Recenzje Pegasys

Zasilanie

Produkt: Moździerz

Michael (pozytywne opinie)

Moja niespokojna młodzież odcisnęła ogromny piętno na moim zdrowiu. Kiedy podjąłem właściwą drogę i założyłem rodzinę, zdiagnozowano u mnie zapalenie wątroby typu B. Nie podejrzewałem nawet, że przeszedłem biochemiczny test krwi, ALT i AST były wielokrotnie podwyższane. Naukowcy zaczęli rozumieć, przeprowadzali badania, a co za tym idzie, zapalenie wątroby typu B. Przepisywali zastrzyki Pegasys raz w tygodniu i Ribavirin. Czytałem skutki uboczne i stało się złe, myślałem, że nie zniosę tego. Lekarz powiedział, że jeśli chcę żyć, muszę dostosować się do dobrego i pilnie rozpocząć leczenie. Lek jest bardzo drogi, ale zdrowie jest droższe, a lekarz obiecał, że pomoże otrzymać Pegasys za darmo, zgodnie z programem federalnym. Skutki uboczne są straszne, ból całego ciała, zawroty głowy, drętwienie dłoni i stóp, ale wszystko to pojawia się w ciągu kilku godzin po wstrzyknięciu, następnego dnia poprawia się samopoczucie. W sobotę robię zastrzyk, który odpoczywał w niedzielę i w poniedziałek do pracy. Przebieg leczenia jest bardzo długi, co najmniej pół roku, ale lepiej leczyć rok. Byłem na tych zastrzykach przez nieco ponad 6 miesięcy. Dwa razy zrobiłem testy, nie było wirusa we krwi, wskaźniki zbliżały się do normy. Cieszę się, że leczenie jest na korzyść, a pobochki to jest główne zadanie, a wsparcie bliskich ma również wielkie znaczenie. Kiedy jesteś bardzo chory i bliskiej rodziny, staje się łatwiejsze.

Kira (pozytywne opinie)

Dobry lek przeciwwirusowy

Wirusowe zapalenie wątroby typu C stwierdzono, gdy wystąpiły objawy zaburzeń czynności wątroby. Pegasysom był leczony przez długi czas, przez 48 tygodni. Wstrzyknięcie wykonano raz na tydzień podskórnie w żołądku. Powiem, że wstrzyknięcie jest absolutnie bezbolesne. Początkowo po wstrzyknięciu odczuwano bardzo silny ból głowy, mdłości, ale stopniowo dyskomfort minął. Trochę później zaczęło się depresja i zaczęły mnie boleć nogi. Ale pod koniec kursu testy były dobre, a wirusy zniknęły, więc już się nie pojawiły. To po prostu złe, że lek jest bardzo drogi i dlatego nie każdy ma szansę na wyzdrowienie.

Pegasys

Opis jest aktualny 02.10.2015

  • Nazwa łacińska: Pegasys
  • Kod ATX: L03AB11
  • Składnik aktywny: Peginterferon alfa-2a (Peginterferon alfa-2a)
  • Producent: F.Hoffmann-La Roche (Szwajcaria)

Skład

  • W jednej fiolce leku Pegasys znajduje się 180 lub 135 μg peginterferon alfa-2a.
  • W jednej probówce strzykawkowej preparat Pegasys wynosi 180 lub 135 μg peginterferon alfa-2a.
  • W jednym preparacie ProKlik z automatycznym wtryskiem Pegasys ma 180 lub 135 mcg peginterferon alfa-2a.

Substancje pomocnicze: kwas octowy, chlorek sodu, alkohol benzylowy, polisorbat 80, octan sodu, woda.

Forma wydania

Przezroczysty, bezbarwny lub z roztworem do iniekcji podskórnych.

  • 1 ml roztworu w fiolce, jedna lub cztery fiolki w paczce z tektury.
  • 0,5 ml roztworu w probówce strzykawkowej z igłą iniekcyjną, jedną strzykawką w paczce z tektury.
  • 0,5 ml roztworu w automatycznym iniekcji ProKlik, jeden automatyczny wstrzykiwacz z rurką ze strzykawką i igłą w paczce z tektury.

Działanie farmakologiczne

Farmakodynamika i farmakokinetyka

Farmakodynamika

Struktura substancji czynnej ma bezpośredni wpływ na jej kliniczne i farmakologiczne właściwości. Na przykład rozmiar i rozgałęzienie konstrukcji określa stopień absorpcji, dystrybucji i usuwania peginterferon alfa-2a.

Possesy antyproliferacyjny i antywirusowy aktywność. U osób z Wirusowe zapalenie wątroby typu C zmniejszenie zawartości RNA wirus w odpowiedzi na leczenie lekiem występuje w 2 etapach. Pierwszy etap występuje po 2 do wstrzyknięcia, drugi etap - przez 1-3 miesiące. Rybawiryna nie wpływa na kinetykę wirusa w pierwszych 6 tygodniach u osób otrzymujących terapię skojarzoną Rybawiryna i alpha-2a przez peginterferon.

Farmakokinetyka

Po podaniu podskórnym lek zaczyna być wykrywany we krwi po 4-6 godzinach. Po kolejnych 20 godzinach stężenie osiąga 80% wartości maksymalnej. Czas maksymalnego stężenia wynosi 3-4 dni. Całkowita biodostępność zbliża się do 84%.

Występuje w dużych stężeniach we krwi, nerkach, wątrobie i szpiku kostnym. Lek wydalany jest głównie z moczem. Okres półtrwania po podaniu dożylnym sięga 80 godzin, a po podaniu podskórnym około 7,5 dnia.

Farmakokinetyka u mężczyzn i kobiet nie jest różna.

Podskórne podawanie leku należy wykonać w okolicy ściany brzusznej z przodu i na biodrach, ponieważ stopień wchłaniania w tych miejscach jest wyższy o 20-30%.

Wskazania do stosowania

  • Wirusowe zapalenie wątroby typu C typ przewlekły u dorosłych z dodatnim wynikiem RNA HCV, w tym na tle infekcji HIV. Leczenie skojarzone z Rybawiryna pokazano pacjentom z Wirusowe zapalenie wątroby typu C, wcześniej nie otrzymywały żadnej terapii lub w przypadku nieskuteczności monoterapii interferonem alfa i terapii skojarzonej Rybawiryna. Monoterapia Pegasys wykonuje się w przypadku przeciwwskazań do przyjęcia Rybawiryna.
  • Wirusowe zapalenie wątroby typu B typ przewlekły HBeAg-pozytywne i HBeAg-ujemny u pacjentów z wyrównaną czynnością wątroby i objawami replikacji wirusa, zwiększoną aktywnością ALT i potwierdzone przez histologicznie zapalny proces wątroby lub jej zwłóknienie.

Przeciwwskazania

  • Autoimmunologiczne zapalenie wątroby.
  • Ciężka forma niewydolność wątroby.
  • Niewyrównana marskość wątroby.
  • Marskość wątroby z więcej niż sześcioma punktami Skala Child-Pugh na tle współzakażenie HIV-WZW typu C, jeśli ten wskaźnik nie zostanie wywołany hiperbilirubinemiaz powodu przyjęcia Atazanawir, Indinavir i podobne leki.
  • Dekompensacja ciężkich postaci chorób sercowo-naczyniowych.
  • Wiek poniżej 3 lat (ze względu na dostępność w przygotowaniu alkohol benzylowy).
  • Ciąża i laktacja.
  • Uczulenie do interferony alfa, preparaty otrzymane przez inżynierię genetyczną za pomocą E. coli lub którykolwiek ze składników preparatu.

Skutki uboczne Pegasys

  • Skutki uboczne w postaci infekcji: zapalenie oskrzeli, infekcje dróg oddechowych, proste opryszczka, kandydoza jama ustna, zapalenie płuc, infekcje skóry, zapalenie wsierdzia, Zapalenie ucha zewnętrznego, inne infekcje bakteryjne lub grzybicze.
  • Nowotwory: nowotwory wątroby (łagodne i złośliwe).
  • Efekty z krwi: powiększenie węzłów chłonnych, niedokrwistość, trombocytopenia, pancytopenia, aplazja szpiku kostnego.
  • Wpływ odporności: anafilaksja, zapalenie tarczycy, układowy toczeń rumieniowaty, sarkoidoza, plama małopłytkowa, reumatoidalne zapalenie stawów, obrzęk naczynioruchowy.
  • Efekty ze sfery hormonalnej: cukrzyca, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, cukrzycowa kwasica ketonowa.
  • Efekty metabolizmu: anoreksja, odwodnienie.
  • Skutki psychiki: lęk, depresja, bezsenność, agresja, zaburzenia emocjonalne, nerwowość, myśli samobójcze, depresja libido, halucynacje, pomysły zabójcze.
  • Skutki działania nerwowego: parestezje, ból głowy, drżenie, zawroty głowy, zaburzenia koncentracji i pamięci, osłabienie, omdlenia, migrena, przeczulica, hipoestezja, koszmary nocne, senność, śpiączka, neuropatia obwodowa, drgawki, stany zapalne nerwu twarzowego, udar niedokrwienny.
  • Skutki widzenia: zaburzenia widzenia, retinopatia, ból w oczach, zmiany zapalne oczu, xerophthalmia, krwotok siatkówkowy, zmiany w naczyniach siatkówki, owrzodzenie rogówki, utrata wzroku, oderwanie siatkówki.
  • Skutki ze strony słuchu: ból w uchu, zawroty głowy, utrata słuchu.
  • Skutki krążenia: tachykardia, obrzęki obwodowe, nadciśnienie tętnicze, zawał mięśnia sercowego, stagnacja niewydolność serca, częstoskurcz nadkomorowy, dławica piersiowa, krwotok w mózgu, migotanie przedsionków, Kardiomiopatia, zapalenie osierdzia, zapalenie naczyń.
  • Efekty oddechowe: duszność, kaszel, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, krwawienie z nosa, obrzęk zatok, nieżyt nosa, śródmiąższowe zapalenie płuc, ból gardła, zator tętnicy płucnej.
  • Skutki trawienia: biegunka, wzdęcia, wrzód trawienny, nudności, bóle brzucha, wymioty, niestrawność, owrzodzenie błon śluzowych jamy ustnej, zapalenie języka, krwawiące dziąsła, zapalenie jamy ustnej, krwawienie z przewodu pokarmowego, zapalenie trzustki.
  • Efekty z układu wątrobowo-żółciowego: zapalenie dróg żółciowych, zaburzona czynność wątroby, dystrofia wątroby tłusty charakter, niewydolność wątroby.
  • Efekty ze skóry: zapalenie skóry, łysienie, suchość skóry, swędzenie, wysypka, zwiększone pocenie się, pokrzywka, łuszczyca, egzema, nadwrażliwość na światło, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, rumień wielopostaciowy.
  • Efekty układu mięśniowo-szkieletowego: skurcze, bóle mięśniowe, osłabienie mięśni, bóle stawów, zapalenie stawów, ból w plecach, zapalenie mięśni, rabdomioliza.
  • Efekty ze strefy moczowo-płciowej: impotencja, niewydolność nerek.
  • Ogólne efekty: gorączka, astenia, ból, drażliwość, osłabienie, ból w klatce piersiowej, złe samopoczucie, zespół grypopodobny, hamowanie, pragnienie, uderzenia gorąca, utrata masy ciała.
  • Zmiany laboratoryjne: zwiększona aktywność AlAT, hiperglikemia, hiperbilirubinemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipofosfatemia, hipoglikemia, hipertriglicerydemia.

U 1-5% pacjentów tworzenie przeciwciał interferon.

Instrukcja użytkowania Pegasisa (metoda i dawkowanie)

Instrukcja dla Pegasys nakazuje prowadzenie leczenia lekiem tylko pod nadzorem wykwalifikowanego specjalisty, który ma doświadczenie w terapii WZW typu B i C. Podczas leczenia skojarzonego należy stosować rybawirynę zgodnie z instrukcjami dla tego leku.

Tryb standardowy

Lek podaje się podskórnie w okolicę jamy brzusznej z przodu lub w udo raz na 7 dni.

Kiedy HBeAg-pozytywne i HBeAg-negatywny WZW typu B zaleca się stosowanie przewlekłego leku w dawce 180 μg raz na 7 dni przez 48 tygodni.

Kiedy Wirusowe zapalenie wątroby typu C 180 μg raz dziennie przez 7 dni w postaci monoterapii lub razem z Rybawiryna.

Ze wspólną recepcją z Rybawiryna czas trwania terapii i dawkowania Rybawiryna bezpośrednio zależą od genotypu patogenu i są opracowywane przez doświadczonego specjalistę.

Postać leku w dawce 135 mg stosuje się w przypadkach zaburzeń czynności nerek lub wątroby.

Przedawkowanie

Wraz z wprowadzeniem kilku dawek leku na raz, nie było poważnych i niepożądanych skutków terapii.

Hemodializa Nieefektywny. Selektywne antidotum jest nieobecne.

Interakcja

Farmakokinetyczne interakcje między Pegasys i Rybawiryna (lub Lamiwudyna) nie wykryto u pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C lub B.

Lek stosowany razem może zwiększyć stężenie Metadon.

Połączenie z Telbiwudyna może zwiększyć ryzyko rozwoju neuropatia typ peryferyjny.

Nie zaleca się mieszania leku z innymi lekami, ponieważ nie przeprowadzono badań dotyczących ich zgodności.

Warunki sprzedaży

Zakup jest możliwy tylko na receptę.

Warunki przechowywania

Lek należy przechowywać w ciemnym miejscu w temperaturze 2-8 ° C, zabrania się zamrażać. Trzymaj z dala od dzieci.

Data wygaśnięcia

Trzy lata dla strzykawek i dwa lata dla automatycznych wtryskiwaczy.

Instrukcje specjalne

Jeśli w leczeniu leku pojawią się oznaki zaburzeń psychicznych lub myśli samobójcze zostaną ujawnione, zaleca się zaprzestanie leczenia lekiem Pegasys i rozpoczęcie niezbędnego leczenia.

Zainicjowanie terapii za pomocą leku jest możliwe z następującymi wartościami początkowymi wskaźników: płytki krwi ponad 90 000 pierwiastków / μl; neutrofile ponad 1500 pierwiastków / μl, hormony TTG i T4 w granicach normy, Limfocyty CD4 + więcej niż 200 elementów / μl, RNA HIV-1 mniej niż 5000 kopii / ml u osób z HIV.

Po rozpoczęciu terapii należy regularnie monitorować testy laboratoryjne.

Leczenie lekami wiąże się z czasowym spadkiem liczby płytek krwi, leukocytów i neutrofili, które powróciły do ​​pierwotnego poziomu.

Pegasys ma niewielki wpływ na zdolność do zarządzania urządzeniami mobilnymi. W przypadku senności lub osłabienia zaleca się zaniechanie takich działań.

Analogi

Pegferon Peg, Alfaferon, Blastoferon, Genferon, Viferon, Peg-Interferon, Rebif, Silatron, PegIntron, Algeron.

Algeron czy Pegasys, co jest lepsze?

Algheroon jest stosunkowo młodym lekiem, ale jego twórcy twierdzą, że jest on skuteczniejszy niż inne analogi i powoduje mniej skutków ubocznych. Skład preparatów jest podobny, ale nie taki sam (różnią się budową i proporcją izomerów substancji czynnej). Cena: Algheroon o rząd wielkości niższy, co jest odczuwalne dla większości pacjentów. Daje to dostęp do leczenia zapalenia wątroby wielu osobom, które z przyczyn ekonomicznych nie mogły sobie pozwolić na leczenie pegylowane interferony.

Pegintron lub Pegasys, co jest lepsze?

PegIntron, Podobnie jak Pegasys, jest to skuteczny lek przeciw wirusowi zapalenia wątroby, ale ten pierwszy ma więcej form produkowanych dawek. Więcej leków nie różni się (koszt, metoda i częstotliwość przyjmowania). Wybór powinien zostać dokonany przez wykwalifikowanego specjalistę na podstawie genotyp czynnik sprawczy i klinika choroby.

Dzieci

Roztwór leku obejmuje alkohol benzylowy, który może powodować ciężkie powikłania u dzieci poniżej 3 lat, w tym śmiertelne.

U osób w wieku 5-17 lat przyjmujących Pegasys i Rybawiryna, po 48 tygodniach leczenia wykryto opóźnienie rozwoju fizycznego.

W czasie ciąży i laktacji

Lek jest zabroniony do stosowania w tych okresach.

Opinie o Pegasys

Opinie na temat Pegasys na forach są sprzeczne, ale większość z nich świadczy, jeśli nie o leczeniu, a następnie o znacznej poprawie stanu. W niektórych przypadkach rejestrowane są utrata masy ciała, nudności, drażliwość i ogólna nieefektywność. Wynika to częściowo z faktu, że skuteczność leczenia zależy, między innymi, od genotypu wirusa i indywidualnych cech pacjenta, od obecności współzakażenia.

Cena Pegasys, gdzie kupić

Kup Pegasys w Moskwie 180 mkg # 1 będzie kosztować 6 600-11,000 rubli, cena Pegasys 180 μg nr 1 średnio w Rosji prawie nie odbiega od powyższego.

Cena na Ukrainie preparatu Pegasys o tej samej formie zwolnienia wynosi blisko 2950 hrywien.

W rzadkich przypadkach lek jest anulowany, a ze względu na wysokie koszty i pacjent stara się sprzedawać niezależnie zakupione leki, umieszczając reklamy takie jak "Sprzedawanie Pegasys". Należy pamiętać, że kupując te leki na rynku wtórnym, ich skuteczność nie jest gwarantowana.

Opinie o Pegasys

Otrzymaliśmy prawdziwe recenzje na temat Pegasys, które publikują nasi użytkownicy. Najczęściej odpowiedź jest pisana przez matki małych pacjentów, ale także opisują osobistą historię stosowania leku na sobie.

Przewlekłe zapalenie wątroby typu C:
- przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C u dorosłych pacjentów z dodatnim HCV RNA, bez marskości lub z wyrównaną marskością wątroby, w tym. oraz z klinicznie stabilną koinfekcją HIV (monoterapia lub kombinacja z rybawiryną). Połączenie rybawiryny u pacjentów z przewlekłym zapaleniem wątroby typu C, którzy nie otrzymywali wcześniej terapii lub przed nieskuteczność interferonu alfa w monoterapii (pegylowanym lub niepegylowanym) i terapii skojarzonej z rybawiryną. Monoterapia jest wskazana w przypadku nietolerancji lub przeciwwskazań do rybawiryny. Przewlekłe zapalenie wątroby typu B:
- przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B HBeAg dodatnich i HBeAg dorosłych pacjentów z chorobą wątroby, wyrównaną i objawy wirusowej replikacji, zwiększenie aktywności ALT i histologicznie potwierdzonym zapalenie wątroby i / lub zwłóknienia.

Dyskusja

. możesz. Oddawałem PCR-ku jako minus przez 1,5 roku, chociaż przeciwciała przetrwały do ​​końca życia. Do tej pory najlepszym lekarstwem na 2. generacji w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C yavlyaetsya Pegasys zastrzyków i Rebetol, leki są bardzo toksyczne, więc nie mogą być podjęte w czasie ciąży i karmienia piersią, czy lepiej jest rozpocząć leczenie, gdy dziecko się urodzi i trochę dorosnąć, ponieważ trudno jest młodemu człowiekowi poddać się leczeniu, dużo pobochek, ale odwracalne. Jest dokładnie je w Kransodare programu państwowego, które zapewniają leczenie bezpłatnie, wystarczy się tam dostać, chociaż trudno jest dostać już tych, którzy mają marskość i brak odpowiedzi na leczenie.. W badaniach tych programów już istniejących.

Właśnie wróciłem z Alanyi. Najlepsza plaża, idealny piasek w sieci Pegasys, to 3 z nich, 4 * i 2 5 *. 8 nocy 5 * (królewskie) dla 4 osób byliśmy warty 90t. Doskonale wypoczęty.

. кве z Hepatitis С, był leczony przez pół roku, leczenie drogie, jeśli chodzi o, ale można wygrać. Mam 1,5 roku po leczeniu - MINUS. Obecnie leczone jest tylko najlepsze lekarstwo Pegasys w zastrzykach i Rebetol (wszystkie interferony). Tak, leczenie jest ciężkie, dużo pobocheków, ale warto. Znaleziono po roku po porodzie, w czasie ciąży nie było, dziecko jest zdrowe, od matki do dziecka przekazywane są przeciwciała, może trwać do 3 lat, konieczne jest kontrolowanie.

. z tak zaniedbaną formą zapalenia wątroby, jak mój syn, leki nie działały. Podczas regularnych konsultacji w RCCH lekarz zalecił nam jak najszybsze rozpoczęcie leczenia lekiem Pegasys. Ale ten lek jest bardzo drogi. Nie mogę tego kupić sam. Apeluję do ciebie i mam nadzieję, że życzliwi ludzie odpowiedzą i pomogą Maximowi. On naprawdę potrzebuje Pegasysa. To jest nasza jedyna nadzieja na powrót do zdrowia! " A może ci przypomnieć: dobrze, że ty (twoje dziecko) z hep-b jesteś już zaszczepiony.

. Cokolwiek na ogół wymyśli taki lek, a może szczepionkę, za pomocą której można go łatwo wyleczyć. Nauka idzie naprzód. Inteferony tak ciężko, nadal importowane traktowane Pegasys i Rebetol po wstrzyknięciu tygodniu, leczenie było bardziej lub mniej państwa, ale uczucie zmęczenia ciągłym, ale w końcu to był twardy, zrobiłem 2 tygodnie nie zostały odzyskane, minus był na 2 strzały, ale potem cyna, po kiełbasą terapii pewno nie dziecinne miesiąc gdzieś, uważa się zwariować, dziękuję rodzina Bóg wspiera mnie, dobrze zrobione, co przyczynia się poddać.

Recenzje Pegasus

Opinie o Pegasys

A mój kolega potraktowano Pegasys + rybawiryna, tylko pod nadzorem medycznym, jest dobrze tolerowane jakiekolwiek dolegliwości Miała jej zapalenie wątroby odkryte przez przypadek przez prof. analiza przeprowadziła analizy, jest bardzo pryncypialna w tej sprawie i jak powiedzieli lekarze bardzo szybko, pegaz pomógł jej.

Teściowa traktuje moje geppapit Pegasys (odkryte przez przypadek, a najważniejsze, że w tym czasie), po kursie wirusa nie zostanie znaleziony podczas leczenia towarzyszą nudności i osłabienie.

Pegasys jest dobrym lekarstwem z wirusem zapalenia wątroby typu C, nakłułem mojego sąsiada, podszedł do niej i pomógł walczyć z wirusem, dobrze tolerowała na początku dolegliwości, a następnie minęła.

Był traktowany z Pegasys 2 lata temu. Podczas leczenia wystąpił depresjak i bolały nogi. Ale wynik leczenia jest doskonały - wirusy zniknęły tak bardzo, jak dotąd nie pojawiły się. Analizy przekazuję, ale lekarz mówi, że już jestem zdrowy. I wielu moich przyjaciół nie jest traktowanych, już zgarnęło mnóstwo problemów z wątrobą.

Leczono również pegazą - kurs trwał 48 tygodni. Ale pozbyłem się wirusów. Na początku było ciężko - po zastrzyku głowa ciągle chorowała, ale potem wszystko odeszło. Testy stały się normalne pod koniec leczenia, a wirusy zniknęły z krwi przed końcem leczenia. Dlatego lekarz twierdzi, że istnieje bardzo duża szansa na wyleczenie.

Przeszedł lub odbył kurs leczenia pegasisom dwa lata temu. Nawet wtedy przyjmował rybawirynę. Był leczony przez długi czas, ale na szczęście był skuteczny. Początkowo wymiotowałem źle po wstrzyknięciu, ale potem wszystko odeszło. Już od roku laboratoria nie wykrywają wirusów. Tak, a samopoczucie stało się lepsze.

Pegaz pomógł mi pozbyć się wirusowego zapalenia wątroby typu C. Kiedyś byłem leczony lekami interferonowymi, ale efekt był tymczasowy. A z wirusami pegazy opuściły krew po 12 tygodniach leczenia. Początkowo dręczyły mnie bóle głowy i zawroty głowy, ale pod koniec miesiąca leczenia wszystko zostało jakoś skorygowane. Jedna zła rzecz jest bardzo droga, ale jest to realna szansa na odzyskanie sił.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest moim towarzyszem przez wiele lat. Przez lata mój lekarz prowadzący oferował mi różne leki na leczenie. I nie można było mnie leczyć, ponieważ aktywność wirusów jest bardzo wysoka, co doprowadziłoby do szybkiego zniszczenia wątroby (marskości) i śmierci. Wiele lat temu postanowiliśmy spróbować szczęścia z Pegazem. Został zasztyletowany rybawiryną. Sześć miesięcy później cząsteczki wirusa nie zostały wykryte w badaniach krwi. Mam nadzieję, że to już jest powrót do zdrowia. Ogólnie rzecz biorąc, leczenie postępowało normalnie, ale początkowo niepokoiły je problemy z jelitami, a następnie występowała depresja,

Mój wujek dostał zapalenie wątroby typu C po operacji. Nie miał żadnych skarg. Ale wyniki testu były złe. Lekarz wyjaśnił, że wirus ten powoli niszczy wątrobę, czego rezultatem będzie marskość. Mój wujek postanowił poddać się leczeniu pegazowemu, ponieważ marskość jest zdaniem. Podczas przyjmowania pegasis, oprócz problemów z żołądkiem (czasami ból w żołądku był zaburzony), miał straszną depresję, nawet musiał udać się do psychologa po pomoc. Ale wujek, jako osoba świadoma, nie odmówił leczenia. Sześć miesięcy później wyniki testów znacznie się poprawiły, co daje nam nadzieję

Pracuję jako pielęgniarka - dlatego poprosili mnie, aby zrobić zastrzyki sąsiada, który cierpi na wirusowe zapalenie wątroby typu C. W trakcie dialogu, powiedział, że przez długi czas nie mógł poradzić sobie z chorobą, co prowadzi do poważnego uszkodzenia wątroby. I choć Pegasys był bardzo drogi, postanowili spróbować szczęścia. Po leczeniu stan zdrowia mojego pacjenta poprawił się, a testy stały się lepsze. Ogromną zaletą leku jest to, że był wstrzykiwany raz w tygodniu, co pozwala osobie kontynuować pracę, co jest bardzo ważne w związku z kosztami leczenia.

Pegasys

Ekaterina Ruchkina 9 września 2014

Opis i instrukcje Pegasys

Pegaza jest immunomodulatorem o aktywności przeciwwirusowej. Działanie leku opiera się na działaniu substancji biologicznie czynnej - peginterferonu alfa-2a. Wiadomo, że interferony są ważną częścią obrony organizmu, uruchamiając różne procesy w komórkach. W szczególności uwalniane są substancje, które powstrzymują namnażanie się wirusów, co pozwala przywrócić zdrowie tkanek. Leczenie lekiem Pegasys jest skuteczne w przewlekłym wirusowym zapaleniu wątroby u dorosłych pacjentów. Może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami.

Pegasys służy do:

  • Wirusowe zapalenie wątroby typu C przewlekłe bez uszkodzenia wątroby lub z marskością na etapie kompensacji;
  • Wirusowe zapalenie wątroby W przewlekłym Z dodatnim lub ujemnym HBe-Ag na tle różnych zmian wątroby;

Uwalniają Pegasysa w postaci roztworu do wstrzykiwań. Podawany jest podskórnie. Instrukcja leku Pegasys informuje, że takie iniekcje wykonuje się raz w tygodniu. Dawka jest ustalana indywidualnie, w zależności od stanu pacjenta.

Przeciwwskazane Pegasys z:

  • Ciężkie uszkodzenie wątroby w fazie dekompensacji;
  • Autoimmunologiczne zapalenie wątroby;
  • Ciężka cukrzyca;
  • Dysfunkcje gruczołu tarczowego, któremu towarzyszy niedoczynność lub nadczynność tarczycy;
  • Hypercreatininemia;
  • Leczenie dzieci;

- z ostrożnością, gdy -

Skutki uboczne Pegasys

Stosowanie tego leku może mieć negatywny wpływ na stan różnych narządów i układów. Na przykład takie reakcje układu nerwowego jak osłabienie, senność, zmiany w odczuciach smakowych, depresja, agresja i inne mogą wystąpić.

Od narządów oddechowych możliwe są kaszel, duszność, procesy zapalne. Występują skargi na suchą skórę i błony śluzowe (usta, oczy) i ich owrzodzenie. Możliwe naruszenie częstości akcji serca.

U pacjentów zmniejsza się libido, utrata masy ciała, "grypopodobne" złe samopoczucie, pocenie się i tak dalej.

Opinie o Pegasys

Nawet pacjenci z zapaleniem wątroby, gdy ktoś prosi ich o wyrażenie opinii na temat Pegasys lub innego podobnego leku, mówią, że efekt jest nadal indywidualny. Podajemy przykłady z dyskusji, gdzie lek ten był porównywany do Pegintronu (podobnie jak substancja czynna):

- Mówią tak: kto ma niską wagę - lepszy Pegintron, dla pierwszego genotypu wirusa - lepiej Pegasys. Wszyscy tolerują jedno i drugie.

- Najpierw zostałem nakłuty przez Pegasysa i wszystko pozostało, jak poprzednio. A potem przełączyłem się na Pegintron - i ładunek wirusa przeszedł w negatywny. Tutaj tak. Chociaż byłem bardziej chwalony za pierwszy narkotyk.

- Po Pegasys przez dwa miesiące, negatywny PCR. To doskonały wynik.

Istnieją również różne opinie na temat tolerancji leku:

- Kiedy PegIntron nastawił mnie wszystko już przewrócił - głowa wybuchła, chory na jedzenie, wszystko było porysowane... A w ogóle nie istnieją Pegasys pobochek. Nawet dziwne.

- Poszedłem dobrze Pegintron. Od Pegasysa czuję się okropnie i nie mogę normalnie żyć i pracować. Wygląda na to, że wszystkie efekty uboczne są wymienione w adnotacji.

I tak dalej. Widzimy, że Pegasys jest często bardzo skuteczny w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby.

Jeden z uczestników bardzo mądrze napisał:

- Trudno też polegać na własnym doświadczeniu. Skutki i tolerancja leku Pegasys (lub Peggitronu) zależą od nastroju, od tego, czy początek tego leczenia, czy od jego zakończenia, od dawkowania i tak dalej.

Możesz dołączyć do tych słów i dodać, że ważne jest wysłuchanie opinii specjalistów, aby dowiedzieć się, dlaczego zalecają ci dokładnie takie schematy leczenia.

Forum zapalenia wątroby

Wymiana wiedzy, komunikacja i wsparcie dla osób z zapaleniem wątroby

Początek leczenia. pegaz + rybawiryna

Moderator: Gudvin

  • Idź do strony:

Wybieram narkotyki. Powiedz mi, który jest lepszy.

Twoja wiadomość Kwiat »18 grudnia 2012 09:34

Re: Biorę narkotyki. Powiedz mi, który jest lepszy.

Twoja wiadomość Sovok-59 »18 grudnia 2012 09:43

Re: Biorę narkotyki. Powiedz mi, który jest lepszy.

Twoja wiadomość Owsianka »18 grudnia 2012 r. 9:44

Re: Biorę narkotyki. Powiedz mi, który jest lepszy.

Twoja wiadomość Kwiat »18 grudnia 2012 09:56

Re: Biorę narkotyki. Powiedz mi, który jest lepszy.

Twoja wiadomość Amrita »18 grudnia 2012 10:03

Re: Biorę narkotyki. Powiedz mi, który jest lepszy.

Twoja wiadomość Owsianka »18 grudnia 2012 10:08

Re: Biorę narkotyki. Powiedz mi, który jest lepszy.

Twoja wiadomość Serega »18 grudnia 2012 10:14

Re: Biorę narkotyki. Powiedz mi, który jest lepszy.

Twoja wiadomość Kwiat »18 grudnia 2012 10:15

Re: Biorę narkotyki. Powiedz mi, który jest lepszy.

Twoja wiadomość Owsianka »18 grudnia 2012 10:18

Re: Biorę narkotyki. Powiedz mi, który jest lepszy.

Twoja wiadomość Kwiat »18 grudnia 2012 10:26

Re: Biorę narkotyki. Powiedz mi, który jest lepszy.

Twoja wiadomość Kwiat »18 grudnia 2012 10:28

Re: Biorę narkotyki. Powiedz mi, który jest lepszy.

Twoja wiadomość Serega »18 grudnia 2012 10:31

Re: Biorę narkotyki. Powiedz mi, który jest lepszy.

Twoja wiadomość Kwiat »18 grudnia 2012 10:39

Re: Biorę narkotyki. Powiedz mi, który jest lepszy.

Twoja wiadomość Owsianka »18 grudnia 2012 10:40

PEGASYS - instrukcje użytkowania, analogi, restauracjach i uwalniają formy (zastrzyki w roztworze do iniekcji podskórnych w strzykawce 135 mikrogramów i 180 mikrogramów) leki do leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu C i B, u dorosłych, dzieci i ciąży

W tym artykule można przeczytać instrukcje dotyczące używania leku Pegasys. Przedstawiono opinie odwiedzających stronę - konsumentów tego leku, a także opinie lekarzy specjalistów na temat stosowania Pegasys w praktyce. Dużą prośbą jest aktywnie dodawać swoje opinie na temat leku: lek pomógł lub nie pomógł pozbyć się choroby, co zaobserwowano w powikłaniach i działaniach niepożądanych, prawdopodobnie nie zgłoszonych przez producenta w adnotacji. Analogi Pegasysa w obecności istniejących analogów strukturalnych. Stosować w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C i B u dorosłych, dzieci, a także podczas ciąży i laktacji.

Pegasys - lek immunomodulujący.

Struktura PEG (glikolu bis-monometoksypolietylenowego) bezpośrednio wpływa na kliniczne i farmakologiczne właściwości Pegasys. W szczególności wielkość i stopień rozgałęzienia PEG o masie cząsteczkowej 40 kDa determinuje absorpcję, dystrybucję i wydalanie peginterferonu alfa-2a.

Aktywności preparatu Pegasys nie należy porównywać z innymi białkami pegylowanymi lub nieuprawnionymi o tej samej klasie terapeutycznej.

Podobnie jak interferon alfa-2a, Pegasys ma aktywność przeciwwirusową i antyproliferacyjną.

U pacjentów z przewlekłym zapaleniem wątroby typu C (CHC) redukcji wirusa RNA wirusa zapalenia wątroby typu C (HCV) reakcji na leczenie preparatem Pegasys dawce 180 mg, odbywa się w dwóch etapach. Pierwszą fazę obserwuje się po 24-36 godzinach po pierwszym wstrzyknięciu leku, druga faza jest w następujących 4-16 tygodni pacjentów trwałej odpowiedzi wirusologicznej. Rybawiryna nie ma znaczącego wpływu na kinetykę wirusa w pierwszych 4-6 tygodniach w przypadku pacjentów, którzy otrzymują leczenie skojarzone i rybawiryny z peginterferonem alfa-2a i interferon alfa.

Skład

Peginterferon alfa-2a (40 kDa) + substancje pomocnicze.

Farmakokinetyka

Po pojedynczym wstrzyknięciu podskórnym 180 μg Pegasys zdrowym osobnikom, lek jest oznaczany w surowicy krwi po 3-6 godzinach, a po 24 godzinach stężenie w surowicy osiąga 80% wartości maksymalnej. Stężenie w surowicy osiąga 80% wartości maksymalnej po 24 godzinach Bezwzględna dostępność biologiczna peginterferonu alfa-2a wynosi 84% i jest podobna do interferonu alfa-2a. Peginterferon alfa-2a znajduje się głównie we krwi i płynie pozakomórkowym. Osobliwości metabolizmu peginterferonu alfa-2a nie zostały w pełni zbadane. W badaniach eksperymentalnych wykazano, że u szczurów radiowych lek znakowany radioaktywnie jest wydalany głównie przez nerki. Stężenie peginterferonu alfa-2a w surowicy utrzymuje się przez cały tydzień (168 godzin) po podaniu.

Pacjenci z marskością i bez marskości. Farmakokinetyka produktu Pegasys u zdrowych osób i pacjentów z WZW typu B lub C jest taka sama. U pacjentów z wyrównaną marskością wątroby właściwości farmakokinetyczne są takie same jak u pacjentów bez marskości (klasa A w skali Child-Pugh).

Wskazania

Przewlekłe zapalenie wątroby typu C:

  • przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C u dorosłych pacjentów z dodatnim HCV RNA bez marskości lub z wyrównaną marskością wątroby, w tym. oraz z klinicznie stabilną koinfekcją HIV (monoterapia lub kombinacja z rybawiryną).

Połączenie rybawiryny u pacjentów z przewlekłym zapaleniem wątroby typu C, którzy nie otrzymywali wcześniej terapii lub przed nieskuteczność interferonu alfa w monoterapii (pegylowanym lub niepegylowanym) i terapii skojarzonej z rybawiryną.

Monoterapia jest wskazana w przypadku nietolerancji lub przeciwwskazań do rybawiryny.

Przewlekłe zapalenie wątroby typu B:

  • przewlekłe zapalenie wątroby typu B HBeAg dodatnich i ujemnych HBeAg dorosłych pacjentów z chorobą wątroby, wyrównaną i objawy wirusowej replikacji, zwiększenie aktywności ALT i histologicznie potwierdzonym zapalenie wątroby i / lub zwłóknienia.

Formy uwolnienia

Roztwór do podawania podskórnego wynosi 135 μg i 180 μg (wstrzyknięcia w strzykawce).

Instrukcje użytkowania i jak z nich korzystać

Leczenie produktem Pegasys powinno być wykonywane pod nadzorem wykwalifikowanego lekarza z doświadczeniem w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B i C.

W skojarzonej terapii z produktem Pegasys należy stosować rybawirynę zgodnie z instrukcją dotyczącą medycznego stosowania rybawiryny.

Standardowy schemat dawkowania

Lek podaje się podskórnie, raz w tygodniu do przedniej ściany brzucha lub uda.

Przed podaniem preparat należy skontrolować pod kątem zanieczyszczeń i odbarwień.

Pacjentów należy dokładnie pouczyć o znaczeniu prawidłowego przechowywania i usuwania zużytych materiałów oraz przestrzec przed ponownym użyciem igieł i strzykawek.

Przewlekłe zapalenie wątroby typu B

W przypadku HBeAg-dodatniego i HBeAg-ujemnego przewlekłego zapalenia wątroby typu B lek jest przepisywany w pojedynczej dawce 180 μg raz w tygodniu przez 48 tygodni.

Przewlekłe zapalenie wątroby typu C

Pacjenci, którzy nie byli wcześniej leczeni

Zalecana dawka produktu Pegasys to 180 μg 1 raz w tygodniu w monoterapii lub w skojarzeniu z rybawiryną (doustnie). Rybawiryna powinna być przyjmowana z posiłkami.

W połączeniu z rybawiryną czas trwania leczenia i dawka rybawiryny zależą od genotypu wirusa.

Pacjenci wcześniej leczeni

Zalecana dawka produktu Pegasys w skojarzeniu z rybawiryną wynosi 180 μg 1 raz na tydzień. Dawka rybawiryny wynosi 1000 mg na dobę (masa ciała

PEGASYS

Rozwiązanie dla wprowadzenia s / c przezroczysty, od bezbarwnego do jasnożółtego.

Substancje pomocnicze: chlorek sodu - 4 mg, alkohol benzylowy - 5 mg trihydratu octanu sodu - 1,3085 mg Kwas octowy lodowaty - 0,0231 mg polisorbat 80 - 0,025 mg roztwór octanu sodu w 10% - do pH 6,0 kwasem octowym 10% - do pH 6,0, woda d / u - do 0,5 ml.

0,5 ml - probówki ze strzykawką (1) w komplecie z igłą d / i sterylne - pakuje w karton.

Rozwiązanie dla wprowadzenia s / c przezroczysty, od bezbarwnego do jasnożółtego.

Substancje pomocnicze: chlorek sodu - 4 mg, alkohol benzylowy - 5 mg trihydratu octanu sodu - 1,3085 mg Kwas octowy lodowaty - 0,0231 mg polisorbat 80 - 0,025 mg roztwór octanu sodu w 10% - do pH 6,0 kwasem octowym 10% - do pH 6,0, woda d / u - do 0,5 ml.

0,5 ml - automatyczne wtryskiwacze ProKlik z wbudowaną strzykawką z zabezpieczoną igłą (1) - paczki z tektury.

Struktura PEG (glikolu bis-monometoksypolietylenowego) bezpośrednio wpływa na kliniczne i farmakologiczne właściwości Pegasys. W szczególności wielkość i stopień rozgałęzienia PEG o masie cząsteczkowej 40 kDa determinuje absorpcję, dystrybucję i wydalanie peginterferonu alfa-2a.

Aktywności preparatu Pegasys nie należy porównywać z innymi białkami pegylowanymi lub nieuprawnionymi o tej samej klasie terapeutycznej.

Podobnie jak interferon alfa-2a, Pegasys ma działanie przeciwwirusowe i antyproliferacyjne in vitro.

U pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C (HCV) spadek poziomu RNA wirusa zapalenia wątroby typu C (HCV) w odpowiedzi na leczenie Pegasysem w dawce 180 μg występuje w 2 fazach. Pierwszą fazę obserwuje się po 24-36 godzinach po pierwszym wstrzyknięciu leku, druga faza jest w następujących 4-16 tygodni pacjentów trwałej odpowiedzi wirusologicznej. Rybawiryna nie ma znaczącego wpływu na kinetykę wirusa w pierwszych 4-6 tygodniach w przypadku pacjentów, którzy otrzymują leczenie skojarzone i rybawiryny z peginterferonem alfa-2a i interferon alfa.

Po wstrzyknięciu pojedyncze S / C 180 mikrogramów preparatu peginterferonem alfa-2a zdrowych osób określonych w surowicy po 3-6 h. Po 24 h, stężenie w surowicy osiąga 80% wartości maksymalnej. Wchłanianie peginterferonu alfa-2a przedłużone, Cmaks w surowicy są odnotowywane 72-96 godzin po podaniu leku. Całkowita biodostępność peginterferonu alfa-2a wynosi 84% i jest podobna do interferonu alfa-2a.

Peginterferon alfa-2a znajduje się głównie we krwi i płynie pozakomórkowym. Objętość rozkładu w stanie równowagi (Vss) po IV wstępie wynosi 6-14 litrów. Zgodnie ze spektrometrią masową, dystrybucji tkankowej i autoradiolyuminografii uzyskane w badaniach na szczurach, peginterferon alfa-2a wykrywana w wysokich stężeniach w krwi, wątroby, nerek i szpiku kostnego.

Osobliwości metabolizmu peginterferonu alfa-2a nie zostały w pełni zbadane. W badaniach eksperymentalnych wykazano, że u szczurów radiowych lek znakowany radioaktywnie jest wydalany głównie przez nerki.

Ogólnoustrojowy klirens peginterferonu alfa-2a u ludzi jest 100 razy mniejszy niż w przypadku interferonu alfa-2a.

Po podaniu dożylnym terminal T1/2 u zdrowych ochotników wynosi 60-80 godzin, w porównaniu z 3-4 h dla zwykłego interferonu. Po podaniu sc, terminal T1/2 - około 160 godzin (od 84 do 353 godzin). Terminal T1/2 po podaniu SC może nie być wydalany, a czas wchłaniania peginterferonu alfa-2a.

Przy podawaniu peginterferon alfa-2a, raz w tygodniu 1 jest zwiększenie zależne od dawki układowej ekspozycji zdrowych ochotników oraz pacjentów z przewlekłym zapaleniem wątroby typu B i C. U pacjentów z przewlekłym zapaleniem wątroby typu B lub C 6-8 tygodni terapii peginterferonem alfa-2a raz w tygodniu 1 uzyskane Css, która jest 2-3 razy większa niż po pojedynczym wstrzyknięciu. Po 8 tygodniu leczenia z wprowadzeniem leku 1 raz w tygodniu, nie dochodzi do dalszej kumulacji. Po 48 tygodniach terapii, Cmaks i Cmin to 1,5-2. Stężenie peginterferonu alfa-2a w surowicy utrzymuje się przez cały tydzień (168 godzin) po podaniu.

Farmakokinetyka w szczególnych populacjach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek. Upośledzenie czynności nerek wiąże się z niewielkim spadkiem klirensu (CL / F) i wzrostem T1/2.

U pacjentów z CC 20-40 ml / min, jest zmniejszenie klirensu peginterferonem alfa-2a w 25%, w porównaniu z pacjentami bez dysfunkcji nerek. U pacjentów z krańcową fazą przewlekłej niewydolności nerek, poddawanych hemodializie, klirens peginterferonu alfa-2a zmniejsza się o 25-45%. Farmakokinetyka leku była podobna w przypadku wyznaczenia Pegasys w dawce 135 μg u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek oraz z mianowaniem 180 μg pacjentów bez zaburzonej czynności nerek.

Paul. Po pojedynczym wstrzyknięciu parametry farmakokinetyczne Pegasys u kobiet i mężczyzn są porównywalne.

Osoby w podeszłym wieku. U pacjentów w wieku powyżej 62 lat po pojedynczym wstrzyknięciu produktu Pegacis 180 μg wchłanianie peginterferonu alfa-2a było opóźnione, ale stabilne, w porównaniu do młodych zdrowych ochotników (Tmaks 115 h w porównaniu do Tmaks 82 godziny). AUC nieznacznie wzrasta u pacjentów w wieku powyżej 62 lat (1663 ng · h / ml w porównaniu z 1295 ng · h / ml), ale Cmaks u pacjentów młodszych i starszych niż 62 lata są takie same (odpowiednio 9,1 ng / ml i 10,3 ng / ml). W oparciu o dane dotyczące ekspozycji, odpowiedź farmakodynamiczną i tolerancję, nie ma potrzeby zmniejszania początkowej dawki leku u takich pacjentów.

Pacjenci z marskością i bez marskości. Farmakokinetyka produktu Pegasys u zdrowych osób i pacjentów z WZW typu B lub C jest taka sama. U pacjentów z wyrównaną marskością wątroby właściwości farmakokinetyczne są takie same jak u pacjentów bez marskości (klasa A w skali Child-Pugh).

Miejsce wstrzyknięcia. Podawanie produktu Pegasys powinno być ograniczone do obszaru przedniej ściany brzucha i ud, ponieważ stopień wchłaniania, oparty na wartości AUC, był o 20-30% wyższy po wstrzyknięciu na te obszary. Stężenie leku było niższe w badaniach, w których Pegasys wstrzykiwano s / c do okolicy barku.

Przewlekłe zapalenie wątroby typu C:

- przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C u dorosłych pacjentów z dodatnim HCV RNA, bez marskości lub z wyrównaną marskością wątroby, w tym. oraz z klinicznie stabilną koinfekcją HIV (monoterapia lub kombinacja z rybawiryną).

Połączenie rybawiryny u pacjentów z przewlekłym zapaleniem wątroby typu C, którzy nie otrzymywali wcześniej terapii lub przed nieskuteczność interferonu alfa w monoterapii (pegylowanym lub niepegylowanym) i terapii skojarzonej z rybawiryną.

Monoterapia jest wskazana w przypadku nietolerancji lub przeciwwskazań do rybawiryny.

Przewlekłe zapalenie wątroby typu B:

- przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B HBeAg dodatnich i HBeAg dorosłych pacjentów z chorobą wątroby, wyrównaną i objawy wirusowej replikacji, zwiększenie aktywności ALT i histologicznie potwierdzonym zapalenie wątroby i / lub zwłóknienia.

Ciężkie zaburzenie czynności wątroby;

Niewyrównana marskość wątroby;

- marskość wyników suma trwa- jącą 6 pacjentów Child-Pugh jednoczesnym zakażeniem wirusem HIV-CHC pod warunkiem, że wzrost tego wskaźnika nie jest skojarzony z hiperbilirubinemią wyniku pośredniego biorąc leki, takie jak atazanawir i indinawirem;

- ciężkie choroby układu krążenia na etapie dekompensacji, w tym. z niestabilnym, słabo kontrolowanym kursem w poprzednich 6 miesiącach;

- Wiek dzieci do 3 lat (ponieważ lek zawiera substancję pomocniczą alkohol benzylowy);

- okres karmienia piersią;

- nadwrażliwość na interferony alfa, preparaty modyfikowane genetycznie uzyskane za pomocą E. coli, na glikol polietylenowy lub jakikolwiek inny składnik leku.

Podczas łączenia produktu Pegasys z rybawiryną należy wziąć pod uwagę przeciwwskazania do stosowania rybawiryny.

Dla pacjentów w wieku powyżej 18 lat

Leczenie produktem Pegasys powinno być wykonywane pod nadzorem wykwalifikowanego lekarza z doświadczeniem w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B i C.

W skojarzonej terapii z produktem Pegasys należy stosować rybawirynę zgodnie z instrukcją dotyczącą medycznego stosowania rybawiryny.

Standardowy schemat dawkowania

Lek jest wstrzykiwany sc, do przedniej ściany brzucha lub uda, raz w tygodniu.

Przed podaniem preparat należy skontrolować pod kątem zanieczyszczeń i odbarwień.

Pacjentów należy dokładnie pouczyć o znaczeniu prawidłowego przechowywania i usuwania zużytych materiałów oraz przestrzec przed ponownym użyciem igieł i strzykawek.

Przewlekłe zapalenie wątroby typu B

W przypadku HBeAg-dodatniego i HBeAg-ujemnego przewlekłego zapalenia wątroby typu B lek jest przepisywany w pojedynczej dawce 180 μg raz w tygodniu przez 48 tygodni.

Przewlekłe zapalenie wątroby typu C

Pacjenci, którzy nie byli wcześniej leczeni

Zalecana dawka produktu Pegasys to 180 μg 1 raz w tygodniu w monoterapii lub w skojarzeniu z rybawiryną (doustnie). Rybawiryna powinna być przyjmowana z posiłkami.

W połączeniu z rybawiryną czas trwania leczenia i dawka rybawiryny zależą od genotypu wirusa (tabela 1).

Tabela 1. Schemat dawkowania leku Pegasys i rybawiryny u pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C.

Czas trwania leczenia u pacjentów z genotypem 1, u których po 4 tygodniach leczenia określa się HCV RNA, powinien wynosić 48 tygodni, niezależnie od wyjściowego miana wirusa.

Czas trwania leczenia przez 24 tygodnie można rozważyć u pacjentów:

- z genotypem 1 i początkowo niskim wiremiałem (≤ 800 000 IU / ml);

- z genotypem 4, w którym w 4. tygodniu wynik wykrywania HCV RNA jest ujemny i pozostaje ujemny w 24 tygodniu.

Jednak całkowity czas trwania leczenia przez 24 tygodnie może wiązać się z większym ryzykiem nawrotu niż leczenie przez 48 tygodni. Rozważając czas trwania leczenia u takich pacjentów, należy wziąć pod uwagę tolerancję leczenia skojarzonego i dodatkowe czynniki prognostyczne, takie jak stopień zwłóknienia. Jeszcze więcej należy zachować ostrożność, aby skrócić czas trwania leczenia u pacjentów z genotypem 1 i początkowo wysokim wiremiałem (> 800 000 IU / ml), który po 4 tygodniach wykrycia RNA HCV jest ujemny i pozostaje ujemny w 24. tygodniu, jako ograniczony dostępne dane sugerują, że krótszy czas trwania terapii może mieć bardzo negatywny wpływ na utrzymującą się odpowiedź wirusologiczną. U pacjentów z genotypem 2 lub 3 i wykrywalnym HCV RNA po 4 tygodniach leczenia, niezależnie od wyjściowego miana wirusa, czas trwania leczenia powinien wynosić 24 tygodnie. Możliwe jest ograniczenie leczenia do 16 tygodni w wybranych grupach pacjentów z genotypem 2 lub 3, niskie miano wirusa (początkowo ≤ 800 000 IU / ml), niewykrywalne przez RNA HCV w 4. tygodniu i pozostające ujemne do 16 tygodnia. Przy 16-tygodniowym okresie leczenia, zwiększone ryzyko nawrotu może być związane z 24-tygodniową terapią. Biorąc pod uwagę czas trwania leczenia u takich pacjentów, należy wziąć pod uwagę tolerancję terapii skojarzonej oraz dodatkowe czynniki kliniczne i prognostyczne, takie jak stopień zwłóknienia. Jeszcze więcej uwagi należy poświęcić zmniejszeniu czasu trwania leczenia u pacjentów z genotypem 2 lub 3 oraz początkowo wysokiego miana wirusa (> 800 000 IU / ml), który w ciągu 4 tygodni w wyniku wykrycia HCV RNA jest ujemny, ponieważ ograniczone dane sugerują, że skrócenie czasu trwania terapii może mieć bardzo negatywny wpływ na stabilność odpowiedzi wirusologicznej.

Dane kliniczne dotyczące pacjentów z genotypem 5 i 6 są ograniczone, zalecane jest leczenie skojarzone produktem Pegasys i rybawiryną (1000/1200 mg) przez 48 tygodni.

Zalecany czas trwania monoterapia z Pegasys to 48 tygodni.

Pacjenci wcześniej leczeni

Zalecana dawka produktu Pegasys w skojarzeniu z rybawiryną wynosi 180 μg 1 raz na tydzień. Dawka rybawiryny wynosi 1000 mg / dobę (masa ciała 25 000 komórek / μl

Przeciwciała do interferonu: u 1-5% pacjentów otrzymujących Pegasys odnotowano powstawanie przeciwciał neutralizujących interferon. Podobnie jak w przypadku innych terapii interferonem, przeciwciała neutralizujące przeciw interferonowi częściej obserwowano w przewlekłym wirusowym zapaleniu wątroby typu B. Jednak nie ujawniono korelacji między pojawieniem się przeciwciał a skutecznością leczenia.

Funkcja tarczycy: leczenie produktem Pegasys wiązało się z istotnymi klinicznie zmianami parametrów laboratoryjnych czynności tarczycy, które wymagały interwencji medycznej. Częstość występowania (4,9%) tych zmian podczas leczenia lekiem Pegasys i innymi interferonami jest taka sama.

Wskaźniki laboratoryjne do współzakażenia HIV-HCG. Pomimo faktu, że zjawisko toksyczności hematologicznej (neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość) u pacjentów równocześnie zakażonych wirusem HIV-HCV są bardziej powszechne, większość z nich poprawił zmianie dawki i stosowanie czynników wzrostu i przedwczesnej rezygnacji z terapii jest rzadko wymagane. Zmniejszenie bezwzględnej liczby neutrofili poniżej 500 komórek / ml w 13% i 11% u pacjentów leczonych z monoterapią Pegasys i leczonej preparatem Pegasys / RBV odpowiednio zaobserwowano.

Zmniejszenie liczby płytek krwi poniżej 50 000 komórek / μl obserwowano w monoterapii produktem Pegasys u 10% pacjentów, a w terapii skojarzonej u 8%. U 7% pacjentów otrzymujących monoterapię produktem Pegasys i 14% pacjentów otrzymujących Pegasys / rybawirynę, niedokrwistość (hemoglobina <10 г/дл).

Istnieją przypadki, przedawkowania leczonej preparatem Pegasys leku przy podawaniu przez 2 kolejne dni (bez zachowania odstępach tygodniowych) oraz podawano codziennie przez tydzień (razem dawce 1260 mikrogramów na tydzień). Nie odnotowano żadnych nietypowych, poważnych i związanych z leczeniem działań niepożądanych.

W badaniach klinicznych nad rakiem nerki i przewlekłą białaczką szpikową lek podawano w dawkach do 540 μg i 630 μg na tydzień. Objawami toksyczności ograniczającymi dalsze stosowanie w tych dawkach były osłabienie, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, neutropenia i małopłytkowość, które mogą wystąpić w przypadku konwencjonalnych interferonów.

Nie ma konkretnego antidotum. Hemodializa i dializa otrzewnowa są nieskuteczne.

Badania nad interakcją przeprowadzono tylko u dorosłych. Ujawnił farmakokinetycznych interakcji pomiędzy lekiem leczonej preparatem Pegasys i rybawiryną u pacjentów z przewlekłym zapaleniem wątroby typu C lekiem Pegasys i lamiwudynę u pacjentów z przewlekłym zapaleniem wątroby typu B.

Terapia preparatem Pegasys 180 mikrogramów / tydzień przez 4 tygodnie nie miały wpływu na profil farmakokinetyczny tolbutamid, mefetoiny, debrizohina i dapson u zdrowych ochotników płci męskiej, wykazując, że Pegasys w warunkach in vivo nie wpływa na aktywność metaboliczną izoenzymów cytochromu P450 2C9, 2C19, 2D6, 3A4.

Pegasys jest umiarkowanym inhibitorem aktywności izoenzymu cytochromu P450 1A2, co stanowi wzrost AUC teofiliny o około 25%. U pacjentów, którzy jednocześnie otrzymują teofilinę i Pegasys, należy monitorować stężenie teofiliny w surowicy i przeprowadzić odpowiednią korektę dawki teofiliny. Interakcja między teofiliną i Pegasys wydaje się osiągać ponad 4 tygodnie później w przypadku Pegasys.

W badaniu farmakokinetycznym u 24 pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C terapia Pegasysem w dawce 180 μg / tydzień. przez 4 tygodnie towarzyszył wzrost średnich poziomów metabolitów metadonu (jednoczesne leczenie metadonem w dawce od 30 mg do 150 mg, mediana 95 mg) o 10-15%. Znaczenie kliniczne tej interakcji nie jest określone. Przy tej kombinacji zaleca się uważne monitorowanie objawów zatrucia metadonem. W szczególności u pacjentów otrzymujących duże dawki metadonu istnieje ryzyko wydłużenia odstępu QTz.

W kolejnym 12-tygodniowego badania farmakokinetyczne u 47 pacjentów zakażonych HIV-HCV, którego celem było określenie wpływu rybawiryny wewnątrzkomórkowej fosforylacji wielu nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (NRTI) (lamiwudynę i zydowudynę lub stawudyna), wyraźne dowody oddziaływania lek-lek nie zostanie wykryty. Jednak ze względu na znaczne wahania wartości przedziały ufności były dość szerokie. Jednoczesne podawanie NRTI najwyraźniej nie miało wpływu na ekspozycję rybawiryny w osoczu.

Nie zaleca się stosowania didanozyny i rybawiryny. Rybawiryna zwiększa ekspozycję didanozyny i jego aktywnego metabolitu (5-dideoksyadenozynę trójfosforan) in vitro, które mogą prowadzić do śmiertelnej niewydolności wątroby, neuropatię obwodową, zapalenie trzustki, objawów nadmiaru / kwasicy mleczanowej.

Gdy zydowudyna była stosowana w złożonym leczeniu HIV, pogłębiła się niedokrwistość związana z rybawiryną. Jednak dokładny mechanizm tego zjawiska nie został jeszcze określony. Ze względu na zwiększone ryzyko niedokrwistości jednoczesne stosowanie rybawiryny i zydowudyny nie jest zalecane. Jeżeli leczenie skojarzone jest już rozpoczęte, należy wziąć pod uwagę ZDV, szczególnie u pacjentów, u których w wywiadzie występowała anemia spowodowana przez zydowudynę.

Połączenie telbiwudyna w dawce 600 mg / dzień i leczonej preparatem Pegasys leku dawce 180 mikrogramów raz na tydzień 1 związanego ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia neuropatii obwodowej, znamienny tym, że mechanizm rozwoju jest nieznany. Nie można wykluczyć zwiększonego ryzyka rozwoju neuropatii obwodowej i innych interferonów (zarówno standardowych, jak i pegylowanych). Ponadto nie ustalono jeszcze skuteczności połączenia telbiwudyny i interferonów alfa (pegylowanej lub standardowej).

W przypadku stosowania rybawiryny w połączeniu z azatiopryną możliwe jest działanie myelotoksyczne azatiopryny. Rybawiryna hamuje dehydrogenazę inozynowo-monofosforanową, enzym zaangażowany w metabolizm azatiopryny. Z kolei hamowanie aktywności tego enzymu prowadzi do wzrostu poziomu monofosforanu 6-metylotioinozyny, co wiąże się z ryzykiem mielotoksyczności u pacjentów otrzymujących azatioprynę.

Możliwe jest podawanie rybawiryny w skojarzeniu z azatiopryną, jeśli spodziewana korzyść z terapii przekracza potencjalne ryzyko. W takich przypadkach konieczne jest dokładne monitorowanie składu krwi pod kątem rozwoju mielotoksyczności. Jeśli wystąpi mielotoksyczność, terapia skojarzona powinna zostać zniesiona.

Nie wolno mieszać leku Pegasys z innymi lekami, ponieważ badania zgodności nie są dostępne.

U niektórych pacjentów, zarówno podczas leczenia preparatem Pegasys, tak przez 6 miesięcy po zakończeniu leczenia, wystąpiły ciężkie działania niepożądane z ośrodkowego układu nerwowego, depresji, myśli samobójczych i prób samobójczych. Gdy stosowano terapię interferonem alfa, obserwowano inne działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, w tym: agresywne zachowanie, czasami skierowane przeciwko innym ludziom (na przykład, pomysły zabójcze), zamieszanie, naruszenie statusu psychicznego. Należy zachować ostrożność, aby monitorować stan pacjentów (niezależnie od wieku) w celu wykrycia objawów zaburzeń psychicznych. Jeśli wystąpią takie objawy, lekarz powinien zdawać sobie sprawę z potencjalnej ciężkości tych niepożądanych zjawisk i konieczności odpowiedniego leczenia. Jeśli psychiczne objawy choroby utrzymują się lub nasilają lub wykryte tendencje samobójcze, zaleca się przerwać leczenie preparatem Pegasys i przeprowadzić niezbędne odpowiednie leczenie.

W przypadku podjęcia decyzji o konieczności leczenia preparatem Pegasys u pacjentów z ciężkimi chorobami psychicznymi (w tym historii), leczenie należy rozpocząć dopiero po odpowiednim badaniu i leczeniu zaburzeń psychicznych.

Jeśli lek Pegasys ma być stosowany w skojarzeniu z rybawiryną, lekarz powinien zawsze przeczytać instrukcje dotyczące stosowania rybawiryny.

Wszyscy pacjenci mieli biopsję wątroby przed przejściem do badań klinicznych nad przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C, ale w niektórych przypadkach (na przykład u pacjentów z genotypem 2 lub 3) możliwe jest leczenie bez potwierdzenia histologicznego. Konieczne jest wzięcie pod uwagę aktualnych zaleceń klinicznych dotyczących określenia biopsji wątroby przed rozpoczęciem leczenia.

U pacjentów z prawidłową aktywnością ALT progresja zwłóknienia jest zwykle wolniejsza niż u pacjentów z podwyższoną aktywnością AlAT. Należy to wziąć pod uwagę wraz z innymi czynnikami (genotypem wirusa zapalenia wątroby typu C, objawami pozawątrobowymi, ryzykiem przeniesienia zakażenia itp.), Które wpływają na decyzję o stosowności leczenia.

Wskaźniki laboratoryjne przed i podczas leczenia

Przed rozpoczęciem leczenia produktem Pegasys wszystkim pacjentom zaleca się przeprowadzenie standardowych ogólnych badań klinicznych i biochemicznych krwi.

Rozpoczęcie terapii jest możliwe dzięki następującym podstawowym wskaźnikom:

- liczba płytek ≥90 000 komórek / μl;

- bezwzględna liczba neutrofili? 1500 komórek /? l;

- skompensowana funkcja tarczycy (TTG i T4 w granicach normalnych parametrów);

Pegasys (w postaci monoterapii lub w połączeniu z rybawiryną) należy stosować ostrożnie, gdy stężenie hemoglobiny jest niższe niż 12 g / dL.

Po rozpoczęciu terapii ogólne badanie krwi powinno być powtórzone po 2 i 4 tygodniach, a biochemiczne - po 4 tygodniach; Testy laboratoryjne powinny być wykonywane okresowo podczas terapii.

W badaniach klinicznych zarówno całkowita liczba leukocytów, jak i bezwzględna liczba neutrofilów zmniejszyła się wraz z leczeniem Pegasysem, zwykle w drugim tygodniu leczenia. Postępujące zmniejszenie bezwzględnej liczby neutrofili po 8 tygodniach terapii było rzadkie. Zmniejszenie bezwzględnej liczby neutrofilów było odwracalne po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku, u większości pacjentów parametr ten powrócił do normy po 8 tygodniach i powrócił do wartości wyjściowej u wszystkich pacjentów po około 16 tygodniach.

Leczenie produktem Pegasys wiąże się ze zmniejszeniem liczby płytek krwi, które powróciły do ​​wartości wyjściowych w okresie obserwacji po leczeniu. W niektórych przypadkach może być wymagana zmiana dawki.

Podobnie jak w przypadku stosowania innych interferonów, należy zachować ostrożność w stosunku do Pegasus w połączeniu z innymi lekami myelotoksycznymi.

W literaturze przypadki pankytopenii i supresji szpiku występują 3-7 tygodni po rozpoczęciu podawania rybawiryny w skojarzeniu z azatiopryną.

Mielotoksyczność była odwracalna i ustępowała w ciągu 4-6 tygodni po ustąpieniu przeciwwirusowej terapii CHC i azatiopryny. Po wznowieniu jednego z zabiegów (terapii antywirusowej lub azatiopryny) efekt ten nie pojawił się w przyszłości.

Konieczne jest rozważenie potencjalnego ryzyka i korzyści przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z CHC, u których nie powiodło się wcześniejsze leczenie i przerwano leczenie z powodu hematologicznych działań niepożądanych, ponieważ stosowanie leku Pegasys u tych pacjentów nie jest dobrze poznane.

Podczas stosowania Pegasysu, jak również innych interferonów alfa, występowały nieprawidłowości w czynności tarczycy lub pogorszenie wcześniej istniejących chorób tarczycy. Przed rozpoczęciem leczenia produktem Pegasys należy zbadać poziomy TSH i T4. Leczenie za pomocą Pegasys można rozpocząć lub kontynuować, jeśli poziom TSH może być utrzymywany w granicach normalnych wartości medycznie. Jeśli istnieją kliniczne objawy możliwej dysfunkcji gruczołu tarczycy, konieczne jest zbadanie TSH podczas terapii.

Podobnie jak w przypadku innych terapii interferonem, za pomocą Pegasys obserwowano hipoglikemię, hiperglikemię i cukrzycę. Pacjenci z tych zaburzeń nie są podatne na odpowiedniej rekompensaty, nie powinien zaczynać Pegasys w monoterapii lub terapii skojarzonej preparatem Pegasys / rybawiryna, aw przypadku podobnych warunkach w trakcie leczenia, należy przerwać leczenie.

Nadciśnienie tętnicze, nadkomorowe zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, ból w klatce piersiowej i zawał mięśnia sercowego były związane z terapią interferonem alfa, w tym Pegasys. Pacjenci z patologią sercowo-naczyniową przed rozpoczęciem leczenia powinni wykonać EKG. W przypadku pogorszenia się stanu układu sercowo-naczyniowego leczenie należy przerwać lub przerwać. U pacjentów z chorobami układu krążenia niedokrwistość może prowadzić do konieczności zmniejszenia dawki lub zaprzestania przyjmowania rybawiryny.

Upośledzona funkcja wątroby

Wraz z rozwojem niewydolności wątroby Pegasys powinien zostać anulowany. Podobnie jak w przypadku innych interferonów alfa, obserwowano zwiększenie aktywności AlAT w porównaniu do wartości wyjściowej podczas leczenia produktem Pegasys, w tym u pacjentów z odpowiedzią wirusologiczną. W przypadku progresywnego lub klinicznie znaczącego zwiększenia aktywności AlAT, pomimo zmniejszenia dawki lub jeśli temu wzrostowi towarzyszy wzrost poziomu bilirubiny bezpośredniej, leczenie należy przerwać.

W przeciwieństwie do przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C, często dochodzi do zaostrzenia choroby wątroby w przebiegu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B, czemu towarzyszy przejściowy i potencjalnie znaczący wzrost aktywności AlAT. W badaniach klinicznych nagłemu wzrostowi aktywności AlAT podczas leczenia produktem Pegasys u pacjentów z CHB towarzyszyły łagodne zmiany innych parametrów laboratoryjnych bez objawów dekompensacji czynności wątroby. W połowie przypadków nagłego wzrostu aktywności ALT, 10 razy większej niż UGN, dawka Pegasys została zmniejszona lub terapia została tymczasowo anulowana przed normalizacją wskaźnika, podczas gdy w drugiej połowie pacjentów terapia była kontynuowana w niezmienionej postaci. Zaleca się częstsze monitorowanie czynności wątroby we wszystkich przypadkach.

Gdy stosuje się terapię interferonem alfa, rzadko obserwuje się poważne ciężkie reakcje nadwrażliwości typu natychmiastowego (na przykład pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, anafilaksja). W przypadku wystąpienia takich reakcji leczenie jest anulowane i zaleca się natychmiastowe podanie odpowiedniego leku. Przejściowa wysypka nie wymaga odstawienia terapii.

W leczeniu interferonów alfa opisano występowanie autoprzeciwciał i chorób autoimmunologicznych. Pacjenci z predyspozycją do rozwoju chorób autoimmunologicznych są obarczeni wysokim ryzykiem. Pacjenci z objawami podobnymi do tych z chorób autoimmunologicznych powinni zostać poddani dokładnemu badaniu i ponownej ocenie stosunku korzyści do ryzyka z kontynuacji terapii interferonem.

Gorączka i infekcje

Pomimo faktu, że gorączka może być związana z zespołem grypopodobne, często związane z leczeniem interferonem, konieczne jest wykluczenie innych przyczyn utrzymującej się gorączki (w szczególności ciężkich zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych), zwłaszcza u pacjentów z neutropenią. Podczas przyjmowania interferonów alfa, w tym Pegasys, zgłaszano ciężkie zakażenia (bakteryjne, wirusowe, grzybicze). Natychmiast przypisz odpowiednią terapię i anuluj Pegasys.

Jak w przypadku innych terapii interferonem w leczeniu lekiem Pegasys W rzadkich przypadkach, w tym retinopatia siatkówki, krwotoki, „bawełny” wydzielin, papilledema, zapalenie nerwu wzrokowego i zakrzepica tętnic i żył siatkówki.

Wszyscy pacjenci przed powołaniem terapii powinni przeprowadzić badanie okulistyczne w celu identyfikacji patologii dna oka. Jeśli skarga dotyczy pogorszenia ostrości wzroku lub zawężenia pola widzenia, należy natychmiast przeprowadzić pełne badanie okulistyczne. Pacjenci z współistniejącymi schorzeniami narządu wzroku (np. Retinopatia cukrzycowa lub z nadciśnieniem) powinni przejść dodatkowe badania podczas leczenia produktem Pegasys. W przypadku pojawienia się lub pogorszenia choroby oczu leczenie należy przerwać.

Zmiany w układzie oddechowym

Podobnie jak w przypadku leczenia interferonem alfa, w przypadku produktu Pegasys obserwowano działania niepożądane ze strony układu oddechowego, w tym duszność, nacieki płucne, zapalenie płuc i zapalenie płuc. W przypadku utrzymujących się (trwałych) nacieków lub nacieków o nieznanym pochodzeniu lub jeśli zaburzona jest czynność układu oddechowego, terapia powinna zostać anulowana.

Zmiany ze skóry

Zastosowanie interferonów alfa wiązało się z zaostrzeniem lub indukcją łuszczycy i sarkoidozy. Pacjenci z łuszczycą Pegasys należy podawać ostrożnie, a wraz z pojawieniem się lub pogorszeniem choroby należy rozważyć zniesienie leczenia.

Przed rozpoczęciem leczenia należy dokładnie rozważyć możliwe działania niepożądane leków przeciwretrowirusowych, które pacjent weźmie razem z lekami stosowanymi w terapii HCV. U pacjentów, którzy jednocześnie otrzymywali stawudynę i interferon z rybawiryną lub bez, częstość występowania zapalenia trzustki i / lub kwasicy mleczanowej wynosiła 3%.

Pacjenci z jednoczesnym zakażeniem HIV-HCG otrzymującym wysoce aktywne leczenie przeciwretrowirusowe (HAART) mogą być narażeni na ryzyko rozwoju kwasicy mleczanowej. Dlatego należy zachować ostrożność podczas dodawania PEGASYS i rybawiryny do HAART.

U pacjentów ze współzakażeniem i ciężką marskością wątroby otrzymujących HAART, leczenie skojarzone z rybawiryną i interferonami, w tym Pegasys, zwiększa ryzyko wystąpienia śmiertelnej niewydolności wątroby. Cechy wyjściowe, które mogą być związane z dekompensacji czynności wątroby u pacjentów zakażonych jednocześnie marskości należą: zwiększona zawartość bilirubiny, zmniejszenia stężenia hemoglobiny, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej lub zmniejszenie liczby płytek krwi i leczenia ddl.

Jednoczesne stosowanie rybawiryny i zydowudyny nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko niedokrwistości.

Należy uważnie monitorować objawów dekompensacji czynności wątroby (w tym wodobrzusze, encefalopatia, krwawienia z żylaków, zaburzenia funkcji wątroby syntetyczne, Działanie ≥7 punktów na skali skali Childa-Pugha) u pacjentów z ko-infekcji. Wskaźnik w skali Child-Pugh nie wiarygodnie odzwierciedla obecność dekompensacji czynności wątroby i może zmieniać się pod wpływem czynników takich jak hiperbilirubinemią pośredniego, hipoalbuminemią powodu terapii lekowej. Wraz z rozwojem dekompensacji czynności wątroby Pegasys należy natychmiast wycofać.

Należy zachować ostrożność podając produkt Pegasys pacjentom z małą liczbą limfocytów CD4 +. Ze względu na brak danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania produktu Pegasys u pacjentów ze współzakażeniem HIV-HCG z liczbą limfocytów CD4 + mniejszą niż 200 komórek / μl.

Pacjenci otrzymujący terapię skojarzoną z Pegasys i rybawiryną wykazywali patologię zębów i chorób przyzębia, co może prowadzić do utraty zębów. Ponadto długotrwałe stosowanie Pegasys i rybawiryny może powodować suchość jamy ustnej, niszcząc zęby i błonę śluzową jamy ustnej. Pacjenci powinni dokładnie myć zęby dwa razy dziennie i regularnie poddawać się badaniom u dentysty. U niektórych pacjentów mogą wystąpić wymioty, po których zaleca się dokładne przepłukanie ust.

Zastosowanie peginterferonu jako długotrwałej terapii podtrzymującej (stosowanie poza zarejestrowanymi wskazaniami)

W randomizowanym, kontrolowanym badaniu (HALT-C) u pacjentów z przewlekłym zapaleniem wątroby typu C, zwłóknienie poszczególnych etapów nie ma odpowiedzi na poprzednie leczenie monoterapia lek Pegasys w dawce 90 mikrogramów na tydzień przez 3,5 lat, nie odnotowano znaczną redukcję zwłóknienia szybkości postępu, lub pokrewne wraz z nim zjawiska kliniczne.

Użyj w pediatrii

U dzieci i młodzieży w wieku od 5 do 17 lat, które otrzymywały produkt Pegasis w skojarzeniu z rybawiryną, po 48 tygodniach leczenia zaobserwowano zahamowanie wzrostu i zmniejszenie przyrostu masy ciała. Po upływie 2 lat po zakończeniu leczenia, dla zmniejszenia wagi ciała percentyl 15 percentyl i więcej w porównaniu ze stanem wyjściowym zaobserwowano u 16% dzieci i percentyl zmniejszenia wzrostu o 15 percentyla i więcej - 11% dzieci.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i pracę z maszynami i mechanizmami

Pegasys ma niewielki lub żaden wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i pracę z maszynami i mechanizmami. W przypadku zawrotów głowy, senności, dezorientacji i osłabienia, należy przerwać jazdę samochodem lub pracować z maszynami i mechanizmami.

Nie badano wpływu leku Pegasys na płodność. Podczas przydzielania peginterferon alfa-2a, podobnie jak inne interferony alfa, obserwowano wydłużenie cyklu menstruacyjnego, z ograniczeniem, a później wystąpienia maksymalnego stężenia 17p-estradiolu i progesteronu u zwierząt. Po odstawieniu leku zaobserwowano normalizację cyklu menstruacyjnego.

Nie badano wpływu peginterferonu alfa-2a na płodność u mężczyzn. Jednak wprowadzenie interferonu alfa-2a przez 5 miesięcy nie miało wpływu na płodność u zwierząt.

Teratogenne działanie leku Pegasys nie było badane. Zastosowanie interferonu alfa-2a doprowadziło do znacznego wzrostu liczby spontanicznych poronień u małp rezus. U potomstwa urodzonego na czas nie stwierdzono działania teratogennego. Jednak w przypadku leczenia Pegasys, jak również z innymi interferonami alfa, kobiety w wieku rozrodczym należy stosować skuteczne metody antykoncepcji.

Pegasys nie należy podawać w okresie ciąży.

Nie wiadomo, czy peginterferon alfa-2a lub jego składniki przenikają do mleka kobiecego. Aby uniknąć niepożądanego działania leku Pegasys lub rybawiryny na dziecko podczas karmienia piersią, należy przerwać karmienie piersią lub rozpocząć leczenie, biorąc pod uwagę potencjalne korzyści terapii dla matki.

W przypadku połączenia z rybawiryną: kategoria X.

W badaniach na zwierzętach stwierdzono wyraźne działanie teratogenne rybawiryny i zdolność do spowodowania śmierci płodu. Rybawiryna jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży i mężczyzn, których partnerki są w ciąży.

terapia rybawiryną nie należy podawać aż do uzyskania ujemnego wyniku testu ciążowego bezpośrednio przed spodziewanym rozpoczęciem leczenia. Kobiety płodność lub męskiego partnera są w stanie mieć dzieci, powinny one być informowany o teratogennego wpływu rybawiryny oraz konieczność stosowania skutecznej antykoncepcji (przynajmniej dwojako) podczas leczenia i przez sześć miesięcy po terapii (zgodnie z instrukcją medyczne stosowanie rybawiryny).

Bezpieczeństwo i skuteczność leku dzieci i młodzież w wieku poniżej 18 lat nie zainstalowany. Roztwór Pegasys do podawania p / c zawiera alkohol benzylowy, który może powodować neurologiczne i inne powikłania u niemowląt i dzieci w wieku do 3 lat, czasami śmiertelne.

Kiedy zdekompensowane nieprawidłowa czynność wątroby Nie badano stosowania leku Pegasys.

Pacjenci z marskością wątroby (klasa A według Child-Pugh) nie wymagają dostosowania dawki.

W przypadku progresywnego zwiększenia aktywności AlAT w porównaniu ze wstępnym leczeniem dawkę produktu Pegasys należy najpierw zmniejszyć do 135 mcg. Jeśli aktywność ALT nadal rośnie pomimo zmniejszenia dawki lub towarzyszy jej wzrost stężenia bilirubiny lub objawy dekompensacji procesu wątrobowego, należy przerwać podawanie leku.

Pacjenci z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu B mogą mieć przemijający wzrost ALT, czasami przekraczający górną granicę normy o współczynnik 10, co może wskazywać na klirens immunologiczny. Kontynuacja terapii wymaga częstszej kontroli ALT. Jeśli dawka zostanie zmniejszona lub Pegasys zostanie tymczasowo wycofany, leczenie można kontynuować lub wznowić po normalizacji aktywności ALT.

Miej starszych pacjentów korekta zalecanej dawki (180 μg 1 raz / tydzień) nie jest wymagana.