Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego (cholelithiasis)

Leczenie

Przewlekłe nekalkulezny (bez kamieni) zapalenie pęcherzyka żółciowego - choroba, która charakteryzuje się przewlekłym zapaleniem pęcherzyka żółciowego, i mogą towarzyszyć naruszania jego funkcji żółciowego. Kamienie nie powstają w tym samym czasie.

  • Co trzeba wiedzieć o przewlekłym nieklimatycznym zapaleniu pęcherzyka żółciowego?

Główne objawy przewlekłego nekalkuleznogo (acalculous) pęcherzyka żółciowego jest ból w prawym górnym kwadrancie, bóle charakter (mogą trwać przez wiele godzin, dni, tygodni, czasami), zadatki (promieniowanie) w prawej okolicy lędźwiowej, prawe ramię, prawe ramię. Ponadto pacjenci mogą skarżyć się na nudności, pobudzenia, gorzki smak w jamie ustnej. Gdy choroba się pogarsza, temperatura ciała wzrasta.

Rozpoznanie choroby opiera się na skargach pacjentów, z uwagi na ich badanie; wyniki takich metod badania, jak ogólne badanie krwi, dwunastnicy, badania rentgenowskie, ultrasonografia i scyntygrafia pęcherzyka żółciowego.

Częstość występowania przewlekłego nielicytowego (bez kamieni) zapalenia pęcherzyka żółciowego wynosi (6-7): 1000 populacji.

Kobiety są 3-4 razy bardziej chore niż mężczyźni.

Czynniki przyczyniające się do rozwoju przewlekłego nielicytowego (bez kamieni) zapalenia pęcherzyka żółciowego obejmują:

  • Cholestazę (wynik naruszenia struktury pęcherzyka żółciowego, zmniejszając sygnał pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych, siedzący tryb życia, pominięcie brzucha, ciąża, rzadkie, ale ciężkie posiłkach).
  • Zaburzenia funkcji motorycznej (pęcherzykowej) pęcherzyka żółciowego (dyskineza hipotoniczno-hipokinetyczna).
  • Choroby pasożytnicze (lamblioza, przywr, amebiaza, glistnica).
  • Zaburzenia endokrynologiczne (otyłość, zaburzenia czynności menstruacyjnych).

Na początku choroby zaburzona jest funkcja motoryczna (pęcherzowa) pęcherzyka żółciowego. Później infekcja się łączy. Jego patogenami są różne patogeny (escherichia, paciorkowce, gronkowce, Pseudomonas aeruginosa, enterokoki).

Powstaje przewlekły, powolny proces zapalny, który może być zlokalizowany nie tylko w pęcherzyku żółciowym, ale także w drogach żółciowych. W miarę postępu stanu zapalnego pęcherzyk żółciowy stopniowo traci swoje funkcje, odpływ żółci zostaje przerwany.

Następnie są zmiany kształtu (deformację) pęcherzyka żółciowego, w niektórych przypadkach uformowane przywieranie do sąsiednich organów (np jelita).

Choroba utrzymuje się przez długi czas, z okresami zaostrzeń i remisji.

Główne objawy przewlekłego nekalkuleznogo (acalculous) pęcherzyka żółciowego jest ból w prawym górnym kwadrancie, bóle charakter (mogą trwać przez wiele godzin, dni, czasem tygodni), prawo klaskać w okolicy lędźwiowej, prawe ramię, prawe ramię. Charakterystyczne dla pojawienia się lub nasilenia bólu po spożyciu tłustych i smażonych potraw, jaj, zimnych i gazowanych napojów, wina, piwa, gorących przekąsek. Ponadto pacjenci odczuwają mdłości, erupcje, gorzki smak w jamie ustnej. Jeśli choroba się pogorszy, temperatura ciała może wzrosnąć. Te objawy są typowe dla typowej postaci choroby.

W niektórych przypadkach zdiagnozowano atypowe warianty przewlekłego nieładowego (bez kamieni) zapalenia pęcherzyka żółciowego. Mogą pokazać długi, tępy ból w sercu (co nastąpi po obfitym posiłku, często w pozycji leżącej), zgaga, zaburzenia połykania (utrudnienie połykania), wzdęcia, skłonność do zaparć.

  • Powikłania przewlekłego nieklinicznego zapalenia pęcherzyka żółciowego

Przewlekłe nieklimatyczne zapalenie pęcherzyka żółciowego może prowadzić do powikłań, takich jak przewlekłe zapalenie dróg żółciowych, zapalenie wątroby (reaktywne); kamica żółciowa, perforacja ściany pęcherzyka żółciowego, ropniak pęcherzyka żółciowego.

Główną dolegliwością pacjentów są długie, obolałe bóle w prawym podżebrzu, z prawą częścią lędźwiową, prawe ramię barku, prawe ramię. Ponadto pacjenci mogą skarżyć się na nudności, pobudzenia, gorzki smak w jamie ustnej. Gdy choroba się pogarsza, temperatura ciała wzrasta. Dlatego gdy pojawią się te objawy, należy zwrócić się o pomoc lekarską.

Rozpoznanie choroby opiera się na skargach pacjentów, z uwagi na ich badanie; wyniki takich metod badania, jak ogólne badanie krwi, dwunastnicy, badania rentgenowskie, ultrasonografia i scyntygrafia pęcherzyka żółciowego.

Konieczne jest poznanie czynników, które mogą przyczynić się do rozwoju choroby, a mianowicie: zastój żółci, upośledzona funkcja motoryczna (pęcherzykowa) pęcherzyka żółciowego; choroby pasożytnicze (lamblioza, przywr, amebiaza, glistnica); zaburzenia endokrynologiczne (otyłość, zaburzenia czynności menstruacyjnych).

Zastój żółci może być wynikiem różnych zaburzeń struktury pęcherzyka żółciowego (zagięcia, banery), a w konsekwencji siedzący tryb życia, pominięcie brzucha, ciąża, rzadkie, ale ciężkie posiłki.

Ważne jest również wyjaśnienie natury bólu, aby ustalić jego lokalizację. W większości przypadków pacjenci mogą znaleźć wargowy język, z odciskami zębów na krawędziach, co wskazuje na stagnację w pęcherzyku żółciowym. Ponadto, istnieje wiele cech (na przykład, objawy, Murphy Musso Chauffard), które umożliwiają lekarzowi pacjenta podczas kontroli z wysokim prawdopodobieństwem nekalkulezny diagnozowania przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego.

  • Laboratoryjne metody diagnostyczne

  • Ogólny test krwi.

Na ogół badania krwi w niektórych przypadkach (z zaostrzeniem) mogą zwiększać liczbę leukocytów i ESR. Poza zaostrzeniami te zmiany nie są wykrywane.

  • Biochemiczne badanie krwi.

    Może zwiększyć wskaźników funkcji wątroby (aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy asparaginianowej, fosfatazy alkalicznej, gammaglutamiltranspeptidaza).

    • Brzmienie dwunastnicy.

    W toku tego badania można wykryć naruszenia funkcji motorycznej (pęcherzykowej) pęcherzyka żółciowego. W niektórych przypadkach zasiewanie żółci może pomóc w ustaleniu rodzaju patogenu, który spowodował proces zapalny w pęcherzyku żółciowym.

    • W przewlekłym nielicytowym (bez kamienia) zapaleniu pęcherzyka żółciowego podczas zaostrzenia całkowita ilość kwasów żółciowych w pęcherzyku żółciowym jest zmniejszona do 70%. U większości pacjentów obserwuje się zmniejszenie stężenia taurokoniugatów, zwiększenie stężenia kwasu litocholowego.
    • Charakterystyczną cechą zaostrzeń choroby jest zwiększenie zawartości białka w żółci. Poza zaostrzeniem poziom białka w żółci może zmniejszyć się 1,3-krotnie.
    • U pacjentów z przewlekłym nielicytowym (bez kamieni) zapaleniem pęcherzyka żółciowego w żółci, zwiększa się parametry bilirubiny (2-3 razy) i stężenie wolnych aminokwasów.
    • W przypadku przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego, w pęcherzyku żółciowym określa się kryształy cholesterolu.
  • Cholekografia jamy ustnej.

    Cholekografia jamy ustnej pomaga określić stan funkcji motorycznych (motorycznych) i koncentracyjnych pęcherzyka żółciowego, a także jego kształt i lokalizację. Obecnie badanie to jest rzadko używane.

  • Dożylna choleografia.

    Wyniki z cholestafiny dożylnej są bardziej pouczające niż cholecystografia ustna.

    W przypadku ciężkiej przewlekłej nekalkuleznogo (acalculous), zapalenie pęcherzyka żółciowego cholegraphy cień może być pominięty. Podczas zaostrzenia choroby odnotowano wydłużenie okresu opróżniania pęcherzyka żółciowego, osłabienie tempa i siły zmniejszenia jego ścianek; zmniejsza się objętość pozostałej żółci w pęcherzu moczowym. Na zewnątrz zaostrzenia funkcja motoryczna pęcherzyka żółciowego zbliża się do normy.

  • Arteriografia (celiakografia).

    Na zdjęciach widać tętnicę pęcherza moczowego. Ściany pęcherzyka żółciowego są pogrubione (ponad 2-3 mm). Można wykryć proliferację sieci naczyniowej w ścianach dwunastnicy i piątym segmencie wątroby.

  • Ultradźwięki dróg żółciowych.

    Badanie ultrasonograficzne jest jedną z informatywnych metod ujawniania patologii pęcherzyka żółciowego, aw szczególności diagnozowania przewlekłego nielicytowego (bez kamieni) zapalenia pęcherzyka żółciowego.

    W przewlekłym nielicytowym (kamforkowym) zapaleniu pęcherzyka żółciowego rozmiar pęcherzyka żółciowego może być tak powiększony, jak normalny, a nawet zredukowany. Jednym z głównych objawów ultrasonograficznych przewlekłego nielicytowego (bez kamieni) zapalenia pęcherzyka żółciowego jest pogrubienie jego ścian (ponad 3 mm). W większości przypadków kurczliwość pęcherzyka żółciowego jest zmniejszona.

  • Scyntygrafia pęcherzyka żółciowego.

    Przewlekłe nieklimatyczne zapalenie pęcherzyka żółciowego charakteryzuje się szybkim wydalaniem produktu radiofarmaceutycznego przez drogi żółciowe. Cień woreczka żółciowego na zdjęciach nie jest wizualizowany.

  • W większości przypadków leczenie choroby jest zachowawcze. Schemat leczenia może być inny w okresie zaostrzenia choroby i poza zaostrzeniem.

    • Leczenie podczas zaostrzenia choroby

    • Leki rozkurczające.

    Można przepisać leki przeciwskurczowe - leki, które eliminują skurcz pęcherzyka żółciowego, zatrzymać ból: atropina, platifillin (Platifillina g / t rr).

    Silny ból może być również stosowany metamizol sodu (Analgin) drotaweryna Nospanum (domięśniowo lub dożylnie), papaweryna (chlorowodorek Papaweryna) podskórnie.

  • Preparaty antybakteryjne.

    Przeciwbakteryjne przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego nekalkuleznogo przyporządkowana tylko w przypadku ciężkiego ostrego, który wskazywałby na takie cechy jak ból długoterminowej podwyższonych testów liczbę krwinek białych we krwi, obecność ultradźwięków zmiany charakterystyczne dla nasilenia procesu patologicznego w pęcherzyku żółciowym. W tych przypadkach, leczenie rozpoczyna się od podania (domięśniowo lub dożylnie), antybiotyki o szerokim spektrum działania: (. Claforan, cefotaksym por.d / in) cefazolinę cefazolina (sól sodowa) i cefotaksym.

    W mniej ostre zaostrzenia może być spożywana antybiotyków (klarytromycyna (Fromilid, klarytromycyna, Weert), erytromycyna (Erythromycin), cyprofloksacyna (Tsiprobay, tsiprinol) ampicylinę (trihydrat ampicyliny).

    Przebieg leczenia tymi lekami wynosi 8-10 dni.

  • Terapia detoksykacyjna.

    W przypadku ciężkiego zatrucia zaleca się podanie dożylne Hemodyzy (3-4 napary dziennie).

  • Preparaty enzymatyczne.

    Aby przywrócić trawienie, preparaty enzymatyczne, takie jak Festal, Fort Mezim, Pancitrat, Creon są przepisywane przez 2-3 tygodnie.

  • Preparaty choleckie.

    Choleretyki obejmują leki zwiększające tworzenie żółci: lyobil, Allochol, Holenzyme, Chagolol, Holosas, Hepatosan, Tyqveol, Oxafenamide.

    Leki te stosuje się ostrożnie, aby nie powodować bólu.

  • Leki cholecystokinetyczne.

    Cholecystokinetics obejmują leki, które promują uwalnianie żółci, stymulując skurcz pęcherzyka żółciowego. Cholecystokinetics (w połączeniu z cholagogue) są zalecane dla pacjentów z obniżoną funkcją motoryczną pęcherzyka żółciowego.

    Używany rokitnik, słonecznik lub oliwa z oliwek, ksylitol, sorbitol, siarczan magnezu (siarczan magnezu por.oral.).

  • Fitoterapia.

    Podczas rozdrażnienia pokazano odbiór bulionów z następujących ziół: mięty pieprzowej, waleriany lekarskiej, rumianku, mleczu leczniczego, kwiatów nagietka.

  • Po eliminacji bólu i zapalenia ustąpiły pacjentów z przewlekłym zapaleniem pęcherzyka nie kamicy (w zmniejszonej perystaltyki pęcherzyku żółciowym) może ślepego tyubazh ksylitol, sorbitol, 30% roztworu siarczanu magnezu lub wody mineralnej.

    Tubki zaleca się przeprowadzać z częstotliwością 1 raz w tygodniu, w ilości 6-8 zabiegów na kurs. Technika przeprowadzania toububsthey jest następująca: proszek magnezji w ilości deseru lub łyżka stołowa z wieczorem rozcieńczona w szklance gorącej wody. Rano, na pusty żołądek, roztwór musi być pijany. Następnie pacjent powinien położyć się na łóżku po prawej stronie, z ciepłą, ale nie gorącą butelką z gorącą wodą na wątrobę, i pozostać w tej pozycji przez 1-1,5 godziny.

    Poza zaostrzeń zaleca się odwary z następujących ziół: krwawnik pospolity, ptasie mleczko, wrotycz pospolity, kruszyna, nago lukrecja.

    Pacjentom przedstawiono leczenie sanatoryjne (Essentuki, Zheleznovodsk, Pyatigorsk, Truskavets). Więcej: Leczenie wodą mineralną.

    Podobnie jak w okresach zaostrzeń choroby, jak i poza zaostrzeniami, pacjenci muszą przestrzegać pewnych zasad dotyczących diety i składu diety.

    Posiłki powinny być częste (4-6 razy dziennie) oraz ułamkowe i (małe porcje), co przyczynia się do regularnego opróżniania pęcherzyka żółciowego.

    Z diety należy wykluczyć tłuszcz, f (więcej) aren, pikantne jedzenie, napoje gazowane, wino, piwo, żółtka, orzechy, babeczki, dania na zimno, śmietanę, surowe warzywa i owoce.

    Podczas zaostrzenia należy spożywać świeżo przygotowane potrawy w ciepłej formie. Naczynia mogą być gotowane na parze, pieczone lub gotowane.

    Na zewnątrz rozdrażnienia zaleca się warzywa (marchew, buraki, arbuz, melon, rodzynki, suszone śliwki, suszone morele). Pomagają przywrócić funkcję pęcherzyka żółciowego i wyeliminować zaparcia.

    Zasady frakcyjnego odżywiania terapeutycznego powinny być przestrzegane przez pacjentów przez długi czas, przez lata. Więcej: Żywienie terapeutyczne w chorobach wątroby i dróg żółciowych.

    Posiłki powinny być regularne (co 3-4 godziny); a całkowita objętość wypitej cieczy w ciągu dnia powinna wynosić co najmniej 1,5 litra. Konieczne jest wyłączenie pokarmów bogatych w tłuszcze i węglowodany. Ważne jest, aby przyjmowanie pokarmu odbywało się w tym samym czasie w ciągu dnia. Zaleca się unikać nocnego objadania się i picia alkoholu.

    Konieczne jest także znormalizowanie masy ciała, utrzymanie odpowiedniego poziomu aktywności fizycznej; unikaj stresu; terminowo identyfikować i leczyć choroby pasożytnicze (lamblioza, glista).

    Pacjenci z przewlekłym niewydolnym zapaleniem pęcherzyka żółciowego powinni zostać zapisani do lekarza z gastroenterologiem lub terapeutą. Kontrola jest przeprowadzana 2 razy w roku.

    Praca nie powinna wiązać się z wysokim stresem fizycznym, wibracjami.

    Russian Volcano - 100%, teraz Fortune gra dla ciebie!

    Leki stosowane w leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego

    Definicja zapalenia pęcherzyka żółciowego

    Zapalenie pęcherzyka żółciowego może przebiegać jako proces ostry lub przewlekły, obfitujący lub bezdętkowy. Niekalkulowane przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego jest miejscowym stanem zapalnym ścian pęcherza, któremu towarzyszą dysfunkcje dróg żółciowych i upośledzone właściwości żółci. Większość gastroenterologów uważa, że ​​przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego jest głównym etapem rozwoju kamicy żółciowej u pacjentów.

    Mechanizm występowania zapalenia pęcherzyka żółciowego

    Istotną rolę w powstawaniu przewlekłych infekcji odgrywa nekalkuleznogo żółciowego, implanty dróg żółciowych we krwi pacjenta i limfy od wszelkich zmian przewlekłych, takich jak zapalenia jajników, zapalenie zatok, zapalenie migdałków, ale decydującą rolę w występowaniu zapalenia ściance pęcherzyka jest uczulenie i zmniejszenia immunoreaktywności organizmu. Oddziaływanie tych czynników powoduje, że obecność objawów klinicznych zapalenia pęcherzyka żółciowego, takie jak ból, zaburzenia połykania, biegunka lub zaparcia, przemijające żółknięcia twardówki i skóry, gorączka, osłabienie i leukocytoza, wzrost OB.

    Taktyka zarządzania pacjentem

    Pacjenci z ostrym zapaleniem pęcherzyka żółciowego i zaostrzeniem przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego, któremu towarzyszą ciężkie objawy zatrucia, są hospitalizowani. Wraz z pierwszym zespołem bólowym, któremu towarzyszy żółtaczka mechaniczna, a także groźbą komplikacji spowodowanych zniszczeniem, pacjentów należy skierować do szpitala chirurgicznego.

    Przy umiarkowanym zaostrzeniu przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego stosuje się leczenie ambulatoryjne. W takim przypadku pacjent musi przestrzegać diety, stosować się do odpoczynku w łóżku i odpoczynku psycho-emocjonalnego, brać leki. Niż do leczenia zaostrzeń - lekarz rozwiązuje po przeglądzie i kontroli.

    Leczenie farmakologiczne zaostrzenia przewlekłego nielicytowego zapalenia pęcherzyka żółciowego obejmuje walkę z zespołem bólowym i leczenie przeciwzapalne - przeciwbakteryjne lub przeciwpasożytnicze. W przypadku ciężkiego zapalenia pęcherzyka żółciowego, leki o działaniu litolitycznym są ze sobą połączone.

    Środki antybakteryjne

    Obecność zakażenia bakteryjnego w pęcherzyku żółciowym z zapaleniem pęcherzyka żółciowego wymaga stosowania antybiotykoterapii. Najbardziej ważne klinicznie są:

    Ale może lepiej jest traktować nie konsekwencję, ale powód? Polecamy lekturę historii Olgi Kirovtseva, jak leczyła żołądek. Przeczytaj artykuł >>

    • Fluorochinolony (Abaktal, tarivid, TSifran) - wysokim stężeniu antybiotyków żółciowych skuteczny w leczeniu szerokiego zakresu patogenów rozsądnie wyznaczony w ciężkich przypadkach zapalenia pęcherzyka żółciowego.
    • Makrolidy (erytromycyna i azytromycyna, roksytromycyna i klarytromycyna, midekamycyna) - tworzą wysokie stężenie w żółci, ale działają głównie przeciwko flory gram-dodatniej.
    • Semisyntetyczne tetracykliny (Doxacyclin i Metacyclin) są skuteczne bakteriostatycznie zarówno w przypadku bakterii Gram-ujemnych, jak i Gram-dodatnich.
    • Półsyntetyczne penicyliny (ampicylina i oksacylina, Ampiox) - tworzą wystarczającą koncentrację w żółci, nawet w przypadku cholestazy, ale nie są tak szeroko aktywne przeciwko patogennej mikroflory.
    • Cefalosporyny wszystkich pokoleń (Longacef, Fortum, Mandol, Keflin) - charakteryzują się szerokim zakresem efektów bakteriostatycznych.

    Leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego lekami o działaniu przeciwbakteryjnym oznacza preferencję do doustnego podawania leków. Tabletki antybiotyków są przepisywane w średnich dawkach terapeutycznych przez tydzień. Po przeanalizowaniu wyników siewu żółci na chorobotwórczej mikroflory i jej wrażliwości na antybiotyki przeprowadza się korektę antybiotykoterapii. Gdy wykrycie mikroflory niewrażliwej na antybiotyki jest zmuszone przejść na terapię:

    • Ko-trimaksosol, na przykład, Biseptolum lub Bactrim, chociaż są one mniej skuteczne i bardziej hepatotoksyczne niż antybiotyki;
    • pochodne nitrofuranu (i furazolidonu furadonin), posiadające aktywność hamującą w stosunku do całego spektrum patogenów, w tym przeciwko Giardia i tworzyć duże stężenie chemioterapeutycznego żółciowych.

    Leki rozkurczające

    Spasmolityki są przepisywane do wyrównania zespołu bólowego w zapaleniu pęcherzyka żółciowego tylko w hiperdynamice dróg żółciowych. Istnieje kilka grup dopuszczalnych przeciwskurczowych:

    • Bezpośrednie działanie (drotaverin, papaweryna) - są dość skuteczne w zapaleniu pęcherzyka żółciowego, ale mają całkowity efekt relaksacyjny, w tym na naczyniach.
    • M-holinoblokatory, selektywne i nieselektywne (Metasin, Platifillin) - ich zastosowanie w leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego jest ograniczone przez połączenie niskiej skuteczności i masy skutków ubocznych.
    • Blokery kanalików sodowych i wapniowych (Duspatalin i Dicetel) - selektywnie rozluźniają tylko mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, nie wywierając niekorzystnego działania ogólnoustrojowego.
    • Odeston - lek, który łączy efekt relaksacyjny i żółciowy, może selektywnie wpływać tylko na drogi żółciowe.

    Prokinetyki są przepisywane do wyrównania zespołu bólowego w przewlekłym zapaleniu pęcherzyka żółciowego wyłącznie w hipodynamii przewodu żółciowego i pęcherza moczowego. W takich przypadkach uzasadnione jest wyznaczenie pacjentów Motilium lub Motonium, Motilac lub Metoklopramid.

    Preparaty cholagardowe

    Leki na cholagardę są dozwolone tylko poza zaostrzeniami przewlekłego nielicytowego zapalenia pęcherzyka żółciowego. Preparaty cholagua podzielone są na choleretyki i cholekinetyki:

    Choleretyki są lekami, które stymulują produkcję i ewakuację żółci; są podzielone:

    • na środkach zawierających kwasy żółciowe i ich sole (Allochol lub Dekholin, Hologom lub Holenzim);
    • o lekach fitogennych, takich jak Chagolol i Hofitol, Livamin, Tanacehole lub Gepabene, Silimar lub Hepatofalk.

    Cholekinetics - leki, które zapewniają wydalanie żółci w jelicie, są reprezentowane przez:

    • holekinetiki że wzrost kurczliwości ściany pęcherza moczowego i zwieracza relaksacji (Oddi Olimetin, ksylitol lub siarczan magnezu, a także, sorbitol lub Holagogum Tykveol lub Rovahol);
    • holospazmolitikami, rozluźniając cały przewód żółciowy (Platifillin lub Papaverin, Duspatalin i Dicetel, Odeston).

    Terminowa, racjonalna, zgodna i metodyczna terapia niecalculous przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego z dostateczną cierpliwością lekarza i pacjenta może uratować przed zaostrzeniami i zapobiec wystąpieniu CLS.

    4 najskuteczniejsze antybiotyki w leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego (zapalenie pęcherzyka żółciowego)

    Ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego to nagła nieprawidłowość, której towarzyszą:

    • zmiany zapalne pęcherzyka żółciowego;
    • silny ból w jamie brzusznej, nasilający się w okolicy palpacyjnej prawej okolicy podżebrza;
    • gorączka i dreszcze;
    • wymioty z domieszką żółci;
    • pojawienie się laboratoryjnych markerów niespecyficznych reakcji zapalnych i oznak uszkodzenia pęcherzyka żółciowego na USG.

    Wiodącą rolę w rozwoju zapalenia nadciśnienia odtwarzania pęcherzyka żółciowego (naruszenie wypływu żółci związanego z zamknięciem kanału kamienia pęcherzyka żółciowego, śluzu, unoszony Giardia) i zakażenia żółci. Infekcja dryfu w woreczku żółciowym może być krwiogra- ficzna, limfogenna lub enterogenna.

    Podstawą lek w ostrej fazie użyje leki przeciwskurczowe (normalizacja żółciowych odpływu), antybiotyk (w celu wyeliminowania składowej zakaźnych), niesteroidowe leki przeciwzapalne (złagodzenie przebiegu reakcji zapalnych, zmniejszenie obrzęku i bólu), roztwory infuzyjne substancji krystalicznych.

    Leczenie antybiotykami w przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego jest obowiązkowe i pomaga zmniejszyć ryzyko powikłań septycznych.

    Antybiotyki w przewlekłym zapaleniu pęcherzyka żółciowego są przepisywane w okresie zaostrzenia, to znaczy podczas ostrego ataku. W fazie remisji choroby nie wykonuje się terapii przeciwbakteryjnej.

    Rodzaje zapalenia pęcherzyka żółciowego

    • ostry i przewlekły;
    • skomplikowany i nieskomplikowany;
    • kalkulacyjny i nieobliczalny.

    Przez pęcherzyka żółciowego czynnikiem etiologicznym mogą być bakteryjne, wirusowe, pasożytnicze, dla drobnoustrojów (immunogenny aseptycznych), alergiczny, pourazowy, enzymatyczne itp

    W większości przypadków stan zapalny jest początkowo związany z naruszeniem odpływu żółci i infekcji. Należy zauważyć, że bakteryjny składnik zapalenia łączy się nawet z początkowo aseptycznym zapaleniem pęcherzyka żółciowego. Wynika to z faktu, że naruszeniu odpływu żółci towarzyszy wzrost stężenia lizolecytyny, która uszkadza błonę śluzową pęcherzyka żółciowego. Dlatego obowiązkowe są antybiotyki do zapalenia pęcherzyka żółciowego.

    Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego są wybierane z uwzględnieniem głównych patogenów stanu zapalnego. Oznacza to, że muszą działać na E. coli, Klebsiella, pseudomonady, gronkowce, paciorkowce, enterokoki itp.

    Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego

    Głównymi grupami leków najskuteczniejszymi na zapalenie pęcherzyka żółciowego będą:

    • beta-laktamy (chronione inhibitorami penicyliny i cefalosporyny, karbapenemy mogą być stosowane w ciężkich przypadkach);
    • fluorochinolony (ciprofloksacyna);
    • makrolidy (klarytromycyna, erytromycyna);
    • linkozaminy (klindamycyna);
    • tetracykliny (doksycyklina);
    • pochodne nitroimidazolu (metronidazol, ornidazol).

    Metronidazol w ostrym zapaleniu pęcherzyka żółciowego jest przepisywany w połączeniu z innymi antybiotykami. Oddzielnie, ten lek, jak również ornidazol, nie jest przepisywany. Preparaty nitroimidazoli stosuje się do infekcji mieszanych. Przypisanie ich do głównego antybiotyku (fluorochinolonu, cefalosporyny itp.) Pozwala zmaksymalizować spektrum leku.

    W ciężkich zakażeń enterokoków zalecane jest stosowanie kombinacji ingibitorozaschischennogo oporność na ampicylinę (na ampicylinę sulbaktam +) z aminoglikozydów antybiotyku - gentamycyny.

    Amoksycylina w zapaleniu pęcherzyka żółciowego jest również stosowana w wariancie chronionym przez inhibitor (amoksycylina + kwas klawulanowy). Nie zaleca się stosowania tego antybiotyku w czystej postaci ze względu na wysokie ryzyko oporności patogenu.

    W ciężkiego ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego z wysokim ryzykiem powikłań septycznych, używane karbapenemy - ertapenem. Przy umiarkowanym zapaleniem pęcherzyka żółciowego zaleca się stosować inne antybiotyki beta-laktamowe: penicyliny ingibitorozaschischennye, aminopenicylinami (ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego zaleca ampicylinę) i cefalosporyny.

    Ciprofloksacyna w zapaleniu pęcherzyka żółciowego jest przepisywana pacjentom z nietolerancją antybiotyków beta-laktamowych.

    Z preparatów cefalosporynowych wynika aplikacja:

    Ceftriakson nie jest zalecany przy zapaleniu pęcherzyka żółciowego, ponieważ może prowadzić do stagnacji żółci i wywoływania rozwoju złogów w pęcherzyku żółciowym.

    W ostrym zapaleniu pęcherzyka żółciowego antybiotykoterapia jest zwykle przepisywana przez pięć do siedmiu dni.

    Antybiotyki w przewlekłym zapaleniu pęcherzyka żółciowego (na etapie zaostrzenia) lub ze skomplikowanym ostrym zapaleniem mogą być przepisywane przez siedem do dziesięciu dni.

    Przegląd głównych leków

    Ampicylina

    Lek należy do półsyntetycznych aminopenicylin. Amitsillin wysoce skuteczny pęcherzyka żółciowego spowodowane przez Escherichia coli, Proteus, Enterococcus, Staphylococcus i Streptococcus. Lek w wysokich stężeniach gromadzi żółć nawet przy ciężkiej cholestazie. Wady antybiotyk jest fakt, że jest on całkowicie zniszczony przez enzymy bakteryjne beta-laktamazy, więc jeśli podejrzewasz, że zapalenie jest spowodowane przez szczepy beta-laktamazy Zaleca się podawanie ingibitorozaschischennuyu wersję: ampicylinę + sulbaktam.

    Ampicylinę podaje się domięśniowo w ilości 0,5-1 gramów co 6 godzin. W ciężkich przypadkach dawkę dzienną można zwiększyć do sześciu gramów, podzieloną na 4-6 zastrzyków.

    Dzieci w wieku powyżej 6 lat, lek jest przepisywany w dawce 100 mg / kg na dobę. Dzienna dawka podzielona jest na 4-6 zastrzyków.

    U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę dostosowuje się zgodnie z szybkością filtracji kłębuszkowej.

    Antybiotyk jest przeciwwskazany u pacjentów z mononukleoza, chorób limfoproliferacyjnych, ciężkie zaburzenia czynności nerek i wątroby, nietolerancji na antybiotyki beta-laktamowe.

    Ampicylinę można podawać kobietom w ciąży. Jeśli konieczne jest stosowanie produktu podczas karmienia piersią, karmienie naturalne zostaje tymczasowo zatrzymane.

    Osamp

    W ciężkim zapaleniu pęcherzyka żółciowego wywołanego przez szczepy tworzące penicylinę stosuje się połączenie ampicyliny i oksacyliny. Oksacylina należy również do serii penicylin, ale w przeciwieństwie do ampicyliny nie jest niszczona przez enzymy bakteryjne.

    Dorośli i dzieci w wieku powyżej 14 lat, lek Oxamp jest przepisywany 500-1000 miligramów cztery razy dziennie. Pacjenci w wieku powyżej 7 lat są przepisywani na 50 miligramów na kilogram dziennie.

    Przeciwwskazania do powołania antybiotyku są podobne do tych dla ampicyliny.

    Cefazolin (Kefzol)

    Lek należy do antybiotyków cefalosporyn pierwszej generacji. Cefazolina jest wysoce aktywna wobec wielu mikroorganizmów, w tym wszystkich głównych patogenów zapalenia pęcherzyka żółciowego.

    Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z alergią na beta-laktam i pacjentów w wieku poniżej 1 miesiąca życia. Ciężarny antybiotyk można przepisać, jeśli spodziewana korzyść przewyższa możliwe ryzyko.

    Dorośli Cefazolina jest przepisywana 500-1000 miligramów dwa razy dziennie. W ciężkich przypadkach antybiotyk można podawać w gramach trzy razy dziennie.

    Dzieci przepisuje się 25-50 mg / kg na dobę. Dzienna dawka podzielona jest na trzy lub cztery zastrzyki. W ciężkiej chorobie dzienna dawka może wzrosnąć do stu miligramów na kilogram.

    Cyprofloksacyna

    Antybiotyk fluorochinolonowy o najszerszym spektrum działania przeciwbakteryjnego. Antybiotyk w wysokich stężeniach gromadzi się w żółci i działa na wszystkie główne patogeny stanu zapalnego pęcherzyka żółciowego.

    Ciprolet 500 mg

    Cyprofloksacyna w zapaleniu pęcherzyka żółciowego stosowana jest w przypadku alergii lub innych przeciwwskazań do stosowania antybiotyków beta-laktamowych.

    Cyprofloksacyna jest przepisywana w dawce od 0,5 do 0,75 g dwa razy na dobę.

    Podobnie jak wszystkie fluorochinolony, cyprofloksacyna nie jest wskazany dla dzieci poniżej 18 roku życia, kobiety, która nosi dziecko i karmienie piersią, pacjenci z niedoborem glukozy sześcio- fosfatdegidrogenaznym, ciężką niewydolnością nerek i wątroby, a także nietolerancji fluorochinolonów antybiotyków lub zapaleniem ścięgien podłączonych do odbioru tych leków w anamnezie.

    Ze szczególną ostrożnością lek można podawać pacjentom z patologią OUN i zaburzeniami psychicznymi, NIC (upośledzenie krążenia mózgowego), pacjenci w podeszłym wieku.

    Metronidazol

    Pochodne nitroimidazolu są przepisywane jako dodatek do głównego antybiotyku, gdy podejrzewa się mieszaną tlenową infekcję beztlenową.

    Lek nie jest przypisany pacjentom w pierwszym trymestrze ciąży, pacjentom z chorobami ośrodkowego układu nerwowego, krwią lub ciężkim uszkodzeniem wątroby.

    W drugim i trzecim trymestrze metronidozol można stosować, gdy jest to absolutnie konieczne. Naturalne karmienie w okresie leczenia zostaje zatrzymane.

    W przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego metronidazol mianuje 0,5 grama dożylnie co sześć godzin.

    W przypadku dzieci antybiotyk przepisywany jest w dawce 7,5 miligramów na kilogram co 6 godzin.

    Podstawy terapii lekowej na zapalenie pęcherzyka żółciowego

    W szczytowym momencie ataku ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego zaleca się głód i picie alkaliczne. Ponadto dieta 0. Po ustabilizowaniu się stanu, a także w przewlekłym zapaleniu pęcherzyka żółciowego zaleca się dietę nr 5.

    Zwracamy uwagę na znakomity teledysk z udziałem E. Malysheva na temat zapalenia pęcherzyka żółciowego:

    Aby zmniejszyć intensywność bólu, obszar prawego podżebrza wypełniony jest lodem. Używanie ogrzewaczy jest surowo zabronione. Gdy ocieplenie zwiększa przepływ krwi, przyspiesza postęp procesu zapalnego i rozwój destrukcyjnego uszkodzenia pęcherzyka żółciowego.

    Leczenie farmakologiczne ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego ma na celu:

    • normalizacja odpływu żółci (stosowanie środków antycholinergicznych i przeciwskurczowych);
    • zmniejszenie nasilenia reakcji zapalnej (niesteroidowe leki przeciwzapalne);
    • zniszczenie komponentu zakaźnego (terapia przeciwbakteryjna);
    • detoksykacja (terapia infuzyjna).

    Zgodnie ze wskazaniami można stosować leki przeciwwymiotne (metoklopramid) i leki zobojętniające zawierające glin, mające na celu wiązanie kwasów żółciowych.

    Aby zmniejszyć gęstnienie żółci, zastosowanie kwasu ursodeoksycholowego jest bardzo skuteczne.

    W przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego planowana interwencja chirurgiczna jest zalecana w ciągu dwóch do trzech tygodni po normalizacji stanu pacjenta.

    Wskazaniami do interwencji chirurgicznej w ostrym nieopukłym zapaleniu pęcherzyka żółciowego jest rozwój powikłań lub ciężki przebieg w przypadku braku efektu terapii lekowej.

    Artykuł jest przygotowany
    lekarz chorób zakaźnych Chernenko A.L.

    Powierz swoje zdrowie profesjonalistom! Umów się na wizytę u najlepszego lekarza w swoim mieście już teraz!

    Dobry doktor jest generałem, który na podstawie twoich symptomów postawi prawidłową diagnozę i zaleci skuteczne leczenie. Na naszym portalu możesz wybrać lekarza z najlepszych klinik w Moskwie, St. Petersburgu, Kazaniu i innych miastach Rosji i uzyskać rabat w wysokości do 65% przy przyjęciu.

    * Kliknięcie przycisku przeniesie Cię do specjalnej strony witryny z formularzem wyszukiwania i rekordem do specjalisty profilu, który Cię interesuje.

    * Dostępne miasta: Moskwa i region, Petersburg, Jekaterynburg, Nowosybirsk, Kazań, Samara, Perm, Niżny Nowogród, Ufa, Krasnodar, Rostów nad Donem, Czelabińsk, Woroneż, Iżewsk

    Klarytromycyna w zapaleniu pęcherzyka żółciowego

    Przyczyny przewlekłego nielicytowego zapalenia pęcherzyka żółciowego to:

    • Pręt jelitowy.
    • Staphylococci.
    • Enterococcus.
    • Proteus.
    • Mieszana flora.

    Jednakże obecnie uważa się, że same mikroorganizmy nie mogą powodować zapalenia w ścianie pęcherzyka żółciowego, co koniecznie wymaga czynników predysponujących. Co więcej, pomimo faktu, że większość badaczy wiodącą rolę w rozwoju przewlekłego nekalkuloznogo pęcherzyka żółciowego danej infekcji, fakt ten jest uzasadniony sprzeciw ze względu na fakt, że normalne żółć ma wystarczające właściwości bakteriobójcze, a nabłonek pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych - mechanizmy lokalnej odpornościowego ochrona.

    • Czynniki predysponujące do wyliczonego zapalenia pęcherzyka żółciowego
      • Stagnacja żółci.

      Zastój żółci w pęcherzyku żółciowym przez różne anatomiczne anomalii pęcherzyka żółciowego (łuki pęcherza przewężenia w pęcherzyku żółciowym), tonu i przewodów żółciowych, układu kompresji dróg żółciowych.

      Żółciowe zastój może spowodować zmniejszenie sygnału pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych spowodowanych zaburzeniami endokrynologicznymi stres, wpływ prądu procesów zapalnych w organach przewodu pokarmowego.

      Przyczynia się do naruszenia odpływu siedzącego trybu życia w żółci, pominięcia narządów jamy brzusznej, ciąży, rzadkich, ale obfitych posiłków.

    • Hipsonetyczna dyskineza pęcherzyka żółciowego.
    • Dysfunkcje aparatu zwieracza przewodu żółciowego.
    • Choroby pasożytnicze (lamblioza, przywr, amebiaza, glistnica).
    • Zaburzenia endokrynologiczne (otyłość, bolesne miesiączkowanie, nieregularne życie seksualne).
    • Patogeneza nieklimatycznego zapalenia pęcherzyka żółciowego

      W mechanizmie rozwoju przewlekłego nieklinicznego zapalenia pęcherzyka żółciowego bierze się pod uwagę wiele czynników. Początek choroby wiąże się z naruszeniem funkcji motorycznej pęcherzyka żółciowego, zwłaszcza w połączeniu z dyscholią, która sprzyja rozwojowi aseptycznego stanu zapalnego w błonie śluzowej.

      W kolejnej infekcji jest dołączony. Przewlekły, spowolniony proces zapalny, zlokalizowany jedynie w woreczku żółciowym lub ekscytujących i żółciowych, rozwija się w różnym stopniu nasilenia. Szczególnie często proces zakaźny wpływa na obszar szyi pęcherza, bogaty w kolektory limfatyczne, ściśle w kontakcie z otrzewną.

      Infekcja wchodzi do pęcherzyka żółciowego na trzy sposoby:

      1. Górę - w jelitach (promuje hipo- i achlorhydria, zwieracza Oddiego zaburzenia pęcherzyka żółciowego, dyskineza w hipotonicznym-hipokinetyczne typu, duodenostasis).
      2. Zstępujący (hematogenny) - z dużego krążka krwi na tętnicy wątrobowej lub z jelita na żyle wrotnej.
      3. Lymphogenous - z zapaleniem wyrostka robaczkowego, chorobami zapalnymi sfery żeńskiej, zapaleniem płuc i ropniem w płucach.

      W miarę postępu procesu zapalnego funkcje pęcherzyka żółciowego, głównie kurczliwości i ssania, są stopniowo tracone.

      Gdy lokalizacja procesu zapalnego w szyjce (pęcherzyka żółciowego, zapalenie pęcherzyka żółciowego szyjki macicy) są warunki, w których przepływ krwi żółci, co może doprowadzić do uszkodzenia pęcherzyka, z późniejszym powikłanie wodogłowie lub ropniak pęcherzyka żółciowego.

      • Zmiany patologiczne w pęcherzyku żółciowym

      Choroba charakteryzuje się przewlekłym procesem zapalnym w pęcherzyku żółciowym. W tym przypadku z reguły dochodzi do deformacji pęcherzyka żółciowego, pogrubienia jego ścian, czasem z innych pobliskich narządów powstają kolce. W przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego nekalkuloznom zamknięte ściany pęcherza moczowego, błona śluzowa makroskopowo ma strukturę siatki z uwagi na zanik i polipoidalnej zmian chorobowych zagęszczony fałd.

      Obserwacje mikroskopowe wykazały różne stopnie nasilenia zmian zanikowych błony śluzowej z jego zrębu rozsiane, często widoczny jako drobne narośli polipów i limfomakrofagalnye infiltruje mieszaninie z segmentowego i eozynofile. Mięśni powłokę zagęszczony z uwagi na przerost mięśni, spośród których widoczne pasma włókien tkanki bliznowatej. Przesuwa Luschka rozgałęziony cyst rozszerzonego może osiągnąć subserous warstwę, która przekłada się pomiędzy procesem zapalnym w surowiczej. W następnych rozwija się zapalenie pęcherzyka perystolicznego, prowadzące do deformacji pęcherzyka żółciowego.

      W zatokach Rokitansky-Ashoff powstają pseudodiverticles i microabscesses, tworząc warunki dla przewlekłego przebiegu procesu zapalnego.

      Klinika i powikłania

      • Typowy obraz kliniczny trądzikowego zapalenia pęcherzyka żółciowego

      Typowy obraz kliniczny występuje u ponad 2/3 pacjentów z przewlekłym acalculitis zapalenie pęcherzyka żółciowego.

      Obraz kliniczny przewlekłego nielicytowego zapalenia pęcherzyka żółciowego charakteryzuje się długim postępującym przebiegiem z okresowymi zaostrzeniami.

      Głównym objawem jest ból zlokalizowany w prawym podżebrzu, rzadziej w okolicy nadbrzusza. Ból częściej ból, trwa przez wiele godzin, dni, czasami tygodni. Charakterystyczne jest występowanie lub nasilenie bólu po spożyciu tłustych i smażonych potraw, jaj, zimnych i gazowanych napojów, wina, piwa, gorących przekąsek.

      Intensywny ból napadowy (kolka żółciowa) nie jest charakterystyczny dla przewlekłego nieklinicznego zapalenia pęcherzyka żółciowego.

      W obecności zapalenia periolitis, bóle mają trwały charakter, wzmacniany przez zmianę pozycji ciała, przechylanie tułowia do przodu. Ból promieniuje z reguły do ​​prawego odcinka lędźwiowego, prawej łopatki, prawego ramienia.

      Zaburzenia dyspeptyczne często obejmują nudności, odbijanie, gorycz lub stały gorzki smak w jamie ustnej.

      Czasami zaostrzenie choroby towarzyszy wzrost temperatury ciała do poziomu podgorliwego. Wyższa temperatura, wraz z dreszczami, może wskazywać na ropniak pęcherzyka żółciowego, przywiązanie do zapalenia dróg żółciowych.

    • Nietypowe postaci bezolejowego zapalenia pęcherzyka żółciowego

      Mniej niż jedna trzecia pacjentów ma nietypowe postaci bezolejowego zapalenia pęcherzyka żółciowego.

      Charakteryzuje się uporczywą zgagą, połączoną z tępym bólem za mostkiem, po ciężkim posiłku, czasami za mostkiem pojawia się uczucie "coli". Ból różni się czasem trwania, czasami występują niewielkie trudności w podawaniu pokarmu przez przełyk (łagodne, niestałe dysfagie).

      Płynąć z obrzękiem brzucha, niskiej intensywności, wyraźnie nie zlokalizowanym bólem w jamie brzusznej, skłonnością do zaparć.

    • Powikłania niecalculous zapalenie pęcherzyka żółciowego
      • Przewlekłe zapalenie dróg żółciowych.
      • Wirusowe zapalenie wątroby (reaktywne).
      • Tworzenie się złogów w pęcherzyku żółciowym i drogach żółciowych.
      • Perforacja ściany pęcherzyka żółciowego z rozwojem zapalenia otrzewnej.
      • Empyema z pęcherzyka żółciowego.

    Diagnostyka

    Podejrzenie rozpoznania zapalenia pęcherzyka żółciowego może być spowodowane skargami pacjenta na ból w prawym górnym kwadrancie, szczególnie tych, które pojawiają się po zjedzeniu tłustych potraw.

    • Metody diagnostyczne
      • Historia Anamnesis

      Podczas zbierania wywiadu szczególną uwagę należy zwrócić na lokalizację bólu i jego związek z przyjmowaniem tłustych pokarmów. Konieczne jest również, jeśli to możliwe, zidentyfikowanie obecności czynników predysponujących (czynników powodujących przekrwienie żółci, dyskinezję pęcherzyka żółciowego).

    • Badanie fizyczne

      Ogólnie rzecz biorąc, badanie fizykalne z przewlekłym nieocenionym zapaleniem pęcherzyka żółciowego nie ma żadnych szczególnych cech i nie pozwala na rozróżnienie z ufnością lapidarnych i zmienionych uszkodzeń pęcherzyka żółciowego bez specjalnych metod badania.

      Charakterystyczne w przewlekłym zapaleniu pęcherzyka żółciowego jest obecność u pacjentów języka wykładanego, zapieczonego (z wrażeniami zębów), który jest odbiciem stagnacji w pęcherzyku żółciowym.

      Na badania palpacyjnego brzucha jest bolesność w rzucie pęcherzyka żółciowego (zewnętrzna krawędź przecięcia prawej rectus abdominis z łuku żebrowego), rośnie w oddechu (objaw Kera), jak również effleurage krawędzi ręką na prawym łukiem żebrowym (objaw Ortnera). Jednak objawy te nie zawsze są wykrywane.

      Przy szyjkowym zlokalizowaniu zapalenia pęcherzyka żółciowego, czasami z głębokim wdychaniem, można obmacać dno powiększonego pęcherzyka żółciowego.

      Dodatkowe objawy palpacyjne, czasami definiowane w przewlekłym nieklimatycznym zapaleniu pęcherzyka żółciowego:

      • Objawem Murphy'ego jest ostrożne, delikatne wstrzyknięcie dłoni do strefy pęcherzyka żółciowego, a przy głębokiej inhalacji palpująca dłoń powoduje ciężką bolesność.
      • Objaw Mussi - ból po naciśnięciu nerwu przeponowego między nogami mięśnia mostkowo-obojczykowego w prawo.
      • Objaw Mackenzie - przeczulica skóry brzucha w prawym podżebrzu z najbardziej wyraźną bolesnością w obszarze projekcji pęcherzyka żółciowego.
      • Objawy Chauffard - ventrodorzalnoy podczas dwuręcznego bólu palpacyjnym występuje w obszarze występu trzustki i głowicy pęcherzyka (objawów charakterystycznych cholecystopancreatitis). Ten sam objaw został opisany przez Zakharyina.
      • Objaw Lyakhovitsky - ból pojawia się z niewielkim naciskiem na prawą połowę procesu wyrostka mieczykowatego lub z usunięciem go.
      • Objaw Kharitonov - ból przy palpacji na prawo od kolczastego procesu IV klatki piersiowej.
      • Symptomem Jonasa jest ból, gdy naciska się w miejsce przywiązania prawego mięśnia trapezowego w okolicy potylicznej (w obszarze projekcji nerwu potylicznego).
      • Objaw Burchinsky I - z głębokim wydechu i napinając brzucha jako „arbuz” pojawia się ból w strefie Chauffard ostrym paliczków zaciskowe cios pędzla wyczuwalnych rękach.
      • Objaw Burchinsky II - pojawienie się ostrych bólów w strefie Shoffar w pozycji pacjenta podczas badania pęcherzyka żółciowego od tyłu.
    • Laboratoryjne metody diagnostyczne

      • Ogólny test krwi.

      W analizie krwi obwodowej zwykle nie stwierdza się odchyleń od normy. W niektórych przypadkach (zaostrzenie zapalenia pęcherzyka żółciowego) może wystąpić umiarkowanie wyraźna leukocytoza z przesunięciem formuły leukocytów w lewo i przyspieszeniem ESR.

    • Biochemiczne badanie krwi.

      Czasami określa się zwiększenie aktywności aminotransferaz (ALT i AST), fosfatazy alkalicznej i transpeptydazy gamma-glutamylowej.

      Klasyczną metodą diagnozy przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego jest badanie dwunastnicze.

      Przez stopniowe chromatycznej dwunastnicy próbkowania u 22% pacjentów ujawniają zwieracza hipertoniczność Oddiego, 14% - Lyutkensa zwieracza, a 56% - połączenie hipertoniczność zwieracza z hipokinezji lub hiperkinetycznego pęcherzyka. Gdy dwunastnicy kaniuli może być zwiększona w części objętościowych (na 50-70 ml).

      Badanie mikroskopowe osadu żółci nie pomaga w postawieniu diagnozy, ponieważ przekonujące kryteria zapalenia nie mogą być zwykle wykryte z powodu szybkiego niszczenia leukocytów w żółci.

      Zasiewanie żółci czasami pomaga ustalić czynnik etiologiczny procesu zapalnego i określić wrażliwość mikroflory na antybiotyki. Jednak wyniki mają wartość warunkową, ponieważ zawartość dwunastnicy zawsze miesza się z pęcherzykiem żółci.

      W ściance pęcherzyka i bezpośrednio z żółci z pęcherzyka żółciowego u pacjentów z przewlekłym zapaleniem pęcherzyka nekalkuloznym rozstawione Escherichia, Proteus, Streptococcus, Staphylococcus i inne mikroorganizmy. Zwykle zasiał patogenny i oportunistyczne monokultury. Często w uprawach żółciowego otrzymaną z zapaleniem pęcherza moczowego, zasadniczo nie wzrostu drobnoustrojów.

      Ważne w diagnozie zapalenia pęcherzyka żółciowego jest badanie właściwości fizyko-chemicznych (litogenicznych) żółci.

      W przewlekłym nielicytowym zapaleniu pęcherzyka żółciowego w stanie ostrym całkowita ilość kwasów żółciowych w pęcherzyku żółciowym jest zmniejszona do 70%. U większości pacjentów obserwuje się bardziej znaczący spadek poziomu taurokoniugatów, co prowadzi do wzrostu współczynnika gliko-moczu. Wraz ze spadkiem całkowitej ilości kwasów żółciowych o czynnik 2 poziom taurokoniugatów zmniejsza się 4-krotnie. Wraz z tym ujawnia się bardziej intensywny spadek poziomu kwasu glikocholowego w żółci niż kwas taurocholowy. W większości przypadków nie jest znaczne zmniejszenie stężenia kwasów żółciowych trioksiholanovyh (tauro- i gliko-) i wzrost współczynnika deoksycholan-trioksiholatovogo, co wskazuje na zmniejszenie trioksiholatov syntezy w wątrobie. Ponad połowa przypadków wykazuje zwiększone stężenie kwasu litocholowego.

      Naruszenie koniugacji prowadzi do zwiększenia ilości żółci i kwasów żółciowych wolnych od krwi. Naruszenie funkcji wydalniczej wątroby u pacjentów z zapaleniem pęcherzyka żółciowego objawia się obniżeniem współczynnika ekstrakcji cholanów do żółci, co prowadzi do zwiększenia poziomu skrzepów we krwi.

      U pacjentów z przewlekłym acalculitis zapalenie pęcherzyka żółciowego zawartość bilirubiny w żółci wzrasta 2-3 razy. U 2/3 pacjentów obecność bilirubiny bezpośredniej, bilirubiny pośredniej i rozpuszczalnej w eterze odnotowano w żółci. Zawartość fosfolipidów może zarówno wzrastać, jak i zmniejszać się, a kompleks lipidów może się zmniejszać.

      Ponieważ części składowe pochodzenia organicznego żółci najbardziej charakterystyczne dla ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego calculous i nekalkuloznogo rozważyć zwiększenie białka, w tym C-reaktywne i glikoprotein. W fazie remisji poziom białka w żółci może spaść o 1,3 razy.

      U pacjentów z przewlekłym zapaleniem pęcherzyka żółciowego suma wolnych aminokwasów wzrasta z powodu procesu zapalnego i upośledzenia ich wchłaniania.

      Aby zdiagnozować zapalenie w pęcherzyku żółciowym, użyj współczynnika cholesterol-cholina. W obecności stanu zapalnego jego wartość jest mniejsza niż 6 w tempie 9-10. Stwierdzono, że obniżenie współczynnika cholesterol cholanu umożliwia diagnozowanie nie tylko wyraźnych postaci zapalenia pęcherzyka żółciowego, ale także subklinicznych.

      W przewlekłym zapaleniu pęcherzyka żółciowego, szczególnie w pęcherzyku żółciowym, kryształy cholesterolu są określane od + do ++++. Badanie przeprowadzono w osadzie żółci po jego odwirowaniu.

      Cholekografia jamy ustnej pomaga określić stan motorycznych i koncentracyjnych funkcji pęcherzyka żółciowego, jego kształt, położenie. Obecnie badanie to jest rzadko stosowane w diagnostyce przewlekłego nielicytowego zapalenia pęcherzyka żółciowego.

      W przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego szyjki zwiększa się wielkość pęcherza i zmienia on wydłużony kształt w kulisty kształt.

      W przypadku cholecystografii ustnej cień pęcherza może mieć normalną intensywność lub być słabym lub nawet nieobecnym.

      Wyniki dotyczące cholestafiny dożylnej w porównaniu z cholecystektomią ustną są bardziej przydatne.

      Przy wyraźnych postaciach acalculous cholecystitis, cień pęcherzyka żółciowego może być również nieobecny w przypadku choleografii. Przy pomocy cholerografii często można ustalić przyczynę tego zjawiska. Jeśli obraz pęcherza nie pojawia się w przypadku choleografii, pacjent nie ma kanału pęcherzykowego. Jeśli powstaje cień pęcherzyka, wówczas funkcja koncentracji jest osłabiona, co wyraża się w braku rozwarstwienia i zmniejszania żółci kontrastowej natychmiast do dna pęcherza.

      Podczas zaostrzenia choroby, wydłużenie okresu opróżniania, osłabienie tempa i siły skurczu pęcherza, zwiększenie objętości resztkowej żółci w pęcherzu.

      W okresach remisji funkcja ruchowa zbliża się do normy, zachowuje się falistość opróżniania pęcherza podczas jedzenia.

      Trwałe odkształcenie części szyjnej pęcherza i opóźnienie jego opróżnienia świadczą o zapaleniu pęcherzyka żółciowego szyjki macicy. W długim przebiegu choroby (postać szyjki macicy zapalenia pęcherzyka żółciowego) zmienia się konfiguracja pęcherza - przybiera kształt sferyczny. Jego wymiary są zauważalnie powiększone.

      Tętnica pęcherza jest charakterystyczna na goalogramach. Wzorzec tętnic ściany pęcherzyka żółciowego jest wzmocniony, gałęzie 1-3 rzędu w ścianie pęcherza są kręte.

      Związanymi z tym objawami są rozlane hiperowaskularyzacja dwunastnicy i 5 segmentów wątroby. W fazie miąższu ustala się zauważalne zgrubienie ściany pęcherzyka żółciowego (więcej niż 2-3 mm) i umiarkowany wzrost akumulacji środka kontrastowego.

      Ultradźwięki to wiodąca metoda wykrywania patologii pęcherzyka żółciowego i diagnozowania przewlekłego nielicytowego zapalenia pęcherzyka żółciowego.

      W przewlekłym nieocenionym zapaleniu pęcherzyka żółciowego rozmiar pęcherzyka żółciowego może być zarówno powiększony, normalny, jak i zmniejszony. Czasami znajduje się zdeformowany i pomarszczony pęcherzyk żółciowy. Jednym z głównych objawów echograficznych przewlekłego nieklimatycznego zapalenia pęcherzyka żółciowego jest pogrubienie jego ścian (ponad 3 mm). Jednak w niektórych przypadkach grubość ścian może być normalna lub nawet zmniejszona (z atrofią zapalenia pęcherzyka żółciowego). Zagęszczanie ścian jest nierównomierne, kontur wewnętrzny jest nierówny.

      Przy wyraźnym zaostrzeniu ściana pęcherzyka żółciowego nabiera trójwarstwowego charakteru. Zawartość jest z reguły niejednorodna, z różnymi inkluzjami w postaci pęków niejednolitej żółci. Te wtrącenia mogą swobodnie pływać, co łatwo określa się zmieniając pozycję ciała pacjenta lub przymocowując do ściany pęcherzyka żółciowego. Zwykle patologiczne zmiany są bardziej widoczne w okresie zaostrzenia choroby i są przeważnie określane w okolicy szyjki macicy pęcherzyka żółciowego.

      Po śniadaniu żółciowym określa się kurczliwą funkcję pęcherzyka żółciowego, który z reguły ulega zmniejszeniu.

      Przewlekłe nieklimiczne zapalenie pęcherzyka żółciowego charakteryzuje się szybkim wydalaniem leku w drogach żółciowych i pojawieniem się HIDA w jelicie, ale bez obrazu pęcherzyka żółciowego.

      Z wystarczającą dokładnością do diagnozowania zaostrzenia przewlekłego zapalenie pęcherzyka żółciowego nekalkuloznogo ustanowiony w obecności następujących objawów: gorączka, leukocytoza, tkliwość w prawym górnym kwadrancie.

      W przypadku braku tych objawów kryteriami diagnostycznymi są wyniki scyntygrafii dwunastnicy, ultrasonografii i scyntygrafii HIDA.

      Część „B” na wykrywanie możliwych pasożytów i bakteryjny wzrost patogenów ultradźwięków - obecność osadu (osadu) w pęcherzyku żółciowym i odkształcenie, z Hida-scyntygrafii, - szybkie przenikanie farmakopreparata w żółciowego i wygląd Hida w jelicie, a z brak obrazu pęcherzyka żółciowego.

      Wyniki tych badań mogą być fałszywie dodatnie u pacjentów na tle alkoholowej patologii wątroby.

      Leczenie

      Leczenie przewlekłego nielicytowego zapalenia pęcherzyka żółciowego z reguły jest zachowawcze. Wyjątkiem są pacjenci z silnym bólem, szorstkimi deformacjami pęcherzyka żółciowego, częstymi zaostrzeniami i znacznym zmniejszeniem czynności kurczliwej. Podczas zaostrzenia choroby wskazane jest przeprowadzenie leczenia w szpitalu przez 10-14 dni.

      • Cele leczenia
        • Zarządzanie zaostrzeniami.
        • Zapobieganie powikłaniom i leczeniu w przypadku ich rozwoju.
      • Cele leczenia
        • Ulga w bólu.
        • Przywrócenie funkcji urządzenia pęcherzyka żółciowego i zwieracza dróg żółciowych.
        • Tłumienie infekcji i stanów zapalnych w pęcherzyku żółciowym.
        • Przywrócenie upośledzonego trawienia, spowodowane niewydolnością żółciową, w wyniku niedostatecznej objętości i czasu przepływu żółci do dwunastnicy.
      • Metody leczenia
        • Dietoterapia

          Duże znaczenie ma odżywianie, które powinno być częste (4-6 razy dziennie) i ułamkowe (małe porcje), co przyczynia się do regularnego opróżniania pęcherzyka żółciowego.

          Z diety należy wykluczyć tłuste, smażone, pikantne potrawy, napoje gazowane, wino, piwo, żółtka jaj, orzechy, babeczki, dania na zimno, śmietanę, surowe warzywa i owoce. Pacjenci w ostrej fazie powinni używać świeżo przygotowanego jedzenia w ciepłej formie. Wszystkie posiłki są gotowane lub gotowane na parze, warzywa lub płatki mogą być również pieczone w piekarniku.

          U pacjentów z przewlekłym nekalkuloznym towarzyszą zaburzenia pęcherzyka żółciowego (wzmożone napięcie) zwieracza Oddiego i ból brzucha, przedstawiono zastosowanie myotropic przeciwskurczowe.

          Rozpowszechnione środki antycholinergiczne (atropina 0,1% - 1 ml, 0,2% platifillin (platifillin g / t P-P) - 2 ml metacin 0,1% - 1 ml), które blokują receptory muskarynowe błony komórkowej, w wyniku czego zmniejsza się wewnątrzkomórkowe stężenie wapnia, co ostatecznie prowadzi do rozluźnienia komórek mięśniowych.

          Należy jednak zauważyć dość niską skuteczność kliniczną tych leków, co w niektórych przypadkach jest powodem jednoczesnego powołania się na połączenie kilku środków przeciwskurczowych. Leki antycholinergiczne są przeciwwskazane w jaskrze, gruczolaku prostaty i ciąży, co ogranicza ich stosowanie u znacznej części pacjentów.

          Przy silnym bólu metamizol sodowy 50% (analgin) - 2-4 ml domięśniowo lub dożylnie.

          Do łagodzenia bólu związanego z przewlekłym zapaleniem pęcherzyka żółciowego nekalkuloznom w praktyce klinicznej często używane i inne przeciwkonwulsyjne (drotaweryna 2% (nie-mineralne) 4,2 ml domięśniowo, dożylnie lub w tabletki o 1-2, papaweryna, 2% (chlorowodorek Papaweryna) - 2 ml pod skóra).

          Należy zauważyć, że te leki mają uogólniony wpływ na wszystkich mięśni gładkich, w tym naczynia krwionośne, do dróg oddechowych, mogą prowadzić do rozwoju blok przedsionkowo-komorowy, komorowe skurcze dodatkowe i migotanie komór, dzięki czemu również posiadają ograniczenia w ich stosowaniu w klinice. Jednocześnie spazmolityczne tych leków jest raczej słaby i krótkie, a długotrwałe stosowanie może wystąpić dyskinezy gipomotornaya zaburzenia pęcherzyka żółciowego, urządzenie zwieracza i dróg oddechowych. W związku z tym leki te są z reguły stosowane tylko w celu powstrzymania bólu.

          Mając na celu rozkurczowy leku może być przypisany chlorowodorek mebeweryna (Duspatalin) w dawce 200 mg dwa razy dziennie przez 2-4 tygodni, co ma bezpośredni wpływ na membrany komórkowe blokujący kanały sodowe kardiomiocytów szybko, co daje dopływu sodu w komórce, w ten sposób opóźniają depolaryzacji i zapobiega sekwencję zdarzeń, prowadzących do skurczu mięśni i stąd do rozwoju bólu. Jednocześnie odpływ jonów potasu z komórki jest krótkotrwały i nie ma stałego spadku napięcia mięśniowego. Lek okazał się skuteczny w leczeniu bólu i dyskomfortu jamy brzusznej, zaburzeń defekacji, spowodowanego drażliwego jelita grubego, oraz chorób organicznych przewodu pokarmowego, które może znajdować się na przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego nekalkuloznomu.

          W nekalkuloznom przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego, towarzyszy skurcz zwieracza Oddiego, przedstawia gimekromona Przyporządkowanie (Odeston) dorosłych wyznacza 200-400 mg 3 razy dziennie przed posiłkami, który ma selektywne działanie spazmolityczne na zwieracza Oddiego i wzmacnia cholepoiesis. Lek jest przeciwwskazane pozawątrobowych dróg żółciowych niedrożności wyrażone ludzkiej wątroby i nerek, chorobę Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Na tle leczenia może wystąpić biegunka, wzdęcia.

          Przeciwbakteryjne przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego nekalkuloznom przewidziane tylko w przypadku zaostrzenia (wyrażonej zespół stały ból, zaburzenia badaniach krwi, a jeśli tak echograficzne obraz sprzyja nasilenie procesu chorobowego w pęcherzyku żółciowym, zwłaszcza w połączeniu z zapaleniem dróg żółciowych).

          W tych przypadkach leczenie przeciwbakteryjne należy rozpocząć pozajelitowego podawania antybiotyków o szerokim spektrum działania - (. Claforan, cefotaksym por.d / in) cefazolin cefazolina (sól sodowa) i cefotaksym i amoksycylina (Amoksiklav). Przynajmniej na tyle, wyrażone nasilenie doustnymi antybiotykami - klarytromycyna (Fromilid, klarytromycyna, Weert) w dawce 500 mg dwa razy dziennie, lub erytromycyna (Erythromycin), z 0,25 g 4-6 razy dziennie, albo cyprofloksacyny (Tsiprobay, tsiprinol) z 500-750 mg dwa razy dziennie; ampicylinę (trihydrat ampicyliny) 0,5 g 4-6 razy dziennie, albo metacyklinę 0,3 g 2 razy dziennie lub furazolidon (furazolidon) 0,1 g 4 razy dziennie.

          Leczenie środkami przeciwbakteryjnymi przeprowadza się średnio nie krócej niż 8-10 dni. Biorąc pod uwagę mikroflorę wyizolowaną z żółci (części A i B), leczenie lekami przeciwbakteryjnymi może być zmienione i rozszerzone.

          W pokazanym na ciężkiego upojenia gemodez / skropliny (200-400 ml / dzień) lub Polideza (250-450 ml / dzień) do 3-4 szybkości wlewu.

          Do przywrócenia kawitacyjnego trawienia enzymy są przepisywane - Festal, Mezim forte, Pancitrat, Creon w średnich dawkach terapeutycznych przez 2-3 tygodnie.

          Choleretyki obejmują leki zwiększające tworzenie żółci. W przypadku wyraźnego procesu zapalnego w woreczku żółciowym i drogach żółciowych, choleretyki są stosowane z wielką ostrożnością, aby nie wywoływać zwiększenia bólu.

          Choleretyki są podzielone na trzy grupy:

          • Prawdziwe choleretyki. Prawdziwe choleretyki zawierają kwasy żółciowe.
            • Libil normalizuje koloidalne właściwości żółci, poprawia jej wydzielanie. Przypisz 1 drażetkę 3 razy dziennie po posiłkach.
            • Allohol zawiera, oprócz kwasów żółciowych, wyciąg z pokrzywy i czosnku, a także węgiel aktywny. Przypisuj 1-2 tabletki 3-4 razy dziennie po posiłku przez 3-4 tygodnie.
            • Cholenzym - preparat żółci i enzymów trzustki i jelit bydła, ma działanie żółciopędne i spazmolityczne. Zastosuj 1 tabletkę 3 razy dziennie po posiłkach. W przypadku zaparć, dawka cholentryny może być zwiększona do 8-12 tabletek dziennie.
          • Żółtaczka syntetyczna.
            • Oksafenamid - prawdziwy żółciopędny, pobudza tworzenie i wydzielanie żółci, usuwa lub zmniejsza skurcze dróg żółciowych. Przydzielaj 0,25-0,5 g 3 razy dziennie przed posiłkami. Przebieg leczenia wynosi 15-20 dni, w razie potrzeby i dłużej.
          • Mówimy o wegetatywnej żółtaczce żółciowej. Środki cholinotwórcze pochodzenia roślinnego mają łagodny efekt, prawie żadnych skutków ubocznych i przeciwwskazań.
            • Cholagogue oznacza pochodzenia roślinnego: Chagolol, Holosas, znamiona kukurydzy.
            • Gdy połączenie przewlekłego niecalculous zapalenie pęcherzyka żółciowego z stłuszczeniem wątroby dystrofia, zapalenie wątroby - Liv-52, Hepatosan, Tykveol.

          Cholecystokinetics obejmują leki, które promują wydzielanie żółci, stymulując skurcz pęcherzyka żółciowego.

          Cholekystokinetyka jest wskazana do hipokinezy pęcherzyka żółciowego w połączeniu z żółciopędną. Nie należy stosować cholecystokinetyki u pacjentów z podejrzeniem nadciśnienia żółciowego.

          Regularne spożywanie słonecznika lub oliwy z oliwek za 1 łyżkę stołową przed jedzeniem stymuluje skurcz pęcherzyka żółciowego, eliminuje stagnację w drogach żółciowych.

          Po łagodzenia bólu i zapalenia opadła u pacjentów z przewlekłym zapaleniem pęcherzyka żółciowego nekalkuloznym występujące na tle hipokinezy pęcherzyka zaleca się stosowanie ślepego tyubazh ksylitol, sorbitol, 30% roztworu siarczanu magnezu lub wody mineralnej. Zalecane 6-8 tjubazhey z częstotliwością 1 raz w tygodniu.

          Pacjentom przedstawiono leczenie sanatoryjne (Essentuki, Zheleznovodsk, Pyatigorsk, Truskavets, Morshin). Więcej: Leczenie wodą mineralną.

          Zasady frakcyjnego odżywiania terapeutycznego powinny być przestrzegane przez pacjentów przez długi czas, przez lata. Więcej: Żywienie terapeutyczne w chorobach wątroby i dróg żółciowych.