Wodobrzusze jamy brzusznej - przyczyny wystąpienia objawów, diagnostyki i metod leczenia

Diety

Nagromadzenie płynu w jamie brzusznej nazywa się wodami opadowymi lub wodobrzuszem. Patologia nie jest chorobą niezależną, ale jedynie konsekwencją innych chorób. Częściej jest to powikłanie raka (marskość) wątroby. Progresja puchliny brzusznej zwiększa objętość płynu w jamie brzusznej i zaczyna naciskać na narządy, co pogarsza przebieg choroby. Według statystyk co trzecia kropla wody kończy się śmiercionośnym rezultatem.

Co to jest wodobrzusze jamy brzusznej

Zjawisko objawowe, w którym otrzewna lub wysięk gromadzi się w otrzewnej, nazywa się wodobrzuszem. W jamie brzusznej znajduje się część jelita, żołądka, wątroby, pęcherzyka żółciowego, śledziony. Ogranicza się do otrzewnej - skorupy, która składa się z wewnętrznej (sąsiadującej z narządami) i zewnętrznej (przyczepionej do ściany) warstwy. Zadaniem półprzezroczystej błony surowiczej jest utrwalenie narządów wewnętrznych i udział w metabolizmie. Otrzewna jest obficie zaopatrywana w naczynia krwionośne, które zapewniają metabolizm przez limfę i krew.

Między dwiema warstwami otrzewnej u zdrowego człowieka znajduje się pewna objętość płynu, który stopniowo wchłania się do węzłów chłonnych w celu uwolnienia miejsca na przyjęcie nowego. Jeśli z jakiegoś powodu szybkość tworzenia się wody wzrasta lub jej wchłanianie w limfę zwalnia, przesiąkanie zaczyna gromadzić się w otrzewnej. Taki proces może wystąpić z powodu wielu patologii, które zostaną omówione poniżej.

Przyczyny gromadzenia się płynu w jamie brzusznej

Często występuje wodobrzusze jamy brzusznej z onkologią i wieloma innymi chorobami, gdy zaburzona jest bariera i funkcja wydzielnicza arkuszy otrzewnowych. Prowadzi to do napełnienia płynu całą wolną przestrzenią żołądka. Ciągle zwiększający się wysięk może sięgać nawet 25 litrów. Jak już wspomniano, główną przyczyną zmiany jamy brzusznej jest jej bliski kontakt z narządami, w których powstaje nowotwór złośliwy. Dokładne dopasowanie fałd otrzewnej do siebie zapewnia szybki chwyt pobliskich tkanek przez komórki rakowe.

Główne przyczyny puchliny brzusznej jamy brzusznej:

  • zapalenie otrzewnej;
  • międzybłoniak otrzewnej;
  • stwardnienie otrzewnej;
  • rak organów wewnętrznych;
  • poliserositis;
  • nadciśnienie wrotne;
  • marskość wątroby;
  • sarkoidoza;
  • hepatoza;
  • zakrzepica żył wątrobowych;
  • przekrwienie żylne z niewydolnością prawej komory;
  • niewydolność serca;
  • obrzęk ślinowy;
  • choroby żołądkowo-jelitowe;
  • dryfowanie nietypowych komórek do otrzewnej.

Kobiety

Płyn wewnątrz jamy brzusznej kobiecej populacji nie zawsze jest procesem patologicznym. Można go zbierać podczas wytrysku, który występuje raz w miesiącu u kobiet w wieku rozrodczym. Taki płyn rozpuszcza się, nie stwarzając zagrożenia dla zdrowia. Ponadto przyczyną wody są często choroby wyłącznie kobiece, wymagające natychmiastowego leczenia - zapalenia układu rozrodczego lub ciąży pozamacicznej.

Prowokować rozwój puchliny brzusznej w obrębie jamy brzusznej lub krwawienie wewnętrzne, na przykład po operacji, z powodu urazu lub cięcia cesarskiego. Kiedy endometrium wyściółka macicy rośnie niekontrolowanie, co powoduje, że wykracza poza granice żeńskiego narządu, woda jest również gromadzona w otrzewnej. Endometrioza często rozwija się po wirusowej lub grzybiczej infekcji układu rozrodczego.

U mężczyzn

We wszystkich przypadkach występowania dropy u przedstawicieli silniejszego seksu, podstawą jest połączenie naruszeń ważnych funkcji ciała, które prowadzą do nagromadzenia wysięku. Mężczyźni często nadużywają alkoholu, co prowadzi do marskości wątroby, a ta choroba wywołuje wodobrzusze. Przyczyny choroby przyczyniają się również do takich czynników, jak transfuzja krwi, zastrzyki leków, wysoki poziom cholesterolu z powodu otyłości, wielokrotny tatuaż na ciele. Ponadto przyczyną obrzęku u mężczyzn są następujące patologie:

  • gruźlicze zmiany w otrzewnej;
  • zaburzenia endokrynologiczne;
  • reumatoidalne zapalenie stawów, reumatyzm;
  • toczeń rumieniowaty;
  • mocznica.

U noworodków

Płyn w jamie brzusznej zbiera się nie tylko u dorosłych, ale także u dzieci. Częściej wodobrzusze u noworodków wynikają z procesów infekcyjnych zachodzących w ciele matki. Z reguły choroba rozwija się w łonie matki. U płodu można obserwować wady wątroby i / lub dróg żółciowych. Z powodu tej zastojowej żółci, która prowadzi do kropli. Po urodzeniu u niemowlęcia wodobrzusze mogą rozwijać się na tle:

  • zaburzenia sercowo-naczyniowe;
  • zespół nerczycowy;
  • nieprawidłowości chromosomalne (choroba Downa, Patau, Edwardsa lub Turnera);
  • infekcje wirusowe;
  • zaburzenia hematologiczne;
  • wrodzone guzy;
  • poważne zaburzenie metaboliczne.

Objawy

Oznaki wodobrzusza jamy brzusznej zależą od tego, jak szybko gromadzi się płyn puchlinowy. Objawy mogą pojawić się w ciągu jednego dnia lub przez kilka miesięcy. Najbardziej oczywistym objawem dropsy jest wzrost jamy brzusznej. Powoduje to wzrost masy ciała i potrzebę większej odzieży. U pacjenta z pionową pozycją brzuch zwisa jak fartuch, a poziomo tynk po obu stronach. Kiedy objętość wysięku jest duża, pępek jest wybrzuszony.

Jeśli przyczyną nadciśnienia było nadciśnienie wrotne, to na przedniej otrzewnej tworzy się żylny wzór. Występuje w wyniku żylaków i żylaków rui. Przy dużej akumulacji wody w jamie brzusznej ciśnienie wewnętrzne wzrasta, powodując przesuwanie się membrany do jamy brzusznej, co powoduje niewydolność oddechową. Pacjent ma wyraźną duszność, tachykardię, sinicę skóry. Istnieją ogólne objawy wodobrzusza:

  • ból lub uczucie rozerwania w dolnej części brzucha;
  • niestrawność;
  • fluktuacja;
  • obrzęki obwodowe na twarzy i kończynach;
  • zaparcie;
  • nudności;
  • zgaga;
  • utrata apetytu;
  • zwolnione tempo.

Etapy

W praktyce klinicznej istnieją 3 etapy wodogłowia, z których każdy ma swoje własne cechy i cechy. Stopnie rozwoju puchliny brzusznej:

  1. Tranzyt. Początkowy rozwój choroby, którego objawów nie można wykryć niezależnie. Objętość cieczy nie przekracza 400 ml. Dodatkowa woda jest wykrywana tylko podczas badań instrumentalnych (badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej lub MRI). Przy takich objętościach wysięku praca narządów wewnętrznych nie jest zakłócana, więc pacjent nie zauważa żadnych objawów patologicznych. Na początkowym etapie wodogłowie jest skutecznie leczone, jeśli pacjent obserwuje reżim soli wodnej i przylega do specjalnie przepisanej diety.
  2. Umiarkowany. Na tym etapie żołądek staje się większy, a objętość płynu osiąga 4 litry. Pacjent już obserwuje niepokojące objawy: ciężar ciała wzrasta, trudno oddychać, szczególnie podczas leżenia. Lekarz łatwo określa wyprysk podczas badania i palpacji jamy brzusznej. Patologia i na tym etapie jest dobrze leczyć. Czasami istnieje potrzeba usunięcia płynu z jamy brzusznej (przebicie). Jeśli skuteczna terapia nie została przeprowadzona w odpowiednim czasie, następuje uszkodzenie nerek, rozwija się najpoważniejszy etap choroby.
  3. Stresujące. Objętość płynu przekracza 10 litrów. W jamie brzusznej ciśnienie jest znacznie zwiększone, pojawiają się problemy z funkcjonowaniem wszystkich narządów przewodu pokarmowego. Stan pacjenta pogarsza się, potrzebuje natychmiastowej pomocy lekarskiej. Poprzednia terapia nie daje pożądanego rezultatu. Na tym etapie laparocentezy (przebicie ściany brzucha) jest obowiązkowe w złożonej terapii. Jeśli zabieg nie zadziała, powstaje oporny wodobrzusz, który nie jest już podatny na leczenie.

Komplikacje

Sama choroba jest etapem dekompensacji (komplikacji) innych patologii. Działanie wodniaków obejmuje tworzenie przepuklin pachwinowych lub pępkowych, wypadnięcie odbytnicy lub hemoroidy. Warunki te są promowane przez zwiększone ciśnienie wewnątrz jamy brzusznej. Kiedy przepona naciska na płuca, prowadzi do niewydolności oddechowej. Dodatek wtórnej infekcji prowadzi do zapalenia otrzewnej. Inne powikłania wodobrzusza obejmują:

  • masywne krwawienie;
  • encefalopatia wątrobowa;
  • zakrzepica śledziony lub żyły wrotnej;
  • zespół wątrobowo-nerkowy;
  • niedrożność jelit;
  • przepuklina przeponowa;
  • hydrothorax;
  • zapalenie otrzewnej (zapalenie otrzewnej);
  • fatalny wynik.

Diagnostyka

Przed postawieniem diagnozy lekarz powinien upewnić się, że wzrost brzucha nie jest konsekwencją innych stanów, np. Ciąży, otyłości, krezki czy torbieli jajnika. Wyeliminuj inne przyczyny pomoże otępienie i perkusję (palec na palcu) otrzewnej. Badanie pacjenta i zebraną anamnezę łączy się z badaniem ultrasonograficznym, skanowaniem śledziony i wątroby. Gdy ultradźwięki są wykluczone płyn w żołądku, procesy nowotworowe w narządach otrzewnej, charakteryzują się stanem parenchyma, średnicą systemu portalowego, rozmiarem śledziony i wątroby.

Scyntygrafia wątroby i śledziony to metoda diagnostyki radiacyjnej, stosowana do oceny pracy tkanek. Inicjalizacja pozwala określić pozycję i rozmiar narządów, zmiany rozproszone i ogniskowe. Wszyscy chorzy z rozpoznaniem puchliny brzusznej są kierowani do diagnostycznej paracentezy z płynem puchlinowym. Podczas badania wysięku opłucnowego zlicza się liczbę komórek, ilość osadów, albuminy i białek, a także barwienie i barwienie metodą Grama. Test Rivalta, który daje reakcję chemiczną na białko, pomaga odróżnić wysięk z przesięku.

Dwuwymiarowa doppleroskopia (UZDG) naczyń żylnych i limfatycznych pomaga ocenić naczynia krwionośne w systemie portalowym. W przypadku trudnych różnic w przypadkach puchliny brzusznej wykonuje się dodatkowo diagnostyczną laparoskopię, w której do jamy brzusznej wprowadza się endoskop w celu dokładnego określenia ilości płynu, proliferacji tkanki łącznej i stanu pętli jelitowej. Określ objętość wody pomoże i prześwietli obraz radiograficzny. Esophagogastroduenoskopia (EHDS) stanowi dobrą okazję do zaobserwowania obecności żylaków w żołądku i przełyku.

Leczenie wodobrzusza jamy brzusznej

Bez względu na przyczynę, która spowodowała wodobrzusze, patologię należy leczyć za pomocą choroby podstawowej. Istnieją trzy główne metody terapeutyczne:

  1. Leczenie zachowawcze. W początkowym stadium wodobrzusza podaje się leki, których celem jest normalizacja czynności wątroby. Jeśli u pacjenta zdiagnozowano miąższ zapalny, przepisuje się leki, które usuwają stany zapalne i inne leki, w zależności od symptomatologii i choroby, która spowodowała nagromadzenie płynu.
  2. Objawowe. Jeśli leczenie zachowawcze nie daje wyników lub lekarze nie mogą przedłużyć remisji przez długi czas, pacjentowi przepisuje się przebicie. Laparocenteza jamy brzusznej z wodobrzuszem występuje rzadko, ponieważ istnieje ryzyko uszkodzenia ściany jelita u pacjenta. Jeśli płyn wypełnia żołądek zbyt szybko, pacjent umieszcza się z cewnikiem otrzewnowym, aby zapobiec rozwojowi procesu adhezji.
  3. Chirurgiczne. Jeśli dwa poprzednie schematy nie pomagają, pacjent otrzymuje specjalną dietę i transfuzję krwi. Metoda polega na połączeniu kołnierza i żyły dolnej dolnej, w których tworzony jest krążenie oboczne. Jeśli pacjent potrzebuje przeszczepu wątroby, poddaje się operacji po podaniu diuretyków.

Przygotowania

Główną metodą leczenia wodobrzusza jest leczenie. Obejmuje on długotrwałe stosowanie diuretyków z wprowadzeniem soli potasowych. Dawka i czas trwania leczenia są indywidualne i zależą od szybkości utraty płynu, którą określa dzienna utrata masy ciała i wizualnie. Właściwe dawkowanie jest ważnym niuanse, ponieważ nieprawidłowe spotkanie może doprowadzić pacjenta do niewydolności serca, zatrucia, śmierci. Często przepisywane leki:

  • Diakarb. Ogólnoustrojowy inhibitor anhydrazy węglanowej, który ma słabe działanie moczopędne. W wyniku zastosowania zwiększa się uwalnianie wody. Lek powoduje wydalanie magnezu, fosforanów, wapnia z organizmu, co może prowadzić do zaburzeń metabolicznych. Dawkowanie jest indywidualne, stosowane ściśle według zaleceń lekarza. Działania niepożądane obserwuje się ze względu na hematopoezę, układ odpornościowy i nerwowy, metabolizm. Przeciwwskazaniem do przyjmowania leków jest ostra niewydolność nerek i wątroby, mocznica, hipokaliemia.
  • Furosemid. Pętle moczopędne powodujące silną, ale krótkotrwałą diurezę. Ma wyraźne działanie natriuretyczne, moczopędne, chlororetyczne. Tryb i czas wizyty są określane przez lekarza, w zależności od wskazań. Wśród skutków ubocznych: wyraźny spadek ciśnienia krwi, ból głowy, senność, senność, zmniejszona siła działania. Furosemid nie jest przepisywany z powodu ostrej niewydolności nerek / wątroby, hiperurykemii, ciąży, laktacji, dzieciństwa do 3 lat.
  • Veroshpiron. Leki moczopędne oszczędzające potas o przedłużonym działaniu. Hamuje działanie uwalniające potas, zapobiega retencji wody i sodu, zmniejsza kwasowość moczu. Działanie moczopędne pojawia się w 2.-5. Dniu leczenia. W przypadku obrzęku przeciwko marskości dzienna dawka wynosi 100 mg. Czas trwania leczenia dobierany jest indywidualnie. Niepożądane reakcje: opóźnienie, ataksja, zapalenie żołądka, zaparcie, małopłytkowość, nieprawidłowości miesiączkowania. Przeciwwskazania: choroba Addisona, bezmocz, nietolerancja laktozy, hiperkaliemia, hiponatremia.
  • Panangin. Lek, który wpływa na procesy metaboliczne, które są źródłem magnezu i jonów potasu. Jest on stosowany jako część kompleksowej terapii wodobrzuszem, aby zrekompensować niedobór magnezu i potasu, które są wydalane podczas przyjmowania diuretyków. Przypisuj 1-2 tabletki dziennie przez cały czas trwania diuretyków. Efekty uboczne są możliwe ze względu na równowagę wodno-elektrolitową, układ trawienny. Nie wyznaczaj Panangin w obecności choroby Addisona, hiperkaliemii, hipermagnesii, ciężkiej miastenii.
  • Asparks. Źródło jonów magnezu i potasu. Zmniejsza przewodnictwo i pobudliwość mięśnia sercowego, eliminuje nierównowagę elektrolitów. Podczas przyjmowania leków moczopędnych przepisać 1-2 tabletki 3 razy / dobę przez 3-4 tygodnie. Być może rozwój wymiotów, biegunka, zaczerwienienie twarzy, depresja oddechowa, drgawki. Nie wyznaczaj Asparkamu z naruszeniem wymiany aminokwasów, niewydolności kory nadnerczy, hiperkaliemii, hipermagnesii.

Dieta

W przypadku kropli brzusznej wymagana jest ograniczona dieta. Dieta zapewnia małe spożycie płynów (750-1000 litrów / dzień), całkowite odrzucenie spożycia soli, włączenie do diety naturalnej żywności z efektem moczopędnym i wystarczającą ilością białka. Sole, marynaty, wędliny, konserwy, ryby solone, kiełbasy są całkowicie wykluczone.

W menu pacjenta z wodobrzuszem powinno być obecne:

  • chude mięso ptaka, królika;
  • fasola, orzechy, mleko sojowe;
  • owoce morza, chude ryby;
  • brązowy ryż, płatki owsiane;
  • oleje roślinne, nasiona;
  • produkty mleczne, twarożek;
  • pietruszka, kminek, majeranek, szałwia;
  • pieprz, cebula, czosnek, musztarda;
  • liść laurowy, sok z cytryny, goździki.

Metody chirurgiczne

Gdy wodobrzusze postępuje, a leczenie nie pomaga, w szczególnie zaniedbanych przypadkach zaleca się leczenie chirurgiczne. Niestety, nie zawsze nawet przy pomocy chirurgii możliwe jest uratowanie życia pacjenta, ale nie ma innych metod na dzisiaj. Najczęstsze leczenie chirurgiczne:

  1. Laparocenesis. Usunięcie wysięku następuje poprzez nakłucie wnęki żołądka pod kontrolą US. Po operacji ustala się drenaż. W przypadku jednej procedury usuwa się nie więcej niż 10 litrów wody. Jednocześnie pacjentowi wstrzykuje się roztwory soli i albuminy. Komplikacje są bardzo rzadkie. Czasami w miejscu nakłucia dochodzi do procesów infekcyjnych. Nie ma procedury naruszającej krzepliwość krwi, ciężkie wzdęcia, urazy jelit, przepuklinę pochwy i ciążę.
  2. Przezżylne krążenie wewnątrzwątrobowe. Podczas operacji żyły wątrobowe i wrotne są sztucznie przekazywane. Pacjent może doświadczać powikłań w postaci krwawienia śródotrzewnowego, posocznicy, przecieku tętniczo-żylnego i zawału wątroby. Nie należy przepisywać operacji, jeśli pacjent ma guzy wewnątrzwątrobowe lub torbiele, okluzja naczynia, niedrożność dróg żółciowych, patologie sercowo-płucne.
  3. Transplantacja wątroby. Jeśli wodobrzusze rozwinęły się przeciw marskości wątroby, można zalecić przeszczepienie narządu. Kilku pacjentów ma szansę na taką operację, ponieważ trudno jest znaleźć dawcę. Absolutnymi przeciwwskazaniami do transplantacji są przewlekłe patologie zakaźne, poważne zaburzenia w pracy innych narządów i choroby onkologiczne. Jednym z najpoważniejszych komplikacji jest odrzucenie przeszczepu.

Prognoza

Adhezja do głównej choroby wodobrzusza znacznie pogarsza jego przebieg i pogarsza rokowanie powrotu do zdrowia. Szczególnie niekorzystna patologia dotyczy starszych pacjentów (po 60 latach), u których w przeszłości występowała niewydolność nerek, niedociśnienie, cukrzyca, rak wątrobowokomórkowy, niewydolność wątroby lub marskość wątroby. Dwuletnia przeżywalność takich pacjentów wynosi nie więcej niż 50%.

Prognozy i konsekwencje puchliny brzusznej jamy brzusznej

Wodobrzusze lub w inny sposób, dropsy jest patologiczna nagromadzenie płynu śluzowego w okolicy brzucha. Jego ilość może przekroczyć 20 litrów. Wodobrzusze jamy brzusznej występują z obfitym uszkodzeniem wątroby (75%), a także w onkologii (10%) i niewydolności serca (5%). Na zewnątrz choroba objawia się tym, że brzuch znacznie zwiększa rozmiar i progresywny przyrost wagi. Leczenie choroby jest najczęściej wykonywane chirurgicznie, pacjent przechodzi laparocenezę (wypompowanie płynu za pomocą specjalnego urządzenia).

Przyczyny choroby

Nagromadzenie płynu w jamie brzusznej występuje w każdym organizmie na różne sposoby. Aby lepiej zrozumieć sam mechanizm, trzeba trochę zrozumieć ludzką anatomię.

Wewnątrz jamy brzusznej jest pokryta osłoną tkanki łącznej, którą niektóre narządy otulają całkowicie, a niektóre częściowo lub wcale nie dotykają. Ta tkanka zapewnia normalne funkcjonowanie wszystkich narządów, z tego powodu uwalniana jest specjalna ciecz, której nie wolno przyklejać narządów. W ciągu dnia jest wielokrotnie wydalany i wchłaniany, to znaczy jest regularnie aktualizowany.

Wodobrzusze powodują naruszenie głównej funkcji jamy brzusznej: wydzielanie i powrót absorpcji cieczy, a także ochronę bariery przed różnymi szkodliwymi substancjami.

Marskość jest główną przyczyną wodobrzusza:

  • mniejsza ilość białka jest syntetyzowana przez wątrobę;
  • zdrowe komórki wątroby są stopniowo zastępowane przez połączenie;
  • zmniejszenie ilości albuminy prowadzi do zmniejszenia ciśnienia plazmy;
  • płyn opuszcza ściany naczyń i wchodzi do jamy ciała i tkanki.

Marskość wątroby powoduje wzrost ciśnienia hydrostatycznego. Ciecz nie może znajdować się w ścianach naczyń i jest wyciskana na zewnątrz - rozwija się puchlina brzuszna.

Próbując zmniejszyć ciśnienie krwi w ciele, drenaż limfatyczny zwiększa się, ale układ limfatyczny nie ma czasu, aby wykonać swoją pracę - istnieje znaczny wzrost ciśnienia. Płyn dostający się do jamy brzusznej jest absorbowany przez pewien czas, ale potem przestaje występować.

Choroby onkologiczne lub zapalne prowadzą do tego, że otrzewna zaczyna wydzielać zbyt dużo płynów, których nie można zaabsorbować, zaburza przepływ limfy.

Główne przyczyny puchliny brzusznej występują:

  1. Problemy z wątrobą.
  2. Ostra i przewlekła choroba serca.
  3. Uszkodzenie błony śluzowej jamy brzusznej, z powodu zapalenia otrzewnej o różnej etiologii i złośliwego tworzenia.
  4. Choroby układu moczowo-płciowego, w tym niewydolność nerek i kamica.
  5. Choroby przewodu pokarmowego.
  6. Niedobór białka.
  7. Choroby autoimmunologiczne, na przykład toczeń rumieniowaty.
  8. Poważne zaburzenia jedzenia: głód.
  9. Wodobrzusze jamy brzusznej u noworodków są wynikiem hemolitycznej choroby płodu.

Symptomatologia choroby

Wodobrzusze mogą rozwijać się długo: od 1 miesiąca do 6 miesięcy i mogą pojawić się spontanicznie w wyniku zakrzepicy żyły wrotnej. Pierwsze objawy choroby występują, gdy płyn w jamie brzusznej gromadzi się w ilości około 1 000 ml.

  • wzdęcia i zwiększone tworzenie gazu;
  • uczucie rozerwania w jamie brzusznej;
  • bóle brzucha w okolicy brzucha;
  • zgaga;
  • zwiększenie wielkości brzucha, wystawienie pępka;
  • przyrost masy ciała;
  • nienormalnie szybkie bicie serca i duszność;
  • trudność przy próbie zginania;
  • obrzęk kończyn dolnych;
  • możliwa przepuklina pępkowa, hemoroidy, wypadnięcie odbytnicy.

Gdy osoba znajduje się w pozycji stojącej, żołądek ma zaokrąglony kształt, ale w pozycji leżącej wydaje się, że się rozprzestrzenia. Głębokie rozstępy pojawiają się na skórze. Zwiększenie ciśnienia sprawia, że ​​żyły na bokach brzucha są bardzo widoczne.

Nadciśnienie wrotne powoduje takie objawy, jak nudności, wymioty, żółtaczka, jest to spowodowane blokowaniem naczyń subhelatycznych.

Wodobrzusze przeciw gruźliczemu zapaleniu otrzewnej przejawiają się utratą masy ciała, odurzeniem i gorączką. Rozbudowane węzły chłonne wzdłuż jelita są określone.

Wodobrzusze z niewydolnością serca towarzyszą obrzękowi stóp i łydek, akrocyjanozie, bólowi po prawej stronie klatki piersiowej.

Wzrost temperatury ciała nie jest bezpośrednim objawem choroby, ale występuje z niektórymi chorobami wywołującymi wodobrzusze:

  1. Zapalenie otrzewnej;
  2. Zapalenie trzustki
  3. Marskość;
  4. Nowotwory złośliwe.

Jeśli przyczyną choroby jest obrzęk śluzowaty, temperatura, wręcz przeciwnie, może być znacznie poniżej normy - około 35 stopni. Wynika to z faktu, że tarczycy wytwarza niewystarczającą ilość hormonów, ostatecznie zmniejsza metabolizm i zdolność organizmu do wytwarzania ciepła.

Czynnik ryzyka

Niektórzy ludzie są bardziej podatni na tę chorobę. Osoby zagrożone:

  1. Ludzie, którzy przez długi czas zażywają napoje alkoholowe i narkotyki.
  2. Ludzie, którzy przeszli transfuzję krwi.
  3. Cierpi na zapalenie wątroby, niekoniecznie wirusowe.
  4. Mieć znaczny nadmiar masy.
  5. Cierpi na cukrzycę typu 2.
  6. Mieć podwyższony poziom cholesterolu we krwi.

Klasyfikacja płynu puchlinowego

Choroba jest klasyfikowana w zależności od ilości płynu w żołądku, obecności infekcji i odpowiedzi na leczenie.

Ilość płynu dzieli chorobę na trzy typy:

  1. Początkowa faza wodobrzusza z niewielką ilością płynu (nie więcej niż 1,5 litra).
  2. Drugi etap z umiarkowaną zawartością płynu w jamie brzusznej. Towarzyszy mu obrzęk i powiększenie brzucha w objętości. Pacjent cierpi na brak tlenu przy niewielkiej aktywności fizycznej, zgadze, zaparciach i odczuciu ciężkości w jamie brzusznej.
  3. Trzeci etap z dużą ilością płynnej lub masywnej kropli. Skóra brzucha bardzo się rozciąga i rozciąga, przez nią wyraźnie widoczne są żyły otrzewnej. Pacjent cierpi na niewydolność serca i brak powietrza. Płyn w jamie brzusznej może ulec zakażeniu i rozpocznie się zapalenie otrzewnej. Prawdopodobieństwo wyniku śmiertelnego jest wysokie.

W zależności od obecności infekcji lub jej braku choroba jest podzielona na 3 etapy:

  1. Sterylne wodobrzusze. Badana ciecz wykazuje brak bakterii.
  2. Zakażone wodobrzusze. Analiza wykazuje obecność bakterii.
  3. Spontaniczne zapalenie otrzewnej.

Wariant odpowiedzi na początek leczenia pozwala podzielić chorobę na dwa rodzaje:

  1. Choroba podatna na leczenie farmakologiczne.
  2. Choroba, która pojawia się ponownie i nie jest podatna na leczenie farmakologiczne.

Diagnoza choroby

Aby postawić diagnozę, należy przeprowadzić zestaw różnych procedur, których wyniki można dokładnie określić na temat ilości płynu w jamie brzusznej i przyczepiania różnych powikłań.

  1. Inspekcja - w zależności od tego, gdzie znajduje się dana osoba, po dotknięciu ruchu można wykryć matowość dźwięku. Podczas joggingu z jednej strony jedną ręką, drugą dłonią, która ustala brzuch, wyczuwa znaczące i płynne fluktuacje w środku.
  2. Radiografia - pozwala wykryć wodobrzusze z więcej niż pół litrem płynu. Jeśli wykryje się gruźlicę w płucach, można wywnioskować, że choroba ma gruźliczą etiologię. Po wykryciu zapalenia opłucnej i poszerzeniu granic serca można założyć, że przyczyną choroby była niewydolność serca.
  3. Ultradźwięki - pozwala określić obecność wodobrzusza, a także wykryć marskość wątroby lub obecność złośliwych guzów w jamie brzusznej. Pomaga ocenić drożność krwi w żyłach i naczyniach krwionośnych. Badanie klatki piersiowej pozwala wykryć chorobę serca.
  4. Laparoskopia to nakłucie jamy brzusznej, pozwalające na pobranie płynu do wykonania testu laboratoryjnego w celu ustalenia przyczyn choroby.
  5. Hepatoscintigraphy - pozwala określić stopień uszkodzenia i intensywność zmian w wątrobie spowodowanych marskością.
  6. MRI i CT - mogą zidentyfikować wszystkie miejsca, w których znajduje się płyn, których nie można wykonać innymi metodami.
  7. Angiografia to badanie rentgenowskie wykonywane wraz z podawaniem środka kontrastowego. Pozwala to określić lokalizację uszkodzonych naczyń.
  8. Koagulogram - badanie krwi, pozwalające określić szybkość jego krzepliwości.
  9. Wyznaczane są wskaźniki laboratoryjne: globuliny, albuminy, mocznik, kreatyna, sód, potas.
  10. 10. Wykrywanie poziomu α-fetoproteiny przeprowadza się w celu rozpoznania raka wątroby, który może prowadzić do puchliny brzusznej.

Leczenie zespołu puchliny brzusznej

Wodobrzusze jamy brzusznej są najczęściej objawem innej choroby, dlatego leczenie jest wybierane na podstawie stadium i ciężkości choroby podstawowej. Współczesna medycyna ma dwie metody terapii: zachowawczą i chirurgiczną (laparocenteza). Większość pacjentów otrzymuje drugie leczenie, ponieważ uważa się je za najbardziej skuteczne, natomiast znacznie zmniejsza ryzyko nawrotów i negatywnych konsekwencji.

Terapia zachowawcza jest najczęściej stosowana, gdy pacjentowi nie można już pomóc, a celem lekarzy jest złagodzenie stanu i zmaksymalizowanie jakości życia. Takie leczenie jest zalecane w ciężkich przypadkach marskości wątroby i zaawansowanych stadiach raka.

Obie opcje leczenia nie są nieszkodliwe, dlatego opcja leczenia jest zawsze wybierana indywidualnie.

Leczenie zachowawczo

Terapia farmakologiczna jest złożona. Leki są przepisywane w celu usunięcia płynu puchlinowego z organizmu, konieczne jest: zmniejszenie spożycia sodu do organizmu, aby zapewnić jego obfite wydalanie z moczem.

Pacjent powinien otrzymywać co najmniej 3 g soli dziennie. Całkowite odrzucenie go pogarsza metabolizm białek w organizmie. Stosuje się diuretyki.

Farmakologia nie ma w swoim arsenale żadnych środków, które w pełni spełniłyby wymagania lekarzy. Najsilniejszy moczopędny Lasix wypłukuje potas z organizmu, więc oprócz leków przepisanych przez pacjenta, takich jak Panangin lub Orotat potasu, które przywracają jego poziom.

Leki moczopędne oszczędzające potas zawierają Veroshpiron, ale ma również nieprzyjemne skutki uboczne. Przy wyborze właściwego leku należy wziąć pod uwagę cechy organizmu i jego stan.

Diuretyki należy stosować w leczeniu wodobrzusza w obecności obrzęku, ponieważ wydalają płyn nie tylko z jamy brzusznej, ale także z innych tkanek.

Gdy marskość wątroby jest często stosowane leki, takie jak Fozinopl, Captopril, Enalapril. Zwiększają wydzielanie sodu w moczu, nie wpływając na potas.

Po opadnięciu obrzęków kończyn warto zmniejszyć spożycie soli kuchennej.

W czasie leczenia choroby zaleca się przestrzeganie leżenia w łóżku i zmniejszenie ilości spożywanej cieczy. Poprawiając stan, dopuszczalne jest utrzymywanie trybu pół-szybkiego.

Kiedy konserwant jest nieskuteczny lub niewłaściwy, wykonuje się laparocentezę.

Interwencja operacyjna

Leczenie chirurgiczne polega na usunięciu nadmiaru płynu poprzez przekłucie brzucha. Podobna procedura nazywa się laparocentezą. Jest przepisywany ze znacznym wypełnieniem jamy brzusznej płynem puchlinowym. Zabieg wykonuje się w znieczuleniu miejscowym, pacjent jest w pozycji siedzącej.

Podczas paracentezy w podbrzuszu pacjent wykonuje przebicie, przez które ciecz zostanie zassana. Procedura może być przeprowadzona jednorazowo, lub specjalny cewnik może być zainstalowany przez kilka dni, podobne decyzje są podejmowane przez lekarza na podstawie stanu pacjenta i ciężkości choroby.

Jeśli ilość płynu przekracza 7 litrów, laparocentezę przeprowadza się w kilku etapach, ponieważ zwiększa się ryzyko powikłań - gwałtowny spadek ciśnienia i zatrzymanie akcji serca.

Wodobrzusze i onkologia

Wodobrzusze w tandemie z chorobą nowotworową są same w sobie niebezpiecznym stanem, ale dodatkowo mogą powodować inne następstwa:

  1. Niewydolność oddechowa.
  2. Niedrożność jelit.
  3. Spontaniczne zapalenie otrzewnej.
  4. Hydrothorax.
  5. Wypadanie odbytnicy.
  6. Zespół wątrobowy.

Obecność jednego z tych powikłań wymaga natychmiastowego leczenia. Rozpoczęta nieterminowo terapia może prowadzić do śmierci pacjenta.

Środki zapobiegawcze

Zapobieganie puchlinom brzusznym to zapobieganie chorobom, które je wywołują. W przypadku problemów z sercem, nerkami lub wątrobą lekarz powinien być regularnie badany i, jeśli to konieczne, natychmiast leczony. Ważne jest, aby leczyć infekcje natury zakaźnej w czasie, a nie nadużywać alkoholu, aby monitorować dietę i aktywność fizyczną.

Ze szczególnym uwzględnieniem ich zdrowia, ludzie powinni być leczeni po 50 roku życia i mieć jakiekolwiek przewlekłe choroby. Zatem rozwój puchliny brzusznej w wieku po 60 latach, na tle niedociśnienia, cukrzycy, niewydolności nerek i niewydolności serca znacznie zmniejsza ryzyko pozytywnego wyniku choroby. Dwuletnia przeżywalność w tak dojrzałym wieku z wodobrzuszem brzucha wynosi 50%.

Wodobrzusze jamy brzusznej - objawy i opcje leczenia, rokowanie na całe życie

Wodobrzusze (wodogłowie) to schorzenie charakteryzujące się gromadzeniem się wolnego płynu w jamie brzusznej (ponad 25 ml), które może mieć zarówno charakter zapalny (wysięk), jak i niezapalny (przesytu). Choroba objawia się wzrostem obwodu brzucha, naruszeniem oddychania, bólem w otrzewnej, uczuciem ciężkości i rozerwaniem.

Najczęściej (w 80% przypadków) puchlina brzuszna występuje przeciw marskości wątroby, która osiągnęła końcowy etap dekompensacji. Ten etap charakteryzuje się wyczerpaniem zasobów wątroby, poważnymi naruszeniami krążenia wątrobowego i brzusznego, czyli pojawieniem się sprzyjających warunków do gromadzenia się płynu.

Co to jest?

Wodobrzusze stanowią nagromadzenie w jamie brzusznej płynu, któremu towarzyszy postępujący wzrost brzucha i wzrost masy ciała pacjenta. Ta ciecz jest zwykle niezapalna, to znaczy jest wysiękiem. Jego ilość może się znacznie różnić - od kilkuset mililitrów do 15-20 litrów.

Przyczyny

Przyczyny choroby puchlinowej mają charakter nieoczekiwany, a najczęstsze z nich przedstawiono poniżej. Są to:

  • nowotwory złośliwe i przerzuty;
  • marskość wątroby i podwyższone ciśnienie krwi w systemie portalowym;
  • zakrzepica (zwężenie wątroby, dolne zagłębienie i żyły wrotne);
  • ostre i przewlekłe choroby zapalne nerek;
  • cepian nerczycowy (mocz zaczyna wydalać białko);
  • przewlekła niewydolność nerek;
  • zmiany zapalne błon surowiczych serca;
  • ostra i przewlekła niewydolność serca;
  • Niektóre infekcyjne i zapalne choroby jelit, które powodują biegunkę i utratę białka;
  • zapalenie trzustki;
  • gruźlica;
  • pseudomikamak (nagromadzenie śluzu);
  • Anaska.

Choroba ta jest powikłaniem marskości wątroby i nie tylko. W ciele postępuje stopniowo, pierwszy raz się nie pokazuje. Wodobrzusze jamy brzusznej są trudne do pomyślnego leczenia. Leczenie następuje, jeśli główny czynnik chorobotwórczy zostanie wyeliminowany.

Objawy puchliny brzusznej

Tworzenie się wodobrzusza brzucha u większości pacjentów z rakiem jest stopniowe, w ciągu kilku tygodni lub nawet miesięcy. Dlatego pierwsze oznaki tej strasznej komplikacji są ignorowane.

Klinicznie, puchlina wodobrzuchowa zaczyna się objawiać po nagromadzeniu dużej ilości płynu w jamie brzusznej, ta komplikacja przejawia się:

  1. Uczucie pęknięcia w jamie brzusznej.
  2. Różny charakter i czas trwania bólu brzucha.
  3. Belching i zgaga.
  4. Nudności.

Wizualnie, uwaga może być zwrócona na stopniowo rosnący brzuch, w pozycji pionowej zwisa, aw poziomie rozkłada się po bokach. Rozciągnięcie skóry brzucha pozwala zobaczyć sieć naczyń krwionośnych i wybrzuszony pępek.

Nacisk na klatkę piersiową powoduje duszność i nieprawidłowości w sercu. W wodobrzuszu trudno jest schylić się, zapiąć buty i założyć spodnie.

Jak wygląda wodobrzusze: zdjęcie

Poniższe zdjęcie pokazuje, jak choroba manifestuje się u ludzi.

Etapy

W zależności od ilości nagromadzonego wysięku rozróżnia się trzy stadia wodobrzusza:

Diagnostyka

Kroplomierz w jamie brzusznej może zostać zdiagnozowany przez lekarza nawet bez użycia specjalnego sprzętu - wystarczy zgłębić jamę brzuszną pacjenta. Jeśli podczas badania palpacyjnego lekarz odkryje otępienie w jamie brzusznej z boku, podczas gdy w środku znajduje się zapalenie tympanitis, pacjent jest chory na wodobrzusze.

Aby uzyskać głębszą diagnozę, USG należy wykonać w jamie otrzewnej, zbadać wątrobę, a także dokonać punkcji otrzewnej (paracentezy). Pobranie cieczy do analizy pozwala zidentyfikować stadium choroby i określić jej leczenie. Paracentezę przeprowadza się w celu ustalenia przyczyn choroby. Również paracentezę można wykonać w przypadku trudności z oddychaniem i występowaniem bólu.

Oprócz powyższych metod diagnozowania, pacjent musi oddawać mocz, testy krwi, a także przejść testy immunologiczne. O tym, ile informacji lekarz przeprowadzi analizę, zależy od możliwości przypisania dodatkowych testów i testów.

Leczenie wodobrzusza jamy brzusznej

Wodobrzusze jamy brzusznej, rozwijające się jako powikłania raka, powinny być leczone razem z chorobą podstawową.

  1. Ważne jest również, aby zacząć eliminować nadmiar płynu w ciągu pierwszych dwóch tygodni jego powstawania, ponieważ opóźnianie terapii prowadzi do rozwoju masy powikłań. Nadmiar płynu można usunąć przez nakłucie i pompowanie - laparocentezę, za pomocą diuretyków.
  2. Zgodność ze specjalną dietą pomoże zmniejszyć ciśnienie wewnątrz jamy brzusznej, zmniejszyć prawdopodobieństwo dalszej produkcji nadmiernego wysięku.

Chemioterapia jest skuteczna tylko wtedy, gdy wodobrzusze są wywoływane przez raka jelit. W przypadku raka żołądka, jajników i macicy stosowanie chemioterapii nie daje pozytywnego wyniku.

Leki

Głównymi lekami, które pomagają usunąć nadmiar płynu z organizmu są diuretyki. Dzięki ich odbiórowi możliwe jest osiągnięcie przejścia nadmiaru płynu z jamy brzusznej do krwioobiegu, co pomaga zmniejszyć objawy puchliny brzusznej.

  • Na początek pacjentom przepisuje się najmniejszą dawkę diuretyków, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Ważną zasadą leczenia lekami moczopędnymi jest powolny wzrost diurezy, który nie prowadzi do znaczącej utraty potasu i innych ważnych metabolitów. Najczęściej zaleca się stosowanie leków Aldakton, Veroshpiron, Triamteren, Amilorid. Jednocześnie przepisuj preparaty potasu. W tym samym czasie do reżimu leczenia wprowadza się hepatoprotektory.
  • Tak więc lekarz przeprowadzano codziennie diurezy monitorowania i leczenia pacjenta z niewydolnością zwiększone dawki preparatów lub zastąpić je mocniejszych środków, na przykład, Triampur lub Dihlotiazid.

Ponadto diuretyki pacjentów określone środki dla wzmocnienia ściany naczyń (witamina C, witamina P, Diosmina), leki, które zapobiegają wydostawaniu się płynu z zewnątrz łożyska naczyniowego (Reopoligljukin). Poprawia metabolizm komórek wątrobowych poprzez wprowadzanie preparatów białkowych. Najczęściej do tego celu stosuje się stężone osocze lub roztwór albuminy w stężeniu 20%.

Leki przeciwbakteryjne są przepisywane, jeśli wodobrzusze mają charakter bakteryjny.

Laparocenteza jamy brzusznej

W wodobrzusze laparoceneza jamy brzusznej jest operacją chirurgiczną, w której usunięto płyn z jamy brzusznej. W tym czasie nie należy wypompowywać więcej niż 4 litry wysięku, ponieważ grozi to załamaniem.

Im więcej nakłucia wykonuje się przy wodobrzusze, tym większe ryzyko zapalenia otrzewnej. Ponadto zwiększa się prawdopodobieństwo powstawania zrostów i powikłań po zabiegu. Dlatego przy masowym wodobrzuszeniu preferowane jest umieszczenie cewnika.

Wskazaniami do laparocenesis są intensywne i oporne wodobrzusze. Ciecz można wypompować za pomocą cewnika lub po prostu przepływa ona swobodnie w przygotowanych wcześniej naczyniach po umieszczeniu w jamie brzusznej trokaru.

Przepływ okołotrzewnowy (przeciek Levina)

Czasami stosuje się go w leczeniu opornego płynu puchlinowego, tj. Ten, który nie nadaje się do terapii medycznej i szybko zwraca po przebiciu. Operacja polega na zwiększeniu objętości krążącej krwi poprzez ciągłe dostarczanie płynu z jamy brzusznej do ogólnego układu przepływu krwi.

Boczka Levina jest długą plastikową rurką, która jest zainstalowana w jamie brzusznej, docierając do dna miednicy. Następnie bocznik jest połączony z zaworem i silikonową rurką, która przechodzi podskórnie do obszaru szyjki, aby następnie połączyć się z żyłą szyjną wewnętrzną i górną. Zawór otwiera się za pomocą wynikającej z tego siły przemieszczenia membrany i wzrostu ciśnienia wewnątrz jamy brzusznej. W ten sposób do górnej żyły głównej dochodzi nieskrępowany przepływ płynu.

Dieta

Zapewnia zmniejszenie wchłaniania cieczy, a także soli, ponieważ zatrzymuje płyn w ciele. Lekarze zalecają dietę dla Avicenna. Taka dieta z wodobrzuszem zapewnia prawie całkowite odrzucenie tłustych potraw, stosowanie orzechów w dużych ilościach, odrzucenie świeżych owoców na rzecz suchości.

Również płynny pokarm (barszcz, zupa) należy zastąpić bulionem z dodatkami w postaci selera, pietruszki, kopru włoskiego. Dieta w wodobrzuszu nie reguluje ilości mięsa, jaką powinien stosować chory, ale całe mięso powinno być chude (kurczak, indyk, królik).

Ile osób żyje z wodobrzuszem?

Czas życia osób z rozpoznanym wodobrzuszem jest bardzo różny, w zależności od wielu czynników. Żywotność pacjenta z wodobrzuszem określa się przez:

  1. Czas rozpoczęcia leczenia. Jeśli wodobrzusze jest zdiagnozowana we wczesnym stadium rozwoju, kiedy funkcje najważniejszych narządów nie są naruszone (lub lekko uszkodzone), eliminacja choroby podstawowej może doprowadzić do całkowitego wyleczenia chorego. Jednocześnie z długotrwałymi wodobrzuszami postępującymi może nastąpić zmiana wielu narządów i układów (oddechowego, sercowo-naczyniowego, wydalniczego), co doprowadzi do śmierci pacjenta.
  2. Ekspresja wodobrzusza. Przemijające (łagodny) wodobrzusze nie stanowić bezpośrednie zagrożenie dla życia pacjenta, a napięta wodobrzusze, towarzyszy akumulacja w jamie kilkudziesięciu litrów cieczy może doprowadzić do ostrej niewydolności serca i układu oddechowego i śmierci pacjenta w ciągu kilku godzin lub dni.
  3. Główna choroba. Być może jest to główny czynnik decydujący o przeżyciu pacjentów z wodobrzuszem. Faktem jest, że nawet w najnowocześniejszym leczeniu korzystne wyniki są mało prawdopodobne, jeśli pacjent ma na raz wadę kilku narządów. Na przykład, funkcja zdekompensowanej marskości wątroby (gdy korpus jest prawie całkowicie przerwać) pacjentów szans na przeżycie 5 lat od rozpoznania wynosi mniej niż 20%, a z niewyrównaną niewydolność serca, - mniej niż 10%. Prognozy są bardziej korzystne dla przewlekłej niewydolności nerek, ponieważ pacjenci poddawani hemodializie i przestrzegający wszystkich zaleceń lekarza mogą żyć przez dziesiątki lat lub dłużej.

Obecność puchliny brzusznej znacznie pogarsza przebieg choroby podstawowej i pogarsza jej rokowanie. Powikłaniem samego puchliny brzusznej może być spontaniczne bakteryjne zapalenie otrzewnej, encefalopatia wątrobowa, zespół wątrobowo-nerkowy, krwawienie.

Wodobrzusze. Metody diagnozy i leczenia, zapobiegania i prognozy

Rozpoznanie puchliny brzusznej

Perkusja brzucha z wodobrzuszem

Palpacja brzucha z wodobrzuszem

Objawy fluktuacji wodobrzusza

Analizy dotyczące puchliny brzusznej

Ultradźwięki z wodobrzuszem

MRI z wodobrzuszem

Inne studia instrumentalne z wodobrzuszem

Laparoceneza (przebicie) z wodobrzuszem

Etapy puchliny brzusznej

Leczenie wodobrzusza

Diuretyki (diuretyki) w wodobrzusze

Mechanizm działania terapeutycznego

Dawkowanie i administracja

Wspomaga wydalanie sodu i płynu przez nerki.

Dożylnie przez 20 - 40 mg dwa razy dziennie. Jeśli dawka jest nieskuteczna, dawkę można zwiększyć.

Diuretyk osmotyczny. Zwiększa ciśnienie osmotyczne osocza krwi, ułatwiając przejście płynu z przestrzeni międzykomórkowej do łożyska naczyniowego.

Jest przepisany 200 mg dożylnie. Lek należy podawać jednocześnie z furosemidem, ponieważ ich działanie jest połączone - mannitol usuwa płyn z przestrzeni międzykomórkowej do łożyska naczyniowego, a furosemid - z łożyska naczyniowego przez nerki.

Diuretyk, który zapobiega nadmiernemu wydalaniu potasu z organizmu (co obserwuje się w przypadku furosemidu).

Weź w środku 100 - 400 mg dziennie (w zależności od poziomu potasu we krwi).

Inne leki stosowane w wodobrzusze

Dieta z wodobrzuszem

Co zaleca się stosować?

Co powinno być całkowicie wyłączone z diety?

Wodobrzusze

Wodobrzusze - wtórne schorzenie charakteryzujące się nagromadzeniem wysięku lub przesięku w wolnej jamie brzusznej. Klinicznie, wodobrzusze objawia się wzrostem objętości jamy brzusznej, nasileniem, uczuciem raspiraniya i bólem w jamie brzusznej, dusznością. Rozpoznanie wodobrzusza obejmuje prowadzenie USG, CT, UZDG, diagnostyczną laparoskopię z badaniem płynu puchlinowego. W przypadku patogenetycznego leczenia puchliny brzusznej konieczne jest zawsze ustalenie przyczyny, która spowodowała gromadzenie się płynu; do działań objawowych w wodobrzusze obejmują powołanie diuretyków, przebicie usuwania płynu z jamy brzusznej.

Wodobrzusze

Wodobrzusze lub krople brzuszne mogą towarzyszyć najszerszemu zakresowi chorób w gastroenterologii, ginekologii, onkologii, urologii, kardiologii, endokrynologii, reumatologii, limfologii. Gromadzeniu się płynu otrzewnowego w wodobrzusze towarzyszy wzrost ciśnienia wewnątrz jamy brzusznej, poprzez popychanie kopuły przepony do klatki piersiowej. W tym samym czasie wydalanie oddechowe płuc jest znacznie ograniczone, zaburzenia czynności serca, krążenie krwi i funkcjonowanie narządów jamy brzusznej. Masywnemu wodobrzuszowi może towarzyszyć znaczna utrata białek i zaburzeń elektrolitowych. Tak więc, przy wodobrzusze, niewydolności oddechowej i niewydolności serca, mogą rozwijać się zaburzenia metabolizmu, które pogarszają rokowanie choroby podstawowej.

Przyczyny wodobrzusza

Normalnie surowa pokrywa jamy brzusznej - otrzewnej - wytwarza niewielką ilość płynu niezbędnego do swobodnego poruszania się pętli jelitowych i zapobiegania przyklejaniu się narządów. Ten wysięk jest absorbowany przez samą otrzewną. Przy różnorodnych chorobach naruszane są funkcje sekrecyjne, resorpcyjne i barierowe w otrzewnej, co prowadzi do pojawienia się płynu puchlinowego.

Wodobrzusze u noworodków często spotyka się z chorobą hemolityczną płodu; u dzieci w młodym wieku - z hypotrofią, wysiękową enteropatią, wrodzonym zespołem nerczycowym. Rozwój puchliny brzusznej może towarzyszyć różnym zmianom w otrzewnej: rozlanym zapaleniu otrzewnej o niespecyficznej, gruźliczej, grzybiczej, pasożytniczej etiologii; międzybłoniak otrzewnowy, pseudomiksel, stwardnienie otrzewnej wywołane rakiem żołądka, rakiem okrężnicy, rakiem piersi, rakiem jajnika, rakiem endometrium.

Wodobrzusze może służyć błon surowiczych manifestacji (jednoczesne zapalenie osierdzia, zapalenie opłucnej i obrzęk w jamie brzusznej), który występuje w reumatyzm, układowy toczeń rumieniowaty, reumatoidalne zapalenie stawów, mocznica, i zespół Meigsa (włącznie z włókniaka jajnika opłucnej oraz wodobrzusze).

Częstą przyczyną wodobrzusza są choroby, które występują z nadciśnieniem wrotnym - zwiększone ciśnienie w układzie portalowym wątroby (żyła wrotna i jej dopływy). Nadciśnienie wrotne i wodobrzusze mogą rozwijać się z powodu marskości wątroby, sarkoidozy, hepatozy, alkoholowego zapalenia wątroby; zakrzepica żył wątrobowych spowodowana rakiem wątroby, nadnerczem, chorobami krwi, rozległym zakrzepowym zapaleniem żył itp.; zwężenie (zakrzepica) portalu lub żyły głównej dolnej; przekrwienie żylne z niewydolnością prawej komory.

Rozwijać wodobrzusze predysponuje niedoborem białka, choroby nerek (zespół nerczycowy, przewlekłe zapalenie kłębuszków nerkowych), niewydolność serca, obrzęk śluzowaty, chorób dróg żołądkowo-jelitowych (zapalenie trzustki, choroba Crohna, przewlekłe biegunki) lymphostasis związane z kompresją piersiowej kanał chłonnych limfoangioektaziyami i trudności drenażu limfatycznego z jamy otrzewnowej.

Tak więc, w patogenezie wodobrzusza może leżeć złożonych zapalnych, hemodynamiczne hydrostatycznego wody elektrolitu, zaburzeń metabolicznych, a zatem występuje propotevanie płynu śródmiąższowego i jego gromadzenie się w jamie otrzewnej.

Objawy puchliny brzusznej

W zależności od przyczyny wodobrzusze mogą rozwijać się nagle lub stopniowo, zwiększając się przez kilka miesięcy. Zazwyczaj pacjent zwraca uwagę na zmianę wielkości ubrań i niemożność zapięcia pasa, zwiększenie masy ciała.

Objawy kliniczne wodobrzusza charakteryzują się uczuciem raspiraniya w jamie brzusznej, nasileniem, bólem brzucha, wzdęciami, zgagą i odbijaniem, nudnościami. Gdy ilość płynu wzrasta, brzuch zwiększa objętość, pępek wystaje. W tym samym czasie, w pozycji stojącej, żołądek wydaje się obwisły, aw pozycji na brzuchu rozprzestrzenia się, obrzęk w częściach bocznych ("żołądek żaby"). Z dużą ilością płynu otrzewnowego, dusznością, obrzękiem nóg, trudnościami w poruszaniu się, szczególnie skrętami i tułowiem tułowia. Znaczny wzrost ciśnienia w jamie brzusznej w wodobrzusze może prowadzić do rozwoju przepukliny pępkowej lub udowej, żylaków, hemoroidów, wypadania odbytnicy.

Wodobrzusze, gruźlicze zapalenie otrzewnej wywołane przez wtórnych zakażeń otrzewnej wskutek gruźlicy narządów lub gruźlicy jelit. Dla wysiękowego gruźliczego etiologii także typowym utrata masy ciała, gorączka, zjawiska zatrucia. Brzucha, z wyjątkiem wodobrzusze określonych przez powiększeniem węzłów chłonnych wzdłuż krezki jelita. Otrzymuje się w wysięku gruźliczego wodobrzusze ma gęstość wynoszącą> 1016, zawartość białka 40-60 g / l, Rivalta pozytywnej reakcji, osad składający się z limfocytów, erytrocytów, komórek śródbłonka, obejmujący prątków gruźlicy.

Wodobrzusze towarzyszące stwardnieniu otrzewnej występują z wieloma powiększonymi węzłami chłonnymi, które są wyczuwalne przez przednią ścianę jamy brzusznej. Wiodące dolegliwości związane z tą postacią puchliny brzusznej są determinowane lokalizacją guza pierwotnego. Wysięk z otrzewnej prawie zawsze ma charakter krwotoczny, czasami w osadzie znajdują się komórki atypowe.

Kiedy pacjenci z zespołem Meigsa wykazały włókniak jajnika (guzy jajnika), złośliwe czasami opłucnej i wodobrzusze. Charakteryzuje się bólem brzucha, duszności. Prawej komory niewydolność serca, płynący z wodobrzuszem objawia choroby Crocq za, obrzęk nóg i stóp, powiększenie wątroby, tkliwość w prawym górnym kwadrancie, opłucnej. Niewydolność nerek, wodobrzusze, w połączeniu z rozproszonym obrzęk skóry i tkanki podskórnej - puchlina.

Wodobrzusze, które rozwijają się na tle zakrzepicy żyły wrotnej, mają charakter ciągły, któremu towarzyszy silny zespół bólowy, splenomegalia, niewielka hepatomegalia. Ze względu na rozwój krążenia obocznego często dochodzi do masywnego krwawienia z hemoroidów lub żylaków przełyku. W krwi obwodowej wykryto niedokrwistość, leukopenię, małopłytkowość.

Wodobrzusze towarzyszące nadciśnieniu woreczkowatemu, występują z dystrofią mięśniową, umiarkowaną hepatomegalią. Na skórze brzucha wyraźnie widoczna jest ekspansja sieci żylnej w postaci "głowy meduzy". W nadciśnieniu tętnicy połogowej przetrwałe wodobrzuszenie łączy się z żółtaczką, wyrażoną przez hepatomegalię, nudności i wymioty.

Wodobrzusze z niedoborem białka, z reguły małe; stwierdza się obrzęki obwodowe, wysięk w jamie opłucnej. Polisieozy w chorobach reumatycznych objawiają się specyficznymi objawami skórnymi, wodobrzuszem, obecnością płynu w jamie osierdziowej i opłucnej, kłębuszkowatymi, bóle stawów. Wraz z naruszeniem drenażu limfatycznego (wodobrzusze chile), brzuch gwałtownie zwiększa swój rozmiar. Płyn puchlinowy ma mleczny kolor, pastowatą konsystencję; W badaniach laboratoryjnych wykryto w nim tłuszcze i lipidy. Ilość płynu w jamie otrzewnowej z wodobrzuszem może osiągnąć 5-10, a czasami 20 litrów.

Rozpoznanie puchliny brzusznej

Przede wszystkim konieczne jest, w celu wykluczenia innych możliwych przyczyn zwiększonej brzusznej -.. otyłość, torbiele jajnika, ciąża, nowotwór jamy brzusznej itd Dla rozpoznania wodobrzusza i jej przyczyn przechowywanych udarowych i obmacywanie brzucha ultradźwiękowych brzucha, ultrasonografii dopplerowskiej żylnych i limfatycznych MDCT brzucha scyntygrafia wątroby, laparoskopia diagnostyczna badania wodobrzusze.

Perkusja brzucha z wodobrzuszem charakteryzuje się stępieniem dźwięku, przesunięciem granicy głupoty ze zmianami pozycji ciała. Nałożenie dłoni na bok brzucha pozwala poczuć drżenie (objaw fluktuacji) po dotknięciu palcami przeciwnej ściany brzucha. Badanie radiologiczne jamy brzusznej pozwala na identyfikację płynu puchlinowego o objętości wolnej cieczy większej niż 0,5 litra.

Testy laboratoryjne w wodobrzusze, koagulogram, testy biochemiczne wątroby, IgA, IgM, IgG i ogólne badania moczu są badane. U pacjentów z nadciśnieniem wrotnym EGDS wykonuje się w celu wykrycia żylaków przełyku lub żołądka. Dzięki fluoroskopii klatki piersiowej płyn można wykryć w jamach opłucnowych, wysoki stan dna przepony, ograniczenie oddechowego oddechu.

W trakcie badania ultrasonograficznego jamy brzusznej w wodobrzuszu badane są: wielkość, stan wątroby i tkanki śledziony, wykluczone są procesy nowotworowe i zmiany w otrzewnej. Dopplerografia pozwala ocenić przepływ krwi w naczyniach systemu portalu. W celu określenia funkcji chłonno-wydzielniczej wątroby, jej wielkości i struktury oraz oceny nasilenia zmian marskościowych wykonuje się hepatoscintografię. Aby ocenić stan kanału splenoportalnego, wykonuje się selektywną angiografię - portografię (splenoportografię).

Wszyscy pacjenci z wodobrzuszem zdiagnozowanym po raz pierwszy przechodzą diagnostyczną laparocentezę w celu zebrania i zbadania natury płynu puchlinowego: określenia gęstości, składu komórkowego, ilości białka i kultury bakteriologicznej. W trudnych przypadkach występowania wodobrzusza wskazana jest diagnostyczna laparoskopia lub laparotomia z celowaną biopsją otrzewnową.

Leczenie wodobrzusza

Patogenetyczne leczenie puchliny brzusznej wymaga wyeliminowania przyczyny jej rozwoju, tj. Pierwotnej patologii. Aby zmniejszyć manifestacje wodobrzusze wyposażone soli, dieta, ograniczenie spożycia płynów, leki moczopędne (spironolakton, furosemid tajnych leków potasu), wykonano korekty wody i metabolizmie elektrolitów i spadku nadciśnienia wrotnego stosowania antagonistów receptora angiotensyny II i inhibitorów ACE. Równocześnie przedstawiono zastosowanie hepatoprotektorów, dożylne podawanie preparatów białkowych (natywne osocze, roztwór albuminy).

Gdy płyn puchlinowy, bardziej oporne na lek, uciekają się do jamy brzusznej (paracentezy paracentezą) - usuwanie płynu z nakłucia jamy brzusznej. W przypadku jednego nakłucia zaleca się opróżnienie nie więcej niż 4-6 l płynu puchlinowego ze względu na niebezpieczeństwo zapaści. Częste powtarzane nakłucia stworzyć warunki do zapalenia otrzewnej, powstawania zrostów i zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia powikłań kolejnych sesji paracentezą. Dlatego przy dużych wodobrzuchach instalowany jest stały cewnik otrzewnowy w celu przedłużonej ewakuacji płynu.

Interwencją, zapewniające warunki płynie otrzewnowym bezpośredniej drogi odpływu są peritoneovenozny bocznik deperitonizatsiya i częściowa ściana brzucha. Pośrednie interwencje na wodobrzusze obejmują operacje zmniejszające ciśnienie w systemie portalu. Należą do nich zakłócenia nałożenie różnych zespoleń portocaval (portocaval obejściowy transyugulyarnoe wewnątrzwątrobowych wrotno zastawki, zmniejszenie przepływu krwi, śledziony), lymphoveinous zespolenia. W niektórych przypadkach oporne wodobrzusze produkują splenektomię. W przypadku opornych wodobrzusza można wskazać przeszczep wątroby.

Rokowanie dla puchliny brzusznej

Obecność puchliny brzusznej znacznie pogarsza przebieg choroby podstawowej i pogarsza jej rokowanie. Powikłaniem samego puchliny brzusznej może być spontaniczne bakteryjne zapalenie otrzewnej, encefalopatia wątrobowa, zespół wątrobowo-nerkowy, krwawienie.

Niekorzystnymi czynnikami prognostycznymi u pacjentów z wodobrzuszem obejmują wiek ponad 60 lat, niedociśnienie tętnicze (mniej niż 80 mm Hg. St), niewydolność nerek, raka wątrobowokomórkowego, cukrzyca, marskość wątroby, raka wątrobowokomórkowego niewydolność et al. Dwuletnie przeżycia wodobrzusze wynosi około 50%.