Odpowiedź na zaszczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby

Objawy

Były czasy, kiedy wirusowe zapalenie wątroby okazało się równie potężną plagą jak plaga, cholera, ospa. Dzisiaj, od ciężkiego uszkodzenia wątroby, szczepienie chroni niezawodnie. Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest obowiązkowe w naszym kraju dla noworodków. Jednak wielu rodziców martwi się z powodu powikłań, reakcji na szczepionkę. Czy to takie niebezpieczne?

Normalna reakcja dziecka na szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby

Absolutnie bezpieczne preparaty farmaceutyczne nie są obecne. W przypadku każdej szczepionki organizm reaguje indywidualną reakcją. To normalne. Szczególnie często mogą wystąpić reakcje miejscowe: zaczerwienienie, swędzenie, napięcie mięśni w miejscu przeszczepu, niewielki ból przy dotyku. Objawy te pojawiają się po wprowadzeniu szczepionek żywych i nieożywionych u około 10 na 100 dzieci. Jednak po kilku dniach nie pozostał po nich żaden ślad.

Rozpatrywane są również normalne reakcje poszczepienne:

  • nieznaczny wzrost temperatury;
  • zwiększone pocenie;
  • łagodny ból głowy;
  • chwilowe pogorszenie apetytu;
  • niespokojny sen;
  • biegunka;
  • uczucie słabości;
  • przejściowy stan złego samopoczucia.

Ogólnie rzecz biorąc, szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, zdecydowana większość noworodków, małych dzieci i dorosłych jest łatwo tolerowana. Około miesiąc później powstaje odporność, zaczyna się działanie ochronne leku. Bardzo często szczepienie przebiega całkowicie bez żadnych objawów. Jednakże, jeśli występują nudności, wymioty, stan gorączkowy, drgawki, powinieneś wiedzieć: takie ostre objawy nie mają nic wspólnego ze szczepieniem. Czasami szczepienie pokrywa się z początkiem choroby i trzeba szukać prawdziwej diagnozy.

Uszczelnienie i zaczerwienienie w naciągnięciach

Taka reakcja na szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby może wynikać z dużej wrażliwości organizmu na wodorotlenek glinu, który jest częścią wielu szczepionek. Należy przyjąć za normę, jeśli opuchlizna, ucisk wstrzykniętych mięśni nie przekracza 7-8 cm, nie ma potrzeby wykonywania kompresów, leczenie tego miejsca maściami. Szczepionka stopniowo przechodzi do krwioobiegu, a guz wkrótce się rozpuści.

Temperatura

Ten efekt uboczny obserwuje się tylko u jednej z 15 zaszczepionych osób. Podobna reakcja na szczepienie przeciwko zapaleniu wątroby często występuje u noworodków, niemowląt, ponieważ u małych dzieci mechanizm termoregulacji jest nadal bardzo niedoskonały. Dopuszczalnymi reakcjami poszczepiennymi mogą być:

  • słaby - gdy temperatura wzrośnie do 37,5 stopnia;
  • średni stopień - jeżeli termometr nie przekracza 38,5 stopnia, a oznaki zatrucia są umiarkowanie wyrażone;
  • silny - z ciepłem ciała powyżej 38,5 stopnia, znaczące objawy zatrucia.

Z reguły temperatura wzrasta po 6-7 godzinach od wstrzyknięcia - jest to oznaka aktywnej reakcji układu odpornościowego na obce składniki wirusowe szczepionki. Często wzrost temperatury jest dodatkowo nasilany pod wpływem czynników zewnętrznych: duszności lub odwrotnie, zimnego powietrza, stanu stresowego. Powraca do normy po 2-3 dniach. Używaj środków przeciwgorączkowych powinien być tylko w temperaturze powyżej 38,5 stopnia.

Konsekwencje szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby u dorosłych

W tej kategorii zaszczepionych, jak u dzieci, reakcje miejscowe występują w pierwszych dniach po immunizacji. Najpoważniejsze skutki uboczne szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby u dorosłych:

  • ból mięśni;
  • ciężkie alergie, wstrząs anafilaktyczny;
  • ostra niewydolność wątroby.

Ponieważ objawy te występują niezwykle rzadko, ich potencjalne prawdopodobieństwo nie powinno być wymówką dla odmowy szczepienia. W przypadku braku szczepień ryzyko zachorowania na taką chorobę zakaźną jak zapalenie wątroby jest o wiele bardziej niebezpieczne. Choroba szybko nabiera postaci chronicznej, która jest całkowicie wyleczona, a następnie niezwykle trudna. Wirusowe zapalenie wątroby grozi komplikacjami nie do pogodzenia z życiem: marskością wątroby i rakiem wątroby.

Osłabienie i zawroty głowy

Czasami takie objawy mogą również być reakcją na inokulację przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby. W takim przypadku powinieneś uratować ciało przed codziennym stresem, dać mu odpocząć. Ważne jest, aby pełny sen był. Przydatne jest wzmocnienie układu nerwowego preparatami witaminowymi i mineralnymi. Jeśli nie możesz wyeliminować irytujących czynników, musisz spróbować zmienić ich nastawienie do nich. Skuteczny preparat Betaserk pomaga pozbyć się zawrotów głowy.

Ogólne złe samopoczucie

Po pierwsze, tej reakcji na szczepienie nie należy się panikować. Często wrażliwi ludzie zaczynają myśleć, że dzieje się z nimi coś strasznego. Musisz uspokoić i kontrolować swoje emocje, unikać sytuacji konfliktowych. Co więcej, bardzo poważne dolegliwości nie dają o sobie znać przez zwykłą niedyspozycję. Szybciej, aby wydostać się z tego stanu, pomaga wzmocnić odporność. Niekoniecznie robić to za pomocą leków:

  1. Warto pamiętać o porannych ćwiczeniach, zabiegach wodnych.
  2. Przydatne cytryny z miodem, olejem rybim, biodrem różanym, herbatą lipową.

Powikłania po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby

Były czasy, kiedy wirusowe zapalenie wątroby okazało się równie potężną plagą jak plaga, cholera, ospa. Dzisiaj, od ciężkiego uszkodzenia wątroby, szczepienie chroni niezawodnie. Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest obowiązkowe w naszym kraju dla noworodków. Jednak wielu rodziców martwi się z powodu powikłań, reakcji na szczepionkę. Czy to takie niebezpieczne?

Normalna reakcja dziecka na szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby

Absolutnie bezpieczne preparaty farmaceutyczne nie są obecne. W przypadku każdej szczepionki organizm reaguje indywidualną reakcją. To normalne. Szczególnie często mogą wystąpić reakcje miejscowe: zaczerwienienie, swędzenie, napięcie mięśni w miejscu przeszczepu, niewielki ból przy dotyku. Objawy te pojawiają się po wprowadzeniu szczepionek żywych i nieożywionych u około 10 na 100 dzieci. Jednak po kilku dniach nie pozostał po nich żaden ślad.

Rozpatrywane są również normalne reakcje poszczepienne:

nieznaczny wzrost temperatury; zwiększone pocenie; łagodny ból głowy; chwilowe pogorszenie apetytu; niespokojny sen; biegunka; uczucie słabości; przejściowy stan złego samopoczucia.

Ogólnie rzecz biorąc, szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, zdecydowana większość noworodków, małych dzieci i dorosłych jest łatwo tolerowana. Około miesiąc później powstaje odporność, zaczyna się działanie ochronne leku. Bardzo często szczepienie przebiega całkowicie bez żadnych objawów. Jednakże, jeśli występują nudności, wymioty, stan gorączkowy, drgawki, powinieneś wiedzieć: takie ostre objawy nie mają nic wspólnego ze szczepieniem. Czasami szczepienie pokrywa się z początkiem choroby i trzeba szukać prawdziwej diagnozy.

Uszczelnienie i zaczerwienienie w naciągnięciach

Taka reakcja na szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby może wynikać z dużej wrażliwości organizmu na wodorotlenek glinu, który jest częścią wielu szczepionek. Należy przyjąć za normę, jeśli opuchlizna, ucisk wstrzykniętych mięśni nie przekracza 7-8 cm, nie ma potrzeby wykonywania kompresów, leczenie tego miejsca maściami. Szczepionka stopniowo przechodzi do krwioobiegu, a guz wkrótce się rozpuści.

Temperatura po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby

Ten efekt uboczny obserwuje się tylko u jednej z 15 zaszczepionych osób. Podobna reakcja na szczepienie przeciwko zapaleniu wątroby często występuje u noworodków, niemowląt, ponieważ u małych dzieci mechanizm termoregulacji jest nadal bardzo niedoskonały. Dopuszczalnymi reakcjami poszczepiennymi mogą być:

słaby - gdy temperatura wzrośnie do 37,5 stopnia; średni stopień - jeżeli termometr nie przekracza 38,5 stopnia, a oznaki zatrucia są umiarkowanie wyrażone; silny - z ciepłem ciała powyżej 38,5 stopnia, znaczące objawy zatrucia.

Z reguły temperatura wzrasta po 6-7 godzinach od wstrzyknięcia - jest to oznaka aktywnej reakcji układu odpornościowego na obce składniki wirusowe szczepionki. Często wzrost temperatury jest dodatkowo nasilany pod wpływem czynników zewnętrznych: duszności lub odwrotnie, zimnego powietrza, stanu stresowego. Powraca do normy po 2-3 dniach. Używaj środków przeciwgorączkowych powinien być tylko w temperaturze powyżej 38,5 stopnia.

Konsekwencje szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby u dorosłych

W tej kategorii zaszczepionych, jak u dzieci, reakcje miejscowe występują w pierwszych dniach po immunizacji. Najpoważniejsze skutki uboczne szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby u dorosłych:

ból mięśni; ciężkie alergie, wstrząs anafilaktyczny; ostra niewydolność wątroby.

Ponieważ objawy te występują niezwykle rzadko, ich potencjalne prawdopodobieństwo nie powinno być wymówką dla odmowy szczepienia. W przypadku braku szczepień ryzyko zachorowania na taką chorobę zakaźną jak zapalenie wątroby jest o wiele bardziej niebezpieczne. Choroba szybko nabiera postaci chronicznej, która jest całkowicie wyleczona, a następnie niezwykle trudna. Wirusowe zapalenie wątroby grozi komplikacjami nie do pogodzenia z życiem: marskością wątroby i rakiem wątroby.

Osłabienie i zawroty głowy

Czasami takie objawy mogą również być reakcją na inokulację przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby. W takim przypadku powinieneś uratować ciało przed codziennym stresem, dać mu odpocząć. Ważne jest, aby pełny sen był. Przydatne jest wzmocnienie układu nerwowego preparatami witaminowymi i mineralnymi. Jeśli nie możesz wyeliminować irytujących czynników, musisz spróbować zmienić ich nastawienie do nich. Skuteczny preparat Betaserk pomaga pozbyć się zawrotów głowy.

Ogólne złe samopoczucie

Po pierwsze, tej reakcji na szczepienie nie należy się panikować. Często wrażliwi ludzie zaczynają myśleć, że dzieje się z nimi coś strasznego. Musisz uspokoić i kontrolować swoje emocje, unikać sytuacji konfliktowych. Co więcej, bardzo poważne dolegliwości nie dają o sobie znać przez zwykłą niedyspozycję. Szybciej, aby wydostać się z tego stanu, pomaga wzmocnić odporność. Niekoniecznie robić to za pomocą leków:

Warto pamiętać o porannych ćwiczeniach, zabiegach wodnych. Przydatne cytryny z miodem, olejem rybim, biodrem różanym, herbatą lipową.

Niebezpieczne powikłania po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Dla zdrowej osoby takie reakcje organizmu nie są zagrożone. Jednak niektóre stany i choroby mogą czasami powodować rozwój poważnych powikłań. Są to:

ostra reakcja alergiczna na jakąkolwiek inokulację, która wystąpiła wcześniej; predyspozycje do drgawek, częściej u noworodków i małych dzieci do 3 lat; chemoterapia i radioterapia; choroby niedoboru odporności, AIDS.

Do niebezpiecznych reakcji na szczepienia należą:

Patologie alergiczne: pokrzywka, rumień, zapalenie skóry; obrzęk naczynioruchowy; zapalenie mięśnia sercowego; choroba posurowicza; zapalenie stawów; kłębuszkowe zapalenie nerek; wstrząs anafilaktyczny. Bóle mięśni (silny ból mięśni, stawów). Neuropatia obwodowa (zwiększona wrażliwość dotykowa lub jej utrata, drętwienie kończyn, porażenie oka lub nerwy twarzowe itp.).

Takie reakcje organizmu występują u około 200 tysięcy zaszczepionych osób. Czasami pojawiają się zarzuty, że szczepienie szczepionką przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B zwiększa ryzyko rozwoju stwardnienia rozsianego. Według badania WHO przeprowadzonego w 50 krajach udowodniono, że nie ma takiego związku. Szczepionki z zapaleniem wątroby nie mają wpływu na nieprawidłowości neurologiczne występujące u osób spożywających pokarm.

Jak oszacować intensywność odpowiedzi na szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby

Ważne jest, aby odróżnić całkowicie dopuszczalne reakcje poszczepienne od skutków ubocznych. Często rodzice błędnie je mylą. Jaka jest główna różnica między nimi? Jeżeli szczepienie podano przeciwwskazań, zdrowia ludzkiego, zgodność z zasadami zastrzyku, albo, że reakcja na nią w ciągu kilku dni, odchodzi bez pomocy lekarza.

Czas trwania i intensywność wydarzeń po szczepieniu zależą od dwóch głównych terminów:

skład i jakość leku; indywidualne cechy ciała ludzkiego.

Dlaczego lekarze ostrzegają, że nie można zmoczyć miejsca wstrzyknięcia 3 dni po szczepieniu? Woda może pogorszyć stan. Oszacowanie intensywności reakcji na szczepionkę powinno uwzględniać wszystkie objawy zespołu. Prawidłowym wskaźnikiem, za pomocą którego można orientować się, jest temperatura ciała. Łatwa reakcja - termometr nie będzie pokazywał się powyżej 37,5 stopnia. Jeśli temperatura jest wyższa niż 38,5 stopnia - jest to znaczny stopień i potrzebna jest pomoc medyczna.

Wideo: Komplikacje i reakcje na szczepienia

Kończymy naszą dyskusję nad zagadnieniami związanymi ze szczepieniem przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B i niektórymi niuansami tej procedury, właściwościami podawania szczepionki i możliwymi efektami ubocznymi i komplikacjami. Rozmawialiśmy o programach szczepień dla dzieci, pora porozmawiać o innych możliwych opcjach szczepień, w tym dla dorosłych.

Jak szczepić młodzież i dorosłych

Dorosłego można szczepić w dowolnym momencie, na własną prośbę lub świadectwo, w tym uwarunkowany charakter dzieła. Standardowy schemat szczepień jest stosowany w formie "zero-jeden-sześć miesięcy". Umieścić pierwszy strzał w tym samym dniu, drugi miesiąc po pierwszej dawce, drugi - w terminie jednego miesiąca od dnia pierwszego, a trzeci - po upływie sześciu miesięcy od daty pierwszego szczepienia. Jeśli zaczniesz szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, konieczne jest, aby pomieścić wszystkie trzy szczepienia (trzy wstrzykiwań), albo skutecznie odporne na zapalenie wątroby typu B jest po prostu nie tworzą, a osoba po prostu drop-out lub szczepienie nie jest dozwolone. Dlatego konieczne jest przestrzeganie harmonogramu.

Istniejące przeciwwskazania

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B będzie zabronione tylko tym osobom, które będą miały reakcje alergiczne na pieczenie drożdży. Są to reakcje, które występują, gdy wszystkie pieczywo drożdżowe i słodycze, piwo lub kwas chlebowy, produkty z drożdżami są odbierane. Jeśli alergie na drożdże nie są dostępne, ale po poprzednim podaniu szczepionki wystąpiły ciężkie reakcje alergiczne, następna dawka szczepionki nie jest już podawana przez pracownika medycznego. Obecność reakcji alergicznych na innych substancji i antygeny, obecność tak zwanych „Skaza” i alergie skórne nie są same w sobie stanowią przeciwwskazania do szczepienia, ale oczywiście szczepienia musi skonsultować się alergologa i wybór odpowiedniego czasu szczepienia pogarsza się lub w razie potrzeby ich wprowadzenie, pod przykrywką leków.

Konieczne jest odstąpienie od szczepień w okresie wystąpienia ostrego przeziebienia lub innych ostrych chorób zakaźnych, przed ich całkowitym wyzdrowieniem. Następnie musisz poczekać jeszcze dwa tygodnie, a następnie zaszczepić. Po wystąpieniu zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych lub innych ciężkich zmian układu nerwowego, medotovod ze szczepień jest nakładany na okres sześciu miesięcy. W przypadku ciężkich chorób somatycznych czas inokulacji wybiera się indywidualnie na etapie trwałej remisji, ponieważ patologia narządów wewnętrznych lub układów nie odnosi się do przeciwwskazań do szczepienia, jeśli znajdują się poza etapem zaostrzenia procesu. Ponadto, wykrycie w krwi pacjenta wirusów zapalenia wątroby typu B nie jest przeciwwskazaniem do szczepienia, po prostu szczepienie w tym przypadku będzie bez znaczenia i bezużyteczne. Ważne jest, aby pamiętać, że bardzo ostrożnie i tylko pod staranną kontrolą medyczną jest lek podawany dzieciom, które mają układowe choroby autoimmunologiczne w postaci stwardnienia rozsianego lub układowego tocznia rumieniowatego. Pytanie w takich przypadkach jest rozwiązywane indywidualnie z immunologiem.

Możliwe reakcje na szczepienia

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B odnosi się do dość łatwo tolerowanych szczepionek. Na ogół wprowadzenie przeszczepu powoduje odpowiedź w obszarze podawania leku, jako reakcję na samą iniekcję i uszkodzenie tkanki, a także w reakcji na podawaną substancję. W miejscu wstrzyknięcia może pojawić się lekkie zaczerwienienie lub mały czerwony węzeł, nieprzyjemne odczucie w obszarze wstrzykniętego preparatu, gdy kończyny intensywnych lub szybkich ruchów powstają, gdy mięsień kurczy się. Takie reakcje są zwykle spowodowane obecnością w szczepionce substancji takich jak wodorotlenek glinu, podaje ją około 10-20% ludzi, w tym dzieci. Jest to normalne i trwa bez żadnych zewnętrznych zakłóceń i tworzy reakcje immunologiczne.

Przy podawaniu zapalenia wątroby typu B szczepionka do około 5% dzieci i dorosłych, mogą dać podobne reakcje jego wprowadzeniem, takie jak wzrost temperatury ciała (typowo do 37,5 stopni, nie więcej niż) opracowanie ogólnego złego samopoczucia i łagodne osłabienie, krzesła nadmiarowego rozwoju lub pocenie się ból, zaczerwienienie lub swędzenie skóry. Niemal wszystkie możliwe reakcje na szczepienia mogą powstawać w ciągu około pierwszych 24 godzin po podaniu leku, a następnie reakcje niezależnie, bez interwencji zewnętrznej, trwają przez dwa dni. W rzadkich, pojedynczych przypadkach mogą wystąpić ostrzejsze reakcje na szczepienia, które będą związane z powikłaniami szczepień. Może to być rozwój pokrzywki lub ciężkiej wysypki, ból mięśni lub stawów, rozwój rumienia nodosum. Do tej pory osiągnięto taką skuteczność szczepionki, że umożliwiają one szczepienie zmniejszoną dawką szczepionki i prawie całkowite wyeliminowanie środków konserwujących, co może znacznie zmniejszyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych i objawów alergicznych. Nowoczesne preparaty szczepionkowe przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B są znacznie bezpieczniejsze niż wcześniej stosowane, chociaż należy wziąć pod uwagę efekty uboczne i przeciwwskazania.

Powikłania szczepień

Pomimo wszelkich środków ostrożności i biorąc pod uwagę wszystkie możliwe przeciwwskazania, zawsze warto wspomnieć o możliwych powikłaniach szczepień. Oni, choć mają małe prawdopodobieństwo, ale nadal mogą być dziećmi lub dorosłymi. Powikłania tej szczepionki obejmują takie stany, jak rozwój wstrząsu anafilaktycznego i rozwój ciężkiej pokrzywki, początek wysypki na skórze, nasilenie procesów alergicznych na leki i substancje drożdżopodobne. Takie komplikacje są nieprzewidziane - alergia może wystąpić na każdym leku, a ich częstotliwość zmienia się w jednym przypadku przez 300 tysięcy zaszczepionych, jest to bardzo rzadkie powikłanie. Dlatego zawsze mówi się, że w ciągu najbliższych 30 minut po szczepieniu konieczne jest ścisłe kontrolowanie stanu zaszczepionego i monitorowanie jego stanu zdrowia.

Jedną z opinii, które słyszałem o szczepieniach przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, jest to, że jego stosowanie wywołuje lub zwiększa ryzyko choroby z patologią, taką jak stwardnienie rozsiane, postępujące uszkodzenie tkanki nerwowej. Jednak globalne badania specjalistów WHO przeprowadzonych w ponad pięćdziesięciu krajach świata nie wykazały takiego związku między szczepieniami przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B i stwardnieniu rozsianemu. To szczepienie nie może w ogóle spowodować jakiegokolwiek połączenia z żadną z chorób neurologicznych, nie może ich ani umocnić, ani sprowokować, ani rozwinąć.

Rozwój lokalnego zagęszczania po szczepieniu

Zwykle foki z tej szczepionki występują, gdy są wprowadzane do pośladka, gdzie jest dużo tkanki tłuszczowej, a lek nie dostaje się do mięśnia, ale do innych tkanek. W takim przypadku preparat z nośnikiem, wodorotlenkiem glinu, będzie przechowywany przez dłuższy czas w rezerwie, niezawodnie utrwalony w podstawie. Takie wstrzyknięcia szczepionki są badane przez gęste guzki i guzki, które rozpuszczają się bardzo długo i powoli. Wyjaśnia to niski dopływ krwi w obszarze tkanek tłuszczowych i powolne wypłukiwanie leku z komórek, a sama obecność wodorotlenku glinu wspomaga reakcję zapalną tkanek. A zatem kompakcja będzie utrzymywać się aż do całkowitego rozpuszczenia leku i jego usunięcia do krwi. Nie martw się o proces zapalny w obszarze podawania leku, jest to normalna reakcja organizmu na wprowadzenie obcej substancji, a reakcja jest aseptyczna (nie ropna), co zwiększa wchłanianie leku do krwi. Stopniowo szczepionka i jej baza są wchłaniane do krwi i wydalane, co również zmniejsza miejscowy proces. Jednak przy takim wprowadzeniu szczepionki odporność może być osłabiona i gorsza, ponieważ technika szczepienia jest upośledzona.

Reakcje temperaturowe na szczepienie

Jeśli podano szczepionkę przeciw zapaleniu wątroby typu B, temperatura zwykle wzrasta w ciągu pierwszych kilku godzin po podaniu, w ciągu ośmiu godzin od wstrzyknięcia. Jest to spowodowane tworzeniem odpowiedzi immunologicznej na wprowadzenie obcych cząstek wirusa. Zwykle ta temperatura jest niska i nie wymaga żadnych środków jej zmniejszania, przechodzi ona sama przez dwa lub trzy dni. Gdy temperatura wzrośnie powyżej 38,5 stopnia, warto udać się do lekarza, aby wykluczyć początek choroby na tle szczepień. W innych przypadkach nie jest konieczne obniżanie temperatury i podejmowanie jakichkolwiek środków terapeutycznych. Zwykle temperatura wzrasta u jednej osoby na dwadzieścia i jest nieznaczna. Często na rozwój gorączki w znacznym stopniu wpływa także otoczenie zewnętrzne i czynnik stresu związany z wizytą w poliklinice i samodzielnym wstrzykiwaniem, szczególnie u dzieci.

Po zaszczepieniu obserwacja trwa trzy dni, w tym czasie, jeśli nie ma temperatury, można chodzić i pływać jak zwykle, ale nie karmić nowych pokarmów i zmieniać sytuacji, nie opuszczać miasta. Miejsce szczepienia można zwilżyć, bez metod opieki, których nie wymaga.

Więcej artykułów na temat "Szczepienia":

Rozpoznanie gruźlicy. Test Mantoux
Rozpoznanie gruźlicy. Kontynuacja przykładu Mantoux
Rozpoznanie gruźlicy. Mantoux i Diascintest
Rozpoznanie gruźlicy. Diaskintest, Quantified Test
Szczepienia przeciwko gruźlicy
Szczepienia przeciwko gruźlicy. BCG lub BCG-M
Wirusowe zapalenie wątroby typu B - o chorobie i szczepieniach
Wirusowe zapalenie wątroby typu B - kwestia szczepień
Szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B - rodzaje, wzory
Szczepienia z powodu zapalenia wątroby typu B - schematy według wieku
Szczepienia przeciwko odrze, różyczce i śwince, dlaczego?
Szczepionka PDA - więcej o różyczce.
Przygotowanie do szczepienia PDA, możliwe reakcje.
Szczepionka przeciwko grypie - tak czy nie?
Szczepionki przeciw grypie - produkcja i stosowanie
Szczepionki przeciwko grypie - kto jest pokazywany i dlaczego?
Szczepionki przeciw grypie - rodzaje, przeciwwskazania, cechy
Szczepienia przeciwko odrze, śwince i różyczce
Niuanse przygotowania do szczepienia
Co wziąć pod uwagę przygotowując się do szczepienia
Co musisz przygotować na szczepienia?

Departament Światowej Organizacji Zdrowia dla Kontroli i Zapobiegania Chorób Zakaźnych szacuje, że do uruchomienia programu powszechnych szczepień jako dzieci przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Około 100 000 dzieci w wieku poniżej dziesięciu lat, urodził się niezakażonych matek, które nabyły wirusa. Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest potencjalnie zagrażającą życiu chorobą wywołaną przez specyficzny wirus. Może to prowadzić do zapalenia i uszkodzenia wątroby. Choroba może wystąpić bezobjawowo lub z ostrymi krótkotrwałymi objawami, które mogą obejmować:

żółtaczka (zażółcenie skóry i białek oczu); ból w stawach; ból brzucha; swędzące czerwone wysypki na skórze ciała.

Wirus podczas życia może być całkowicie wyeliminowany z ciała większości zarażonych nastolatków i dorosłych. Tylko około 2-6% zakażonych starszych dzieci i dorosłych jest definiowane we krwi przez całe życie. Są nosicielami wirusa i mogą przekazywać je innym ludziom. Około 30 procent dzieci zakażonych wirusowym zapaleniem wątroby typu B rozwija się z przewlekłą chorobą: im młodsze dziecko, tym bardziej prawdopodobne jest, że infekcja stanie się procesem przewlekłym. Konsekwencje tego mogą obejmować:

przewlekła choroba wątroby; marskość wątroby; rak wątroby; niewydolność wątroby.

Nie ma konkretnego leku na tę chorobę zakaźną. Około jedna czwarta pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu B umiera z marskości lub raka wątroby, zanim osiągnie wiek 40 lat. Obejmują wiele dzieci, które nie żyją do dorosłości. Spośród około 1,25 miliona Rosjan z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu B, 20-30 procent było zakażonych w dzieciństwie i dzieciństwie.

Wskazania do szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest programem krajowym. Dotyczy wszystkich nowo narodzonych dzieci i zagrożonych osób. Głównymi wskazaniami do szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B są zmniejszenie ryzyka zakażenia i przeniesienia wirusa z osoby na osobę.

W dzieciństwie dzieci często są zarażone:

mleko matki od zakażonej matki; kontakt z krwią, śliną, łzami lub moczem zakażonego członka rodziny; manipulacje medyczne z naruszeniem integralności skóry; transfuzja krwi.

Jednak następujące grupy dzieci są szczególnie zagrożone zakażeniem:

Mieszka w obszarach o wysokim rozpowszechnieniu infekcji; Życie w rodzinach z przewlekłym zapaleniem wątroby; życie w instytucjach dla dzieci; przyjmowanie hemodializy; dzieci otrzymujące określone produkty krwiopochodne.

Przeciwwskazania do szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby

Ze względu na fakt, że większość dzieci nie są wysokie ryzyko zakażenia wirusowym zapaleniem wątroby typu B, a tym samym czas trwania uzyskanego odporności szczepionki nie są znane, niektórzy rodzice zadają pytania pracowników medycznych o konieczności i skuteczności szczepienia dzieci przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Niektóre z nich nadal aby zakwestionować bezpieczeństwo szczepionki.

Powinieneś wiedzieć, że istnieją pewne przeciwwskazania do szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Dzieci nie powinny być szczepione, jeśli mają alergię na drożdże piekarnicze lub tiomersal. Istotna jest również nietolerancja poszczególnych składników składających się na szczepionkę. W 2003 r. Badanie wykazało, że szczepionka jest bezpieczna i skuteczna u dzieci z astmą oskrzelową, nawet tych, którzy używają inhalatorów do terapii hormonalnej.

Tymczasowe przeciwwskazania do szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B to złe zdrowie dziecka, gorączka, zhidky stolca lub wymioty, jakiekolwiek przejawy przeziębienia. Po ustąpieniu wszystkich objawów szczepionkę można podać po 14 dniach. Przeprowadzono wstępną ogólną analizę krwi i moczu.

Skutki uboczne i powikłania po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Chociaż większość dzieci nie doświadcza żadnych skutków ubocznych po szczepieniu przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, najczęstszymi objawami tego stanu są:

zmęczenie lub drażliwość u 20% dzieci; ból w miejscu wstrzyknięcia, trwający jeden lub dwa dni, około jeden na jedenaście dzieci i młodzieży; gorączka od łagodnej do umiarkowanej w jednym z 14 przypadków szczepień.

Inne, mniej powszechne powikłania po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B obejmują:

przekrwienie, stan zapalny, obrzęk, ból lub swędzenie w miejscu wstrzyknięcia; silne zmęczenie lub osłabienie; zawroty głowy i ból głowy; temperatura 37,7 ° C i więcej.

Inne rzadkie reakcje na szczepienia obejmują:

ogólne uczucie dyskomfortu lub bolesność mięśni; ból w stawach; wysypka na skórze lub blizny, które mogą wystąpić kilka dni lub tygodni po otrzymaniu szczepionki; niewyraźne widzenie lub inne zmiany w odczuciach wzrokowych; osłabienie mięśni lub drętwienie i mrowienie w dłoniach i stopach; ból pleców i sztywność lub ból szyi i barku; biegunka lub skurcze w jamie brzusznej; nudności lub wymioty; zwiększone pocenie; ból gardła lub katar; silne swędzenie; zmniejsza się lub zanika apetyt; nagłe zaczerwienienie skóry; obrzęk gruczołów i węzłów chłonnych w okolicy pachowej lub szyi; bezsenność lub senność.

Chociaż reakcje alergiczne występują rzadko, ale jeśli występują, konieczna jest pomoc medyczna w nagłych wypadkach. W pokoju szczepień musi znajdować się apteczka pierwszej pomocy w przypadku wstrząsu anafilaktycznego. Objawy reakcji alergicznej obejmują:

zaczerwienienie skóry, zwłaszcza wokół uszu; obrzęk oczu, twarzy lub błony śluzowej nosa; swędzenie, zwłaszcza rąk i stóp; nagłe i poważne zmęczenie lub osłabienie; trudności w oddychaniu lub połykaniu.

Przygotowanie dziecka do szczepienia przeciw zapaleniu wątroby

Większość dzieci boi się zastrzyków, jednak istnieją proste sposoby na zmniejszenie lęku dziecka. Konieczne jest przygotowanie psychologiczne dziecka do szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby. Przed wizytą w pokoju szczepień rodzice powinni wykonać następujące czynności:

Powiedz dzieciom, czym jest zastrzyk i jak ludzie o tym myślą. Wyjaśnij dziecku, że dyskomfort jest krótkotrwały. Wyjaśnij dzieciom, że wstrzyknięcie pomoże im nie zachorować. Zabierz ze sobą zabawkę lub koc swojego ulubionego dziecka. Nigdy nie grozić dzieciom, mówiąc im, że dostaną zastrzyk. Przeczytaj informacje na temat szczepionki i zadawaj pytania lekarzowi. Podczas szczepienia rodzice powinni wykonać następujące czynności: Trzymaj dziecko. Zachowaj kontakt wzrokowy z dzieckiem i uśmiechnij się. Mów delikatnie i kojąco z dzieckiem. Spróbuj odwrócić uwagę dziecka, pokazując mu zdjęcia lub interesujące przedmioty. Śpiewaj piosenki lub opowiadaj dziecku zabawną historię. Naucz dziecko, aby skupiało się na czymś innym, a nie na wstrzyknięciu. Pomóż dziecku wziąć głęboki oddech. Pozwól dziecku płakać. Zachowaj spokój.

Jak zatrzymać dziecko w momencie wstrzyknięcia

Powinieneś wiedzieć, że dla bezpieczeństwa potrzebujesz wyraźnego utrwalenia ciała dziecka podczas wstrzyknięcia. Ostry ruch dziecka może spowodować złamanie igły. Rodzice mogą wybrać odpowiednią metodę trzymania dziecka podczas iniekcji. Metody te pozwalają rodzicom monitorować i naprawiać rękę dziecka, podczas gdy pielęgniarka wykonuje zastrzyk. W przypadku niemowląt i małych dzieci mogą być skuteczne następujące działania:

Dziecko siedzi na kolanach rodziców. Ręce dziecka znajdują się za rodzicami, trzymane z rąk rodzica. Nogi dziecka znajdują się pomiędzy biodrami rodzica i są unieruchomione drugą ręką rodziców.

W przypadku starszych dzieci następujące pozycje mogą być skuteczne:

Dziecko siedzi na kolanach rodziców lub twarze siedzącego rodzica. Rodzic chwyta dziecko. Nogi dziecka znajdują się między nogami rodziców.

Co zrobić po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby

Po wstrzyknięciu rodzice powinni wykonać następujące czynności:

Przechowywać i pieścić dziecko lub karmić piersią dziecko. Rozmawiaj spokojnie i uspokajająco. Chwal dziecko. Zbierz informacje od lekarza o możliwych skutkach ubocznych. Użyj chłodnego kompresu, mokrej szmatki, aby zmniejszyć bolesność lub obrzęk w miejscu wstrzyknięcia. Sprawdź dziecko pod kątem wysypki na kilka następnych dni.

Ponadto rodzice powinni pamiętać o następujących kwestiach:

Dziecko straci apetyt w ciągu pierwszych 24 godzin po szczepieniu. Dziecko powinno pić dużo płynów. Lekarz może przepisać dziecku lek przeciwbólowy bez ASA.

Jakie mogą być konsekwencje szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (B)

Wirusowe zapalenie wątroby jest chorobą zakaźną wywołaną przez wirusy hepatotropowe, które uszkadzają komórki wątroby. Zakażenie prowadzi do zmian strukturalnych, które mogą prowadzić do marskości wątroby, włóknienia lub nowotworów złośliwych. W zależności od rodzaju wirusa zakażenie może wystąpić drogą kałowo-doustną (poprzez wodę pitną o niskiej jakości, zanieczyszczone produkty), krwią lub kontaktem seksualnym.

Istnieje pięć głównych typów patogenów: A, B, C, D i E. Aby zapobiec tej chorobie, stosuje się specjalne szczepionki zawierające białko immunogenne. Obecnie istnieją szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B, które są stosowane w praktyce klinicznej.

Konsekwencje szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby nie pojawiają się w większości przypadków.

Czym jest szczepionka?

Szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby są sterylną zawiesiną, która obejmuje wirus zapalenia wątroby hodowany w specjalnej pożywce, a następnie zabijany formaldehydem (trucizna działająca na komórki).

Takie wirusy są hodowane w specjalnych laboratoriach. Przyczyniają się do powstania trwałej odporności na tę chorobę. W tym samym czasie szczepionki nie powodują choroby. Powtarzany lek podaje się w celu wzmocnienia odpowiedzi immunologicznej.

W niektórych krajach procedura szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A lub B nie jest uwzględniona w kalendarzu szczepień i może zostać porzucona. Jednak lekarze nadal zalecają szczepienia, ponieważ ostatnio liczba zarażonych osób gwałtownie wzrosła.

Ryzyko zarażenia wzrasta w następujących przypadkach:

  • Jeden z członków rodziny jest zarażony chorobą.
  • Planowane wakacje w gorących krajach, w których choroba rozprzestrzenia się szybko.
  • Matka miała wirusa we krwi, a infekcja miała miejsce w czasie ciąży.
  • Rodzice noworodka stosują narkotyki.
  • W wiosce, w której mieszka rodzina, wybuchła epidemia.

Jak przebiega szczepienie?

Nie ma osobnego schematu szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A. Lekarze zalecają szczepienia dziecka przeciwko tej chorobie w ciągu roku, a szczepionkę przypominającą należy podawać po 6 do 18 miesiącach, zgodnie z instrukcjami leku.

Schemat szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B:

  • Standardowy program przewiduje wprowadzenie szczepionki po 1, 3, 6 miesiącach.
  • Jeśli matka jest zarażona wirusowym zapaleniem wątroby typu B, pierwotne szczepienie wykonuje się natychmiast po urodzeniu dziecka, a następnie szczepionkę podaje się co miesiąc, pół roku i rok.
  • Jeśli konieczna jest interwencja chirurgiczna, aby odporność szybko się rozwijała, lek podaje się natychmiast po urodzeniu, a następnie w 7 i 21 dniu życia. Ponowne szczepienie wykonuje się, gdy dziecko ma rok.

Pomiędzy pierwszą a drugą inokulacją można zwiększyć interwał o 4 miesiące. Wraz z wprowadzeniem szczepionki po raz trzeci ten okres wynosi od 4 do 18 miesięcy. Jeśli ją zwiększysz, odporność nie powstanie.

Szczepionka jest wstrzykiwana do mięśnia na zewnątrz uda. Jednocześnie całkowicie wchodzi w krew, umożliwiając organizmowi zapewnienie pełnej ochrony immunologicznej. Dzieci, które mają więcej niż trzy lata i dorośli są wstrzykiwane w ramię.

Nie zaleca się wprowadzania szczepionki do pośladka, ponieważ w tym przypadku lek podaje się do warstwy tłuszczowej, co pogarsza jej wchłanianie i zwiększa ryzyko wystąpienia reakcji negatywnych.

Podskórne podawanie leku zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, w postaci zaczerwienienia i kondensacji w miejscu wstrzyknięcia.

Charakter tolerancji szczepionki

Odpowiedź na szczepienie przeciwko zapaleniu wątroby może być inna. Często jest to wariant normy, ale czasami wymaga specjalnej interwencji medycznej. W większości przypadków szczepionka jest dobrze tolerowana i nie powoduje żadnych skutków ubocznych.

Reakcja na zaszczepienie u dorosłych

Dorośli łatwiej znosić szczepionkę niż dzieci. W bardzo rzadkich przypadkach obserwują:

  • Uszczelnienie w miejscu wstrzyknięcia.
  • Słabość i złe samopoczucie.
  • Ból w jamie brzusznej.
  • Ból stawów.
  • Nudności i zdenerwowanie krzesła.
  • Uli.
  • Swędzenie.
  • Powiększanie węzłów chłonnych.
  • Warunki prescensory.
  • Zwiększona temperatura ciała.

Jak uniknąć negatywnej reakcji na inokulację

Aby zaszczepić działania, które przeszły bez konsekwencji, musisz przestrzegać następujących zasad:

  • Aby uniknąć reakcji alergicznych, niektórzy lekarze zalecają dawanie dziecku na trzy dni przed szczepieniem przeciwhistaminowym.
  • Przed wizytą w szpitalu należy wyjaśnić dziecku, czym jest szczepionka i jaka jest jej konieczność. Mów o bólu krótkotrwałym.
  • Zbierz wszystkie informacje o szczepionce, która zostanie wprowadzona, wyjaśnij przeciwwskazania i zadaj lekarzowi wszystkie interesujące Cię pytania.
  • Przed szczepieniem lekarz musi przeprowadzić badanie. W przypadku objawów przeziębienia lek nie jest zalecany, ponieważ zwiększa się ryzyko wystąpienia reakcji ujemnych.
  • Rodzice powinni trzymać się z daleka, nie martw się i nie krzycz na dziecko, ponieważ jest wrażliwy na ich stan.
  • Podczas szczepienia należy utrzymywać kontakt wzrokowy z dziećmi. Porozmawiaj z nimi cichym, spokojnym głosem.
  • Po przeprowadzeniu szczepienia rodzice powinni spędzić trochę czasu z dzieckiem pod nadzorem lekarza. Pomimo tego, że reakcje anafilaktyczne występują rzadko, kiedy się pojawią, dziecko będzie potrzebowało pomocy lekarza.

Co zrobić, jeśli reakcja jest negatywna

W przypadku, gdy temperatura wzrosła o ponad 38,5 stopnia, dziecko czuje się źle i jest kapryśne, aby podać mu lek przeciwgorączkowy oparty na paracetamolu lub ibuprofenie.

Używaj również mechanicznych metod chłodzenia, przetrzyj dziecko ręcznikiem zwilżonym ciepłą wodą (bez dodatku alkoholu lub octu). Jeśli temperatura utrzymuje się na wysokim poziomie w czwartym dniu po szczepieniu, należy skonsultować się z lekarzem.

Jeśli w obecności gorączki dziecko ma konwulsje lub zaczyna tracić przytomność, należy natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską.

W przypadku zastrzyku obrzęku (do 5 cm) lub bolesnego pieczęci (do 2 cm), nie ma potrzeby stosowania maści leczniczych lub płynów. Nie zaleca się zwilżania obszaru, ponieważ może to nasilić reakcję. Jeśli rozmiar pieczęci przekroczy normę lub nie zniknie on sam w ciągu tygodnia, należy zasięgnąć porady lekarza. Może to wskazywać, że lek został wstrzyknięty nieprawidłowo lub wprowadzono infekcję. Możesz potrzebować operacji.

Gdy świąd, zapalenie błony śluzowej nosa lub pokrzywki, które wskazują reakcji alergicznej, to jest konieczne zapewnienie dziecku leki przeciwhistaminowe (Fenistil, Suprastin, Diazolin). Należy go przyjmować zgodnie z instrukcjami i zaleceniami pediatry.

Jeśli skutki uboczne układu pokarmowego manifestują się przez długi czas i powodować dyskomfort dla dziecka, można użyć sorbentów (smektytu z węglem aktywnym, ENTEROSGEL). W przypadku, gdy objawy nie znikają, ale nasilają się, warto skonsultować się z lekarzem.

Jeżeli w wyniku szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A lub jakichkolwiek efektów ubocznych w układzie nerwowym (ton utrata mięśni, drgawki), to konieczne jest sprawdzenie neurologa i epileptolog.

Konsekwencje

Mechanizm działania szczepionki został wystarczająco zbadany, ale w rzadkich przypadkach powikłania po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby mają następującą postać:

  • Rozwój ciężkiego powikłania to obrzęk Quinckego (ostra reakcja alergiczna spowodowana wielokrotnym kontaktem z alergenem).
  • Zapalenie mięśnia sercowego (zapalenie mięśnia sercowego).
  • Artretyzm (zapalenie stawów).
  • Kłębuszkowe zapalenie nerek (choroba nerek, która charakteryzuje się zapaleniem kłębuszków nerkowych).
  • Bóle mięśni (bóle mięśni, wynikające ze zwiększonego napięcia).
  • Neuropatia (uszkodzenie nerwu zapalnego).
  • Zaostrzenie chorób przewlekłych.

W jakich przypadkach mogą wystąpić komplikacje

Pojawienie się powikłań to różne czynniki:

  • Stan układu odpornościowego. Jeśli dana osoba ma wrodzone lub przewlekłe choroby, które okresowo nasilają się, zwiększa się ryzyko powikłań.
  • Naruszenie warunków przechowywania i transportu szczepionki. Preparaty należy przechowywać w temperaturze od + 2 do + 8 stopni w specjalnej lodówce. Szczepionki są transportowane w specjalnych pojemnikach. Gdy przegrzewają się lub zamrażają leki, tracą swoje właściwości, co może wywołać rozwój wszelkiego rodzaju komplikacji.
  • Nieprzestrzeganie zasad i technik wprowadzania szczepionki. W takim przypadku wzrasta ryzyko wystąpienia reakcji miejscowej.

Przeciwwskazania

Nie zaleca się szczepienia w następujących przypadkach:

  • Obecność nadwrażliwości na składniki szczepionki.
  • Choroby autoimmunologiczne.
  • Astma oskrzelowa.
  • Wodogłowie.
  • Padaczka.
  • Dziecięce porażenie mózgowe.
  • Choroby onkologiczne.
  • Ciężkie choroby serca i naczyń krwionośnych.
  • Jeżeli w momencie szczepienia ma on ostrą postać choroby zakaźnej.
  • Podczas zaostrzenia chorób przewlekłych.
  • Jeśli dziecko urodziło się przedwcześnie, a jego waga jest mniejsza niż 2 kilogramy.
  • W przypadku, gdy odpowiedź na pierwszą szczepionkę była zbyt silna.

Nie bój się szczepień, ponieważ pomaga chronić się przed śmiertelnymi chorobami.

Jakie jest prawdopodobieństwo śmiertelnego wyniku tej choroby?

W przypadku wirusa A zgony występują bardzo rzadko i występują tylko wtedy, gdy proces przebiega błyskawicznie. W tym przypadku u pacjenta wystąpi ostre zapalenie komórek wątroby, następnie martwica i rozwój niewydolności wątroby.

U dzieci poniżej jednego roku życia bardzo trudne jest zakażenie. Chorobie towarzyszą powikłania i powoduje ona negatywne konsekwencje.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest bardziej niebezpieczne, ponieważ może powodować marskość wątroby lub raka. Praktycznie u 90% dzieci zarażonych tą infekcją choroba staje się przewlekła. Ponadto często daje powikłania w postaci zapalenia mięśnia sercowego, kłębuszkowego zapalenia nerek lub bólu stawów. Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B i jej skutki uboczne nie są tak niebezpieczne jak sama choroba.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B - Inokulacja dorosłych

Wirusowe zapalenie wątroby jest jedną z najbardziej nieprzewidywalnych chorób zakaźnych. Choroba najpierw atakuje wątrobę, a następnie bolesny proces obejmuje skórę, naczynia krwionośne, inne organy trawienne i układ nerwowy. Ze względu na wysokie prawdopodobieństwo napotkania wirusa, dzieci są szczepione we wczesnych latach życia. Kilka lat po ponownym szczepieniu odporność na wirusa zapalenia wątroby typu B słabnie, więc każdy może spotkać się z nim ponownie.

Czym jest ta choroba wirusowego zapalenia wątroby typu B i na jakich warunkach wpływa ona na daną osobę? Czy szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B występują u dorosłych iw jakich przypadkach? Czy możesz czuć się bezpiecznie, jeśli ta choroba dotyka bliskich?

Co to choroba zapalenia wątroby typu B.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B dotyka około 5% światowej populacji. Ale w niektórych krajach liczba ta musi być pomnożona przez 4. Głównym źródłem zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B są chorzy ludzie i nosiciele wirusa. W przypadku infekcji wystarczy, że tylko 5 do 10 ml zakażonej krwi dostanie się na ranę. Główne drogi zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B:

  • seksualne - z niezabezpieczonym stosunkiem;
  • infekcja następuje poprzez uszkodzenie naczyń: skaleczenia, otarcia, pęknięcia na wargach, jeśli występują krwawiące dziąsła;
  • droga pozajelitowa, czyli poprzez manipulację medyczną lub wstrzyknięcie: transfuzjami krwi, iniekcjami za pomocą jednej niejałowej strzykawki, jak u narkomanów;
  • pionowa droga przenoszenia wirusa zapalenia wątroby typu B - od matki do dziecka w chwili urodzenia.

W jaki sposób manifestuje się zapalenie wątroby typu B?

  1. Osoba jest zaniepokojona przez wyrażone zatrucie: brak snu, zmęczenie, utrata apetytu, nudności i wymioty.
  2. Poczucie bólu w wątrobie i uczucie ciężkości w okolicy nadbrzusza.
  3. Żółte zabarwienie skóry i twardówka.
  4. Wyraźny świąd skóry.
  5. Klęska systemu nerwowego: drażliwość lub euforia, bóle głowy, senność.
  6. Później ciśnienie krwi zaczyna spadać, puls staje się rzadki.

Ten stan może trwać kilka miesięcy. Jeśli masz szczęście, wszystko kończy się odzyskiem. W przeciwnym razie występują niebezpieczne komplikacje:

  • krwawienie;
  • ostra niewydolność wątroby;
  • porażka dróg żółciowych, przystąpienie dodatkowych infekcji.

Czy powinienem zaszczepić się przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B? - Tak, ponieważ wirusowe zapalenie wątroby typu B jest chorobą przewlekłą, po zarażeniu osoba nigdy się jej nie pozbędzie. W tym przypadku podatność na wirusa u ludzi jest wysoka, a objawy zapalenia wątroby przebiegają powoli. Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest konieczne, aby dorośli nie mogli zarazić się tą niebezpieczną chorobą. Jest to jedyny sposób na zapobieganie chorobom.

Wskazania do szczepienia

Przede wszystkim dzieci są szczepione bezpośrednio po urodzeniu, z wyjątkiem tych, które mają przeciwwskazania. Po ponownym szczepieniu (w wieku 6 lub 12 miesięcy) odporność jest niestabilna i utrzymuje się przez pięć, najwyżej sześć lat.

Dorośli są szczepieni zgodnie z zeznaniami. Skąd wziąć szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych? Szczepienia przeprowadza się w poliklinicy w miejscu zamieszkania, w miejscu zamieszkania lub pracy (po umieszczeniu w specjalistycznej poliklinice, szpitalu, przychodni). W dowolnym momencie, za opłatą, możesz podać szczepionkę w prywatnej klinice. W wyjątkowych przypadkach ciężka pacjenci poddawani hemodializie lub transfuziowani mogą być zaszczepieni w szpitalu, jeśli szczepionka jest dostępna.

Kto jest szczepiony? - wszystkich dorosłych, którzy są zagrożeni.

  1. Osoby w rodzinie, które mają nosiciela wirusa lub osobę chorą.
  2. Studenci medycyny i wszyscy pracownicy służby zdrowia.
  3. Osoby z ciężkimi chorobami przewlekłymi, które są regularnie transfuzowane produktami krwiopochodnymi.
  4. Wcześniej niezaszczepieni ludzie, którzy nie cierpieli na wirusowe zapalenie wątroby typu B.
  5. Dorośli, którzy mieli kontakt z zainfekowanym materiałem.
  6. Osoby, których praca związana jest z produkcją narkotyków z krwi.
  7. Przedoperacyjni pacjenci, którzy nie byli wcześniej szczepieni.
  8. Szczepienia u pacjentów onkohematologicznych.

Harmonogram szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Schematy szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B dla dorosłych mogą się różnić w zależności od sytuacji i rodzaju leku.

  1. Jednym ze schematów jest pierwsza inokulacja, następnie miesiąc później, a następnie kolejne 5 miesięcy później.
  2. Natychmiastowe szczepienie ma miejsce, gdy dana osoba opuszcza kraj. Odbywa się pierwszego dnia, siódmego i dwudziestego pierwszego dnia. Ponowne szczepienie wirusowego zapalenia wątroby typu B u dorosłych jest przepisywane po 12 miesiącach.
  3. Poniższy schemat jest stosowany u pacjentów poddawanych hemodializie (oczyszczanie krwi). Zgodnie z tym harmonogramem, dorosły jest szczepiony cztery razy pomiędzy procedurami w harmonogramie 0-1-2-12 miesięcy.

Gdzie ludzie zarażają się wirusowym zapaleniem wątroby typu B? - domięśniowo, do mięśnia naramiennego. W rzadkich przypadkach, gdy dana osoba ma chorobę z naruszeniem krzepnięcia krwi, można wstrzyknąć lek podskórnie.

Aby nie było żadnych fałszywych reakcji na szczepionkę - sprawdź, czy została prawidłowo przechowywana.

  1. W fiolce z lekiem nie powinny być obce zanieczyszczenia po wstrząśnięciu.
  2. Szczepionka nie powinna być zamrażana, optymalne warunki przechowywania - 2-8 ºC, w przeciwnym razie traci swoje właściwości. Oznacza to, że pielęgniarka powinna pobrać ją z lodówki zamiast z zamrażarki.
  3. Sprawdź daty wygaśnięcia.

Rodzaje szczepionek przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Istnieją zarówno oddzielne szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, jak i kompleksy, które dodatkowo zawierają przeciwciała z innych chorób. Te ostatnie są częściej używane w dzieciństwie.

Jakie leki można podawać dorosłym?

  1. Angers-B (Belgia).
  2. «HB-Vaxll» (USA).
  3. Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest rekombinowana.
  4. Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B to rekombinowane drożdże.
  5. "Sci-B-Vac", który jest produkowany w Izraelu.
  6. "Eberbiwak HB" to wspólna rosyjsko-kubańska szczepionka.
  7. Euwaks-B.
  8. "Shanwak-B" (Indie).
  9. Biowac-B.

Jak często zaszczepione jest zapalenie wątroby typu B dorosłego? Za pierwszym razem można zaszczepić się, jeśli istnieje wskazanie, a następnie kontrolować ilość przeciwciał przeciwko wirusowi we krwi. Jeśli wystąpi ostry spadek - szczepionkę można powtórzyć. Pracownicy służby zdrowia powinni immunizować regularnie, przynajmniej raz na pięć lat.

Przeciwwskazania dla dorosłych

Przeciwwskazania do szczepień przeciwko dorosłym wirusowym zapaleniom wątroby typu B to:

  1. Ciąża i laktacja.
  2. Odpowiedź na poprzednie podanie szczepionki.
  3. Nietolerancja jednego ze składników leku.
  4. Ostre choroby zakaźne.
  5. Zaostrzenie chorób przewlekłych. Szczepienie zalecane jest w okresie normalizacji.

Reakcje na szczepienie i powikłania

Dorośli dobrze tolerują szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, ale ze względu na indywidualne cechy organizmu mogą wystąpić następujące reakcje:

  • ból i stan zapalny w miejscu szczepienia;
  • konsolidacja tkanek, tworzenie blizn;
  • ogólna reakcja może objawiać się gorączką, osłabieniem, złym samopoczuciem.

Jakie są możliwe powikłania u dorosłych w przypadku szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B?

  1. Ból stawów, brzucha lub mięśni.
  2. Nudności, wymioty, obluzowanie stolca, w analizach, być może, wzrost poziomu parametrów wątrobowych.
  3. Częste i miejscowe reakcje alergiczne: świąd skóry, pojawienie się wysypki w postaci pokrzywki. W ciężkich sytuacjach może to być rozwój obrzęku Quincke lub wstrząsu anafilaktycznego.
  4. Rejestrowano pojedyncze przypadki reakcji układu nerwowego: drgawki, zapalenie nerwów (zapalenie nerwów obwodowych), zapalenie opon mózgowych, porażenie mięśni motorycznych.
  5. Czasami dochodzi do wzrostu węzłów chłonnych, aw ogólnym badaniu krwi liczba płytek krwi maleje.
  6. Możliwe omdlenie i tymczasowe uczucie braku oddechu.

Jeśli objawy nie są wyrażone, przeszkadzaj przez kilka godzin i przechodź na własną rękę - nie martw się. W przypadku długotrwałych uporczywych dolegliwości konieczna jest konsultacja lekarska i powiadomienie pracowników służby zdrowia, którzy zaszczepili się przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B o wystąpieniu reakcji na szczepienie. Jak uniknąć takich sytuacji? Ważne jest, aby nauczyć się prawidłowego zachowania przed i po szczepieniu.

Zasady zachowania przed i po szczepieniu

  1. Inokulacja musi być zaplanowana z wyprzedzeniem. Potrzeba szczepienia jest zgłaszana za kilka dni. Że wystąpił minimalny efekt uboczny szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłego - najlepiej zrobić to przed nadchodzącym weekendem. Zaleca się pozostać w domu w tym trudnym dla ciała okresie, kiedy odporność doświadcza wyraźnego napięcia.
  2. Po szczepieniu nie planuj aktywnego wypoczynku z przyjaciółmi lub rodziną, staraj się nie odwiedzać miejsc z dużą liczbą osób i zaopatrz się w weekend z wyprzedzeniem.
  3. Pamiętaj, aby udać się do lekarza przed szczepieniem i 30 minut po szczepieniu, pozostać pod nadzorem pracownika służby zdrowia, który podał szczepionkę.
  4. Nie zwilżaj miejsca wstrzyknięcia przez co najmniej 24 godziny.
  5. Wraz z lekarzem należy wybrać optymalny schemat szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych i omówić możliwość zastosowania leków objawowych w przypadku powikłań.

Czy potrzebuję inokulacji przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u osoby dorosłej? Tak, jeśli jest zagrożony i może leczyć pacjentów z WZW typu B. Łagodny przebieg choroby nie zwalnia osoby z możliwych powikłań. Dzięki reakcji na szczepienie łatwiej jest sobie z nim poradzić niż leczyć przez wiele miesięcy wirusowym zapaleniem wątroby w przypadku infekcji.