Klasyfikacja wirusa zapalenia wątroby

Metastazy

Zapalny proces wirusowy w wątrobie, zwany zapaleniem wątroby, może wyrastać z postaci ostrej do postaci przewlekłej.

Choroba jest przenoszona w postaci infekcji. Istnieje wiele sposobów, które również implikują podział choroby na gatunki.

Znane jest dziś 5 różnych gatunków, wszystkie zapalenia wątroby, których klasyfikacja zostanie przedstawiona w artykule, niosą większe zagrożenie dla człowieka.

Zakażenie może wystąpić z powodu przyjmowania trucizn, leków, dostania się wirusa do krwi lub innych płynów biologicznych danej osoby.

Sytuację komplikuje fakt, że wszystkie procesy zapalne w wątrobie mogą nabrać charakteru autoimmunologicznego.

Główne sposoby transmisji wirusa

Kanały transmisyjne mogą być naprawdę różne. Na przykład zapalenie wątroby typu A i E przenosi się przez brudne ręce. Możesz zarazić się krwią chorej osoby.

Pod groźbą upadku tatuażu, pedicure, manicure, piercing uszy i inne rodzaje piercing. Ponadto można uzyskać zapalenie wątroby poprzez wstrzyknięcia, transfuzje krwi.

Możesz złapać wirusa nawet podczas uprawiania seksu z chorym. W ten sposób znane są wirusy B, C, D.

Klasyfikacja zapalenia wątroby

Rodzaje zapalenia wątroby dzielą się w zależności od rodzaju patologii: wirusowej lub zakaźnej.

Medycyna rozróżnia 5 różnych rodzajów zapalenia wątroby, to jest:

Każdy z nich może spowodować poważny proces zapalny w wątrobie. Ponadto dolegliwość może powodować komplikacje w postaci rozwoju zakaźnych patologii.

Należą do nich:

  • różyczka;
  • wirus cytomegalii;
  • epidemiczne zapalenie przyusznic.

Wirusowe zapalenie wątroby typu toksycznego

W ramach tego typu choroby jest przypisana zapalenia wątroby, który został wywołany przez spożycie alkoholu, leków lub substancji toksycznych.

Wśród leków, wysoki stopień toksyczności jest nieodłączny dla tych leków, które mają orientację w leczeniu gruźlicy lub obniżenia temperatury.

Obejmują one również fundusze na leczenie onkologiczne i napady padaczkowe, antybiotyki i sulfonamidy.

Bez względu na to, jak bardzo naukowcy starają się zrozumieć, jaka jest etiologia w autoimmunologicznym zapaleniu wątroby, pytanie to nie jest w pełni zrozumiałe.

Kiedy obserwuje się zapalenie wątroby, ciało ulega uszkodzeniu. Układ odpornościowy zaczyna zachowywać się niepoprawnie, powodując miażdżące uderzenia w wątrobę.

Komórkowy układ narządu jest złamany, a zatem zachodzą nieodwracalne procesy.

Ponadto klasyfikacja zapalenia wątroby dzieli się na kilka form, które zależą od tego, jak przebiega patologia. Jest to ostra i przewlekła postać zapalenia wątroby.

Ostra postać zapalenia wątroby

Choroba objawia się nieoczekiwanie. Jego pierwsze objawy wyrażają się w odurzeniu ciała.

Temperatura ciała zaczyna rosnąć, pojawiają się żółtaczkowe ślady na skórze. Taki scenariusz nie zawsze jest nieodłączny tylko w ostrej postaci choroby, ponieważ jest powtarzany w przypadku wirusowego i toksycznego charakteru patologii.

Ważne jest, aby nie zawahać się odwiedzić specjalisty. Ponieważ forma ostra, jeśli nie ma poprawy, przechodzi w stan przewlekły.

Przewlekła postać zapalenia wątroby

Jak zauważono powyżej, choroba będzie wynikiem ostrego uszkodzenia narządów i procesów natury autoimmunologicznej.

Może to wynikać z używania napojów alkoholowych, leków i stosowania środków hepatotoksycznych w leczeniu innych patologii.

Ponadto, typy zapalenia wątroby typu B i C rozwijają się natychmiast w postaci przewlekłej dolegliwości.

Ta forma różni się od ostrego, usuniętego obrazu klinicznego. Jest to główny problem, ponieważ metody diagnostyczne są spóźnione.

Tak się składa, że ​​lekarz określa poważne uszkodzenie wątroby.

Patogeneza procesu zapalnego

Uszkodzenia tkanek mogą być pierwotne lub wtórne. W przypadku, gdy zmiana była spowodowana przez wirus, toksynę lub fizyczny sposób, obserwuje się proces pierwotny.

Nasilenie sytuacji będzie zależeć od czasu trwania negatywnego wpływu i siły, z jaką organizm będzie odporny na chorobę.

W rezultacie komórki wartościowych tkanek wątrobowych zaczną przechodzić poważną destrukcję. Substancje biologiczne są uwalniane i są odpowiedzialne za dalszą reakcję zapalną organizmu.

Kolejny stopień uszkodzenia narządu zależy od zmiany struktury tkanki i metabolizmu w komórkach. Zmiana dotyczy całej przestrzeni międzykomórkowej.

Faza zapalenia będzie przebiegać z udziałem małych naczyń włosowatych, żył i tętniczek. Plazma krwi przenika elementy międzykomórkowe, naruszając w ten sposób przepuszczalność ściany naczyniowej.

W takim przypadku lekarz naprawi diapedezę pierwiastków krwi. Wątroba cierpi nie tylko z powodu naruszenia edukacji, ale także z wydalania żółci.

Frakcje bilirubiny będą znacznie zwiększone, co zależy od przyczyn procesu zapalnego.

Taka patologia często występuje z możliwością zastąpienia hepatocytów tkanką tłuszczową, która kończy się dystrofią wątroby. W przypadku pojawienia się tkanki włóknistej zaczyna rozwijać się marskość.

Objawy kliniczne choroby

Objawy mogą zależeć od przyczyny, aktywności i okresu choroby. Ponadto siły ochronne organizmu wywierają szczególny wpływ.

Jeśli mówimy o ogólnych cechach patologii, warto podkreślić:

  • złe samopoczucie;
  • utrata siły;
  • spadek poziomu poprzedniej zdolności do pracy;
  • wykrycie bólu w prawym podżebrzu;
  • napady mdłości;
  • wymioty, zarówno trwałe, jak i narastające od czasu do czasu;
  • naruszenie stolca związane z podwyższonymi wzdęciami, biegunka, zaparcie;
  • wyjaśnienie odchodów;
  • ciemnienie moczu;
  • żółknięcie skóry;
  • wzrost narządów wątroby i śledziony.

Ta symptomatologia jest nieodłącznie związana z ostrą postacią patologii. Jeśli obserwuje się przewlekłe zapalenie wątroby, możliwe jest, że choroba stanie się mniej widoczna na obrazie klinicznym.

Objawy stopniowo ustępują. Żółtaczka przejdzie, kał i mocz będą miały ten sam kolor, ale jeśli patologia ponownie się pogorszy, znaki znów okażą się odczuwalne.

Bardzo często przewlekła postać przechodzi w marskość wątroby, która ma niekorzystne skutki.

Objawy obejmują objawy pozawątrobowe. Może to być rumień dłoni, który powoduje zaczerwienienie dłoni u osoby zakażonej wirusem zapalenia wątroby.

Nie wyklucza się występowania małych krwotoków na skórze i krwawienia. Hemoroidy, częsty obrzęk i wodobrzusze również zasługują na objawy.

Kobiety mogą odczuwać nieprawidłowe działanie podczas menstruacji, a u płci przeciwnej spadek libido i potencji.

Objawem ciężkiego zapalenia wątroby może być niewydolność wątroby, śpiączka i encefalopatia.

Cechy podziału wirusa zapalenia wątroby

Istnieje cała tabela klasyfikacji zapalenia wątroby, choroba jest podzielona w zależności od przebiegu, jak wspomniano powyżej, ale także na etiologię.

Zdarza się: alkoholowe, wirusowe, autoimmunologiczne, bakteryjne, toksyczne, lecznicze, cholestatyczne i dziedziczne zapalenie wątroby.

W rzeczywistości nie można powiedzieć, że ten podział jest dokładny. Chodzi o to, że jest to warunkowe.

Przecież zapalenie wątroby typu B i C charakteryzuje się opartą na typie reakcją autoimmunologiczną, która jest wywoływana przez wirusy.

Co powiedzieć o innych gatunkach, a raczej alkoholowych, leczniczych i toksycznych, to tutaj przebieg zapalenia wątroby jest podobny.

Analizując morfologiczny obraz przewlekłego zapalenia wątroby, zwyczajowo wyróżnia się 2 fazy: aktywną i uporczywą. Z kolei istnieją etapy remisji i zaostrzenia tego typu choroby.

Bardzo ważne jest, aby lekarz prawidłowo diagnozował, aby dokładnie zrozumieć, jaki rodzaj patologii wpłynął na osobę, co dokładnie spowodowało chorobę i jaka jest jej faza.

Pacjent jest zobowiązany do terminowego kontaktu z lekarzem w szpitalu i do przestrzegania wszystkich zaleceń, bez odchodzenia od terapii z własnej woli.

Ważne działania, aby zapobiec podejrzeniu zapalenia wątroby

Jako środek zapobiegawczy należy przyjmować lek dokładnie w sposób wskazany przez lekarza.

Środki powinny być używane wyłącznie zgodnie z przeznaczeniem. Ponadto nie zaleca się spożywania grzybów o nieznanym pochodzeniu i pochodzeniu, a także całkowitego zaprzestania picia alkoholu, monitorowania diety.

Jeśli praca jest związana z chemikaliami, które szkodzą ludzkiemu ciału, warto skonsultować się z lekarzem. Być może konieczne jest połączenie odbioru hepatoprotektorów.

Ważnym środkiem jest przestrzeganie zasad higieny osobistej. Konieczne jest użycie indywidualnej maszyny do golenia, aby nie używać do manicure innych narzędzi.

Konieczne jest prowadzenie świadomego życia seksualnego, brak kontaktów z różnymi partnerami i zawsze używanie prezerwatywy.

Działania lekarza

W przypadku, gdy osoba podejrzewa, że ​​ma wirus zapalenia wątroby, musi udać się do lekarza.

Wykwalifikowany specjalista będzie musiał przeprowadzić inspekcję. Po zidentyfikowaniu etiologii patologii, zaleci on kurację i przeprowadzi dietoterapię dla pacjenta.

Do tej pory zwykle przyjmuje się szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u noworodków podczas pobytu w szpitalu. Również z zapalenia wątroby typu A istnieje specjalna inokulacja.

Nigdy nie wierzcie, że podczas transfuzji krwi lub przeszczepu narządu nie będzie możliwe złapanie wirusa zapalenia wątroby.

Aby kontrolować swoje zdrowie, musisz przejść analizę na marker po sześciu miesiącach.

Instytucje medyczne są skrupulatne w kwestii statusu dawców krwi i narządów, ale istnieje okres czasu, w którym przeciwciała przeciwko patogenowi nie są określone, tj. zrozumienie, czy istnieje zapalenie wątroby w materiałach biologicznych, czy też nie, jest po prostu niemożliwe.

Konsekwencje zapalenia wątroby

Podczas infekcji wątroby wirusem obserwuje się degenerację komórek organicznych nawet w czasie okresu inkubacji.

W przypadkach wirusowego zapalenia wątroby typu A, B i C okres ten może wynosić od 10 dni do 200!

W praktyce odnotowano przypadki, w których pierwsze objawy choroby w ostrej fazie są bardzo zauważalne, trudne do zniesienia, ale nie wyklucza się przypadków, w których pacjent ma do czynienia z błyskawicznym rozwojem patologii prowadzącej do zgonu.

Również faza odzyskiwania może szybko nadejść, warunek ten jest obserwowany, gdy wirus opuszcza organizm, a komórki wątroby rozpoczynają proces regeneracji.

Powikłania w postaci marskości wątroby odnotowuje się w 20 procentach przypadków u pacjentów, którzy cierpieli na przewlekłe postacie wirusowego zapalenia wątroby typu C i B. W 15 procentach przypadków obserwuje się rak rakowokomórkowy.

Terapia terapeutyczna

Ostra postać zapalenia wątroby nie wymaga leczenia za pomocą środków przeciwwirusowych. Ale chroniczny nie obejdzie się bez tego środka.

W przypadku skojarzonego leczenia pacjent powinien podłączyć interferony. Te fundusze na poziomie komórkowym przyczyniają się do zwiększenia odporności organizmu na wirusa.

Użyteczne są również nukleozydy, zastępujące cząsteczki materiału genetycznego infekcji.

Bardzo ważne jest, aby nie uciekać się do samoleczenia, ale przyjść na badanie lekarskie. Po przeprowadzeniu diagnozy specjalista będzie w stanie prawidłowo zdiagnozować i wybrać skuteczne leczenie.

Analizy dotyczące zapalenia wątroby

Aby zdać testy na wykrycie zapalenia wątroby, warto zwrócić się do terapeuty. Specjalista wyznaczy laboratorium.

Z reguły w analizie dotyczącej zapalenia wątroby podaje się badanie krwi. Określa ona przeciwciała przeciwko zapaleniu wątroby.

Jeśli są to formy, które mają niezakaźną etiologię, zaleca się przeprowadzenie ogólnego i biochemicznego badania krwi, jak również testów wątrobowych. Wyniki zostaną dostarczone do lekarza, który udzielił pacjentowi wizyty.

Co do zasady, dostarczanie takich analiz odbywa się w centrach medycznych i klinikach okręgowych miast, specjalnych urzędach współpracujących z organizacjami, które przeciwstawiają się AIDS.

Podsumowując

Zapalenie wątroby, którego klasyfikacja została przedstawiona w tym artykule, niesie poważne zagrożenie dla ludzkiego życia.

Choroba może powodować powikłania, a zatem szybkie leczenie jest ważne w celu uniknięcia przejścia patologii do postaci przewlekłej lub śmiertelnej.

Wirusowe zapalenie wątroby z klasyfikacją

Specjalnych badań immunologicznych wykazuje mięśni gładkich (SMA) i anty-(ANA) w rodzaju W choroby I, wątroby i nerek przeciwciał mikrosomalnych typu II w CAH, przeciwciała z rozpuszczalnym nadciśnienie w wątrobie i wątroby, trzustki, AT (PR), z cukrzycą typu III autoimmunologiczne zapalenie wątroby.

Jeśli chodzi o lecznicze zapalenie wątroby, należy zauważyć brak konkretnego obrazu klinicznego choroby. Rozpoznanie w tym przypadku jest oparte na anamnezie (zwykle długotrwałym stosowaniu leków hepatotoksycznych) iw dużej mierze opiera się na danych z badań wstępnych wykluczających powyższe formy CG.

Stąd diagnoza i diagnostyka różnicowa CG wymaga zróżnicowania różnych postaci choroby między sobą, a także marskości, chorób metabolicznych wątroby, jej alkoholowego uszkodzenia.

Głównym składnikiem kompleksu leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu terapii etiotropowych ma na celu wyeliminowanie lub chorób powodów rozprzestrzenianie i czynników predysponujących-wirusy, hepatotoksyczne leków, alkoholu, cholestaza i innych. Ścieżka dawkowania leczenia przyczynowego zupełnie przeciwnego w przypadku chorób wirusowych i autoimmunologicznych.

Gdy aktywne zapalenie wątroby przedstawiono posiadających grupę interferonów przeciwwirusowe środki terapii i (lub) nukleozydów mające jako bezpośredniego efektu hamującego wirusa i immunologicznego stymulowanie aktywności (interferon alfa).

Przeciwnie, z autoimmunologiczną etiologią HG przepisuje się leki o orientacji immunosupresyjnej - glukokortykosteroidy i cytostatyki.

Leczenie lekami przeciwwirusowymi wykazano w fazie replikacyjnej choroby, potwierdzonej przez laboratoryjny wzrost poziomu ALT o co najmniej 2-krotnie, obecność markerów serologicznych aktywności zapalenia wątroby. Wpływ terapii antywirusowej jest najbardziej widoczny u młodych pacjentów, częściej u kobiet, które nie mają złych nawyków. W innych przypadkach skuteczność interferonów jest znacznie mniejsza, skutki uboczne terapii interferonem pokrywają się z głównymi. Ponadto istnieje indywidualna wrażliwość na preparaty interferonowe (ze względu na aktywność specjalnych receptorów).

Gdy podaje się wirusowe zapalenie wątroby typu B

 - interferonu (reaferon, intron A, Roferon velferon i in.) Z 5-6 milionów IU / m 3 razy w tygodniu przez 6 miesięcy lub 10 milionów IU trzy razy w tygodniu przez 3 miesiące... ;

Lamiwudyna (zeffix) - 100 mg raz dziennie przez 12 miesięcy. (monoterapia)

W przewlekłym wirusowym zapaleniu wątroby typu C preparaty interferonowe są początkowo przepisywane w mniejszych dawkach

 - interferon 3 miliony jm IM / m 3 razy w tygodniu 3 miesiące, jeśli występuje efekt w tej samej lub większej dawce do 12 miesięcy;

 - interferon w tej samej dawce i rybawiryna 100-1200 mg / dobę. w ciągu 6 miesięcy.

Możliwe jest indukcyjne leczenie dużymi dawkami, w ostatnich latach stosowano pegylowane interferony - pegazę i inne.

Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu D w fazie aktywnej również wymaga leczenia antywirusowego, z wyższymi dawkami interferonu (5-6 lub 10 milionów jm) przez dłuższy czas.

Cechą leczenia autoimmunologicznego zapalenia wątroby, na podstawie patogenezy choroby jest wyznaczenie w celu immunosupresyjnych glikokortykosteroidów - (. 30 mg / dzień) (. 10-15 mg / dzień) dawkach prednizolon sredneterapevticheskih ze stopniową redukcję do dawki podtrzymującej kilku lat.

W tym samym celu uzasadnione i skuteczne jest przepisywanie leków cytostatycznych, na przykład azatiopryny w początkowej dawce 50 mg / dobę, do dawki podtrzymującej 25 mg / dobę.

Stosowanie hepatoprotektorów zwiększających oporność hepatocytów na działanie wirusa i innych czynników patogennych, a mianowicie, niezbędny, karsil, heptral, jest uzasadnione jako terapia podstawowa; podawanie wlewów glukozy, soli fizjologicznej i innych celów metabolicznych i detoksykacji.

W celu korekcji współistniejącej dysbiozy jelitowej skuteczne jest stosowanie eubiotycznych, laktulozowych preparatów enzymatycznych.

Biorąc pod uwagę znaczenie cholestazy w patogenezie HG, wskazane jest stosowanie w kompleksowej terapii leków kwas ursodeoksycholowy (ursofalk, itp.)

Zapobieganie przewlekłemu zapaleniu wątroby

Wielkie znaczenie dla zapobiegania wirusowemu zapaleniu wątroby typu B mają środki przeciw epidemii, w tym dezynfekcji sprzętu chirurgicznego, dentystycznego, ścisłej zrównoważonego podejścia do przetaczania krwi i jej substytutów, profilaktyki domowej i innych środków sanitarnych.

Skuteczność zapobiegania szczepieniom jest wysoka, co opracowano dla dwóch postaci wirusowego zapalenia wątroby typu A i B.

Zgodnie z prawem federalnym szczepienie należy przeprowadzić w ciągu pierwszych 12 godzin życia dziecka od 2002 r., Wprowadzono szczepienie dzieci w wieku 13 lat, przeprowadza się szczepienia pracowników medycznych.

Rokowanie choroby jest niejednoznaczne i zależy od rodzaju zapalenia wątroby, stadium, aktywności procesu, objawów histologicznych, obecności złych nawyków,

Dostępne są następujące opcje:

Trwała remisja kliniczna - brak objawów, normalizacja parametrów laboratoryjnych w ciągu 1,5-2х lat

Przejście do marskości wątroby w 30-50% przypadków

Rozwój raka wątrobowokomórkowego

Przewlekłe zapalenie wątroby jest w każdym przypadku przedmiotem długotrwałego badania lekarskiego z wykorzystaniem nowoczesnych specjalnych metod serologicznej diagnostyki immunologicznej oraz obiektywnej oceny skuteczności środków terapeutycznych i przeciwpłytkowych.

Jak można klasyfikować wirusowe zapalenie wątroby?

Proces zapalny, który atakuje komórki wątroby i prowadzi do śmierci hepatocytów, jest jedną z najniebezpieczniejszych chorób naszych czasów. Jego główne niebezpieczeństwo polega na braku wyraźnych objawów we wczesnym stadium choroby. Prowadzi to do tego, że w większości przypadków dokładna diagnoza jest postawiona na czas, a określenie rodzaju dolegliwości staje się trudniejsze. Aby zapewnić terapię jakościową, lekarze dzielą się zapaleniem wątroby, którego klasyfikacja pozwala nam wyodrębnić w odrębnej grupie ostre i przewlekłe choroby występujące z rozległymi uszkodzeniami układu trawiennego iw dość prostym stopniu.

Cechy klasyfikacji

Zapadania na zapalenie wątroby klasyfikowane są przez międzynarodową organizację lekarzy.

Obecnie istnieje 7 rodzajów zapalenia wątroby, które są etiologicznie niezależne. Aby wyznaczyć każdy z nich, wybiera się litery alfabetu łacińskiego A, B, C, D, E, F, G.

Ponadto wszystkie rodzaje dolegliwości są podzielone zgodnie z etiologią i cechami patogenezy:

  • Wirusowe zapalenie wątroby, w którym zakażenie występuje drogą doustną (przez usta) i pozajelitową (przez krew). Źródłem jest woda i produkty żywnościowe nieobjęte obowiązkową obróbką mechaniczną lub termiczną. W drugim przypadku sposób przenoszenia infekcji - naczynia krwionośne poprzez niesterylne instrumenty (strzykawki, zestawy do manicure, sprzęt do tatuowania).
  • Produkty lecznicze, wynikające z niekontrolowanego przyjmowania leków, niekorzystnie wpływają na stan i funkcjonowanie wątroby.
  • Autoimmunologiczne, rozwijające się z powodu faktu, że pacjent ma dziedziczne zmiany w układzie odpornościowym lub autoprzeciwciałach są produkowane do hepatocytów.
  • Zapalenie wątroby, którego etiologia jest niejasna. Nazywa się je kryptogennym zapaleniem wątroby.

Istnieje klasyfikacja choroby według stopnia aktywności procesu patologicznego, cech przepływu i faz.

Wszystkie rodzaje zapalnych uszkodzeń wątroby dzielą się na ostre i przewlekłe, postępując z różnym stopniem aktywności procesu patologicznego:

  1. Najniższa aktywność (uporczywe zapalenie wątroby).
  2. Lekko wyrażona aktywność.
  3. Umiarkowanie wyrażone.
  4. Aktywna postać zapalenia wątroby.

Jeśli mówimy o objawy kliniczne, nie zapalenia wątroby typowej postaci strumienia, który charakteryzuje się przez pojawienie się żółtaczki skóry, błon śluzowych i twardówki, jak i nietypowe. Ta forma charakteryzuje się brakiem wyraźnych objawów żółtaczki, wymazania, niewyraźnych lub całkowicie nieobecnych.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A

Wirusowe zapalenie wątroby typu A jest chorobą zapalną, która występuje w ostrej postaci. Jego główną cechą wyróżniającą jest przepływ z objawami zatrucia krótkoterminowego. Wszelkie naruszenia funkcjonalności wątroby, związane z tym patologicznym procesem, szybko mijają. Objawy są wyraźne, nie ma niebezpieczeństwa złośliwego przebiegu.

Zgodnie z ICD-10 (Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób) kod WZW typu A jest przypisywany w zależności od stopnia zagrożenia:

  1. B15 - ostra postać choroby.
  2. B15.0 - wraz z rozwojem śpiączki wątrobowej.
  3. B15.9 - bez ryzyka śpiączki wątrobowej.

HAV lub wirus zapalenia wątroby typu A odkryto pod koniec lat 70. ubiegłego wieku. Jest to cząstka zawierająca RNA, niewrażliwa na eter, ale tracąca aktywność pod wpływem roztworów, takich jak formalina i chloramina. Wirus zabija również pod promieniami ultrafioletowymi. Wysoka temperatura jest szkodliwa dla HAV. W temperaturze 85 ° C wirus umiera w ciągu minuty.

Ta postać choroby jest bezpośrednio związana z infekcjami jelit. Wirus jest przenoszony przez kontakt z zakażoną osobą przez brudne ręce, skażoną wodę i pożywienie.

Możesz wykryć wirusa podczas badania laboratoryjnego kału, krwi i moczu. Zawarty jest w ciele pacjenta w dużych ilościach, zanim przejawia się żółtaczka. Wtedy jego zawartość jest znacznie zmniejszona, a w 5 dniu okresu żółtaczkowego nie można wykryć wirusa.

Kolejna cecha wyróżniająca - wysoki stopień podatności na wirusa i rozwój odporności przez całe życie po wcześniejszej chorobie.

Biorąc pod uwagę patogenezie zapalenia wątroby typu A, można powiedzieć, że wirus dostanie się do żołądka pacjenta w wodzie lub zanieczyszczonej żywności, a stamtąd dostaje się do jelita cienkiego, krwioobiegu do wątroby, gdzie powoduje obumieranie hepatocytów. Pod wpływem zakłóceniu procesu wytwarzania wirusa i wyrzucania bilirubiny, wątroby obniżenie zdolności do wykonywania jej podstawową funkcję, działając jak filtr zapewniając detoksykacji jakościowe.

Leczenie nie wymaga stosowania leków. W przypadku wirusowego zapalenia wątroby typu A główny nacisk kładziony jest na zmianę diety pacjenta, któremu przepisuje się ścisły odpoczynek w łóżku podczas całej fazy żółtaczkowej. Czas trwania choroby wynosi od 1 do 3 miesięcy, po czym następuje całkowite wyleczenie. Patologiczny proces z tym typem zapalenia wątroby nie przechodzi w postać przewlekłą.

W celu ustalenia leczenia:

Wszystkie leki dobierane są z uwzględnieniem indywidualnych cech każdego pacjenta. Harmonogram odbioru ustala wyłącznie lekarz prowadzący.

Funkcje typu B

Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest spowodowane przez wirus zawierający DNA. Choroba może występować zarówno w postaci ostrej, jak i przewlekłej.

Zgodnie z ICD-10 wyróżnić ostre zapalenie wątroby typu B:

  1. Z koinfekcją i śpiączką wątrobową.
  2. Ze współzakażeniem i bez śpiączki wątrobowej.
  3. Bez współzakażenia, ale ze śpiączką i bez niej.

Głównym wyróżnikiem HBV (wirus zapalenia wątroby typu B) jest to, że składa się z 3 antygenu, które były niezbędne do prawidłowej diagnozy i otrzymać szczegółowe wyniki badań laboratoryjnych:

  • antygen zakaźności;
  • Australijski;
  • rdzeń.

HBV jest odporny na wysokie i niskie temperatury, doskonale zachowuje się podczas zamrażania. Przekazuje je tylko osoba, będąc jedynym źródłem infekcji. Szczególnie niebezpieczni przewoźnicy, pacjenci z WZW typu B w ostrej fazie. Osoby cierpiące na chroniczną postać nie stanowią tak dużego zagrożenia.

Trasa transmisyjna jest pozajelitowa. Oznacza to, że infekcja jest możliwa przy użyciu brudnych strzykawek, w salonach manicure i tatuażu. Zdarzają się przypadki infekcji w gabinetach stomatologicznych. Nie mniej wysoki jest poziom ryzyka zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B przy stosunku bez zabezpieczenia, od matki do dziecka podczas porodu.

Jednak po odpowiedniej jakościowej terapii pacjenci rozwijają uporczywą odporność na całe życie, a nawroty choroby są niemożliwe. Lekarze znają wiele form klinicznego przebiegu choroby, gdy dana osoba wchodzi do ludzkiego wirusa zapalenia wątroby typu B. Każda z nich zależy od jakości i siły reakcji odpornościowej na wprowadzenie wirusa. Przebieg procesu patologicznego zależy od tego, w jaki sposób wirus dostał się do ludzkiego ciała.

Przy niewielkiej infekcji i dostatecznie silnej odpowiedzi immunologicznej, choroba przebiega w ostrej formie i szybko następuje powrót do zdrowia. Jeśli odpowiedź immunologiczna nie jest wysoce aktywna, choroba może przejść do postaci przewlekłej. Co do infekcji transfuzją krwi, charakteryzuje się ona masywną infekcją, która powoduje rozległe strefy uszkodzenia hepatocytów. Taki przebieg choroby może prowadzić do poważnego przebiegu choroby i jej złośliwej postaci. Najstraszliwszym powikłaniem jest marskość wątroby.

Klinika nie różni się żadnymi cechami. Jednak w obecności tej postaci zapalenia wątroby niemożliwe jest wystąpienie objawów nieżytu. Pacjenci skarżą się na ogólne osłabienie, złe samopoczucie, szybkie zmęczenie. Później pojawiają się bóle w prawym podżebrzu i rozwija się żółtaczka, której towarzyszy swędząca skóra.

Ból mięśni i stawów jest bardzo rzadki, podobnie jak wysypka na skórze lub rozstrój stolca. Głównym objawem w początkowej fazie choroby jest wzrost wielkości i zagęszczenie wątroby. Można to ustalić przez badanie palpacyjne podczas podstawowego badania w gabinecie lekarskim. W zapaleniu wątroby typu B okres preicteric trwa nie dłużej niż 3 dni, po czym stopniowo zwiększa żółtaczka, ciemny mocz i kał przebarwione (kał się biały i mocz się ciemną barwę piwa).

Intensywność żółtaczki zależy od stopnia nasilenia choroby. Im bardziej złożona sytuacja, tym ciemniejsza barwa skóry pacjenta, ciemniejszy kolor moczu i jaśniejszy kielich. W ciężkich przypadkach, powierzchnia skóry pojawiają się małe krwotoki mogą krwawić z nosa, a niektórzy pacjenci mają wysypkę małych grudek o powierzchni obierania w środku czerwonawe plamy. Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest klasyfikowane zgodnie z ciężkością i dalszym.

Aby uzyskać szybką i wysokiej jakości detoksyfikację w ciężkiej postaci wirusowego zapalenia wątroby typu B, pacjentowi podaje się kroplomierzem substytuty krwi (Hemodez), glukozę. Zgodnie z decyzją lekarza prowadzącego stosuje się terapię hormonalną. Opracowano osobny schemat leczenia ze zdiagnozowaną złośliwą postacią.

Po wypisaniu ze szpitala pacjent musi stawić się na regularną kontrolę po 3, 4 i 6 miesiącach. Jeżeli przy ostatniej wizycie u lekarza w krwi pacjenta nie wykryto żadnego antygenu i odchylenia od normy wskaźników klinicznych i biochemicznych, jest on usuwany z konta.

Wirusowe zapalenie wątroby typu D i C

Wirus jest przenoszony wyłącznie pozajelitowo. Zakażenie jest możliwe podczas transfuzji krwi, manipulacji medycznych, procedur związanych z iniekcjami i naruszeniem integralności skóry. Dziecko może zarazić się matką przez krew łożyska, ale najczęściej infekcja występuje podczas porodu. Wirus zapalenia wątroby typu D, osoby z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu B oraz osoby, które nigdy nie doświadczyły tej choroby, są szczególnie wrażliwe.

Osobliwością choroby spowodowanej wirusem IOP jest to, że istnieją 4 formy choroby:

  1. Mieszany (ostry HBV plus współzakażenie IOP).
  2. Superinfekcja procesora IOP.
  3. W tym samym czasie wirusowe zapalenie wątroby typu B i D są przewlekłe.
  4. Przewlekłe zapalenie wątroby typu D u nosicieli HBV.

Jak również obecność wirusowym zapaleniem wątroby typu C udać się do lekarza ze skargami na ból w prawym boku i górnym kwadrancie, mdłości i wymioty, niestrawność i zmiany w stolcu, niższe ciśnienie krwi i ogólne osłabienie, stałe zmęczenie (nawet bez wysiłku fizycznego) i zawroty głowy.

Podczas wstępnego badania specjalista palpator określa wzrost nie tylko w wątrobie, ale także w śledzionie. Występuje również bolesny dotyk, żółtaczka skóry, w ciężkich przypadkach mogą pojawić się niewielkie krwotoki. W toku badań laboratoryjnych i badania instrumentalnego potwierdza się obecność wirusa zapalenia wątroby, który przeniknął do krwi pozajelitowej (przez krew).

Osobliwością zapalenia wątroby typu C jest to, że wirus atakuje hepatocyty bez wytwarzania struktur białkowych i aktywacji układu odpornościowego, wysyłając go do zniszczenia komórek wątroby.

Wirusowe zapalenie wątroby typu D i C są przenoszone drogą płciową, więc ryzyko zakażenia jest szczególnie wysokie wśród osób, które wspierają związki homoseksualne.

Prawdopodobieństwo infekcji i inne rodzaje klasyfikacji

Jeśli wirus dostanie się do organizmu z zanieczyszczoną wodą lub nieprzetworzonym pokarmem, choroba rozwija się typu A lub E.

Klasyfikacja wszystkich typów zapalenia wątroby zapewnia separację w zależności od ciężkości i czasu trwania choroby:

  1. Ostra postać choroby charakteryzuje się szybkim rozwojem i czasem trwania nie dłuższym niż sześć miesięcy.
  2. Przewlekłe - występuje na tle nieadekwatnego leczenia ostrego zapalenia wątroby lub całkowitego braku terapii. Być może rozwój przewlekłego zapalenia wątroby jako niezależnej choroby. Powodem tego jest długotrwałe zatrucie spowodowane niekontrolowanym przyjmowaniem leków lub nadużywaniem napojów zawierających alkohol.

Podstawy nowoczesnej klasyfikacji - definicja etiologii, patogenezy, poziomu aktywności wirusa i stopnia chroniczności.

W zależności od stopnia nasilenia choroby wyróżnia się zapalenie wątroby:

Na etiologii rozróżnić:

  • Wirusowe procesy zapalne, jak w opisanym wcześniej zapaleniu wątroby typu A, B, C, D, E.
  • Zakaźne, spowodowane przez wirus cytomegalii, infekcje herpetyczne, układowy toczeń rumieniowaty, AIDS.
  • Niewirusowe (niezakaźne), rozwijające się na tle przedłużonej ekspozycji na toksyny wątroby, promieniowanie, leki.
  • Autoimmunologiczny, który charakteryzuje się rozległym stanem zapalnym tkanki wątroby. Liczba przeciwciał we krwi pacjenta gwałtownie rośnie, choroba gwałtownie postępuje i może prowadzić do poważnych powikłań, pojawienia się złośliwego wzrostu, a nawet śmierci.

Zasadniczo, wszystkie znane typy procesów zapalnych wpływających na wątrobę są podzielone zgodnie z charakterystyką obrazu klinicznego:

  • typowy;
  • nietypowy;
  • bezobjawowy;
  • wymazane (ze słabą żółtaczką);
  • bez żółtaczki.

W zależności od stopnia nasilenia choroby wyróżnia się formę:

  • ciężki;
  • piorunujący (piorunujący, szybki) z możliwym skutkiem śmiertelnym.

Unikaj infekcji, znając cechy choroby, rozprzestrzeniając wirusa, przestrzegając zasad higieny osobistej, unikając kontaktu z pacjentem. Duże znaczenie mają środki zapobiegawcze, które są obowiązkowe.

Zapobieganie zapaleniu wątroby

Jakie środki zapobiegawcze będą zależeć wyłącznie od rodzaju dolegliwości i sposobu transmisji wirusa. Aby uniknąć zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu A, E, należy przestrzegać higieny osobistej.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A lub choroba Botkina nazywa się chorobą błotną. Brak zwyczaju mycia rąk po wizycie w toalecie, gotowanie wody, mycie warzyw i owoców przed spożyciem prowadzi do tego, że wirus zapalenia wątroby dostaje się do organizmu dziecka. Ze względu na długi okres inkubacji rozwój choroby rozpoznaje się w czasie, gdy chore dziecko komunikuje się ze zdrowymi dziećmi przez 5-7 dni, zarażając je.

W zapobieganiu innym rodzajom zapalenia wątroby należy unikać kontaktu z obcą krwią, rozwiązłości.

Wiedząc, że prawdopodobieństwo zarażenia niebezpieczną chorobę podczas wizyty w salonie paznokci lub tatuaż, piercing lub co nawet na przyjęciu u dentysty, konieczne jest koniecznością wykorzystania pracowników wyłącznie instrumentów jednorazowych i zapewnienia, że ​​wszystkie zabiegi były wykonywane tylko w sterylnych rękawiczek medycznych.

Skuteczna profilaktyka zapalenia wątroby - szczepienia. Jest on przeprowadzany przez osoby, które nie chorowały na Botkin, aby organizm zaczął zwiększać wytwarzanie przeciwciał, które zapewniają ochronę przed nagłym zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu A przez co najmniej 10 lat.

Aby chronić pacjentów przed wirusem zapalenia wątroby typu B, szczepienia należy wykonywać zgodnie z zaleceniem lekarza.

Do grupy ryzyka zalicza się osoby, których działalność zawodowa związana jest z kontaktem z cudzą krwią:

  1. Pracownicy placówek medycznych (sale operacyjne, przebieralnie, gabinety zabiegowe, pokoje dla kobiet w ciąży).
  2. Pracownicy salonów tatuażu i salonów fryzjerskich.
  3. Techników laboratoryjnych.

Pomimo licznych badań przeprowadzonych przez naukowców, obecnie nie ma szczepionki zdolnej do ochrony osoby przed wirusowym zapaleniem wątroby typu C. Do czasu znalezienia niezmienionego białka wirusa, dla którego naukowcy mogliby wytworzyć przeciwciała, które je neutralizują. Lekarze zdecydowanie zalecają unikać seksu bez zabezpieczenia jako prewencji, ostrzec tych, którzy cierpią na uzależnienie od narkotyków lub skorzystać z usług prywatnych klinik.

Współczesna klasyfikacja przewlekłego zapalenia wątroby

O artykule

Do wyceny: Serov V.V. Współczesna klasyfikacja przewlekłego zapalenia wątroby / / BC. 1996. № 3. C. 13

Po zapoznaniu się z wykładem dowiesz się:

  • w sprawie współczesnej definicji "przewlekłego zapalenia wątroby";
  • główne kryteria leżące u podstaw nowoczesnej klasyfikacji przewlekłego zapalenia wątroby;
  • o jakościowej i półilościowej analizie określenia stopnia aktywności i stadium przewlekłego zapalenia wątroby.

Do lassifikatsii chorób człowieka muszą być okresowo zmieniane w miarę identyfikacji nowych faktów związanych z etiologią, patogenezą, klinicznych i morfologicznych objawów leczenia i rokowania. Stało się to z grupą przewlekłego zapalenia wątroby. Międzynarodowy Kongres Gastroenterologii, która odbyła się w Los Angeles w 1994 roku, nowa klasyfikacja przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B (jej główne postanowienia zostały opublikowane w American Journal of Gastroenterology, 1994, tom 89, nr 8, i szczegółowe komentarze ekspertów. - W Hepathology, 1994, Vol 19, nr 6).
W ciągu ostatnich 20 - 25 lat osiągnięto znaczny postęp w zrozumieniu natury przewlekłego zapalenia wątroby - jego etiologii i patogenezy, która wyznaczyła kierunek poszukiwania nowych technik diagnostycznych i środków zaradczych.
Postęp w zrozumieniu natury przewlekłego zapalenia wątroby był możliwy dzięki zastosowaniu nowych metod immunologicznych i możliwościom biologii molekularnej, głównie hybrydyzacji molekularnej i reakcji łańcuchowej polimerazy. Stwierdzono niespójność istniejących podejść morfologicznych do oceny przewlekłego zapalenia wątroby, nieprawidłowość porównań kliniczno-morfologicznych. Wystąpiły różnice terminologiczne w ocenie każdego rodzaju przewlekłego zapalenia wątroby (tabela 1). Fakty te były powodem do tworzenia klasyfikacji przewlekłego zapalenia wątroby, które jest oparte na ich cech morfologicznych nie, pod warunkiem, że w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób, Urazów i Przyczyn Śmierci (ICD) i powołaniu ich czynników etiologicznych i patogenetycznych funkcji.
Kilka słów o zalecanych definicjach przewlekłego zapalenia wątroby. Przewlekłe zapalenie wątroby typu B zalecane jest pod „nie jednej chorobie, ale klinicznych i morfologicznych zespołem” (Desmet V. i wsp., 1994), z którymi nie mogą uzgodnić, jako taką interpretacją jest zespołem nozologii podstawienie nie zachodniej medycyny często cierpi. Leczenie istoty procesu z przewlekłym zapaleniem wątroby można w pełni zaakceptować. Ta grupa chorób wątroby, spowodowana różnymi przyczynami, charakteryzuje się różnym stopniem martwicy komórek wątrobowych i zapalenia, z limfocytami i makrofagami dominującymi w naciekach. Nekrotyczne zmiany mogą być przedstawione z ogniskową martwicę miąższu, okołowrotne martwicą periseptalnymi schodkowy, zrazikowego z rozległą martwicę tworzenia mostków lub wiązań bez nich. Pojęcie "przewlekłego zapalenia wątroby" wynika z czasu trwania choroby: warunkowa granica przewlekłości wynosi 6 miesięcy, tak jak w poprzedniej klasyfikacji. Jednak eksperci słusznie piszą, że w wielu przypadkach, szczególnie w przypadku autoimmunologicznego zapalenia wątroby, diagnoza "przewlekłego zapalenia wątroby" może być zdiagnozowana przed upływem 6 miesięcy.
Współczesna klasyfikacja przewlekłego zapalenia wątroby uwzględnia następujące cztery główne kryteria oceny: etiologię, patogenezę, stopień aktywności i etap przewlekłej choroby.
Czynnik etiologiczny. Kierując się osobliwościami etiologicznymi, nowa klasyfikacja przewlekłego zapalenia wątroby wyróżnia cztery typy: wirusową, a / przeciwzwierzęcą, lekową i kryptogenną. Należy zauważyć, że wśród etiologicznych typów przewlekłego zapalenia wątroby nie ma innych uzasadnień, w tym innych alkoholowych, dziedzicznych i mieszanych, bez odpowiedniego uzasadnienia. O konieczności zachowania przewlekłym alkoholowym zapaleniem wątroby wśród swoich gatunków wcześniej napisałem i nadal pisać do chwili obecnej, wielu patologów (Sierow VV, Lapish K., 1989 ;. Aruin Li, 1995; Takase S. et al., 1993).
Tabela 1. Istniejąca nomenklatura przewlekłego zapalenia wątroby.

Tak więc, S. Takase i in. (1993) słusznie zauważyć, że alkoholików należy wyróżnić trzy rodzaje przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B: spowodował tylko etanol, ale z wirusa zapalenia wątroby typu C oraz połączenie etanolu wirusem. Według ekspertów nowej klasyfikacji „przewlekły alkoholizm, nie może być uważany za przyczyną przewlekłego zapalenia wątroby,” tylko dlatego, że „powoduje postępującą niewydolność wątroby ma inne cechy morfologiczne” (Desmet V. i wsp., 1994). Absolutnie nieuzasadnione wyłączenie z Klasyfikacja przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B, zapalenia wątroby typu dziedzicznych (z niedoborem 1-antytrypsyny i choroba Wilsona - Konovalova) tylko na podstawie faktu, że choroby te „oczywiste pozawątrobowych zespoły” (Desmet V. i wsp., 1994). To nieuzasadniona choćby dlatego, że przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B (B, C, D) często objawia się poza wątrobą (Aprosina 3.g, Sierow VV, 1995). Mieszane przewlekłe zapalenie wątroby, które często pojawia się, gdy różne kombinacje hepatotropowymi wirusami, nie ujęte w nowej klasyfikacji, najwyraźniej z powodu nieporozumienia.
Tabela 2. Klasyfikacja przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby na podstawie patogenetycznej.

Typ wirusowego zapalenia wątroby

Przeciwciała przeciwko
HDV
(HDV RNA)

Przeciwciała przeciwko
HCV
(RNA HCV)

Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby. Zwykle jest to spowodowane wirusami zapalenia wątroby typu B (HBV), C (HCV) i D (HDV). W związku z tym, na etykiecie są trzy główne typy przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu-B, C i D. wirusowego zapalenia wątroby typu D, zwykle laminowane z wirusem zapalenia wątroby typu B. W czwartym rodzaju, przeznaczony w etykietach jest zapalenie wątroby typu vyzy Vai niespecyficzne (nie hepatotropowymi) lub brak wirusa - przewlekłe wirusowe nieokreślone (?) zapalenie wątroby.
Tabela 3. Morfologiczne niespecyficzne markery przewlekłego zapalenia wątroby B i C

Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, C i D są przedmiotem szczególnej uwagi wśród przewlekłego zapalenia wątroby. Powód jest jeden - ogromne znaczenie społeczne tego typu przewlekłego zapalenia wątroby. Wystarczy powiedzieć, że według WHO na świecie istnieje około 300 milionów nosicieli HBV i ponad 500 milionów HBV, 80% zakażonych to główne grupy ryzyka. Około 40% nosicieli HBV umiera z powodu przewlekłego zapalenia wątroby. Każdego roku na całym świecie około miliona ludzi umiera na raka wątroby wywołanego przez HBV. W porównaniu z HBV w HCV, znacznie częściej występuje marskość, która staje się podstawą rozwoju raka wątrobowokomórkowego. Stwierdzono, że HBV, HCV i HDV charakteryzują się tą samą drogą (przez krew i produkty krwiopochodne, „sexy” rodzin i in.) I długoterminowe utrzymywanie się w ciele, które odróżniają je od wirusów A i E, w której nie ma przewlekłe zapalenie wątroby.
Klasyfikacja przypadków przewlekłego zapalenia wątroby typu i cechy patogenezy infekcje wywołane przez HBV i HCV. Patogeneza tych infekcji obejmuje replikację wirusa w wątrobie i poza nią; heterogenność genotypów i mutacji genomów wirusa; bezpośredni efekt cytopatyczny wirusa; Zaburzenia immunologiczne; zmiany immunopatologiczne w narządach i tkankach.
Tabela 4. Wskaźnik aktywności histologicznej (IGA) procesu i diagnozy przewlekłego zapalenia wątroby

IGA (uwzględniane są trzy pierwsze składniki)

W przypadku HBV i HCV charakterystyczne są replikacja wątrobowa i pozawątrobowa, co jest jednym z najważniejszych odkryć ostatnich lat w hepatologii. Okazały replikacji tych wirusów w komórkach jednojądrzastych (limfocyty, makrofagi) z krwi, szpiku kostnego, węzłów chłonnych, śledziony, co prowadzi do zaburzeń immunologicznych funkcji zainfekowanych komórek i „unikanie” wirus nadzoru immunologicznego. Stwierdzono możliwość pojawienia się zmutowanych wirusów, zarówno HBV, jak i HCV, które "unikają" nadzoru immunologicznego. Ustalono, że ten sam genom wirusa może powodować rozwój dwóch różnych chorób wątroby.
W analizie patogenezie zapalenia wątroby typu B i C, to należy wziąć pod uwagę, że „docelowy” humoralną (specyficzne i niespecyficzne), jak również komórek, odpowiedź immunologiczna HBV i HCV zakażenia są różne.

Tabela 5. Półilościowe układy uwzględniające stopień zwłóknienia wątroby w określaniu stadium przewlekłego zapalenia wątroby (według V. Desmet et al. 1994)


Podczas zakażenia HBV specyficzną odpowiedź humoralną na prowadzona jest w obiegu i komórkowych antygenów (HBsAg HBcAg, HBeAg), jak również specyficzne dla lipoproteiny wątroby, natomiast zakażenia HCV - odbywa się na epitopów wirusa i Gór-epitopu. Niespecyficzne humoralną odpowiedź immunologiczną, zarówno na HBV, HCV i zakażenie przejawia wzrost poziomu immunoglobulin w surowicy występowania przeciwciał przeciwjądrowych i przeciwciała do komórek mięśni gładkich, czynnika reumatoidalnego, ale wydaje się, HCV zakażenie Ponadto, przeciwciała typu 1, mikrososmam wątroby i nerki.
Komórkowa odpowiedź immunologiczna jest specyficzne: HBV zakażenie antygeny wirusów i specyficzne wobec wątroby lipoprotein i zakażenia HCV - strukturalnych i niestrukturalnych antygenów (C, E, NS4, NS5) i Gór-epitopu. Należy również zauważyć, że w przeciwieństwie do HCV HBV ma bezpośredni wpływ cytopatyczny na komórce docelowej.
W oparciu o patogenezę infekcji HBV i HCV, konstruuje się klasyfikację patogenetyczną i poszukiwanie markerów immunologicznych różnych typów zapalenia wątroby (tabela 2). Ponadto, przy zakażeniu HBV i HCV możliwe są różne pozawątrobowe ogólnoustrojowe objawy immunokompleksów i genów immunokomórkowych. Zmiany morfologiczne w wątrobie z zakażeniem HBV i HCV muszą być różne, są morfologiczne niespecyficzne markery tych zakażeń (Tabela 3).
Przewlekłe autoimmunologiczne zapalenie wątroby, włączone w grupę etiologicznych typów zapalenia wątroby, jest izolowane w oparciu o cechy patogenezy, a nie etiologii - w rzeczywistości czynniki, które zmniejszają immunologiczną tolerancję tkanki wątroby i "wyzwalają" proces autoimmunologiczny w tej chorobie są nieznane. Dlatego w autoimmunologicznym zapaleniu wątroby nie powinny występować immunologiczne (serologiczne) objawy zapalenia wątroby typu B, C, D.
Rozpoznanie opiera się głównie na obecność objawów chorobotwórczych - hipergammaglobulinemia typowo antygenami zgodności tkankowej (B8, DR3, DR4), połączenie z innymi chorób autoimmunologicznych (zapalenia tarczycy, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zespół Sjogrena i in.) I w obecności charakterystycznych autoprzeciwciał. Wśród tych przeciwciał wyizolowanych: przeciwciała przeciwjądrowe (ANA), przeciwciała wobec mikrosomów wątroby i nerki (anty-LKM), przeciwciała z komórek mięśni gładkich (SMA), rozpuszczalne w wątrobie (SLA) i wątroby i trzustki (LP) antygenów asialoglikoprotein receptora (lektyna wątrobowa ) oraz antygeny błony plazmatycznej hepatocytów (LM), przeciwciało wielomięśniowe (AMA) z nieobecność zapalenia wątroby.
Ważnym kryterium dla tego typu zapalenia wątroby jest szybka pozytywna odpowiedź na kortykosteroidy i terapię immunosupresyjną, która nie jest charakterystyczna dla przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby. Istnieją trzy rodzaje autoimmunologicznego zapalenia wątroby. Pierwszy typ charakteryzuje się obecnością ANA lub SMA, a drugi - anty-LKM-1, skierowany przeciwko cytochromowi P-450 11D6. W trzecim typie, który jest mniej wyraźny w porównaniu z poprzednimi dwoma, wykrywa się przeciwciała przeciwko SLA, podczas gdy z reguły ANA i anty-LKM są nieobecne.
Niektórzy eksperci uważają, że wybór typów autoimmunologicznego zapalenia wątroby jest kontrowersyjny, inni - sugerują pozostawienie tylko pierwszego i drugiego typu (Czaja A. Y., 1995).
Przewlekłe zapalenie wątroby. Jest uważany za długotrwałą chorobę zapalną wątroby, spowodowaną przez negatywny wpływ leków. Może to być związane z bezpośrednim toksycznym działaniem leków lub ich metabolitów, a także z ich idiosynkrazą. W tym idiosynkrazie mogą przejawiać się zaburzenia metaboliczne lub immunologiczne. Dlatego też, najwyraźniej, przewlekłe zapalenie wątroby może być podobne do wirusowego lub autoimmunologicznego z przeciwciałami przeciwjądrowymi i antymykrosomalnymi. W przypadku autoimmunologicznego wariantu zapalenia wątroby, proces zapalny w wątrobie szybko zanika po wycofaniu leków. Objawy morfologiczne tego typu zapalenia wątroby są niezwykle różnorodne - ogniskowa martwica hepatocytów, ziarniniakowatość, naciekanie jednojądrzasto-eozynofilowe, cholestaza itp.
Przewlekłe kryptogenne zapalenie wątroby, Według ekspertów / powinno być uważane za choroby wątroby z typowym przewlekłym zapaleniem wątroby typu zmian morfologicznych, z wyłączeniem wirusowych, autoimmunologicznych i leku etiologii „(Desmet V. i wsp., 1994). Określenie naszym zdaniem jest bardzo niepewne, ponieważ, jak już wspomniano, nie bierze się pod uwagę możliwość ekspozycji na alkohol i czynników dziedzicznych.
Stopień aktywności procesu. Ustalenie stopnia aktywności (ciężkości) procesu w wątrobie jest ułatwione zarówno przez laboratoryjne testy enzymatyczne, jak i morfologiczne badanie biopsji wątroby. Wśród testów laboratoryjnych najbardziej pouczające jest określenie aktywności AAT i ACT, szczególnie podczas ich monitorowania. Tak więc stopień wzrostu AAT może być wskaźnikiem zarówno stopnia aktywności, jak i stopnia zaawansowania procesu. Jednak wskaźniki aktywności AAT i ACT nie odzwierciedlają stopnia aktywności (ciężkości) procesu, gorszej pod tym względem od wyników morfologicznego badania biopsji wątroby. Dlatego biopsja wątroby jest ważna nie tylko w celu ustalenia diagnozy i oceny skuteczności terapii, ale także w celu określenia stopnia aktywności (ciężkości) procesu i stadium choroby, tj. Stopnia jego przewlekania, jak zostanie omówione poniżej.
Były Klasyfikacja przewlekłego zapalenia wątroby typu jest znany jako aktywny proces odzwierciedla tylko jeden morfologiczne formy przewlekłe zapalenie wątroby - aktywne (poprzednio agresywne), przewlekłe zapalenie wątroby (CaH), który charakteryzuje się wydajność limfo-makrofagów infiltrację poza przewodu wrotnej zniszczenie granicy płyty w celu utworzenia bardziej krok martwica. Aktywność wykładnik służył i ilość miąższu wątroby z martwicą - od kroku do multilobular. Dlatego też, gdy masywna martwica wątroby mówią szybko postępuje, złośliwy lub piorunującego zapalenia wątroby.
A.I. Aruin (1995) identyfikuje trzy stopnie aktywności. W pierwszym (minimalnym) stopniu, martwica okołortartowego stopnia jest ograniczona do małych odcinków tylko strefy okołoportowej, dotyczy to tylko części odcinków portalu. Przy drugim (umiarkowanym) stopniu aktywności nekrozy krokowe są również ograniczone przez strefy okołokręgowe, ale prawie wszystkie odcinki portalu są zaangażowane w ten proces.
Przy trzecim (wyraźnym) stopniu aktywności nekroza przenika do płatów zrazikowych, istnieje perseptalna zespolona martwica mostkowa.
Antypode XAG uważano za przewlekłe uporczywe zapalenie wątroby (CPG). Jednak niektórzy autorzy przyznają obecność "małych nekrozy krokowej" w CGD, inni uważają je za oznaki słabo wyrażonej CAG. Ponadto XAG w fazie remisji może mieć cechy HPV. Kierując się tymi danymi, niektórzy autorzy (Aruin LI, 1995) proponują porzucenie terminu "chroniczne uporczywe zapalenie wątroby" i mówienie w takich przypadkach nieaktywnego zapalenia wątroby, z czym trudno się zgodzić.
Nowe Klasyfikacja przewlekłego zapalenia wątroby zaleca patologii klinicznej nie ogranicza się do cech jakościowych trzech stopniach aktywności (minimalny, umiarkowany, ciężki), a stosowane w tym celu analizę półilościową sposób określania histologicznej wskaźnik aktywności (HAI), znany także jako „wskaźnik skali Knodell”. IGA wyniki brać pod uwagę następujących składników morfologicznych przewlekłego zapalenia wątroby: 1) -periportalnye Martwica hepatocytów, włączając mostki - mierzy się od O do 10 punktów; 2) -vnutridolkovye zwyrodnienie ogniskowe i martwicę hepatocytów - mierzona od 0 do 4 punktów; 3) naciek zapalny dróg portalu - mierzy się od 0 do 4 punktów; 4) - zwłóknienie - szacowane są w zakresie od 0 do 4 punktów. IGA od 1 do 3 punktów wskazuje na obecność co najmniej „” przewlekłego zapalenia wątroby; ze zwiększeniem aktywności (IGA 4 - 8 punktów) można mówić o „miękkich” przewlekłe zapalenie wątroby. IGA 9-12 wskazuje cechę z „umiarkowanym” i w 13 - 18 punktów - do „ciężkich” przewlekłe zapalenie wątroby.
Oceniając IGO Knodell, należy zauważyć, że zapalny naciek dróg portalowych w przewlekłym zapaleniu wątroby jest uważany za "składnik aktywności". Wynika z tego, że eksperci nowej klasyfikacji nie uważają, że CPG jest nieaktywny, ich zdaniem jest to przewlekłe zapalenie wątroby "z minimalną aktywnością". Jak widać, pomiędzy schematem ustalania aktywności przewlekłego zapalenia wątroby. Aruin (1995) i R.G. Knodell i in. (1981) istnieje rozbieżność.
Ta rozbieżność jest dodatkowo pogarszana przez włączenie do IGO Knodell czwartego składnika - zwłóknienia, które nie odzwierciedla aktywności procesu, ale charakteryzuje jego chronologię. W komentarzu do nowej klasyfikacji przewlekłego zapalenia wątroby V.j. Desmet i in. (1994) w związku z tym proponuje się wyłączenie z IGA czwartego komponentu i użycie tylko trzech pierwszych. Zalecając IGA, która obejmuje tylko pierwsze trzy składniki, przydatne jest również przeszukanie patologa klinicznego pod kątem nowych metod półilościowej oceny zakresu aktywności przewlekłego zapalenia wątroby przy użyciu analizy statystycznej. Korelacje zostały już zidentyfikowane między półilościowym określeniem stopnia aktywności procesu (biorąc pod uwagę pierwsze trzy składniki IGA) a zmianami morfologicznymi w wątrobie, zgodnie z wcześniej przyjętą nomenklaturą. Proponuje się również nowe sformułowanie diagnozy, biorąc pod uwagę definicję IGA (tabela 4).
Nowa klasyfikacja przewlekłego zapalenia wątroby niestety nie uwzględnia manifestacji aktywności poza wątrobą, szczególnie w wirusowym i autoimmunologicznym zapaleniu wątroby. Pozawątrobowe (ogólnoustrojowe) objawy przewlekłego zapalenia wątroby, odzwierciedlające aktywność choroby, są spowodowane zarówno reakcjami immunokompleksowymi, jak i ich połączeniem z reakcjami nadwrażliwości typu opóźnionego, jak już wspomniano. Reprezentują je różnorodne patologie kliniczne, "nakładające się" czasem na patologię wątroby.
Stadium przewlekłego zapalenia wątroby. To, zdaniem ekspertów, odzwierciedla jego tymczasowy przebieg i charakteryzuje się stopniem zwłóknienia wątroby aż do rozwoju marskości.
Zaleca się rozróżnienie zwłóknienia wrotnego, okołoporodowego i okołowotworowego. W przypadku okołoporodowego zwłóknienia tworzy się septa typu port-central lub port-portal, przy czym pierwsza w porównaniu z tą ostatnią jest ważniejsza w rozwoju marskości, końcowego etapu procesu chronicznego.
Do półilościowej oceny stopnia zwłóknienia proponuje się różne schematy zliczania, które niewiele różnią się od siebie (tabela 5). Marskość wątroby jest uważana za nieodwracalny etap przewlekłego zapalenia wątroby. Niestety, nie bierze się pod uwagę kryterium aktywności marskości, proponuje się izolację aktywnej i nieaktywnej marskości wątroby.
Tak więc nowa klasyfikacja przewlekłego zapalenia wątroby, zalecana przez Międzynarodowy Kongres Gastroenterologów, jest postępowa, ponieważ opiera się na czynniku etiologicznym, co oznacza zatwierdzenie nozologii, która w naszych czasach znajduje się w kryzysie.

Po zapoznaniu się z wykładem dowiesz się:

© «RMJ (Russian Medical Journal)» 1994-2018

Zarejestruj się teraz i uzyskaj dostęp do przydatnych usług

  • Kalkulatory medyczne
  • Lista wybranych artykułów na temat Twojej specjalności
  • Wideokonferencje i wiele więcej
Zarejestruj się