Klasyfikacja zapalenia wątroby według ICD-10 - Kody chorób

Objawy

Zazwyczaj zapalenie wątroby (kod dla ICD-10 zależy od patogenu i jest sklasyfikowany w zakresie B15-B19), który jest polietiologiczną chorobą zapalną wątroby, jest pochodzenia wirusowego. Dzisiaj w strukturze patologii tego ciała pierwsze miejsce na świecie zajmuje wirusowe zapalenie wątroby. Infekcjoniści - hepatolodzy leczą taką dolegliwość.

Etiologia zapalenia wątroby

Klasyfikacja choroby jest złożona. 2 duże grupy dzielą zapalenie wątroby według czynników etiologicznych. Są to patologie niewirusowe i wirusowe. Postać ostra obejmuje kilka wariantów klinicznych, które mają różne przyczyny występowania.

W praktyce rozróżnia się następujące rodzaje chorób niewirusowych:

  1. Zapalny nekrotyczny charakter ma progresywne uszkodzenie wątroby z wariantem autoimmunologicznym, to jest, jeśli rozwija się autoimmunologiczne zapalenie wątroby. Własna odporność niszczy wątrobę.
  2. Ze względu na przedłużone naświetlanie przy dawkach przekraczających 300-500 rad, wariant zapalenia tkanki wątrobowej rozwija się w ciągu 3-4 miesięcy.
  3. Często martwica występuje w toksycznym zapaleniu wątroby (kod na ICD-10 K71). Problemy z cofaniem żółci związane z typem cholestatycznym - bardzo poważna choroba wątroby.
  4. Struktura tej patologii determinuje zapalenie wątroby, nieokreślone. Taka choroba rozwija się niepostrzeżenie. Jest to dolegliwość, która nie rozwinęła się w marskość wątroby. Nie kończy się również w ciągu 6 miesięcy.
  5. Na tle chorób zakaźnych rozwijają się patologie żołądkowo-jelitowe, stany zapalne komórek wątroby o charakterze zapalnym i dystroficznym. Jest to reaktywne zapalenie wątroby (kod ICD K75.2).
  6. Toksyczne lub żółtaczka dzieli się na lek lub alkohol, który powstaje w wyniku nadużywania szkodliwych napojów lub leków. Opracowano lek lub alkoholowe zapalenie wątroby (kod dla ICD-10 K70.1).
  7. Choroba o niejasnej etiologii jest uważana za kryptogenne zapalenie wątroby. Ten proces zapalny jest zlokalizowany i gwałtownie rozwija się w wątrobie.
  8. Konsekwencją zakażenia kiłą, leptospirozą jest bakteryjne zapalenie tkanki wątrobowej.

Choroby pochodzenia wirusowego

Różne typy najmniejszych wewnątrzkomórkowych pasożytów w organizmie powodują wirusowy wariant patologii. Wszystkie rodzaje patogenów prowadzą do ciężkiego stanu zapalnego wątroby. Obecnie naukowcy, którzy przeprowadzili badania, odkryli 7 odmian wirusów zapalenia wątroby. Nazwy liter zostały przypisane do takich postaci choroby wątroby: A, B, C, D, E, F i G. W ostatnich latach pojawiły się również otwarte porażki, takie jak TTV. Określona choroba i określony patogen określają każdą z liter.

W tej chwili etiologia każdego z tych patogenów podlega szczegółowej analizie. W każdej wersji choroby zidentyfikowano genotypy - podgatunki wirusów. Każdy z nich ma swoje własne charakterystyczne cechy.

Wirus lub osoba chorująca jest źródłem choroby. Przenikanie pasożyta do krwi zdrowej osoby jest głównym sposobem infekcji, ale nie jest uważane za jedyny sposób. Z tego powodu współczesne naukowcy dokładnie badali sposoby przenoszenia patologii wirusowych. Do 4 tygodni może trwać okres inkubacji choroby.

Wirusy A i E są najmniej niebezpieczne. Takie czynniki zakaźne są przenoszone przez zanieczyszczony napój i żywność, brudne ręce. Miesiąc lub półtora roku to czas powrotu do zdrowia po tych odmianach żółtaczki. Największe niebezpieczeństwo stanowią wirusy B i C. Te podstępne patogeny żółtaczki są przenoszone drogą płciową, ale częściej - przez krew.

Prowadzi to do rozwoju ciężkiego przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B (kod ICD-10 V18.1). Żółtaczka C pochodzenia wirusa (CVHC) często do 15 lat rozwija się bezobjawowo. Proces destrukcyjny stopniowo zachodzi w ciele pacjenta z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C (kod ICD B18.2). Co najmniej sześć miesięcy zapalenia wątroby, nieokreślone.

Jeśli patologiczny proces zapalny rozwija się przez ponad 6 miesięcy, diagnozuje się przewlekłą postać choroby. Jednak obraz kliniczny nie zawsze jest wyraźny. Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby rozwija się stopniowo. Ta forma często prowadzi do rozwoju marskości wątroby, jeśli odpowiednie leczenie nie jest dostępne. Opisany narząd pacjenta jest powiększony, obserwuje się jego bolesność.

Mechanizm i objawy choroby

Głównymi wielofunkcyjnymi komórkami wątroby są hepatocyty, które odgrywają główną rolę w funkcjonowaniu tego zewnętrznego gruczołu wydzielniczego. Są one celem wirusów zapalenia wątroby i są dotknięte patogenami tej choroby. Rozwijają się funkcjonalne i anatomiczne zmiany w wątrobie. Prowadzi to do poważnych zaburzeń w ciele pacjenta.

Szybko rozwijającym się patologicznym procesem jest ostre zapalenie wątroby, które znajduje się w międzynarodowej klasyfikacji chorób dziesiątej rewizji pod następującymi kodami:

  • postać ostra A-B15;
  • postać ostra B - B16;
  • postać ostra C - B17.1;
  • postać ostra E - B17.2.

Analiza krwi charakteryzuje się dużą liczbą enzymów wątrobowych, bilirubiny. W krótkim czasie pojawia się żółtaczka, pacjent ma oznaki zatrucia organizmu. Choroba kończy się odzyskaniem lub chronologią procesu.

Objawy kliniczne ostrej choroby:

  1. Zespół wątrobowo-językowy. Rozmiar, śledziona i wątroba gwałtownie wzrastają.
  2. Syndrom krwotoczny. Z powodu zaburzeń homeostazy, zwiększone krwawienie naczyń krwionośnych.
  3. Zjawiska dyspeptyczne. Te problemy przejawiają się zaburzeniami trawienia.
  4. Kolor moczu, zmiany kału. Charakterystyczny szaro-biały kolor krzesła. Mocz staje się ciemny. Zdobądź żółty odcień błony śluzowej, skórę. W przypadku wariantu żółtaczkowego lub galaretowatego może wystąpić postać ostrego zapalenia wątroby, które uważa się za typowe.
  5. Stopniowo powstaje zespół asteniczny. To niestabilność emocjonalna, zwiększone zmęczenie.

Niebezpieczeństwo żółtaczki wirusa

Ze wszystkich patologii układu wątrobowo-żółciowego rozwój raka lub marskości najczęściej powoduje wirusowy typ choroby.

Ze względu na ryzyko powstania tej drugiej, zapalenie wątroby stanowi szczególne zagrożenie. Leczenie tych patologii jest niezwykle trudne. Często obserwuje się śmiertelny wynik w przypadku wirusowego zapalenia wątroby.

Testy diagnostyczne

Celem badania jest ustalenie czynnika chorobotwórczego patogenu, określenie przyczyny rozwoju choroby.

Diagnostyka obejmuje poniższą listę procedur:

  1. Badania morfologiczne. Biopsja punkcji. Cienka pusta w środku igła jest nakłuciem tkanki w celu zbadania próbek biopsyjnych.
  2. Testy instrumentalne: MRI, ultradźwięki, CT. Testy laboratoryjne: reakcje serologiczne, testy wątrobowe.

Terapeutyczne metody oddziaływania

Eksperci, na podstawie wyników badania diagnostycznego, zalecają leczenie zachowawcze. Aby wyeliminować przyczyny choroby, kieruje się specyficzną terapią etiologiczną. Aby odtruć toksyczne substancje, detoksykacja jest obowiązkowa.

Leki przeciwhistaminowe są wskazane w różnych schorzeniach. Dieta jest wymagana. Zrównoważone, delikatne odżywianie jest niezbędne w przypadku zapalenia wątroby.

Przy pierwszych oznakach usterki ważne jest, aby skontaktować się z doświadczonym specjalistą w odpowiednim czasie.

K73 Przewlekłe zapalenie wątroby, gdzie indziej niesklasyfikowane

Przewlekłe zapalenie wątroby to zapalenie wątroby trwające co najmniej 6 miesięcy, spowodowane różnymi przyczynami. Czynniki ryzyka zależą od konkretnego przypadku. Wiek nie ma znaczenia. Chociaż przewlekłe zapalenie wątroby ma zasadniczo łagodną formę, która przebiega bezobjawowo, może stopniowo niszczyć wątrobę, prowadząc do rozwoju marskości. W końcu może wystąpić niewydolność wątroby. Osoby z przewlekłym zapaleniem wątroby i marskością wątroby mają większe ryzyko zachorowania na raka wątroby.

Przewlekłe zapalenie wątroby może wystąpić z różnych powodów, w tym z infekcji wirusowej, reakcji autoimmunologicznej, w której układ odpornościowy organizmu niszczy komórki wątroby; przyjmowanie niektórych leków, picie alkoholu i niektóre choroby metaboliczne.

Niektóre wirusy wywołujące ostre zapalenie wątroby częściej prowadzą do przedłużonego procesu zapalnego niż inne. Wirus, najczęstszą przyczyną przewlekłego stanu zapalnego, jest wirus zapalenia wątroby typu C. Rzadziej wirusy zapalenia wątroby typu B i D są odpowiedzialne za rozwój procesu przewlekłego. Zakażenie powodowane przez wirusy A i E. nigdy nie przyjmuje postaci przewlekłej. Niektóre osoby mogą nie wiedzieć o wcześniejszym ostrym zapaleniu wątroby przed wystąpieniem objawów przewlekłego zapalenia wątroby.

Przyczyny autoimmunologicznego przewlekłego zapalenia wątroby nadal nie są jasne, ale kobiety częściej chorują na tę chorobę niż mężczyźni.

Niektóre leki, takie jak izoniazyd, mogą wywierać niekorzystny wpływ na rozwój przewlekłego zapalenia wątroby. Choroba może również być wynikiem przedłużonego nadużywania alkoholu.

W niektórych przypadkach przewlekłe zapalenie wątroby przechodzi bezobjawowo. W przypadku ich manifestacji objawy zwykle mają miękką postać, chociaż mogą różnić się ciężkością. Należą do nich:

  • utrata apetytu i utrata masy ciała;
  • zwiększone zmęczenie;
  • zażółcenie skóry i oczu;
  • wzdęcia;
  • uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej.

Jeśli przewlekłe zapalenie wątroby jest skomplikowane z powodu marskości wątroby, możliwe jest zwiększenie ciśnienia krwi w naczyniach łączących przewód pokarmowy z wątrobą. Zwiększone ciśnienie może prowadzić do krwawienia z przewodu pokarmowego. Podczas opracowywania opisanych powyżej objawów należy skonsultować się z lekarzem. Lekarz przepisze test fizjologiczny, badanie krwi; w celu potwierdzenia diagnozy możliwe jest, że pacjent zostanie skierowany na takie dodatkowe badania, jak badanie ultrasonograficzne. Pacjent może przejść biopsję wątroby, podczas której pobierze niewielką próbkę tkanki wątrobowej, a następnie zbadać ją pod mikroskopem, co pozwoli ustalić charakter i stopień uszkodzenia wątroby.

Przewlekłe zapalenie wątroby wywołane przez wirusy zapalenia wątroby typu B i C można skutecznie leczyć pewnymi lekami przeciwwirusowymi.

Pacjenci cierpiący na przewlekłe zapalenie wątroby wywołane reakcją autoimmunologiczną organizmu zwykle wymagają leczenia kortykosteroidami przez całe życie, które można łączyć z lekami immunosupresyjnymi. Jeśli wątroba została uszkodzona przez jakikolwiek lek, jej funkcjonalność powinna być powoli przywrócona po zatrzymaniu leku.

Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby zwykle postępuje powoli, a przed rozwojem tak poważnych powikłań, jak marskość wątroby i niewydolność wątroby, może to trwać latami. U osób z przewlekłym zapaleniem wątroby zwiększa się ryzyko zachorowania na raka wątroby, szczególnie jeśli wirus zapalenia wątroby jest spowodowany przez wirus zapalenia wątroby typu B lub C.

Przewlekłe zapalenie wątroby, które jest powikłaniem choroby metabolicznej, ma tendencję do stopniowego ważenia przepływu, często prowadząc do niewydolności wątroby. W przypadku rozwoju niewydolności wątroby można podjąć decyzję o transplantacji wątroby.

Pełna medyczna książka informacyjna. z angielskim. E. Makhiyanova i I. Dreval.- Moskwa: AST, Astrel, 2006.- 1104 pp.

Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby (B18)

Wirusowe zapalenie wątroby typu B (wirusowe) BDU

W Rosji Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób 10. wersja (ICD-10) został przyjęty jako jeden dokument normatywny uwzględniający częstotliwość występowania, powody, dla których ludność ma zastosowanie do placówek medycznych wszystkich wydziałów, przyczyny zgonu.

ICD-10 został wprowadzony do praktyki opieki zdrowotnej na całym terytorium Federacji Rosyjskiej w 1999 r. na zlecenie Ministerstwa Zdrowia Rosji z 27.05.97. №170

Wydanie nowej wersji (ICD-11) jest planowane przez WHO w 2017 2018 rok.

Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C u dorosłych

Częstość występowania wirusowego zapalenia wątroby typu C w Federacji Rosyjskiej stale rośnie. Cechą przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C jest od wielu lat przebieg o niskim poziomie objawów. Częściej tacy pacjenci są odkrywani przypadkowo, w punkcie referencyjnym w placówkach medycznych z okazji innych chorób, przed operacjami, przy przejściu planowanego profilaktycznego badania lekarskiego. Czasami pacjenci trafiają do lekarza tylko w przypadku poważnych powikłań w wyniku choroby. Dlatego tak ważne jest zdiagnozowanie wirusowego zapalenia wątroby typu C na czas i rozpoczęcie leczenia.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest chorobą zakaźną. Charakteryzuje się łatwym (bezobjawowym) przebiegiem w ostrej formie. Najczęściej choroba nabiera statusu przewlekłego, co prowadzi do rozwoju poważnych powikłań - marskości i raka wątroby.

Jedynym źródłem wirusa zapalenia wątroby typu C jest cierpliwy ludzie.

Szacuje się, że HCV na świecie wynosi około 170 milionów ludzi.

W międzynarodowej klasyfikacji chorób z ostatniej rewizji (ICD-10) wirusowe zapalenie wątroby typu C ma następujące kody:

  • B17. 2 - ostre zapalenie wątroby typu C.
  • B18. 2 - przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C.

Czynnikiem sprawczym patologii jest wirus zapalenia wątroby typu C (HCV). Osobliwością tego wirusa jest wysoka zdolność mutacji. Zmienność genotypu pozwala wirusowi zapalenia wątroby typu C przystosować się do warunków panujących w ludzkim ciele i przez długi czas funkcjonować w nim. Jest 6 odmian tego wirusa.

Ustalenie wariantu genetycznego wirusa w konkretnym przypadku zakażenia nie determinuje wyniku choroby, ale identyfikacja genotypu pozwala na prognozowanie skuteczności leczenia i wpływa na jego czas trwania.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C charakteryzuje się mechanizmem przekazywania krwi przez patogen. Wdrożenie mechanizmu odbywa się w sposób naturalny (gdy wirus przenosi się z matki na płód - w pionie, kontakt - podczas używania przedmiotów gospodarstwa domowego i podczas stosunku płciowego) oraz drogą sztuczną.

Sztucznego drogą infekcji odbywa się przez transfuzję krwi zakażonej i jego składników, procedur medycznych i nie medycznych, które są równoległe do naruszenia integralności skóry i błon śluzowych w narzędzi manipulacyjnych na siebie zawierających zanieczyszczoną krwią.

Podatność ludzi na wirusa jest wysoka. Pojawienie się infekcji w dużej mierze zależy od tego, ile patologicznego czynnika dostało się do organizmu.

Ostre zapalenie wątroby typu C przebiega bezobjawowo, co utrudnia diagnozę. Dlatego w prawie 82% przypadków występuje przewlekła postać wirusowego zapalenia wątroby typu C.

Osobliwością przewlekłego przebiegu choroby u dorosłych jest wygładzona symptomatologia lub nawet brak objawów. Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, wykrywanie markerów wirusa w surowicy przez okres sześciu miesięcy są wskaźnikami tej choroby. Często pacjenci trafiają do lekarza dopiero po wystąpieniu marskości wątroby i przejawach jej powikłań.

Przewlekłe zakażenie HCV może towarzyszyć całkowicie normalnej aktywności enzymów wątrobowych podczas powtarzanego badania w ciągu roku.

U niektórych pacjentów (15% lub więcej) z biopsją wątroby wykrywane są poważne zaburzenia struktury narządu. Eksperymenty pozawątrobowe tej choroby stwierdzono, według naukowej społeczności medycznej, u ponad połowy pacjentów. Będą określać dane prognostyczne choroby.

Przebieg choroby jest utrudniony przez zaburzenia pozawątrobowe, takie jak wytwarzanie nieprawidłowych białek krwi, liszaj płaski, zapalenie kłębuszków nerkowych, porfirię skóry, reumatyzm. Rola wirusa w rozwoju chłoniaka B-komórkowego, małopłytkowość, porażka hormonalne (tarczycy) i wydzielania zewnętrznego (gruczołów ślinowych i łzowych), układu nerwowego, oczu, skóry, stawów i mięśni.

W celu potwierdzenia rozpoznania przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C, metod badania i badania, oznaczania biochemii krwi i moczu w dynamice, stosuje się obecność anty-HCV i RNA HCV w surowicy. Normą dla diagnostyki przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C jest biopsja wątroby z nakłucia, przedstawiona wszystkim pacjentom, którzy mają kryteria diagnostyczne dla przewlekłego procesu zapalnego w tym narządzie. Cele biopsji - ustalenie stopnia aktywności zmian patologicznych w tkance wątroby, dokładniejsze ustalenie stopnia zaawansowania choroby według siły zmian zwłóknieniowych (określenie wskaźnika włóknienia). Za pomocą biopsji ocenia się skuteczność leczenia.

Na podstawie histologii wątroby należy określić plan leczenia pacjenta, wskazania do leczenia przeciwwirusowego i przewidzieć wynik choroby.

Istnieje wyraźny standard badania pacjenta podejrzanego o wirusowe zapalenie wątroby typu C. Plan badań obejmuje badania laboratoryjne i diagnostykę instrumentalną.

Obowiązkowe laboratoryjne testy diagnostyczne:

  • ogólne badanie krwi;
  • biochemiczne badanie krwi (bilirubina, ALT, AST, oznaczenie timolu);
  • Analiza immunologiczna: anty-HCV; HBS Ag;
  • ogólna analiza moczu.

Dodatkowe laboratoryjne testy diagnostyczne:

  • biochemia krwi;
  • koagulogram;
  • grupa krwi, czynnik Rh;
  • dodatkowe badanie immunologiczne;
  • analiza kału na krew utajoną.
  • Ultradźwięki jamy brzusznej;
  • EKG;
  • RTG klatki piersiowej;
  • przezskórna biopsja wątroby;
  • esophagogastroduodenoscopy.

Leczenie wirusowego zapalenia wątroby typu C powinno być złożone. Oznacza to prowadzenie podstawowej i antywirusowej terapii.

Podstawowa terapia obejmuje dietę (tablica numer 5), kursowe stosowanie leków wspierających czynność przewodu pokarmowego (enzymy, hepatoprotektory, preparaty choleretyczne, bifidobakterie).

Konieczne jest ograniczenie aktywności fizycznej, obserwacja równowagi psychoemotorycznej, nie zapomnienie o leczeniu współistniejących chorób.

Celem prowadzenia terapii etiotropowej w przypadku przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C jest zahamowanie aktywności wirusa, całkowite usunięcie wirusa z organizmu i przerwanie patologicznego procesu zakaźnego. leczenie przeciwwirusowe - podstawa spowolnienie progresji choroby, że stabilizuje się i cofa zmiany patologiczne w wątrobie, zapobiega tworzeniu się marskość wątroby, pierwotnego raka wątroby, poprawia się jakość życia.

Zgodnie z zaleceniami leki przeciwwirusowe podaje się wyłącznie dorosłym pacjentom z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C, RNA HCV we krwi i histologicznie potwierdzonym uszkodzeniem wątroby.

Obecnie najlepszy przyczynowego leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C jest kombinacją pegylowanego interferonu alfa-2 i rybawiryny na okres od 6 miesięcy do 1 roku (w zależności od genotypu wirusa powodującego chorobę).

Wirusowe zapalenie wątroby typu Xp w kodzie μb 10

HEPATITIS B (kod na ICD-10 - B16

Ostra (lub przewlekła) choroba wątroby spowodowana przez wirus zawierający DNA z pozajelitową drogą transmisji. Wirusowe zapalenie wątroby typu B (HS) często występuje w umiarkowanej i ciężkiej postaci, często jest przewlekłe i przewlekłe (5-10%). Problem GV staje się szczególnie istotny w związku z rosnącym problemem narkomanii wśród starszych dzieci i nastolatków.

Ryc. 1. Wirusowe zapalenie wątroby typu B. Elektronogram wirusa

Okres inkubacji wynosi od 2 do

6 miesięcy. Charakterystyczne cechy typowych klinicznych objawów ostrego wirusowego zapalenia wątroby typu B, - stopniowe początek wyrażone wątroby i śledziony zespół, zachowanie, a nawet zwiększać objawów choroby zatrucie okres żółtaczkowe się stopniowy wzrost żółtaczki z kolejnym stabilizacji na wysokości ( „żółtaczkowych plateau”), a zatem okres może żółtaczkowe dokręcić do 3

Ryc. 2. Histologia wątroby w ostrym zapaleniu wątroby typu B. Barwienie za pomocą eozyny hematoksylowej

5 tygodni, czasami plamisto-grudkowa wysypka na skórze (zespół Ganottiego-Crostiego), przewaga umiarkowanych i ciężkich postaci choroby, a u dzieci w 1. roku życia możliwy rozwój złośliwej postaci wirusowego zapalenia wątroby typu B.

Dla rozpoznania kluczowe znaczenie ma wykrywanie w surowicy krwi antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B HB $ Ag. Ważne jest, aby wziąć pod uwagę, że w ostrej chorobie HB $ Ag na ogół znika z krwi pod koniec pierwszego miesiąca od wystąpienia żółtaczki. Długotrwałe, ponad 6 miesięcy, wykrycie HB $ Ag wskazuje na przewlekły przebieg choroby. Aktywna replikacja wirusa zapalenia wątroby typu B potwierdza wykrycie we krwi za pomocą testu ELISA HBeAg i DNA DDP za pomocą PCR. Spośród innych markerów surowicy, wykrycie przeciwciał anty-HBc IgM we krwi za pomocą testu ELISA w okresie przedwczesnym, w okresie żółtaczki i na początkowym etapie rekonwalescencji, ma ogromne znaczenie diagnostyczne. Wysokie miana IgM anty-HBc są obserwowane u wszystkich pacjentów niezależnie od ciężkości choroby najwcześniej i podczas ostrej fazy choroby, w tym, gdy HB $ Ag nie jest wykrywane z powodu zmniejszenia jego stężenia, jak to bywa z piorunującym zapaleniem wątroby lub późnym przyjęciem do szpitala. Z drugiej strony brak przeciwciał anty-HBc IgM u pacjentów z klinicznymi objawami ostrego zapalenia wątroby rzetelnie wyklucza etiologię wirusa HBV.

Podczas diagnozowania łagodnych i umiarkowanych postaci choroby pacjenci są włączeni

3. Wirusowe zapalenie wątroby. Wysypka z WZW typu B

leczenie półotoczkowe i leczenie objawowe. Przypisywanie tabeli wątroby, nadużywanie alkoholu [5% dekstrozy (glukozy), wody mineralnej] witaminy (C Bp B2, B6), a jeśli jest to konieczne, żółciopędne leki: piaszczysta immortelle (Flamena) berberynę, zbiór żółciopędne, itp W ciężkich. formie innej niż terapia podstawowego przewidziany krótki przebieg kortykosteroidów (szybkość prednizolon 3-5 mg / kg w ciągu 3 dni, po czym zmniejszano do 1/3 dawki, który jest przedstawiony

2-3 dni, następnie zmniejsza kolejną 1/3 linii podstawowej i jest podawana w ciągu 2-3 dni z późniejszym anulowaniem), a dożylne kroplówki z polikomponentem roztworu przeciwutleniacza reamberin 1,5%

Ryc. 6. Martwica wątroby. Histologia wątroby

i metaboliczny cytoprotektor izoflawiny, dekstran (reopolyglucyna), roztwór dekstrozy (glukozy), albumina ludzka; płyn podaje się z szybkością nie większą niż 50 ml / kg na dzień. Podczas złośliwego forma pacjent jest na oddziale intensywnej terapii, gdzie ich kolejno prednizolon 10-15 mg / kg dożylnie równych dawkach w ciągu 4 godzin bez przerwy noc, vputrivenno infuzji albuminy (10-15 ml / kg), 10% roztwór glukozy tsitof - lawiny (nie więcej niż 100 ml / kg roztworów infuzyjnych vsutki z kontrolą diureza), inhibitory f Rothe oli: aprotynina (tras olu i L) gordoks, contrycal dawkowania wiek i takzhefurosem iD (Lasix) 1-2 mg / cgmannitol

1,5 g / kg dżetów, ale powoli, heparyna 100-300 BD / k g, gdy grożono zespołem D B C, antybiotyki o szerokim spektrum działania. Jeśli terapia jest nieskuteczna (koma TT), plazmaferezę przeprowadza się w objętości 2-3 objętości krwi krążącej (BCC) 1-2 razy dziennie przed wyjściem ze śpiączki.

Ważne środki są przerwanie ścieżek transmisji: jednorazowego użytku strzykawek i innych MEDINSTRUMENT, odpowiedniej sterylizacji narzędzi stomatologicznych i chirurgicznych, badań krwi i jej produktów w poszukiwaniu wirusów zapalenia wątroby z wykorzystaniem metod wrażliwych, używanie gumowych rękawiczek personel medyczny i ścisłe przestrzeganie lichpoy higieny. Kluczowe specyficzne profilaktyki, aktywna immunizacja uzyskuje się w wyniku rekombinacji pojedynczych i kombinowanych kompozycji szczepionki w fazie początkowej, przez system, zgodnie z właściwymi harmonogramu szczepień.

W naszym kraju, do immunizacji szczepionką WZW typu B używany Combiotech (Rosja) Regevak B (Rosja) Engerix B (Rosja), H-B-Wah II (Stany Zjednoczone), w Shanvak (Indie) i innych.

Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby (B18)

Diagnoza różnicowa jest taka sama jak w przypadku innych wirusowych zapalenia wątroby. Obraz kliniczny - patrz Wirusowe zapalenie wątroby typu, przewlekła marskość. Przewlekłe zapalenie wątroby typu B nie służy jako przeciwwskazanie do ciąży.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C odkryto dopiero w 1989 roku. Choroba jest niebezpieczna, ponieważ jest praktycznie bezobjawowa i nie objawia się klinicznie. Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C w ciągu ostatnich 5 lat znalazło się na pierwszym miejscu pod względem zachorowalności i ciężkości powikłań. Istnieje 6 głównych genotypów wirusa zapalenia wątroby typu C i ponad 40 podtypów. Przewlekłe zapalenie wątroby typu C jest jedną z głównych przyczyn przeszczepu wątroby.

W kontaktach domowych nie można złapać wirusa zapalenia wątroby typu. Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C występuje z reguły z niewielkim obrazem klinicznym i przejściowym poziomem transaminaz. Biochemiczne badanie krwi na zapalenie wątroby typu C: zespół cytolityczny odzwierciedla aktywność aminotransferaz (ALT i AST). Jednak ich normalne wskaźniki nie wykluczają aktywności cytologicznej zapalenia wątroby.

  • K73 Przewlekłe zapalenie wątroby, gdzie indziej niesklasyfikowane

Testy serologiczne na zapalenie wątroby typu C: główny marker wirusa zapalenia wątroby typu C w ciele # 8212; HCV-RNA. Leczenie przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C dotyczy pacjentów z wysokim ryzykiem marskości wątroby, określonych za pomocą znaków biochemicznych i histologicznych. Schemat farmakoterapii zapalenia wątroby typu C zależy od genotypu HCV i masy ciała pacjenta.

W przypadku wyrównanej marskości wątroby w przebiegu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C leczenie przeciwwirusowe prowadzi się zgodnie z ogólnymi zasadami.

Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby (B18)

Częstość marskości wątroby z typowym przebiegiem przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C sięga 20-25%.

Powszechnie przyjmuje się, że wirus zapalenia wątroby typu C (HS) jest główną przyczyną powstawania przewlekłego zapalenia wątroby, marskości wątroby i raka wątrobowokomórkowego. Wirusowe zapalenie wątroby A (zakaźne zapalenie wątroby, epidemiczne zapalenie wątroby, choroba Botkina) # 8212; ostra choroba wirusowa człowieka z kałowo-ustnym mechanizmem przenoszenia patogenu. Przyczyną wirusowego zapalenia wątroby typu A jest przenikanie wirusa do komórek wątroby, w większości przypadków poprzez skażoną żywność. Drugim sposobem zakażenia jest woda zanieczyszczona ściekami (woda).

Objawy zapalenia wątroby typu A

Poziom bilirubiny stwierdzanej w komórkach wątroby wzrasta, przenika do krwiobiegu, barwiąc skórę w charakterystycznym odcieniu żółtaczki zapalenia wątroby. Zainfekowane komórki umierają, wywołując proces zapalny, naruszenie funkcji wątroby i właściwe zapalenie wątroby.

Rozpoznanie zapalenia wątroby typu A obejmuje zbieranie wywiadu, badanie wizualne pacjenta, badanie palpacyjne prawego podudzia. Rozpoznanie zapalenia wątroby typu A może być trudne w przypadku choroby bezobjawowej (postać żółtaczki). Jednak wirus grypy charakteryzuje się objawami neurotoksycznymi i nieżytowymi, a zapalenie wątroby charakteryzuje się hepatomegalią i zmianami czynności wątroby.

Inni użytkownicy witryny czytają obecnie:

Szczepienie ICD 10 - co musisz wiedzieć o kodach szczepień

Aby zapewnić, że instytucje medyczne mogą właściwie monitorować różne choroby i zapobiegać im, istnieje nowoczesna międzynarodowa klasyfikacja chorób. Jest znany jako ICD 10 i zawiera wiele różnych kodów, z których każdy jest przyznawany pewnej infekcji lub wirusowi, a także szczepienia, które należy z nich zrobić.

Różne reakcje na różne szczepienia są różne dla różnych osób, co jest również brane pod uwagę w ICD 10 i znajduje odzwierciedlenie w szczegółowym opisie poszczególnych kodów. Dlatego też, zanim zaszczepisz lub zaszczepisz dziecko (i dorosłego), możesz sam nauczyć się aktualnej listy klasyfikacyjnej i wiedzieć, co pomoże w twoim konkretnym przypadku.

W tej chwili ICD 10 jest wciąż aktualną listą kodów, ale w tym roku planowane jest wydanie ICD 11, z którego będą korzystać wszystkie instytucje medyczne na całym świecie.

Szczepienia według kodów ICD 10 - co powinieneś wiedzieć o tych niezrozumiałych liczbach

Kody szczepień w systemie ICD 10 są dość zróżnicowane i aby je zrozumieć, będziesz potrzebował prawidłowej tabeli, zgodnie z którą musisz wyglądać, porównywać wartości, a następnie przeczytać bezpośrednio o chorobie lub szczepionce, w zależności od potrzebnych informacji. Jako przykład, istnieją pewne kody i kategorie, najczęściej w tym momencie:

  • Szczepionka gruźlicy ICD 10 przechodzi pod kodami od A15 do A19. W takim przypadku każdy kod ma własne kategorie, dziesiąte, na przykład A15.8 lub A17.3. Każda kategoria sama w sobie oznacza jeden lub inny typ gruźlicy (w naszym przykładzie). Na przykład A15 oznacza gruźlicę narządów oddechowych, a A17 oznacza gruźlicę układu nerwowego. Małe kategorie, dziesiąte, oznaczają konkretną chorobę. Na przykład A17.9 - nie określono gruźlicy układu nerwowego lub A16.4 - gruźlica krtani i tchawicy. Tak więc, znając kod, którego potrzebujesz, możesz łatwo zrozumieć szczepionkę na podstawie tego, co zostało przepisane lub jaki rodzaj choroby należy wyleczyć;
  • Szczepienie ICD 10 może pochodzić z tego samego typu brzucha, z czerwonki, z zapalenia wątroby typu C lub z innych niebezpiecznych chorób zakaźnych i wirusowych, których należy unikać za wszelką cenę. W zależności od potrzeby tego lub tego szczepienia, lekarz z pewnością wypisze na liście chorych te lub inne kody. Możesz po prostu pójść z nimi na szczepienie lub przeczytać szczegóły w oficjalnym katalogu kodów w domu. W naszym artykule trochę niżej też o tym będzie;
  • Jako przykład, można wciąż powodować kody nie jest dosłownym i cyfrowy, na przykład, od 100 do 102 są chorobami układu krwionośnego organizmu, w szczególności: - ostra gorączka reumatyczna, ale od 170 do 179 - choroby w tej kategorii, ale w tętnicach, kapilarach i inne podobne węzły w ciele.

Jak można zauważyć, każda choroba ma swój własny kod i szczepionki są najczęściej wykonywane właśnie przez to oznaczenie, na przykład 189,7 lub B24.1.

Jakie kody szczepionek muszą wiedzieć i jak rozpoznać, co napisał lekarz

Oczywiście, nie da się zapamiętać wszystkich kodów szczepionek dla pamięci - nikt o tym nie wie i wszystkie są prowadzone przez oficjalne tabele. Szczepienie ICD przebiega przez odpowiednie kody, z których każdy, jak już napisaliśmy, oznacza konkretną chorobę, wirusa lub infekcję, którą należy zająć. Ale jeśli nie potrzebujesz znać kodów samemu, powinieneś pamiętać ich kategorie - w ten sposób możesz dowiedzieć się na bieżąco, co dokładnie dzieje się z tobą, nawet jeśli lekarz jest ciemny i nic nie mówi. Tak więc, zgodnie z ICD 10 istnieją różne kody iw tym systemie konieczne jest rozróżnienie następujących elementów:

  • Kody szczepień ICD podzielono na 22 główne kategorie. Każdy z nich jest odpowiedzialny za pewne choroby niektórych części ciała. Z kolei same kody są również podzielone na różne sekcje, więcej o których pożądane jest, aby dowiedzieć się na oficjalnym portalu, gdzie się znajdują. Są to duże stoły, ale nie jest trudno je nawigować - wszystko odbywa się w stylu przypominającym drzewo, z wygodną nawigacją;
  • Kody są akceptowane, aby podzielić alfabet angielski - od A00 do Każdy kod w każdej kategorii oznacza pewną chorobę. Najczęściej jest około 100 kodów w jednej kategorii, od 80 do 99 kodów na literę. Każda litera oznacza pewien obszar choroby;
  • Najczęściej spotykane pod tym względem są szczepionki bakteryjne, które są powszechnie nazywane kategorią kodu, są to najczęściej stosowane szczepionki na cholerę, dżumę, tężec, dur brzuszny i inne choroby. Kody szczepień MKB można znaleźć bezpośrednio w tych tabelach, ale najprawdopodobniej będą to wszystkie pozycje na Y58 od bezpośrednio Y58.0 do Y58.9 - tylko 9 sztuk.

Dlatego bardzo łatwo znaleźć potrzebny kod szczepień, nawet jeśli lekarz napisał tylko konkretną chorobę lub przepisał szczepienie zapobiegawcze, ale nie umieścił numeru. Korzystając z oficjalnego katalogu kodów ICD 10, możesz łatwo określić potrzebną szczepionkę.

Jaka jest reakcja na szczepienie w ICD 10 najczęściej

Mówiąc o odpowiedzi na szczepienia według kodów ICD 10, trudno jest powiedzieć coś konkretnego i konkretnego. Każdy ma indywidualny organizm, który działa zgodnie z określonymi przepisami, a tylko lekarz prowadzący może ustalić, które szczepienia mogą zostać zasztyletowane, a które niepożądane lub całkowicie zabronione.

Reakcja na szczepionki w organizmie człowieka może być bardzo zróżnicowana, począwszy od całkowitej nieobecności do poważnych powikłań. Reakcja będzie gorsza, im poważniej choruje, dlatego w przypadku chorób przewlekłych lub ostrych nie zaleca się szczepień zgodnie z ICD 10 - nic dobrego z tego nie wyniknie. Jednak w niektórych przypadkach lekarz może zrobić wyjątek, na przykład dla kobiety w ciąży i określić najbardziej oszczędzającą szczepionkę, aby mogła poprawić swoje zdrowie i na etapach rodzenia dziecka, aby chronić swoje ciało przed ewentualnymi chorobami.

Ale aby wiedzieć, jaka jest dokładna reakcja na szczepienie, można to zrobić tylko po raz pierwszy, ponieważ działanie organizmu na różne szczepienia, nawet według kodów ICD 10, może być inne.

Wirusowe zapalenie wątroby z kodem μB10

HEPATITIS B (kod na ICD-10 - B16

Ostra (lub przewlekła) choroba wątroby spowodowana przez wirus zawierający DNA z pozajelitową drogą transmisji. Wirusowe zapalenie wątroby typu B (HS) często występuje w umiarkowanej i ciężkiej postaci, często jest przewlekłe i przewlekłe (5-10%). Problem GV staje się szczególnie istotny w związku z rosnącym problemem narkomanii wśród starszych dzieci i nastolatków.

Ryc. 1. Wirusowe zapalenie wątroby typu B. Elektronogram wirusa

Okres inkubacji wynosi od 2 do

6 miesięcy. Charakterystyczne cechy typowych klinicznych objawów ostrego wirusowego zapalenia wątroby typu B, - stopniowe początek wyrażone wątroby i śledziony zespół, zachowanie, a nawet zwiększać objawów choroby zatrucie okres żółtaczkowe się stopniowy wzrost żółtaczki z kolejnym stabilizacji na wysokości ( „żółtaczkowych plateau”), a zatem okres może żółtaczkowe dokręcić do 3

Ryc. 2. Histologia wątroby w ostrym zapaleniu wątroby typu B. Barwienie za pomocą eozyny hematoksylowej

5 tygodni, czasami plamisto-grudkowa wysypka na skórze (zespół Ganottiego-Crostiego), przewaga umiarkowanych i ciężkich postaci choroby, a u dzieci w 1. roku życia możliwy rozwój złośliwej postaci wirusowego zapalenia wątroby typu B.

Dla rozpoznania kluczowe znaczenie ma wykrywanie w surowicy krwi antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B HB $ Ag. Ważne jest, aby wziąć pod uwagę, że w ostrej chorobie HB $ Ag na ogół znika z krwi pod koniec pierwszego miesiąca od wystąpienia żółtaczki. Długotrwałe, ponad 6 miesięcy, wykrycie HB $ Ag wskazuje na przewlekły przebieg choroby. Aktywna replikacja wirusa zapalenia wątroby typu B potwierdza wykrycie we krwi za pomocą testu ELISA HBeAg i DNA DDP za pomocą PCR. Spośród innych markerów surowicy, wykrycie przeciwciał anty-HBc IgM we krwi za pomocą testu ELISA w okresie przedwczesnym, w okresie żółtaczki i na początkowym etapie rekonwalescencji, ma ogromne znaczenie diagnostyczne. Wysokie miana IgM anty-HBc są obserwowane u wszystkich pacjentów niezależnie od ciężkości choroby najwcześniej i podczas ostrej fazy choroby, w tym, gdy HB $ Ag nie jest wykrywane z powodu zmniejszenia jego stężenia, jak to bywa z piorunującym zapaleniem wątroby lub późnym przyjęciem do szpitala. Z drugiej strony brak przeciwciał anty-HBc IgM u pacjentów z klinicznymi objawami ostrego zapalenia wątroby rzetelnie wyklucza etiologię wirusa HBV.

Podczas diagnozowania łagodnych i umiarkowanych postaci choroby pacjenci są włączeni

3. Wirusowe zapalenie wątroby. Wysypka z WZW typu B

leczenie półotoczkowe i leczenie objawowe. Przypisywanie tabeli wątroby, nadużywanie alkoholu [5% dekstrozy (glukozy), wody mineralnej] witaminy (C Bp B2, B6), a jeśli jest to konieczne, żółciopędne leki: piaszczysta immortelle (Flamena) berberynę, zbiór żółciopędne, itp W ciężkich. formie innej niż terapia podstawowego przewidziany krótki przebieg kortykosteroidów (szybkość prednizolon 3-5 mg / kg w ciągu 3 dni, po czym zmniejszano do 1/3 dawki, który jest przedstawiony

2-3 dni, następnie zmniejsza kolejną 1/3 linii podstawowej i jest podawana w ciągu 2-3 dni z późniejszym anulowaniem), a dożylne kroplówki z polikomponentem roztworu przeciwutleniacza reamberin 1,5%

Ryc. 6. Martwica wątroby. Histologia wątroby

i metaboliczny cytoprotektor izoflawiny, dekstran (reopolyglucyna), roztwór dekstrozy (glukozy), albumina ludzka; płyn podaje się z szybkością nie większą niż 50 ml / kg na dzień. Podczas złośliwego forma pacjent jest na oddziale intensywnej terapii, gdzie ich kolejno prednizolon 10-15 mg / kg dożylnie równych dawkach w ciągu 4 godzin bez przerwy noc, vputrivenno infuzji albuminy (10-15 ml / kg), 10% roztwór glukozy tsitof - lawiny (nie więcej niż 100 ml / kg roztworów infuzyjnych vsutki z kontrolą diureza), inhibitory f Rothe oli: aprotynina (tras olu i L) gordoks, contrycal dawkowania wiek i takzhefurosem iD (Lasix) 1-2 mg / cgmannitol

1,5 g / kg dżetów, ale powoli, heparyna 100-300 BD / k g, gdy grożono zespołem D B C, antybiotyki o szerokim spektrum działania. Jeśli terapia jest nieskuteczna (koma TT), plazmaferezę przeprowadza się w objętości 2-3 objętości krwi krążącej (BCC) 1-2 razy dziennie przed wyjściem ze śpiączki.

Ważne środki są przerwanie ścieżek transmisji: jednorazowego użytku strzykawek i innych MEDINSTRUMENT, odpowiedniej sterylizacji narzędzi stomatologicznych i chirurgicznych, badań krwi i jej produktów w poszukiwaniu wirusów zapalenia wątroby z wykorzystaniem metod wrażliwych, używanie gumowych rękawiczek personel medyczny i ścisłe przestrzeganie lichpoy higieny. Kluczowe specyficzne profilaktyki, aktywna immunizacja uzyskuje się w wyniku rekombinacji pojedynczych i kombinowanych kompozycji szczepionki w fazie początkowej, przez system, zgodnie z właściwymi harmonogramu szczepień.

W naszym kraju, do immunizacji szczepionką WZW typu B używany Combiotech (Rosja) Regevak B (Rosja) Engerix B (Rosja), H-B-Wah II (Stany Zjednoczone), w Shanvak (Indie) i innych.

B 18.1 - "Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B bez delta";

B 18.0 - "Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B z czynnikiem delta".

Naturalny przebieg przewlekłego zakażenia HBV

Pacjenci z HBV skumulowanej częstotliwości CPU przez 5 lat od 8 do 20% w ciągu najbliższych 5 lat możliwość dekompensacji wynosi 20%. W przypadku wyrównanej marskości prawdopodobieństwo przeżycia pacjenta przez 5 lat wynosi 80-86%. Przy zdekompensowanym CP przeżycie przez 5 lat jest niezwykle niskie (14-35%). Roczna zachorowalność na raka wątrobowo-komórkowego u chorych z ustalonym rozpoznaniem marskości wątroby w wyniku przewlekłego zapalenia wątroby typu B wynosi 2-5%, a w wielu różnych regionów geograficznych.

Istnieją 4 fazy naturalnego przebiegu przewlekłego zakażenia HBV:

faza tolerancji immunologicznej,

faza klirensu immunologicznego,

faza kontroli immunologicznej.

Faza Tolerancji odpornościowej. z reguły rejestruje się u młodych, zakażonych w dzieciństwie. Są to pacjenci z wysokim mianie wirusa, HBeAg dodatnich, z prawidłowymi enzymami wątrobowymi, brak zwłóknienia wątroby i minimum zmian martwiczo-zapalnych.

Faza immunoaktywna przewlekłe zapalenie wątroby HBeAg może rozwinąć się w trzech scenariuszach.

I- spontaniczna serokonwersja HBeAg jest możliwa. i przejście choroby do fazy nieaktywnego nośnika HBsAg.

II - ciągły przebieg przewlekłego HBeAg-dodatniego zapalenia wątroby typu B z wysokim ryzykiem rozwoju CP.

III - transformacja HBeAg-dodatnich, wirusowemu zapaleniu wątroby typu B HBeAg- negatywnej przewlekłego zapalenia wątroby w wyniku mutacji w strefie rdzeniowej HBV, a zakończenie produkcji „klasycznej HBeAg».Mutantnye postać HBV stopniowo zdominowały populację, a następnie całkowitym przewagą tego wariantu wirusa.

Faza kontroli immunologicznej uporczywe zakażenie HBV bez wyraźnego procesu martwiczo-zapalnego w wątrobie i zwłóknienia.

U 15% chorych z możliwością reaktywacji zakażenia HBV i rozwoju procesu zapalnego w martwej wątroby. Jest to możliwe (0,06%) tworzenie marskości i raka wątrobowokomórkowego rozwoju, co uzasadnia potrzebę kształcenia dynamiczną obserwację tej grupy pacjentów. W tym samym czasie, „bierne nośniki» Yav HBsAg (1-2% rocznie) jest spontanicznym eliminacji HBsAg, a większość z tych pacjentów następnie zapisane w krwi anty-HBs.

Faza reaktywacji Infekcja HBV jest możliwa na tle immunosupresji. W tym przypadku ponownie wykryto wysoką wiremię, zwiększoną aktywność ALT i aktywne wirusowe zapalenie wątroby typu B, potwierdzone histologicznie. W niektórych przypadkach możliwe jest odwrócenie anty-HBe / HBeAg.

Czynniki zagrożenia przemiany ostrego HBV w przewlekły HBV:

przedłużony przebieg zapalenia wątroby (ponad 3 miesiące);

ICD-10: Kod A to:

Referencje

  • Rozdział I. Niektóre choroby zakaźne i pasożytnicze (A00-B99) (angielski). Międzynarodowa klasyfikacja statystyczna chorób i powiązanych problemów zdrowotnych. 10. Wersja. Wersja na rok 2007. Światowa Organizacja Zdrowia (05.04.2006). Sprawdzono 11 kwietnia 2009 r.
  • Klasa I: Niektóre choroby zakaźne i pasożytnicze. Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób ICD-10. Wersja elektroniczna. Opracowany przez zespół programistów Demostom. Sprawdzono 11 kwietnia 2009 r.
  • Klasa I. Niektóre choroby zakaźne i pasożytnicze (A00-B99). Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób ICD-10. Medyczny serwer informacyjny. Sprawdzono 11 kwietnia 2009 r.

Fundacja Wikimedia. 2010.

Zobacz, co jest ICD-10: Kod A w innych słownikach:

ICD-10: Kod B - Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób 10 th kontrolne (ICD-10) klasy I. Niektóre choroby zakaźne i pasożytnicze Nowotwory klasa II klasa III chorób narządów krwiotwórczych oraz niektóre schorzenia obejmujące mechanizm immunologiczny klasy... Wikipedia

ICD-10: Kod E - Lista klas Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób z 10. rewizji klasy I. Niektóre choroby zakaźne i pasożytnicze Klasa II. Nowotwory klasy III. Choroby krwi, narządy krwiotwórcze i indywidualne zaburzenia z udziałem układu odpornościowego # 8230;... Wikipedia

ICD-10: Klasa IV - Lista klas Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób z 10. rewizji klasy I. Niektóre choroby zakaźne i pasożytnicze Klasa II. Nowotwory klasy III. Choroby krwi, narządy krwiotwórcze i indywidualne zaburzenia z udziałem układu odpornościowego # 8230;... Wikipedia

ICD-10: Klasa E - Lista klas Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób z 10. rewizji klasy I. Niektóre choroby zakaźne i pasożytnicze Klasa II. Nowotwory klasy III. Choroby krwi, narządy krwiotwórcze i indywidualne zaburzenia z udziałem układu odpornościowego # 8230;... Wikipedia

Lista skrótów - # 160; # 160; To jest # 160; lista artykułów serwisowych, stworzona w celu koordynowania rozwoju tematu. # 160; # 160; To ostrzeżenie nie jest zainstalowane na listach informacyjnych i glosariuszach... Wikipedia

Schizofreniczny - Schizofrenia Eigen Bleuler (1857-1939) po raz pierwszy użyła terminu "schizofrenia" w 1908 r., ICD 10 F20. ICD 9... Wikipedia

Schizofrenia - Termin ten ma również inne znaczenie, patrz schizofrenia (wartości). Ten artykuł ma numer # 160; o zaburzeniu psychotycznym (lub grupie zaburzeń). Dla jego wymazanych form, patrz # 160, zaburzenie schizotypowe; o zaburzeniu osobowości # 8230;... Wikipedia

Zaburzenia odżywiania - Zaburzenia odżywiania w ICD 10 F50.50. ICD 9 307,5 ​​307,5 ​​MeSH... Wikipedia

Reaktywny kod zapalenia wątroby według ICD 10

Reaktywny kod zapalenia wątroby dla ICD 10 jest chorobą przewlekłą. Rozwija się jako reakcja uboczna na inną przewlekłą chorobę. Zasadą jest, że przyczyną są infekcje i patologie przewodu żołądkowo-jelitowego. W rezultacie na tle głównej dolegliwości wątroba ulega zapaleniu, rozwija się zwyrodnienie narządu. Kod choroby zgodnie z ICD K75.2.

ICD-10 Medyczny system klasyfikacji

Na wstępie należy zrozumieć te liczby i niezrozumiały skrót medyczny. ICD jest międzynarodową klasyfikacją chorób, a 10 oznacza liczbę wydań. Faktem jest, że ostateczna wersja podręcznika została przyjęta całe sto lat temu, a wcześniej została zmieniona 9 razy, a dziesiąta została ostatecznie zainstalowana.

Współcześni lekarze i naukowcy wykorzystują pomoc edukacyjną i metodologiczną opracowaną w ubiegłym wieku, aby ułatwić prowadzenie dokumentacji medycznej, szafek na akta i prześcieradeł szpitalnych. Międzynarodowa lista kodów upraszcza wprowadzanie danych statystycznych zarówno ręcznie, jak i do komputerów. Technika zatem jest w stanie przetwarzać ogromne ilości informacji, i ogólnie, dla konkretnej instytucji medycznej, oraz dla samych chorób wraz z ich odmianami.

Weźmy na przykład reaktywne zapalenie wątroby według kodu ICD-10 K75.2. Szyfrowane kombinacje symboli mają swoje znaczenie, znaczące i uporządkowane. Najpierw pojawia się pewna litera. Oznacza to przynależność choroby do dowolnego systemu organizmu. W tym przypadku K, tutaj mówimy o organach trawienia. Następne kilka liczb mówi nam o samym narządzie lub grupie narządów. Choroby izolowanej wątroby K70-K77. Po punkcie pojawia się rodzaj choroby, w tym przypadku - reaktywne zapalenie wątroby.

Takie zapisy statystyczne bez zbędnych ilości informacji i innych danych będą wskazywać na dolegliwość pacjenta. Lekarz prowadzący umieszcza specjalny znak w swoim szpitalnym arkuszu, na którym po sprawdzeniu w książce można uzyskać szczegółową diagnozę.

Zalety takiego międzynarodowego systemu kodowania chorób:

  • prostota w dokumentacji medycznej chorób;
  • redukcja czasu na poszukiwanie choroby przez odniesienie;
  • optymalizacja procesu rejestracji maszynowej pacjentów;
  • pełna komputeryzacja danych statystycznych według okręgów, miast, krajów.

Taki system pozwala, bez zbędnych problemów, na analizę skali występowania zarówno w skali kraju, jak i na skalę regionalną w uproszczony sposób. Pomaga również w opracowywaniu nowych leków, ustalaniu zapotrzebowania na szczepionki, a także wielkości ich uwalniania itp.

Co to jest reaktywne zapalenie wątroby?

Mówiąc o samej chorobie, konieczne jest bezpośrednie zrozumienie diagnozy "zapalenia wątroby". Koniec "-it" mówi o procesie zapalnym w narządzie, a źródłem tego słowa jest to, że narząd to wątroba.

Tak więc zapalenie wątroby jest stanem zapalnym wątroby. Może mieć dwa typy - wirusowe i niewirusowe - w zależności od charakteru zdarzenia.

W szczególności reaktywne zapalenie wątroby typu ICD uważa się za przewlekłą postać choroby, rozwiniętą pod wpływem innej poważnej dolegliwości. Nie chodzi o wirusowy patogen, ale o uszkodzenie wątroby spowodowane problemami innych narządów układu pokarmowego.

Jako że najczęściej rozważano przyczyny reaktywnego zapalenia wątroby:

  • wrzód żołądka;
  • rak żołądka;
  • owrzodzenie dwunastnicy;
  • zapalenie trzustki;
  • przewlekłe zapalenie jelit;
  • zespół dumpingu;
  • choroby pęcherzyka żółciowego;
  • reumatyzm;
  • twardzina;
  • toczeń rumieniowaty;
  • reumatoidalne zapalenie stawów;
  • cukrzyca;
  • niedokrwistość hemolityczna;
  • guzkowe zapalenie wielostawowe;
  • tyreotoksykoza;
  • oparzenia;
  • zatrucie.

Jeśli chodzi o patogenezę, wątroba zaczyna się zmieniać z powodu zakłócenia funkcji neutralizacji. Toksyny i antygeny swobodnie wchodzą do tętnicy wątrobowej i żyły wrotnej. Komórki wątroby tracą normę odżywczą, a zatem obserwuje się degenerację tkanki tłuszczowej i białka. Wątroba występuje miejscowo, ogniska są otoczone przez limfocyty, makrofagi, neutrofile.

W miejscu zapalenia wątroby są różne rodzaje reaktywnego zapalenia wątroby: zrazikowe i portalowe. W pierwszym przypadku dotknięte jest miąższem i występuje kilka ognisk tej zmiany. Występują obrzęki o niskim stopniu nasilenia infekcji. Po chwili dochodzi do zwłóknienia.

Objawy choroby

To, co jest zauważalne w zapaleniu wątroby i każdej odmianie, jest ukrytym rozwojem. Osoba może być zapaleniem wątroby przez długi czas i nie wiedzieć o tym. W większości przypadków objawy można zignorować do momentu wykrycia diagnozy podczas badania przeprowadzanego przez stronę trzecią.

Taka "przypadkowa niespodzianka" nie jest niczym niezwykłym. Jego niepozorne zapalenie wątroby i różni się od procesów zapalnych, które wpływają na inne narządy. Zapalenie opon mózgowych i zapalenie błony śluzowej nosa można rozpoznać natychmiast przez śluz wydzielany z kanałów nosowych. Zapalenie błony śluzowej żołądka wpływa na żołądek, powoduje ból w górnej części brzucha; o zapaleniu stawów sprawia, że ​​wiesz, ból w stawach, odmiedniczkowe zapalenie nerek natychmiast uderza w nerki, to boli talię i kanał moczowy. To samo dotyczy zapalenia ucha (zapalenie ucha), zapalenia spojówek (zapalenie oczu), zapalenia zatok, zapalenia jelita grubego i innych podobnych chorób.

Nawet gdy wykryta jest choroba, jest ona głównie bezobjawowa. Jeśli przejawiają się znaki, to etap rozwoju procesu już zaszedł daleko.

Manifestacje są słabe, nie wyrażone:

  1. Ból w prawym podżebrze, niezbyt ostry, towarzyszy ciężkości.
  2. Ogólna słabość ciała.
  3. Wątroba wzrasta, ale nie za wiele.
  4. Czasami, gdy możliwe jest dotykanie bolesnych wrażeń.
  5. W niektórych przypadkach możliwe są bóle mięśni i stawów.
  6. Dyspepsja - nudności, wymioty, utrata masy ciała z powodu braku apetytu.
  7. Ból głowy, zmęczenie.
  8. W nocy trudno zasnąć, aw ciągu dnia stale ma tendencję do snu.
  9. Apatia, drażliwość, ucisk.
  10. Może występować swędzenie skóry.
  11. Skóra i błony śluzowe są pomalowane na żółtawy odcień.

Przedłużające się reaktywne zapalenie wątroby tylko zaostrzy objawy objawów. Ogólnie jednak rokowanie jest bardziej korzystne, zmiany dotyczące wątroby są odwracalne. Przywrócenie, choć trwałe, ale możliwe.

Metody leczenia reaktywnego zapalenia wątroby

Na początku specjalistyczny hepatolog prowadzi czynności diagnostyczne:

  1. Ankieta i badanie - identyfikacja dominujących dolegliwości i objawów klinicznych.
  2. Testy laboratoryjne - ogólne, biochemiczne, immunoenzymatyczne.
  3. Diagnostics - US (ultradźwięki) biopsje z późniejszym scyntygrafii fragmentu dochodzenia (radioizotopowej techniki, w których mechanizm polega na wprowadzeniu do organizmu szczególne przygotowanie, a następnie obserwację sprzętu prowadzi się z wydedukowaną).

Po stwierdzeniu zmian w wątrobie (nie ma znaczenia, czy pacjent jest dorosły czy dziecko), konieczne jest rozpoczęcie leczenia.

Terapia opiera się na trzech obowiązkowych zasadach:

  1. Eliminacja - izolacja ciała od czynnika prowokującego. W przypadku reaktywnego zapalenia wątroby logiczne jest najpierw wyleczyć chorobę podstawową, a następnie upewnić się, że nie ma powtarzalnego kontaktu z patogenami.
  2. Korekta diety - obowiązkowe wykluczenie alkoholu, tłustych potraw i smażonych potraw. Konieczne jest usunięcie z diety przypraw i dodatków, wszelkiego rodzaju syntetycznych dodatków do żywności, wzmacniaczy smaku. Pełna racja powinna być zrównoważona pod względem kalorii i korzyści. Dominująca rola jest lepsza od podawania warzyw i owoców, łącząc je z dietetycznym mięsem i rybami.
  3. Leczenie farmakologiczne - decydującym czynnikiem jest zmienność choroby wątroby. Ponieważ reaktywne zapalenie wątroby nie należy do odmian wirusowych, leki antywirusowe nie są tutaj potrzebne. Będziesz potrzebował leków zwiększających odporność, witamin z grupy B, hepatoprotektorów i przeciwutleniaczy.