisy na blogu Zobacz artykuły 02-02-2005 22:16

Twoja wiadomość Nataly Koot »Środa 02.02.2002 22:58

Twoja wiadomość Bezsenność »Środa 02.02.2005 23:26

Twoja wiadomość Jitel »Fri Nov 04, 2005 15:38

Szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B - za i przeciw

Do nas w РД zrobiliśmy tylko BCG i tutaj w przyszłym tygodniu powinniśmy pójść pół-ku zrobić inokulację z zapalenia wątroby w... Ale wątpię, czy to konieczne?

Słyszałem wiele złych opinii, (nie będę opowiedzieć terminy naukowe - chociaż jest to uzasadnione), innymi słowy, istnieje opinia, że ​​jest to absolutnie bezużyteczne, może Hepatitis można wyleczyć i się zarazić tylko poprzez krew lub kontakt seksualny. Ale istnieje wiele pobochek... i że otworzył naraz (((i bardziej dorosła, pobochki na układ nerwowy..

Mamo za lub przeciwko szczepieniom przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

tylko dzisiaj wkręciłem się) prawdopodobnie))

W tym kontekście, będziemy rozumieć, co jest zaszczepione przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. W pierwszej kolejności, rozprzestrzenianie się wirusowym zapaleniem wątroby typu B w Rosji stała się epidemia, a po drugie, że choroba ma tendencję hronizirovatsya i dać poważne długoterminowych powikłań, takich jak marskość wątroby i raka wątroby. Wszystko to prowadzi do niepełnosprawności i przedwczesnej śmierci. Dzieci zarażone zapaleniem wątroby prawie zawsze stają się kronikami. Ludzie myślą, że ich dzieci nie będą w stanie się zarazić - wychowują się w doskonale prosperującej rodzinie, nie zażywają narkotyków i nigdzie nie krzyżują się z krwią. To niebezpieczne złudzenie. Dzieci mają kontakt z krwią, na przykład w poliklinice. Czy pamiętasz, czy pielęgniarka zakłada nowe sterylne rękawiczki, aby wykonać badanie krwi? A w przedszkolu dziecko może uderzyć, walczyć, ktoś ugryzie dziecko - to jest kontakt z krwią. Na ulicy są strzykawki i wiele innych przedmiotów, które dziecko podnosi i bada, i często wciąga je w usta - tylko z ciekawości. Dlatego szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B wydaje się być całkiem przydatne

Wszystkie plusy i minusy szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dzieci

Obecnie wirusowe zapalenie wątroby jest jedną z najmniej przewidywalnych chorób wątroby. Przewidywanie stopnia ciężkości, z jaką dana osoba toleruje taką infekcję, jest niezwykle trudne, podobnie jak nie wiadomo, co się skończy. Ustalono, że patologiczne uszkodzenie wątroby jakiegokolwiek rodzaju wpływa negatywnie nie tylko na funkcjonowanie układu trawiennego, ale także prowadzi do nieodwracalnych zmian w organizmie jako całości. Następnie porozmawiajmy o tym, czy celowe jest zastosowanie szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dzieci, zrozumiemy, kiedy i gdzie ta szczepionka zostanie wykonana, i omówimy inne cechy tej medycznej metody walki z chorobą.

O chorobie wirusowej

Wirusowe zapalenie wątroby typu B odnosi się do chorób zakaźnych. Do tej pory choroba ma bardzo duże znaczenie społeczne i stoi na tym samym poziomie z tak poważnymi problemami, jak zakażenie HIV, zapalenie wątroby typu C i choroby nowotworowe. Choroba ta jest wywoływana przez specyficzny wirus zapalenia wątroby typu B. Ten ostatni, po wejściu do organizmu człowieka, powoduje stan zapalny w tkankach wątroby. Formy choroby są różne. Czasami są całkowicie bezobjawowe, a pacjent może być nosicielem wirusa bez żadnych podejrzeń. W innych przypadkach formy mogą przejść do żółtaczki, ostrej niewydolności wątroby, a nawet raka wątroby.

Aby to zrobić, czy nie?

Obecnie szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dzieci nie są obowiązkową czynnością, dlatego dość duża liczba rodziców ma wątpliwości, czy jest ona potrzebna w ogóle. Przed odmową szczepienia ważne jest zważenie zalet i wad. Zrobić zastrzyk z dzieckiem, czy nie, całkowicie zależy od tego, jaka decyzja zostanie podjęta przez rodziców. Niektórzy z nich uważają, że konieczne jest przeprowadzenie wszystkich szczepień zgodnie z harmonogramem, podczas gdy inni są skłonni uwierzyć, że szczepień nie da się zrobić, aby odporność dzieci była niezależnie kształtowana i radziła sobie z różnymi nieszczęściami.

Wszystko dla

Tradycyjne "za", które są kierowane przez tych, którzy uważają szczepienie przeciwko zapaleniu wątroby za środek obowiązkowy, to:

  • Szczepienie jest niezwykle konieczne, ponieważ jeśli nie zapewni 100% ochrony przed chorobami zakaźnymi, z pewnością pozytywnie wpłynie na ryzyko zachorowania.
  • Nawet jeśli zaszczepione dziecko jest chore, będzie nosił chorobę o wiele łatwiej w porównaniu do nieszczepionych.
  • Dzieci, które nie zostały zaszczepione, częściej chorują i trudniej tolerują choroby.
  • Masowe szczepienia pomogą uniknąć epidemii, ponieważ nieszczepione dzieci stanowią zagrożenie dla zdrowia innych osób.

Wszystkie "przeciw"

Przeciwnicy szczepień uważają, że:

  • Nowoczesne szczepionki nie są wystarczająco skuteczne.
  • Na obecną chwilę dziecko otrzymuje zbyt wiele różnych szczepień, które stawiają odporność dziecka pod silnym stresem i nie pozwalają mu w pełni rozwinąć się (tacy rodzice najczęściej całkowicie odmawiają szczepień lub tymczasowo je przenoszą).
  • Szczepienia przeciwko gruźlicy i wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, które są przeprowadzane od samego początku, nie powinny być przeprowadzane na dzieci bezpośrednio po urodzeniu, ponieważ dziecko, które żyje w dobrych warunkach, praktycznie nie jest zagrożone zakażeniem w najbliższej przyszłości. Jednocześnie ryzyko negatywnych konsekwencji szczepień jest uważane za znacznie poważniejsze.
  • Często rodzice są zdania, że ​​niebezpieczeństwo wielu chorób jest znacznie przesadzone. Uważają, że odra lub różyczka na małe dziecko nie jest tak straszna, jak to mówią.
  • Potrzeba indywidualnego podejścia do każdego dziecka. Uważa się, że powikłania po szczepieniu występują bardzo często, dlatego też należy mówić o "powszechnym" szczepieniu, które nie powinno iść.
Mimo wszystko, wskazane byłoby, aby nie popadać w skrajności, ale podjąć decyzję w tej sprawie nie tylko na temat swoich odczuć i opinii znajomych, ale także na podstawie porad i zaleceń specjalistów medycznych.

Po zaszczepieniu: wykresy i harmonogram

Harmonogram i schemat szczepień mogą się różnić w zależności od cech dziecka. Opiszmy te, które są najczęściej używane dzisiaj.

Standardowy

W naszym kraju standardowy system szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B dla dzieci pozostaje w przybliżeniu taki sam jak zatwierdzony w 1982 roku. Zgodnie z tym schematem szczepienia udziela się dzieciom:

  • w pierwszym dniu życia dziecka;
  • miesiąc po urodzeniu dziecka;
  • w szóstym siódmym miesiącu życia dziecka.
Oznacza to, że aby stworzyć stabilną odporność u noworodka, należy zastosować potrójne szczepienie. Uważa się, że taki schemat jest najbardziej skuteczny i uniwersalny.

Szybko

Należy zauważyć, że powyższa standardowa metoda nie jest odpowiednia dla dzieci, które są zagrożone. Są to dzieci urodzone przez matki zainfekowane wirusem. W takiej sytuacji konieczne będzie szczepienie dziecka w ten sposób:

  • W pierwszych 24 godzinach życia dziecka lek podaje się po raz pierwszy. Ponadto konieczne będzie również wprowadzenie przeciwciał przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Jest to rodzaj "biernej immunizacji", która powinna zapewniać ochronę dziecku do momentu, w którym jego ciało zacznie produkować przeciwciała w sposób niezależny.
  • Drugą szczepionkę podaje się dziecku miesiąc po urodzeniu.
  • Trzecie wstrzyknięcie podaje się dwa miesiące po urodzeniu.
  • Po 12 miesiącach potrzebujesz czwartego szczepienia.
Eksperci są przekonani, że taki schemat pozwala niemal natychmiast rozwinąć odporność dziecka, co jest szczególnie ważne w przypadku dzieci zagrożonych. Odporność utrzymuje się przez co najmniej 10 lat, ale oczywiście wskaźnik ten może się zmieniać.

Emergency

Schemat szczepień interwencyjnych jest stosowany, gdy organizm musi rozwinąć odporność tak szybko, jak to możliwe, na przykład, gdy planowana jest pilna interwencja chirurgiczna. Istota takiego schematu jest następująca:

  • pierwszy zastrzyk wykonuje się przy urodzeniu;
  • druga szczepionka jest podawana po tygodniu;
  • trzecie wstrzyknięcie podaje się po 21 dniach;
  • Czwarta szczepionka podawana jest w ciągu roku.
Z jakiegoś powodu noworodek nie jest zaszczepiony przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B w szpitalu położniczym. W rezultacie termin szczepienia jest odroczony i powinien zostać omówiony indywidualnie z pediatrą. Wybrany schemat powinien być przestrzegany z najwyższą precyzją, ponieważ w przypadku pominięcia drugiego szczepienia konieczne będzie rozpoczęcie harmonogramu od samego początku.

Rodzaje szczepionek

Dana szczepionka jest rekombinowana, to znaczy taka, która jest ekstrahowana w wyniku inżynierii genetycznej. W składzie leku jest białko, ale nie sam wirus. Ta funkcja pozwala całkowicie wyeliminować ryzyko zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B przez szczepienie. Do szczepień stosuj zarówno leki krajowe, jak i fundusze od zagranicznych producentów. Takie iniekcje są najczęściej wykonywane bezpłatnie w lokalnych poliklinikach.

Szczepionki krajowe są stosowane częściej, ponieważ są tańsze i jednocześnie nie mniej skuteczne niż szczepionki zagraniczne. W komercyjnych placówkach medycznych sam pacjent może określić lek, który będzie podawany dziecku. Obecnie najpopularniejszymi szczepionkami są:

  • "Kombioteks LTD". Jest to krajowa szczepionka, która jest często stosowana w poliklinikach do szczepień dziecięcych.
  • Euwaks B. Lek jest pochodzenia koreańskiego. Może być stosowany tylko dla dzieci poniżej 15 lat.
  • Sanofi Pasteur. Producent - Francja. Możesz go używać dla dzieci poniżej 15 roku życia.
  • «Edgeryx B». Producent - Belgia. Jest on prezentowany zarówno w dawkach dla dzieci, jak i dla dorosłych.
  • Eberibovac. Kraj pochodzenia - Kuba. Nadaje się do masowych szczepień.
Wymienione powyżej szczepionki są skuteczne i bezpieczne. Technologia ich produkcji jest prawie identyczna, co można powiedzieć o schematach aplikacji.

Warunki procedury

Oczywiście, po pierwsze, należy omówić kwestię szczepień z lekarzem. Lekarz powinien zbadać dziecko, zabrać testowe ogrodzenie, zmierzyć temperaturę ciała. Istnieje również wiele warunków, które należy przestrzegać:

  • Zarówno dziecko, jak i jego rodzina powinni być zdrowi.
  • Połączenie szczepień z wprowadzeniem nowej żywności uzupełniającej jest nie do przyjęcia.
  • Nie podawaj tego leku w momencie, gdy zęby dziecka są nakłute.
  • Po przeniesieniu choroby przez dziecko konieczne jest zaszczepienie nie wcześniej niż miesiąc.
  • Dziecko uczulone musi zacząć podawać leki przeciwhistaminowe trzy dni przed szczepieniem, ale dopiero po uzgodnieniu takiej procedury z lekarzem.
  • W dniu szczepienia dziecka nie można kąpać.
  • Po przeprowadzeniu szczepienia zaleca się siedzenie z dzieckiem w pobliżu komory inokulacyjnej przez 30-40 minut. Tak więc, jeśli organizm dziecka reaguje silnie na lek, personel medyczny będzie w stanie szybko pomóc.
  • Po otrzymaniu szczepienia zaleca się unikanie chodzenia i miejsc dużego tłumu.

Jak i gdzie wstrzykiwać

Dzieci do trzeciego roku życia wstrzykują sobie biodra. Starsze dziecko i dorosła szczepionka wstrzykuje się w ramię. Wybierz takie miejsce nie jest przypadkowe, ponieważ u noworodka najlepiej rozwijają się mięśnie ud. Znajdują się one blisko skóry, co pomaga uniknąć nieprzewidzianych powikłań, a także sprawia, że ​​zabieg jest bezbolesny. Wielu jest bardziej przyzwyczajonych do tego, że wstrzyknięcia wykonuje się zwykle w pośladku. A rodzice, którzy uczą się, że nie będą wstrzykiwać leku w pośladek i w biodro, mogą zacząć wątpić. Należy rozumieć, że mięsień w pośladku jest bardzo trudny do zdobycia, ponieważ istnieje dobrze rozwinięta warstwa podskórna. Między innymi taki zastrzyk może zagrażać uszkodzeniem naczyń krwionośnych i włókien. Dlatego to zastrzyk w udzie jest najlepszą opcją dla małych dzieci.

Reakcja na szczepienie

U niemowląt reakcje niepożądane na szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B najczęściej występują lokalnie:

  • Zaczerwienienie lub niewielkie zagęszczenie małych rozmiarów w miejscu wstrzyknięcia. Reakcje te mogą objawiać się u 10-20% dzieci. Najczęściej efekt ten osiąga się dzięki temu, że miejsce wstrzyknięcia było mokre. Niebezpieczeństwa, których nie ma reakcja.
  • Bardzo niewiele dzieci (1-5%) może się ujawnić podwyższona temperatura ciała. Może być normalizowany za pomocą zwykłych leków przeciwgorączkowych, ale tylko po uzyskaniu zgody lekarza.
  • Dziecko może czuć się lekko złe samopoczucie i słabość.
  • Swędzenie skóry. Jeśli alergia jest wyraźna, lekarz może zalecić stosowanie antyhistaminy.
  • Biegunka.
Wszystkie powyższe reakcje są uważane za normalne i rodzice nie powinni się martwić. Objawy zwykle ustępują po 2-3 dniach.

Przeciwwskazania i możliwe powikłania

Jak każdy inny produkt medyczny, omawiane szczepionki mają pewne przeciwwskazania do stosowania. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują:

  • Dziecko ma alergię na niektóre składniki (na przykład drożdże).
  • Wystąpiła ostra reakcja na wcześniejsze podanie leku.
  • alergia (obrzęk Quinckego, alergiczne zapalenie mięśnia sercowego, choroba posurowicza);
  • reakcje alergiczne skóry (zapalenie skóry, pokrzywka, rumień);
  • mialgia;
  • wstrząs anafilaktyczny;
  • Zespół Guillaina-Barre'a;
  • obwodowa neuropatia;
  • paraliż oka, nerw twarzowy.
Takie powikłania są niezwykle rzadkie, tylko w pojedynczych przypadkach, ale są bardzo niebezpieczne, więc konieczna jest natychmiastowa pomoc medyczna. Tylko rodzice mogą podjąć decyzję o szczepieniu swojego dziecka. Ta procedura na obecny czas nie jest obowiązkowa, więc można zważyć wszystkie za i przeciw, porozmawiać na ten temat z lekarzem, aby podjąć ostateczną i poprawną decyzję.

Szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B - wszystko za i przeciw

Jakie zapalenie wątroby jest zaszczepione?

Do tej pory rynek farmaceutyczny dostarcza szczepionki przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B. Każda z tych chorób jest niebezpieczna ze względu na jej konsekwencje, a nawet może prowadzić do śmierci pacjenta. Dlatego lepiej chronić się i nadal szczepić przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B.

Coraz częściej zaczęły się pojawiać biosyntetyczne szczepionki uzyskane dzięki inżynierii genetycznej. Próbka jest szczepionką przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Zawiera rekombinowane antygeny (obszary wirusa, które prowadzą do choroby) wszystkich obecnie znanych odmian wirusów (w sumie sześć). Dlatego też, po zaszczepieniu, nie można się martwić, że nie będzie chronił przed chorobą w innych krajach.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A jest najmniejszym złem, śmiertelność z tego powodu jest najniższa wśród zapalenia wątroby (0,9% zarejestrowanych przypadków). Mimo to choroba prowadzi do ciężkiego uszkodzenia wątroby, niewydolności narządowej i wymaga stałej terapii podtrzymującej. Dlatego uważa się, że lepiej jest zapobiegać chorobie, niż marnować czas, energię i pieniądze na jej leczenie.

Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A jest bezpieczna i nie ma skutków ubocznych. Pacjenci często są zainteresowani tym, czy szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A jest obowiązkowe, czy nie. Nie jest on uwzględniony w planowanym kalendarzu obowiązkowych szczepień, przeprowadzany jest z przyczyn epidemiologicznych nieodpłatnie (z wystąpieniem wybuchu choroby) lub na wniosek pacjenta o środki osobiste.

Czy potrzebuję szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B?

Rodzice pytają rodziców o to, czy zaszczepić się przeciwko dziecięcemu wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, ponieważ prawdopodobieństwo uzyskania wirusa od dziecka jest bardzo małe, jak bardzo działa szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, czy istnieje reakcja na szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Wiadomo, że wirusy są przenoszone przez krew lub drogą płciową. Dziecko może zarazić się chorą matką z zapaleniem wątroby. Stąd potrzeba szczepień i dorosłych.

Potrzeba szczepionki jest również potwierdzona przez powikłania choroby - marskość wątroby, rak wątroby, niewydolność wątroby, która może prowadzić do śmierci pacjenta. Liczne badania potwierdziły bezpieczeństwo szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Szczepienia prowadzone są od 1986 roku, w tym czasie zaszczepiono kilkadziesiąt milionów ludzi. Działania niepożądane podczas szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B przez cały ten czas są rejestrowane w postaci miejscowych reakcji - zaczerwienienia, obrzęku, tkliwości w miejscu wstrzyknięcia. Przypadki wstrząsu anafilaktycznego i ostre reakcje na temperaturę ciała są bardzo rzadkie.

Co zawiera szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B? Jak długo trwa odporność?

Do tej pory najczęściej stosowana szczepionka rekombinowana przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, która obejmuje antygen wirusa - HBs Ag. Aby go utworzyć, stosuje się kulturę drożdży, na której sadzi się antygeny wirusa. Drożdże szybko dzielą się, a tym samym zwiększają ilość materiału antygenowego. Materiał jest następnie oczyszczany przez niszczenie komórek drożdży.

Po wprowadzeniu takiej szczepionki do organizmu powstały przeciwciała. Szczepienie chroni organizm przed zakażeniem wirusem w 98% przypadków.

Uważa się, że pełny pakiet szczepień (trzech zastrzyków) chroni osobę i nie wymaga ponownego szczepienia. Stąd odpowiedź na popularne pytanie brzmi, czy odmowa drugiego szczepienia przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest zawarte w kalendarzu planowych szczepień obowiązkowych. W ramach programu państwowego jest ono bezpłatne dla wszystkich dzieci i dorosłych w wieku do 55 lat.

Szczepionki stosowane w zapobieganiu wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Do chwili obecnej zastosowano szczepionki zawierające tylko antygen wirusa (jednoskładnikowy) i łączone (wirusowe zapalenie wątroby typu B i DTP, wirusowe zapalenie wątroby typu B i ADS-M, wirusowe zapalenie wątroby typu A i B w jednej szczepionce). Istnieje państwowy rejestr leków, w którym można dowiedzieć się, jakie są szczepionki przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Jakiego rodzaju szczepionka na WZW typu B do wyboru, mówi lekarzowi. Weźmie pod uwagę wszystkie niuanse - wiek pacjenta, które szczepienia zostały już wykonane, ile czasu upłynęło od ostatniego szczepienia itp.

Lista niektórych szczepionek stosowanych w zapobieganiu wirusowemu zapaleniu wątroby typu B:

  1. Engerix - szczepionka przeciwko jednoskładnikowemu zapaleniu wątroby typu B od GlaxoSmithKline (Belgia). Lek jest wytwarzany w dawkach dla dzieci (0,5 ml) i dorosłych (1,0 ml). Zawiera tylko antygen wirusa HBs Ag.
  2. Regevak In - szczepionka krajowego producenta Binnopharm. Produkowane w standardowych dawkach dla niemowląt i osób dorosłych. Zgodnie z instrukcją, szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B Regevac zawiera tylko antygen powierzchniowy (serotyp AYW).
  3. Infanrix Hex - połączony preparat GlaxoSmithKline (Belgia). Składa się ze składników antygenów wirusa zapalenia wątroby typu B, DTP (krztuścowi, błonicy i toksoidu tężca), osłabionego wirusa polio i antygenów infekcji hemofilnych. Wszystkie składniki znajdują się w tej samej butelce.
  4. Szczepionka DTP-GEP B. - lek zatwierdzony w Federacji Rosyjskiej i stosowany w zapobieganiu krztuścowi, błonicy, tężcowi i wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.
  5. Bubo-M - połączony preparat produkcji krajowej zawierający rekombinowaną szczepionkę HBV i ADS-m (błonica i toksoid tężca w zmniejszonej ilości). Zaletą leku jest zawartość substancji pomocniczych mniej niż w mono-preparacie ADS-m. Zmniejsza to prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych po szczepieniu.
  6. Bubo-Kok - złożoną szczepionkę łączącą antygen wirusa zapalenia wątroby typu B, inaktywowane patogeny krztuścowe i toksoid błoniczo-tężcowy (ADS).
  7. Twinbridge - szczepionka, która jednocześnie chroni przed wirusami zapalenia wątroby typu A i B. Zawiera inaktywowane antygeny HAV i HBV.

Jak i gdzie jest zaszczepione WZW typu B?

Gdzie powinienem otrzymać szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B? Zgodnie z instrukcją użycia, szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest podawana wyłącznie domięśniowo, dla dzieci w wieku do dwóch lat w przednio-bocznej części stawu biodrowego, dla dorosłych - w okolicy barku mięśnia naramiennego.

Jeśli szczepionka zostanie wprowadzona w pośladek, uważa się, że nie dostanie się do mięśnia z powodu grubej warstwy tłuszczu podskórnego i może uszkodzić nerw kulszowy. Dzięki temu wprowadzeniu układ immunologiczny nie jest wystarczająco silny. Po tej metodzie podawania szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, dawka ta jest uważana za nieważną, zaleca się podawanie leku w najbliższej przyszłości prawidłowo.

Harmonogram szczepień

Zapobieganie chorobom podlega wszystkim noworodkom. Pierwsze szczepienie podaje się dziecku o masie ciała większej niż 2 kg. Zostaje umieszczony w szpitalu w ciągu 24 godzin po porodzie. Nawet jeśli dziecko ma wrodzone nieprawidłowości rozwojowe, podwyższony poziom bilirubiny we krwi i żółtaczkę, nadal należy wykonać szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby.

Drugi jest dozwolony w wieku 1 miesiąca, trzecie szczepienie przeprowadza się po 6 miesiącach. Po trzecim wstrzyknięciu kompleks uważa się za kompletny.

Jeśli z jakiegoś powodu po długim czasie minęło dużo czasu, nie ma potrzeby rozpoczynania nowego kompleksu, dziecko lub osoba dorosła jest umieszczana na brakujących szczepieniach. Jeśli po pierwszym wstrzyknięciu nie nastąpi ponowne szczepienie i nie uzupełni opakowania szczepionki z powodu zapalenia wątroby typu B, wówczas mogą wystąpić konsekwencje słabej odporności w postaci zakażenia wirusem.

Jeśli dziecko jest zaszczepione szczepionką skojarzoną (na przykład Infanrix Hex), schemat zmienia się nieznacznie. Dzieci są szczepione w wieku 2 miesięcy, drugi zastrzyk podaje się po 4 miesiącach, trzeci po 6 miesiącach, czwarty po 1,5 roku. Jest dozwolone i trzykrotne wprowadzenie - za 2, 4 i 9 miesięcy. Ile razy należy wykonać inokulację przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B w tym przypadku, decyduje pediatra.

Różnice istnieją również w celu szczepienia dzieci urodzonych przez matki z pacjentów, to znaczy, o okresie okołoporodowym kontakt z wirusem zapalenia wątroby typu B są szczepione czterokrotnie - w ciągu pierwszych 12 godzin, 1 miesiąc, 2 i 12 miesiącach. Jeśli dziecko waży mniej niż 1500 g, immunoglobulinę przeciwko HBV podaje się jednocześnie ze szczepionką.

Ciąża, laktacja i inokulacja z WZW typu B

Idealna jest opcja, w której kobieta otrzyma pełny zestaw szczepionek przed zajściem w ciążę. Jeśli tak się nie stanie, a ryzyko zakażenia wirusem jest bardzo wysokie, kobieta w ciąży zostaje zaszczepiona zgodnie ze standardowym schematem. Jest to szczególnie prawdziwe w przypadku kobiet, które mają kontakt z pacjentem z WZW typu B.

Jeśli kobieta w ciąży otrzymała już 2 szczepienia przed zajściem w ciążę, a ryzyko zarażenia wirusem jest niskie, wówczas trzecia szczepionka może zostać dostarczona po porodzie, nawet jeśli matka będzie karmić piersią. Laktacja, podobnie jak ciąża, nie jest przeciwwskazaniem do szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, szczególnie jeśli istnieje wysokie ryzyko zarażenia się wirusem.

Szczepienie dzieci

Zgodnie z instrukcją, szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B może być podawana jednocześnie z innymi szczepionkami (z wyjątkiem BCG), ale w różnych częściach ciała lub w odstępach czasu pomiędzy szczepieniami.

Szczepienia są przeznaczone dla zdrowych dzieci. Dozwolone jest wstrzyknięcie dziecku resztkowych objawów choroby (katar, kaszel), jeśli minęło 5-10 dni od momentu choroby. Przed szczepieniem dziecko jest badane przez lekarza, mierzona jest temperatura ciała.

Po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B pracownik medyczny zostaje wypełniony kartą szczepień zapobiegawczych i kartą ambulatoryjną dziecka, wskazując datę, serię i numer szczepionki, dawkę leku. Każdy dorosły powinien mieć zaświadczenie ze szczepieniami, które zawiera informacje o wszystkich szczepieniach, w tym i od zapalenia wątroby.

Szczepienie dorosłych

Nieszczepieni pacjenci w wieku poniżej 55 lat znajdują się na liście osób, którym należy zapobiec zapalenia wątroby typu B.

Dotyczy to szczególnie tych, którzy są narażeni na tę chorobę:

  • Mają przewlekłe choroby wątroby (niewirusowe zapalenie wątroby, marskość).
  • Zarażone innymi wirusami zapalenia wątroby (A, C, D, E).
  • Członkowie rodziny pacjentów z HBV.
  • Osoby mające kontakt z pacjentem z wirusem zapalenia wątroby typu B, które wcześniej nie miało tej choroby, nie są szczepione lub nie mają danych na temat szczepień.
  • Pracownicy medyczni w kontakcie z produktami krwiopochodnymi.
  • Pacjenci poddawani hemodializie.
  • Pacjenci poddani częstym procedurom transfuzji krwi.
  • Osoby, które przeszły transplantację narządów lub tkanek.
  • Pacjenci, u których wskazana jest interwencja chirurgiczna.
  • Narkomani, homoseksualiści.

Przeciwwskazania do szczepienia

Zgodnie z instrukcją, szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B ma pewne przeciwwskazania, które zabraniają wprowadzenia szczepionki:

  • Nietolerancja na drożdże piekarnicze lub aluminium (są one częścią szczepionki).
  • Ciężkie reakcje lub powikłania po wcześniejszym podaniu szczepionki (wstrząs anafilaktyczny, ciężka reakcja alergiczna w postaci obrzęku lub pokrzywki Quinckego).
  • Ostrych schorzeń (SARS, grypa, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc i inne) lub nasilenie choroby przewlekłe (atopowe zapalenie skóry, wrzodu trawiennego, zapalenie zatok i inne).
  • Choroby układu nerwowego w fazie dekompensacji (wodogłowie, epilepsja z napadami co 2 miesiące lub częściej).
  • Pacjent ma gorączkę jakiegokolwiek pochodzenia.
  • Wrodzone niedobory odporności.
  • Prowadzenie terapii immunosupresyjnej (supresja odporności).

Reakcje i powikłania po szczepieniu przeciw HBV

Należy rozumieć, że działania niepożądane są stanami, które odzwierciedlają stopień zgodności ludzkiego ciała i szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Nie są to choroby i trwają przez kilka dni.

  1. Podwyższona temperatura do 39 ° lub gorączka powyżej 39 ° w ciągu pierwszych 72 godzin po inokulacji.
  2. Reakcje w miejscu leku w postaci bolesności, pęcznienie tkanki miękkiej do 5 mm, zaczerwienienie do 8 mm, tworzenie się infiltracji więcej niż 2 mm. Może wystąpić w ciągu pierwszych 48 godzin po szczepieniu. U dorosłych ramię czasami boli po zaszczepieniu przeciwko zapaleniu wątroby.
  3. Drażliwość, zaburzenia snu w ciągu pierwszych 72 godzin po wstrzyknięciu.
  4. W ciągu pierwszych 5 dni po szczepieniu przeciwko zapaleniu wątroby może wystąpić letarg, odmowa jedzenia, nudności, bóle brzucha, zaburzenia w stolcu.
  5. W ciągu pierwszych 72 godzin mogą wystąpić nieżytowe objawy (katar, zaczerwienienie gardła) lub ból mięśni. Są to rzadkie reakcje, szybko przechodzą bez leczenia.

Pojawienie się negatywnych konsekwencji po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest przeciwwskazaniem do kolejnych szczepień.

Obejmują one następujące stany:

  1. Wstrząs anafilaktyczny. Występuje natychmiast po wprowadzeniu szczepionki lub w pierwszym dniu.
  2. Reakcja alergiczna w postaci pokrzywki, obrzęk Quinckego, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona. Wszystkie te warunki mogą wystąpić w ciągu pierwszych 72 godzin po podaniu szczepionki.
  3. Bóle stawów (zapalenie stawów). Rzadkie powikłanie, które może wystąpić od 5 do 30 dni po szczepieniu.
  4. Drgawki gorączkowe, które występują w ciągu pierwszych 72 godzin na tle gorączki.

Przygotowanie do szczepienia i zachowanie po nim

Nie jest wymagane specjalne przygotowanie do inokulacji wirusowego zapalenia wątroby typu B u dorosłych. Najważniejsze jest to, że osoba jest zdrowa w momencie szczepienia. Dzieci muszą prowadzić rozmowę wyjaśniającą potrzebę wstrzyknięcia.

Przed szczepieniem należy dokładnie zapoznać się z instrukcjami dotyczącymi szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Określ, jaki rodzaj leku będzie podawany, jakie mogą być tego konsekwencje. Podczas wstrzyknięcia rodzice powinni zachować dziecko, aby zapewnić jak najbardziej prawidłowe podawanie leku i zmniejszyć prawdopodobieństwo reakcji miejscowej na szczepionkę.

Pacjent powinien przebywać w placówce medycznej przez pierwsze 30 minut po zabiegu w przypadku powikłań. Kąpiel po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest dozwolona w ciągu jednego dnia, tak jak w przypadku wody można doprowadzić do infekcji i spowodować ropienie.

Zapobieganie wszelkim chorobom - ochrona przed możliwymi powikłaniami. Częstotliwość rozprzestrzeniania się zapalenia wątroby zwiększa się z każdym rokiem, dlatego lekarze zalecają jak najwcześniej rozpoczęcie szczepienia. Właściwe przygotowanie i przestrzeganie wszystkich zaleceń lekarzy jest kluczem do udanego szczepienia.

Inokulacja przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu - plusy i minusy

Komentarze

Kiedyś zastanawiałem się, czy szczepionka jest potrzebna w szpitalu z powodu zapalenia wątroby w zaletach i wadach. I doszedłem do wniosku, że wszystko to jest konieczne. Przecież dziecko dostaje się w zupełnie nowe środowisko i będzie lepiej, jeśli przyjdzie do tego środowiska przygotowane.

NIEPRAWIDŁOWO. Wirusowe zapalenie wątroby typu "B" przenosi się nie tylko ze względu na płeć i jest bardzo zaraźliwe! Wystarczy na przykład, że podczas transportu dziecko zakrztusi pacjenta, aby ślinka dostała się na jej błonę śluzową.. możesz wymyślić inny przykład.

W Europie szczepionka ta jest podawana po trzech miesiącach szczepienia "sześcioma" i powtarzana 8 dwa tygodnie. Potem powtarzają w szkole. Nie jesteśmy szczepieni. Dla mnie - już dorosłego, trzeba zapłacić za samo zaszczepienie. około 80 dolarów. Ale zrobię to sam. Dziecko i druga córka, podobnie jak jej mąż, od dawna były zaszczepione.

W szpitalu położniczym odmówiliśmy szczepienia przeciwko żółtaczce typu B, a odmówimy miesiąc później. Powód - ta szczepionka jest sztuczna, w naszym kraju bardzo niedawno, długotrwałe stosowanie wyników jej stosowania nie jest, szczególnie u niemowląt. Właściwie to przestudiowałem wszystkie te szczepienia i różne opinie w ostatnich terminach, a moja teściowa także jest epidemiologiem - to znaczy, wszyscy to robią. Ona ogólnie uważa, że ​​dorośli nie muszą tego robić, jeśli nie są z grupy ryzyka. Ale nadal uważam, że dorośli po prostu potrzebują - to nie wystarczy. ale moja córka poczeka do 12-13 lat - wtedy według mnie nie zaszczepiona.

A tak przy okazji. Istnieje inokulacja od B, ale zostanie wyleczony. A są też C, D, E. z nimi coś w stylu? a jeśli zaszczepi się przeciwko B jako organizmowi, inne zapalenie wątroby zareaguje? na przykład, najbardziej dostępne i powszechne zapalenie wątroby typu A. są bardziej skłonne do złapania rebetten.

Zaraz cię ostrzec: jestem zwolennikiem szczepionki.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B przenosi się przez krew. można go uzyskać od dentysty, chirurga i wielu innych osób. między innymi wirus zapalenia wątroby typu B występuje we wszystkich płynach ustrojowych (krwi, ślinie, moczu, napojach alkoholowych itp.), nie został jeszcze udowodniony, że może być przenoszony przez inne drogi, z wyjątkiem krwi. i seks..

o alergenności. Tutaj BCG jest alergiczną szczepionką. ale z samego zapalenia wątroby nie jest to nieszkodliwe zrekombinowane. jedynym przeciwwskazaniem jest alergia na drożdże piekarnicze. czyli chleb. ponieważ jednym ze składników szczepionki są drożdże. ale często spotykałeś ludzi z alergią na chleb.

z zapalenia wątroby jest bardzo potrzebną szczepionką. ponadto nie ma znaczenia, który z nich jest importowany lub nasz. nasza jakość jest jeszcze lepsza. tylko dlatego, że nie ufa. ponieważ nasz.

Mogę powiedzieć wiele o szczepieniach, możliwych komplikacjach itp. a nawet powiedzieć, jakie są firmy i czym się różnią. więc jeśli ktoś jest zainteresowany - zerknij na prywatne wiadomości z pytaniami.

Zobacz, do czego jest idealna aplikacja.

Szczepienia - zalety i wady :: Inokulacja zapalenia wątroby u noworodków za i przeciw

»Dzielenie się doświadczeniami» Dzieci do roku

Szczepienia - "za" i "przeciw"

Pytanie o to, czy zaszczepić swoje dzieci, martwi wielu rodziców. Istnieją dwa skrajne poglądy (które czasem rozwija się fanatycznej obrony swoich przekonań) - silnie dodatni ( „Wszyscy rodzice są zobowiązani do ścisłego przestrzegania harmonogramu szczepień zalecanych przez Centrum Zdrowia Dziecka”) i ostro negatywne ( „No szczepienia, układ odpornościowy dziecka sama powinna poradzić sobie z każdą chorobą”).

Ci, którzy stoją na jednym z tych ekstremalnych stanowisk są łatwiejsi ;-) - mają zaufanie do swojej słuszności i wiedzą dokładnie, co mają robić. A co z tymi, którzy nie są skłonni do takich skrajności? Konieczne jest zbieranie informacji krok po kroku, myślenie, ważenie i podejmowanie własnych decyzji. Pozostaje tylko uwierzyć, że decyzja jest prawidłowa. Że nie zaszkodziłaś swojemu dziecku przez zrobienie lub nie zaszczepienie.

Aby mieć więcej zaufania do swojej decyzji, musisz uzyskać jak najwięcej informacji. (Self-rodzice - jest niezbędna do Zaobserwowano zdrowie dziecka, że ​​w zaniepokojonych matek, którzy nie są pewni poprawności ich działania, dzieci chorują częściej..) Dlatego chcę podzielić się z wami informacjami, które udało mi się wyciągnąć z różnych źródeł, w tym telekomy i rozmowy z lekarzami.

Tak więc, gdy rodzi się dziecko, zwykle ma on odporność na niektóre infekcje. Wynika to z obecności przeciwciał, które są przenoszone przez łożysko z matki na dziecko. Jeśli po urodzeniu dziecko jest karmione mlekiem matki, to ciągle otrzymuje dodatkowe porcje przeciwciał. Taką odporność nazywa się pasywną. Uważa się, że blaknie ono do końca pierwszego roku życia, ale nadal nie ma dokładnych danych potwierdzających lub odrzucających tę opinię.

Aby stworzyć długą (aktywną) odporność na niektóre choroby, stosuje się szczepienia. Wprowadzenie szczepionki nazywa się szczepieniem. Szczepionki mogą składać się z oddzielnych części, z czynnikami zakaźnymi (białka, polisacharydy) lub całych zabite lub atenuowane żywe organizmy. Wśród tych drobnoustrojów, które z powodzeniem toczonych na drodze szczepienia może być wirusy (patogeny z odry, świnki, różyczki, wirusa zapalenia wątroby typu B, chorobie Heinego-Medina, rotawirusa), lub bakterii (patogeny gruźlicę, błonicę, tężec, krztusiec, zapalenie gemofilusnoy).

Szczepionki można podzielić na cztery grupy:

1. żywe szczepionki (zawierające osłabiony żywy drobnoustrój: szczepionki przeciwko poliomyelitis, odrze, śwince, różyczce lub gruźlicy);

2. inaktywowana szczepionka (zawierających uśmiercone całe lub mikroorganizmu (całych komórek szczepionki krztuśca, szczepionka przeciw wściekliźnie inaktywowanej szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A), składniki ściany komórkowej i innych części środka - takich jak, na przykład, w krztuścowi, skoniugowana zakażenie hemofilną lub w szczepionce przeciwko zakażeniu meningokokami);

3. anatoksyny (zawierają inaktywowaną toksynę (truciznę) wytwarzaną przez bakterie: szczepionki przeciwko błonicy i tężcowi);

4. szczepionki biosyntetyczne (otrzymane w wyniku inżynierii genetycznej: rekombinowana szczepionka przeciw wirusowemu wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, szczepionka przeciw zakażeniu rotawirusem).

Szczepienia uważane są za najbardziej skuteczne (od znanej do współczesnej medycyny) środki ochrony przed chorobami zakaźnymi. Krytycy szczepień, którzy często pojawiali się w rosyjskiej prasie w późnych latach 80-tych i wczesnych 90-tych, zwolennicy szczepień zwanych "obskurantyzmem" ;-). Taka krytyka często polegała na odosobnionych przypadkach poważnych powikłań po szczepieniu, a przyczyną tych komplikacji był raczej opłakany stan radzieckiej medycyny jako całości i zaniedbanie w stosunku do ich obowiązków indywidualnych pracowników.

Na przykład, gdy „płynął” fakty przypadków dzieci zakażonych w czasie iniekcji i strzykawek, a jednocześnie za „luksus” w wielu klinikach, wielu rodziców boją się szczepić swoich dzieci z tego powodu - i nagle strzykawka nie będzie sterylna? Kiedy „płynął” news o wykorzystaniu słabych szczepionek jakości, wielu rodziców, zbyt, „na wszelki wypadek” odmówił wszystkie szczepienia, tak aby nie ryzykować - kto wie, co szczepionka jest stosowana w naszej klinice i warunków, w jakich zostało ono zapisane z datą produkcji?

Obawy rodziców są zrozumiałe i uzasadnione. Nie oznacza to jednak, że tacy rodzice całkowicie odmawiają korzyści wynikających ze szczepień.

Porozmawiajmy teraz o tych szczepieniach, na które najpierw musisz stawić czoła.

Zacznijmy od BCG - szczepienia przeciwko gruźlicy, które zwykle odbywa się w domu macierzyńskim dla wszystkich dzieci, bez uprzedzenia rodziców o tym. Szczepionka jest żywą atenuowaną prątkami gruźlicy. Jest wstrzykiwany śródskórnie do górnej części lewego ramienia. Po wprowadzeniu szczepionki tworzy się małe uszczelnienie, które może zostać zaabsorbowane. Po uzdrowieniu powstaje niewielka blizna - zwykle trwa ona 2-3 miesiące, a czasem później. Jeśli ropień nie goi się przez dłuższy czas, zaleca się leczenie tym lekiem.

Uważa się, że powikłania po tym szczepieniu mogą być wyrażane głównie w postaci podskórnych ropni (wrzodów), które występują, gdy technika szczepienia jest naruszona, oraz w postaci zapalenia miejscowych węzłów chłonnych. Bardziej poważne powikłania mogą wystąpić u dzieci z ciężkim niedoborem odporności (co jest przeciwwskazaniem do szczepienia). U noworodków przeciwwskazaniem do szczepienia BCG są ostre choroby (zakażenia wewnątrzmaciczne, choroby hemolityczne itp.) I wyraźne wcześniactwo (masa 8 cm średnicy w miejscu podania szczepionki, wstrząs anafilaktyczny;

2) w przypadku wszystkich żywych szczepionek: pierwotny stan niedoboru odporności, immunosupresja, nowotwory złośliwe, ciąża;

3) dla szczepionki BCG: waga dziecka jest mniejsza niż 2000 g, blizna keloidowa po poprzedniej dawce;

4) dla DTP: postępująca choroba układu nerwowego, konwulsje afefrilnye w wywiadzie; w takich przypadkach zamiast DPT podawany jest ADP;

5) ADP, ADS-M, OPV (doustna szczepionka przeciwko poliomyelitis): nie ma żadnych bezwzględnych przeciwwskazań;

6) ZHKV (szczepionki odry) DRI (żywej szczepionki świński), śwince i różyczce, szczepionka MMR (przeciw odrze, śwince i różyczce): ostre reakcje na aminoglikozydy, reakcje anafilaktyczne reakcje na białko jaja.

Ponadto rutynowe szczepienia należy odłożyć do końca ostrych objawów każdej choroby i zaostrzenia chorób przewlekłych. W przypadku łagodnych ostrych zakażeń wirusowych dróg oddechowych lub ostrych chorób jelit, szczepienia są przeprowadzane natychmiast po normalizacji temperatury.

A teraz - zapoznaj się z: dr med. Aleksandrem Kotokem, absolwentem 1. Lecha FAC pierwszego imiennego MMI. I.M. Sechenov (1989), doktor hebrajskiego Uniwersytetu w Jerozolimie (2000). Zajmuje się historią medycyny i prowadzi prywatną praktykę homeopatyczną.

"Od dłuższego czasu badam szczepienia. Temat jest bolesne dla wielu rodziców nie tylko ze względu na szczepionki, w każdym razie, jest to rażące ingerencja w układ odpornościowy, ale także dlatego, że nie ma informacji w języku rosyjskim prawie całkowicie. I nie dodać tutaj słowo „dostępną dla rodziców”, nawet poważnych, obiektywnych informacji na temat szczepień, które powinny mieć przynajmniej ostrzec lekarzy i tak przynajmniej uratować je od sprawiedliwego udziału lekkomyślności, że zastosowanie tej procedury, ani Czasami słyszysz od lekarzy takie dzikie rzeczy, że po prostu nie wiesz, jak zareagować!

Mylisz się, Xenia (ok. Leczenie potrzebne do autora), wierząc, że „anty-szczepień” Spółka początku lat 90. był spowodowany wyłącznie przez poszczególne fakty zaniedbania stosunek do swoich obowiązków i niektórych ratowników przykro państwowych medycyny Radzieckiego. Po prostu czytelnicy rosyjskich gazet i czasopism zdali sobie sprawę z tego, czego można się dowiedzieć o zachodnim czytelniku bez najmniejszego wysiłku. Mianowicie: szczepionka, nawet najbardziej sprawdzony (w zależności od ich twórców) są niebezpieczne i często nieprzewidywalne narkotyki, i prowadzi do poważnych powikłań, a nawet śmierci.

Do szczepionek dodaje się stabilizatory (takie substancje rakotwórcze jak formaldehyd, aw Rosji także sól rtęci - mertiolat) i adiuwanty w celu zwiększenia właściwości antygenowych (wodorotlenek glinu). To nie jest dobre dla osoby dorosłej, a co powiedzieć o opiece nad dziećmi, których układ odpornościowy i układ nerwowy kończą swoją formację dopiero pod koniec pierwszego roku życia!

Po drodze, tylko przenosząc, w odpowiednim czasie, szczepienia z pierwszego roku życia do trzeciego, i bez dokonywania jakichkolwiek innych zmian, Japonia skoczyła z 17. miejsca pod względem śmiertelności niemowląt do pierwszej (od końca)!

Jak mogę wstrzyknąć żywą mykobakterię (szczepionka BCG) noworodkowi? Wydaje się, że Rosja pozostała jedynym krajem, w którym szczepionka BCG jest nie tylko zrobiona, ale także masowo, a nawet nowonarodzone dzieci!

Ta szczepionka jest zupełnie bez znaczenia. Po pierwsze, co próbują ustalić za pomocą testu tuberkulinowego? Występuje lub nie występuje zakażenie gruźlicą. Ale infekcja... coś już się stało. Te same prątki! Co teraz sprawdzić? Czy ciało było tak wrażliwe, że rozwinęło się coś w rodzaju gruźlicy, czy pokonało zakażenie?

Ponadto u dzieci, u których w rodzinie występowała gruźlica, sama ta szczepionka może obudzić uśpioną skłonność do tej choroby, a nie tylko do niej. Jednym z najczęstszych powikłań szczepienia BCG jest aseptyczne zapalenie kości udowej. Jest to trwająca całe życie niepełnosprawność od urodzenia, a dokładniej od momentu szczepienia!

Specjalną rozmową jest szczepienie przeciwko polio. Ponownie, nie bądźcie tak pewni, że krople nie powodują żadnych komplikacji. Te krople to szczepionka Sabin'a. Główną komplikacją jest... rozwój choroby Heinego-Medina!

Na świecie przez 20-30 lat nie zarejestrowano żadnego przypadku "dzikiego" poliomyelitis. Wszystko pochodzi ze szczepionki Sina! Ta sama szczepionka przeciw poliomyelitis, która w szczepionce DTP - Salk. W ten sposób zaszczepiono dwie szczepionki - żywego Sabina i zabito Salk.

Szczepienie DTP. Ponownie całkowicie nie zgadzam się z faktem, że "poważne komplikacje są bardzo rzadkie". Producent w luźnym liściu dopuszcza 1% "poważnych komplikacji". Oznacza to - poważną porażkę układu nerwowego lub śmierć.

Po jednym artykule na temat szczepienia DTP autorem materiału jest wirusolog G.P. Chervonskaya otrzymała 2500 (!) Listów od rodziców, których dzieci stały się niepełnosprawne lub zmarły po szczepieniu DPT.

Statystyki dotyczące częstości błonicy zaszczepionej i nieszczepionej w celu omówienia nie ma sensu. Może tylko dlatego, że ogromny procent rzekomo zaszczepionych osób nie był faktycznie zaszczepiony. Informacja została odebrana przez rodziców, jak to często bywa w Rosji. Ciekawostką jest to, że bardzo wielu lekarzy, osób walczących na szczepionki, ich dzieci... nie jest szczepionych. Tutaj dla ciebie i odpowiedzi. Certyfikat - zgodnie z oczekiwaniami, wszystkie poprawione.

W końcu powtórzę. Dyskusja na temat szczepień jest długa. Trudno leży poza górami kłamać i fałszować zaszczepionych, aby dotrzeć do prawdy. Ale ci, którzy to robią, w mszy podejmują decyzję dzieci, aby nie szczepić.

Kto korzysta z tego szaleństwa szczepionkowego? Chore dzieci, rodzice siedzą w domu, nie ma nikogo, kto mógłby wezwać armię - wszystko jest całkowicie chore, państwo wydaje miliony na świadczenia dla niepełnosprawnych i odszkodowania dla rodziców zmarłych dzieci, lekarze otrzymują nagrody za "masowy zasięg"! Czy jest to bardziej korzystne niż wychowywanie "tylko" zdrowych dzieci? Kto korzysta z masowych szczepień?

Odpowiedź brzmi: producenci szczepionek. Ich biznes może dać tysiąc punktów przewagi nad kartelami narkotykowymi z kolumbijskiej dżungli, całą energię i pieniądze, które wystarczą tylko na zbudowanie łodzi podwodnej do transportu jej towarów. W dziedzinie produkcji szczepionek krążą miliardy dolarów. Wokół produkcji i dystrybucji szczepionek są karmione tysiące "naukowców", lekarzy, rozpieszczonych biznesmenów, którzy przynoszą i sprzedają szczepionki itp. "

Więcej szczegółów w poglądach Aleksandra Kotoka można znaleźć na jego stronie internetowej

Kiedy jest dyskusja na dowolny temat, który może wymyślić nasza wyobraźnia, argumenty zwolenników i przeciwników są często podobne. A ci, którzy jeszcze nie wybrali swojego punktu widzenia, uważnie wsłuchują się w argumenty obu stron i wybierają te, które wydają im się bardziej przekonujące.

Brzmi to tak: "Jeśli" A ", wtedy wszystko będzie dobrze. A jeśli "B", to wszystko będzie dla ciebie złe, stracisz zdrowie, a nawet życie. Oto fakty: wszyscy, którzy są "A" żyją długo i szczęśliwie, a wszyscy, którzy są "B", są chorzy i umierają. "I na odwrót:" Wszyscy, którzy są "B", żyją długo i szczęśliwie, itd. ".

Na przykład można wyobrazić sobie spór między zwolennikami a przeciwnikami pisania na komputerze. „Jeśli piszesz na papierze, gęsim piórem, a potem wszystko będzie dobrze: rozwijanie umiejętności motorycznych, rozwijać poczucie piękna, wyprodukowany sprawne pisma i zdrowie jest utrzymywana w taki naturalny sposób pisania i jeśli wali komputerowych klawiszy, a następnie osłabia wzrok pogarsza się stan zdrowia, ponieważ.. promieniowanie, a pismo nie ma żadnych „wręcz przeciwnie:” Jeśli pisanie na komputerze, wszystko będzie dobrze: nie trzeba wyciąć lasy do produkcji papieru, i nie trzeba przechowywać w zakurzonych gór archiwów papierowych - Air na planecie będzie czystsze dzięki Zapisane zniesienie lasów, a powietrze w domu będzie czystsze, ponieważ nie ma nagromadzenia pyłu. "

Zarówno te, jak i inne argumenty wydają się logiczne. Kto ma rację? Zwolennicy postępu ("nowy" jest często uważany za "lepszy" niż "stary")? A jeśli wyobrażacie sobie, że "pismo" (w naszym przykładzie) jest niezbędnym składnikiem zdrowia fizycznego i szczęśliwego życia? (Jak na przykład „odporność” na przykład szczepienia.) Wtedy, być może, wielu zgodzi się z poglądem, że jest możliwe, aby zrezygnować z osiągnięć nauki (skład komputerowy) dla rozwoju pisma (podczas pisania gęsim piórem), aby doprowadzić do zdrowia wzmocnienia i szczęście?

Na tym kończymy rozmowę o szczepieniach. Mam nadzieję, że ta informacja pomoże wielu rodzicom dokonać właściwego wyboru, a nie rani ich dzieci pospiesznymi działaniami.