Rozpoznanie niedokrwistości

Objawy

Anemia (niedokrwistość), grupa chorób, w których zmniejsza się zawartość erytrocytów i / lub hemoglobiny we krwi, co prowadzi do niedotlenienia. Niedokrwistość może powodować krwawienie z krwotoczną (niedokrwistość), zaburzenia krwiotwórcze (niedokrwistość z niedoboru żelaza, niedokrwistość złośliwa, niedokrwistość hipoplastyczna, anemia aplastyczna), zwiększona kroverazrusheniya (niedokrwistość hemolityczna i hemoglobinopatie).

Aby ułatwić diagnostykę anemii, oprócz standardowych analiz do oznaczania hemoglobiny i czerwonych krwinek przeprowadzono szereg dodatkowych badań, które omówiono poniżej.

Średnia objętość erytrocytów (MCV)

  • niedokrwistość makrocytów i megaloblastów (niedobór witaminy B)12, kwas foliowy)
  • niedokrwistość, której może towarzyszyć makrocytoza (niedokrwistość hemolityczna, choroba wątroby, zespoły mielodysplastyczne)
  • niedokrwistość mikrocytarna (niedokrwistość z niedoboru żelaza, talasemia, niedokrwistość sideroblastyczna)
  • niedokrwistość, której może towarzyszyć mikrocytoza (niedokrwistość hemolityczna, hemoglobinopatie)

MCV (Średnia objętość krwinki - średnia objętość krwinki) - wartość średniej objętości komórek, mierzoną w mikrometrach sześciennych lub femtolitrah (R), z wykorzystaniem następującego wzoru (w hematologii analizatorów MCV oblicza się dzieląc sumę przez ilość objętości komórek erytrocytów)

MCV służy głównie do scharakteryzowania rodzaju anemii:

  • MCV 100ft (erytrocyty są charakteryzowane jako makrokomórki) - niedokrwistość makrocytów i megaloblastów (niedokrwistość z niedoboru kwasu foliowego, B12-niedokrwistość z niedoboru).

Oprócz powyższego, zmiany w indeksie MCV mogą dostarczyć użytecznych informacji o zaburzeniach równowagi wodno-elektrolitowej: zwiększona wartość MCV wskazuje na hipotoniczny charakter zaburzeń; niższa wartość MCV - o hipertonicznej naturze zaburzeń.

Średnia zawartość hemoglobiny w erytrocytach (MCH)

  • niedokrwistość hiperchromiczna (megaloblastyczna, marskość wątroby)
  • niedobór niedoboru żelaza w niedoborze żelaza
  • niedokrwistość w nowotworach złośliwych

MCH - jest to wskaźnik stopnia nasycenia erytrocytów hemoglobiną obliczony według wzoru:

MCH nie ma niezależnej wartości i jest zawsze rozpatrywany razem z MCV, MCHC, indeksem koloru. Na podstawie wartości tych wskaźników występują trzy typy niedokrwistości: niedokrwistość normochromiczna, niedokrwistość niedobarwliwa, anemia hiperchromiczna.

Średnie stężenie hemoglobiny w erytrocytach (MCHC)

  • niedokrwistość hiperchromiczna (sferocytoza, owalocytoza)
  • niedokrwistość niedoboru żelaza (niedobór żelaza, niedokrwistość sideroblastyczna, talasemia)

MCHC jest wskaźnikiem nasycenia erytrocytów przez hemoglobinę, obliczoną według wzoru:

MCHC stosuje się do diagnostyki różnicowej niedokrwistości: zmniejszenie MCHC (naruszenie syntezy hemoglobiny) - niedobór niedoboru żelaza w niedoborze; podwyższony MCHC - niedokrwistość hiperchromiczna. Ponadto MCHC pozwala na zdiagnozowanie rodzaju naruszeń równowagi wodno-elektrolitowej.

Wskaźnik rozkładu czerwonych krwinek według objętości (RDW)

RDW (rozkład czerwonych krwinek z - miarą różnicy erytrocytów według objętości) oblicza się za pomocą wzoru:

RDW powyżej normy oznacza niejednorodność populacji erytrocytów lub obecność w próbce krwi kilku populacji erytrocytów (po transfuzji krwi).

Klasyfikacja niedokrwistości pod względem RDW, MCV

  • Anemia homogeniczna (norma RDW):
    • Niedokrwistość mikrocytowa (zaniżona MCV): beta-talasemia, choroby przewlekłe;
    • Niedokrwistość normocytowa (norma MCV): ostry krwotok, niedokrwistość hemolityczna poza kryzysem, choroby przewlekłe;
    • Anemia makrocytowa (zawyżona MCV): choroba wątroby, niedokrwistość aplastyczna.

  • Heterogeneous anemia (RDW-overstated):
    • Niedokrwistość mikrocytarna (zaniżona MCV): niedobór żelaza;
    • Niedokrwistość normocytowa (norma MCV): niedobór żelaza i witamin, hemoglobinopatia, zespół mielodysplastyczny, włóknina mięśniowa;
    • Anemia makrocytowa (zawyżona MCV): niedobór kwasu foliowego i witaminy B12, kryzys hemolityczny, aglutynacja erytrocytów, leukocytoza powyżej 50 · 10 9 / l.

Wskaźnik koloru (CPU)

Procesor odzwierciedla względną zawartość hemoglobiny w erytrocytach. CP jest klinicznie podobny do MCH i koreluje z MCV.

  • CPU 1,1 (Hyperchromia) - zależy to tylko zwiększenia ilości czerwonych krwinek (ale nie ze zwiększonym nasycenia erytrocytów hemoglobiny) tak, że jest zawsze połączone z makrocytozę:
    • niedokrwistość megaloblastyczna (niedobór kwasu foliowego i witaminy B)12);
    • niedokrwistość niedokrwienna (hemoblastoza, rozsiew złośliwych nowotworów);
    • wiele przewlekłych anemii hemolitycznych;
    • niedokrwistość sideroblastyczna (z zespołem mielodysplastycznym);
    • ostra niedokrwistość poporodowa;
    • niedokrwistość, współistniejąca marskość wątroby, niedoczynność tarczycy, leki cytotoksyczne, środki antykoncepcyjne, leki przeciwdrgawkowe.

Diagnostyka różnicowa niedokrwistości

W dużym stopniu diagnozę anemii ułatwia odpowiednia interpretacja zmian morfologicznych w czerwonych ciałkach krwi:

Mcv mch mchc

Co mówią wskaźniki czerwonych krwinek?
Czym są RBC, MCV, MCH, MCHC?

Wskaźniki krwinek czerwonych (RBC - Red Blood Cells, dosłownie - krwinki czerwone) są osobnymi składnikami klinicznego (ogólnego, morfologicznego) testu krwi, który jest również nazywany "pełne liczenie komórek krwi" lub "Complete Blood Count" (CBC). Przeprowadza się kliniczny test krwi w celu określenia liczby różnych typów komórek znajdujących się we krwi pacjenta i ich cech fizycznych.

Anemia Jest powszechną chorobą krwi, która charakteryzuje się zbyt małą ilością zdeformowanych lub źle funkcjonujących czerwonych krwinek.

Wskaźniki czerwonych krwinek określone w laboratorium wskazują na wielkość, kształt i cechy fizyczne czerwonych krwinek. Weterynarz może użyć wskaźników czerwonych krwinek, aby zdiagnozować przyczyny niedokrwistości.

Jakie są wskaźniki czerwonych krwinek MCV, MCH, MCHC w badaniu krwi?

Wskaźniki czerwonych krwinek i ich liczba są używane do diagnozowania różnych rodzajów anemii. Jeśli w wyniku klinicznego badania krwi okaże się, że pacjent ma zbyt małą liczbę czerwonych krwinek lub ich cechy różnią się od normy - można mówić o jakiejkolwiek niedokrwistości.

Jakie są przyczyny anemii u zwierząt?

Niedokrwistość może wystąpić, jeśli:

  • Jest zbyt mało erytrocytów, co nazywa się niedokrwistością aplastyczną;
  • erytrocyty są niszczone przedwcześnie, co nazywa się niedokrwistością hemolityczną;
  • istnieje znaczna utrata krwi, na przykład z krwotokiem

Niedokrwistość może wystąpić z różnych przyczyn:

  • Niedokrwistość może być przenoszona dziedzicznie. Oznacza to, że choroba genetyczna jest przenoszona z rodziców na dzieci poprzez ich geny;
  • Niedokrwistość może rozwinąć się nagle w dowolnym okresie życia pacjenta;
  • Niedokrwistość może być ostra, to znaczy rozwija się w krótkim okresie czasu;
  • Niedokrwistość może również być przewlekła, to znaczy rozwija się i utrzymuje się na przykład przez kilka miesięcy

Możliwe natychmiastowe przyczyny niedokrwistości:

  • diety, które nie zawierają żelaza, witaminy B12, kwasu foliowego lub kwasu foliowego;
  • przewlekłe choroby, takie jak rak (nowotworów niższej jakości), cukrzycy, zapalnych chorób jelit, chorób nerek lub tarczycy, która jest zapalenie tarczycy;
  • przewlekłe infekcje, takie jak wirusowe niedobory odporności kotów, gruźlica lub inne;
  • znaczny krwotok lub krwotok;
  • choroby związane ze szpikiem kostnym, takie jak białaczka (wirusowa białaczka kotów), chłoniak lub szpiczak mnogi
  • chemioterapia;
  • zatrucie ołowiem;
  • ciąża;
  • Niektóre choroby genetyczne, takie jak talasemia, który jest dziedziczony postać anemii i anemii sierpowatej powstaje, gdy czerwone krwinki nie przenoszą tlen oraz, w ten sposób, że posiadają kształt półksiężyca

Niedokrwistość z niedoboru żelaza jest najczęstszym rodzajem anemii.

Objawy niedokrwistości na początku mogą być bardzo łagodne. Na przykład wielu pacjentów nawet nie zauważa, że ​​są anemiczni. Najczęstszymi wczesnymi objawami niedokrwistości są:

  • zmęczenie;
  • brak energii;
  • słabość;
  • blada skóra

W miarę rozwoju choroby mogą pojawić się nowe objawy:

  • zawroty głowy;
  • uczucie zimna lub drętwienie kończyn;
  • niespójne oddychanie;
  • nieregularne lub szybkie bicie serca;
  • ból w klatce piersiowej;
  • bóle głowy

W medycynie ludzkiej większość pacjentów nie wie, że choruje na niedokrwistość, dopóki nie przejdą ogólnego badania klinicznego (CBC) i nie wykryją nieprawidłowości.

CBC (pełna liczba krwi) - jest to szeroki zestaw parametrów, które mierzą liczbę czerwonych krwinek, leukocytów i płytek krwi w próbce krwi. Jeśli zwierzę ma niedokrwistość, badanie krwi CBC może pomóc ustalić, co powoduje anemię.

Co dzieje się podczas badania krwi CBC?

Aby wykonać analizę indeksów RBC, należy pobrać niewielką ilość krwi od pacjenta. Twoje zwierzę nie potrzebuje specjalnych przygotowań do tej analizy, w przeciwieństwie do analizy biochemicznej, gdzie pobieranie próbek krwi odbywa się na czczo po diecie na czczo wynoszącej 6-8 godzin.

Następnie opisujemy, co dzieje się podczas CBC:

Doświadczony lekarz weterynarii ostrożnie wprowadza igłę do żyły i powoli pobiera krew z krwi do strzykawki lub probówki. Czasami stosuje się cewnik dożylny.

Kiedy pożądana ilość krwi odebrano weterynarz usuwa uprząż usuwania igły, w niektórych przypadkach, wprowadzenie kompres na zachodzące we krwi, w celu uniknięcia tworzenia się krwiaka.

Następnie do laboratorium pobierana jest próbka krwi do analizy, w której personel laboratorium jest analizowany przy użyciu specjalnego sprzętu. Należy wziąć pod uwagę, że kliniczne badanie krwi, jeśli wykonuje się je starymi metodami za pomocą mikroskopu, daje tylko przybliżony obraz stanu pacjenta, ponieważ ma większy błąd. Ponadto, obliczając stężenie hemoglobiny, CBC i takie parametry jak MCV, MCH, MCHC ręcznie w ogóle w praktyce nie jest możliwe.

W laboratorium kliniki weterynaryjnej Kotofey, pełne liczenie komórek krwi CBC odbywa się za pomocą automatycznego, sterowanego komputerowo analizatora, który zapewnia wysoką dokładność i stabilność wyników.

  • średnia objętość ciała (MCV), który pokazuje średni rozmiar czerwonych krwinek;
  • hemoglobina krwista (MCH), który pokazuje średnią ilość hemoglobiny na erytrocyt;
  • średnie stężenie hemoglobiny w krwinkach (MCHC), która jest ilością hemoglobiny w stosunku do wielkości masy erytrocytów lub hemoglobiny na erytrocyt

Normy dotyczące wskaźników klinicznego badania krwi mogą nie tylko różnić się w zależności od rodzaju pacjentów (kotów, psów itp.), Ale również powinny być brane pod uwagę przez sprzęt i personel laboratorium podczas analizy. Z tego względu kliniczną analizę krwi CBC u zwierząt należy przeprowadzać w specjalistycznych laboratoriach weterynaryjnych. Z tego powodu kliniki weterynaryjne, które korzystają z usług laboratoriów medycyny ludzkiej w wielu przypadkach otrzymują nieprawidłowe wyniki.

Normalne zakresy wartości mogą się nieznacznie różnić w zależności od laboratorium.

Co oznaczają wyniki wskaźników erytrocytów?

Czerwona komórka wskazuje CBC może pomóc lekarzowi ustalić przyczynę anemii u zwierzęcia. MCV jest najbardziej użyteczną wartością wskaźników CBC i pomaga w określeniu rodzaju anemii.

Jeśli weterynarz zobaczy niski, prawidłowy lub wysoki MCV, pomoże to w ustaleniu przyczyny niedokrwistości.

Wysoki poziom MCV

Jeśli MCV jest powyżej normy, oznacza to, że czerwone krwinki są większe niż normalnie. To się nazywa anemia makrocytowa.

Anemia makrocytowa może być spowodowane przez następujące przyczyny:

  • Niedobór witaminy B12;
  • niedobór kwasu foliowego;
  • chemioterapia;
  • stan przedlujski

Niskie MCV

Niedokrwistość mikrocytarna może być spowodowane przez następujące przyczyny:

  • niedobór żelaza, który może być spowodowany złym spożyciem pokarmu w postaci żelaza, przewodu pokarmowego lub innych krwawień;
  • talasemia;
  • zatrucie ołowiem;
  • choroby przewlekłe

Normalny poziom MCV

Normalny MCV oznacza, że ​​czerwone krwinki pacjenta mają normalną wielkość. Normalny wynik MCV może również towarzyszyć niedokrwistość, na przykład, jeśli erytrocyty mają normalny rozmiar, ale są zbyt małe lub jeśli inne wskaźniki RBC mają odchylenia. To się nazywa niedokrwistość normocytowa.

Niedokrwistość normocytowa występuje, gdy czerwone krwinki mają normalną wielkość i zawartość hemoglobiny, ale ich ilość jest zbyt mała.

Może to być spowodowane następującymi przyczynami:

  • nagła i znaczna utrata krwi;
  • problemy kardiologiczne;
  • guz;
  • przewlekła choroba, taka jak choroba nerek lub zaburzenie endokrynologiczne;
  • niedokrwistość aplastyczna;
  • zakażenie krwi


Wysoki poziom MCHC

  • dziedziczna sferocytoza;
  • niedokrwistość sierpowata;
  • choroba homozygotyczna hemoglobiny C.


Niski MCHC

Jeśli pacjent ma niski poziom MCHC, oznacza to, że względne stężenie hemoglobiny w erytrocytach jest niskie. Czerwone krwinki zyskują jaśniejszy kolor podczas oglądania pod mikroskopem. To się nazywa hipochrom. Pacjenci z niedokrwistością i odpowiadającym im niskim MCHC są nazywani hipochromowy.

Przyczyny, które mogą powodować niski poziom MCHC, obejmują te same przyczyny, które powodują niski poziom MCV, w tym:

  • niedobór żelaza;
  • choroby przewlekłe;
  • talasemia;
  • zatrucie ołowiem

Zazwyczaj niskie MCV i MCHC są wykrywane razem. Powstaną anemie, w których MCV i MCHC są niskie mikrocytowy niedokrwistość niedobarwliwą.

Wniosek

Zrób test krwi CBC z wskaźniki erytrocytów RBC, MCV, MCH, MCHC w mieście Dnepr jest możliwe w niezależnym laboratorium kliniki weterynaryjnej Kotofey.

Co to jest MCHC i MCH w badaniu krwi i przyczyny ich nieprawidłowości

W diagnostyce chorób ważną rolę odgrywa ogólne badanie krwi. Opierając się na zmianie jej wskaźników, można założyć, jaki proces zachodzi w ciele, jak się on rozwija i jakie są jego przyczyny.

Wskaźniki MCH i MCHC w badaniu krwi wskazują średnią zawartość hemoglobiny (Hb), a ich odchylenia mogą wskazywać na istotne zmiany w strukturze szpiku kostnego i erytrocytów. Dziś dowiesz się, jak są one określone, jakie są przyczyny ich zmiany i jak odbywa się dekodowanie.

Czym jest MCH i MCHC?

MCH (średnie stężenie hemoglobiny) jest wskaźnikiem pokazującym średnią zawartość w określonej Hb erytrocytów. Można go uzyskać dzieląc całkowitą hemoglobinę przez wskaźnik erytrocytów.

Norma tego wskaźnika wynosi 24-35 pg. W przypadku dzieci ich ilość lub ilość może być nieco inna i różnić się w tym lub w tym wieku.

Zmiana następuje w wyniku działania różnych czynników, w wyniku czego zmienia się również wartość średnia wskaźnika barwy krwi, na podstawie której ustala się diagnozę tej lub innej anemii.

MCHC (średnie stężenie hemoglobiny w krwinkach) jest średnią wartością wskazującą zawartość Hb w erytrocytach. Zwykle stosuje się go w celu udoskonalenia MCH, ponieważ jeśli nastąpi zmiana MCH w czerwonych ciałkach krwi, wówczas MCHC powinien również zmienić się proporcjonalnie.

Norma MCHC w erytrocytach wynosi 300-380 g / l.

Oba wskaźniki pozwalają ocenić zmiany zachodzące w poszczególnych erytrocytach. Jakakolwiek zmiana w erytrocytach wskazuje na patologię układu krwionośnego, a zatem, że konieczne jest przeprowadzenie odpowiedniego leczenia. Aby zdiagnozować ich zmianę, możliwe jest wspólne badanie krwi (tj. Jego interpretacja ze wskazaniem wszystkich możliwych wskaźników).

Analiza jest analizowana przez lekarza laboratoryjnego lub bezpośrednio przez lekarza prowadzącego.

Przyczyny wzrostu MCH i MCHC

Jakie są przyczyny zmiany tych wskaźników i jaki jest ich wzrost?

MCH zwiększa się, gdy stężenie hemoglobiny w oddzielnej komórce czerwonej wzrasta (wskaźnik koloru staje się większy niż 1,1). Taka zmiana może dotyczyć takich chorób:

  1. Anemia. Wśród nich na pierwszym miejscu są hiperchromiczne (nasycone Hb) i megaloblastyczne (w przypadku dużych komórek). W tym przypadku zaburzona jest normalna funkcja transportowa krwi (z powodu zwiększenia ilości hemoglobiny), pogarsza się krążenie krwi w małych naczyniach narządowych, co wpływa na ich funkcjonalną aktywność. Pomimo faktu, że poziom Hb jest zwiększony, komórki są gorsze i szybko umierają.
  2. Niedoczynność tarczycy. Zmniejszony poziom hormonu tarczycy przyczynia się do zmniejszenia aktywności szpiku kostnego. W rezultacie zwiększa się stężenie hemoglobiny, co prowadzi do zwiększenia wskaźnika barwy.
  3. Choroby wątroby. Jak wiadomo, ten konkretny organ jest odpowiedzialny za syntezę większości cząsteczek białkowych (w tym przypadku ich liczba jest zwiększona zarówno w samym organie, jak iw środowisku wewnętrznym). Jest to szczególnie zauważalne, jeśli wątroba rozwija przerost lub proces onkologiczny (wzrasta poziom syntezy w tkance guza). W rezultacie zwiększa się stężenie erytrocytów i ich poziom, wszystkie mają większą objętość Hb i odpowiednio wskaźnik barwy. Kobiety są mniej powszechne niż mężczyźni.
  4. Choroby onkologiczne. Patologia czerwonego szpiku kostnego, jak również żołądka i płuc, może prowadzić do znaczących zmian w czerwonych ciałkach krwi, aw konsekwencji MCH będzie zwiększony. Zarówno u dzieci, jak iu dorosłych, odchylenie od normy MCH i MCHC z powodu onkologii obserwuje się w przypadku białaczki, przy czym wskaźnik każdego z indeksów jest dziesięciokrotnie wyższy niż jego norma.

W rzeczywistości nie jest tak źle, jeśli poziom MCH lub MCHC jest nieznacznie podwyższony. Sugeruje to, że krew w mniejszym lub większym stopniu radzi sobie z jej funkcją. Jest o wiele gorsze, jeśli ich stawka jest obniżona.

Przyczyny spadku MCH i MCHC

Zmniejszony MCH i MCHC może również prowadzić do różnych zaburzeń metabolicznych, ponieważ zmniejsza się zawartość tlenu we krwi, zmniejsza się perfuzja komórek, a w konsekwencji pogarszają się narządy wewnętrzne, co może prowadzić do ich dysfunkcji. Jest to szczególnie niebezpieczne dla kobiet w ciąży i dzieci, ponieważ niewielka ilość hemoglobiny będzie miała negatywny wpływ zarówno na stan płodu, jak i na procesy leżące na jego tkankach oraz na rosnącym ciele.

Przyczyny tego są takie, że MCH i MCHC są obniżane:

  • zmniejszone stężenie żelaza w organizmie (jego norma we krwi wynosi około 5 mg). Zwykle jego zawartość zmniejsza się z krwawieniem wewnętrznym, schorzeniami przewodu pokarmowego, a także z niedostatecznym poziomem napływającego pokarmu. W wyniku tego, ze względu na fakt, że wskaźnik żelaza jest obniżony, nie można syntetyzować kompletnej hemoglobiny, co objawia się niedokrwistością z niedoboru żelaza. Obserwuje się go głównie u kobiet, ponieważ fizjologia ich ciała zakłada miesięczną utratę żelaza (dlatego konieczne jest utrzymanie jej zawartości we krwi);
  • dziedziczne choroby krwi (na przykład talasemia) - objawia się przede wszystkim u dzieci. W nich dochodzi do zakłóceń w produkcji jednostek strukturalnych hemoglobiny - łańcuchów białkowych (głównie alfa). Hb, niosąc te łańcuchy, nie może odpowiednio dostarczać tlenu do komórek i narządów. Zidentyfikować taką chorobę w pierwszych latach życia dziecka i podjąć odpowiednie działania w celu ich wyeliminowania;
  • brak witaminy B6. Ta witamina, podobnie jak cała reszta grupy B, odpowiada za przebieg wielu procesów metabolicznych (jej norma wynosi około 2 mg, a jej zawartość we krwi ciągle się zmienia). Szczególnie dotyczy to szpiku kostnego, w którym powstaje większość komórek krwi, jak również hemoglobiny. Jeżeli jego stężenie maleje, proces łączenia łańcuchów polipeptydowych Hb ulega zakłóceniu, co prowadzi do tego, że MCH i MCHC są obniżone. U kobiet ten stan występuje częściej niż u mężczyzn.

Wszystkie te czynniki mają znaczący wpływ na stan układu krwionośnego i prowadzą do zmniejszenia wskaźnika barwy i zmniejszenia stężenia hemoglobiny w erytrocytach. Aby zapobiec ich zmianie, konieczne jest poznanie możliwych środków zapobiegawczych.

Norma indeksów może stopniowo maleć wraz z wiekiem, dlatego nie trzeba mocno panikować przy ich spadku wśród osób starszych.

Zapobieganie

Co jest konieczne, aby zapobiec zmianom w tych wskaźnikach i jak zapobiec ich głównym przyczynom?

Przede wszystkim należy pamiętać o przestrzeganiu zdrowego trybu życia. Codzienne ćwiczenia, właściwe i zbilansowane odżywianie pomoże zapewnić powrót normalnej jakości wskaźników. Szczególnie ważne jest zwrócenie uwagi na odpowiednio dobraną dietę, w której zwiększa się zawartość niezbędnych aminokwasów i żelaza cząsteczkowego. Do produktów tych należą granat, wątroba, niektóre owoce morza, a także jabłka.

U kobiet w ciąży należy zwiększyć zawartość napływającego żelaza (szczególnie w pierwszym i drugim drugim trymestrze), ponieważ jest to również konieczne dla rozwijającego się płodu. Również podczas całej ciąży wskazane jest przyjmowanie kompleksów multiwitaminowych (szczególnie u kobiet z zaburzeniami troficznymi). Aby diagnozować na czas, pokazuje ogólny test krwi (co miesiąc przed ciążą i przez 4-5 miesięcy po zapłodnieniu). Zachowanie profilaktyczne obniżenia parametrów u dzieci zaleca się wydać już od urodzenia (szczególnie w przypadku skomplikowanego dziedziczenia).

Lekarze muszą prowadzić prace profilaktyczne wśród ludności, zwłaszcza kobiet. Niezmiernie ważne jest wyeliminowanie wszystkich egzogennych przyczyn obniżania wskaźników erytrocytów, ponieważ często pozwala to nam szybko przywrócić normę.

Norma MCH i MCHC mówi, że wszystko jest dobre w ciele i nie ma powodu do paniki. W przypadku ich zmiany, staranne przestrzeganie zaleceń lekarza i właściwe odżywianie pozwoli na doprowadzenie krwi do porządku.

Wskaźniki mchc i mch w teście krwi

Powszechnym badaniem krwi jest badanie krwi dla wielu składników krwi. Dzięki takiej analizie możliwe jest określenie stanu normalnego lub grupy substancji, która nie jest zgodna ze stanem normalnym, co wskazuje na obecność wielu chorób lub stanów chorobotwórczych u ludzi. Badanie krwi mchc i mch powie ci o stanie hemoglobiny (Hgb).

Badanie krwi pod kątem zawartości mchc

Badanie krwi to mchc, co to jest i jakie są normalne wskaźniki. MCHC (Meancorpuscularhemoglobinconcentracion) -usrednennoe Hgb Stężenie w erytrocytach - wyraża pełni erytrocytów hemoglobiny. Według wartości mchc diagnozuje się różne typy niedokrwistości. Mchc to procent pełności jednego erytrocytu z hemoglobiną (norma 31-38%).

Powyżej 38% mchc nie może być, ponieważ hemoglobina we krwi nie może się bez końca rozpuścić i gdy osiągnięty zostanie próg gęstości, rozpoczyna się proces krystalizacji. Jeżeli wskaźnik jest wyższy niż 38%, analizę należy powtórzyć, ponieważ najczęściej jest tak w przypadku błędów w badaniu. Jednak obniżona wartość mchc (poniżej 30%) wskazuje na niedobór żelaza we krwi i choroby, które przyczyniają się do rozpadu syntezy hemoglobiny.

Prawidłowe badanie krwi

Metody przeprowadzania ogólnego badania krwi

Obecnie diagnozowanie pacjenta stało się znacznie łatwiejsze dzięki automatyzacji procesu. Prawie wszystkie obecne laboratoria mają automatyczny analizator hematologiczny. Ten nowoczesny sprzęt, w przeciwieństwie do ręcznych metod badawczych, pomaga zebrać dokładniejsze informacje o stanie i składzie krwi, o obecności negatywnych zmian w różnych danych w jak najkrótszym czasie, co jest niezbędne do badania różnych chorób. Nowoczesny automatyczny analizator hematologiczny jednocześnie określa do 24 ustalonych parametrów.

Analizatory, w celu podsumowania komórek i charakterystyki takich komórek, wykorzystują metodę impedancji (Coulter), a także wykorzystują cytometrię przepływową. Zastosowanie cytofluometrii przepływowej w hematologii pomaga określić stopień patologicznej różnicy i heterogeniczności populacji komórek. Technika Cultera polega na pomiarze elektrooporności, który pojawia się, gdy składniki krwi przechodzą przez otwór o małej średnicy.

Wyniki średniej zawartości czerwonych krwinek, ich średnie stężenie, a także wielkość mcv we krwi (średnia liczba czerwonych krwinek) są ze sobą powiązane. Są one analizowane w sposób kompleksowy, co daje ocenę stanu całego układu krążenia, a także pomaga w identyfikacji naruszeń funkcji i struktury krwi.

Badania nad MCh (meancorpuscularhemoglobin) na analizatorze hematologicznym zapewnia bardziej poprawnej odpowiedzi niż wynikiem kolorze krwi, który został użyty poprzednio, i nie daje dokładne informacje na temat syntezy hemoglobiny.

Eliminuje czynnik ludzki - błąd mechaniczny, a także skraca czas przejścia testu, minimalizując koszty odczynników.

Aby przejść takie studia, potrzebujesz mniej substancji testowej, czyli krwi. Jednak analizatory hematologiczne nie będą w stanie prawidłowo sortować i podsumowywać niedojrzałych postaci granulocytów, liczyć niedojrzałe komórki, zdiagnozować nieoczekiwanego wyniku, wykluczyć użycie mikroskopu i rozmazu krwi do dokładności analizy.

Zmniejszona wydajność

W chorobach, które wywołują niewłaściwą reakcję w syntezie hemoglobiny, w ostatniej turze, gdy wszystkie inne reakcje funkcjonalne organizmu zostały już wyczerpane, wartości mchc maleją. Od objętości komórek przybliżone stężenie hemoglobiny nie zależy od kiedykolwiek. Dlatego ten parametr służy jako wskaźnik dla wszystkich patologii syntezy hemoglobiny. Badanie krwi mchc i mch pomaga znaleźć rodzaj anemii.

Mch morfologia jest rejestrowana w pikogramach (pg lub pg). Badanie krwi dla mchc i mch mieści się w zakresie 25-36 pg. Na podstawie tych wszystkich danych anemii można podzielić normochromic (Colour Index), 0,85-1,05 hypochromic (indeks koloru poniżej 0,8), a (wskaźnik barwy powyżej 1,05) hyperchromic

Powoduje, że badanie krwi dla mchc i mch jest obniżone:

  • niedokrwistość megaloblastyczna - w erytrocytach objętość jest większa niż nasycenie hemoglobiną;
  • hemoglobinopatia - patologia syntezy hemoglobiny;
  • wysokie stężenie osmotycznych glukozy i związków sodu w osoczu;
  • talasemia jest chorobą genetyczną;
  • Niedokrwistość hemochromowa - występuje niedokrwistość z niedoboru żelaza, niedoczynność tarczycy...

Leczenie wszystkich rodzajów niedokrwistości, po badaniu krwi na mch i mchc, a także wyznaczanie leków i regularne monitorowanie, angażuje się tylko lekarza prowadzącego!

Normalne i odbarwione krwinki czerwone

Wysokie wartości mch i mchc

Wzmocniony kolor erytrocytów na tle zwiększonej hemoglobiny nazywany jest hyperchromią. Anemia hiperchromiczna może powodować brak kwasu foliowego i brak B12, a także sferocytozę.

Erytremia - we krwi tworzy się duża liczba erytrocytów. Podczas tej choroby skrzepliny pojawiają się w naczyniach, może powstać wrzód żołądka. Jeśli choroba rozwinie się - krążenie krwi w kończynach jest zaburzone, nogi i ręce zaczynają boleć, twarz staje się bordowa, skóra jest porysowana, oczy stają się zaognione.

Podwyższony poziom mch we krwi występuje w cukrzycy. W przypadku cukrzycy podwyższony poziom glukozy niekorzystnie wpływa na stan naczyń krwionośnych. Ich elastyczność jest tracona, a udar i zawał serca wynikają z takich patologii.

Przyczyny, gdy badanie krwi mchc i mch jest podwyższone:

  • patologia płucna lub sercowa;
  • wady serca, w tym wrodzone;
  • zapalenie nerek i nerczyca, a także guz nerki;
  • ciężkie odwodnienie.

Podczas obserwacji stwierdzono, że wzrost MCH i MCHC powodu braku witaminy B12, pokazuje, że niedokrwistość rozwija się powoli, a czerwone krwinki i patologicznie starsze, są one nieliczne i są powiększone.

Gwałtowne rozpad krwinek czerwonych występuje w wyniku niedokrwistości hemolitycznej.

Jeśli Rbc jest prawidłowe, ale tylko Hgb jest podwyższone i występują nieprawidłowości w innych wskaźnikach krwi, może to wskazywać na anemię normochromiczną. Taki niedobór żelaza we krwi może być konsekwencją przewlekłej choroby nerek, leku, choroby cytostatycznej promieniowania, raka, przewlekłego zapalenia wątroby.

Rozszyfrowania MCHC badania krwi i MCH hemoglobiny i czerwonych krwinek indeksów:

  • Hgb-mężczyźni - 129 - 169 g / l, kobiety - 119 - 149 g / l;
  • Rbc - mężczyźni - 4,1 - 4,9 ml, kobiety - 3,6 - 4,8 ml
  • mch wynosi od 25 do 36 pg;
  • mch - 31 - 38%.

Zastosowanie tych wskaźników umożliwia ocenę układu krwiotwórczego organizmu i jego stanu. Automatyczne analizatory pokazują dane z badań krwi w postaci tabel graficznych. Po otrzymaniu danych z tych analiz opracowano klarowny schemat leczenia, który zapobiega postępowi wielu chorób we wczesnych stadiach wykrywania.

Jeśli ostatnio czujesz się zmęczony i słaby, masz zmniejszoną wydajność, często masz zawroty głowy, muchy lecą na twoich oczach, mdleją - mów do lekarza pilnie, ponieważ są to oznaki niedoboru żelaza.

Kiedy niedokrwistość nie może pić herbaty, kawy, napojów energetycznych.

Daj pierwszeństwo żywności zawierającej żelazo: owoce, chleb pełnoziarnisty, fasola, czerwone mięso, wątroba, zielone warzywa, warzywa.

Prawidłowo rozszyfruj test krwi!

Każdy z nas musiał oddać krew do analizy przynajmniej raz w życiu. Dlatego każdy wie, jak przebiega ten proces. Ale są chwile, kiedy nie wszyscy wiemy, co można i czego nie można zrobić przed analizą. Kilka słów na ten temat.

Dlatego nie należy przeprowadzać badań rentgenowskich i procedur fizjologicznych przed analizą laboratoryjną. Na wskaźniki będą miały wpływ nadmierne stresy psychiczne i przyjmowanie leków w przeddzień, szczególnie dożylnie lub domięśniowo. Jeśli te proste zasady nie zostaną spełnione, wyniki mogą być błędne i prowadzić do nieprawidłowej diagnozy.

Więc spokojnie przespij się i idź do laboratorium na pusty żołądek. Nie zapomnij uspokoić się przed pobraniem krwi.

Nauka interpretacji wyników

ABC krwi nie jest tak skomplikowana. Ale dla wielu normalne wskaźniki są tajemnicą. Jak możesz je przeczytać sam? Na co powinniśmy zwracać uwagę?

Tu i teraz uporządkujemy formularze z kolumnami, w których wymienione są niektóre elementy z liczbami.

Pełna morfologia krwi

Krew zostanie pobrana z palca. Według tej analizy możliwe jest określenie chorób krwi, a także procesów zapalnych, które występują w organizmie.

  1. Wyniki wskazują litery - RBC. Są to czerwone krwinki, czyli czerwone krwinki. Są również nazywane głównymi komórkami krwi. Erytrocyty spełniają wiele funkcji, z których najważniejszym jest dostarczanie tlenu do każdego narządu i wszystkich tkanek, a także usuwanie dwutlenku węgla z organizmu. Normalna wartość czerwonych krwinek dla kobiet wynosi 3,7-4,7x10 12 / l, dla mężczyzn - 4,0-5,5x10 12 / l. Zwiększona liczba wskazuje na choroby sercowo-naczyniowe, takie jak choroby serca lub ostre zatrucia organizmu. Mniejsza liczba wskazuje na anemię. A potem lekarze natychmiast zwracają uwagę na inny wskaźnik.
  2. To jest hemoglobina - HGB - złożone białko. Jego niski poziom w rzeczywistości mówi o niedoborze żelaza - anemii. Norma dla kobiet wynosi 120-140 g / l, dla mężczyzn - 130-160 g / l. Stężenie hemoglobiny wzrasta wraz z pogrubieniem krwi, obserwowanej podczas odwodnienia, z erytremią (choroba Vaqueza). Zmniejszenie stężenia hemoglobiny jest oznaką niedokrwistości, retencji płynów w organizmie (hiperhydratacja).
  3. Hematokryt jest oznaczony przez HCT Jest to stosunek objętości krwinek (erytrocytów) do osocza krwi. Obniżenie hematokrytu obserwuje się w przypadku utraty krwi, masywnych urazów, głodu, upłynnienia krwi w wyniku dożylnej iniekcji dużych ilości płynów podczas ciąży. Podwyższony hematokryt obserwuje się przy odwodnieniu - nadmiernej utracie płynów lub niedostatecznym spożyciu, z oparzeniami, zapaleniem otrzewnej, patologią nerek. Norma dla kobiet wynosi 0,36-0,46 l / l, dla mężczyzn - 0,41-0,53 l / l, dla noworodków 0,54-0,68 l / l.
  4. RDW Jest to szerokość dystrybucji erytrocytów. Wskaźnik określa, w jaki sposób czerwone krwinki różnią się rozmiarem. W normie jest to od 11,5 do 14,5%. Jeśli krew składa się zarówno z dużych, jak i małych erytrocytów, wówczas szerokość ich dystrybucji będzie większa. Ten stan wskazuje na niedobór żelaza i inne rodzaje anemii.
  5. MCV, to znaczy, średnia objętość erytrocytów, rozróżnia różne typy niedokrwistości, aby wybrać właściwą metodę leczenia. MCV jest dość dokładnym parametrem, ale jeśli istnieje wiele erytrocytów we krwi, a nawet w zmodyfikowanej postaci, to spada jej niezawodność. Normalny MCV - 80 - 100 femtolitrów (jednostka miary). Indeks MCV określa rodzaj anemii (mikrocyta, makro-cytoplazmatyczna, normocytowa).
  6. Średnia zawartość hemoglobiny w erytrocytach lub MCH (norma 27 - 35 pikogramów) pokazuje, jaka jest bezwzględna liczba hemoglobiny w 1 czerwonej krwince. Naprawdę określa deficyt, a nie asymilację żelaza w ciele. Według tego wskaźnika niedokrwistość charakteryzuje się jako hipochromowa, normochromiczna i hiperchromiczna. Ważne jest, aby SIT koniecznie musiał być skorelowany z ICSU i MCV. Ale na podstawie wszechstronnego badania wyróżnia się anemię różnych typów.
  7. ICSU Czy średnie stężenie hemoglobiny w erytrocytach. Odzwierciedla to stopień, w jakim erytrocyt jest nasycony hemoglobiną. Norma to 310-360 g / l. Zwiększone ICSU nie może być, ponieważ nastąpi krystalizacja. Ale niższa wartość sugeruje niedokrwistość z niedoboru żelaza, talasemię (chorobę, w której zaburzona jest synteza hemoglobiny).
  8. PLT oznacza płytki krwi - komórki odpowiedzialne za krzepnięcie krwi. Norma to 150 - 400х10 9 / l. Jeśli jest ich niewiele, wówczas wzrośnie krwawienie, trwałe siniaczenie. Zwiększony ich poziom może prowadzić do ryzyka powstania zakrzepów krwi.
  9. SkrótWBC oznaczają białe krwinki, czyli białe krwinki, ochraniacze ciała. Ich norma wynosi od 4,5 do 9x10 9 / litr. Wzrost liczby leukocytów jest oznaką stanu zapalnego w organizmie, ich spadek jest oznaką słabej odporności człowieka na infekcje.
  10. Limfocyty są oznaczone LIM. Ich procent wynosi 25-35 całkowitej liczby leukocytów. Jeśli istnieje nadmiar, możemy założyć wirusowe i przewlekłe infekcje bakteryjne.
  11. Zawartość neutrofili, eozynofili, bazofili. Te komórki są również nazywane uogólnioną koncepcją - granulocytami. W celu określenia charakteru zmian zwykle bada się stosunek każdego gatunku w procentach. Norma monocytów wynosi 2-6%, eozynofile 0,5-5%, bazofile 0-1%. eozynofilów wzrasta w alergii i chorób pasożytniczych robaków jelitowych (neutrofile), - różnego rodzaju stanów zapalnych, bazofile - przewlekła białaczka szpikowa, przewlekła wrzodziejące zapalenie okrężnicy, pewne zmiany skórne.
  12. Monocyty (MON) Są niedojrzałymi komórkami. Tylko w tkankach stają się one makrofagami, czyli komórkami, które absorbują patogeny, martwe komórki i obce cząstki. Szybkość procent MON wynosi od 2 do 6. Większa monocytów oznacza proces zakaźny, czyli penetrację drobnoustrojów w ludzkim ciele i opuszczania - zmniejszenie odporności.
  13. ESR Jest wskaźnikiem szybkości sedymentacji erytrocytów, która jest niespecyficznym wskaźnikiem stanu organizmu. Jego normą dla kobiet jest 2-15 mm / h, dla mężczyzn jest to 1-10 mm / h. Wzrost wskaźnika powyżej tych wartości jest oznaką stanu zapalnego. Ponadto, ESR może wzrastać z różnymi nowotworami. Niska jego wskaźniki są niezwykle rzadkie, mówią o erytrocytozie (wiele czerwonych krwinek). W tej chorobie krew staje się lepka i gęsta i lepka od dużej liczby krwinek czerwonych, co stwarza ryzyko powstania zakrzepów krwi, zakrzepów krwi i może prowadzić do zawału serca i udaru mózgu.

Tak więc, już posiadasz wiedzę, ale nie możesz samodzielnie przepisać swojego leczenia, dostosowując wskaźniki do normy.

Należy pamiętać, że nasze ciało jest mądrym systemem. I we współpracy z doświadczonym lekarzem łatwiej będzie ustalić wszystkie jego funkcje. Lustro krwi pomoże w tym bardzo.

Oferujemy również skorzystanie z usługi - Analiza analizy on-line >>>

Wskaźniki krwi erytrocytów

Co to są indeksy erytrocytów?

Wskaźniki erytrocytów są jednym z parametrów krwi związanych z określaniem właściwości czerwonych krwinek, takich jak objętość i zawartość białka hemoglobiny w nich.

Jeśli kiedykolwiek brałeś kopię wyników badania krwi, prawdopodobnie zauważyłeś tam wartości takie jak MCV, MCH, MCHC i RDW. Są to najprawdopodobniej jeszcze niezrozumiałe dla ciebie listy i są nazywane indeksami erytrocytów. Określenie tego parametru pomoże w wykryciu anemii o różnym charakterze, a także powie o ogólnym stanie funkcji szpiku kostnego.

Istnieją dwie metody oceny wskaźników erytrocytów: względna (ilość hemoglobiny z całkowitej liczby erytrocytów w procentach) i bezwzględna.

Zatem przeanalizujmy każdy z indeksów w kolejności i określmy, kiedy wskaźnik jest normalny, a kiedy jego wartości się zmieniają i co należy zrobić w tym przypadku.

Objętość erytrocytów (MCV)

MCV (średnia wielkość objętości komórek) to wskaźnik erytrocytów, który pozwala określić średnią wartość objętości czerwonych krwinek. Obliczono dwiema metodami:

  • Dzieląc sumę objętości komórek przez całkowitą liczbę erytrocytów
  • Dzieląc hematokryt (liczba komórek na 1 mm 3) przez liczbę czerwonych krwinek.

Norma wskaźnika zmienia się w zależności od płci i wieku osoby, ale jako całość nie przekracza wartości 103 femtolitra (dalej - fL).

Indeks erytrocytów MCV dla:

  • Noworodki - 88-100 fL;
  • Maluchy od 2 tygodni - 91-112 fL;
  • Dzieci od 4 do 6 miesięcy. - 68-85 fL;
  • Dzieci od 9 do 12 miesięcy. - 71-84 fL;
  • Dzieci od 1 roku do 5 lat - 73-85 lat;
  • 5-10 lat - 75-97 fL;
  • 10-12 lat - 76-84 fL.

Po osiągnięciu dorosłości MCV wraca do normy u dorosłego i zależy od płci. Średnie wartości całkowitej objętości czerwonych krwinek dla mężczyzn i kobiet wynoszą odpowiednio 79-100 fL i 81-103 fL.

Zwiększenie tej wartości jest nazywany makrocytozę, może to oznaczać anemię, spożycie przez ludzi alkoholu i tytoniu, wątroby, jelita, szpiku kostnego, niedobór żelaza i witaminy B12, lekarstw i innych zatruć.

Obniżenie poziomu MCV nazywane jest mikrocytozą. Obserwowane z:

  • Niedokrwienia hipochromiczne i mikrocytowe (spowodowane niedoborem żelaza i witamin);
  • Nadczynność tarczycy (niewystarczająco wysoki poziom produkcji hormonów przez tarczycę);
  • Hemoglobinopatie (zaburzenia białka hemoglobiny).

W związku z tym leczenie nieprawidłowych wartości MCV i innych wskaźników erytrocytów zostanie zredukowane do identyfikacji podstawowej przyczyny. Mikrocytoza i makrocytoza nie są chorobami niezależnymi.

Cel i właściwości parametru MCH

MCH (Engl. - średnie masy hemoglobiny w krwince), - jeden z czterech wskaźników erytrocytów, co pozwala na określenie liczby hemoglobiny w szczególności erytrocytów. Jest mierzony w pg (pikogramach), wartości dla grup wiekowych i płci również się różnią.

  • W przypadku noworodków parametr ten będzie wynosił 30-37 pg, w ciągu 8 tygodni zmniejszy się do 29-34 pg, do roku średnia wartość będzie wahać się w granicach 24-30 pg. Od 1 do 5 lat norma będzie wynosić 22 - 31 pg, a następnie osiągnie uśrednione wartości 26-32 pg dla chłopców i dziewcząt.
  • U dorosłych mężczyzn i kobiet (od 18 lat) wskaźniki są w przybliżeniu równe odpowiednio 27-32 i 26-34.

Obniżenie parametru MCH występuje przy nadczynności tarczycy, hipowitaminozie, niedokrwistości, hemoglobinopatii, talasemii i innych schorzeniach. Obserwuje się to również w przypadku zatrucia substancjami chemicznymi, ołowiem. Zredukowany MCH prowadzi do ogólnego obniżenia stanu zdrowia pacjenta i spowolnienia procesów biochemicznych w organizmie.

Wzrost MCH może wskazywać na leukocytozę, niszczenie czerwonych krwinek, choroby wątroby i narządy wewnętrzne.

Na podstawie MCH istnieją 3 rodzaje anemii:

  • Normochrom (zdarza się z utratą krwi);
  • Hipochromowy (ze zmniejszeniem objętości erytrocytów);
  • Hiperchromiczny.

Współczynnik parametru MCHC

MCHC (angielski -. Średniego stężenia hemoglobiny w krwince) - kolejny wskaźnik erytrocytów charakteryzowania całkowitej zawartości hemoglobiny w każdym czerwonych krwinek. MCHC może nam powiedzieć o stanie aktywności transportowej komórki, tj. o jego zdolności dostarczania tlenu do narządów wewnętrznych. Mierzony jest w gramach na litr (g / l)

Norma MCHC nie różni się znacznie w poszczególnych grupach wiekowych, jednak nadal istnieją pewne różnice.

  • U noworodków i dzieci do 3 tygodni parametr wynosi 280-350 g / l;
  • U dzieci w wieku od 4 miesięcy do 6 miesięcy: 320-370 g / l;
  • 3-12 lat: 320-380 g / l;
  • Dla dziewcząt i kobiet od 15 lat: 320 - 360 g / l;
  • Dla chłopców i mężczyzn od 15 lat: 320 - 370 g / l.

Zmniejszony MCHC może mówić o niedokrwistości z niedoboru żelaza, talasemii i różnych hemoglobinopatiach.

Podwyższony poziom MCHC fizjologicznie niemożliwe, ponieważ wzrost poziomu hemoglobiny powyżej maksymalnej dopuszczalnej prowadzić do hemolizy (zniszczenie).

Co mówi RDW?

RDW (angielski - szerokość rozkładu czerwonych krwinek) jest jednym z indeksów erytrocytów używanych do diagnozowania różnych anemii. Określa poziom różnicy w objętości erytrocytów (anizocytoza). RDW mierzy się w% odchylenia objętości od normy lub w fL (femtolitra) - w celu określenia różnicy między wartością maksymalną i minimalną dla populacji.

W przypadku dorosłych mężczyzn i kobiet normą jest 11,5 - 14% lub 35,0-56,0 lL, u dzieci do 6 miesięcy. - 15 - 18,7%, z półrocza - 11,6 - 14,8%.

Podczas dekodowania analizy bierze się także pod uwagę MCV, co pozwala na najdokładniejsze określenie rodzaju anemii, jeśli występuje u ludzi. Sam RDW, bez określania objętości czerwonych krwinek, nic ci nie powie.

Wskaźniki opisują stan erytrocytów

Wskaźniki erytrocytów to wartości charakteryzujące ogólny stan czerwonych krwinek i ich zdolność do przenoszenia tlenu. Są one określane w zależności od zachowania białka hemoglobiny, które są integralną częścią erytrocytów. Jeśli wskaźniki nie są prawidłowe, należy odwiedzić specjalistę, aby wykluczyć rozwój niedokrwistości i innych chorób krwi.

Mcv mch mchc

DEFINICJA ANEMII. KRYTERIA DIAGNOSTYCZNE. PARAMETRY NOWOCZESNYCH ANALIZATORÓW HEMATOLOGICZNYCH, CHARAKTERYZUJĄCE CZERWONĄ KRWI.

Pod terminem "anemia"zrozumieć stan charakteryzujący się obniżeniem poziomu hemoglobiny w jednostce objętości krwi. Liczba czerwonych krwinek może również zostać obniżona.

Kryteria diagnostyczne dotyczące niedokrwistości:

- u mężczyzn RBC 100fl)

Mikrocytów (ts 1.0)

Według wskaźnika barwy wyróżnia się anemię:

niedokrwistość hemolityczna (gdy stopień destrukcji erytrocytów przewyższa tempo ich wytwarzania)

krwotok posocznicowy (w wyniku utraty krwi z powodu krwawienia lub krwotoku)

choroby nowotworowe szpiku kostnego (białaczka)

niedokrwistość spowodowana zmniejszoną produkcją erytropoetyny

niedokrwistość z niedoboru witaminy B 12

anemia lekarska (hemolityczna)

KLASYFIKACJA ANEMII ZNAJOMEMU REGENERACYJNEGO.

(pod względem liczby retikulocytów)

Hyporegenerator (na przykład aplastic)

Hiper-regeneracyjny (np. hemolityczny)

Rodzaje retikulocytów. WARTOŚĆ KLINICZNA OKREŚLANIA ILOŚCI RETYKULOCITY.

Retikulocyty są progenitorami szpiku kostnego erytrocytów. Normalna zawartość we krwi obwodowej wynosi 2-10 ‰ (0,2-1,0%).

Liczba retikulocytów odzwierciedla szybkość wytwarzania erytrocytów przez szpik kostny.

W zależności od stopnia dojrzałości wyróżnia się 5 typów retikulocytów.

Grupa I obejmuje retikulocyty mające jądro (erythronormoblasts). Granularność znajduje się w postaci gęstej korony wokół jądra.

Grupa II składa się z retikulocytów mających granulkowo-siatkową substancję w postaci cewki lub grudki.

Trzecia grupa obejmuje retikulocyty, które mają ziarnistość w postaci gęstej sieci.

W grupie IV retikulocytów substancja granulkowo-siatkowa ma postać oddzielnych pasm.

Grupa V obejmuje retikulocyty zawierające pojedyncze granulki.

W normie, zgodnie z GA Alekseev, prawie 80% retikulocytów należy do grup IV - V.

Oznaczenie liczby retikulocytów stosuje się w:

Rozpoznanie i monitorowanie hemolizy lub utraty krwi;

ujawniając naruszenie zdolności regeneracyjnej szpiku kostnego z niedoborem żelaza, witaminami witaminy B12 i innymi elementami zaangażowanymi w hematopoezę;

Monitorowanie leczenia niedokrwistości z niedoborem B12 (początek kryzysu retikulocytowego, tj. Gwałtowny wzrost liczby retikulocytów do 50-100 ‰ w 5-7 dniu leczenia);

diagnoza niedokrwistości aplastycznej;

ocena stanu erytropoezy na tle leczenia erytropoetyną;

ocena zdolności regeneracji szpiku kostnego po leczeniu cytostatycznym i przeszczepie szpiku kostnego;

kontrola dopingowa u sportowców (otrzymujących EPO - Ret> 2,4%, Ht> 47%)

ZASADY LICZENIA RETYKULOCYT. SPECYFIKACJE PRZYGOTOWYWANIA PREPARATÓW DO LICZENIA RETYKULOCYT.

Metody zliczania liczby retikulocytów

Liczenie liczby retikulocytów w wymazie po zabarwieniu ich specjalnymi barwnikami.

Obliczanie liczby retikulocytów za pomocą mikroskopii luminescencyjnej.

Automatyczne zliczanie liczby retikulocytów za pomocą analizatora hematologicznego.

W większości laboratoriów domowych, liczenie retikulocytów odbywa się w rozmazie po zabarwieniu ich specjalnymi barwnikami. Ta metoda jest prosta, ekonomiczna, nie wymaga dostępności specjalnego drogiego sprzętu i dlatego może być stosowana w każdym klinicznym laboratorium diagnostycznym.

Drugie i trzecie metody zliczania retikulocytach jest również bardzo proste, ale znacznie bardziej kosztowna z punktu widzenia ekonomicznego - wymaga drogiego sprzętu (mikroskop fluorescencyjny i analizatora krwi, przewodzący retikulocytów) i reagentów, ale tylko w niektórych laboratoriach mogą więc być stosowane.

Oznaczenie liczby retikulocytów przeprowadza się za pomocą mikroskopu specjalnie wybarwionych wymazów.

Zunifikowana metoda liczenia liczby retikulocytów po ich barwieniu diamentowym błękitem kreresylowym, azur I lub azur II bezpośrednio na szkle lub w probówce (1972).

- Zasada. Nadmierne barwienie barwnikami, odsłaniając ziarnistą substancję z retikulocytów.

- Odczynniki. Możesz użyć jednego z następujących barwników.

1.Nasyschenny krezylowy brylantowy błękit w absolutnym etanolu (do otrzymywania czystego alkoholu musi wytrzymywać 96% etanolu w kilku zmianach kalcynowanego proszku siarczanu miedzi). Do 100 ml alkoholu absolutnego weź 1,2 g farby.

2.Rastvor Azure I, zaproponowano PN Korikova: błękitnym 1 - 1 g szczawianu amonu - 0,4 g chlorku sodu o stężeniu 0,8 g, 96% alkoholu etylowego 10 ml destylowanej wody - 90 ml. Roztwór barwnika umieszczone w zamkniętej fiolce przez 2-3 dni w inkubatorze w temperaturze 37 ° C i okresowo energicznie wytrząsano. Mieszaninę następnie schładza się do temperatury pokojowej i sączy przez papierowy filtr. Roztwór jest przechowywany w naczyniu z ciemnego szkła. Gdy pojawi się osad, farbę należy ponownie przefiltrować.

3. Lazurowy roztwór II o następującym składzie: azur II 1 g, cytrynian sodu 5 g, chlorek sodu, 0,4 g, woda destylowana 45 ml. Roztwór pozostawia się w termostacie w 37 ° C na 2 dni, mieszając od czasu do czasu. Aby przyspieszyć rozpuszczanie farby można ogrzewać na małym ogniu przez 15-20 minut, bez doprowadzania do wrzenia. Ochłodzić do temperatury pokojowej i przefiltrować). Przechowywać w misce z ciemnego szkła.

- Specjalne wyposażenie. Mikroskop.

Kolorowanie na szkle.

Dobrze umyte i pozbawione tłuszczu szklane szkiełko jest ogrzewane nad płomieniem palnika. Pręt szkło nakłada się na szkło spadek jednego z barwników rozmaz tuszu polerowanego szkła. Oznacz stronę szkła, która jest pomazana farbą, szkłem. W tej postaci szkło można przechowywać do wykorzystania w przyszłości i przechowywać w suchym ciemnym miejscu. Kropla krwi jest stosowany do tuszu rozmazu wytwarza się z niej cienki rozmazu i natychmiast umieszcza się w wilgotnej komorze przez 3-4 minut (można użyć szalce Petriego o krawędzie ułożone rolek nasączone wata lub bibuła filtracyjna). Następnie waciki są suszone w powietrzu.

W tak przygotowanych rozmazach krwinki czerwone są zabarwione na żółto-zielonkawe, a substancja ziarnista jest niebieska.

Zabarwienie w probówce.

Metoda 1: przygotowania przed użyciem in vitro w roztworze roboczym krezylowy brylantowy błękit, na podstawie spadku 1% roztworu szczawianu potasu 4 krople roztworu barwnika 1. Farba dodano 0,04 ml krwi (dwa pipety do kreski 0,02). Mieszaninę dokładnie, ale delikatnie wymieszano i pozostawiono na 30 minut. Wymieszaj i przygotuj cienkie pociągnięcia pędzla.

Metoda 2: 0,05 ml roztworu farby 3 i 0,2 ml krwi umieszcza się w probówce. Mieszaninę dokładnie wymieszano i pozostawiono na 20-30 minut. Wymieszaj i przygotuj cienkie pociągnięcia pędzla.

Metoda 3: wlać 0,3-0,5 ml roztworu farby 2 i 5-6 kropli krwi do probówki za pomocą pipety z aparatu Panchenkova. Rurkę przykrywa się gumowym korkiem, mieszaninę ostrożnie, ale delikatnie miesza się i pozostawia na 1-2 godziny (retikulocyty są lepiej zabarwione po 2-3 godzinach ekspozycji). Wymieszaj i przygotuj cienkie pociągnięcia pędzla.

W rozmazach erytrocyty są zabarwione na żółto-zielonkawe, substancja ziarnista jest niebieska lub niebiesko-fioletowa.

Przygotowane za pomocą jednej z powyższych metod, rozmazy są mikroskopijne z celem immersji. Konieczne jest zliczenie nie mniej niż 1000 erytrocytów i odnotowanie wśród nich liczby erytrocytów zawierających substancję ziarnisto-włóknistą. Praktycznie dla większej dokładności użyj specjalnego okularu, w którym możesz zmniejszyć pole widzenia do wymaganego rozmiaru. Przy równomiernych cienkich rozmazach, w których erytrocyty są ułożone w jednym rzędzie, wybiera się pole widzenia, w którym znajduje się na przykład 50 czerwonych krwinek, a następnie oblicza się 20 takich pól widzenia. W przypadku braku gotowego okularu, można go łatwo przygotować, dla którego odkręca się okular 10X, wkręca się w niego kawałek papieru z małym kwadratowym wycięciem i przykręca. Liczba zliczonych retikulocytów jest wyrażana przez 1000 lub 100 czerwonych krwinek.

Obliczanie liczby retikulocytów za pomocą mikroskopii luminescencyjnej.

- Zasada. Wykorzystanie zdolności substancji retikulocytów do fluorescencji po leczeniu akrydyną pomarańczową.

1. Roztwór pomarańczy akrydynowej na izotonicznym roztworze chlorku sodu o stężeniu 1: 5000. Do przygotowania roztworu izotonicznego zaleca się stosowanie wody destylowanej o pH 5,8-6,8, roztwór akrydyny w kolorze pomarańczowym musi być świeży; przechowywać go w szczelnej szklanej butelce nie dłużej niż 3-5 dni w ciemnej butelce.

2. Olej immersyjny nie mieszający się z olejem. Można stosować afluol lub zwykły olej immersyjny z fluorescencją wygaszoną nitrobenzenem (0,3 ml nitrobenzenu na 1 ml oleju). Yu. N. Zubzhitsky jako bezrefleksyjny olej sugeruje stosowanie anizolu destylowanego. Specjalne wyposażenie. Mikroskop ultrafioletowy MUF-3M lub luminescencyjny.

- Przebieg definicji. Krew miesza się z pomarańczą akrynową w probówce lub mieszalniku w proporcji 1 część krwi i 10 części farby (mieszaninę można przechowywać nie dłużej niż 5 godzin). Mieszaninę mieszano przez 2 minuty, kroplę mieszaniny naniesiono na szkiełko i przykryto szkiełkiem nakrywkowym. Mikroskopia z zastosowaniem filtra światła ZhS-17. W preparacie erytrocyty nie są fluorescencyjne, ale w retikulocytach substancja ziarnisto-włóknista świeci jasnoczerwonym. Zaobserwowano, że we krwi stabilizowanej za pomocą heparyny lub cytrynianu sodu nie obserwuje się fluorescencji retikulocytów. Metoda jest prosta i wymaga niewiele czasu; dzięki jasnemu blaskowi łatwo można policzyć retikulocyty. Normalne wartości. U osób zdrowych liczba retikulocytów wynosi 2-12 ppm lub 0,2-1,2%.

Liczba retykulocytów we krwi odzwierciedla właściwości regeneracji szpiku kostnego i jego ocena jest szeroko stosowany w różnych niedokrwistości (patrz. Tab. 24). Zwiększenie retpkulotsitov ilość obserwowano po krwotoku, przy anemii hemolitycznej, zwłaszcza w czasie kryzysu (liczba retikulocytów może być 20 -30%), jak również w trakcie leczenia Biermera niedokrwistość Addisona witamina B12 (kryzysowej retikulotsitarny - Podnoszenie liczby retikulocytów 4-8 dni leczenie). Zmniejszenie liczby retikulocytów jest charakterystyczna niedorozwojem niedokrwistość, niedokrwistość Addisona-Birmera charakterze powtarzającym się. Określenie liczby retikulocytów mogą być stosowane w celu określenia wytwarzania erytropoezy i obliczania życia krwinek czerwonych okresie.

GŁÓWNE KROKI WYMIANY ŻELAZA (TRANSPORT I DEPOSITION).

Transport białka (-1-globulina), glikoproteiny,

Przenosi Fe i GIT do erytrocytów i do magazynów tkanek (wątroba itp.).

Normalny poziom: 2,6-0,05 g / l.

Nasycenie transferyny żelazem: 30-75%.

Wchodzi on do komórki przez endocytozę: przechwyt przez komórkę kompleksu Fe-transferyny.

Depozyt żelaza: ferrytyna i hemosyderyna

(500 kDa, zawiera 15-20% całkowitego Fe)

Białko wewnątrzkomórkowe jest wskaźnikiem wielkości zapasów żelaza: krótkotrwałego i długotrwałego osadzania się Fe 2+ w tkankach.

Wskaźnik stopnia reakcji ostrej fazy i procesów destrukcyjnych: zwiększona produkcja ferrytyny (infekcja, kompleksy immunologiczne, nowotwory).

Główne źródłaferrytyna w surowicy:

1. Monocyty krwi

2. Komórki Kupffera w wątrobie

3. Makrofagi śledziony.

Żelazo jest skład hemoglobiny (w hemie znajduje się w cząsteczce), które wykonuje podstawową funkcję spojenia i dostarczanie tlenu do komórek organizmu ludzkiego. Dlatego żelazo jest niezbędne do syntezy i funkcjonowania hemoglobiny. Całkowita zawartość żelaza w organizmie „standardowego” człowieka wynosi około 4,2 g kopii żelaza są przechowywane głównie w wątrobie, śledzionie i szpiku kostnym, który jest przechowywany w białka ferrytyny i hemosyderyna. Część ferrytyny obecne w osoczu, a jego stężenie jest wiarygodnym wskaźnikiem zapasów żelaza w organizmie. Całkowita zawartość żelaza w organizmie człowieka, część hemoglobiny wynosi 3000 mg mioglobiny w kompozycji zawiera około 125 mg, wątroby zawiera około 700 mg, korzystnie reprezentowany przez ferrytyny.

Od 3 do 4 mg (0,1% całkowitej ilości żelaza) krąży w osoczu krwi i połączeniu z transferyną białek transportowych.

Żelazo pełni swoją funkcję biologiczną głównie w składzie innych biologicznie aktywnych związków (hemoglobiny, mioglobiny, enzymów zawierających żelazo), które tworzą cztery główne funkcje:

transport elektronów (cytochromów, żelazo-speroprotein).

transport i odkładanie tlenu (hemoglobina, mioglobina);

udział w tworzeniu aktywnych centrów enzymów utleniająco-redukujących (oksydazy, hydroksylazy itp.);

transport i osadzanie żelaza (transfrrn, hemosiderin, ferrytyna).

Homeostaza żelaza w ciele jest zapewniona przede wszystkim poprzez regulację jej wchłaniania w przewodzie pokarmowym w związku z ograniczoną zdolnością organizmu do izolowania tego pierwiastka.

Istnieje wyraźna odwrotna zależność pomiędzy zaopatrzeniem ciała ludzkiego w żelazo a jego wchłanianiem w przewodzie pokarmowym. Absorpcja żelaza zależy od:

dostępność żelaza i wieku;

stan przewodu żołądkowo-jelitowego;

ilość i skład chemiczny przychodzącego żelaza wraz z pożywieniem;

ilość i postacie innych składników żywności.

Dla optymalnego wchłaniania żelaza konieczne jest prawidłowe wydzielanie soku żołądkowego. Spożycie kwasu solnego ułatwia przyswajanie żelaza. kwas askorbinowy, zredukowanego żelaza i tworzy kompleksy chelatowe, poprawia dostępność i tego elementu, a także inne kwasy organiczne. Kolejnym składnikiem żywności, która poprawia wchłanianie żelaza jest czynnik białka zwierzęcego. Poprawa absorpcji żelaza prostych węglowodanów: laktoza, fruktoza, sorbitol, oraz aminokwasy, takie jak gistilin, lizyna, cysteina, tworząc z chelatów żelaza legkovsasyvaemye. Absorpcja żelaza zmniejsza napoje, takie jak kawa i herbata, których polifobowe związki mocno wiążą ten pierwiastek. Dlatego też stosuje się herbatę, aby zapobiec zwiększonej absorpcji żelaza u pacjentów z talasemią. Duży wpływ na wchłanianie żelaza ma wiele chorób. Gorzej z niedoborem żelaza, z niedokrwistością, hipowitaminozą B4 i hemochromatoea. co jest spowodowane zwiększoną erytropoezą, wyczerpaniem zapasów żelaza i niedotlenieniem.

Współczesne poglądy na wchłanianie żelaza w jelicie odgrywają kluczową rolę dwa rodzaje transferyny - śluzówki i osocze. Śluzówki transferyny wydzielane przez komórki błony śluzowej jelit, erytrocytami w świetle jelita, w którym jest on załadowany żelazem, a następnie przechodzi do enterocytów. W tej komórce transferyna jest uwalniana z żelaza, a następnie wchodzi w nowy cykl. Źródłowym transferyny śluzowej enterocytów i wątroby, z których wchodzi białko jelicie żółci. Od enterocyte transferyna śluzówkowa daje żelazo swojemu analogowi plazmowemu. Najbardziej intensywne wchłanianie żelaza występuje w proksymalnym (początkowe) i jelita cienkiego i nie krętego. transferyną żelaza w osoczu dostarcza do tkanek mających receptory specyficzne ilości żelaza do czujnika, jest wprost proporcjonalna do liczby receptorów błonowych. Największą ilość receptorów obejmują komórki szpiku kostnego, komórki układu siateczkowo wątroby i śledziony. W komórkach tych narządów żelazo uwalnia się z transferyny. Następnie transferyna plazmowa powraca do obiegu. Zwiększone wymagania żelaza komórek w trakcie ich szybki wzrost lub syntezy hemoglobiny prowadzi do indukcji (wzmocnienie), biosyntezę receptora transferyny, a wręcz przeciwnie, wraz ze wzrostem zapasów żelaza w liczbie komórek retseptoron na jej powierzchni zmniejsza się. Dorosłego ludzkiego szpiku kostnego żelaza transferyny przez specyficzne receptory aktywowane i normocytes retikulocytów i, który stosuje się do syntezy hemoglobiny. W innych tkankach transferyna dostarcza 4 razy mniej galaretki. niż w szpiku kostnym.

W ludzkim ciele żelazo jest dobrze zachowane. Po śmierci erytrocytów, które przeżyły 120 dni, żelazo wraca do rezerwy szpiku kostnego w celu tworzenia nowych czerwonych krwinek. Z powodu rozkładu hemoglobiny uwalniane jest około 21-24 mg żelaza dziennie, co jest wielokrotnie większe niż spożycie żelaza z przewodu pokarmowego (1-1,5 mg / dzień). Ponad 95% żelaza wchodzi do osocza z komórek układu siateczkowo-śródbłonkowego wątroby i śledziony, które absorbują przez fagocytozę ponad 10 12 starych czerwonych krwinek dziennie. Żelazo, które dostaje się do komórek układu siateczkowo-śródbłonkowego albo szybko wraca do obiegu w postaci ferrytyny, albo hemoglobina zdeponowana w osoczu krwi jest przechowywana w rezerwie.

Podczas rozpadu erytrocytów wiąże się swoiście z haptoglobiną, co zapobiega jej filtracji przez nerki.

Żelazo jest wydalane z organizmu głównie poprzez hamowanie błony śluzowej jelit i żółć. Jest to również utracone z włosów, paznokci, moczu i potu. Całkowita ilość żelaza uwalnianego w ten sposób wynosi 0,6-1 mg u zdrowych mężczyzn, a u kobiet w wieku rozrodczym - ponad 1,5 mg na dzień.

Normalna zbilansowana dieta zapewnia dopływ do przewodu pokarmowego około 10-15 mg żelaza dziennie. Głównymi źródłami żelaza są mięso, ryby, warzywa i zboża. Żelazo z pokarmu dla zwierząt jest trawione kilka razy lepiej niż z warzyw. Zwykle około 10% zawartego w nim żelaza jest absorbowane z moczem (1 1,5 mg na dzień), co wystarcza, aby zrekompensować dzienne straty.

Zatem, serum stężenie żelaza n zależy od przyswajania i przewodu pokarmowego, nagromadzenie w jelitach, śledzionie i szpiku kostnym, syntezy i rozkład hemoglobiny i jej utrata przez organizm.

Optymalnym warunkiem dobrego zdrowia pacjenta jest stan. przy czym zapasy żelaza w ciele są wystarczające, ale nie nadmierne.

ETIOLOGIA IDENTYFIKACJI (ANEMIA DEFICJENCJI ŻELAZA).

Niedokrwistość z niedoboru żelaza jest najczęstszą chorobą na świecie. Według WHO około 1 miliard osób jest zarejestrowanych w IDA.

Zwiększona utrata żelaza:

- utrata krwi w trakcie menstruacji, ciąża, poród, laktacja;

- utrata krwi z przewodu pokarmowego: wrzodziejące zmiany, guzy, polipy, uchyłkowatość, hemoroidy, infekcje wywołane przez robaki (ankilostomiasis);

utrata krwi w zamkniętych jamach z naruszeniem ponownego użycia żelaza: endometrioza, sideroza płucna,

Niewystarczające spożycie żelaza

Zaburzenia wchłaniania (przewlekłe zapalenie jelit, resekcja jelita cienkiego, dysbioza, lamblioza)

Czynnik pokarmowy (dieta warzywno-mleczna)

Zwiększone zapotrzebowanie na żelazo

Zwiększone zapotrzebowanie na żelazo: wczesne dzieciństwo, okres dojrzewania, ciąża, laktacja

KREW PERYFERYJNY W KOBIETACH.

Obraz krwi obwodowej w IDA

liczba erytrocytów w fazie regeneratora zwykle mieści się w granicach normy, w stadium hipogeneratora jest zmniejszana;

 MNS (poniżej 27 pg) - hypochromia (łyżeczka 12 / l

Utajony (ukryty) niedobór żelaza

Zespół Sideropenic: gwałtowny ubytek, suche i łamliwe włosy, wczesnego siwe włosy, spłaszczone paznokcie, ich kruchość, pęknięcia poprzeczne bruzdy, suchość skóry, nadmierne rogowacenie, bolesne niewyleczone pęknięcia w kącikach ust, na język, na palcach rąk i nóg, obcasy, perwersji smaku i preferencje zapachowe, częste infekcje, powiększone migdałki, trudności z przełykaniem, osłabienie mięśni, osłabienie zwieraczy (uryny kaszlowi, śmiech)

Laboratoryjne wskaźniki niedoboru żelaza utajonego:

Hb, RBC, MCV, MCH, MCHC, RDW - NORM,

ŻELAZA POWIERZCHNIOWEGO - ZMNIEJSZONE LUB NORMALNE

Rozpuszczalne receptory dla transferyny - -zwiększone

W rzeczywistości niedokrwistość z niedoboru żelaza

Zespół anemiczny: osłabienie, zawroty głowy, kołatanie serca, duszność, omdlenia

Rozwój zespołów sideropenicznych

WSKAŹNIKI LABORATORYJNE W TRUDNOŚCI WYMIANY ŻELAZA.