Zapalenie kości i szpiku

Diety

Osteomyelitis stopy może wystąpić z otwartymi złamaniami, z chorobami zapalnymi tkanek stóp poprzez bezpośrednie przenoszenie infekcji do kości przez okostną; wreszcie, w kościach stopy można zaobserwować pierwotne uszkodzenie szpiku kostnego - hematogenne zapalenie kości i szpiku. Pierwsze formy zapalenia kości i szpiku, w przeciwieństwie do hematogennego zapalenia kości i szpiku, są mniej ostre, rozwijają się wolniej i nie towarzyszą im duże złamania kości.

Objawy zapalenia kości i szpiku

Hematogenne zapalenie kości i szpiku charakteryzuje się ostrym początkiem, szybkim przepływem i znacznym zniszczeniem tkanki kostnej. Spośród różnych lokalizacji krwiopochodnego zapalenia kości i szpiku stopa zajmuje ostatnie miejsce z częstotliwością, na którą wpływa głównie piętka i kości skokowe. W przypadku hematogennego zapalenia kości i szpiku stopa charakteryzuje się ostrym początkiem: ostry chłód i utrzymujący się wzrost temperatury do 39-40 °; Diagnostyka różnicowa jest ułatwiona przez miejscowy ból, udoskonalony przez badanie dotykowe.

badanie rentgenowskie na początku choroby nie dostarcza danych referencyjnych dla diagnozy, a tylko z 10-15-tego dnia możliwe jest, aby pamiętać, pogrubienie okostnej, osteoporoza zapalny, a czasem destrukcyjnych zmian, a później zidentyfikowane pochłaniają. Pieszo zapalenie szpiku wpływa głównie kości krótkie w gąbczastej tkanki że zdjęcie rentgenowskie procesie ją zupełnie inną refleksję niż w kości długich: bez okien edukacja sekvestralnoy i demarkacja granicy, lub, bardziej precyzyjnie, proces pit kość ograniczenie nie znajduje wyraźne odbicie w filmie.

Kości pięty wykryte okostnej warstw, stwardnienie tkanki gąbczastej bez znaczącego niszczenia warstwy korowej kości. Osobliwe warunki dopływu krwi do kości skokowej powodują jej skłonność do martwicy z różnymi zmianami. Zapalenie kości i szpiku charakteryzuje się septyczną martwicą kości skokowej.

Leczenie zapalenia kości i szpiku

Jeżeli przed pojawieniem się antybiotyków leczeniu zapalenia szpiku stopy głównie operacyjne u dzieci została zmniejszona do cięcia do kości, jak i dorosłych - do resekcji, leczenie antybiotykiem do zapalenia szpiku całkowicie zmieniły proces i konieczność interwencji chirurgicznych prawie zniknął. Szczególnie wyraźny jest korzystny wpływ antybiotyków podczas ich wczesnego stosowania oraz przy stosowaniu nowych leków, które nadal zachowują swoją aktywność ze względu na brak odporności na nie mikroorganizmów.

Przy wczesnym stosowaniu, w ciągu pierwszych 2-3 dni i prawidłowym doborze antybiotyków, szybko ustala się normalna temperatura i ból ustaje. Na radiogramach lub w ogóle nie wykryto żadnych zmian patologicznych lub ograniczono je do niewielkich, niszczących ognisk i cienkich warstw okostnowych. Nekrozy i sekwestrują się nie zdarzają. Na późniejszy proces antybiotyki również nie do zatrzymania, ale destrukcyjnych zmian w kościach są bardziej nasilone, istnieją nawet martwicy i pochłaniają, że przy niewielkich ilościach w większości przypadków całkowicie wchłaniane i zastąpiona nową kość. Ogólnie rzecz biorąc, kurs jest tak korzystny, że choroba zwykle kończy się całkowitym wyzdrowieniem.

W przypadku przewlekłego, okresowo zaostrzonego zapalenia szpiku kostnego stopy, jeśli terapia antybiotykowa nie zakończy się powodzeniem, należy zastosować trepanację i egzokrację uszkodzonego obszaru kości. W obecności przetoki zaleca się wstawienie roztworu błękitu metylenowego przed operacją. Ta ostatnia plama przetoki i częściowo ropiejące ogniska martwicze, co ułatwia podejście do epidemii i bardziej radykalne jej usunięcie. Dostęp do paleniska niekoniecznie musi przechodzić przez przetokę, szczególnie jeśli jest na podeszwach, ponieważ blizny na powierzchni podparcia stopy są niepożądane. Małe wnęki pozostałe po skrobaniu nie muszą być uszczelniane, podczas gdy duże wnęki są uszczelniane za pomocą auto- lub homograftów.

Przewlekłe zapalenie szpiku kostnego stopy

Wewnątrz kości znajduje się szpik kostny. Wraz z zapaleniem rozwija się zapalenie kości i szpiku. Choroba rozciąga się na zwartą i gąbczastą substancję kostną, a następnie na okostną.

Zawartość: Co to powoduje Klasyfikacja Diagnostyka Leczenie zapalenie szpiku kostnego środków ludowej zapalenie szpiku powikłania kostne Zapobiegania

Osteomyelitis to choroba zakaźna, która atakuje szpik kostny i kości. Patogeny przenikają do tkanki kostnej przez krwioobieg lub z sąsiednich narządów. Proces infekcyjny może najpierw powstać w kości, gdy zostanie uszkodzony z powodu rany postrzałowej lub złamania.

U pacjentów w wieku dziecięcym choroba dotyczy głównie kości długich kończyn górnych i dolnych. U osób dorosłych zwiększa się częstotliwość procesu zapalenia kości i szpiku w kręgosłupie. U osób chorych na cukrzycę choroba może dotknąć kości stopy.

Ta patologia przed wynalezieniem antybiotyków została uznana za nieuleczalną. Współczesna medycyna jest dość skuteczny, aby poradzić sobie z tym, stosując na chirurgicznym usunięciu martwiczej kości i części długiego przebiegu silnych środków przeciwdrobnoustrojowych.

Istnieje kilka teorii dotyczących rozwoju choroby. Według jednego z nich, zaproponowanego przez A. Bobrowa i E. Leksera, w odległych ogniskach zapalnych powstaje skupisko drobnoustrojów (embol). Na naczyniach krwionośnych wchodzi do wąskich końcowych tętnic kości, gdzie prędkość przepływu krwi zwalnia. Mikroorganizmy, które osiadły w tym miejscu powodują zapalenie.

Przyjmuje się również, że podstawową przyczyną choroby jest organizm alergiczny w odpowiedzi na infekcję bakteryjną.

Jeśli czynniki drobnoustrojowe są osłabione, a odpowiedź immunologiczna organizmu jest wystarczająco silna, zapalenie kości i szpiku może przybierać pierwotną przewlekłą naturę bez ropienia i niszczenia kości.

Rozwój stanu zapalnego w substancji kostnej powoduje powstawanie sekwestru - swoistego objawu zapalenia kości i szpiku. To jest martwa część, która zostaje spontanicznie oderwana. Wokół sekwestru występuje zakrzepica naczyń krwionośnych, krążenie krwi i żywienie kości zostają zerwane.

Wokół sekwestracji gromadzą się komórki odpornościowe tworzące wał granulacyjny. Przejawia się to pogrubieniem okostnej (okostnej). Wałek granulacji dobrze wytapia martwą tkankę z zdrowej tkanki. Zapalenie okostnej wraz z sekwestracją jest swoistą oznaką zapalenia kości i szpiku.

Klasyfikację kliniczną zapalenia kości i szpiku przeprowadza się na wiele sposobów. Im dokładniejsze sformułowanie diagnozy, tym wyraźniejsza staje się taktyka leczenia.

Rodzaje choroby w zależności od patogenu:

spowodowana niespecyficznym mikroflory (bakterie Gram-dodatnie lub Gram-ujemne): Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus, Proteus, Pseudomonas, Escherichia coli i beztlenowych mniejszej: powodowane przez jeden gatunek mikroorganizmów (monokulturowych); związane ze skojarzeniem 2 lub 3 różnych typów mikroorganizmów. specyficzne dla chorób zakaźnych: syfilityczne; trąd; bulwiasty; bruceloza; inni. patogen nie został wykryty.

Bakteriobójcze uszkodzenie warstw kości.

Istnieją kliniczne postaci choroby:

hematogenny: po przeniesieniu zakażenia innym narządem; po szczepieniu; inne. pourazowe: po złamaniach; po operacji; podczas używania szprych. wystrzał; promieniowanie; nietypowy (pierwotny-przewlekły): ropień Brody'ego; zapalenie kości i szpiku u Olliera i Garre; podobny do guza.

Aktualne opcje:

uogólnione: septikotoksyczne; septikopyemiczny; izolowane toksyczne. ogniskowa: przetokowa; zakorzenione.

Schemat przepływu:

ostry (w szczególności błyskawiczny); podostre; pierwotny przewlekły; przewlekły.

Są takie etapy procesu zapalenia kości i szpiku:

ostry; podostre; ciągłe stany zapalne; umorzenie; zaostrzenie; odzyskiwanie; rekonwalescencja.

Fazy ​​uszkodzeń:

wewnątrzszpikowe (tylko szpik kostny cierpi); extramedullary.

Lokalizacja rozróżnia zapalenie szpiku kostnego i płaskiego kości. W długich rurowatych kościach można wpływać na różne działy: epifizę, trzon, metafizę. Wśród płaskich kości cierpią czaszka, kręgi, łopatka, kości kulszowe i żebra.

Lokalne powikłania zapalenia kości i szpiku:

sekwestracja; złamanie; skory kostne, parasalne lub tkanki miękkiej; patologiczne zwichnięcie; tworzenie fałszywego złącza; zesztywnienie; przykurcze stawowe; naruszenie kształtu i rozwoju kości; krwawienie; przetoki; powikłania naczyniowe; powikłania neurologiczne; zaburzenia mięśni i skóry; zgorzel; złośliwość.

Warianty choroby z częstymi powikłaniami:

uszkodzenie amyloidu w nerkach i sercu; ciężkie zapalenie płuc z rozpadem płuc; zapalenie osierdzia; sepsa; inni.

Najczęstsze odmiany choroby - ostry krwiopochodnej (u dzieci) i przewlekłego stresu pourazowego (u dorosłych).

Choroba często dotyka niektórych kości ludzkiego ciała.

Objawy zapalenia kości i szpiku stawu biodrowego.

Jest obserwowany u osób w każdym wieku, ma częściej krwiotwórcze pochodzenie, ale często rozwija się po operacji na kościach. Towarzyszy mu obrzęk uda, gorączka i upośledzona ruchliwość sąsiednich stawów. Na skórze tworzy się duża przetoka, przez którą ropa jest oddzielana.

Objawy zapalenia szpiku kostnego dolnej części nogi.

Obserwuje się go częściej u młodzieży i dorosłych, często komplikuje przebieg złamań goleni. Towarzyszy mu zaczerwienienie i obrzęk goleni, silny ból, tworzenie się kanałów przetokowych z ropnym wydzieliną. Po pierwsze, dotyczy to kości piszczelowej, ale kość strzałkowa jest zawsze zaogniona. Pacjent nie może wejść na stopę.

Objawy zapalenia kości i szpiku kostnego.

W przeciwieństwie do powyżej opisanych form zwykle ma długą, często trudne z powodu chorób zakaźnych u stóp, na przykład w cukrzycy. Najważniejsze cechy -boleznennost i obrzęk w okolicy pięty, zaczerwienienie skóry, owrzodzenie z treści ropnej. Pacjent nie może się poruszyć, opierając się o przód stopy.

Często występuje w dzieciństwie, ma ostry przebieg, towarzyszy gorączka, obrzęk, ból w dłoni. Gdy choroba postępuje, możliwe są patologiczne złamania.

Objawy zapalenia kości i szpiku kości śródstopia.

Rozwija się przy niewystarczająco dokładnym leczeniu chirurgicznym rany powstałej w wyniku urazu stopy. Może również komplikować przebieg cukrzycy. Towarzyszy mu ból i obrzęk stopy, trudności w chodzeniu.

Rozwija się głównie u dorosłych na tle niedoboru odporności lub stanu septycznego. Towarzyszą mu bóle w plecach, bóle głowy, kołatanie serca, osłabienie, gorączka.

Zdecydowana większość przypadków jest spowodowana przez gronkowce.

Te mikroorganizmy są szeroko rozpowszechnione w środowisku zewnętrznym. Są na powierzchni skóry i jamy nosowej wielu zdrowych osób.

Zakażenie Staphylococcus.

Środki drobnoustrojowe mogą przenikać do substancji kostnej na kilka sposobów:

Przez naczynia krwionośne. Bakterie, które powodują zapalenie w innych narządach, na przykład zapalenie płuc lub odmiedniczkowe zapalenie nerek, mogą rozprzestrzeniać się przez naczynia do tkanki kostnej. U dzieci infekcja często wnika w obszar wzrostu - płytki chrzęstne na końcach rurkowatych kości - kości ramiennej lub udowej. Zarażone rany, endoprotezy. Mikroorganizmy z rozdrobnionych, ciętych i innych ran dostają się do tkanki mięśniowej, a stamtąd rozprzestrzeniają się do substancji kostnej. Złamania lub operacje, gdy patogeny wpadają bezpośrednio w substancję kostną.

Kości zdrowej osoby są odporne na rozwój zapalenia kości i szpiku. Czynniki, które zwiększają prawdopodobieństwo patologii:

niedawne urazy lub zabiegi chirurgiczne w obrębie kości lub stawów, w tym endoprotetyka stawu biodrowego lub kolanowego; wszczepianie metalowej klamry lub szprych podczas osteosyntezy; ugryzienie zwierzęcia; cukrzyca o wysokiej zawartości cukru we krwi; choroby tętnic obwodowych, często związane z miażdżycą tętnic i paleniem tytoniu, na przykład miażdżycą tętnic lub zatarciem zapalenia pęcherzyka; obecność dożylnego lub cewnika moczowego, częste iniekcje dożylne; hemodializa; chemioterapia dla chorób onkologicznych; długotrwałe podawanie hormonów glukokortykoidowych; wstrzykiwanie narkotyków.

Lekarz bada obszar wokół dotkniętej kości, aby określić obrzęk, zaczerwienienie i tkliwość tkanek. Do badania przetoki stosuje się tępą sondę.

Badania krwi ujawniają oznaki stanu zapalnego - wzrost ESR i liczba leukocytów. Krew i przetoka podlegają badaniu mikrobiologicznemu w celu rozpoznania typu drobnoustroju i określenia czynników przeciwbakteryjnych, które go skutecznie niszczą.

Głównymi procedurami diagnostycznymi dla zapalenia kości i szpiku są wizualizacje testów.

Obszar wokół dotkniętej kości to obrzęk, zaczerwienienie i tkliwość tkanek.

Radiografia kości służy do identyfikacji nekrotycznych miejsc kości - sekwestrujących. Fistulografia - wprowadzenie substancji o właściwościach radiokontrastowych do przebiegu przetoki - służy do badania wewnętrznej struktury przetoki. We wczesnych stadiach choroby badanie rentgenowskie daje niewiele informacji.

Tomografia komputerowa to seria zdjęć rentgenowskich pobranych z różnych pozycji. Po ich przeanalizowaniu powstaje szczegółowy trójwymiarowy obraz dotkniętej kości.

Rezonans magnetyczny jest bezpieczną metodą badań, pozwalającą odtworzyć szczegółowo obraz nie tylko kości, ale także otaczających tkanek miękkich.

Aby potwierdzić diagnozę, wykonuje się biopsję kości. Można go wykonać na sali operacyjnej w znieczuleniu ogólnym. W takim przypadku chirurg rozcina tkankę i pobiera kawałek zapalonego materiału. Następnie przeprowadza się badanie mikrobiologiczne w celu identyfikacji patogenu.

W niektórych przypadkach biopsję wykonuje się w znieczuleniu miejscowym za pomocą długiej, mocnej igły, przenoszonej do ogniska zapalnego pod kontrolą radiografii.

gorączka i dreszcze; ból kości; obrzęk zmiany; naruszenie funkcji dotkniętej kończyny - niemożność podniesienia ręki lub zejście na dotkniętą nogę; tworzenie się otworów przetokowych na skórze, przez którą uwalniana jest ropa; zły stan zdrowia, u dzieci - drażliwość lub senność.

Czasami choroba występuje niemal bez zewnętrznych objawów.

Konieczne jest poszukiwanie pomocy medycznej, jeśli gorączka i ból są połączone w jedną lub więcej kości.

Lekarz powinien przeprowadzić diagnostykę różnicową w przypadku takich chorób:

reumatoidalne zapalenie stawów; zakaźne zapalenie stawów; zapalenie błony maziowej; krwiak śródmięśniowy, w tym ropienie; złamanie kości.

Ta forma często służy jako wynik ostrego procesu. W substancji kostnej powstaje ubytek kości. Zawiera luźne kawałki martwej kości i płynny wyciek ropny. Zawartość sekwencyjnego pudełka jest wydzielana przez przetoki na powierzchni skóry.

Przetoki na powierzchni skóry.

Rozwój choroby jest falisty: zamknięcie przetok zostaje zastąpione przez nową fazę zapalenia i wydzielanie ropy. Gdy pogorszenie ustąpi, stan pacjenta poprawia się. Temperatura skóry jest znormalizowana, ból znika. Liczba krwinek zbliża się do normy. W tym czasie w substancji kostnej stopniowo tworzą się nowe sekwestranty, które zaczynają odrywać się i powodować zaostrzenie. Czas trwania remisji może wynosić kilka lat.

Objawy nawrotu przypominają ostre zapalenie kości i szpiku. W dotkniętym obszarze występuje stan zapalny i ból, przetoka się otwiera, może rozwijać się miękka tkanka. Czas trwania nawrotu zależy od wielu czynników, przede wszystkim od skuteczności leczenia.

Pierwotne formy przewlekłe zachodzą bez objawów ostrej fazy. Ropień brody jest pojedynczą wnęką o okrągłym kształcie w substancji kostnej, otoczoną kapsułką i umieszczoną w kościach goleni. Ropień zawiera ropę. Nie ma wyraźnych objawów procesu zapalnego, choroba jest powolna. Podczas zaostrzenia występuje ból w nodze, szczególnie w nocy. Nie powstała przetoka.

Zapaleniu kości i szpiku towarzyszy wzrost gęstości kości, nawarstwianie się okostnej. Kość pogrubia i przyjmuje postać wrzeciona. Kanał szpiku kostnego zwęża się. Ta forma nie nadaje się do terapii.

Najczęstszy wariant takiego procesu - krwiotwórczy. Obserwuje się go głównie u chłopców. Rozwija nagłe zapalenie kanału szpikowego.

Toksyczny wariant przebiega błyskawicznie i może prowadzić do śmierci pacjenta przez kilka dni. Odmiana septykemii charakteryzuje się obecnością ropni nie tylko w substancji kostnej, ale również w narządach wewnętrznych.

Większość pacjentów ma lokalną postać choroby. Choroba zaczyna się nagle. Istnieje uczucie raspiraniya i intensywny ból kończyn, często w pobliżu stawów kolanowych, barkowych lub łokciowych. Zwiększa się wraz z ruchem. Temperatura ciała wzrasta.

Obserwuje się bladą skórę, częste oddychanie i puls, opóźnienie i senność. Kończyna jest w pozycji pół zagiętej, ruchy w niej są ograniczone. Nad strefą zapalenia występuje obrzęk i zaczerwienienie skóry. Podczas dotykania zmiany lub w kierunku wzdłuż osi kostnej występuje silna bolesność.

Zmiany rentgenowskie pojawiają się zaledwie 2 tygodnie po wystąpieniu choroby.

W ostrym procesie wymagana jest pilna hospitalizacja. Leczenie odbywa się za pomocą operacji i leków.

Operacja obejmuje osteoperforację - tworzenie otworu w kości, czyszczenie i drenowanie jamy. W ciężkich przypadkach dochodzi do otwarcia ropnych złogów w mięśniach i wykonywania trepanacji kości. Po oczyszczeniu kości ropy rozpocząć śródkostnego płukanie - wprowadzenie do wnęki przez cewnik sztucznych środków przeciwbakteryjnych - antybiotyki, chlorheksydyna, rivanola, oraz enzymy.

Otwieranie ropnego obrzęku w mięśniach.

Kompleksowe leczenie zachowawcze obejmuje:

antybiotyki w dużych dawkach; detoksykacja (wprowadzenie do żyły roztworów plazmy, albuminy, hemodeza, rheopolyglucyna), wymuszona diureza; korekta naruszeń stanu kwasowo-zasadowego przez dożylny wlew wodorowęglanu sodu; stymulacja naprawy tkanki (metyluracyl); środki immunomodulujące i witaminy.

W przypadku, gdy choroba jest spowodowana przez Staphylococcus, gdyż może być stosowany jej techniki immunoterapii - gronkowcowego tężca, szczepionkę gronkowców gamma globuliny lub osocza hiperimmunizowaną o wysokim stężeniu przeciwciał przeciwbakteryjnych.

Obowiązkowe unieruchomienie kończyny za pomocą longi. Po ustąpieniu ostrych stanów zapalnych wykonywane są zabiegi fizjoterapii - UHF, pole magnetyczne i inne. Hiperbaryczne natlenianie jest jedną z najskuteczniejszych metod leczenia zapalenia kości i szpiku. Polega na wdychaniu mieszaniny powietrze-tlen w specjalnej komorze pod ciśnieniem. Pomaga to nie tylko poprawić ukrwienie wszystkich tkanek, ale także przyspieszyć procesy gojenia ropnej ogniska.

Rokowanie choroby jest zwykle korzystne, kończy się na wyzdrowieniu. Jednak w niektórych przypadkach choroba staje się przewlekła.

Podstawą leczenia przewlekłego wariantu jest sekesterektektomia. W tej operacji usunięto sekwestratory kości, jamę kości usunięto, a przetoki usunięto. Powstałe wgłębienie jest odwadniane. Możesz je zamknąć specjalnymi materiałami z tworzywa sztucznego.

W patologicznych złamaniach, przedłużonym procesie osteomielitycznym, skracaniu kończyn, stosuje się metodę osteosyntezy rozpraszania kompresyjnego za pomocą aparatu Ilizarowa. Chirurdzy najpierw przeprowadzają sekwestrografię i leczą brzegi kości, usuwając wszystkie ogniska zakażenia. Następnie przez kości, kilka szprych jest trzymanych powyżej i poniżej ogniska patologicznego. Szprychy są przymocowane metalowymi pierścieniami otaczającymi nogę lub ramię. Między sąsiednimi pierścieniami znajdują się metalowe pręty, równoległe do osi kończyny.

Metoda osteosyntezy rozpraszania kompresyjnego za pomocą aparatu Ilizarowa.

Przy pomocy szprych i prętów fragmenty kości są dociskane do siebie. Na ich połączenia syntezy - kość kostna - jest stopniowo uformowany. Jego komórki są dość aktywnie podzielone. Po stopieniu fragmentów, chirurdzy zaczynają stopniowo usuwać pierścienie od siebie, zwiększając długość prętów. Rozciąganie kalusa prowadzi do wzrostu nowej kości i przywrócenia długości kończyny. Proces leczenia jest dość długi, ale ta metoda ma wiele zalet w porównaniu z innymi rodzajami operacji:

niski traumatyzm; brak unieruchomienia gipsu; zdolność pacjenta do poruszania się; Możliwość samodzielnego przeprowadzenia rozproszenia (rozciągania) po krótkim treningu; przywrócenie zdrowej tkanki kostnej, całkowicie zastępując ubytek zapalenia kości i szpiku.

W skrajnych przypadkach wykonywana jest amputacja kończyny. Wskazuje na to rozwój rozległej spermy, w szczególności wywołanej przez beztlenowce lub zgorzel kończyn.

Po operacji zaleca się leczenie zachowawcze. Obejmuje te same leki, co w ostrej postaci.

Przy odpowiednim leczeniu rokowanie jest korzystne. Jednak nawroty choroby nie są wykluczone. Zachowanie zapalenia kości i szpiku może prowadzić do amyloidozy nerki i innych powikłań.

Problemem odpowiedniej terapii przeciwbakteryjnej jest potrzeba szybkiego wyboru skutecznego leku, który działa na maksymalną możliwą liczbę podejrzanych patogenów, a także powoduje wysokie stężenie w tkance kostnej.

Zapalenie kości i szpiku jest najczęściej spowodowane przez gronkowce. Najcięższy przebieg choroby wiąże się z zakażeniem Pseudomonas aeruginosa. Warunki przepływu długotrwałe zapalenie szpiku i kości, operacje chirurgiczne choroby współistniejące mikroorganizmy często nabycia tolerancji antybiotyku o szerokim spektrum, na przykład cefalosporyn i fluorochinolony.

Dlatego lepiej jest przypisać linezolid do terapii empirycznej. Mniej skutecznym wyborem będzie wankomycyna, ponieważ wiele bakterii ostatecznie staje się opornych na nią.

Linezolid jest kroplowany dożylnie. Jest dobrze tolerowany. Z działań niepożądanych często występują mdłości, luźne stolce i bóle głowy. Lek może być stosowany u dzieci w każdym wieku, nie ma prawie żadnych przeciwwskazań. Jest produkowany pod nazwami handlowymi Zenix, Zivox, Linezolid. W postaciach do spożycia dostępne są Amizolide i Rowlin-Routek.

Wankomycyna jest podawana kroplówka dożylnie. Jest przeciwwskazany w pierwszym trymestrze ciąży i podczas karmienia piersią, z nerwowym zapaleniem nerwu słuchowego, niewydolnością nerek, indywidualną nietolerancją. Lek jest dostępny pod nazwami handlowymi Vancomabol, Vancomycin, Vancorus, Vancocin, Vero-Vancomycin, Edicin.

W ciężkich przypadkach stosuje się najnowocześniejsze antybiotyki - Tienam lub Meropenem. Jeżeli w związkach drobnoustrojów, które spowodowały chorobę, obecne są beztlenowe mikroorganizmy, metronidazol jest dodawany do terapii.

Przed przepisaniem antybiotyków konieczne jest uzyskanie materiału do badań mikrobiologicznych. Po otrzymaniu wyników wrażliwości mikroorganizmów lek można zastąpić bardziej skutecznym.

Czas trwania antybiotyków wynosi do 6 tygodni.

Czasami leczenie rozpoczyna się szerokim spektrum antybiotyków, które wpływają na gronkowce:

chronione penicyliny; cefalosporyny; fluorochinolony; klindamycyna i inne.

Jednak takie traktowanie musi koniecznie być poparte danymi na temat wrażliwości izolowanych mikroorganizmów.

Równolegle z długotrwałą antybiotykoterapią konieczne jest zapobieganie dysbiozie jelit za pomocą takich produktów jak Linex, Acipol, produkty z kwaśnego mleka z żywymi bakteriami. Jeśli to konieczne, przepisywane są leki przeciwgrzybicze (nystatyna).

Po leczeniu zapalenia kości i szpiku w szpitalu i wypisaniu pacjenta do domu, aby zapobiec przejściu do postaci przewlekłej lub zaostrzeniu, można zastosować kilka przepisów ludowych:

zrobić wywar z owsa (najwyżej, zrobi to otręby owsiane) i skompresować chore kończyny; zrobić nalewkę alkoholową z liliową: pełny trzylitrowy słoik z kwiatami lub pączkami wlać wódkę i nalegać w ciemnym miejscu na tydzień, użyć do okładów; weź 3 kg orzechów włoskich, usuń z nich przegrody i napełnij je swymi wódkami, kładź w ciemnym miejscu na 2 tygodnie; brać łyżkę stołową trzy razy dziennie przez 20 dni; smarować dotknięty obszar sokiem z aloesu lub zrobić kompres pokruszonych liści; pocierać dużą cebulę, mieszać ze 100 g mydła do prania; mieszanina jest nakładana na skórę w pobliżu przetoki w nocy.

Zapalenie kości i szpiku może powodować powikłania z otaczających tkanek lub całego ciała. Są one związane z bezpośrednim rozprzestrzenianiem się infekcji, naruszeniem krążenia krwi, zatruciem, zmianami metabolizmu.

Patologiczne złamanie występuje w miejscu sekwestracji z niewielkim urazem. W takim przypadku pacjent nie może stanąć na swojej nodze, istnieje nieprawidłowa ruchliwość fragmentów kości, ból i obrzęk są możliwe.

Phlegmon - rozproszone ropne zapalenia, które mogą wchłonąć kości, okostną lub otaczające mięśnie. Chorobie towarzyszy gorączka, zatrucie, ból i obrzęk kończyny. Bez leczenia może prowadzić do zakażenia krwi - sepsy.

Sepsa z kończyn dolnych.

Gdy końce kości zostaną zniszczone, możliwe jest patologiczne zwichnięcie stawu biodrowego, kolanowego, barkowego, łokciowego i innych stawów. Towarzyszy temu naruszenie kształtu kończyny, ból, niemożność poruszenia ręką lub stopą.

Jednym z częstych powikłań zapalenia kości i szpiku jest fałszywy staw. Wolne krawędzie kości utworzone po operacji, aby usunąć ropne ognisko, nie łączą się, ale tylko dotykają się. W tym momencie kość pozostaje mobilna. Występuje naruszenie funkcji kończyn, ból w niej, czasami obrzęk. Istnieje osłabienie i atrofia mięśni. Leczenie fałszywego stawu jest dość długie. Często konieczne jest korzystanie z aparatu Ilizarowa.

Ankylosis występuje, gdy na wspólne powierzchnie kości cierpią na przykład zapalenie kości i szpiku, z powodu długiej bezruchu kończyny. Towarzyszy temu brak ruchu w stawie.

W wyniku wycięcia przetok może dojść do zagęszczenia otaczających tkanek, co może prowadzić do przykurczu stawów - zmniejszenia jego ruchomości.

Patologiczne złamania, fałszywe stawy, ankylozy, przykurcze prowadzą do deformacji kończyn, niezdolności do chodzenia lub pracy z rękami.

Może wystąpić krwawienie z krwi żylnej, któremu towarzyszy stała utrata krwi i tworzenie się krwiaka śródmiąższowego. Ropienie otaczających tkanek miękkich prowadzi do rozwoju rozproszonego ropnego stanu zapalnego - phlegmon. To niebezpieczne komplikowanie w niektórych przypadkach wymaga amputacji kończyn.

W przewlekłym zapaleniu szpiku kostnego bardzo cierpią naczynia i nerwy przechodzące w pobliżu kości. Dopływ krwi do końcowej (dalszej) części nogi lub ramienia pogarsza się, tkanki pęcznieją, brakuje tlenu. Występują długie bóle kończyn, ewentualnie uczucie drętwienia i mrowienia skóry. Podrażnienie ropnym wydzielaniem z przetoki prowadzi do rozwoju zapalenia skóry i egzemy. Kod staje się niepotrzebnie suchy, łuszczący się, swędzący świąd. Jeśli pacjent zaczyna drapać skórę, wtórna infekcja i ropienie często pojawiają się w ranie.

W niektórych przypadkach na tle złośliwego nowotworu kości ze szpiku kostnego rozwija się kostniakomięsak, który ma wysoki stopień złośliwości i szybko rośnie.

Przy przedłużonym przebiegu zapalenia kości i szpiku procesy metaboliczne w organizmie są zakłócone. Napięcie mechanizmów kompensacyjnych prowadzi do zwiększenia produkcji białka niezbędnego do gojenia się tkanki kostnej. Jednocześnie mogą pojawić się nieprawidłowe formacje białkowe zdeponowane w nerkach i innych narządach. Tak powstaje częste powikłanie przewlekłego zapalenia kości i szpiku - amyloidoza. Przejawia się głównie objawami niewydolności nerek - obrzękiem, podwyższonym ciśnieniem krwi, naruszeniem procesu oddawania moczu.

Patogenne mikroorganizmy z ropnego ogniska na naczyniach krwionośnych mogą dostać się do każdego narządu, powodując jego zapalenie. Jednym z częstych powikłań jest zapalenie płuc. Wpływa także na zewnętrzne serce - worka osierdziowego. Często dochodzi do zatrucia krwi - sepsy.

Jeśli pacjent ma czynniki ryzyka zapalenia kości i szpiku, powinien o nich wiedzieć. Konieczne jest podjęcie wszelkich działań mających na celu zapobieganie różnym infekcjom, unikanie skaleczeń, zadrapań, w porę, aby poradzić sobie z uszkodzeniem skóry. Osoby chore na cukrzycę muszą stale monitorować stan stóp, aby zapobiegać owrzodzeniom skóry.

Konieczne jest leczenie próchnicy zębów w czasie, przewlekłe zapalenie migdałków, zapalenie pęcherzyka żółciowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek. Aby zwiększyć nieswoistą obronę organizmu, konieczne jest monitorowanie diety i aktywności fizycznej, prowadzenie zdrowego trybu życia.

Zapalenie kości i szpiku jest dokładniejsze niż kończyna.

Osteomyelitis to proces zapalny w szpiku kostnym, który rozciąga się na otaczającą substancję kostną. Może mieć przebieg ostry lub przewlekły i objawia się bólem kości, gorączką, zatruciem, powstawaniem jam i przetoką z ropnym wydzieliną. Leczenie obejmuje chirurgię i masową antybiotykoterapię.

Osteomyelitis stopy może wystąpić z otwartymi złamaniami, z chorobami zapalnymi tkanek stóp poprzez bezpośrednie przenoszenie infekcji do kości przez okostną; wreszcie, w kościach stopy można zaobserwować pierwotne uszkodzenie szpiku kostnego - hematogenne zapalenie kości i szpiku. Pierwsze formy zapalenia kości i szpiku, w przeciwieństwie do hematogennego zapalenia kości i szpiku, są mniej ostre, rozwijają się wolniej i nie towarzyszą im duże złamania kości.

Hematogenne zapalenie kości i szpiku charakteryzuje się ostrym początkiem, szybkim przepływem i znacznym zniszczeniem tkanki kostnej. Spośród różnych lokalizacji krwiopochodnego zapalenia kości i szpiku stopa zajmuje ostatnie miejsce z częstotliwością, na którą wpływa głównie piętka i kości skokowe. W przypadku hematogennego zapalenia kości i szpiku stopa charakteryzuje się ostrym początkiem: ostry chłód i utrzymujący się wzrost temperatury do 39-40 °; Diagnostyka różnicowa jest ułatwiona przez miejscowy ból, udoskonalony przez badanie dotykowe.

badanie rentgenowskie na początku choroby nie dostarcza danych referencyjnych dla diagnozy, a tylko z 10-15-tego dnia możliwe jest, aby pamiętać, pogrubienie okostnej, osteoporoza zapalny, a czasem destrukcyjnych zmian, a później zidentyfikowane pochłaniają. Pieszo zapalenie szpiku wpływa głównie kości krótkie w gąbczastej tkanki że zdjęcie rentgenowskie procesie ją zupełnie inną refleksję niż w kości długich: bez okien edukacja sekvestralnoy i demarkacja granicy, lub, bardziej precyzyjnie, proces pit kość ograniczenie nie znajduje wyraźne odbicie w filmie.

Kości pięty wykryte okostnej warstw, stwardnienie tkanki gąbczastej bez znaczącego niszczenia warstwy korowej kości. Osobliwe warunki dopływu krwi do kości skokowej powodują jej skłonność do martwicy z różnymi zmianami. Zapalenie kości i szpiku charakteryzuje się septyczną martwicą kości skokowej.

Manifestacje i terapia zapalenia kości i szpiku

Stopa jest organem funkcjonalnym, który ma złożony układ powiązanych ze sobą struktur kostnych i więzadeł, ścięgien i mięśni. Środkowe i tylne obszary stopy są utworzone przez gąbczaste kości, które są najczęściej poddawane patologicznym przekształceniom.

W piśmiennictwie, nie ma systematycznego dokładne (zweryfikowane) materiały, które opisują takie procesy patologiczne, jak zapalenie szpiku, gruźlica, syfilitycznej zmiany, reumatoidalne zapalenie stawów piętowej i prywatnych danych dziennika nie w pełni zapewnić kompleksowe właściwości tej choroby, zwłaszcza w dziedzinie diagnostyki różnicowej.

Wśród grupy zapalnych zjawisk kości piętowej najczęstszym jest zapalenie kości i szpiku. Struktura kości stopy stanowi jedną dziesiątą wszystkich uszkodzeń kości i szpiku kostnego w organizmie. Struktury kostne części środkowej i tylnej są przeważnie zmienione, a wśród nich główną część zajmuje kość pięty.

Patologiczne i anatomiczne cechy

Zapalenie szpiku kości gąbczastych ma inną, w porównaniu z długimi kośćmi, manifestację i rozwój. Anatomicznie-topograficzna charakterystyka stopy (mała objętość tkanek miękkich, powierzchowna lokalizacja układu naczyniowego, względna niewydolność krążenia) powoduje rozwój procesu patologicznego w szybszym tempie. Stopa ma siedem gąbczastych kości połączonych skomplikowanymi, połączonymi stawami stawowymi i więzadłami oraz trzy rzędy struktur kostnych o krótkich długościach. Tak bliski związek sprzyja rozprzestrzenianiu się patologicznego uszkodzenia wielu zlokalizowanych stawów i szybkiemu zaangażowaniu innych kości i stawów w obszarze uszkodzenia.

Czynniki przyczynowe

Patologia może się rozwijać z powodu otwartych urazów (złamań), zjawisk zapalnych w tkankach metodą bezpośredniego przenikania zakaźnego początku do tkanki kostnej przez okostną

W kościach może również powstać pierwotne uszkodzenie szpiku kostnego (krwiotwórcze zapalenie kości i szpiku). Wcześniejsza postać, w przeciwieństwie do krwiotwórczej, ma mniejszy prąd, tworzy się znacznie wolniej i zwykle nie powoduje dużych procesów niszczących w kości.

Objawowy obraz i diagnoza

Postać hematogenna charakteryzuje się ostrym początkiem, szybkim rozwojem i rozległym zniszczeniem tkanki kostnej. W hematogennej grupie zapalenia kości i szpiku o różnej lokalizacji stopa jest ostatnia w prewalencji, a kości piętowe i kości skokowe są zaangażowane w ten proces.

Ostry początek charakteryzuje się ostrym chłodem i utrzymującą się gorączką do 40 °; Podczas przeprowadzania diagnostyki różnicowej miejscowe bolesne uczucie przyciąga uwagę, szczególnie w trakcie badania palpacyjnego.

Rentgenissledovanie w początkowych etapach nie jest znacząca, i dwa tygodnie po rozpoczęciu uwidoczniono zagęszczonej okostnej, osteoporozy, zapalenia i destrukcyjne częściowe ogniska, a po czasie nie pochłaniają. U stóp wpływa głównie krótkie kości, w których proces gąbczastej części rentgenkartina objawia się w różny sposób, w przeciwieństwie do kości długich: NIE pole sekvestralnye i linia podziału (rów kości), która oddziela się procesu zapalnego.

W kości piętowej ujawniają się stratyfikacje okostnej, stwardniałe zjawiska gąbczastej tkanki przy braku widocznego zniszczenia warstwy korowej. Specyficzne doprowadzanie krwi do kości skokowej stwarza warunki dla jej predyspozycji do nekrozy dla różnych urazów. Procesy zapalenia szpiku charakteryzują się martwicą kości skokowej formy septycznej.

Środki uzdrawiające

Gdy w medycynie pojawiają się antybiotyki, zapalenie kości i szpiku na obecnym etapie nie wymaga leczenia chirurgicznego. Szczególnie skuteczna jest antybiotykoterapia (szczególnie przy stosowaniu leków nowej generacji) w początkowej fazie choroby.

Z wcześniejszego użytkowania, w dwóch pierwszych trzech dni, a odpowiednie antybiotyki selekcji następuje regresji klinicznej - szybkie obniżenie temperatury i reakcję przerywa ból w obrazów radiograficznych jest brak (lub drobne manifestacji maleńkim niszczącej ognisk i cienkich okostnej warstwy) przemian patologicznych. Nieco później, stosowanie leków przeciwbakteryjnych może ciąć patprotsess jednak obraz rentgenowski z małymi cofa (zniszczenie ośrodków stają się bardziej wyraźne, rozwój martwiczego strefę i sequestrations). W przypadku niewielkich rozmiarów ogniska rozpuszczają się i zastępuje się tkanką kostną. W każdym razie, po antybiotykoterapii, wynikiem choroby będzie powrót do zdrowia.

W przewlekłej przewlekłej z okresami zaostrzeń tworzy w przypadku udowodnienia nieskuteczności antybiotykoterapii trepanacja i ekskheleatsija destruktivannoj strefy kości. W przypadku powstawania przetok zaleca się wstrzyknięcie roztworu błękitu metylenowego przed operacją, ponieważ ta ostatnia wybarwia przetokę i lekko ropny obszar martwicze.

Zapalenie kości i szpiku kości udowej, piszczelowej i kości piętowej

Zapalenie szpiku to ropne martwicze zapalenie kości, szpiku kostnego, otaczających tkanek miękkich. Patologii powoduje ropotwórczy bakterii często czynnikiem sprawczym są Staphylococcus aureus, Streptococcus hemolityczna, Escherichia coli, Pseudomonas aeruginosa w stykowe choroby u źródła bakteriemii rozsiewa mieszane flory. Najczęstszym zapalenie kości i szpiku z udowej, piszczelowej i również wiele zmian układu mięśniowo-szkieletowego, co prowadzi do nieodwracalnego tkanek rozsiane i deformacje szkieletowe.

Przyczyny i czynniki ryzyka

Choroba rozwija się wraz z bezpośrednim przenikaniem mikroorganizmów pyogennych do kości kończyn dolnych. Infekcja rozprzestrzenia się przez hematogenny, kontaktowy sposób, powstaje po przeniesionych zabiegach chirurgicznych, uzyskując otwarte złamania, rany postrzałowe, głębokie ropienie otaczających miękkich włókien.

Przyczyną ropnego uszkodzenia kości może być gruźlica, bruceloza, kiła, pęknięcie, ściśnięcie obwodowych naczyń krwionośnych, oparzenia termiczne, odmrożenia, przeniesiona grypa, choroby wirusowe. Patologia występuje u noworodków z powodu zakażenia wewnątrzmacicznego zakażeniem bakteryjnym od chorej matki.

Czynniki ryzyka wystąpienia ostrego i przewlekłego zapalenia kości i szpiku kości udowej:

  • przedłużony post, przestrzeganie ścisłej diety;
  • wyniszczenie;
  • osłabiona odporność;
  • obecność chronicznych źródeł infekcji w organizmie: próchnica, zapalenie migdałków, panarit, ropień;
  • cukrzyca;
  • częsty stres, przepracowanie;
  • skłonność do reakcji alergicznych.

W endogennym szlaku infekcji bakterie wchodzą do struktur kostnych wraz z przepływem krwi z ognisk bakteriemii, egzogennych - są wprowadzane z zewnątrz przez otwarte rany, po osteosyntezie, endoprotezie.

Klasyfikacja

Charakter przepływu dzieli się na ostre, przewlekłe i nietypowe zapalenie kości i szpiku. Biorąc pod uwagę ścieżkę zakażenia, jest endogenna i egzogenna. W zależności od rodzaju patogenu choroba jest podzielona na specyficzną i niespecyficzną.

W pierwszym przypadku przyczyną zapalenia są Staphylococcus aureus, Streptococcus, Escherichia coli, Proteas, rzadziej - grzyby proste i flora mieszana. Nieswoiste zapalenie kości i szpiku rozwija się w obecności prętów Kocha, jasnych krętków, brucellae i tym podobnych.

Klasyfikacja zapalenia kości i szpiku w zależności od ciężkości przebiegu:

  1. Postać łagodna (lokalna) - objawy są umiarkowanie wyrażane.
  2. Ciężki (septyczny-piomowy) rozwija się szybko, przejawia się ostro.
  3. Postać adynamiczna (toksyczna) charakteryzuje się piorunującym przebiegiem, objawy zatory pojawiają się w ciągu jednego dnia.

Częstość występowania patologicznego procesu rozróżnia jednoośluzowe i wieloskładnikowe zapalenie kości i szpiku.

Klasyfikacja patologii według przebiegu klinicznego:

  • aktywny charakteryzuje się tworzeniem przetoki;
  • faza zaostrzeń - występują oznaki miejscowego i ogólnego stanu zapalnego;
  • faza stabilnej remisji - nie ma przetok, objawów procesu zapalnego.

We wczesnych stadiach patologii ma różne objawy, obraz kliniczny zależy od metody infekcji kości i tkanek miękkich, w późniejszych stadiach choroba postępuje identycznie.

Przewlekłe zapalenie kości i szpiku

U większości pacjentów choroba jest rozpoznawana w ostrej postaci, kończy się całkowitym wyleczeniem, jeśli leczenie zostało przeprowadzone na czas.

Ze złożonym charakterem patologia staje się nawracająca (w 30% przypadków), przebieg choroby charakteryzuje się okresami remisji i zaostrzeń. Okres przejściowy waha się od 4 tygodni do 2 miesięcy.

Kiedy tkanka kostna zostaje zainfekowana, organizm zaczyna intensywnie produkować kompleksy immunologiczne, leukocyty akumulują się w głównym ognisku, uwalniają enzymy lityczne, aby zniszczyć ściany bakterii, ale jednocześnie struktura kości rozpuści się. Uszkodzona tkanka tkanki, martwicze masy wchodzą do szpiku kostnego, naczyń krwionośnych. Pacjent jest zaburzony bólem w nodze, pojawieniem się pojedynczej lub wielu niezamkniętych przetok na skórze.

Miesiąc później powstaje sekwestracja - wgłębienie martwych fragmentów wewnątrz zdrowej kości, zamknięte w szkiełku nakrywkowym. W ten sposób powstaje przewlekłe ropiejące skupienie, które powraca w tworzeniu korzystnych warunków. Utajony przepływ można obserwować od kilku tygodni do kilku lat. Przed zaostrzeniem przetokowych otworów, ponownie nasilaj ból, stany zapalne, hipertermię.

Brak ostrych stanów zapalnych w początkowym etapie występuje w atypowych form Zapalenie kości i szpiku obliteracji żylaków albuminoznom antybiotyk lub ropnia Brodie w wyrażonej odporności.

Ostre zapalenie kości i szpiku

Oznaki ostrego zapalenia kości i szpiku wzrastają stopniowo. Choroba jest poprzedzona przeziębieniem, mechanicznym uszkodzeniem kończyny, złamaniem lub interwencją chirurgiczną. Pierwsze zmiany w obrazach radiograficznych są wykrywane zaledwie 2-3 tygodnie po zakażeniu kości kończyn dolnych i otaczających tkanek miękkich. Zgodnie z wynikami badań diagnostycznych ujawniono oderwanie okostnej, rozrzedzenie i demineralizację tkanek.

Stopień manifestacji objawów klinicznych zależy od drogi zakażenia, wirulencji patogenu, rozpowszechnienia procesu zapalnego, wieku osobnika i stanu jego układu odpornościowego.

Hematogenny

W ostrym krwiopochodnym zapaleniu kości i szpiku ogniska bakteriemii są zlokalizowane w metafizie, regionie nasadowym rurkowatych kości kości udowej, a stamtąd rozprzestrzeniają się w tkance kostnej. Ta forma choroby jest najczęstsza, według statystyk medycznych 70-80% zdiagnozowano u małych dzieci.

Dziecko poniżej 1 roku życia ma zniszczenie stref wzrostu, proces patologiczny najczęściej rozwija się w dystalnych częściach kości udowej, proksymalnej kości piszczelowej i miednicy. Główną przyczyną może być infekcja skóry, z której bakterie wchodzą do krwi i są przenoszone przez całe ciało.

Pourazowe

Ta forma zapalenia kości i szpiku rozwija się po uzyskaniu otwartych i rozdrobnionych mechanicznych uszkodzeń kończyny. Patogeny ran przenikać ze względu na ciężkie zanieczyszczenia, słabe antyseptyczne leczenie u pacjentów z grupy ryzyka są obniżonej odporności, przewlekle chorych, rannych z rozbitych kości, uszkodzenia mięśni, więzadeł, naczyń krwionośnych i zakończeń nerwowych.

Pourazowe zapalenie kości i szpiku piszczeli występuje w powtarzającej się postaci. Kiedy proces zapalny rozprzestrzenia się na struktury kostne, pacjent rozwija objawy zatrucia, martwi się o gorączkę, osłabienie. Jednak obszar zapalenia w większości przypadków ogranicza się do obszaru złamania i rzadko rozciąga się na kości dalekie.

Gunshot

Po zranieniu powstaje ropne martwicze ognisko w obszarze uszkodzenia, brzegi tkanek są przekrwione, obrzęknięte, pokryte szarą powłoką, ropny wysięk może nie być obecny.

Powielanie mikroflory gnilnej jest ułatwione przez poważne zanieczyszczenie gleby raną, tworzenie martwiczych kieszeni. Stopniowo patologiczny proces wpływa na okostną, rurowe kości i substancję mózgową, tworząc ogniska chronicznej infekcji.

W przypadku złamania po ranie postrzałowej w ranie wokół fragmentów kości, ciała obce gromadzą martwicze masy, kanał mózgu nie jest uszkodzony. Dzieje się tak na tle szybkiego rozpadu gnilnego, wyraźnego obrzęku stopy, wysokiej gorączki, silnego bólu.

Pooperacyjne

Objawy przewlekłego pooperacyjnego zapalenia kości i szpiku kości goleniowych, stawów kolanowych, TBS można zdiagnozować po wcześniejszej interwencji chirurgicznej. Rozwój patologicznego zapalenia powoduje naruszenie zasad aseptyki, niewłaściwe leczenie powierzchni rany, instalację aparatu Ilizarowa, endoprotetykę.

Ropienie jest zlokalizowane w obszarze, w którym przeprowadzono operację, wzdłuż szprych metalowych, szpilek, płyt, śrub. Tworzy się ropień, po otwarciu którego znajduje się przetokowy otwór zapewniający odpływ ropy. Perforacja ropnia prowadzi do poprawy ogólnego samopoczucia pacjenta, zmniejszenia obrzęku, ale same przetoki się nie zamykają.

Kontakt

Takie zapalenie szpiku pojawia się w formie ostrej głównym źródłem zakażenia są tkanek miękkich, owrzodzeń troficznych, odleżyn i tak, N. Sposób ropne dawna obserwowanym w tkance podskórnej, mięśni, uszkodzenia kości zwiększa obrzęk, zaczerwienienie skóry, naruszone ogólny stan zdrowia pacjenta, utworzone przetoki, przeszkadza silny ból w nodze.

Kontakt zapalenie szpiku najczęściej dotyka palców, kończyn dolnych, paliczków są w nienaturalnej pozycji, ich mobilność jest ograniczona ze względu na ból i skurcze mięśni.

Choroba może wpływać na powierzchowne warstwy szkieletu, ma wyraźną lokalizację, uogólnione zakażenie występuje w pojedynczych przypadkach.

Objawy

Miejscowa postać krwiotwórczego zapalenia kości i szpiku charakteryzuje się wzrostem temperatury ciała do 39 °, stan pacjenta ma średnie nasilenie, objawy ogólnego zatrucia są umiarkowanie wyrażane. W tkankach miękkich wyczuwany jest pod-ropień, skóra na wierzchu jest czerwona, gorąca w dotyku. W miarę upływu czasu ropień zostaje otwarty, powodując przetaczanie się płynów, migotanie śródmięśniowe.

W przypadku septycznej postaci krwiotwórczego zapalenia kości i szpiku, temperatura natychmiast wzrasta do bardzo wysokich poziomów, nudności, wymioty, biegunka, ogólne osłabienie pojawia się od pierwszych dni choroby. Ostry zespół bólowy rozwija się, kończyna znajduje się w nienaturalnej pozycji, ruchy są znacznie ograniczone.

Szybko narasta obrzęk, który rozprzestrzenia się na inne części stopy, skóra jest przekrwiona, gorąca w dotyku. Jeśli nieczynny ropień zostanie otwarty, a ropny wyładowanie znika w tkankach miękkich, często rozwija się reaktywne zapalenie stawów w pobliżu stawów. Dość często patologiom towarzyszą nietypowe złamania, dyslokacje. U dzieci deformacja kości może spowodować późniejszy wzrost kończyn.

Toksyczna forma zapalenia kości i szpiku postępuje błyskawicznie, odurzenie organizmu manifestuje się w pierwszym dniu. Występują objawy ostrej zatory: omdlenia, utraty przytomności, drgawki, objawy meningalne, hipotermia. Miejscowe ropne zapalenie nie ma czasu na formowanie, pacjent umiera w ciągu kilku dni z powodu powikłań narządów wewnętrznych.

Hip Osteomyelitis

Przy ropnym zapaleniu kości biodrowych staw biodrowy jest zaangażowany w proces patologiczny: kończyna puchnie, osoba bolesna chodzić, wykonywać dowolne ruchy. Dyskomfortowe odczucia są zlokalizowane na przedniej i wewnętrznej powierzchni regionu udowego, pośladkowego.

Przyjmowanie środków przeciwbólowych nie daje wyniku, gorączka utrzymuje się stale z 37,5 do 39,5 °, w zależności od postaci choroby.

Jeśli zapalenie kości i szpiku kostnego stawu biodrowego występuje w zaawansowanym stadium, przetoki pojedyncze lub wielokrotne powstają w okolicy pachwiny brzucha na pośladkach. Po otwarciu ropni poprawia się stan pacjenta.

Kości dolnej części nogi

Zapalenie kości i szpiku to ropne zapalenie kości piszczelowej i strzałkowej. W 80% patologii dotyka jeden z oddziałów, a następnie rozprzestrzenia się na całą powierzchnię szkieletu goleni, stawu kolanowego i kostki.

Pacjent nie może polegać na zranionej kończynie: każdy ruch powoduje silny ból, jest zmuszony do przyjmowania określonych pozycji. Wraz z powstaniem nadczynnego ropnia na nodze, widoczne stają się obszary zagęszczenia, zaczerwienienie skóry, a jednocześnie nasilają się objawy ogólnego zatrucia organizmu.

Jeśli leczenie zapalenia kości i szpiku nie zostało wykonane we wczesnym stadium, ropień zostaje otwarty, a jego zawartość przechodzi przez przetoki.

Choroba przechodzi do stadium przewlekłego, pojawiają się nawracające epizody z rozwojem ostrych objawów.

Kości udowe

Osteomyelitis kości udowej jest najczęściej diagnozowany u dzieci w wieku przedszkolnym i nastolatków w wieku 10-15 lat, przechodzi w stan ostrej postaci i stanowi około 10% wszystkich postaci choroby. Bolesne odczucia rozciągają się na staw kolanowy, obserwuje się rozwój reaktywnego zapalenia stawów. Często dochodzi do odległych dyslokacji z powodu poszerzenia torebki maziowej i nagromadzenia dużej ilości płynów surowiczych.

Patologiczne procesy rozwijają się bardzo szybko, po 1-2 miesiącach nieodwracalne niszczące zmiany w gęstych tkankach, można zaobserwować nietypowe złamania.

Tibia

Gdy zapalenie kości i szpiku kości piszczelowej ropne zapalenie rozprzestrzenia się na staw skokowy. Kończyna w okolicy łydki puchnie, czerwienieje, próbując odpocząć lub wykonywać ruchy obrotowe powodują nieznośny ból. Przetoka może otwierać się znacznie poniżej ogniska głównego, po perforacji ropni pęcznienie zmniejsza się, ogólny stan pacjenta staje się zadowalający.

Staw kolanowy

Zapalenie kości i szpiku stawu kolanowego powoduje powstawanie ciężkiego obrzęku w stawie maziowym, rozwój objawów zakaźnego zapalenia stawów z nagromadzeniem surowiczego lub ropnego wysięku. Mobilność w stawie jest ograniczona, skóra na wierzchu jest błyszcząca, gładka, gorąca w dotyku, czerwona lub cyjanotyczna z wyraźnym wzorem naczyniowym.

W przewlekłym przebiegu może wystąpić zmiana w kości piszczelowej, przetoki mogą pojawić się w okolicy kolana, powyżej i poniżej ogniska zakażenia. Wraz z ropnymi masami wydzielają się sekwestranty, nagromadzony płyn maziowy.

Kość pięty

Zapalenie szpiku kostnego pięty często przebiega w postaci przewlekłej i może nie mieć pierwotnych ostrych objawów. Przyczyną patologii są cukrzycowe owrzodzenia stopy, zakrzepowe zapalenie żył, miażdżycowe uszkodzenie naczyń, uraz mechaniczny, zatrucie alkoholowe.

Zapalenie szpiku kostnego kości i tkanek miękkich okolicy pięty przejawia się w tworzeniu głębokiej erozji, stopniowo przechodząc w wrzod. Na jego dnie widoczna jest okostna, po której zapaleniu zaczynają gromadzić się ropne masy, zdolne do uderzania głębszych warstw tkanek kostnych, trzustki.

Wyrażony ból może nie występować, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą, zatruwając choroby kończyn dolnych, cierpiących na zmniejszenie wrażliwości nóg, naruszenie drożności naczyń krwionośnych. Dlatego patologia skupia się tylko wtedy, gdy zaczyna się ropieć, na stopie golenie tworzą przetoki, stan zapalny kostki i mniejsze stawy.

Zapalenie szpiku kostnego kości śródstopia

Proces zapalny jest zlokalizowany od strony podeszwy stopy, u podstawy palców. Patologię rozpoznaje się w cukrzycy i chorobach naczyniowych kończyn dolnych.

Pierwotne ropne wrzody tkanki miękkiej przyczyniają się do przenikania zakażenia do struktur kostnych, rozwoju zapalenia kości i szpiku.

Stopa silnie pęcznieje, kciuk staje się "kiełbasą", rumieni się, na skórze tworzą się liczne przetoki, z których uwalniane są cuchnące masy.

Metody diagnostyczne

Trudno jest ustalić prawidłową diagnozę, zwłaszcza w przypadku septycznej i adynamicznej postaci choroby. Często pacjenci są leczeni z powodu reumatyzmu, zapalenia płuc, zapalenia stawów, zaburzeń neurologicznych.

Gdy pacjent jest badany, lekarz wykonuje badanie palpacyjne dotkniętej kończyny, zauważa zwiększony ból, przykurcze mięśni podczas próby wykonania jakichkolwiek ruchów. Duże znaczenie ma radiografia. W początkowych stadiach zapalenia szpiku (14-21 dni), zdjęcia są stałe i zagęszczanie deformacji tkanek miękkich, ropnie, zidentyfikowanych później ropowicy międzymięśniowego, ubytków w kościach, otoczony struktur stwardniałych, zwężenie kanału szpikowego.

Promienie rentgenowskie nie zawsze umożliwiają uzyskanie wiarygodnego obrazu klinicznego choroby, dlatego wykonuje się dodatkowy tomograf komputerowy. Ta metoda diagnostyczna pomaga zidentyfikować i ocenić częstość występowania stanu zapalnego, aby określić obecność i lokalizację sekwestru.

Aby rozpoznać czynnik wywołujący proces zakaźny, wykonuje się kulturę bakteriologiczną ropnego wydzielania. Zgodnie z wynikami analizy wybiera się najskuteczniejsze antybiotyki, na które patogenne mikroorganizmy są wrażliwe.

Leczenie zapalenia kości i szpiku

Konieczne jest jak najszybsze rozpoczęcie antybakteryjne, detoksykacja, leczenie objawowe, wyznaczyć witamin, immunomodulatory procedury fizjoterapii, z zastrzeżeniem szczególnej diety.

Przewlekłe zapalenie kości i szpiku, nie podatne na leczenie zachowawcze wymaga operacji uszkodzonej kości przez trepanacji, pochłaniają usunięcie, ekspansji, płukanie trzonu i zainstalować przepływ odpływowy do wykonywania kości nawadniania antybiotykami w okresie pooperacyjnym.

Pierwsza pomoc w przypadku podejrzenia zapalenia kości i szpiku

Pacjent jest obowiązkowo umieszczany w szpitalu, kończyna jest unieruchomiona. W domu musisz ustawić osobę w pozycji poziomej, zapewnić spokój i wezwać karetkę pogotowia.

Niezależnie antybiotyki są przeciwwskazane, ponieważ błędne dawkowanie leków prowadzi do rozwoju mikroflory bakteryjnej oporności określonej grupy leków jest rozmyty się objawów, co znacznie utrudnia rozpoznanie.

Terapia lekami

Aby usunąć ostre zapalenie, należy zastosować antybiotyki z grupy penicylin, cefalosporyn. Zmniejszenie zespołu bólowego pomagają niesteroidowe leki przeciwzapalne (Nurofen, Diklofenak, Meloksykam). W tym samym czasie konieczne jest leczenie pierwotnej choroby u wyspecjalizowanych specjalistów.

Terapia antybakteryjna zapalenia kości i szpiku nie zawsze pozwala zatrzymać proces zapalny. Operacyjne drenaż ropni pozwala osiągnąć najlepsze wyniki: konieczne jest usunięcie martwych części kości, sekwestru, przetok, aby wprowadzić antybiotyki bezpośrednio do kanału mózgowego.

Fizjoterapia

Dodatkowe metody leczenia zapalenia kości i szpiku są przepisywane w 7-14 dni po operacji. Najbardziej skuteczne procedury obejmują:

  • elektroforeza;
  • UHF;
  • hiperbaryczne natlenianie;
  • gimnastyka lecznicza;
  • Promieniowanie UV.

Prognoza hip zapalenie szpiku kostnego, nogi i stopy zależy od stopnia zaawansowania choroby, wieku pacjenta, zjadliwości patogenu, leczenia w odpowiednim czasie. Największe ryzyko powikłań u pacjentów z przewlekłą chorobą, a najkorzystniejsze - z pierwotnym ostrym stanem zapalnym. Rozpoczęty zapalenie szpiku może powodować posocznicę, niewydolność nerek prowadzi do niepełnosprawności, klęska śmierci system sercowo-naczyniowy, odkształcenia i dysplazja kończyny.