Wątróbka Echinococcus

Leczenie

Pozostaw odpowiedź 1,602

Ta przewlekła choroba wywoływana jest przez pasożyty atakujące zwierzęta i ludzi. Bąblowica wątroby jest wywoływana przez robaka taśmowego. Jaja Echinococcus penetrują i namnażają się w tkankach narządu wewnętrznego, często pozostają na wątrobie, tworząc tam guzy. Liczba i wielkość torbieli echinokokowych zależy od liczby larw pasożyta wnikających do ludzkiego ciała. Bąblowica charakteryzuje się długim okresem bezobjawowym, po wystąpieniu ciężkiego przebiegu choroby. Ukazuje się w krajach południowych o niskim standardzie sanitarnym i epidemiologicznym.

Worms - duże zagrożenie dla zdrowia ludzi, ponieważ wpływają na narządy wewnętrzne i zatruwają ciało produktami życiowymi.

Przyczyny infekcji

Przyczyny zakażenia bąblowicą:

  • Niezgodność z podstawowymi normami higieny. Nosicielami echinococcus są bezpańskie psy. Zwróćcie uwagę, zwierzęta domowe czasami przenoszą larwy pasożyta w swojej wełnie.
  • Woda pitna z naturalnych źródeł.
  • Jedzenie brudnych owoców, jagód i warzyw.
  • Polowanie. Osoba zostaje zainfekowana podczas cięcia tusz, jaja echinokokowe wpływają na narządy wewnętrzne dzikiego zwierzęcia.
  • Wykorzystanie zanieczyszczonego mięsa bez uprzedniego przetworzenia go.

Objawy choroby

Po infekcji objawy pojawiają się po pewnym czasie, okres inkubacji trwa od miesiąca do kilku lat. Często torbiele wykrywa się przypadkowo podczas diagnozowania innych chorób. Pacjent cierpi na osłabienie, bóle głowy, swędzenie skóry, zgagę, zmniejszenie apetytu, pokrzywkę, nudności, biegunkę.

Istnieją dwie formy tej pasożytniczej choroby:

  1. Gidatidoznaya (torbielowaty). Przejawia się w postaci larwalnego lub torbielowatego rozwoju. Objawy występują, gdy torbiel osiąga znaczny rozmiar. Ze względu na wpływy mechaniczne, tępe bóle pod prawym podżebrzem lub w okolicy klatki piersiowej pojawiają się na wątrobie i narządach najbliższych. Pacjent często cierpi na biegunkę i objawy alergiczne na skórze - jest to reakcja organizmu na obecność w nim żywego pasożyta. Kiedy poczujesz wątrobę, możesz poczuć okrągły guz.
  2. Alveolar. Głównym objawem jest powiększenie wątroby spowodowane rozwojem nowotworu. Większość pacjentów ma powiększoną śledzionę, żółtaczkę i naruszenie funkcji wątroby. Przy tej formie bąblowicy może być wymagane przeszczepienie wątroby.
Powrót do spisu treści

Etapy wycieku bąblowicy

Objawy objawów zależą od stopnia rozwoju bąblowicy w ciele ludzkim:

  • Pierwszy etap - nie ma żadnych objawów.
  • Drugi etap - wzrost torbieli, towarzyszy ogólne osłabienie, nudności i wymioty, brak apetytu, utrata masy ciała.
  • Trzeci etap to wyraźna manifestacja objawów, jaja pasożyta rozmnażają się i przechodzą do zdrowych narządów. Wątroba wątrobowokomórkowa z przepływem krwi może przenosić się do mózgu i tkanki kostnej, powodując infekcję płuc.
Po dostaniu się jajeczka echinokoków do ludzkiego ciała, robaki wykluwają się, przepuszczają krew przez ciało i uderzają w narządy. Powrót do spisu treści

Cykl rozwoju echinokoków w ciele ludzkim

Infekcja człowieka wynika z jedzenia wstążkowych jaj pasożytniczych. Następnie, pod wpływem soku żołądkowego, ściany jaja rozpuszczają się, a wykluwane pasożyty wnikają do krwioobiegu i wnikają do wątroby, a czasem do płuc przez system żyły wrotnej. Pacjent rozwija się w wątrobie, która intensywnie się zwiększa i może osiągnąć duże rozmiary. Górna ściana odrostu jest chityną, jej grubość może sięgać 1 centymetra i wzrastać w wątrobie. Wewnętrzna skorupa bańki wytwarza ciecz, którą wypełnia. Wewnątrz są przerośnięte córki, tworzą piasek hydatidowy. Rozmiar guza wpływa na ciężkość choroby, liczba torbieli może wzrosnąć kilkadziesiąt razy. Duże guzy naciskają na wątrobę, żyłę wrotną, pęcherzyk żółciowy, co z kolei powoduje dyskomfort i ból u pacjenta.

Komplikacje

Brak odpowiedniego leczenia wywołuje poważne komplikacje:

  • krwotoki wewnętrzne;
  • wstrząs anafilaktyczny;
  • marskość wątroby;
  • rozprzestrzenianie się pasożyta w zdrowych organach;
  • alergia;
  • paraliż;
  • utrata wzroku;
  • perforacja torbieli w wolnej przestrzeni.

Rozpoznanie bąblowicy wątroby

Aby ustalić dokładną diagnozę, lekarz bada anamnezę choroby, bada błony śluzowe, bada jamy brzuszne, bada stan skóry pacjenta. Wyniki takiego badania pomogą określić stadium choroby. Choroba jest diagnozowana metodami laboratoryjnymi i instrumentalnymi.

  1. ogólne i biochemiczne badanie krwi;
  2. analiza moczu;
  3. Testy immunologiczne (reakcja Kazzoni - test alergiczny z antygenem echinokokowym);
  4. analiza plwociny.
  1. Ultradźwięki wątroby - pokazuje lokalizację torbieli, pomaga ustalić objętość i liczbę wzrostów;
  2. MRI (rezonans magnetyczny) - pomaga wykryć patologiczne zmiany w tkankach miękkich;
  3. tomografia komputerowa wątroby - określa wielkość i gęstość guza;
  4. biopsja - pobranie fragmentu narządu z narządu do celów diagnostycznych;
  5. Laparoskopia - operacja chirurgiczna, wykonywana jest na narządach wewnętrznych przez niewielki otwór.

Leczenie choroby pasożytniczej

Leczenie bąblowicy wątroby powinno obejmować pełen zakres terapii. Z diety należy wykluczyć tłuste potrawy, a także ostre i smażone, jeść łatwo przyswajalne białka, wzbogacać je witaminami i minerałami. Stosowanie leków przeciwzapalnych jest nieskuteczne, ale zapobiegają one uszkodzeniu zdrowych organów przez pasożyta.

Interwencja chirurgiczna jest najskuteczniejszym sposobem leczenia bąblowicy. Operacje mogą być:

  • radykalny - usunięcie guza wraz z uszkodzonym obszarem wątroby;
  • warunkowo radykalny - usunięto tylko nowotwór, operowany obszar jest leczony środkami dezynfekcyjnymi;
  • paliatywny - popraw ogólną kondycję pacjenta;
  • eliminacja konsekwencji - odbywa się w obecności komplikacji.

Nie szukaj łatwych sposobów na zwalczanie pasożyta, koniecznie przejdź do konsultacji z lekarzem. W przypadku bąblowicy wątroba pomoże ci takim lekarzom:

Chirurgia w celu usunięcia cyst

Echinococcectomy jest powszechnym i skutecznym sposobem leczenia bąblowicy. Aby zlokalizować miejsce narastania, wykonuje się USG, następnie wykonuje się nakłucie torbieli i aspiruje się jego zawartość wewnętrzną, usuwając torbę wraz z błoną zewnętrzną i wewnętrzną. Ta metoda zapobiega rozprzestrzenianiu się larw pasożyta. Po usunięciu guza włóknista błona jest traktowana specjalnym środkiem i szyta. Jeśli skorupy nie można zszyć - użyj tamponady z siecią.

Tradycyjne metody leczenia

Ważne jest, aby wiedzieć, że bąblowica jest traktowana metodami ludowymi tylko na pierwszym etapie choroby. Przepisy ludowe najlepiej służą do zapobiegania pasożytom. Istnieje wiele przepisów, które pomagają w zwalczaniu bąblowicy. Oto niektóre z nich:

Istnieje opinia, że ​​w stanie zarodkowym bąblowica nie toleruje czarnego pieprzu, chrzanu, czosnku, rzodkiewki i gorczycy. Należy jednak pamiętać, że porażka ludzkiego echinokoków często jest spowodowana przez zwierzęta, więc chroń siebie i zwierzęta. Uważaj na swoją higienę po rozmowie ze zwierzętami lub po kontakcie z ich odchodami.

Zapobieganie

Aby zapobiec przenikaniu pasożyta i jego jaj do ludzkiego ciała, następuje:

  • do monitorowania higieny, szczególnie po kontakcie z bezpańskimi psami;
  • przed jedzeniem umyć ręce mydłem;
  • Regularnie monitoruj, czy Twoja praca związana jest z rolnictwem;
  • używaj tylko mięsa poddanego obróbce cieplnej;
  • nie pij wody z ciał wodnych;
  • myj jagody, owoce i warzywa, zanim zostaną zjedzone.

Niewydolność bąblowicy mogą pokonać w odpowiednim czasie i jakości leczenia, jednak, kiedy zostanie wykryty w późniejszych stadiach rozwoju, nawet podczas ukierunkowanego leczenia, istotne jakość jest znacznie zmniejszona. W historii medycyny były to zgony z powodu tej pasożytniczej choroby.

Operacje z echokokoksem wątroby (marsupializacja, cystektomia, echinokokekektomia, resekcja wątroby)

Strony robocze

Treść pracy

Operacje z echinokokiem wątroby

Najczęstsze operacje echinokoków wątroby obejmują: marsupialization, cystectomy, echinococcectomy i resekcji wątroby opisanych powyżej - z echinococcus pęcherzyków płucnych.

Cystektomia z bąblowicą

W zależności od lokalizacji torbiel echinokokowa jest narażona na dostęp laparotomiczny lub dostęp do piersiowo-brzusznej. Rana jest pokryta serwetkami. W ostry sposób, po zewnętrznej powierzchni włóknistej błony, torbiel echinokokowa wycina się z tkanki wątroby bez otwierania jej zawartości (ryc. 36). Równocześnie rannych jest wiele naczyń krwionośnych i dróg żółciowych. Krwotok miąższowy zostaje zatrzymany przez tamponadę, a większe naczynia i drogi żółciowe są cięte katgutem i zabandażowane. Na ranie wątroby nałożyć szwy katgut w kształcie litery U. W związku z faktem, że z rany wątroby z reguły wydostaje się żółć, wprowadza się gazę lub gumowe dreny. Rana jest zszywana warstwa po warstwie, aż do drenażu. Ta operacja jest traumatyczna i rzadko jest stosowana w praktyce, głównie z obwodowym układem torbieli.

36. Cystektomia z bąblowicą wątroby.

a - przerost cyst; б-szycia koryta torbieli; c - drenaż.

Echinococcectomy

Cięcia równolegle do krawędzi żebrowy brzuch został otwarty pod anteroinferior lokalizacji torbieli hydatid lub torakolaparotomnym w caudineural torbieli lokalizacji. Otrzewnej przyszyty wokół włóknistych torbieli (Fig. 37), ujawniają torbieli zawartość zdejmowane są z obowiązkowego ekstrakcji wszystkich zależnych od cyst i chityny muszli (reszty należy dokładnie zeskrobać ostry łyżką). Wewnętrzna powierzchnia torbieli wytarto dwukrotnie 1% roztworu formaliny i kapsułki włóknistej zszyto pierwszy rząd - poprzez ciągłą ścianę torbiele katgut szwu, pozostawiając cewnik na torbieli. Drugi rząd nakłada się w postaci sękatych szwów jedwabnych, które nie przenikają światła torbieli. Kiedy ostatni szew jest zaciśnięty, ssanie jest połączone z cewnikiem, dzięki czemu powietrze i pozostała zawartość są zasysane z wnęki torbieli. Cewnik usuwa się bez naruszania hermetycznego ciśnienia podciśnienia w jamie torbielowatej. Do cyst piersiowych prowadzić gumową stopkę, a rana szyto warstwa po warstwie. Drenaż jest usuwany w dniach 4-5. W okresie pooperacyjnym temperatura podgorączkowa jest dość częsta i stosunkowo długa, ale z reguły leczenie odbywa się bez ropienia pozostałości jamy torbieli echinokokowej.

a - wypełnianie torbieli do otrzewnej; b-otwarcie torbieli; w zsuwaniu torbieli; r-gotowy rodzaj operacji.

Marsupializacja

Operację stosuje się głównie z ropiejącą torbielą echinokokową. Cięcie wzdłuż brzegu żebra wzdłuż Riedelu-Kocher na najbardziej wypukłej części pęcherza echinokokowego otwiera jamę brzuszną (ryc. 38). Otrzewna jest obwiedziona wokół pęcherza echinokokowego, więc jest miejsce na 5-8 cm, aby ją zbadać. Ranę przykrywają serwetki, na których kładzione są serwetki zwilżone 1% roztworem formaliny do zniszczenia druzów. Włóknista torebka pęcherza echinokokowego jest wpisana i poprzez nacięcie jest nakłuta trokarem, częściowo uwalniając pęcherzyk echinokokowy z płynu. Kapsułkę bąbelkową rozcina się wzdłuż zamierzonej linii, pęcherze córki i chitynę ekstrahuje się. Ze względu na to, że część powłoki chityny często lewo na wewnętrznej powierzchni bańki jamy Echinococcus, ociera jej ostra łyżka dokładnie kontrolowane przez oko, tak, aby nie powodować nadmiernego krwawienia. Wewnętrzną powierzchnię torbieli ostrożnie przeciera się 1% roztworem formaliny i wacikiem. Rana jest przyszywana do tamponów, w okresie pooperacyjnym występuje zwykle długa ziarnina dużej przestrzeni torbieli, co prowadzi do wyczerpania i długotrwałej utraty zdolności do pracy. Dlatego ta operacja w ostatnich latach i stosuje się tylko wtedy, gdy ropnie cyst.

38. Marsupilacja torbieli echinokokowej (etapami).

a - torbiel zaszyto do ciemieniowej otrzewnej; b - autopsja torbieli; в - drenaż: cysty i szycie rany.

Omenoplastyka torbieli wątroby

Przy dużych cystach, których wgłębienie jest długie, niektórzy chirurdzy używają epiploonu do tamponady. To samo można zrobić z torbielą echinokokową po jej opróżnieniu i usunięciu chitynowej błony (ryc. 39).

39. Omenoplastyka torbieli echinokokowej.

Wewnętrzne torbiele odwadniające

Łagodne torbiele wątroby są trudne do całkowitego wyekstrahowania, a autopsja i drenaż dają częste nawroty. W takich przypadkach, częściowe nacięcie ściany torbieli i jego pozostałej części jest podawany jelito czcze i przyszyto zespolenia z torbieli inline podwójnego szwu (fig. 40). Między pętlami wiodącą i wciągającą nakłada się enteroanastomozę, najlepiej za pomocą zatyczki pętli prowadzącej.

40. Wewnętrzny drenaż torbieli.

Fenestracja w policystozie

W przypadku wątroby policystycznej, w celu zmniejszenia nacisku na komórki wątroby, pewien wynik powoduje wycięcie pocienionych pni torbieli wystających do wolnej jamy brzusznej (Ryc. 41). Torbiele, choć później płyny sezerniruyut, ale otrzewna je absorbuje.

41. Fenestracja z policycozą.

Bąblowica wątroby

Bąblowica wątroby - Jedna z najczęstszych chorób pasożytniczych, która polega na powstawaniu torbieli w wątrobie. Główne cechy tej choroby są osłabienie, znaczne zmniejszenie apetytu, spadek masy ciała, uczucie ciężkości w wątrobie, nudności po spożyciu tłustych lub smażonych zaburzenia krzesło. Dla rozpoznania bąblowicy wątroby zastosowano analizę krwi i ogólne metody immunologiczne, USG brzucha, rezonans magnetyczny, SPECT wątroby laparoskopię, itp najskuteczniejsze leczenie - chirurgiczne wycięcie torbieli.; stosuje się również leki przeciw robakom.

Bąblowica wątroby

Bąblowica wątroby - patologia pasożytnicza, która jest wywołana przez robaka wstugowego Echinococcus. Jego larwy są wprowadzane i namnażane w tkankach narządu, tworząc cysty. Choroba ta jest uważana za jedną z najczęstszych helminthiases. Częstość występowania bąblowicy różni się znacznie w poszczególnych krajach. Chorobę obserwuje się głównie w regionach, w których są one aktywnie zaangażowane w działalność rolniczą. Echinococcus pasożytuje w ciele ludzkim wyłącznie jako larwa, wpływając nie tylko na wątrobę, ale także na inne narządy, takie jak mózg i płuca. W tym przypadku zaangażowanie w proces wątroby występuje w 65% wszystkich przypadków tej choroby. Patologia jest badana przez gastroenterologię, infekologię. Leczenie bąblowicy zalicza się do zakresu działalności specjalistów takich jak specjalista chorób zakaźnych, gastroenterolog, hepatolog i chirurg.

Przyczyny bąblowicy wątroby

Bąblowica może być zainfekowana na trzy sposoby. Przed wprowadzeniem do organizmu człowieka cykl życia echinokoków obejmuje kilka etapów, następujących po sobie. Ostatnim właścicielem wśród zwierząt domowych są psy, a znacznie rzadziej - koty. Pasożyt żyje w jelitach tych zwierząt w postaci dojrzałych robaków. Ich jaja z odchodami trafiają do stawów, gleby, owoców, warzyw i tak dalej. W przyszłości istnieje kilka możliwości wprowadzania jaj do organizmu człowieka. Niektóre jaja są połykane przez małe gryzonie. W wątrobie tych zwierząt larwy echinokoków zaczynają dojrzewać. Po zjedzeniu gryzoni, dzikich drapieżników, ten ostatni zaraził się pasożytami. Dlatego też, jeśli gra jest źle traktowana, myśliwy może rozwinąć się w bąblowicę wątroby.

Kolejna część to jaja Echinococcus w układzie pokarmowym zwierząt przeznaczenia rolniczego, takich jak świnie, bydło itp Jaja przenikają do ssaka wraz z pastewna, trawa lub woda uderzanie jego narządy. Dlatego jedzenie mięsa bez odpowiedniego leczenia może prowadzić do rozwoju bąblowicy.

Najczęstszym i najbardziej aktualnym dla ludzi jest trzeci sposób wprowadzenia pasożyta w ciało. Zwraca się uwagę, gdy przestrzeganie zasad higienicznych jest niewystarczające, co jest szczególnie ważne w przypadku dzieci. Echinococcus może dostać się do przewodu pokarmowego, używając niemytych owoców lub bawiąc się ze zwierzętami, po czym ręce nie zostały dokładnie umyte. W ludzkim ciele larwy są początkowo wchłaniane do krwi z jelita i przenoszone do wątroby. Później przyczyniają się do rozwoju bąblowicy wątroby. Jednak wiele pasożytów nie przechodzi z krwi przez barierę wątrobową, rozprzestrzeniając się z krwią do innych narządów.

Objawy bąblowicy wątroby

Bąblowica wątroby jest przewlekłą chorobą, która nie ma wyraźnej symptomatologii, która powoduje, że osoba zwraca się do lekarza na czas. Po zakażeniu objawy pojawiają się nie od razu, ale za kilka miesięcy lub lat. Większość pacjentów martwi się ogólną słabością, zmniejszoną tolerancją wysiłku, zmniejszoną wydajnością, bólem głowy, niewielkim nakłuciem skóry i sporadyczną nieznaczną gorączką. Te kliniczne jest wynikiem kontaktu z krwi toksycznych produktów ubocznych i reakcji Echinococcus organizmu do wprowadzenia pasożytów.

Rozwój echinokoków w wątrobie następuje w kilku etapach, z których każdy ma swoje cechy kliniczne. W pierwszym etapie objawów nie można w ogóle zaobserwować. Dlatego zarażona osoba czuje się normalnie i prowadzi aktywny tryb życia. Na tym etapie echinococcus wchodzi do tkanki wątrobowej i tworzy kapsułkę ochronną. Jedynym objawem choroby może być niewielki dyskomfort w prawym górnym kwadrancie po przyjęciu dużej ilości pokarmu. Drugi etap charakteryzuje się wyraźną symptomatologią kliniczną. U pacjentów apetyt jest zepsuty, a waga ciała stopniowo maleje. Przyjmowanie leków u osób zakażonych może powodować częstsze występowanie działań niepożądanych, co wiąże się ze zmniejszeniem detoksykacji wątroby w stosunku do bąblowicy.

Specyficzne objawy charakterystyczne dla bąblowicy wątroby to nudności lub wymioty, ciężkość w prawym podżebrzu i biegunka. Nudności z reguły rozwijają się po zjedzeniu tłustych, smażonych i pikantnych potraw. Dyskomfort po prawej stronie brzucha martwi się po jedzeniu lub na tle aktywności fizycznej. Pacjenci z bąblowiczką wątroby okresowo zauważają biegunkę, która jest związana z zaburzonym trawieniem kwasów tłuszczowych w jelicie z powodu hamowania produkcji żółci przez hepatocyty.

Na trzecim etapie rozwoju, bąblowica wątroby objawia się powikłaniami, które są związane z naruszeniem integralności torbieli echinokokowej i rozprzestrzenianiem się jaj pasożyta na inne narządy. Z reguły, gdy pasożyt dostanie się do krwi, pojawia się reakcja alergiczna, której towarzyszy skurcz oskrzeli i niewydolność oddechowa. Ponadto echinokoki mogą przenosić się do tkanki kostnej, mózgu, płuc i innych narządów, powodując naruszenie ich funkcji.

Jednym z najczęściej występujących komplikacji jest uważany ropiejących zawartość torbieli, które przy zerwaniu może rozciągać się w jamie otrzewnej i wysięku, powodując zapalenie otrzewnej lub ropne zapalenie opłucnej. Przy dużych rozmiarach torbieli może on naruszać ściśle położone naczynia i drogi żółciowe. Z naczyń krwionośnych najczęściej wyciska się żyłę wrotną, co objawia się zwiększonym ciśnieniem w układzie żylnym narządów jamy brzusznej. W rezultacie śledziona wzrasta i pojawia się wodobrzusze. Rzadziej torbiel echinokokowa ściska dolną żyłę główną, co prowadzi do rozwoju niewydolności serca. To powikłanie wyraża się w duszności, obrzęku kończyn dolnych, zaburzeniach czynności nerek i upośledzeniu dopływu krwi do narządów wewnętrznych. Częstym powikłaniem bąblowicy wątroby jest kompresja żółciowa, której towarzyszy naruszenie odpływu żółci. Objawy stagnacji żółci - zażółcenie skóry, swędzenie i zaburzenia stolca ze zmianą jego barwy.

Rozpoznanie bąblowicy wątroby

Do diagnostyki bąblowicy wątroby stosuje się metody badań laboratoryjnych i instrumentalnych. Przeprowadzane jest również dokładne przesłuchanie pacjenta, co umożliwia wyjaśnienie możliwych sposobów zakażenia tym pasożytem. Z reguły wysokie ryzyko zachorowania obserwuje się u osób zajmujących się rolnictwem i często mających kontakt ze zwierzętami domowymi. Z metod laboratoryjnych wykonanych morfologię krwi, badanie ogólne moczu, testy immunologiczne (wiązania dopełniacza pośrednie reakcji aglutynacji) i test alergii Katstsoni. W ogólnej analizie krwi obserwuje się wzrost liczby eozynofilów i wzrost szybkości sedymentacji erytrocytów. Testy immunologiczne są stosowane do określenia obecności przeciwciał przeciwko echinokokom we krwi i zawartości torbieli. Pozwalają precyzyjnie diagnozować bąblowicę wątroby. Ponieważ ta choroba może zakłócać działanie hepatocytów, przeprowadza się testy biochemiczne wątroby w celu jej oceny.

Spośród metod instrumentalnych ważną rolę odgrywają ultradźwięki wątroby i pęcherzyka żółciowego, zdjęcia rentgenowskie narządów jamy brzusznej, obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego i tomografia komputerowa emisji pojedynczego fotonu w wątrobie (wątroba SPECT). Te metody wizualizacji badania ujawnią cystę i określą jej wielkość. Dają także możliwość oceny wielkości wątroby, wizualizacji powiększonych dróg żółciowych, powiększonej śledziony lub puchliny brzusznej. Zmiany te można zaobserwować w skomplikowanym przebiegu bąblowicy wątroby. Aby uzyskać zawartość torbieli i wykryć pasożyty, zaleca się biopsję wątroby z punkcji, ale tylko z zachowaniem techniki, która wyklucza wysiewanie otaczających tkanek przez larwy echinokokowe. Z technik inwazyjnych można zastosować laparoskopię, za pomocą której można bezpośrednio zbadać jamę brzuszną za pomocą endoskopu wideo.

Leczenie bąblowicy wątroby

Bąblowica jest chorobą pasożytniczą, która nigdy nie przechodzi sama. Jednocześnie konserwatywne metody nie pozwalają na całkowite wyleczenie. Dlatego jedyną skuteczną metodą leczenia jest interwencja chirurgiczna. Na etapie przygotowawczym, przed operacją iw okresie pooperacyjnym wskazane jest mianowanie preparatu przeciwrobaczego z mebendazolem. Lek ten hamuje wzrost torbieli, zmniejsza jej rozmiar, znacznie zmniejsza ryzyko nawrotu patologii.

Najbardziej skuteczną metodą leczenia jest operacyjne usunięcie pasożyta. Operacja wiąże się z wysokim ryzykiem rozprzestrzeniania się larw do otaczających tkanek, dlatego powinna być wykonywana przez specjalistę, który stosuje technikę minimalnie inwazyjnych interwencji aparasitycznych przy użyciu nowoczesnych instrumentów. Od technik chirurgicznych, wycinania torbieli wątroby i endoskopowego drenażu torbieli wątroby. Po usunięciu torbieli, bakterie są wstrzykiwane do powstałej jamy (najskuteczniejsza w zapobieganiu nawrotom bąblowicy wątroby jest 80-100% gliceryny i 30% roztworu chlorku sodu).

Rokowanie i zapobieganie bąblowicy

Zapobieganie bąblowicy wątroby ma na celu zapobieganie infekcji tym pasożytem. Staranne mycie rąk po kontakcie ze zwierzętami i przed każdym spożyciem żywności jest konieczne. Konieczne jest również przeprowadzenie na pełną skalę termicznej obróbki mięsa, która pozwala zniszczyć znajdujące się w nim larwy echinokoków.

Bąblowica wątrobowa z terminową i kompetentną interwencją chirurgiczną może zostać wyleczona, ale gdy wykryta w zaawansowanych stadiach choroby, nawet na tle leczenia, znacząco obniża jakość życia, aw niektórych przypadkach patologia może prowadzić do śmierci pacjenta. Nawroty występują u około 7% pacjentów.

Bąblowica wątroby. Leczenie, zapobieganie i prognozy

Obecnie tylko leczenie chirurgiczne może rzeczywiście zapewnić wyleczenie pacjenta z bąblowicą. Postępy chirurgów z przeszłości w ciągu ostatnich lat zostały wystarczająco zmodyfikowane i wzbogacone o nowoczesne technologie, które zapewniają sukces interwencji.

Celem pracy przy bąblowicy - usunąć z organizmu torbieli hydatid z ich treści i nie pozostawiać wątroby lub jamę brzuszną i dodatkowe scolexes Echinococcus pęcherzyki, które mogą spowodować nawrót choroby.

Przy podejmowaniu decyzji o charakterze zabiegu należy przejść z pozycji, że w nieskomplikowany formy na zewnątrz z pęcherza matki i kapsułki włóknisty germinalnych elementów pasożyty nie są dostępne. Przy skomplikowanych formach przez pęknięcia w włóknistej kapsułce, scolexy mogą przenikać poza pęcherz matki. Liczba pęcherzyków u matki może być różna, wtedy mówimy o wielu bąblowicy.

Z radykalizmem zabiegu zależy od pełnego usunięcie pęcherzyków rodziców z ich treścią, zapobiegając przedostawaniu się komórek rozrodczych (córka bąbelkami i scoleces) do rany i pozostawiając ją.

W przypadku bąblowicy na obecnym etapie rozwoju operacji istnieją interwencje, które można pogrupować w następujący sposób:
- przebić torbiel z usunięciem jego zawartości;
- zamknięta jednostopniowa echinokokomia;
- Wycinanie pasożyta wraz z włóknistą kapsułką, którą niektórzy chirurdzy nazywają perycystektomią;
- otwarta echinokokomia;
- resekcja wątroby.

Dwuetapowe operacje w nowoczesnej chirurgii bąblowicy nie są praktycznie stosowane. Wyjątkiem są przypadki wielu zmian wątroby i innych narządów jamy brzusznej i klatki piersiowej.

Cyste punkcji

Przebicie torbieli echinokokowej z usunięciem jej zawartości i wprowadzeniem sklerosantów można przeprowadzić z pojedynczymi nieskomplikowanymi cystami (bez pęcherzyków potomnych z ich marginalnym położeniem). Podobne interwencje są również dokonywane z mini-dostępu. W celu wykonania tej operacji należy ściśle zapewnienia, że ​​zawartość torbieli nie dostaje się w jamie brzusznej, który stwarza duże możliwości wystąpienia wstrząsu anafilaktycznego i nawrotu choroby.

Zamknięta echinokokomia

Zamknięta bąblowica jest operacją, która została praktycznie rozwinięta przez AA. Bobrov (1894). Jest wykonywany z pojedynczymi cystami.

Technika działania

Na autopsji jamy brzusznej należy dokładnie sprawdzić całą wątrobę, aby wyjaśnić liczbę i topografię cyst. Torbiele echinokokowe występujące na powierzchni narządu - zaokrąglony kształt o gładkiej powierzchni, wystający ponad poziom torebki wątroby. Obowiązkowe badanie całej wątroby jest podyktowane potrzebą identyfikacji cyst w miejscach trudno dostępnych - na kopule prawego płata, z tyłu.

Po badaniu należy poczuć obie połówki, ponieważ cysty leżące w grubości narządu są gęstsze niż tkanki wątroby. Po stwierdzeniu obecności torbieli i poprawić jej położenie dokładnie Walled od reszty pola chirurgicznego gazy brzucha w celu zapobiegania zanieczyszczeniu elementów Echinococcus zarodkowego. Następnie umieść dwa uchwyty na włóknistej torebce torbieli, starając się nie przebijać jej ściany.

Następnie można wykonać dwa sposoby: po starannym rozwarstwienia kapsułki włóknisty bańki matki Echinococcus całkowicie usuwany z całej jego zawartości lub cysty nakłucie wykonania - ciecz jest zasysana i wprowadzana do torbieli jamy 1-2 ml roztworu formaliny lub nalewki jodu, do co najmniej częściowego zobojętnienia scolexes echinococcus, znajdujący się w płynie echinokokowym. Zmniejszenie stresu w jamie torbieli pomaga usunąć część płynu podczas nakłucia.

Niektórzy autorzy sugerowali specjalne echinokokomórki, które zapobiegają przedostawaniu się płynu i skolexów do rany podczas otwierania pęcherza. To narzędzie zawiera wyciek zapobiegający wyciekowi zawartości pęcherza podczas nakłucia [Babur DA, 1976]. Następnie torbieli autopsję w miejscu wkłucia, przez rozbioru włókniste zawartość kapsułki cyst (pęcherze chitynowe pochwy i zależne) usuwa się za pomocą narzędzia lub ssania.


Echinokokomia. Usunięcie chitynowej błony i zawartości torbieli

Torbiel może zawierać dużą liczbę pęcherzyków u córeczki i do 8-12 litrów płynu. Po opróżnieniu torble podobnie występują z drugą torbielą, jeśli taka istnieje. W przypadku torbieli odległości od siebie, która jest otwarta wnęka drugiego torbiele nie przez powierzchnię wątroby i pierwsze światło z pęcherza poprzez zdalne włóknistej kapsuły pasożyta.


Otwieranie drugiej torbieli przez ściankę pęcherza, który został wcześniej unieważniony

Zapobiega to przedostawaniu się zarodkowych elementów do wolnej jamy brzusznej. Po opróżnieniu torbieli i usuwania skorup chityny i zależnych tasiemce pęcherzyki powinny być traktowane roztworem środka dezynfekującego jamy zabijania scolexes pasożyta. Badania wykazały, że w skomplikowane formy Echinokokoza grubszą szczeliny kapsułki włóknistego, przez który scolexes może przenikać do tkanki wątroby.

W związku z tym B.I. Al'perovich sugerują po częściowej resekcji kapsułę włóknisty pozostałych odcinków cryodestruction poddaje zniszczyć ewentualnie istniejące w swych grubszych komórek rozrodczych.

Dalszą taktyką chirurga z zamkniętą echinokokcją jest maksymalizacja okluzji pozostałej jamy. Najbardziej celowe jest częściowe wycięcie włóknistej kapsułki w obszarach, w których znajduje się ona na powierzchni wątroby. Pozostałe działy jej poddają szyciu kilka szwów węzłowych lub kieszeniowych.

Możesz pokryć ściany wnęki na kilku piętrach, wkręcając ją w szczelinę za pomocą narzędzia. VA Vishnevsky (1965) zaproponował częściowe wycięcie nadmiarowych krawędzi wnęki, przekształcając ją w koryto. Technika ta ma zastosowanie, gdy torbiel znajduje się blisko krawędzi wątroby. Pozostałą jamę torbieli można wyeliminować wypełniając ją siecią na szypułce [Kourias.W.K., 1968; Askerkhanov RP, 1976].

Technika jest dogodna, ale nie ma zastosowania do bardzo dużych torbieli lub bliznowatych zeskrobków sieci. Wraz z pojawieniem się nowoczesnych klejów biologicznych, zostały zaproponowane kleiste zamknięcie jam po usunięciu torbieli echinokokowych w wątrobie [Babur AA, 1976]. Technika ta również zasługuje na uwagę, ponieważ pozwala wyeliminować pozostałą jamę w wątrobie.

Po zamkniętej echinokokomii jamy brzuszne można zszyć ściśle. Należy zauważyć, że pewna liczba chirurgów sugeruje zastąpienie terminu "zamknięta echinokokomia" określeniem "echinococcectomy", ponieważ podczas tej interwencji pasożytnicza torbiel jest usuwana z wątroby. „Liczy się fakt długotrwałego stosowania” ehinokokkotomiya „określony, uważamy, że termin ten powinien zostać utrzymany, chociaż nazwa” operacje echinococcectomy „bardziej precyzyjnie definiuje istotę interwencji.

Zamknięta jednostopniowa echinokokomia jest dość powszechną operacją. Wielu chirurgów uważa ją za operację z wyboru w przypadku bąblowicy. Przy starannym realizacji i stosowania techniki interwencyjne częściowe wycięcie włóknistej kapsuły i jego odpowiedniego przetworzenia pozostałych części przysadki z tamponady lub szyciem pozostałych wgłębienie zapewnia pracę rekonwalescencji pacjenta na niskim prawdopodobieństwa nawrotu choroby.

Otwarta echinokokomia

W przypadku, gdy chirurg podczas operacji napotyka dużą torbieli z wieloma wlotami oraz wypustek oraz czasu zakończenia operacji nie jest pewny całkowite usunięcie komórek rozrodczych pasożyta, a także w przypadkach, gdy istnieje ropienie torbiele płynących wątroby typu ropnia o znacznej całkowitej Zapalne reakcja, należy wykonać otwartą echinokokotomię.

Po wyjęciu zawartości chityny muszli torbieli i przetwarzanie krawędzi wnęki przyszytymi do brzegów rany. Należy rozważyć dwie rzeczy. Miejsce zamocowania ściany torbieli do ściany brzucha powinno odpowiadać w przybliżeniu jego lokalizacji i nie stwarzać trudności dla wypływu zawartości.

Cięcie ściany włóknistej kapsułki nie powinno być zbyt małe. Małe nacięcia ściany torbieli nie zapewniają wystarczającego odpływu, prowadzą do opóźnienia zawartości w jamie i niezadowalającego przebiegu okresu pooperacyjnego. Wnęka torbieli po otwartej echinokokotomii powinna być wyleczona wtórnym napięciem z dna. Dlatego, po umieszczeniu torbieli w otrzewnej ściany torbieli, wnękę wypełnia się tamponami z gazy. Drenaż torbieli przez rurki można zastosować pod warunkiem, że czynne aspiracje pooperacyjne są wykonywane w okresie pooperacyjnym.

Pericystectomy

Wycięcie pasożytnicze torbiele kapsułką włóknistej (pericystectomy) pokazanego na skomplikowanej formy bąblowicy, zwłaszcza gdy znaczące zwapnieniu włókniste kapsułki pasożyta. Przeciw tej interwencji B.C. Semenov (1950) i O.B. Milon (1972), co prowadzi do jego opinia fakt istotne krwawienia hydatid torbieli wycięciu z włóknistej kapsuły gęstych zrostów z kapsułą tkanki wątroby i dużej liczby zbiorników w torbielach obrzeża.

Jednak VA. Vishnevsky i V.A. Kubyshkin rozsądnie zabezpieczyć tę interwencję, twierdząc, że kapsuła pozostała po ehinokokkotomii jamy nie goi się przez długi czas ze znacznego zwapnienia. Całkowite usunięcie torbieli z kapsułki włóknistej - bardziej rodnik interwencja, bardziej skutecznie zapobiega nawrotom choroby i nowoczesne metody hemostazy podczas operacji umożliwić interwencji z minimalną utratą krwi. Jest to zapewnione dzięki zastosowaniu aspiratora ultradźwiękowego, amplifikacji argonu, obcinaniu naczyń wzdłuż obwodu torbieli podczas operacji. Autorzy uzyskali dobre wyniki dzięki tej interwencji.

Resekcja wątroby

resekcja wątroby z bąblowicy - radykalna operacja, pacjent zapewnia całkowite wyleczenie, dając najlepszą gwarancję ochrony przed występowaniem nawrotów. Zwolennikami resekcji wątroby z bąblowicą są IG. Veronsky (2005) i V.A. Zhuravlev (2005). B.I. Alperovich, biorąc pod uwagę złożoność resekcji wątroby i niskiej dostępności tej interwencji dla wielu chirurgów, twierdzi, że resekcja wątroby z bąblowicy powinny być przeprowadzane w regionalnej lokalizacji torbieli - w przypadkach, gdy pasożytnicze torbiel zabiera ją cały lub pół wątroby, z wieloma torbiele i nawracających bąblowicy.

Operacja ta powinna być prowadzona w wyspecjalizowanych instytucjach i dużych ośrodkach hepatologicznych. Jednocześnie zamknięta echinokokomia, jeśli te warunki są obserwowane, pozwala w większości przypadków uzyskać pozytywne wyniki przy minimalnym ryzyku.

Nie da się uniknąć pytania o charakter resekcji wątroby z bąblowicą. Niektórzy autorzy (B.C. Shapkin, G.I. Veronsky) uznają za celowe wykonanie bąblowicy w celu wykonania anatomicznej resekcji wątroby. B.I. Alperovich uważa operację wyboru za nietypową resekcję, z wyjątkiem tych przypadków, w których patologiczny proces zajmuje cały ułamek lub połowę narządu.

Podstawą tego wniosku są z następujących powodów: nie trzeba wyciąć odległości od krawędzi pasożytniczych torbieli, ponieważ wpływa część wątroby jest zwykle nieznacznie zmienione, i takie wycięcie pozwala zmienić tylko w celu usunięcia fragmentów tkanki wątroby. Opracowana technika resekcji wątroby mogą z powodzeniem wyciąć wymaganych obszarów władzy każdego tomu.

Typowe operacje z bąblowicą w większości przypadków umożliwiają leczenie pacjenta i zapobiegają nawrotom choroby.

Powikłania bąblowicy

Przy pewnych komplikacjach charakter interwencji może się zmienić. Przypadki te obejmują ropienie torbieli, przełomy w jamie brzusznej i opłucnej oraz przetoki żółciowo-oskrzelowe.

Gdy torbiel ropieje, postępując zgodnie z rodzajem ropnia wątroby, pacjent wymaga pilnej operacji, która polega na otwarciu, opróżnieniu i opróżnieniu jamy torbieli. W tym przypadku operacja jest wykonywana przez typ otwartej echinokokomii.

Wraz z przełomem torbieli w drogach żółciowych pacjentowi pokazano pilną interwencję chirurgiczną. Jego charakter jest zdeterminowany naturą zmian dróg żółciowych, wielkością i lokalizacją torbieli w wątrobie oraz stanem pacjenta. To ostatnie często decyduje o zakresie planowanej operacji.

W trudnych warunkach pracy pacjenta jest ograniczona do zewnętrznego odwadniania choledochotomy dróg żółciowych, aby zapewnić przepływ żółci i móc wymywać pozostałości z żółcią chityny muszli oddechowych pasożyta nie usuniętych podczas zabiegu chirurgicznego. Niektórzy autorzy sugerują, przewody spustowe poprzez naruszone hydatid torbieli, co sugeruje, że efekt tej operacji jest podobny do poprzedniego.

W przypadkach, gdy stan pacjenta pozwala na pracę powinny być wykonane i zamykane po ehinokokkotomii choledochotomy usunąć skorupę i zależna pęcherzyki z dróg żółciowych z następową drenażu. W przypadku wystarczającej ilości przetok żółciowych należy je zszyć. Aby wyeliminować przetokę, oprócz konwencjonalnych szwów, skalpel plazmowy. Przełomowa torbiel echinokokowa w drogach żółciowych jest niebezpiecznym powikłaniem. Śmiertelność z tym związana jest związana z rozwojem ropnego zapalenia dróg żółciowych, zapalenia otrzewnej żółci, krwawienia i wynosiła 25-47%. Zastosowanie nowoczesnych technik znacząco zmniejszyło śmiertelność w tym powikłaniu.

Przełom hydatid torbiel w jamie opłucnej albo otrzewnej wymaga pilnego interwencja chirurgiczna polegająca na torakolaparotomii lub laparotomii i dokładnym toaletowego odpowiedniej wnęce roztworem antyseptycznym, przemywa go, usuwania cyst i uzupełniającej bąblowicy i piasku opróżniania opłucnej lub do jamy otrzewnej. Złamana torbiel w wątrobie jest leczona zgodnie z zasadami opisanymi powyżej. Wyniki takich interwencji zależą od klinicznej postaci powikłań.

Obecność przetoki żółciowo-oskrzelowej jest również bezwzględnym wskazaniem do operacji, ale zwykle nie jest wykonywana w trybie pilnym. Możliwe jest krótkie przygotowanie pacjenta. Podejście do przetoki jest wskazane, aby stosować transtorakię, która pomaga zapobiegać wielu powikłaniom (asfiksji itp.). Stosowanie przetoki przedoperacyjnej poprzez bronchoskop może zmniejszyć możliwość wystąpienia tych powikłań.

Do leczenia chirurgicznego przetoki żółciowo-oskrzelowej zaleca się podejście przejściowe, zalecane przez A.V. Ovchinnikov (N63), L.I. Alekseeva (1965) i B.I. Alperovich (1972). Charakter interwencji również jest inny. L.I. Alekseeva (1965), I.Ya. Deineka (1968), A.V. Ovchinnikov (1963) przestrzega radykalnych taktyk i dąży do resekcji chorego płuca i radykalnej chirurgii wątroby. R.A. Varshaver (1963), L.G. Smolyak (1959) ogranicza się tylko do zszycia przetoki i tamponowania rany.

S.D. Popov i NN Gurin (1964) przeprowadził jedynie autopsję i tamponadę ropnej jamy. B.I. Alperovich uważa, że ​​nie wystarczy po prostu oddzielić przetokę bez otwierania otworu w oskrzelu lub resekcji płuca, ponieważ zwykle prowadzi do nawrotu. Uważa operację z wyboru za zszycie przetoki lub resekcji płuca i echinokokotomię torbieli w wątrobie.

Zastosowanie technik kriochirurgicznych otworzyło nowe perspektywy w chirurgicznym leczeniu bąblowicy. Możliwa była operacja wątroby. kriodestruktory leczenie ubytków po ehinokokkotomii również dały pozytywne wyniki, niezawodnie zapobiega nawrotom choroby.

Proponowana metoda kriochirurgiczna ubytki podczas obróbki pasożyt ehinokokkotomii następnie gruczołu tamponada dały pozytywne wyniki we wszystkich obsługiwanych przypadkach (1972) oznacza liczby od 1 do 3%. Jednocześnie wszyscy autorzy zauważają, że wyniki resekcji wątroby i zamkniętych gruczolakowatości są dużo lepsze niż operacje z zewnętrznym odwodnieniem torbieli. Jest to zrozumiałe, ponieważ obecnie operacje odwadniania torbieli z reguły wykonywane są w skomplikowanych postaciach choroby z upośledzoną funkcją wątroby.

Długoterminowe wyniki chirurgicznego leczenia bąblowicy są dobre. Po radykalnej operacji większość pacjentów wraca do pracy. Ale choroba daje nawrót, którego częstotliwość znacznie się różni. L.V. Poluektov et al. (1997) uważają, że nawroty występują w 8-36%, a F.G. Nazirov i F.A. Ilkhamov (2005) - w 14,7% przypadków.

Nawroty mogą wystąpić zarówno w pierwszych latach po operacji, jak i po 3-5, a nawet 10 latach po operacji. I.Ya. Deineka uważa, że ​​nawroty są konsekwencją:
- niecałkowite usunięcie blistrów córki z jamy torebki włóknistej;
- porzucenie niezauważonych cyst podczas operacji;
- kolonizacja jamy brzusznej i operacyjna rana w pęknięciu torbieli;
- ponownej inwazji pasożyta z zarodkami, jeśli pacjent znajduje się w niekorzystnych warunkach epidemiologicznych;
- błędy techniczne operacji.

Analizując wszystkie powyższe opcje, możemy stwierdzić, że żaden z nich nie ma prawdziwego nawrotu choroby. Wszystko, co jest uważane za nie powtórzyć Echinokokoza - nie że inne, wskutek niedostatecznej lub zmiany wątroby (z lewej strony) lub ponownego zakażenia pacjenta Echinokokoza.

Radykalne usunięcie pęcherza płetwiastego echinokoków, z zachowaniem wszelkich środków ostrożności przeciwko rozpowszechnianiu lub porzuceniu nieusuniętych pęcherzyków, gwarantuje powodzenie operacji. W naszej klinice, niezbędny do osiągnięcia radykalnej interwencji związane ze stosowaniem technik kriochirurgiczna podczas operacji, zwłaszcza cryodestruction kapsułę włóknistej podczas ćwiczeń ehinokokkotomy zamknięte.

Lecznicze leczenie bąblowicy od dawna przyciągało uwagę naukowców. Prawdziwe wyniki uzyskano dopiero w ostatnich latach. W 1951 r. K. Garcia użył tymolu do leczenia chorych na bąblowicę i uzyskał zachęcające wyniki. Ta metoda została następnie wykorzystana przez innych autorów.

Od 1996 r. Klinika zaczęła stosować lek albendazol, który był stosowany zarówno w leczeniu przeciwwysyłkowym po interwencji chirurgicznej, jak i jako niezależna terapia. Albendazol i jego pochodne są stosowane w leczeniu. Lek jest przepisywany kursy 10-20 mg na kilogram masy ciała na dzień. Przebieg leczenia trwa 30 dni, a po 15 dniach przebieg jest powtarzany.

Potrzeba 3-5 kursów, aby wyleczyć pacjenta. Leczenie farmakologiczne stosuje się jako uzupełnienie chirurgiczne, aby zapobiec nawrotowi choroby oraz u pacjentów, którzy nie są dostępni do zabiegu chirurgicznego z powodu ciężkości współistniejących chorób. Skuteczność leczenia za pomocą bąblowicy albendazolowej bąblowicy wątroby i płuc wynosi 40-70%.

Zapobieganie

Szeroko zakrojona środki zapobiegawcze w celu zapobieżenia chorobom Hydatid, a także środki higieny osobistej, w połączeniu z promocją zdrowia doprowadziły do ​​znacznego zmniejszenia częstości występowania bąblowicy w naszym kraju, we Włoszech, Grecji i innych krajach.

Profilaktyka choroby polega na profilaktyce stanu i osobistej. Państwowa profilaktyka bąblowicy polega na dekretnym zakazie hodowli zwierząt (owiec, świń, krów). Ubój powinien być prowadzony wyłącznie w zakładach przetwórstwa mięsnego lub w obszarach weterynaryjnych pod nadzorem pracowników weterynarii z ubojem narządów dotkniętych echokokami. Te ostatnie powinny zostać zniszczone przez spalenie lub pogrzebanie przy obowiązkowym leczeniu wapnem chlorowanym.

Wpływ na ostateczne zastępy pasożyta zapewnia chwytanie bezpańskich psów i obowiązkowe odradzanie się zwierząt domowych i domowych 2 razy w roku. Profilaktyka osobista polega na przestrzeganiu zasad higieny osobistej, zwłaszcza po komunikowaniu się z psami.

Prognoza

Rokowanie w przypadku bąblowicy jest całkiem korzystne w przypadku szybkiej diagnozy i leczenia chirurgicznego przy zastosowaniu terapii przeciwwstrząsowej albendazolem.

Wątróbka Echinococcus

Wątroba echinokokowa pozostaje częstą chorobą pasożytniczą. Światowa Organizacja Zdrowia i Międzynarodowe Biuro Epizootyczne objęły bąblowicę na liście chorób wymagających radykalnej eradykacji. Na II Światowego Kongresu Towarzystwa Chirurgów hepatopancreatobiliary, która odbyła się w 1996 roku we Włoszech, należy zauważyć, że w Islandii, Anglii, Holandii, Norwegii i Ameryce Północnej hydatid pokonany. Jednak w wielu krajach (Ameryce Południowej, Hiszpanii, Włoszech, Bułgarii, Chorwacji, Kazachstanie), w tym w Rosji, echinokoki nie zmniejszają się.

Czynnik sprawczy

Hydatid (jednokomorowe) choroby hydatid, lub po prostu „choroba hydatid” spowodowane pasożytami Echinococcus granulosus (klasa tasiemiec), który jest ostatecznym właścicielem lisów i polarnych lisów. Po raz pierwszy termin "echinococcus" został wprowadzony do praktyki medycznej w 1801 roku przez Rudolphi. W tłumaczeniu z greckiego bąblowicy oznacza ezhovy lub gruby robak. Ta patologia znana jest od starożytności. Hipokrates opisał pęcherzyki wody, które znaleziono w narządach wewnętrznych zwierząt domowych. Galen pisał, że pęcherzyki wody są częściej zlokalizowane w wątrobie. Jednak dopiero w połowie XIX wieku pojawił się cykl rozwoju pasożyta wywołującego tę chorobę. Glista w stadium dojrzałości płciowej żyje w jelicie cienkim wilka, szakala, lisa, lisa polarnego lub psa. Jaja pasożyta dostają się do organizmu przez przewód pokarmowy. są następnie absorbowane i krwiobiegu chłonnego rozprzestrzenił się jednym lub więcej, a wokół hexacanth rozwój torbieli pokryte chityny lub naskórkowej pochwy. Wokół rozwijającej się torbieli tworzy się włóknista kapsułka. Pomiędzy włóknistą kapsułką a chitynową otoczką znajduje się przestrzeń wypełniona limfą, z której pasożyt otrzymuje składniki odżywcze. Palcówka włóknistych i chitynowych błon może wystąpić w wyniku zapalenia, petryfikacji (osadzania się soli wapnia). Najczęściej pasożyt rozwija się w wątrobie. Zanik pojawia się pod naciskiem rosnącego pasożyta w otaczającej tkance wątroby. W niektórych niezainfekowanych obszarach wątroby rozwija się przerost, wyrównujący, wspierający czynność wątroby na normalnym poziomie. Średni czas życia torbieli waha się od 10 do 20 lat. Śmierć echinococcus występuje również z ropieniem lub krwotokiem w torbieli.

Uważa się, że wewnętrzna warstwa chitynowej błony kiełkuje, ponieważ jest zdolna do tworzenia zarodkowych scolexów. Spośród scolexów rozwijają się pęcherze u córek, które wyrastają na zewnątrz (egzofitycznie) lub wewnątrz (endofitycznie) pęcherza matki. Bąbelki córki Endofyte wypadają ze ściany i swobodnie pływają. Podobnie mogą tworzyć się wspaniałe bąbelki. Przy przedłużającym się występowaniu cysty w ścianie może wystąpić zwapnienie. Pod wpływem urazu lub z przerzedzeniem ściany torbieli, zwłaszcza gdy jest ona położona powierzchownie, może się rozerwać. W takich sytuacjach zawartość torbieli jest opróżniana do jamy brzusznej. Z torbielą echinokokową kiełkującą przeponę, możliwe jest przebicie jej zawartości do jamy opłucnowej. Przypadkom nagłego i szybkiego wchłaniania treści torbieli do jamy brzusznej lub klatki piersiowej towarzyszy silny ból i wstrząs anafilaktyczny. W ten sposób występuje ogromne zanieczyszczenie jamy brzusznej lub jamy opłucnej u córki i wnuków, a także w wolnej scolex pasożyta. Należy pamiętać, że istnieje również aerogenna droga zakażenia, a także rana z ukąszeniem człowieka u zwierząt cierpiących na bąblowicę.

Objawy echinokoków wątroby

Początkowe etapy bąblowicy z reguły postępują w sposób utajony. Czasami przebiega długi okres bezobjawowy. W innych sytuacjach ogólny stan ulega szybkiemu pogorszeniu, a klinika dzieli się na trzy etapy (okres). Pierwszy etap trwa od inwazji pasożyta aż do wystąpienia objawów.

Drugi etap zajmuje okres od pojawienia się pierwszych dolegliwości przed wystąpieniem powikłań bąblowicy. Trzeci etap obejmuje manifestacje powikłań torbieli echinokokowej (ropienie, zwapnienie, przebicie do jamy lub narządu). Gdy rozwija się torbiel, cierpi przede wszystkim układ odpornościowy pacjenta. Pacjenci zaczynają się martwić, wydaje się, bezprzyczynową słabością i zmniejszoną wydajnością. Często są podatni na przeziębienia. Następnie pojawiają się nudne bóle, a także uczucie ciężkości w prawym podżebrzu. Stopniowo wzrasta słabość, pogarsza się apetyt i zaczyna się odchudzanie. Najwcześniejszymi objawami mogą być reakcje alergiczne (pokrzywka), biegunka, wymioty. W obszarach endemicznych dla bąblowicy okresowe ataki pokrzywki powinny wywoływać podejrzenia przede wszystkim w tej chorobie.

Rozpoznanie echinokoków wątroby

Rozpoznanie we wczesnym stadium jest możliwe na podstawie eozynofilii w badaniu krwi, pozytywnej alergicznej śródskórnej próby Cassoni, aglutynacji lateksu i innych testów immunoserologicznych. Wraz z narastaniem torbieli (lub cyst) sąsiednie narządy są ściskane i przemieszczane, co powoduje zaburzenia w ich funkcjonowaniu i objawia się w odpowiedniej klinice. Szczególnie uczucie dyskomfortu po jedzeniu. Wątroba jest powiększona i wystaje spod łuku żebrowego. W przypadku śmierci pasożyta, zwykle z powodu kompresji naczyń krwionośnych karmiących torbielę echinokokową, w jej jamie często rozwija się ropny proces. Obraz kliniczny w ten sposób nabywa cechy ropnia wątroby. Pojawia się lub ostro nasila ból pod prawym żebrem. Temperatura ciała wzrasta i przyjmuje przerywany charakter. Wzrostowi temperatury towarzyszy ogromny chłód, a jego spadek - wylewanie potu. Czasami wraz ze śmiercią pasożyta i nekrozy poszczególnych odcinków ścian torbieli echinokokowej dochodzi do osadzania się wapnia w chitynowej membranie. Skamieliny włóknistych i chitynowych membran powodują ich łączenie się ze sobą. Niemniej jednak, petryfikacja torbieli nie zawsze wskazuje na całkowitą żywotność pasożyta.

Wątroba echinokokowa znajduje się w bramie, zwiększając się, może wycisnąć z dróg żółciowych i spowodować żółtaczkę mechaniczną. W innych sytuacjach może wystąpić żółtaczka mechaniczna z powodu pęknięcia zawartości torbieli w głównych drogach żółciowych z ich zatkaniem przez małe pęcherzyki echinokokowe lub skrawki błon. Mechaniczna żółtaczka występująca w przypadku bąblowicy wątroby znacznie pogarsza ogólny stan pacjenta. Przede wszystkim droga żółciowa zostaje zainfekowana rozwojem zapalenia dróg żółciowych i zapalenia wątroby. Później rozwija się żółta marskość wątroby. Występuje ciężka niewydolność wątroby. Ropne zapalenie dróg żółciowych często prowadzi do rozwoju sepsy. Wraz z lokalizacją echinokoków wątrobowych w bramach, oprócz obturacji dróg żółciowych, żyła wrotna jest ściskana, co prowadzi do nadciśnienia wrotnego.

Leczenie

Zachowawcze leczenie echinokoków wątroby

Dla leczenia zachowawczego Echinokokoza dwa podstawowe leku zalecanym przez WHO: mebendazol (Vermox) i albendazol (Valbazan, Zentel, Bilutac, Eskazole, Proftril, Albenzan) (Jeffry P., 1996). Forma uwalniania mebendazolu - tabletka 100 mg, forma uwalniania albendazolu - tabletka 200 mg. Można stosować leki:

Jako terapeutyczna alternatywa dla chirurgii wielu bąblowców z lokalizacją w różnych narządach, o wysokim ryzyku znieczulenia i operacyjnym oraz o obecności przeciwwskazań do zabiegu. Aby to zrobić, częściej stosowano mebendazol (Vermox) w dawce 100-200 mg / kg / dzień przez 3 miesiące.

Jako dodatek do chirurgii w okresie przedoperacyjnym i bezpośrednio po zabiegu chirurgicznym. Albendazol (Zentel) stosuje się w dawce 10 mg / kg mc./dobę 2-4 tygodnie przed operacją i 3 miesiące po operacji (trzy 28-dniowe cykle z 14-dniowymi przerwami).

Wskazania do stosowania albendazolu w echinokokach wątroby to:

  • Małe (do 5 cm) cysty.
  • Cysty do 10 cm ze złożonością techniczną interwencji chirurgicznej.
  • Wysokie ryzyko znieczulenia i operacyjne lub odmowa wykonania zabiegu przez pacjenta.
  • Przed i po operacji, z dużymi i wielokrotnymi cystami oraz w obecności oznak śmierci torbieli matki.

Skuteczność chemioterapii stosowane w dawkach standardowych albendazol Echinokokoza w różnych lokalizacjach w 253 pacjentów jest: - lekarstwa - w 28% przypadków - Wzrost - 51% - bez zmian - 18%, - progresja - 2% przypadków.

Jednak obecnie chemioterapia echinokoków wątrobowych nie została powszechnie rozpoznana z wielu powodów:

  • obecność wielu wyraźnych skutków ubocznych przy stosowaniu tych leków;
  • brak metod zapobiegania i leczenia powikłań chemioterapii;
  • wysokie dawkowanie leków i długi, drogi zabieg;

Dlatego w chwili obecnej leczenie lekami stosuje się głównie jako dodatek do chirurgicznego okresu pooperacyjnego z wieloma postaciami bąblowicy.

Przekonujące dane na temat skuteczności leczenia zachowawczego w bąblowicy wątroby nie są obecne. Wiodąca metoda leczenia pozostaje chirurgiczna.

Operacje z echinokokiem wątroby

Echinokokomia - wycięcie torbieli przez wycięcie błon tego ostatniego - stosuje się głównie ze skomplikowanymi cystami.

Echinococcectomy to całkowite usunięcie wszystkich elementów echinokoków wątroby (zawartość torbieli, hermetycznych i chitynowych błon po otwarciu jej światła).

Idealna echinokokkektomia - całkowite usunięcie echinokoków wątroby bez uszkodzenia chitynowej błony.

Pericystectomy. Operacja ta wykonywana jest z częściowym zwapnieniem torebki włóknistej i wymaga użycia precyzyjnej techniki lub obcinania w zależności od umiejscowienia naczyń i dróg żółciowych. Zapobieganie ropnej formacji przetoki jest zaletą perycystektomii w porównaniu do konwencjonalnej echinokokekektomii.

Capitonage - eliminacja pozostałej wnęki jedną lub drugą metodą (przykręcanie brzegów włóknistej kapsułki za pomocą dużej sieci, klej biologiczny).

Metoda otwarta ma mniejsze zastosowanie, ponieważ powstają ropnie otwarte jamy torbieli.