Potrzeba szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Diety

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B to pierwsza szczepionka, którą dziecko wstrzykuje w szpitalu. Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest chorobą przenoszoną przez patogenny wirus, gdy zostaje zainfekowane ludzkimi komórkami wątroby. Jej powikłania często prowadzą do rozwoju chorób, takich jak przewlekłe zapalenie wątroby, marskość wątroby i rak wątroby, ostra niewydolność wątroby. Wszystkie te choroby są śmiertelne i mogą prowadzić do śmierci.

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest obecnie najskuteczniejszą metodą zapobiegania tej najniebezpieczniejszej chorobie. Oprócz zwykłych szczepień wywołujących reakcje alergiczne, szczepionka ta zwykle nie powoduje żadnych skutków ubocznych. Wirus zapalenia wątroby typu B jest bardzo agresywny i łatwo przenosi się przez krew lub inne płyny pacjenta. Najczęściej zakażenie występuje poprzez:

  • kontakt z krwią matki podczas porodu;
  • kontakt z krwią przez skaleczenia, urazy lub ukąszenia;
  • kontakt z artykułami higienicznymi, takimi jak brzytwa, szczoteczka do zębów lub akcesoria do manicure;
  • seks bez zabezpieczenia z zakażonym partnerem;
  • ponowne użycie strzykawek lub igieł;
  • przypadkowe wstrzyknięcie za pomocą zużytej igły;
  • karmienie piersią od matki do dziecka;
  • niektóre manipulacje medyczne.

Dawka krwi, która może wywołać infekcję, jest bardzo mała - dosłownie jedna kropla. W tym przypadku wirus pozostaje żywy i niebezpieczny przez dwa tygodnie, nawet w stanie wysuszonym, na przykład na ubraniach. Dla porównania: w przypadku zakażenia HIV potrzeba co najmniej jednego mililitra świeżej krwi.

W Rosji masowe szczepienia przeciw wirusowemu wirusowemu zapaleniu wątroby typu B spowodowane są powszechnym rozprzestrzenianiem się tej choroby, która ostatnio stała się epidemią. Według statystyk 90% osób uzależnionych od narkotyków jest zarażonych wirusem zapalenia wątroby typu B. Ale teraz wirus staje się coraz powszechniejszy wśród zwykłych ludzi, którzy nie są nawet zagrożeni, podczas gdy szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B są bardzo rzadkie u dorosłych w naszym kraju. Masowe szczepienia mogą zmniejszyć liczbę zarażonych i zapobiec rozprzestrzenianiu się wirusa w przyszłości. Od 2002 r. Rosyjskie Ministerstwo Zdrowia zaszczepiło się przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B na liście obowiązkowych dla dzieci. Chociaż nie wszyscy rodzice zgadzają się z tym.

Niebezpieczne zapalenie wątroby typu B: szczepienie dla zdrowia

Szczepionki te nie stwarzają ryzyka zakażenia i mogą być podawane pacjentom w każdym wieku. Mimo to od wielu lat spory o jej stosowność i konieczność, a także ewentualne szkody dla zdrowia, nie ustały. Szczególnie wiele na ten temat argumentują rodzice, przerażeni niektórymi doniesieniami w mediach o rzekomo poważnych konsekwencjach używania szczepionki dla zdrowia dzieci. Te informacje z reguły nie są potwierdzane przez nic i realizują tylko jeden cel - stworzenie kolejnej sensacji.

Do tej pory żaden pracownik służby zdrowia nie może zmusić osoby do zaszczepienia się, jeśli jej nie chce - jest to pozycja Światowej Karty Lekarzy. Lekarze rodzinni, terapeuci lub pediatrzy mogą jedynie informować pacjentów o możliwości szczepienia i wydawać zalecenia w tej sprawie.

Kategoria osób zagrożonych zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu B obejmuje pracowników służby zdrowia, wychowawców, pracowników socjalnych - osoby interakcje z zakażonymi i / lub różnymi płynami biologicznymi: krew, mocz, ślina, nasienie itp. Jeśli we krwi osoby zagrożonej z laboratorium wykryje się wystarczającą ilość przeciwciał przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, nie jest konieczne wykonanie szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby.

Przeciwnicy szczepień twierdzą, ich zniesienia lub przynajmniej przeglądu napięty harmonogram szczepień, powołując się przypadki ciężkich powikłań rozwijających się po zabiegu w niekorzystnych momentach: podczas lub po chorobie, w okresie pooperacyjnym, etc. Wyciąganie informacji z kontekstu, służą jako niezbite dowody szkodliwego działania szczepień, jakoś zapominając o tym, co ludzie mogą być narażeni na powikłania świadectwa szczepienia WZW typu B potrzeby - jednomyślnej opinii lekarzy, wirusologami i Światowej Organizacji Zdrowia (WHO).

Harmonogram szczepień

Nowonarodzone szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest wykonywane w ciągu 12 godzin po porodzie. Istnieją dwa schematy jego prowadzenia: dla niemowląt z wysokim ryzykiem zakażenia i dla noworodków z normalnym ryzykiem. Pierwsza grupa obejmuje dzieci, które:

  • matka jest nosicielem wirusa;
  • matka cierpi na zapalenie wątroby typu B;
  • matka nie była badana na zapalenie wątroby typu B;
  • jeden lub oboje rodzice stosują narkotyki;
  • dzieci, które mają nosicieli lub pacjentów w rodzinie z jakimkolwiek zapaleniem wątroby.

Schemat inokulacji noworodków z grupy 1:

  • 1 dzień - 12 godzin po urodzeniu;
  • 2 - w ciągu 1 miesiąca;
  • 3 - w ciągu 2 miesięcy;
  • 4. - w ciągu 1 roku.

Wszystkie pozostałe dzieci są szczepione zgodnie z innym schematem:

  • 1 miejsce - w ciągu 12 godzin po urodzeniu;
  • 2 - w ciągu 1 miesiąca;
  • 3 - po 6 miesiącach (łącznie 3 szczepienia).

Dzieci, które nie są zaszczepione w szpitalu, mogą być zaszczepione w każdym wieku. Tendencja do chorób nierozprzestrzeniania nie jest powodem do odrzucenia szczepienia, po prostu trzeba poczekać do 2 tygodni po całkowitym wyzdrowieniu. Szczepionkę można wykonać nawet przy lekkim przeziębieniu lub kaszlu.

Jeśli dziecko otrzymało pierwszą inokulację w szpitalu, a drugie - nie, a minęło już ponad 3 miesiące, cykl będzie musiał zacząć od nowa. W takim przypadku szczepionka, dostarczona w ciągu 3 miesięcy lub później, zostanie rozpatrzona jako pierwsza.

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych odbywa się w dowolnym czasie zgodnie ze schematem 0-1-6 (to jest drugim szczepieniem - w miesiącu, trzecim - w ciągu 6 miesięcy).

Aby osiągnąć zrównoważony wynik, wszystkie trzy szczepienia muszą być wykonane, w przeciwnym razie organizm nie będzie w stanie rozwinąć niezbędnej odporności.

Jakie są szczepionki?

Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest rekombinowana (uzyskana przy pomocy inżynierii genetycznej). Preparat zawiera wyłącznie białko, ale nie sam wirus, który całkowicie eliminuje ryzyko zapalenia żółtaczki typu B poprzez szczepionkę.

Szczepionki są wykorzystywane do szczepień, zarówno rosyjskich, jak i zagranicznych, zarejestrowanych na terytorium kraju. Zazwyczaj szczepienia są bezpłatne w lokalnej klinice za pomocą szczepionek zakupionych przez regionalny komitet zdrowia. Znacznie częściej stosowane są krajowe szczepionki - są one znacznie tańsze, ale nie gorsze niż importowane. Na życzenie pacjenta w komercyjnych placówkach medycznych można zaszczepić się dowolnym lekiem z wyboru (monokomponentem lub kombinacją).

Takie leki są dostępne na terytorium Federacji Rosyjskiej:

  • drożdżowa płynna rekombinowana szczepionka produkowana przez "Combotex LTD", RF - jest szeroko stosowana w naszych poliklinikach do szczepienia dzieci;
  • "Euwax B" produkowany przez LG Chem (Korea) i "Sanofi Pasteur" (Francja) - jest wytwarzany w dawkach dla niemowląt stosowanych do 15 roku życia;
  • "Edgerix B" wyprodukowany przez Smitha Cline Bechem (Belgia) i SKB-Biomed Ltd. (Rosja-Belgia) - dostępny w dawkach dla dzieci i dorosłych;
  • "Eberibovac" wyprodukowany przez Eber Viotec (Kuba), wraz z MPO Virion (Rosja) - jest również zamówiony do masowych szczepień;
  • H-B-Vax IInbsp wyprodukowany przez Marc Sharp Dome, USA;
  • "Bubo-kok" - szczepionka skojarzona z DTP i WZW B od rosyjskich producentów NPO "Biomed" i NPK "Kombirotekh", jest stosowana w płatnych i publicznych klinikach.

Wszystkie te szczepionki są bezpieczne i skuteczne, a technologia produkcji jest prawie identyczna, więc schematy ich stosowania są takie same. Po zakończeniu szczepienia niezbędna ilość przeciwciał w organizmie utrzymuje się do 8 lat i dłużej, skutecznie chroniąc przed zakażeniem zapaleniem wątroby.

Przeciwwskazania i skutki uboczne

Podobnie jak w przypadku każdego leku, szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B ma przeciwwskazania, a także działania niepożądane, o których należy wiedzieć. Konieczne jest wyraźne rozróżnienie między normalnymi reakcjami poszczepiennymi a działaniami niepożądanymi (wielu rodziców ma tendencję do mylenia tych rzeczy).

Ze względu na zawartość wodorotlenku glinu w szczepionce, zapalenie zwykle rozwija się w miejscu wstrzyknięcia - jest to zjawisko całkowicie naturalne. Zazwyczaj uwzględnia się zagęszczanie, obrzęk tkanek i zaczerwienienie o średnicy do 80 mm. Nie należy go leczyć maściami lub innymi lekami, wykonywać płynów, kompresować, działać mechanicznie w miejscu wstrzyknięcia. Pieczęć przejdzie sama.

Po wprowadzeniu szczepionki prawie nie występują żadne objawy. Bardzo rzadko zdarza się, że temperatura może wzrosnąć do 37,3 ° C. Jeśli nagle dziecko lub dorosły ma nudności, wymioty, gorączkę, jakiekolwiek objawy neurologiczne, to w ogóle nie jest szczepionką. Za skutki uboczne szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B można uznać każdą chorobę, która pokrywa się ze szczepieniem. Wszystkie takie objawy wymagają natychmiastowej pomocy lekarskiej.

Jak każdy lek, szczepionka może wywoływać reakcje alergiczne: od prostej pokrzywki po wstrząs anafilaktyczny. Może się to zdarzyć w przypadku dzieci, które nie tolerują pieczenia drożdży, nie są szczepione przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Ponadto, ogólne przeciwwskazania to zaostrzenia chorób przewlekłych i gorączkowych. Szczególnym ograniczeniem dla noworodków może być wyjątkowo niska waga - do 1,5 kg. W takich przypadkach szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest odraczane do momentu podania dziecku 2 kg.

Mając obiektywną wiedzę na temat zagrożeń związanych z wirusowym zapaleniem wątroby typu B i szczepionek, łatwiej jest zważyć argumenty i dokonać świadomego wyboru zaszczepionego lub przeciwko szczepieniu.

Inokulacja przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu - plusy i minusy

Komentarze

Kiedyś zastanawiałem się, czy szczepionka jest potrzebna w szpitalu z powodu zapalenia wątroby w zaletach i wadach. I doszedłem do wniosku, że wszystko to jest konieczne. Przecież dziecko dostaje się w zupełnie nowe środowisko i będzie lepiej, jeśli przyjdzie do tego środowiska przygotowane.

NIEPRAWIDŁOWO. Wirusowe zapalenie wątroby typu "B" przenosi się nie tylko ze względu na płeć i jest bardzo zaraźliwe! Wystarczy na przykład, że podczas transportu dziecko zakrztusi pacjenta, aby ślinka dostała się na jej błonę śluzową.. możesz wymyślić inny przykład.

W Europie szczepionka ta jest podawana po trzech miesiącach szczepienia "sześcioma" i powtarzana 8 dwa tygodnie. Potem powtarzają w szkole. Nie jesteśmy szczepieni. Dla mnie - już dorosłego, trzeba zapłacić za samo zaszczepienie. około 80 dolarów. Ale zrobię to sam. Dziecko i druga córka, podobnie jak jej mąż, od dawna były zaszczepione.

W szpitalu położniczym odmówiliśmy szczepienia przeciwko żółtaczce typu B, a odmówimy miesiąc później. Powód - ta szczepionka jest sztuczna, w naszym kraju bardzo niedawno, długotrwałe stosowanie wyników jej stosowania nie jest, szczególnie u niemowląt. Właściwie to przestudiowałem wszystkie te szczepienia i różne opinie w ostatnich terminach, a moja teściowa także jest epidemiologiem - to znaczy, wszyscy to robią. Ona ogólnie uważa, że ​​dorośli nie muszą tego robić, jeśli nie są z grupy ryzyka. Ale nadal uważam, że dorośli po prostu potrzebują - to nie wystarczy. ale moja córka poczeka do 12-13 lat - wtedy według mnie nie zaszczepiona.

A tak przy okazji. Istnieje inokulacja od B, ale zostanie wyleczony. A są też C, D, E. z nimi coś w stylu? a jeśli zaszczepi się przeciwko B jako organizmowi, inne zapalenie wątroby zareaguje? na przykład, najbardziej dostępne i powszechne zapalenie wątroby typu A. są bardziej skłonne do złapania rebetten.

Zaraz cię ostrzec: jestem zwolennikiem szczepionki.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B przenosi się przez krew. można go uzyskać od dentysty, chirurga i wielu innych osób. między innymi wirus zapalenia wątroby typu B występuje we wszystkich płynach ustrojowych (krwi, ślinie, moczu, napojach alkoholowych itp.), nie został jeszcze udowodniony, że może być przenoszony przez inne drogi, z wyjątkiem krwi. i seks..

o alergenności. Tutaj BCG jest alergiczną szczepionką. ale z samego zapalenia wątroby nie jest to nieszkodliwe zrekombinowane. jedynym przeciwwskazaniem jest alergia na drożdże piekarnicze. czyli chleb. ponieważ jednym ze składników szczepionki są drożdże. ale często spotykałeś ludzi z alergią na chleb.

z zapalenia wątroby jest bardzo potrzebną szczepionką. ponadto nie ma znaczenia, który z nich jest importowany lub nasz. nasza jakość jest jeszcze lepsza. tylko dlatego, że nie ufa. ponieważ nasz.

Mogę powiedzieć wiele o szczepieniach, możliwych komplikacjach itp. a nawet powiedzieć, jakie są firmy i czym się różnią. więc jeśli ktoś jest zainteresowany - zerknij na prywatne wiadomości z pytaniami.

Wszystkie plusy i minusy szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dzieci

Obecnie wirusowe zapalenie wątroby jest jedną z najmniej przewidywalnych chorób wątroby. Przewidywanie stopnia ciężkości, z jaką dana osoba toleruje taką infekcję, jest niezwykle trudne, podobnie jak nie wiadomo, co się skończy. Ustalono, że patologiczne uszkodzenie wątroby jakiegokolwiek rodzaju wpływa negatywnie nie tylko na funkcjonowanie układu trawiennego, ale także prowadzi do nieodwracalnych zmian w organizmie jako całości. Następnie porozmawiajmy o tym, czy celowe jest zastosowanie szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dzieci, zrozumiemy, kiedy i gdzie ta szczepionka zostanie wykonana, i omówimy inne cechy tej medycznej metody walki z chorobą.

O chorobie wirusowej

Wirusowe zapalenie wątroby typu B odnosi się do chorób zakaźnych. Do tej pory choroba ma bardzo duże znaczenie społeczne i stoi na tym samym poziomie z tak poważnymi problemami, jak zakażenie HIV, zapalenie wątroby typu C i choroby nowotworowe. Choroba ta jest wywoływana przez specyficzny wirus zapalenia wątroby typu B. Ten ostatni, po wejściu do organizmu człowieka, powoduje stan zapalny w tkankach wątroby. Formy choroby są różne. Czasami są całkowicie bezobjawowe, a pacjent może być nosicielem wirusa bez żadnych podejrzeń. W innych przypadkach formy mogą przejść do żółtaczki, ostrej niewydolności wątroby, a nawet raka wątroby.

Aby to zrobić, czy nie?

Obecnie szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dzieci nie są obowiązkową czynnością, dlatego dość duża liczba rodziców ma wątpliwości, czy jest ona potrzebna w ogóle. Przed odmową szczepienia ważne jest zważenie zalet i wad. Zrobić zastrzyk z dzieckiem, czy nie, całkowicie zależy od tego, jaka decyzja zostanie podjęta przez rodziców. Niektórzy z nich uważają, że konieczne jest przeprowadzenie wszystkich szczepień zgodnie z harmonogramem, podczas gdy inni są skłonni uwierzyć, że szczepień nie da się zrobić, aby odporność dzieci była niezależnie kształtowana i radziła sobie z różnymi nieszczęściami.

Wszystko dla

Tradycyjne "za", które są kierowane przez tych, którzy uważają szczepienie przeciwko zapaleniu wątroby za środek obowiązkowy, to:

  • Szczepienie jest niezwykle konieczne, ponieważ jeśli nie zapewni 100% ochrony przed chorobami zakaźnymi, z pewnością pozytywnie wpłynie na ryzyko zachorowania.
  • Nawet jeśli zaszczepione dziecko jest chore, będzie nosił chorobę o wiele łatwiej w porównaniu do nieszczepionych.
  • Dzieci, które nie zostały zaszczepione, częściej chorują i trudniej tolerują choroby.
  • Masowe szczepienia pomogą uniknąć epidemii, ponieważ nieszczepione dzieci stanowią zagrożenie dla zdrowia innych osób.

Wszystkie "przeciw"

Przeciwnicy szczepień uważają, że:

  • Nowoczesne szczepionki nie są wystarczająco skuteczne.
  • Na obecną chwilę dziecko otrzymuje zbyt wiele różnych szczepień, które stawiają odporność dziecka pod silnym stresem i nie pozwalają mu w pełni rozwinąć się (tacy rodzice najczęściej całkowicie odmawiają szczepień lub tymczasowo je przenoszą).
  • Szczepienia przeciwko gruźlicy i wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, które są przeprowadzane od samego początku, nie powinny być przeprowadzane na dzieci bezpośrednio po urodzeniu, ponieważ dziecko, które żyje w dobrych warunkach, praktycznie nie jest zagrożone zakażeniem w najbliższej przyszłości. Jednocześnie ryzyko negatywnych konsekwencji szczepień jest uważane za znacznie poważniejsze.
  • Często rodzice są zdania, że ​​niebezpieczeństwo wielu chorób jest znacznie przesadzone. Uważają, że odra lub różyczka na małe dziecko nie jest tak straszna, jak to mówią.
  • Potrzeba indywidualnego podejścia do każdego dziecka. Uważa się, że powikłania po szczepieniu występują bardzo często, dlatego też należy mówić o "powszechnym" szczepieniu, które nie powinno iść.
Mimo wszystko, wskazane byłoby, aby nie popadać w skrajności, ale podjąć decyzję w tej sprawie nie tylko na temat swoich odczuć i opinii znajomych, ale także na podstawie porad i zaleceń specjalistów medycznych.

Po zaszczepieniu: wykresy i harmonogram

Harmonogram i schemat szczepień mogą się różnić w zależności od cech dziecka. Opiszmy te, które są najczęściej używane dzisiaj.

Standardowy

W naszym kraju standardowy system szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B dla dzieci pozostaje w przybliżeniu taki sam jak zatwierdzony w 1982 roku. Zgodnie z tym schematem szczepienia udziela się dzieciom:

  • w pierwszym dniu życia dziecka;
  • miesiąc po urodzeniu dziecka;
  • w szóstym siódmym miesiącu życia dziecka.
Oznacza to, że aby stworzyć stabilną odporność u noworodka, należy zastosować potrójne szczepienie. Uważa się, że taki schemat jest najbardziej skuteczny i uniwersalny.

Szybko

Należy zauważyć, że powyższa standardowa metoda nie jest odpowiednia dla dzieci, które są zagrożone. Są to dzieci urodzone przez matki zainfekowane wirusem. W takiej sytuacji konieczne będzie szczepienie dziecka w ten sposób:

  • W pierwszych 24 godzinach życia dziecka lek podaje się po raz pierwszy. Ponadto konieczne będzie również wprowadzenie przeciwciał przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Jest to rodzaj "biernej immunizacji", która powinna zapewniać ochronę dziecku do momentu, w którym jego ciało zacznie produkować przeciwciała w sposób niezależny.
  • Drugą szczepionkę podaje się dziecku miesiąc po urodzeniu.
  • Trzecie wstrzyknięcie podaje się dwa miesiące po urodzeniu.
  • Po 12 miesiącach potrzebujesz czwartego szczepienia.
Eksperci są przekonani, że taki schemat pozwala niemal natychmiast rozwinąć odporność dziecka, co jest szczególnie ważne w przypadku dzieci zagrożonych. Odporność utrzymuje się przez co najmniej 10 lat, ale oczywiście wskaźnik ten może się zmieniać.

Emergency

Schemat szczepień interwencyjnych jest stosowany, gdy organizm musi rozwinąć odporność tak szybko, jak to możliwe, na przykład, gdy planowana jest pilna interwencja chirurgiczna. Istota takiego schematu jest następująca:

  • pierwszy zastrzyk wykonuje się przy urodzeniu;
  • druga szczepionka jest podawana po tygodniu;
  • trzecie wstrzyknięcie podaje się po 21 dniach;
  • Czwarta szczepionka podawana jest w ciągu roku.
Z jakiegoś powodu noworodek nie jest zaszczepiony przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B w szpitalu położniczym. W rezultacie termin szczepienia jest odroczony i powinien zostać omówiony indywidualnie z pediatrą. Wybrany schemat powinien być przestrzegany z najwyższą precyzją, ponieważ w przypadku pominięcia drugiego szczepienia konieczne będzie rozpoczęcie harmonogramu od samego początku.

Rodzaje szczepionek

Dana szczepionka jest rekombinowana, to znaczy taka, która jest ekstrahowana w wyniku inżynierii genetycznej. W składzie leku jest białko, ale nie sam wirus. Ta funkcja pozwala całkowicie wyeliminować ryzyko zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B przez szczepienie. Do szczepień stosuj zarówno leki krajowe, jak i fundusze od zagranicznych producentów. Takie iniekcje są najczęściej wykonywane bezpłatnie w lokalnych poliklinikach.

Szczepionki krajowe są stosowane częściej, ponieważ są tańsze i jednocześnie nie mniej skuteczne niż szczepionki zagraniczne. W komercyjnych placówkach medycznych sam pacjent może określić lek, który będzie podawany dziecku. Obecnie najpopularniejszymi szczepionkami są:

  • "Kombioteks LTD". Jest to krajowa szczepionka, która jest często stosowana w poliklinikach do szczepień dziecięcych.
  • Euwaks B. Lek jest pochodzenia koreańskiego. Może być stosowany tylko dla dzieci poniżej 15 lat.
  • Sanofi Pasteur. Producent - Francja. Możesz go używać dla dzieci poniżej 15 roku życia.
  • «Edgeryx B». Producent - Belgia. Jest on prezentowany zarówno w dawkach dla dzieci, jak i dla dorosłych.
  • Eberibovac. Kraj pochodzenia - Kuba. Nadaje się do masowych szczepień.
Wymienione powyżej szczepionki są skuteczne i bezpieczne. Technologia ich produkcji jest prawie identyczna, co można powiedzieć o schematach aplikacji.

Warunki procedury

Oczywiście, po pierwsze, należy omówić kwestię szczepień z lekarzem. Lekarz powinien zbadać dziecko, zabrać testowe ogrodzenie, zmierzyć temperaturę ciała. Istnieje również wiele warunków, które należy przestrzegać:

  • Zarówno dziecko, jak i jego rodzina powinni być zdrowi.
  • Połączenie szczepień z wprowadzeniem nowej żywności uzupełniającej jest nie do przyjęcia.
  • Nie podawaj tego leku w momencie, gdy zęby dziecka są nakłute.
  • Po przeniesieniu choroby przez dziecko konieczne jest zaszczepienie nie wcześniej niż miesiąc.
  • Dziecko uczulone musi zacząć podawać leki przeciwhistaminowe trzy dni przed szczepieniem, ale dopiero po uzgodnieniu takiej procedury z lekarzem.
  • W dniu szczepienia dziecka nie można kąpać.
  • Po przeprowadzeniu szczepienia zaleca się siedzenie z dzieckiem w pobliżu komory inokulacyjnej przez 30-40 minut. Tak więc, jeśli organizm dziecka reaguje silnie na lek, personel medyczny będzie w stanie szybko pomóc.
  • Po otrzymaniu szczepienia zaleca się unikanie chodzenia i miejsc dużego tłumu.

Jak i gdzie wstrzykiwać

Dzieci do trzeciego roku życia wstrzykują sobie biodra. Starsze dziecko i dorosła szczepionka wstrzykuje się w ramię. Wybierz takie miejsce nie jest przypadkowe, ponieważ u noworodka najlepiej rozwijają się mięśnie ud. Znajdują się one blisko skóry, co pomaga uniknąć nieprzewidzianych powikłań, a także sprawia, że ​​zabieg jest bezbolesny. Wielu jest bardziej przyzwyczajonych do tego, że wstrzyknięcia wykonuje się zwykle w pośladku. A rodzice, którzy uczą się, że nie będą wstrzykiwać leku w pośladek i w biodro, mogą zacząć wątpić. Należy rozumieć, że mięsień w pośladku jest bardzo trudny do zdobycia, ponieważ istnieje dobrze rozwinięta warstwa podskórna. Między innymi taki zastrzyk może zagrażać uszkodzeniem naczyń krwionośnych i włókien. Dlatego to zastrzyk w udzie jest najlepszą opcją dla małych dzieci.

Reakcja na szczepienie

U niemowląt reakcje niepożądane na szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B najczęściej występują lokalnie:

  • Zaczerwienienie lub niewielkie zagęszczenie małych rozmiarów w miejscu wstrzyknięcia. Reakcje te mogą objawiać się u 10-20% dzieci. Najczęściej efekt ten osiąga się dzięki temu, że miejsce wstrzyknięcia było mokre. Niebezpieczeństwa, których nie ma reakcja.
  • Bardzo niewiele dzieci (1-5%) może się ujawnić podwyższona temperatura ciała. Może być normalizowany za pomocą zwykłych leków przeciwgorączkowych, ale tylko po uzyskaniu zgody lekarza.
  • Dziecko może czuć się lekko złe samopoczucie i słabość.
  • Swędzenie skóry. Jeśli alergia jest wyraźna, lekarz może zalecić stosowanie antyhistaminy.
  • Biegunka.
Wszystkie powyższe reakcje są uważane za normalne i rodzice nie powinni się martwić. Objawy zwykle ustępują po 2-3 dniach.

Przeciwwskazania i możliwe powikłania

Jak każdy inny produkt medyczny, omawiane szczepionki mają pewne przeciwwskazania do stosowania. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują:

  • Dziecko ma alergię na niektóre składniki (na przykład drożdże).
  • Wystąpiła ostra reakcja na wcześniejsze podanie leku.
  • alergia (obrzęk Quinckego, alergiczne zapalenie mięśnia sercowego, choroba posurowicza);
  • reakcje alergiczne skóry (zapalenie skóry, pokrzywka, rumień);
  • mialgia;
  • wstrząs anafilaktyczny;
  • Zespół Guillaina-Barre'a;
  • obwodowa neuropatia;
  • paraliż oka, nerw twarzowy.
Takie powikłania są niezwykle rzadkie, tylko w pojedynczych przypadkach, ale są bardzo niebezpieczne, więc konieczna jest natychmiastowa pomoc medyczna. Tylko rodzice mogą podjąć decyzję o szczepieniu swojego dziecka. Ta procedura na obecny czas nie jest obowiązkowa, więc można zważyć wszystkie za i przeciw, porozmawiać na ten temat z lekarzem, aby podjąć ostateczną i poprawną decyzję.

Szczepienia - WZW typu B

Wirusowe zapalenie wątroby na dziś pozostaje jedną z najbardziej nieprzewidywalnych chorób wątroby. Trudno jest przewidzieć, jak ciężko osoba będzie cierpieć na tę infekcję i jak ta niebezpieczna choroba się skończy. Jakiekolwiek uszkodzenie wątroby, jak wiemy, znajduje odzwierciedlenie nie tylko w układzie trawiennym, ale w całym ciele występują poważne nieodwracalne zmiany.

Dziś obowiązkowa jest szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B czy nie? Być może łatwiej jest odmówić iniekcji i nie zranić dziecka od pierwszych godzin życia? Kto potrzebuje takich szczepień i jak niebezpieczna jest odmowa szczepienia?

Dlaczego zaszczepiono WZW typu B?

Jest to poważna choroba, często prowadząca do śmierci. Nie, zaraz po infekcji nikt nie umiera. Ale po ostrym chorobie, każdy wynik jest śmiertelny. W wirusowym zapaleniu wątroby typu B od 6 do 15% przypadków kończy się przejściem choroby do przewlekłego procesu, który występuje z licznymi powikłaniami, w tym z końcem z onkologią wątroby. W ciężkich przypadkach ten gruczoł nie radzi sobie, a leczenie nie pomaga. Dlatego szczepienie jest jedynym sposobem ochrony osoby przed konsekwencjami choroby. Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest chroniona przez niemowlęta zaraz po urodzeniu. Dlaczego tak ważne jest, aby zaszczepić się w pierwszych godzinach życia?

  1. Im wcześniej dana osoba zachoruje na tę infekcję, tym bardziej prawdopodobne, że choroba przejdzie na stan przewlekły - u osób w wieku takiego prawdopodobieństwa wynoszącym tylko około 5%, u dzieci poniżej 6 lat w 30% przypadków choroba staje się przewlekła. Szczepionka pomaga ciału, ponieważ w odpowiedzi na jego wprowadzenie wytwarzane są ochronne przeciwciała.
  2. Wirus zapalenia wątroby typu B dobrze przystosowuje się do wielu warunków istnienia - przez kilka minut wytrzymuje temperaturę 100 ° C, w temperaturze minus 20 ° C nie traci swojej aktywności nawet przy powtarzającym się zamrażaniu, pozostaje przy niskich wartościach pH (2,4).
  3. Choroba często występuje razem z wirusowym zapaleniem wątroby typu D, które w większości przypadków kończy się marskością.

Kiedy szczepione jest WZW typu B? - jeśli nie ma przeciwwskazań, szczepienie przeprowadza się przez pierwsze 12 godzin po urodzeniu dziecka. U wielu rodziców taka wczesna profilaktyka wywołuje jedynie oburzenie - za to, co tak wcześnie ranić szczepieniem dziecka, skoro cały jego układ odpornościowy jeszcze się nie wytwarza? Ale do tego są jasne naukowe uzasadnienia.

  1. Wirus zapalenia wątroby typu B jest przenoszony pozajelitowo (jest to główna droga zakażenia) - z interwencjami chirurgicznymi, pobieraniem krwi do testów, transfuzją krwi, chirurgią plastyczną, zabiegami stomatologicznymi, po wizycie w salonie paznokci. Szczepionka chroni w każdej sytuacji.
  2. Możliwe jest przeniesienie wirusa z ciężarnej matki na dziecko.
  3. Naukowcy odkryli, że w wielu przypadkach ludzie cierpią na zapalenie wątroby typu B bez objawów klasycznych lub zauważono bezobjawowe nosiciele.
  4. Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest konieczne dla dziecka w pierwszych godzinach życia, ponieważ możliwe jest zarażenie się bliskimi osobami, aw rozwoju choroby nie ma sezonowości, co pogarsza diagnozę.

Szczepienie jest konieczne, ponieważ wirus zapalenia wątroby typu B jeszcze nie zniknął z powierzchni ziemi. Według obliczeń - ponad 350 osób na całym świecie choruje na tę chorobę, ale jest o wiele więcej wektorów. Niebezpieczeństwo polega na tym, że tylko 1 ml krwi zawiera ogromną ilość patogennego wirusa zapalenia wątroby typu B i jest stabilny w większości płynów. Zakażenie może wystąpić w dowolnym momencie i nadal nie ma idealnego skutecznego leczenia.

Kto otrzyma szczepionkę przeciwko WZW typu B

Jeśli dana osoba wyzdrowiała z łatwej postaci zapalenia wątroby bez poważnych konsekwencji, we krwi znajdują się określone wskaźniki, jednym z nich jest HbsAg. Pojawia się 1-4 tygodnie po infekcji. Jeśli w rok po przeniesieniu choroby, zostanie ona znaleziona, a ilość pozostaje na tym samym poziomie - wskazuje to na przewlekły proces lub osoba jest nosicielem wirusa.

Dlaczego jest to ważne i jak jest związane ze szczepieniem?

  1. Choroba nie pojawia się natychmiast.
  2. Przed postawieniem diagnozy upłynie dużo czasu.
  3. Po leczeniu wirus może krążyć we krwi przez długi czas.

Istnieje wysokie prawdopodobieństwo zakażenia wirusem, a najbardziej narażone na tę chorobę są dzieci. Dlatego szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest potrzebna przede wszystkim noworodkowi. Innym sposobem ochrony dzieci zaraz po urodzeniu przed wirusowym zapaleniem wątroby typu B nie jest jeszcze wynaleziony.

W jakich przypadkach szczepionka ma kluczowe znaczenie?

  1. Jeśli osoba jest nieustannie nalewana preparaty krwi.
  2. Do wszystkich członków rodziny, w których znajduje się pacjent z wirusem zapalenia wątroby typu B lub nosicielem choroby.
  3. Szczepionka jest potrzebna dla osób, które miały kontakt z zainfekowanym materiałem biologicznym (krew pacjenta).
  4. Konieczne jest szczepienie wszystkich pracowników medycznych, zwłaszcza pracujących z materiałem biologicznym, do tej samej grupy studentów ze szkół medycznych.
  5. Szczepionka jest potrzebna przed operacją jakiejkolwiek osoby nie uprzednio zaszczepionej.
  6. Wszystkie noworodki żyjące na obszarze o wysokim wskaźniku wirusowego zapalenia wątroby typu B.
  7. Czy zaszczepiono WZW typu B dla niemowląt? - Tak, jeśli w szpitalu położniczym były jakieś przeciwwskazania lub tymczasowo odmówiono im szczepienia, rodzice są szczepieni później, w każdym wieku.
  8. Dzieci urodzone przez matki nosicieli wirusa zapalenia wątroby typu B.
  9. Obowiązkowe szczepienie dzieci w domach dzieci i szkołach z internatem.
  10. Zaszczepiają ludzi, którzy udają się do krajów, w których istnieje duże prawdopodobieństwo spotkania z chorymi lub nosicielami zakażenia.

Ile razy trzeba się zaszczepić przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B? - nie ma pewnej kwoty. Obowiązkowe minimum to znormalizowana liczba szczepień i ponownego szczepienia. Wszystko inne odbywa się na podstawie zeznań, które z kolei zależą od wielu okoliczności:

  • liczba szczepień zależy od tego, gdzie dana osoba pracuje;
  • gdzie on mieszka;
  • czy bliscy ludzie są zdrowi;
  • czy są wyjazdy służbowe do obcych krajów, w tym przypadku szczepienia są dodatkowo podejmowane.

Schemat szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Jaki jest harmonogram szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B? - jest ich kilka.

  1. W normalnych warunkach, przy normalnym urodzeniu, braku przeciwwskazań i nieprzewidzianych okolicznościach, schemat wygląda następująco: pierwsze szczepienie jest dawane dziecku po urodzeniu w ciągu pierwszych 12 godzin jego życia, a następnie po 1, 6 i 12 miesiącach. Szczepienie czterostrzałowe zapewnia ochronę immunologiczną do 18 lat. Następnie szczepionka jest oparta na zeznaniach. Wszyscy studenci medycyny są absolwentami placówek oświatowych i muszą zostać zaszczepieni. Ponadto lekarze corocznie monitorują poziom HbsAg.
  2. Istnieją inne programy szczepień. Na przykład, gdy szczepione dzieci są poddawane hemodializie. Szczepionkę podaje się cztery razy w czasie, gdy dializa nie jest wykonywana. Pamiętaj, aby stale monitorować badania krwi. Przerwa między pierwszym a drugim szczepieniem nie powinna być krótsza niż miesiąc, wszystko inne zgodnie ze wskazaniami. Ponowne szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest przeprowadzane dwa miesiące po ostatnim, czwartym szczepieniu.
  3. Jeśli dziecko urodziło się od matki, która chorowała na wirusowe zapalenie wątroby typu B i jest nosicielem wirusa - schemat ulega pewnym zmianom i wygląda inaczej: 0-1-2-12 miesięcy (szczepionki przepisuje się pierwszego dnia, potem pierwszego i drugiego miesiąca oraz rocznie).
  4. W wieku 13 lat i starsze są szczepione trzy razy zgodnie z harmonogramem od 0 do 6 miesięcy.
  5. Osoby, które idą do pracy lub długoterminowo przebywają za granicą w obszarach o niebezpiecznej sytuacji epidemicznej, szczepienia powodują awaryjny przebieg - wstrzyknięcie szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B po 1, 7, 21 dniach. Ponowne szczepienie jest obowiązkowe w rok po ostatnim wstrzyknięciu szczepionki.

Ile działa szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B? - Pełny czterokrotny kurs jest wystarczający do osiągnięcia ustawowego wieku dziecka. Następnie ponowne szczepienie zaleca się co pięć lat - ochrona nie trwa dłużej. Ale wielokrotne szczepienia nie są pokazywane wszystkim. W razie potrzeby osoba może być zaszczepiona niezależnie za opłatą.

Skład szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby i droga jego podawania

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B obejmuje:

  • białko wirusa zapalenia wątroby typu B, wciąż jest nazywane antygenem powierzchniowym, w szczepionkach dla dzieci jest zawarte w ilości 10 μg, u dorosłych 20 μg;
  • wodorotlenek glinu (adiuwant);
  • konserwant - mertiolat;
  • mała ilość śladowych ilości białek drożdżowych.

Produkuj szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B za pomocą inżynierii genetycznej. Niektórzy producenci nie zawierają konserwantów w szczepionkach.

Szczepionki są uwalniane w dawce 0,5 ml lub 1 ml, które zawierają odpowiednią liczbę jednostek powierzchniowego antygenu wirusa. Pojedyncza dawka do 19 lat, zwykle wynosi 0,5 ml, dla starszych grup jest podwojona, czyli równa 1 ml. Chorzy poddawani hemodializie otrzymują podwójną dawkę: dorośli 2 ml, dzieci 1 ml.

Gdzie jest szczepione WZW typu B? - Szczepionkę podaje się domięśniowo. Dzieci są zaszczepione w przednio-bocznej (w medycynie można usłyszeć przednio-boczną) powierzchnię uda. Dlaczego w tym miejscu? - w przypadku reakcji na szczepienie łatwiej jest manipulować. Dorośli i młodzież zaszczepiono mięsień naramienny. Szczepienie odbywa się w każdym wieku.

Nie ma potrzeby szczepienia osób, które chorowały na WZW typu B lub nosicieli HbsAg. Ale jeśli zostaną zaszczepione - szkoda nie przyniesie tego i nie dojdzie do zaostrzenia choroby.

Przed szczepieniem należy dokładnie sprawdzić fiolkę szczepionki, aby po wstrząśnięciu nie było obcych zanieczyszczeń. Zwróć uwagę, gdzie pielęgniarka otrzyma szczepionkę - nie można jej zamrozić.

Co należy zrobić przed i po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Są to ważne punkty, które w większości przypadków nie są przestrzegane, ale zależy to od tego, jak łatwo osoba przekaże szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

  1. Przed wprowadzeniem szczepionki należy zbadać rutynową analizę krwi i moczu, która pomoże lekarzowi ustalić, czy dziecko lub dorosły jest zdrowy. Dlaczego potrzebujemy takich trudności? Zaostrzenie chorób przewlekłych lub rozwój ostrej wirusowej choroby nie rozpoczyna się natychmiast od gorączki, bólów głowy, kaszlu i innych objawów. Analiza pomaga ustalić, czy dana osoba jest zdrowa i czy został zaszczepiony przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.
  2. Dwa dni przed szczepieniem przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B i po trzech do czterech po nim nie można przebywać w miejscach o dużej koncentracji ludzi. Obejmuje to pójście do sklepu, basen, przedszkole, przybycie gości, udział w wydarzeniach kulturalnych. Tak więc rodzice wykluczą możliwość infekcji, ponieważ osłabione po szczepieniu ciało dziecka jest bardzo podatne na infekcje.
  3. Czy mogę kąpać moje dziecko po szczepieniu przeciw wirusowi zapalenia wątroby typu B? Możesz się umyć i naprawdę potrzebujesz. Nie można wykluczyć w zwykły sposób wszystkich znanych i kojących zabiegów malucha. Dorośli to również dotyczy. Swędzenie miejsca wstrzyknięcia raczej spowoduje pot niż czystą wodę. Trzeba tylko pamiętać, że miejsca szczepień nie można przecierać gąbką ani podlewać wodą z jeziora lub rzeki - w tym przypadku wzrasta prawdopodobieństwo wejścia zakażenia z wątpliwych ciał wodnych.
  4. Przed szczepieniem należy zbadać lekarza. Powinien on obejmować nie tylko pomiar temperatury, ale także badanie gardła, węzłów chłonnych, słuchanie oddechu i serca.
  5. Nie należy podawać szczepionki, jeśli dziecko nie czuje się dobrze. Wszelkie prawdziwe skargi na bóle głowy, bóle brzucha lub kaszel i inokulację powinny zostać odłożone na jakiś czas. Dwa lub trzy dni możesz poczekać.
  6. Czy można przejść po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B? Spacery są przydatne w każdych warunkach, a szczepienia nie są przeciwwskazaniem. Oczywiste jest, że w deszczową i bardzo mroźną pogodę lepiej jest chwilowo odroczyć spacer. Dla dzieci w tym czasie lepiej nie chodzić na plac zabaw, a dorośli nie przebywają w dużych hałaśliwych firmach.
  7. Jeśli zostaniesz zaszczepiony osobie dorosłej, nie powinieneś pić alkoholu ani pikantnych potraw.
  8. Dla małych dzieci, jedna ważniejsza zasada - rodzice nie powinni wprowadzać nowych pokarmów do diety na tydzień przed lub bezpośrednio po szczepieniu. Nikt nie wie, jak organizm reaguje na nowe jedzenie. Czasami niemowlęta mają objawy alergiczne nie na szczepieniach, ale na niezwykłym produkcie dla dziecka.
  9. I na koniec, w ciągu 30 minut po szczepieniu, musisz pozostać pod opieką pracownika służby zdrowia, który wykonał zastrzyk. W przypadku wyraźnej reakcji w klinice łatwiej jest zapewnić pomoc w nagłych wypadkach niż w połowie drogi do domu.

Reakcja dzieci i dorosłych na szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Nowoczesne szczepionki są tak dobrze wykonane, że komplikacje i reakcje organizmu na nie są niezwykle rzadkie. Jakie są możliwe skutki uboczne szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B?

  1. Indywidualna nietolerancja substancji składających się na szczepionkę objawia się złym samopoczuciem, alergicznymi wysypkami w miejscu wstrzyknięcia, bardziej poważnymi objawami alergicznymi - rozwojem obrzęku Quinckego.
  2. Powikłania po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B są powszechne i lokalne, często występują niezwykle rzadko i objawiają się złym samopoczuciem, gorączką, nudnościami, bólem w okolicy brzucha i stawów.
  3. Miejscowe powikłania objawiają się w postaci zaczerwienienia, bólu i gęstości w miejscu podania szczepionki.

Nie ma wyraźnych objawów klinicznych dotyczących szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B - praktycznie każda szczepionka jest dobrze tolerowana, a reakcje na nią obserwuje się w rzadkich przypadkach. Często można je znaleźć w przypadku nieprzestrzegania zasad transportu ampułek z substancją czynną lub jeśli osoba zachowuje się nieprawidłowo po szczepieniu. Czasami reakcja może rozwinąć się nie przy pierwszym wprowadzeniu, ale po drugim lub trzecim szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. W tym przypadku konieczne jest wykluczenie nietolerancji substancji, które tworzą szczepionkę.

Przeciwwskazania do szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Aby otrzymać poradnik medyczny od szczepienia, musisz mieć dobre powody. Istnieją tymczasowe i trwałe przeciwwskazania do immunizacji.

W przypadku zaostrzenia się chorób przewlekłych lub ostrych zakażeń, zaszczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest odraczane do całkowitego wyleczenia.

  • Jeśli dziecko urodziło się przedwcześnie i waży mniej niż 2 kg - szczepionka nie jest wykonywana przed normalizacją masy ciała.
  • Po chemioterapii silnymi lekami, które obniżają odporność, szczepionkę można odłożyć na kilka miesięcy.
  • Przeciwwskazania do szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B są również stanami niedoboru odporności: onkologia, ciąża, AIDS, złośliwe choroby krwi.
  • Nie należy podawać szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B z silną alergią na wcześniejsze podanie leku.
  • Szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

    Po tym wszystkim pozostaje tylko decyzja o wyborze szczepionki. Jest ich wielu i co roku poprawiają się. Spośród szczepionek najczęściej stosowanych na rynku medycznym istnieją:

    • Angeryx B (Belgia);
    • HB-Vaxll (USA);
    • Biowac-B;
    • Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest rekombinowana;
    • Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B to rekombinowane drożdże;
    • "Eberbiwak HB" to wspólna rosyjska i kubańska szczepionka;
    • Izraelski Sci-B-Vac;
    • "Euwax B";
    • Indyjski "Shanwak-B".

    Którą szczepionkę powinienem wybrać z WZW typu B? Wystarczy to, co kupują instytucje medyczne. Wszystkie szczepienia są dobrze tolerowane. Ale jeśli wystąpiła reakcja na pierwszą inokulację - lepiej zastąpić następną. Ważne jest, aby skonsultować się ze specjalistami, którzy często pracują ze szczepieniami.

    Czy potrzebujesz szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B? Teraz to pytanie wydaje się niewłaściwe. Lepiej w dzieciństwie, aby w pełni provaktsinirovatsya niż walczyć z konsekwencjami poważnej infekcji. Jeśli nie jest to samo szczepienie, które jest przerażające, ale możliwe konsekwencje lub reakcje na szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dziecka - ważne jest, aby przygotować się na to wcześniej, prosząc o to specjalistę.

    Jakie mogą być konsekwencje szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (B)

    Wirusowe zapalenie wątroby jest chorobą zakaźną wywołaną przez wirusy hepatotropowe, które uszkadzają komórki wątroby. Zakażenie prowadzi do zmian strukturalnych, które mogą prowadzić do marskości wątroby, włóknienia lub nowotworów złośliwych. W zależności od rodzaju wirusa zakażenie może wystąpić drogą kałowo-doustną (poprzez wodę pitną o niskiej jakości, zanieczyszczone produkty), krwią lub kontaktem seksualnym.

    Istnieje pięć głównych typów patogenów: A, B, C, D i E. Aby zapobiec tej chorobie, stosuje się specjalne szczepionki zawierające białko immunogenne. Obecnie istnieją szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B, które są stosowane w praktyce klinicznej.

    Konsekwencje szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby nie pojawiają się w większości przypadków.

    Czym jest szczepionka?

    Szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby są sterylną zawiesiną, która obejmuje wirus zapalenia wątroby hodowany w specjalnej pożywce, a następnie zabijany formaldehydem (trucizna działająca na komórki).

    Takie wirusy są hodowane w specjalnych laboratoriach. Przyczyniają się do powstania trwałej odporności na tę chorobę. W tym samym czasie szczepionki nie powodują choroby. Powtarzany lek podaje się w celu wzmocnienia odpowiedzi immunologicznej.

    W niektórych krajach procedura szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A lub B nie jest uwzględniona w kalendarzu szczepień i może zostać porzucona. Jednak lekarze nadal zalecają szczepienia, ponieważ ostatnio liczba zarażonych osób gwałtownie wzrosła.

    Ryzyko zarażenia wzrasta w następujących przypadkach:

    • Jeden z członków rodziny jest zarażony chorobą.
    • Planowane wakacje w gorących krajach, w których choroba rozprzestrzenia się szybko.
    • Matka miała wirusa we krwi, a infekcja miała miejsce w czasie ciąży.
    • Rodzice noworodka stosują narkotyki.
    • W wiosce, w której mieszka rodzina, wybuchła epidemia.

    Jak przebiega szczepienie?

    Nie ma osobnego schematu szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A. Lekarze zalecają szczepienia dziecka przeciwko tej chorobie w ciągu roku, a szczepionkę przypominającą należy podawać po 6 do 18 miesiącach, zgodnie z instrukcjami leku.

    Schemat szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B:

    • Standardowy program przewiduje wprowadzenie szczepionki po 1, 3, 6 miesiącach.
    • Jeśli matka jest zarażona wirusowym zapaleniem wątroby typu B, pierwotne szczepienie wykonuje się natychmiast po urodzeniu dziecka, a następnie szczepionkę podaje się co miesiąc, pół roku i rok.
    • Jeśli konieczna jest interwencja chirurgiczna, aby odporność szybko się rozwijała, lek podaje się natychmiast po urodzeniu, a następnie w 7 i 21 dniu życia. Ponowne szczepienie wykonuje się, gdy dziecko ma rok.

    Pomiędzy pierwszą a drugą inokulacją można zwiększyć interwał o 4 miesiące. Wraz z wprowadzeniem szczepionki po raz trzeci ten okres wynosi od 4 do 18 miesięcy. Jeśli ją zwiększysz, odporność nie powstanie.

    Szczepionka jest wstrzykiwana do mięśnia na zewnątrz uda. Jednocześnie całkowicie wchodzi w krew, umożliwiając organizmowi zapewnienie pełnej ochrony immunologicznej. Dzieci, które mają więcej niż trzy lata i dorośli są wstrzykiwane w ramię.

    Nie zaleca się wprowadzania szczepionki do pośladka, ponieważ w tym przypadku lek podaje się do warstwy tłuszczowej, co pogarsza jej wchłanianie i zwiększa ryzyko wystąpienia reakcji negatywnych.

    Podskórne podawanie leku zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, w postaci zaczerwienienia i kondensacji w miejscu wstrzyknięcia.

    Charakter tolerancji szczepionki

    Odpowiedź na szczepienie przeciwko zapaleniu wątroby może być inna. Często jest to wariant normy, ale czasami wymaga specjalnej interwencji medycznej. W większości przypadków szczepionka jest dobrze tolerowana i nie powoduje żadnych skutków ubocznych.

    Reakcja na zaszczepienie u dorosłych

    Dorośli łatwiej znosić szczepionkę niż dzieci. W bardzo rzadkich przypadkach obserwują:

    • Uszczelnienie w miejscu wstrzyknięcia.
    • Słabość i złe samopoczucie.
    • Ból w jamie brzusznej.
    • Ból stawów.
    • Nudności i zdenerwowanie krzesła.
    • Uli.
    • Swędzenie.
    • Powiększanie węzłów chłonnych.
    • Warunki prescensory.
    • Zwiększona temperatura ciała.

    Jak uniknąć negatywnej reakcji na inokulację

    Aby zaszczepić działania, które przeszły bez konsekwencji, musisz przestrzegać następujących zasad:

    • Aby uniknąć reakcji alergicznych, niektórzy lekarze zalecają dawanie dziecku na trzy dni przed szczepieniem przeciwhistaminowym.
    • Przed wizytą w szpitalu należy wyjaśnić dziecku, czym jest szczepionka i jaka jest jej konieczność. Mów o bólu krótkotrwałym.
    • Zbierz wszystkie informacje o szczepionce, która zostanie wprowadzona, wyjaśnij przeciwwskazania i zadaj lekarzowi wszystkie interesujące Cię pytania.
    • Przed szczepieniem lekarz musi przeprowadzić badanie. W przypadku objawów przeziębienia lek nie jest zalecany, ponieważ zwiększa się ryzyko wystąpienia reakcji ujemnych.
    • Rodzice powinni trzymać się z daleka, nie martw się i nie krzycz na dziecko, ponieważ jest wrażliwy na ich stan.
    • Podczas szczepienia należy utrzymywać kontakt wzrokowy z dziećmi. Porozmawiaj z nimi cichym, spokojnym głosem.
    • Po przeprowadzeniu szczepienia rodzice powinni spędzić trochę czasu z dzieckiem pod nadzorem lekarza. Pomimo tego, że reakcje anafilaktyczne występują rzadko, kiedy się pojawią, dziecko będzie potrzebowało pomocy lekarza.

    Co zrobić, jeśli reakcja jest negatywna

    W przypadku, gdy temperatura wzrosła o ponad 38,5 stopnia, dziecko czuje się źle i jest kapryśne, aby podać mu lek przeciwgorączkowy oparty na paracetamolu lub ibuprofenie.

    Używaj również mechanicznych metod chłodzenia, przetrzyj dziecko ręcznikiem zwilżonym ciepłą wodą (bez dodatku alkoholu lub octu). Jeśli temperatura utrzymuje się na wysokim poziomie w czwartym dniu po szczepieniu, należy skonsultować się z lekarzem.

    Jeśli w obecności gorączki dziecko ma konwulsje lub zaczyna tracić przytomność, należy natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską.

    W przypadku zastrzyku obrzęku (do 5 cm) lub bolesnego pieczęci (do 2 cm), nie ma potrzeby stosowania maści leczniczych lub płynów. Nie zaleca się zwilżania obszaru, ponieważ może to nasilić reakcję. Jeśli rozmiar pieczęci przekroczy normę lub nie zniknie on sam w ciągu tygodnia, należy zasięgnąć porady lekarza. Może to wskazywać, że lek został wstrzyknięty nieprawidłowo lub wprowadzono infekcję. Możesz potrzebować operacji.

    Gdy świąd, zapalenie błony śluzowej nosa lub pokrzywki, które wskazują reakcji alergicznej, to jest konieczne zapewnienie dziecku leki przeciwhistaminowe (Fenistil, Suprastin, Diazolin). Należy go przyjmować zgodnie z instrukcjami i zaleceniami pediatry.

    Jeśli skutki uboczne układu pokarmowego manifestują się przez długi czas i powodować dyskomfort dla dziecka, można użyć sorbentów (smektytu z węglem aktywnym, ENTEROSGEL). W przypadku, gdy objawy nie znikają, ale nasilają się, warto skonsultować się z lekarzem.

    Jeżeli w wyniku szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A lub jakichkolwiek efektów ubocznych w układzie nerwowym (ton utrata mięśni, drgawki), to konieczne jest sprawdzenie neurologa i epileptolog.

    Konsekwencje

    Mechanizm działania szczepionki został wystarczająco zbadany, ale w rzadkich przypadkach powikłania po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby mają następującą postać:

    • Rozwój ciężkiego powikłania to obrzęk Quinckego (ostra reakcja alergiczna spowodowana wielokrotnym kontaktem z alergenem).
    • Zapalenie mięśnia sercowego (zapalenie mięśnia sercowego).
    • Artretyzm (zapalenie stawów).
    • Kłębuszkowe zapalenie nerek (choroba nerek, która charakteryzuje się zapaleniem kłębuszków nerkowych).
    • Bóle mięśni (bóle mięśni, wynikające ze zwiększonego napięcia).
    • Neuropatia (uszkodzenie nerwu zapalnego).
    • Zaostrzenie chorób przewlekłych.

    W jakich przypadkach mogą wystąpić komplikacje

    Pojawienie się powikłań to różne czynniki:

    • Stan układu odpornościowego. Jeśli dana osoba ma wrodzone lub przewlekłe choroby, które okresowo nasilają się, zwiększa się ryzyko powikłań.
    • Naruszenie warunków przechowywania i transportu szczepionki. Preparaty należy przechowywać w temperaturze od + 2 do + 8 stopni w specjalnej lodówce. Szczepionki są transportowane w specjalnych pojemnikach. Gdy przegrzewają się lub zamrażają leki, tracą swoje właściwości, co może wywołać rozwój wszelkiego rodzaju komplikacji.
    • Nieprzestrzeganie zasad i technik wprowadzania szczepionki. W takim przypadku wzrasta ryzyko wystąpienia reakcji miejscowej.

    Przeciwwskazania

    Nie zaleca się szczepienia w następujących przypadkach:

    • Obecność nadwrażliwości na składniki szczepionki.
    • Choroby autoimmunologiczne.
    • Astma oskrzelowa.
    • Wodogłowie.
    • Padaczka.
    • Dziecięce porażenie mózgowe.
    • Choroby onkologiczne.
    • Ciężkie choroby serca i naczyń krwionośnych.
    • Jeżeli w momencie szczepienia ma on ostrą postać choroby zakaźnej.
    • Podczas zaostrzenia chorób przewlekłych.
    • Jeśli dziecko urodziło się przedwcześnie, a jego waga jest mniejsza niż 2 kilogramy.
    • W przypadku, gdy odpowiedź na pierwszą szczepionkę była zbyt silna.

    Nie bój się szczepień, ponieważ pomaga chronić się przed śmiertelnymi chorobami.

    Jakie jest prawdopodobieństwo śmiertelnego wyniku tej choroby?

    W przypadku wirusa A zgony występują bardzo rzadko i występują tylko wtedy, gdy proces przebiega błyskawicznie. W tym przypadku u pacjenta wystąpi ostre zapalenie komórek wątroby, następnie martwica i rozwój niewydolności wątroby.

    U dzieci poniżej jednego roku życia bardzo trudne jest zakażenie. Chorobie towarzyszą powikłania i powoduje ona negatywne konsekwencje.

    Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest bardziej niebezpieczne, ponieważ może powodować marskość wątroby lub raka. Praktycznie u 90% dzieci zarażonych tą infekcją choroba staje się przewlekła. Ponadto często daje powikłania w postaci zapalenia mięśnia sercowego, kłębuszkowego zapalenia nerek lub bólu stawów. Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B i jej skutki uboczne nie są tak niebezpieczne jak sama choroba.