Zwiększona ilość kreatyniny we krwi: przyczyny leczenia

Objawy

Kreatyniny - substancja chemiczna, która jest wytwarzana w ludzkich mięśni podczas ćwiczeń, w wyniku załamania się związków chemicznych (kreatyna - kreatinfsfatnaya reakcyjnej), które są źródłem energii dla skurczu mięśni.

Aby określić szybkość produktów reakcji fosforanu kreatyny, pierwszym badaniem jest biochemiczne badanie krwi na kreatyninę, które przeprowadza się, gdy istnieje podejrzenie niewydolności nerek.

Norma dotycząca kretyny według wieku (tabela)


Norma kreatyniny we krwi różni się w zależności od płci, wieku i masy mięśniowej u każdej osoby. W takim przypadku stężenie kreatyniny jest stabilne i niewiele zależy od zewnętrznych czynników fizycznych (na przykład od żywienia).

U kobiet prawidłowy poziom kreatyniny we krwi jest prawie dwukrotnie niższy niż u mężczyzn, ze względu na mniejszą liczbę mięśni.

Aby ocenić pracę nerek, stosuje się kompleks testów zwanych klirensem kreatyniny (lub test Reberga, współczynnik przesączania kłębuszkowego).

Zwolnienie w medycynie odnosi się do szybkości i jakości oczyszczania krwi przez nerki z produktów rozpadu życiowej aktywności człowieka. Klirens kreatyniny określa ilość oczyszczonej krwi w ciągu 1 minuty. Tak więc istnieje ocena funkcjonowania nerek i stopnia zakłócenia procesów oczyszczania.

Aby obliczyć klirens kreatyniny, należy wykonać badanie krwi i moczu. W tym przypadku pobieranie próbek moczu przeprowadza się kilka razy przez 2-5 godzin, w zależności od metody badania. Istnieją specjalne formuły do ​​oceny czynności oczyszczającej nerek, przy użyciu kreatyniny w obu płynach biologicznych.

Badania przypisany zwiększenie klirensu kreatyniny podejrzewane toczeń rumieniowaty, glomerulosklezroz, nefropatii, niewydolności nerek.

Przyczyny zwiększonego stężenia kreatyniny we krwi

Wśród przyczyn zwiększania kreatyniny można wyróżnić główne kategorie: naruszenie procesów chemicznych w mięśniach (zniszczenie białek), a także niepowodzenia w systemie wydalniczym.

Podczas takich chorób może wystąpić znaczny wzrost stężenia kreatyniny we krwi:

  • niewydolność nerek w stanie ostrym lub przewlekłym;
  • guzy wątroby i nerek;
  • choroby autoimmunologiczne;
  • niedrożność dróg moczowych;
  • Choroby tarczycy, gdy występuje zwiększony rozpad lub wzrost tkanki mięśniowej (nadczynność tarczycy, akromegalia, gigantyzm);
  • niedoczynność nadnerczy;
  • nowotwory onkologiczne;
  • krwawienie wewnętrzne;
  • odwodnienie.

Jeśli kreatyniny znacznie wyższe niż normalne, można również wskazać inne podnoszenie parametrów krwi (bilirubina, kwas moczowy, erytrocyty, białka itd.), Wyższe niż normalnie z powodu patologii wątroby i nerek.

Istnieje pojęcie fałszywego wzrostu kreatyniny, które stosuje się w przypadkach, gdy przyczyna wzrostu jest związana z procesami fizjologicznymi w ciele. Takie powody to:

  • znaczna ilość masy mięśniowej;
  • aktywność fizyczna;
  • stosowanie suplementu kreatynowego;
  • stosowanie leków obniżających ciśnienie krwi (Kapoten, Zofenopril, Benazepril, Lizinopril);
  • długotrwałe stosowanie leków, które mają toksyczny wpływ na nerki (niesteroidowe leki przeciwzapalne, antybiotyki, immunosulanty, immunoglobuliny).

W przypadkach, gdy występuje wysokie stężenie kreatyniny z powodu długotrwałego stosowania leków, które mają toksyczny wpływ na czynność nerek, konieczne jest dokonanie przeglądu leczenia i zmiana leków. Jeśli nie podejmiesz żadnych działań i nie rozpoczniesz leczenia nefrotoksycznymi lekami zwiększającymi stężenie kreatyniny we krwi, to po pewnym czasie może wystąpić niewydolność nerek.

Objawy


Z reguły znaczny wzrost stężenia kreatyniny wskazuje na naruszenie funkcji nerek i mogą mu towarzyszyć następujące objawy:

  • bóle mięśni w dolnej części pleców;
  • początek obrzęku;
  • upośledzone wydalanie z moczem;
  • wysokie ciśnienie krwi;
  • drgawki;
  • ból mięśni podczas ruchu i odpoczynku;
  • stałe zmęczenie;
  • nudności i utrata apetytu;
  • upośledzenie pamięci;
  • apatia.

Ponieważ wzrost poziomu kreatyniny wskazuje na naruszenie pracy nerek, do pełnego rozpoznania układu wydalniczego wykonywane są dodatkowe badania krwi i moczu:

  • wydzielanie albumin w moczu;
  • poziom kwasu moczowego we krwi;
  • norma katecholamin w codziennym moczu;
  • klirens mocznika.

Jak zmniejszyć poziom kreatyniny

Obniżenie poziomu kreatyniny składa się z terapii lekowej i diety terapeutycznej, której działanie ma na celu poprawę układu wydalniczego.

Najczęściej podwyższona kreatynina we krwi jest znormalizowana za pomocą terapii lekami z następującymi lekami:

  • enterosorbenty - leki stosowane do oczyszczania organizmu odpadów, a także substancji toksycznych (Enterosgel, Smecta, Polysorb, Lignin);
  • preparaty poprawiające wydalanie produktów rozpadu białek - kreatyniny, kwasu moczowego, mocznika (Ketosteril, Chitozan, Lespephan);
  • diuretyki - aktywują pracę nerek i promują usuwanie płynów z organizmu (Indapamid, Trifas, Diouver, Furosemide);
  • oznacza zmniejszenie ciśnienia (u pacjentów z nadciśnieniem i podwyższonym stężeniem kreatyniny) (Hydrosalurethil, Hypotiazide).

Dieta


Dieta terapeutyczna wraz ze wzrostem kreatyniny we krwi polega na wykluczeniu z produktów dietetycznych, które prowadzą do obciążenia nerek:

  • związki purynowe - podczas trawienia białek pochodzenia zwierzęcego (kompozycja zawiera purynę) występuje dodatkowe stężenie kreatyniny, kwasu moczowego, mocznika itp., które należy usunąć z organizmu;
  • fosforany (sól fosforu) - istotne związek, ale nadmiar prowadzi do zmniejszenia stężenia wapnia w organizmie (w mięsie, rybach, produkty w puszkach, w przypadku produktów o konserwujących w kompozycji).

Aby zmniejszyć kreatyniny w korpusie (krwi, moczu) i jest stosowana dieta TERAPEUTYCZNE Tabela 7 i Tabela 7a i 7b, które są przypisane do różnych etapów ostrego i przewlekłego zapalenia nerek.

Aby poprawić wydolność wydzielniczą nerek, żywienie składa się głównie z węglowodanów roślinnych z minimalną ilością białka. Przy wysokiej zawartości kreatyniny we krwi, podstawowa dieta powinna składać się z następujących produktów:

  • warzywa (z wyjątkiem ziemniaków), warzywa zielone, owoce średnio słodkie, jagody;
  • suszone owoce, orzechy, miód;
  • niskotłuszczowe produkty mleczne (twarożek, kwaśna śmietana, fermentowane mleko w proszku, kefir);
  • płatki zbożowe i zupy na bulionie warzywnym;
  • produkty z makaronu z pszenicy durum;
  • dietetyczny chleb bez soli;
  • olej roślinny.

W ograniczonej ilości możesz użyć:

  • mięso dietetyczne (kurczak, indyk, królik) 2 razy w tygodniu;
  • ryby o niskiej zawartości tłuszczu;
  • ziemniaki;
  • jajka na twardo - 3 sztuki na tydzień;
  • ryby o niskiej zawartości tłuszczu.

Jeśli kreatynina znacznie przekracza normę, powyższe produkty są całkowicie wyłączone z diety.

Schemat picia zależy od zaleceń lekarza i może obejmować obowiązkowe przyjmowanie 1-2 litrów płynów dziennie. To bierze pod uwagę cały płyn, w tym zupy, kissels, kompoty itp.

Podczas zwiększania stężenia kreatyniny następujące rodzaje żywności są zabronione:

  • mięso odmian tłustych (wieprzowina, kaczka, gęś);
  • ryby odmian tłuszczowych;
  • produkty wędzone i smażone;
  • pikantne przyprawy i sosy;
  • dużo soli;
  • pieczone ciasto;
  • mocna kawa i herbata;
  • mleko.

Podczas gotowania preferowane jest gotowanie, duszenie, pieczenie i gotowanie na parze.

Środki ludowe


Receptury medycyny tradycyjnej, stosowane w przypadku podwyższonego stężenia kreatyniny, mają na celu poprawę funkcji nerek. Z reguły stosuje się napary i buliony ziół o właściwościach moczopędnych i przeciwzapalnych.

Herbata pokrzywowa. Liście pokrzywy są znane w medycynie ludowej jako środek do oczyszczania krwi, a także mogą zmniejszać stężenie kreatyniny i stymulować układ moczowy.

Aby przygotować jedną porcję herbaty, potrzebujesz 3 łyżeczki suszonych liści pokrzywy i szklankę wrzącej wody. Herbata nalega 7-10 minut i dodaje do smaku pół łyżeczki miodu.

Herbatę z suszonych liści pokrzywy konsumuje się 2-3 razy dziennie przez miesiąc.

Napar z rumianku. Rumianek pomaga usuwać toksyczne substancje z organizmu, zmniejsza zawartość kreatyniny we krwi.

Aby przygotować napar, wymieszaj dwie łyżeczki suszonych kwiatów rumianku i 200 ml wrzącej wody i przykryj pokrywką przez 5-7 minut. Kolejny napar z rumianku powinien być filtrowany i spożywany jako herbata kilka razy dziennie.

Leczenie naparem z rumianku spędzić nie więcej niż 3 tygodnie. Po dziesięciodniowej przerwie kurs można powtórzyć.

Cynamon. Zastosowanie cynamonu poprawia funkcjonowanie nerek, a mianowicie aktywuje filtrację i wydajność narządów wydalniczych, zmniejszając w ten sposób mocznik, kwas moczowy i kreatyninę we krwi. Musisz dodać cynamon do swojej diety każdego dnia, ale nie spożywaj więcej niż 1 łyżeczki dziennie.

Eleutherococcus lub żeń-szeń syberyjski. Eleutherococcus jest w stanie zatrzymać wzrost ilości kreatyniny, ponieważ poprawia krążenie i krążenie krwi w nerkach, stymuluje pracę układu nerwowego i hormonalnego.

Możesz użyć pigułek, pigułek, kapsułek z eleutherococcus lub nalewki roślin na alkohol. Suchy ekstrakt roślinny (w tabletkach itp.) Należy przyjmować trzy razy dziennie przez miesiąc. Nalewkę Eleutherococcus należy spożywać w zależności od wieku od 15 do 30 kropli 2 razy dziennie przed posiłkami. Przebieg leczenia wynosi 25-30 dni.

Rozpoznanie choroby wątroby i choroby nerek

Metody diagnozowania chorób wątroby

Badanie pacjenta. Początkowo możliwa choroba może objawiać objawy charakterystyczne dla chorób wątroby o różnym charakterze. Ponadto ważne jest, aby dowiedzieć się o poprzednich chorobach, o złych nawykach (alkohol, palenie), o diecie i tak dalej. To poprowadzi lekarza w wyborze metod diagnostycznych pierwszego rzutu.

Badanie, palpacja wątroby, perkusja. Przy zewnętrznym badaniu pacjenta lekarz może wykryć objawy żółtaczki, w zależności od intensywności zabarwienia błon śluzowych i skóry.

W badaniu palpacyjnym możliwe jest badanie górnego odcinka przedniego wątroby i dolnej krawędzi. Rozpoznanie wątroby palpacyjnie umożliwia lekarzowi wykryć ewentualne pominięcie, zwiększenie lub zmniejszenie wątroby, charakter krawędzi wątroby, ból, obecność płynu w jamie brzusznej, itp.. Na przykład, jeżeli choroba taka jak marskość wątroby, diagnostyka wątroby krawędź bezpośrednio o mówi - krawędź palpacyjne zostanie ostrzejszy niż w zdrowej wątrobie. Wszelkie odchylenia od normalnych parametrów mogą wskazywać na rodzaj choroby.

Rozpoznanie przez perkusję (ze względu na charakter dźwięków podczas dotykania niektórych obszarów ciała pacjenta), może również powiedzieć lekarzowi o naturze choroby wątroby.

RTG obszar wątroby. Radiografia może być przydatna w przypadku ropnia, guza wątroby lub choroby, takiej jak echinokok.

Ultradźwięki wątroby. Wyświetlanie wątroby i dróg żółciowych na monitorze pomaga w rozpoznaniu kamicy żółciowej i niedrożności przewodów, chorób wątroby, które zmieniają rozmiar i lokalizację wątroby.

Tomografia komputerowa (CT). Najdoskonalsza metoda wizualizacji wątroby w porównaniu z ultrasonografią. Diagnostyka CT dostarcza bardziej szczegółowych informacji o objętościach i konturach wątroby, sąsiadujących naczyniach, stanie żółci i ich przewodach, a także CT pozwala zobaczyć obecność guza, torbieli i innych urazów.

Skanowanie izotopowe. Płyn zawierający radioizotopy w ciele nieszkodliwym dla organizmu jest wstrzykiwany do organizmu pacjenta. Specjalne radioizotopy są absorbowane w wątrobie i pęcherzyku żółciowym. Następnie specjalne urządzenie oparte na liczbie izotopów zatrzymanych w narządzie buduje obraz wątroby. Rozpoznanie za pomocą radioizotopów jest bardzo ważne w przypadku chorób onkologicznych i marskości.

Testy laboratoryjne. Metoda diagnostyki laboratoryjnej chorób wątroby obejmuje: badania wątroby, oznaczanie enzymów surowicy, materiały biopsyjne, badanie krwi (na obecność wirusa zapalenia wątroby, stężenie bilirubiny itp.). Bardziej szczegółowo omówimy, jakie choroby wątroby można zgłaszać na podstawie testów laboratoryjnych.

Diagnostyka laboratoryjna chorób wątroby - testy

Podczas wykonywania rutynowych badań krwi czynność wątroby kontroluje się trzema głównymi wskaźnikami:

  • enzym aminotransferazy asparaginianowej: ACT (GOT (= AST)),
  • enzym aminotransferazy alaninowej: ALT (GPT (= ALT)) i
  • gamma transpeptydaza glutamylowa: GGT (gamma-GT).
TRANSAMINAZY AST i ALT

Transaminazy aminotransferazy asparaginianowej (AST) i aminotransferazy alaninowej (ALT) znajdują się w wielu komórkach organizmu, ale przede wszystkim w wątrobie i sercu.

Normalne wartości aminotransferaz *:

  • Kobiety - 10 - 35 U / l;
  • Mężczyźni - 10 - 50 U / l.

Jeśli komórki wątroby ulegną uszkodzeniu, poziom tych enzymów we krwi wzrasta i może służyć jako niepokojący objaw problemów z wątrobą, więc przy diagnozowaniu chorób trisaminazy są ważnym wskaźnikiem. Wzrost poziomu AspAT i AlAT może jednak wiązać się z chorobami serca, układu kostnego. Nieznaczny wzrost tych wskaźników może wiązać się z naruszeniem wymiany tłuszczów, nadwagi, przyjmowania niektórych leków.

GGT ENZYME

Enzym GGT znajduje się głównie w wątrobie, nerkach i trzustce.

Zwykle zawartość gamma gamma we krwi jest niewielka.

  • Dla kobiet norma * GGT - do 39 U / l.
  • Dla mężczyzn - do 66 U / l.

* Normalne wartości parametrów wątroby i nerek wymienione w tym artykule mogą się różnić w zależności od laboratorium.

Wzrost poziomu GGT może wskazywać na takie choroby wątroby:

  • przewlekłe lub ostre wirusowe zapalenie wątroby,
  • przewlekłe, niezakaźne zapalenie wątroby z nadużywaniem alkoholu,
  • otyłość wątroby,
  • guzy wątroby.

Wskaźnik ten może również sygnalizować chorobę nie tylko wątroby, ale także dróg żółciowych, trzustki, nerek i serca.

BILIRUBIN

Często w rutynowych laboratoryjnych badaniach krwi analizowany jest poziom bilirubiny. Istnieją bilirubiny ogólne, bezpośrednie i pośrednie. Bilirubina generyczna jest wytwarzany w wyniku rozkładu hemoglobiny i innych składników krwi. Bilirubina jest transportowana do wątroby, gdzie jest wchłaniana przez hepatocyty i dodaje się do niej kwas glukuronowy. Wynik bilirubina bezpośrednia lub sprzężona jest wydalany z żółcią w woreczku żółciowym. Pośrednia bilirubina - różnica między wskaźnikami bilirubiny całkowitej i bezpośredniej.

  • Bilirubina całkowita: mniej niż 19,0 μmol / l (1,1 mg / dL).
  • Bilirubina bezpośrednia: mniej niż 5,0 μmol / L (0,3 mg / dL).

Podwyższony poziom bilirubiny może wskazywać na nieprawidłowości w jednym z etapów powstawania, koniugacji i odstawienia bilirubiny do pęcherzyka żółciowego. W szczególności podwyższony poziom bilirubiny może wskazywać na takie choroby wątroby:

  • ostre i przewlekłe choroby,
  • rak wątroby,
  • kamica żółciowa,
  • zatrucie wątroby,
  • zwężenie, zapalenie lub obrzęk przewodu żółciowego.

diagnostyka laboratoryjna chorób nerek - analizy

Nasze nerki mają dużo "brudnej" pracy. Ich główną (choć nie jedyną funkcją) jest usunięcie wszystkich niepotrzebnych z ciała. Poprzez nerki, toksyczne związki powstające w procesach metabolicznych organizmu lub z zewnątrz (na przykład leki) są wydalane z organizmu. Wiele chorób nerek od dłuższego czasu przebiega bezobjawowo, dlatego zaleca się od czasu do czasu sprawdzać podstawowe parametry czynności nerek.

Podczas standardowego badania profilaktycznego sprawdzane są takie wartości, jak kreatynina (Kreatinin), mocznik (Harnstoff), kwas moczowy (Harnsäure).

CREATININ

Kreatynina - jeden z końcowych produktów metabolizmu białka. Powstaje w wyniku rozpadu kreatyny, naturalnego metabolitu powstałego w mięśniach i dostarczającego energię mięśniową. U osób zdrowych kreatynina jest prawie całkowicie wydalana przez nerki z organizmu. Dlatego określenie jego stężenia we krwi jest nieodzownym narzędziem w diagnostyce czynności nerek. Wartości kreatyniny we krwi zależą od ilości masy mięśniowej, więc norma dla mężczyzn i kobiet jest inna. Należy zauważyć, że wartości kreatyniny zwykle zmieniają się w zależności od laboratorium i zależą od zastosowanych metod analizy. Wartości referencyjne są zawsze podawane w wynikach. Dr Gaby Hoffbauer, autorka wielu niemieckich podręczników medycznych, nazywa na przykład takie wartości *:

  • dla kobiet - 44 do 80 μmol / L lub 0,5 do 0,9 mg / dL
  • dla mężczyzn - 44 do 97 μmol / L lub 0,5 do 1,1 mg / dL

Jeśli poziom kreatyniny we krwi jest podwyższony, może to wskazywać na niewydolność nerek i inne choroby nerek. Należy jednak zauważyć, że w przypadku chorób nerek poziom kreatyniny wzrasta, jeśli czynność nerek jest ograniczona do ponad 50%.

Ponadto podwyższony poziom kreatyniny może wskazywać na uszkodzenie mięśni. Poziom kreatyniny, który wykracza poza normę, nie zawsze wskazuje na procesy patologiczne. Jeśli pacjent wykonuje ciężką pracę fizyczną lub trening siłowy przed podaniem krwi, poziom kreatyniny we krwi może zostać zwiększony. Również obfite jedzenie mięsa może prowadzić do zwiększenia poziomu kreatyniny. Dlatego też, przy wysokim poziomie kreatyniny, test zaleca się powtórzyć, eliminując te czynniki.

Obniżony poziom kreatyniny może być spowodowany spadkiem masy mięśniowej, na przykład z wiekiem. Niskie stawki występują u kobiet na początku ciąży, u nastolatków z cukrzycą typu 1, z bolesną utratą wagi w ostatnich stadiach przewlekłej choroby.

UREA

Mocznik - substancja, która jest końcowym produktem metabolizmu białek w organizmie. Mocznik jest w 90% wydalany przez nerki, więc określenie jego stężenia we krwi wskazuje również na funkcjonalność nerek. Jednak w porównaniu z kreatyniną mocznik jest mniej wrażliwym parametrem do określenia czynności nerek. Ale w przypadku ostrej niewydolności nerek poziom mocznika wzrasta szybciej niż poziom kreatyniny.

Normalne wartości * mieszczą się w zakresie 1,7-8,3 mmol / l lub 10-50 mg / dL.

Zwiększenie poziomu mocznika we krwi można podawać nie tylko choroby z zaburzeniem czynności nerek (zapalenie kłębuszków nerkowych wydalniczy, odmiedniczkowe zapalenie nerek, etc.), a także chorób lub stanów chorobowych, które prowadzą do zwiększonego rozpadu białka (gorączka, krwotok, nowotwory, choroby endokrynologiczne). Podwyższony poziom mocznika we krwi może być również spowodowany głodem, nadużywaniem leków moczopędnych, ciężkim odwodnieniem, obfitym spożywaniem pokarmów białkowych.

Zmniejszenie poziomu mocznika w większości przypadków nie ma znaczenia klinicznego. Obserwuje się go u osób przyjmujących pokarmy ubogie w białko u kobiet w okresie ciąży.

KWAS MOCZOWY

Kwas moczowy - końcowy produkt wymiany puryn jest syntetyzowany w wątrobie, w osoczu krwi działa w postaci soli sodowej. Dwie trzecie kwasu moczowego jest wydalane przez nerki, jedna trzecia - przez jelita. Podwyższony poziom kwasu moczowego (hiperurykemia) może wskazywać na naruszenie funkcji nerek. Wraz z gromadzeniem się nadmiaru kwasu moczowego we krwi, jego słabo rozpuszczalne kryształy mogą osadzać się w stawach, tkance podskórnej, nerkach. W rezultacie może rozwinąć się dna, przewlekłe zapalenie stawów, nefropatia.

Norma stężenia kwasu moczowego we krwi *:

  • kobiety - mniej niż 357 μmol / l (6,0 mg / dl)
  • mężczyźni - mniej niż 381 μmol / l. (6,4 mg / dL)

Ważne jest, aby wziąć pod uwagę, że puryn może dostać się do organizmu z jedzeniem. W związku z tym, poziom kwasu moczowego może być podniesione u ludzi, których moc przeważa produktów bogatych w puryny - wątroba, nerki, mózg, język, czerwone mięso, kurczaka szprotem rusztu, i inne.

Rozpoznanie chorób wątroby i nerek może być włączone do wybranego przez ciebie program badania organizmu w Niemczech (sprawdź an).

Portal fitness Michaiła Dyakonowa

Michaił Dyakonov - członek Związku Pisarzy Rosji, mistrz świata i zdobywca tytułów w fitness i Panowie Physique (IFBB, WBBF, IBFA NAC), aktor filmowy

Menu główne

Nawigacja według zapisów

Biochemiczne badanie krwi. Biochemia krwi. Objaśnienie: normy i wskaźniki

Nie mając wykształcenia medycznego, od wielu lat otrzymuję wiele pytań dotyczących biochemii krwi.
Wierzę, że jest to spowodowane faktem, że posiadanie wielu problemów zdrowotnych, nie wiem z pierwszej ręki, co analiza biochemii krwi i biochemia krwi transkryptu jak często jest to określone w jego pytania czytelników mojej strony.
Postaram się więc podsumować dostępną wiedzę, aby przynajmniej ogólnie odpowiedzieć na wszystkie pytania tym, którzy interesują się biochemią krwi, wskaźnikami biochemii krwi?


Analiza biochemiczna krwi - metoda diagnostyki laboratoryjnej oceny pracy wielu narządów wewnętrznych. - nerki, wątroby, trzustki, itp Ponadto analiza biochemiczna krwi wykazuje żadnych pierwiastki śladowe brakuje w organizmie. Analiza biochemiczna krwi (biochemia krwi) dana osoba jest stosowany w wielu dziedzinach medycyny: terapia, endokrynologii, urologii, gastroenterologii, kardiologii, ginekologii i wielu innych.
Analiza biochemiczna obejmuje badanie laboratoryjne następujących parametrów badania krwi:

- Aminotransferaza alaninowa (ALT) (ALT)
Norma ALT dla kobiet wynosi do 31 U / L, dla mężczyzn normą ALT jest do 41 U / l (Kiedyś 47,5).
Wzrost ALT (ALT) jest oznaką tak poważnych chorób, jak: wirusowe zapalenie wątroby, toksyczne uszkodzenie wątroby, marskość wątroby, przewlekły alkoholizm, rak wątroby, toksyczny wpływ na leki wątrobowe (antybiotyki itp.), żółtaczka, niewydolność serca, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, wstrząs, oparzenia, uraz i martwica mięśni szkieletowych, rozległe zawały serca.
Analiza biochemiczna krwi ALT we krwi zmniejsza poziomów ALT w ciężkich chorobach wątroby, marskość - martwicy (zmniejszenie liczby komórek syntetyzujących ALT). Występuje niska zawartość aminotransferazy alaninowej z niedoborem witaminy B6.

- Kinaza kreatynowa (fosfokinaza kreatynowa)
W przypadku uszkodzenia mięśni następuje wzrost aktywności kinazy kreatynowej we krwi. Analiza kinazy kreatynowej MB pozwala na zdiagnozowanie zawału mięśnia sercowego ze 100% dokładnością.
Normy dla kobiet CK Ten wpis został opublikowany przez autora Mikhail Dyakonov w kategorii Różne i oznaczony tagami analizę biochemii krwi, biochemia krwi, szybkości biochemii, biochemia krwi, zapis parametrów biochemicznych krwi. Dodaj do zakładek link bezpośredni.

Przyczyny zwiększonego stężenia kreatyniny we krwi kobiet i mężczyzn

Będąc jednym z produktów metabolicznych wytwarzanych w wyniku biochemicznych reakcji metabolizmu aminokwasów i białek, kreatynina jest ciągle syntetyzowana w organizmie i uczestniczy w procesach metabolicznych tkanek mięśniowych.

Główną funkcją związków zawierających kreatyninę jest zapewnienie potrzeb energetycznych mięśni, po czym kreatynina jest wydalana przez nerki.

Ponieważ zużyta substancja jest niebezpiecznym związkiem dla tkanek i nie bierze udziału w żadnych innych procesach, musi zostać wydalona możliwie jak najdalej z ciała. Zwiększona ilość kreatyniny w osoczu krwi wskazuje na rozwój różnych patologii.

Normalne wskaźniki kreatyniny

Jaki jest poziom metabolitu stwierdzonego podczas badania krwi? Przez całe życie tkanki mięśniowej ta substancja jest w sposób ciągły wrzucana do krwi, a w zdrowym ciele jej stężenie w surowicy krwi jest względnie stabilne. Podobnie jak w przypadku innych wskaźników osocza, określone są pewne granice normy dla stężenia tej substancji.

Należy wziąć pod uwagę, że istnieją fizjologiczne nieprawidłowości tego wskaźnika, które są akceptowane jako norma - na przykład normalne stężenie kreatyniny u kobiet jest zawsze niższe niż we krwi mężczyzn.

Oznacza to, że na jego zawartość mają wpływ takie czynniki, jak ogólna masa mięśniowa, aktywność fizyczna i działanie hormonów płciowych. Niski poziom kreatyniny jest normalny u kobiet (w przeciwieństwie do mężczyzn) z powodu niższego tempa metabolizmu.

Normalny poziom kreatyniny zależy nie tylko od płci, ale także od wieku, a także od aktywności fizycznej osoby:

  • Najwyższy poziom (do 110 μmol / l) jest nieodłączny u dorosłych mężczyzn;
  • najmniejszy (do 62 μmol / l) dla dzieci w wieku szkolnym;
  • u zdrowych kobiet poziom metabolitów waha się od 44 do 80 jednostek;
  • u dzieci w wieku przedszkolnym od 45 do 105 lat.

Wraz z wiekiem zawartość substancji maleje i jest to również normalny wskaźnik.

Co kryje się za podwyższonym poziomem metabolitu?

Wzrost stężenia kreatyniny w osoczu krwi nazywany jest hiperreatreatemią i może mówić o takich stanach jak:

  • zaburzenia w układzie hormonalnym, wpływające na proces metaboliczny;
  • toksyczne działanie na organizm;
  • zmniejszenie funkcji nerkowej filtracji i ewakuacji kreatyniny;
  • naruszenie równowagi wodnej;
  • rozpad tkanki mięśniowej;
  • nadmierne napięcie mięśni;
  • nadmiernie przyspieszone lub nadmierne nagromadzenie masy mięśniowej;
  • nadmierne zaopatrywanie organizmu w substancje zawierające kreatynę (zwykle związane ze zwiększonym odżywianiem białek).

Sama hypercreatinemia nie jest chorobą, jest tylko objawem towarzyszącym pewnym schorzeniom lub stanom.

Z reguły znaczący wzrost poziomu kreatyniny występuje, gdy patologiczna (to jest wywoływana przez jakąś chorobę) nadczynność we krwi. Stany, w których stężenie kreatyniny nieznacznie wzrasta i nie towarzyszą temu inne objawy, charakteryzują się fizjologiczną nadmierną aktywacją, czyli naturalną reakcją na czynniki zewnętrzne niezwiązane z chorobą.

Dlaczego wzrasta poziom kreatyniny?

Przyczyny wzrostu można również podzielić na dwie grupy - fizjologiczną i patologiczną. Te z kolei są podzielone na dwie kategorie - umiarkowaną i ciężką hiperczynni- kiemii.

Przyczyny fizjologiczne

Przekroczenie normy zawartości kreatyniny we krwi może być wywołane następującymi przyczynami fizjologicznymi:

  • przedłużony głód lub sztywna dieta, prowadząca do rozpadu mięśni;
  • starzenie się ciała;
  • ciąża i laktacja;
  • aktywny wzrost mięśni (na przykład u dzieci w pierwszych latach życia);
  • nadmierna objętość i masa mięśni (u sportowców i kulturystów);
  • stosowanie leków do budowania masy mięśniowej;
  • nadmierne spożycie potraw mięsnych i rybnych;
  • nadmierne obciążenie mięśniowe.

Oczywiście u mężczyzn najczęstszą przyczyną wysokiego stężenia kreatyniny jest nadmierny wysiłek fizyczny na mięśnie, a u kobiet - ciąża. Dlatego te warunki nie wymagają specjalnego traktowania, ponieważ są normalnym wskaźnikiem.

Aby zmniejszyć poziom metabolitu w tym przypadku, mężczyźni wystarczy, aby zmniejszyć liczbę wysiłku fizycznego. Kobiety muszą stosować się do zaleceń lekarza prowadzącego, kontrolując przebieg ciąży, terminowe traktować wszelkie problemy z nerkami lub zakażenie być regularnie testowane w celu sprawdzenia azotu mocznika wreszcie poczekać do porodu, a potem do końca okresu laktacji.

Patologiczne przyczyny zwiększonego stężenia kreatyniny

Spośród patologicznych przyczyn zwiększania się stężeń kreatyniny w surowicy, istnieją czynniki, które powodują umiarkowaną i ciężką hiperreacypitację.

Przyczyny ciężkiej hiperrecreatinemii

Hiperatreatinemię o charakterze ekspresji zwykle wywołują takie choroby:

  • ciężka tyreotoksykoza;
  • leptospiroza;
  • ciężkie ostre i chroniczne zatrucie;
  • zespół przedłużonej kompresji;
  • zespół reperfuzyjny rozwijający się na tle okresu pooperacyjnego z operacją naczyń kończyn;
  • uogólnione autoimmunologiczne zapalenie mięśni;
  • postępująca dystrofia mięśniowa;
  • patologia nerek w niewydolności nerek.

Przyczyny łagodnej hiperkrereatinemii

Umiarkowana hiperkortyzinemia jest zwykle spowodowana następującymi patologiami:

  • toksykoza podczas ciąży;
  • ciężka zastoinowa niewydolność serca;
  • odwodnienie w wyniku zaburzeń w przewodzie pokarmowym (wymioty, biegunka);
  • reumatoidalne zapalenie stawów;
  • skutki uboczne leków nefrotoksycznych;
  • endogenne zatrucia towarzyszące infekcyjnym, ropnym zapaleniom i interwencje chirurgiczne w jamie brzusznej;
  • hiperkortyzacja (z intensywnym leczeniem kortykosteroidami);
  • Choroba gravis, tyreotoksykoza, cukrzyca;
  • oparzenia i inne uszkodzenia tkanki mięśniowej;
  • zgorzel kończyn spowodowana ostrym niedrożnością tętnicy;
  • procesy zapalne i toksyczne w wątrobie, zaburzające funkcjonowanie narządu;
  • choroby nerek z niewydolnością nerek stopnia I-II.

Metody zwalczania odchyleń

Aby zmniejszyć poziom kreatyniny, wymagane jest dokładne rozpoznanie choroby, które spowodowało wzrost stężenia substancji w surowicy.

Aby wyjaśnić przyczyny hiperkrereatinemii, należy wykonać drugi test krwi, aby upewnić się, że wyniki są dokładne. Historia pacjenta jest również dokładnie badana, aby zrozumieć, jaki jest problem, porównać go z innymi danymi analizy, w tym stężeniem azotu w moczniku, aby ocenić czynność nerek. Tylko w oparciu o pełnoprawną diagnozę możemy mówić o wyborze metod leczenia. Środki terapeutyczne w nadskórcreatinemii zazwyczaj obejmują:

  • hospitalizacja w oddziale profilowym szpitala w celu leczenia chorób, które spowodowały wzrost poziomu kreatyniny;
  • mianowanie leków normalizujących metabolizm białek i ewakuację metabolitów;
  • normalizacja bilansu wodnego poprzez określenie optymalnej objętości zużytych płynów, biorąc pod uwagę funkcjonalne możliwości nerek w każdym konkretnym przypadku;
  • przestrzeganie specjalnej diety, normalizacja diety, jej kontrola jakościowa i ilościowa - najczęściej z ograniczeniem soli i pokarmów białkowych;
  • korekta aktywności fizycznej i stylu życia w ogóle, biorąc pod uwagę faktyczne możliwości ciała;
  • stosowanie środków ludowych (wywary i napary z roślin leczniczych zalecane przez lekarza);
  • pozaustrojowa detoksykacja (hemodializa i jej analogiczne procedury);
  • w ciężkich przypadkach, obejmujących ciężkie zatrucie w niewyrównanej patologii nerek i niepodatne na inne metody leczenia, pokazano wyjątkową metodę - zastosowanie sztucznej nerki.

Nadzieja na obniżenie poziomu kreatyniny we krwi za pomocą jakichkolwiek metod domowych jest całkowicie nie do przyjęcia, chociaż w naturze są rośliny, których buliony mogą obniżać poziom tego metabolitu. Ale wykonanie niezależnych kroków bez konsultacji z lekarzem o podwyższonej kreatyninie nie jest bezpieczne, ponieważ może być jednym z objawów poważnych chorób.

Dlaczego stężenie kreatyniny spada?

W rzadkich przypadkach biochemiczne badanie krwi wskazuje na znaczny spadek poziomu kreatyniny. Ten stan nazywa się hipokreatinemią i może być wywołany przez szereg czynników:

  • przedłużony głód lub kacheksja (wyczerpanie) z powodu poważnych chorób przewlekłych;
  • wyczerpanie z powodu wegetarianizmu lub przestrzegania sztywnych diet;
  • leczenie glikokortykosteroidami;
  • dystrofia mięśniowa;
  • utrata wagi z powodu fizycznej przepracowania;
  • zanik masy mięśniowej z powodu całkowitej niepełnosprawności;
  • u kobiet w pierwszym trymestrze ciąży.

W przeciwieństwie do wysokiej kreatyniny, która ogólnie mówi o patologii nerek, nie bierze się pod uwagę niskiego poziomu tego metabolitu jako kryterium diagnostycznego w medycynie. Zmniejszona kreatynina w takich typowych sytuacjach, jak na przykład ciąża, jest normą, więc nie wymaga żadnego leczenia. W innych przypadkach korekta kreatyniny zmniejsza się, aby wyeliminować przyczyny, które spowodowały jej zmniejszenie.

Kreatynina;

Nisko cząsteczkowe substancje azotowe

Bilirubina bezpośrednia

Bilirubina całkowita

Pigmenty

Pigmenty krwi obejmują bilirubinę bezpośrednią i bilirubinę pośrednią. Razem tworzą wspólną bilirubinę - żółto-czerwony pigment, produkt rozkładu hemoglobiny i niektórych innych składników krwi. Zmiana normalnych parametrów bilirubiny w większości przypadków wskazuje na procesy patologiczne w ciele. Norma bilirubiny całkowitej wynosi 3,4-17,1 μmol / l, bezpośrednio - 0-3,4 μmol / l. Noworodki mają wysoką bilirubinę (żółtaczka fizjologiczna).

Zwiększenie poziomu bilirubiny całkowitej obserwuje się, gdy:

• Niedobór witaminy B12;

• pierwotna marskość wątroby;

• Zatrucie toksyczne, lecznicze i alkoholowe.

Zwiększona stawka Wzrost poziomu bilirubiny bezpośredniej obserwuje się, gdy:

• ostre wirusowe zapalenie wątroby;

• zakaźne uszkodzenie wątroby;

Kreatynina jest końcowym produktem metabolizmu białka. Powstaje w wątrobie, uwalniany do krwi i uczestniczy w metabolizmie energetycznym w tkance mięśniowej. Z organizmu kreatynina jest wydalana przez nerki z moczem. Odchylenia poziomu kreatyniny od prawidłowego (tabele 21 i 22), z reguły wskazują na naruszenie funkcji nerek i stan mięśni szkieletowych.

Zwiększenie ilości kreatyniny obserwuje się, gdy:

• ostra i przewlekła niewydolność nerek;

• zaburzenia odżywiania (nadmiar w diecie pokarmu mięsnego).

Obniżenie ilości kreatyniny obserwuje się, gdy:

• zaburzenia odżywiania (dieta wegetariańska);

• Zmniejszona masa mięśniowa.

W I i II trymestrze ciąży występuje spadek poziomu kreatyniny we krwi.

Biochemiczne badanie krwi - norma i dekodowanie

Biochemiczna analiza krwi lub po prostu biochemia krwi jest jedną z metod diagnostyki laboratoryjnej przeprowadzanej na oddziale ambulatoryjnym i szpitalu. Badanie to jest pokazane zarówno dla diagnozy różnych chorób, jak i dla celów profilaktycznych, aby zapobiec tej lub innej patologii w czasie. Aby uzyskać wiarygodność wyników, wszystkie biochemiczne badania krwi są pobierane w placówce medycznej z żyły na pusty żołądek z wstępnym wyłączeniem stresu, ćwiczeń, tłustych pokarmów i alkoholu.

1. Glukoza.

Zawartość glukozy w osoczu krwi - jeden z tych wskaźników biochemicznych, które przede wszystkim zwracają uwagę lekarzy. Jest również nazywany cukrem we krwi lub glikemią.

Mierzone w milimolach na litr (mmol / l). Normalny poziom glikemii mieści się w przedziale liczbowym od 3,3 do 5, 5. Zwiększenie stężenia cukru we krwi powyżej dopuszczalnego poziomu nazywa się hiperglikemią. Ten stan obserwuje się w cukrzycy, ale nie tylko.

Hiperglikemię obserwuje się w przypadku urazu, ciężkiej choroby, sepsy, stresu, braku równowagi hormonalnej. Poziom cukru we krwi wzrasta wraz z guzami nadnerczy i przysadki.

Hipoglikemia jest stanem odwrotnym ze spadkiem stężenia glukozy w osoczu. Najczęstszą przyczyną jest przedawkowanie insuliny i leków hipoglikemizujących u diabetyków.

Ponadto poziom cukru we krwi spada wraz z ogólnym wyczerpaniem organizmu, w tym. i z powodu głodu. Hipoglikemię można obserwować z niewydolnością kory nadnerczy, niektórymi chorobami przysadki i guzami trzustki. Często poziom cukru we krwi zmniejsza się u osób nadużywających alkoholu. Należy zauważyć, że hipoglikemia stanowi większe zagrożenie dla życia pacjenta niż hiperglikemia.

2. Białko i jego frakcje.

Białka lub białka zawarte są w osoczu krwi w ilości 65-85 g / l (gram na litr). W praktyce klinicznej najczęściej spadek zawartości białka jest poniżej dopuszczalnego poziomu - niedoboru białek.

Ten stan może być spowodowany niedostatecznym spożyciem białka z pożywieniem, masywnymi oparzeniami, ciężkimi chorobami zakaźnymi, patologią tarczycy, sepsą, uszkodzeniem wątroby i chorobami przewodu pokarmowego.

Wzrost białka (hiperproteinemia) obserwuje się rzadziej. Najczęściej jest to względne i wynika z odwodnienia organizmu i zgrubienia krwi, gdy ciężar właściwy suchej pozostałości, w tym. i białka, wzrasta. Ale są powody i poważniejsze - choroby krwi, marskość wątroby, guzy narządów krwiotwórczych.

Jednak całkowita zawartość białka niewiele mówi. Poziom frakcji albuminy, albuminy i globulin ma ogromne znaczenie diagnostyczne. Albuminy mają niższą masę cząsteczkową i są zawarte w większej ilości - około 60-65% całkowitego białka. Globuliny mają przeciwieństwo - ważą więcej, a ich poziom - 30% wszystkich białek. Chociaż globuliny są heterogeniczne, uwalniają alfa, beta i gamma globuliny.

Stosunek albumin i globulin jest wyświetlany w tym samym współczynniku, który zwykle waha się od 1,5 do 2,5. Wyżej wymienione zmniejszenie białka występuje głównie z powodu albuminy, podczas gdy względna zawartość globulin zwiększa się. W związku z tym współczynnik albuminy-globuliny zmniejsza się. Wzrost tego współczynnika nie ma znaczenia praktycznego.

3. Bilirubina.

Nasze erytrocyty nie są wieczne, a po chwili (3-4 miesiące) są niszczone. Bilirubina jest produktem rozpadu hemoglobiny zawartej w czerwonych ciałkach krwi. Zwykle bilirubina zawarta jest we krwi w ilości 8,5-20,5 μmol / l. (mikromola na litr). Jest to zwykła bilirubina, która jest heterogenna i występuje w dwóch frakcjach - bilirubiny bezpośredniej i pośredniej.

Bilirubina powstająca bezpośrednio po rozpadzie hemoglobiny wywiera toksyczny wpływ na narządy i tkanki. Jest to bilirubina wolna lub bezpośrednia, która zawsze jest zawarta w osoczu krwi, ale w ilości nieprzekraczającej 17, 1 μmol / l.

Dalsze pośrednie, toksyczne, bilirubina wiąże się z pieczeniem kwasem glukuronowym w stosunkowo nieszkodliwym związku - bezpośredniej lub związanej bilirubiny, która w żółci jest wydalana do jelita cienkiego. Zawartość frakcji bezpośredniej wynosi w przybliżeniu 25% całkowitej bilirubiny - gdzieś na poziomie 4-5 μmol / l.

W różnych chorobach wzrastają różne frakcje bilirubiny. Wraz z masowym niszczeniem erytrocytów (hemolizą) spowodowanych chorobami zakaźnymi, zatruciem, ukąszeniami węży, rośnie bezpośrednia bilirubina. Ten sam wskaźnik jest podwyższony dla chorób wątroby, zapalenia wątroby. Pośrednia bilirubina wzrasta z powodu mechanicznego niedrożności przepływu żółci - z kamicą żółciową, rakiem pęcherzyka żółciowego i trzustką. Warto zauważyć, że wzrost poziomu bilirubiny można nawet określić wizualnie poprzez charakterystyczne żółtaczkowe zabarwienie skóry i twardówki.

4. Transaminazy.

Transaminaz lub aminotransferazy są enzymami, które zapewniają metabolizm w komórce. W trakcie badań biochemicznych określa się poziom dwóch aminotransferaz - aminotransferazy asparaginianowej (AST, AsAt) i aminotransferazy alaninowej (ALT, AlAt). Ponieważ aminotransferazy są enzymami wewnątrzkomórkowymi, ich zawartość w osoczu krwi jest niewielka. Poziom AST mieści się w zakresie 0,1 - 0,6 μmol / mlhch (mikromol na mililitr na godzinę), a dla ALT wynosi 0,1-0,45.

Zwiększenie aktywności aminotransferaz jest spowodowane tzw. zespół cytolityczny - masowa śmierć komórki. Zazwyczaj ten zespół jest spowodowany zawałem mięśnia sercowego, chorobą wątroby lub ciężkim zatruwaniem prowadzącym do zniszczenia dużej liczby komórek wątroby. Co więcej, patologii wątroby towarzyszy przeważający wzrost ALT, a zawał mięśnia sercowego, wzrost AST jest rejestrowany głównie.

Oprócz powyższych warunków, obserwuje się zwiększenie aktywności aminotransferaz w ciężkich urazach, oparzeniach, procesach zakaźnych i nowotworowych po intensywnych interwencjach chirurgicznych. Niektóre laboratoria mogą wyświetlać zawartość aminotransferaz w innych ilościach - jednostkach na litr (ED / L) lub w jednostkach międzynarodowych (IU). W przypadku kobiet wartość liczbowa tego wskaźnika nie powinna przekraczać 30, a dla mężczyzn - 40.

5. Mocznik.

Procesy syntezy i rozkładu białek nieustannie zachodzą w naszym ciele. Ponadto część białka dostarczana z pokarmem gnije w jelicie. A jednym z produktów rozpadu białka jest amoniak. Jest to bardzo wysoce toksyczny związek - nawet w niewielkich ilościach ma szkodliwy wpływ na narządy i tkanki, a przede wszystkim na mózg.

Aby temu zapobiec, amoniak z przepływem krwi jest dostarczany do wątroby, gdzie w przebiegu złożonych reakcji biochemicznych przekształca się w nieszkodliwy nietoksyczny związek - mocznik. Kolejny mocznik dostarczany jest przez krew nerkom, gdzie jest wydalany z moczem. Jednak niewielka ilość tego związku w nerkach jest absorbowana z powrotem (reabsorbowana).

To właśnie ilość ponownie wchłoniętego mocznika jest odpowiedzialna za jego zawartość w osoczu krwi, która wynosi średnio 2,4-8,3 mmol / l. To prawda, że ​​wartość ta może się nieznacznie różnić w zależności od wieku - u dzieci zawartość mocznika jest nieco niższa, a u osób starszych i starszych jest wyższa. Wysoka zawartość mocznika wynika głównie z upośledzenia funkcji wydalniczej nerek i niewydolności nerek, kiedy dochodzi do przerwania wydalania mocznika z moczem. Może to również prowadzić do niewydolności serca, gdy zmniejsza się przepływ krwi do nerek.

Inną przyczyną wysokiego mocznika jest zwiększone rozpad białek w urazach, oparzeniach, ciężkich zakażeniach, krwawieniach z przewodu pokarmowego. Czasami obserwuje się umiarkowany wzrost mocznika - po wysiłku fizycznym i spożyciu dużej ilości białka roślinnego i zwierzęcego (mięso, rośliny strączkowe). W niektórych przypadkach obserwuje się względnie wysoki mocznik z powodu odwodnienia i zgrubienia krwi. Zredukowany mocznik w chorobach wątroby i jelit. W pierwszym przypadku jego synteza jest niszczona z amoniaku, aw drugim przypadku zmniejsza się wchłanianie białek spożywczych. Niski mocznik można zauważyć u wegetarian.

6. Kreatynina.

Substancja ta, podobnie jak mocznik, jest produktem metabolizmu białek, a także wydalana przez nerki. Kreatynina jest produktem procesów metabolicznych zachodzących w mięśniach szkieletowych oraz w mniejszym stopniu w mózgu. Odpowiednio, jego poziom będzie zależeć od stanu nerek i mięśni. Normalna zawartość kreatyniny u mężczyzn wynosi 57-93 μmol / L u kobiet i 80-115 μmol / L u mężczyzn. Ta różnica wynika z nierównomiernego stopnia rozwoju mięśni obu płci.

Podwyższony poziom kreatyniny obserwuje się w niewydolności nerek, ciężkich urazach z uszkodzeniem mięśni, ze zwiększoną czynnością tarczycy, po zastosowaniu niektórych środków przeciwzapalnych i przeciwbakteryjnych. U sportowców występuje umiarkowanie wysoka kreatynina.

7. Amylaza.

Enzym ten jest wytwarzany przez trzustkę, aw mniejszym stopniu przez gruczoły ślinowe. Pod wpływem amylazy, skrobia i inne wysokocząsteczkowe węglowodany są degradowane do cukrów niskocząsteczkowych. Większość amylazy znajduje się w gruczołowej tkance trzustki i gruczołów ślinowych, aw osoczu krwi zawarta jest w granicach 25-100 U / l.

Wzrastająca amylaza - cecha charakterystyczna ostrego zapalenia trzustki - zapalenie trzustki. Poziom tego enzymu może być wysoki z powodu zablokowania przewodu trzustkowego przez kamień lub nowotwór. Amylaza zwiększa się w przypadku epidemicznego zapalenia ślinianek przyusznych u dzieci, które nazywa się świnką u zwykłych ludzi.

Wraz z dalszym postępem zapalenia trzustki rozwija się niedobór funkcji trzustki, co prowadzi do zmniejszenia aktywności amylazy. Niska zawartość tego enzymu ujawnia się podczas niszczenia trzustki (martwica trzustki) z powodu nadużywania alkoholu.

8. Cholesterol.

O nim słyszało się prawie wszystko, ale bardzo niewiele osób wie, co to jest. Cholesterol - substancja powstająca w wątrobie i jelicie, produkt metabolizmu białek i tłuszczów, określany jako tzw. lipoproteiny. Część cholesterolu dociera do nas z pożywieniem, głównie pochodzenia zwierzęcego. U wielu osób cholesterol jest związany z płytkami, które blokują ściany naczyń i powodują atak serca lub udar. Ale nie wszystko jest takie proste.

Lipoproteiny mają wysoką gęstość (HDL), niską i bardzo małą gęstość (LDL, VLDL). HDL jest częścią błon komórkowych, uczestniczy w procesach metabolicznych z powstawaniem wielu substancji biologicznie czynnych, w tym. i hormony płciowe. Ale związki o niskiej i bardzo niskiej gęstości są odpowiedzialne za rozwój miażdżycy i pokrewnych zaburzeń.

Zawartość cholesterolu we krwi nie powinna przekraczać 5,17 mmol / l lub innych wartości - nie więcej niż 200 mg / dL (miligram na decylitr). Udział LDL i VLDL powinien wynosić 100 mg / dl. Wzrost tego wskaźnika do 160 mg / l wskazuje na zaniedbany proces miażdżycowy.

9. Jony.

Wszystkie mikroelementy w osoczu krwi są w postaci zjonizowanej i uczestniczą w metabolizmie minerałów. Największa wartość kliniczna spośród nich to:

  • Na (sód) - 135-145 mmol / l
  • K (potas) - 3,4-5,3 mmol / l
  • Ca (wapń) - 2,23-2,57 mmol / l
  • Fe (żelazo) - 9,0-31,3 μmol / l
  • Mg (magnez) - 0,65-1,1 mmol / l
  • Cu (miedź) - 11,0 - 24,3 mmol / l
  • Cl (chlor) - 77 - 87 mmol / l
  • P (fosfor) - 0,664-1,922 mmol / l

Przyczyny prowadzące do zmiany zawartości tych pierwiastków śladowych są tak liczne, jak same mikroelementy. Może to być zwiększone wydalanie płynów z moczem, obfite wymioty i biegunka, ciężkie infekcje i zmiany w przewodzie pokarmowym - wszystko. Każdy patologiczny proces w organizmie w pewnym stopniu prowadzi do braku równowagi jonowej.

10. Wniosek.

Wartości podane w tym artykule mogą się nieco różnić w różnych źródłach i publikacjach referencyjnych. Podano tylko najbardziej istotne klinicznie badania, ale ogólnie analiza biochemiczna krwi liczy kilkadziesiąt wskaźników.

Ale ustalenie wszystkich wartości w każdym konkretnym przypadku jest technicznie trudne i niewłaściwe. Wybór tych lub innych parametrów biochemicznych do diagnostyki laboratoryjnej jest ustalany przez lekarza w zależności od choroby. Co więcej, na podstawie wykrytych naruszeń prawie nigdy nie można postawić prawidłowej diagnozy. Biochemiczna analiza krwi jest cenna tylko w połączeniu z innymi metodami diagnostyki laboratoryjnej i instrumentalnej.

Dlaczego krew jest podwyższona w kreatyninie, co to znaczy?

Kreatynina jest produktem reakcji kreatyna-fosforan. Substancja zaangażowana w metabolizm energetyczny tkanek powstaje w mięśniach i częściowo uwalnia się do układu krążenia. Jest wydalany z organizmu z moczem.

Naruszenie wymiany kreatyniny - naruszenie nerek. Wysoki poziom kreatyniny we krwi - oznaka niewydolności nerek na różnych etapach, a także zaburzenia hormonalne, choroby różnych narządów.

Aby określić stan kreatyniny, należy wykonać specjalną analizę biochemiczną moczu

Kiedy taka analiza jest zalecana?

Badanie krwi pod kątem kreatyniny jest jednym z najczęstszych rodzajów diagnozy, zalecanym przez lekarza w celu wyjaśnienia natury i przyczyn zaburzeń w nerkach i układzie mięśniowym.

Badanie krwi w celu określenia poziomu kreatyny jest konieczne, jeśli:

  • są oznaki wskazujące na wzrost ilości kreatyniny;
  • osoba, która chce zostać dawcą nerki, jest badana;
  • kamica żółciowa jest diagnozowana, patologie układu mięśniowego lub nerek;
  • określa się niezbędną dawkę leku o działaniu toksycznym, wydalanym z organizmu przez nerki.

W przypadku wzrostu stężenia kreatyniny obserwuje się następujące objawy: duszność, ból lub uczucie ciężkości w okolicy lędźwiowej, zmęczenie, splątanie, uczucie ciężkiego wyczerpania.

Kreatynina we krwi - co to jest?

Co mówi kreatynina i co to jest? Substancja ta jest uważana za jeden z końcowych produktów w organizmie bezpośrednio metabolizm białek, który pozwala na określenie stanu układu mięśniowego i nerek osoby.

Kreatynina jest jednym z elementów resztkowego azotu. Z kolei pozostały azot jest zbiorem niebiałkowych substancji we krwi, które zawierają azot. Promuje wycofanie przez nerki z mocznika, amoniaku, kwasu moczowego. Na podstawie poziomu kreatyniny we krwi (i innych składników resztkowego azotu) ocenia się status wydalniczej funkcji ludzkich nerek.

Wskaźnik kreatyniny u mężczyzn i kobiet

Stopień kreatyniny we krwi zależy od płci i wieku oraz poziomu, oprócz aktywności nerek, od budowy (nagromadzenia masy mięśniowej) i preferencji pokarmowych. Kreatynina męskiego ciała powinna prawie zawsze być wyższa niż u kobiet w podobnej grupie wiekowej.

  • U dziecka od 0 do 1 roku 3,0 - 11,0
  • U dzieci w wieku od roku do 7 lat 2,0 - 5,0
  • Dzieci i młodzież 7-14 lat 3.0 - 8.0
  • Chłopcy i dziewczęta w wieku 15-16 lat 5,0 - 11,0
  • Mężczyźni 8,4 - 13,6
  • Kobiety 6,6 - 11,7

W analizie w innych przypadkach stosuje się inne jednostki miary: mikromol na litr (μmol / l). Następnie wartości w zakresie od 44,0 do 97,0 μmol / l są uważane za normę u kobiet i od 44,0 do 115,0 μmol / litr dla mężczyzn.

Przyczyny zwiększonego stężenia kreatyniny

Co to znaczy? Jeśli weźmiemy pod uwagę główne powody, dla których kreatynina we krwi jest podwyższona u mężczyzn lub kobiet, wówczas możemy wyróżnić:

  1. Zaburzenia nerek, które są wynikiem absolutnie jakiejkolwiek choroby nerek, na przykład przewlekłego zapalenia kłębuszków nerkowych, przewlekłego odmiedniczkowego zapalenia nerek, zespołu policystycznych chorób nerek itp.
  2. Zniszczenie tkanki mięśniowej, martwica, zgorzel.
  3. Prowokowanie wzrostu kreatyniny we krwi może spowodować rozległe uszkodzenie mięśni w przypadku urazów lub oparzeń.
  4. Utrata płynu, odwodnienie.
  5. Nadczynność tarczycy jest chorobą, w której tkanka mięśniowa zaczyna się rozpadać z powodu zwiększonej produkcji hormonów tarczycy.
  6. Zaburzenia krążenia (niewydolność serca) z niewystarczającym ciśnieniem krwi w kłębuszku nerkowym, co zmniejsza filtrację pierwotnego moczu w nich (przesączanie kłębuszkowe) i wydalanie kreatyniny.
  7. Choroba wywołana promieniowaniem - z powodu działania promieniowania jonizującego, następuje stopniowe niszczenie wszystkich komórek ciała, w tym komórek mięśniowych.

Jeśli badanie krwi ujawni wzrost poziomu kreatyniny, przede wszystkim należy go powtórzyć, ponieważ z powodu błędu laboratoryjnego nikt nie jest ubezpieczony. W przypadku powtarzającego się odstępstwa od normy, lekarz zleca dodatkowe badanie, a następnie leczenie, które z reguły ma na celu przywrócenie czynności nerek.

Przyczyny fizjologiczne

Co mówi? Przede wszystkim wzrost stężenia kreatyniny we krwi może być wynikiem niezrównoważonej diety, w której występuje duża ilość białka. W tym przypadku aktywowana jest synteza fosforanu kreatyny, która prowadzi automatycznie i do wzrostu kreatyniny. Jest to typowe dla kulturystów, ponieważ muszą spożywać duże ilości białka, aby budować mięśnie.

U dorosłych, którzy nie uprawiają sportu, wzrost stężenia kreatyniny powyżej normy może wynikać z następujących czynników fizjologicznych:

  • intensywna aktywność fizyczna;
  • obfite krwawienie wewnętrzne;
  • przyjmowanie pewnych leków;
  • uszkodzenie tkanki mięśniowej spowodowane chorobą lub urazem;
  • odwodnienie organizmu (z brakiem płynu stężenie we krwi niektórych substancji, w tym kreatyniny, zaczyna wzrastać);
  • ciąża jest "testem" dla całego organizmu, w tym mięśni i nerek, więc w tym przypadku często dochodzi do wzrostu kreatyniny.
  • niedrożność jelitowa i niedrożność kanałów moczowych (jeśli kreatynina nie opuszcza organizmu drogą naturalną, zaczyna gromadzić się we krwi).

We wszystkich tych przypadkach poziom kreatyniny we krwi wzrasta z reguły bezkrytycznie. Dostosowując dietę, zatrzymując leki, normalizując wagę, "wszystko wraca do normy".

Wyprzedaż - co to znaczy?

Klirens to zdolność organów do oczyszczania krwi z określonych substancji. Jeśli chodzi o klirens kreatyniny, oznacza to zdolność nerek do całkowitego usunięcia tej substancji z krwi. Funkcję nerek można ocenić na podstawie stopnia oczyszczenia krwi z kreatyniny i inuliny. Inulinę stosuje się do celów naukowych, a kreatyninę stosuje się w praktyce medycznej ze względu na stabilne stężenia we krwi i moczu.

Jest to określone przez jego stężenie w moczu przez jeden dzień, podczas gdy pacjent w tym czasie zbiera mocz w jednej misce. Obecnie częściej tylko jedna analiza biochemiczna jest używana do określenia stężenia kreatyniny we krwi, a do obliczenia klirensu istnieje specjalna formuła, która uwzględnia wagę i wiek pacjenta.

Niski klirens wskazuje na zmniejszenie filtracji kłębuszkowej w rozwoju niewydolności nerek.

Objawy

Przy dużej zawartości kreatyniny we krwi u większości pacjentów stwierdza się uszkodzenie nerek. Możesz je rozpoznać po następujących manifestacjach:

  1. Naruszenie w oddawaniu moczu. I pacjent może rozwinąć się jako diureza (ogólnie rzecz biorąc, mocz przestaje być wydalany z organizmu), a wielomocz, ponad 2 litry moczu jest wydalane w ciągu 24 godzin.
  2. W dolnej części pleców występują specyficzne dolegliwości bólowe w dolnej części pleców.
  3. Występuje zwiększone ciśnienie krwi.
  4. Obrzęk jest obserwowany.

Biochemiczna analiza krwi wykazuje nie tylko wysoki poziom kreatyniny, ale także dużą zawartość mocznika lub innych składników resztkowego azotu.

Jak obniżyć poziom kreatyniny we krwi?

Pamiętaj, że pierwszą rzeczą, którą powinieneś skonsultować z lekarzem. Dopiero po pełnym zbadaniu osoby będzie można mówić o konkretnych zaleceniach, które pomogą zmniejszyć stężenie kreatyniny.

W przypadku znacznego wzrostu kreatyniny można przepisać leki, które pomagają normalizować proces rozkładu białek (ketosteril, levespine, lespinephril). Jeśli biochemiczne badanie krwi wskazuje na niewielki wzrost kreatyniny, podczas gdy nie ma niepokojących objawów, należy ponownie rozważyć swój styl życia i dostosować dietę.

Konieczne jest również poprawienie stylu życia i aktywności fizycznej. Muszą one być dostosowane do rzeczywistych możliwości ciała. Jeśli patologiczne przyczyny zwiększonej kreatyniny nie zostaną wykryte, a jedyną opcją dla tego schorzenia jest nadmierny wysiłek fizyczny, są one zminimalizowane.

Dieta

Zwiększony poziom kreatyniny we krwi można zmniejszyć szybko i łatwo, normalizując dietę w kategoriach jakościowych i ilościowych. Aby to osiągnąć, musisz jeść więcej:

W tym samym czasie, użyj limitu:

  • żywność białkowa;
  • suszone owoce;
  • sole;
  • cukier (w tym ten zawarty w gotowych produktach).

Nie będzie to zbyteczne i poprawianie aktywności fizycznej. Musi odpowiadać rzeczywistym możliwościom ciała.