Wirusowe zapalenie wątroby - objawy i leczenie

Objawy

Wirusowe zapalenie wątroby - grupa powszechne i niebezpieczne dla człowieka chorób zakaźnych, które są bardzo różne od siebie, są spowodowane przez różne wirusy, ale nadal mają wspólną cechę - choroba dotyka głównie w wątrobie, a osoba, powodując jego zapalenie.

Dlatego wirusowe zapalenie wątroby różnych gatunków często łączy się pod nazwą "żółtaczka" - jeden z najczęstszych objawów zapalenia wątroby.

Klasyfikacja

W zależności od czasu trwania procesu może wystąpić wirusowe zapalenie wątroby:

  • Ostre - do 3 miesięcy (zapalenie wątroby typu A);
  • Wydłużony - do 6 miesięcy (WZW typu B, C);
  • Przewlekłe - ponad 6 miesięcy (zapalenie wątroby typu B, C, D).

Zgodnie z nasileniem objawów klinicznych, istnieją:

  1. Formy bezobjawowe (nosiciel wirusa jest charakterystyczny dla zapalenia wątroby typu B, C, postać subkliniczna może występować przy każdym zapaleniu wątroby).
  2. Manifestowe formy (mogą być żółtaczką i żółtaczką).

Wirusowe zapalenie wątroby charakteryzuje się cyklicznym i acyklicznym (z zaostrzeniami) przepływem.

W jaki sposób przekazywane jest wirusowe zapalenie wątroby?

Infekcje przenoszone są z chorego na zdrową osobę. Ścieżki transmisji mogą być następujące:

  • Wirusowe zapalenie wątroby typu A - kał, ślinka;
  • Wirusowe zapalenie wątroby typu B - krew, nasienie, ślinę, okołoporodowe (zakażenie dziecka od matki);
  • Wirusowe zapalenie wątroby typu C - krew;
  • WZW typu E - kał, ślinka;
  • Wirusowe zapalenie wątroby typu D - krew, plemniki.

Okres inkubacji różni się znacznie pod względem czasu trwania.

  • WZW typu A - od 2 do 6 tygodni;
  • WZW typu B - od 8 do 24 tygodni;
  • Wirusowe zapalenie wątroby typu C - od 6 do 12 tygodni;
  • WZW typu E - od 2 do 8 tygodni;
  • Wirusowe zapalenie wątroby typu D - nie ustalono.

Chorych na wirusowe zapalenie wątroby typu A, E i F mogą być tylko raz w życiu, zapalenie spowodowane przez inne typy wirusów, może występować w jednej i tej samej osobie. Istnieje możliwość rozwinięcia się choroby nawet po przeszczepieniu wątroby.

Co dzieje się po wkroczeniu wirusa zapalenia wątroby do organizmu?

Wraz z przepływem krwi wirusy dostają się do wątroby. Na komórkach wątroby znajduje się receptor białkowy CD81, wiążący się z wirusem, który wnika do komórki. Wtedy zaczyna się zgubna praca, charakterystyczna dla wszystkich wirusów. Wirus buduje swój RNA w aparacie genetycznym komórki. I już tutaj, jak na matrycy, dokładne kopie wirusa, jeden po drugim, zaczynają "drukować" jeden po drugim, tworząc nową membranę wewnątrz komórki.

To trwa, dopóki sama komórka nie umrze z powodu niezgodnych zaburzeń związanych z życiem spowodowanych przez wirus, lub nie zostanie zniszczona przez układ odpornościowy organizmu. Po śmierci i zniszczeniu komórki nowonarodzone wirusy dostają się do przestrzeni pozakomórkowej i zakażają inne komórki, które jeszcze nie zostały dotknięte. Proces powtarza się ponownie.

Oznaki wirusowego zapalenia wątroby

Bez względu na formę choroby, wirusowe zapalenie wątroby ma podobne wspólne objawy:

  1. Zaburzenia dyspeptyczne (nudności, wymioty, odbijanie, gorycz w jamie ustnej, utrata apetytu);
  2. Ogólne złe samopoczucie (czasami początek wirusowego zapalenia wątroby przypomina grypę - następuje wzrost temperatury ciała, ból głowy, bóle ciała);
  3. Ból w prawym podżebrzu (długotrwały, napadowy, bolesny, rozwarty, podając prawemu łopatce lub ramieniu);
  4. Żółtaczka - zażółcenie skóry i błon śluzowych (ale występują również żółtaczkowe postacie zapalenia wątroby);
  5. Ciemnienie moczu, odbarwienie kału;
  6. Swędzenie swędzące.

Najbardziej niekorzystnym wynikiem ostrego zapalenia wątroby jest przewlekła choroba. Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby jest niebezpieczne, ponieważ stopniowo prowadzi do rozwoju marskości i raka wątroby.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A - choroba Botkina

Najczęstsze i najmniej niebezpieczne wirusowe zapalenie wątroby. Okres inkubacji infekcji wynosi od 7 dni do 2 miesięcy. Zakażenie następuje poprzez spożywanie żywności o niskiej jakości. Ponadto ostre zapalenie wątroby typu A przenosi się poprzez bezpośredni kontakt z chorymi i brudnymi rękami.

W większości przypadków infekcja kończy się spontanicznym wyzdrowieniem, ale czasami pacjenci są przepisywani kroplomierzem, co zmniejsza intensywność toksycznego działania na wątrobę.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B

Jest to choroba cięższa niż wirusowe zapalenie wątroby typu A, ponieważ wirusowe zapalenie wątroby typu B może prowadzić do poważnego uszkodzenia wątroby. Zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B poprzez krew, poprzez kontakt seksualny, a wirus może przenosić się z matki na płód podczas porodu.

Podobnie jak choroba Botkina, zapalenie wątroby typu B zaczyna się od gorączki. Pacjent jest zaniepokojony bólem stawów, osłabieniem, nudnościami i wymiotami. W przypadku WZW typu B może dochodzić do wzrostu wątroby i śledziony, a także do ciemnienia moczu i odbarwienia stolca. Żółtaczka z żółtaczką typu B jest rzadka. Uszkodzenia wątroby mogą być bardzo poważne, aż do rozwoju marskości wątroby i raka. Leczenie zapalenia wątroby typu B jest złożone z użyciem hepatoprotektorów, antybiotyków, hormonów i leków dla układu odpornościowego.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C

Z kolei ma 11 podgatunków, które różnią się zestawem genów wirusa-patogenu. W związku z tym w tej chwili nie ma skutecznej szczepionki przeciw tej chorobie. Spośród wszystkich wirusowych zapalenia wątroby zapalenie wątroby typu C jest najcięższą postacią predysponującą do przewlekłego przebiegu choroby.

Najczęstsze metody infekcji - z transfuzją zakażonej krwi, z użyciem instrumentów chirurgicznych i dentystycznych, z rozwiązłym stosunkiem płciowym. Leczenie zapalenia wątroby typu C jest najdroższym spośród innych rodzajów choroby.

Wirusowe zapalenie wątroby typu D

Objawy zapalenia wątroby typu D całkowicie odpowiadają objawom zapalenia wątroby typu B. Zakażenie wirusami zapalenia wątroby typu B i D zwykle występuje jednocześnie, ponieważ wirus zapalenia wątroby typu D nie może istnieć samodzielnie w organizmie ludzkim. Wraz z rozwojem mieszanej infekcji wirusem zapalenia wątroby typu B i D ciężkie postacie choroby często prowadzą do marskości wątroby.

Wirusowe zapalenie wątroby typu E

Wirusowe zapalenie wątroby E jest spowodowane wirusem RNA zawierającym wirus podobny do rotawirusów. Opracowano metody klonowania, stworzono system testowy w celu potwierdzenia diagnozy. Źródłem zakażenia są pacjenci z wirusowym zapaleniem wątroby typu E od zakończenia inkubacji i podczas ostrego okresu choroby.

Główną ścieżką jest woda, epidemie epidemii opisano w krajach o gorącym klimacie. Z przepływem przypomina wirusowe zapalenie wątroby typu A z przewagą łagodnego przebiegu i powrotu do zdrowia. Charakterystyczną cechą wirusowego zapalenia wątroby typu E jest jej przebieg u kobiet w ciąży: częste samoistne poronienia i szybko rosnące objawy ostrej niewydolności wątroby z śmiertelnością do 25% i wyższą.

Leczenie

Przy przepisywaniu leczenia bierze się pod uwagę, który konkretny wirus spowodował chorobę. W wirusowym zapaleniu wątroby, podstawą leczenia z reguły są leki antywirusowe, interferony, które promują rozwój przeciwciał w walce z wirusami, hepatoprotektorami, lekami przeciwhistaminowymi. W ciężkiej postaci choroby wskazane jest podanie dożylne produktu Reamberin, podanie leków hormonalnych i rzadko antybiotyków.

Leczenie wirusowego zapalenia wątroby przez długi czas odbywa się w szpitalu. W tym czasie pacjentowi nie wolno spożywać alkoholu i tłuszczów, które są obciążone pracą. Podczas komplikowania choroby z marskością wątroby może być konieczne przeszczepienie wątroby.

Zapobieganie wirusowemu zapaleniu wątroby

Aby uchronić się przed zakażeniem wirusem zapalenia wątroby, należy przestrzegać prostych zasad profilaktyki. Nie używaj nieprzegotowanej wody, zawsze myj owoce i warzywa, nie zaniedbuj obróbki cieplnej żywności. Więc możesz zapobiec zakażeniu wirusem zapalenia wątroby typu A.

Ogólnie rzecz biorąc, należy unikać kontaktu z płynami biologicznymi innych ludzi. W celu ochrony przed wirusowym zapaleniem wątroby typu B i C - głównie z krwią. W mikroskopijnych ilościach krew może pozostać na brzytwach, szczoteczkach do zębów i nożycach do paznokci. Nie udostępniaj tych przedmiotów innym osobom. Nie można wykonywać piercingów i tatuaży za pomocą niesterylnych instrumentów. Podczas stosunku seksualnego konieczne jest podjęcie środków ostrożności.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B

Wirusowe zapalenie wątroby typu B (zapalenie wątroby w surowicy) jest chorobą zakaźną wątroby, która występuje w różnych wariantach klinicznych (od bezobjawowego przeniesienia do niszczenia miąższu wątroby). W przypadku wirusowego zapalenia wątroby typu B uszkodzenie komórek wątroby ma charakter autoimmunologiczny. Wystarczające stężenie wirusa do infekcji występuje tylko w płynach biologicznych pacjenta. Dlatego zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B może wystąpić pozajelitowo z transfuzją krwi i różnymi traumatycznymi zabiegami (manipulacjami stomatologicznymi, tatuażami, pedikami, kolczykami), a także współżycia seksualnego. Kluczową rolę w diagnozie zapalenia wątroby typu B odgrywa wykrycie antygenu i przeciwciał HbcIgM we krwi HbsAg. Leczenie wirusowego zapalenia wątroby typu B obejmuje podstawowe leczenie przeciwwirusowe, obowiązkową dietę, detoksykację i leczenie objawowe.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B

Wirusowe zapalenie wątroby typu B (zapalenie wątroby w surowicy) jest chorobą zakaźną wątroby, która występuje w różnych wariantach klinicznych (od bezobjawowego przeniesienia do niszczenia miąższu wątroby). W przypadku wirusowego zapalenia wątroby typu B uszkodzenie komórek wątroby ma charakter autoimmunologiczny.

Charakterystyka patogenu

Wirus zapalenia wątroby typu B - zawierający DNA, należy do rodzaju Orthohepadnavirus. U osób zakażonych we krwi znajdują się trzy typy wirusów różniących się cechami morfologicznymi. Cząsteczki sferyczne i filamentarne cząstek wirusów nie mają zjadliwości, właściwości zakaźne manifestują cząstki Dane - dwuwarstwowe zaokrąglone, w pełni strukturalne formy wirusowe. Ich populacja we krwi rzadko przekracza 7%. Cząstka wirusa zapalenia wątroby typu B ma antygen powierzchniowy HbsAg i trzy wewnętrzne antygeny: HBeAg, HBcAg i HbxAg.

Stabilność wirusa na warunki środowiskowe jest bardzo wysoka. We krwi i jej preparatach wirus pozostaje żywy przez lata, może istnieć przez kilka miesięcy w temperaturze pokojowej na płótnie, instrumentach medycznych, przedmiotach skażonych krwią pacjenta. Wirus jest inaktywowany przez traktowanie w autoklawach z ogrzewaniem do 120 ° C przez 45 minut lub w komorze suchego ognia w temperaturze 180 ° C przez 60 minut. Wirus umiera po ekspozycji na chemiczne środki dezynfekujące: chloraminę, formalinę, nadtlenek wodoru.

Źródłem i rezerwuarem wirusowego zapalenia wątroby typu B są chorzy, a także zdrowi nosiciele wirusa. Krew osób zakażonych wirusem zapalenia wątroby typu B staje się zakaźna znacznie wcześniej niż zauważono pierwsze objawy kliniczne. W 5-10% przypadków rozwija się przewlekły bezobjawowy przewóz. Wirus zapalenia wątroby typu B przenoszony jest przez kontakt z różnymi płynami biologicznymi (krew, nasienie, mocz, ślina, żółć, łzy, mleko). Głównym zagrożeniem epidemiologicznym jest krew, nasienie i, w pewnym stopniu, ślina, ponieważ zwykle tylko w tych płynach stężenie wirusa jest wystarczające do zakażenia.

Transmisja odbywa się głównie pozajelitowo: w transfuzji krwi, medycznych wykorzystujących niesterylnego podczas procedur terapeutycznych w dentystyce, jak również procesów urazowych: tatuażu i przebicia. Istnieje możliwość infekcji w salonach manicure podczas wykonywania obcinania manicure lub pedicure. Kontaktowy sposób transmisji realizowany jest w kontaktach seksualnych iw domu przy wspólnym korzystaniu z przedmiotów higieny osobistej. Wirus jest wprowadzany do organizmu człowieka poprzez mikrouszkodzenia skóry i błon śluzowych.

Pionowa droga transmisji jest wykonywana intranatycznie, podczas normalnej ciąży bariera łożyska dla wirusa nie jest zadowalająca, jednak w przypadku pęknięcia łożyska, możliwa jest transmisja wirusa przed porodem. Prawdopodobieństwo zakażenia płodu wzrasta wielokrotnie w wykrywaniu ciężarnej HbeAg oprócz HbsAg. Ludzie mają wystarczająco wysoką podatność na infekcje. Podczas transfuzji zapalenie wątroby rozwija się w 50-90% przypadków. Prawdopodobieństwo rozwoju choroby po zakażeniu zależy bezpośrednio od otrzymanej dawki patogenu i stanu ogólnej odporności. Po przeniesieniu choroby powstaje długotrwała, prawdopodobnie trwająca całe życie odporność.

Zdecydowana większość przypadków zapalenia wątroby typu B to osoby w wieku 15-30 lat. Wśród osób, które zmarły na tę chorobę, odsetek osób uzależnionych od narkotyków wynosi 80%. Osoby przeprowadzające zastrzyk substancji narkotycznych mają najwyższe ryzyko zarażenia zapaleniem wątroby typu B. Z powodu częstego bezpośredniego kontaktu z krwią, personelu medycznego (lekarzy i pielęgniarek chirurgicznych, techników laboratoryjnych, lekarzy dentystów, stacje personelu transfuzji krwi, itp) są również narażone na wirusowe zapalenie wątroby B.

Objawy wirusowego zapalenia wątroby typu B

Okres inkubacji wirusowego zapalenia wątroby typu B zmienia się w dość szerokich granicach, przedział czasu od momentu zakażenia do wystąpienia objawów klinicznych może wynosić od 30 do 180 dni. Często niemożliwe jest oszacowanie okresu inkubacji przewlekłej postaci wirusowego zapalenia wątroby typu B. Ostre wirusowe zapalenie wątroby typu B rozpoczyna się często podobne do wirusa zapalenia wątroby typu A, ale w okresie od jego preicteric artralgicheskoy może płynąć i tworzą, jak astenovegetativnogo lub niestrawności wykonania.

Dyspeptyczna wersja przepływu charakteryzuje się utratą apetytu (do anoreksji), nieustannymi nudnościami, epizodami bezprzyczynowych wymiotów. Dla kształtu grypę dozheltushnogo przebiegu klinicznego zapalenia wątroby typu B, a okres wzrostu temperatury charakterystyczne objawy obscheintoksikatsionnaya zazwyczaj bezobjawowo nieżytowe, ale często, korzystnie rano i wieczorem, bóle stawów (w ten sposób wizualnie stawów nie są zmienione). Po ruchu w stawie ból na ogół ustępuje.

W przypadku, gdy w tym okresie występuje bóle stawów połączone z erupcjami typu pokrzywki, przebieg choroby może okazać się poważniejszy. Najczęściej tej symptomatologii towarzyszy gorączka. W fazie przed zapaleniem stawów można zauważyć ciężkie osłabienie, senność, zawroty głowy, krwawienie z dziąseł i epizody krwawienia z nosa (zespół krwotoczny).

Gdy żółtaczka się lepiej nie obserwowano Najczęstsze objawy pogarszają: hodowlę niestrawność, osłabienie, pojawia swędzenie, gorsze krwotok (zespół krwotoczne u kobiet może przyczynić się do wczesnego początku miesiączki, a intensywność). Ból stawów i wysypka znikają w okresie żółtaczkowym. Skóra i błony śluzowe mają intensywny odcień ochry, widoczne są wybroczyny i zaokrąglone krwotoki, moczu ciemnieje, kał staje się jaśniejszy aż do całkowitego przebarwienia. Wątroba pacjentów powiększa się, jej brzeg wystaje spod łuku żebrowego, w dotyku - bolesny. Jeśli wątroba utrzymuje normalny rozmiar z intensywnym żółtaczem skóry, jest zwiastunem cięższego przebiegu infekcji.

W połowie lub więcej przypadków hepatomegalii towarzyszy wzrost śledziony. Od strony układu sercowo-naczyniowego: bradykardia (lub tachykardia z silnie płynącym zapaleniem wątroby), umiarkowane niedociśnienie. Stan ogólny charakteryzuje się apatią, osłabieniem, zawrotami głowy, bezsennością. Okres żółtaczki może trwać miesiąc lub dłużej, po czym następuje okres rekonwalescencji: po pierwsze zanikają zaburzenia psychiczne, następnie następuje stopniowy spadek objawów żółtaczkowych i normalizacja poziomu bilirubiny. Powrót wątroby do normalnego rozmiaru często zajmuje kilka miesięcy.

W przypadku skłonności do cholestazy, zapalenie wątroby może nabrać powolnego (chrapliwego) charakteru. W tym przypadku zatrucie jest łagodnym, stale zwiększonym poziomem bilirubiny i aktywności enzymów wątrobowych, kałem, moczem jest ciemne, wątroba jest stale zwiększana, temperatura ciała utrzymuje się w przedziałach podgorączkowych. W 5-10% przypadków wirusowe zapalenie wątroby typu B zachodzi w przewlekłej postaci i sprzyja rozwojowi wirusowej marskości wątroby.

Powikłania wirusowego zapalenia wątroby typu B

Najgroźniejszym powikłaniem wirusowego zapalenia wątroby typu B, charakteryzującego się wysokim stopniem śmiertelności, jest ostra niewydolność wątroby (hepatarga, śpiączka wątrobowa). W przypadku znacznej śmierci hepatocytów dochodzi do znacznej utraty czynności wątroby, ciężkiego zespołu krwotocznego, któremu towarzyszy toksyczny wpływ cytolizy uwalnianej do ośrodkowego układu nerwowego. Encefalopatia wątrobowa rozwija się kolejno po kolejnych etapach.

  • Precoma I: Stan pacjenta pogarsza się, pogarsza się żółtaczka i niestrawność (nudności, częste wymioty), przejawiające objawy krwotoczne u pacjentów z oznaczonym konkretnym oddechu wątroby (chorowity słodkie). Orientacji w czasie i przestrzeni jest uszkodzony, nie ma labilność emocjonalna (apatia, ospałość zastąpione hyperarousal, euforia, lęk wzrósł). Myślenie jest spowolniony, nie jest inwersja snu (pacjenci nie mogą spać w nocy, w ciągu dnia czują nieodpartą senność). Na tym etapie dochodzi do naruszenia umiejętności motorycznych (chybienia podczas próby odcisków palców, zniekształcenia pisma ręcznego). W okolicy wątroby pacjenci mogą zauważyć ból, wzrost temperatury ciała, puls jest niestabilny.
  • Precom II (Groźne śpiączka): postępujące zaburzenia świadomości, często mylone, nie jest kompletna dezorientacja w czasie i przestrzeni, krótkie wybuchy euforii i agresywność są zastępowane przez apatia, zatrucia i krwotocznych zespołach progresją. Na tym etapie rozwijają się objawy zespołu obrzękkowo-oskrzelowego, wątroba staje się mniejsza i znika pod żebrami. Zaznacz małe drżenie kończyn, język. Etapy precoma mogą trwać od kilku godzin do 1-2 dni. W następnym pogarsza objawy neurologiczne (mogą doświadczać objawów patologicznych refleks oponowe, zaburzenia układu oddechowego, dla typu Kussmulya z Cheyne'a-Stokes) i rozwija swoje własne śpiączki wątrobowej.
  • Etap końcowy - śpiączka, charakteryzuje się uciskiem świadomości (osłupienie, sopor), aw przyszłości całkowitą stratą. Oryginalnie zachowane odruchy (rogówki, połykania), pacjenci mogą reagować na intensywne działania drażniącego (bolesne palpacyjnie, głośny dźwięk), dalsze uciskane odruchów, reakcji na bodźce jest tracona (głęboka śpiączka). Śmierć pacjentów występuje w wyniku rozwoju ostrej niewydolności sercowo-naczyniowej.

W ciężkim wirusowe zapalenie wątroby piorunujące (coma), zwłaszcza w przypadku połączenia go z wirusem zapalenia wątroby typu D, i zapalenie wątroby typu C, śpiączka wątroby często rozwija się na początku i kończy się śmiertelna w 90% przypadków. Ostra encefalopatia wątrobowa z kolei przyczynia się do wtórnego zakażenia rozwojem sepsy, a także zagraża rozwojowi zespołu nerkowego. Intensywny zespół krwotoczny może powodować znaczną utratę krwi w krwawieniu wewnętrznym. Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B rozwija się w marskość wątroby.

Rozpoznanie wirusowego zapalenia wątroby typu B

Rozpoznanie przeprowadza się poprzez wykrycie we krwi specyficznych dla pacjenta antygenów wirusa w surowicy krwi, a także immunoglobulin do nich. Przy pomocy PCR możliwe jest wyizolowanie DNA wirusa, co pozwala określić stopień jego aktywności. Decydującą rolą w diagnozie jest wykrycie antygenu powierzchniowego HbsAg i przeciwciał HbcIgM. Rozpoznanie serologiczne wykonuje się za pomocą testu ELISA i RIA.

Aby określić stan czynnościowy wątroby w dynamice choroby, wykonywane są regularne badania laboratoryjne: analiza biochemiczna krwi i moczu, koagulogram, ultradźwięki wątroby. Istotną rolę odgrywa wskaźnik protrombinowy, spadek do 40%, a niższy - stan krytyczny pacjenta. W przypadku poszczególnych wskazań można wykonać biopsję wątroby.

Leczenie wirusowego zapalenia wątroby typu B

Kompleks terapia zapalenia wątroby typu B obejmuje dietetycznej żywności (przypisany oszczędzając diety №5 zmiany wątroby w zależności od stadium i ciężkości choroby), przy czym podstawową terapię przeciwwirusową i środki objawowe i patogenetyczny. Ostra faza choroby jest wskazaniem do leczenia szpitalnego. Zalecane leżenie, obfite napoje, kategoryczna odmowa alkoholu. Podstawowa terapia obejmuje wyznaczenie interferonów (najskuteczniejszego interferonu alfa) w połączeniu z rybawiryną. Przebieg leczenia i dawki są obliczane indywidualnie.

Jako dodatek stosuje się terapię rozwiązania detoksyfikacji (prowadzić w ciężkich roztworów infuzyjnych krystaloidów, dekstran, oznaczenia są przypisane przez kortykosteroidy), środki do normalizowania równowagi wodnej soli, suplementy potasu, laktuloza. Aby złagodzić skurcze układu wydalania żółci i sieci naczyń krwionośnych wątroby - drotaverin, eufillin. Podczas rozwoju cholestazy pokazano preparaty UDCA. W przypadku poważnych powikłań (encefalopatia wątrobowa) - intensywna terapia.

Rokowanie i profilaktyka wirusowego zapalenia wątroby typu B

Ostre wirusowe zapalenie wątroby jest rzadko śmiertelne (tylko w przypadku ciężkich prądów pioruna) rokowanie jest znacznie pogorszona jednoczesne chronicznych schorzeń wątroby, w połączeniu ze zmianą chorobową z wirusa zapalenia wątroby typu C i typu zainfekowane D. Śmierć następuje w ciągu kilku lat, co często prowadzi do przewlekłego przebiegu oraz rozwój marskości i raka wątroby.

Całkowita profilaktyki wirusowego zapalenia wątroby typu B wiąże się kompleks środków sanitarnych epidemiologicznych zmierzających do zmniejszenia ryzyka zakażenia przez transfuzję krwi, kontrola sterylnych narzędzi medycznych, wprowadzenie masy praktyce igieł jednorazowych, cewniki i tym podobne. N. indywidualnych środków profilaktycznych obejmują stosowanie pewnych elementów higieny osobistej ( brzytwy, szczoteczki do zębów), zapobieganie urazom skóry, bezpieczny seks, porzucanie narkotyków. Wykazano, że osoby w grupie ryzyka zawodowego są zaszczepione. Odporność po szczepieniu przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B utrzymuje się przez około 15 lat.

Wirusowe zapalenie wątroby: objawy, sposoby zakażenia, metody leczenia. Pomoc

Moskwa lekarze nagrywać niezwykłe sezonie zimowym Moskali wzrostu częstości występowania wirusowego zapalenia wątroby A i B, chociaż próg epidemii tej choroby nie został jeszcze przekroczony, pisze w środę dziennik „Moskowskij Komsomolec”.

Ze wszystkich postaci wirusowego zapalenia wątroby zapalenie wątroby typu A jest najczęściej. Od momentu zakażenia aż do pojawienia się pierwszych objawów choroby trwa od 7 do 50 dni. Najczęściej wystąpieniu choroby towarzyszy wzrost temperatury i może przypominać grypę. W większości przypadków dochodzi do spontanicznego wyzdrowienia i nie wymaga aktywnego leczenia. W ciężkich przypadkach przepisane zakraplacze eliminują toksyczne działanie wirusa na wątrobę.

Wirus WZW typu B przenoszone drogą płciową, po wstrzyknięciu niesterylnych strzykawek od narkomanów, od matki do płodu. W typowych przypadkach choroba zaczyna się od gorączki, osłabienia, bólu stawów, nudności i wymiotów. Czasami pojawiają się wysypki. Występuje wzrost wątroby i śledziony. Może to być również przyciemnienie moczu i odbarwienie stolca.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C - najcięższa postać wirusowego zapalenia wątroby, zwanego również posttransfuzyjnym zapaleniem wątroby. Oznacza to, że zachorowali po transfuzji krwi. Wynika to z faktu, że badanie krwi na wirusa zapalenia wątroby typu C było zaledwie kilka lat temu. Często zdarza się, że infekcja odbywa się poprzez strzykawki u osób uzależnionych od narkotyków. Seksualna droga przekazu jest możliwa i od matki do płodu. Największym niebezpieczeństwem jest przewlekła postać tej choroby, która często przeradza się w marskość i raka wątroby.

Przewlekły przebieg rozwija się u około 70-80% pacjentów. Połączenie wirusowego zapalenia wątroby typu C z innymi postaciami wirusowego zapalenia wątroby dramatycznie zwiększa ciężkość choroby i jest śmiertelne.

Wirusowe zapalenie wątroby typu D - "choroba-satelita", komplikująca przebieg WZW typu B.

Wirusowe zapalenie wątroby typu E jest podobny do zapalenia wątroby typu A, ale zaczyna się stopniowo i bardziej niebezpiecznie dla kobiet w ciąży.

Ostatni w rodzinie zapalenia wątroby, Wirus zapalenia wątroby typu G, podobny do C, ale mniej niebezpieczny.

Sposoby infekcji

Wirusy zapalenia wątroby dostają się do organizmu człowieka na dwa główne sposoby. Chory może wyizolować wirusa z kałem, po czym ten, który ma wodę lub żywność, wchodzi do jelita innych ludzi. Lekarze nazywają ten mechanizm infekcji fekalia-oral. Jest to charakterystyczne dla wirusów zapalenia wątroby typu A i E. Tak więc, zapalenie wątroby typu A, zapalenie wątroby typu E występują głównie z powodu złej higieny osobistej oraz niedoskonałość wodociągowej. Wyjaśnia to rozpowszechnienie tych wirusów w krajach słabo rozwiniętych.

Drugim sposobem zakażenia jest kontakt osoby z zakażoną krwią. Jest to charakterystyczne dla wirusa zapalenia wątroby typu B, C, D, G. największe niebezpieczeństwo, ze względu na częstość występowania i skutki ciężkich zakażeń, Wirusy zapalenia wątroby typu B i C.

Sytuacje, w których najczęściej występuje infekcja:

- transfuzja krwi dawcy. Cały świat średnio 0,01-2% dawców są nosicielami wirusa zapalenia wątroby typu B, teraz oddanej krwi przed transfuzji odbiorcy bada się na obecność wirusa zapalenia wątroby typu B i C, ryzyko zakażenia zwiększa się u pacjentów, którzy wymagają wielokrotnych transfuzji krwi lub jej preparatów

- stosowanie jednej igły przez różnych ludzi wielokrotnie zwiększa ryzyko infekcji wirusowym zapaleniem wątroby typu B, C, D, G. Jest to najczęstszy sposób infekcji wśród osób uzależnionych od narkotyków;

- Wirusy B, C, D, G mogą być przenoszone podczas stosunku płciowego. Najczęściej przenoszone drogą płciową zapalenie wątroby typu B. Uważa się, że prawdopodobieństwo zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu C u małżonków jest niewielkie.

Ścieżka infekcji od matki do dziecka (lekarze nazywają ją "pionową") nie jest tak często obserwowana. Ryzyko wzrasta, jeśli kobieta ma aktywną postać wirusa lub cierpi na ostre zapalenie wątroby w ostatnich miesiącach ciąży. Prawdopodobieństwo zarażenia płodu wzrasta dramatycznie, jeśli matka, oprócz wirusa zapalenia wątroby, ma zakażenie HIV. W przypadku mleka matki wirus zapalenia wątroby nie jest przenoszony. Wirusowe zapalenie wątroby typu B, C D, G jest przenoszone przez tatuowanie, akupunkturę, przekłuwanie uszu za pomocą niesterylnych igieł. W 40% przypadków źródło infekcji pozostaje nieznane.

Objawy

Od momentu zakażenia do momentu pierwszych objawów choroby prowadzi inny czas od 2-4 tygodni do wirusowego zapalenia wątroby typu A, aż do 2-4 lub nawet 6 miesięcy na zapalenie wątroby typu B. Pod koniec tego okresu, podczas którego mnoży wirusów i dopasowuje się do ciała, choroba zaczyna udowodnić siebie.

Po pierwsze, przed żółtaczki zapalenia wątroby i grypy przypomina rozpoczyna się wraz ze wzrostem temperatury, ogólne złe samopoczucie, ból głowy, bóle mięśni i wirusowego zapalenia wątroby A. W zapalenia wątroby typu B i C początek jest zwykle stopniowo, nie nagły wzrost temperatury. Zatem wirus zapalenia wątroby typu B objawia się jako niewielka temperatura, bóle stawów, czasami wysypki.

Początkowe objawy zapalenia wątroby typu C mogą być ograniczone do osłabienia i zmniejszenia apetytu. Kilka dni później obraz zaczyna się zmieniać: utrata apetytu, ból w prawym górnym kwadrancie, mdłości, wymioty, ciemne zabarwienie moczu i kału odbarwione. Lekarze naprawiają powiększenie wątroby, a rzadziej śledzionę. We krwi stwierdza się charakterystyczne zmiany w zapaleniu wątroby: specyficzne markery wirusów, wzrost bilirubiny, testy wątroby zwiększają się o 8-10 razy.

Zwykle po wystąpieniu żółtaczki poprawia się stan pacjentów. Nie ma to jednak miejsca w przypadku wirusowego zapalenia wątroby typu C, jak również u przewlekłych alkoholików i narkomanów, niezależnie od rodzaju wirusa wywołującego chorobę, spowodowanego zatruciem organizmu. Reszta pacjentów stopniowo, w ciągu kilku tygodni, ma odwrotny rozwój objawów. Tak ostre postaci wirusowego zapalenia wątroby.

Przebieg kliniczny zapalenia wątroby może mieć różną ostrość: łagodne, umiarkowane i ciężkie formy. Istnieje również czwarta, piorunująca, czyli błyskawiczna forma. Jest to najcięższa postać zapalenia wątroby, w której rozwija się wielka martwica wątroby, zwykle kończy się śmiercią pacjenta.

Najbardziej niebezpieczny jest przewlekły przebieg zapalenia wątroby. chroniczną tylko charakterystyczne dla zapalenia wątroby typu B, C, D Najbardziej charakterystyczne objawy przewlekłego zapalenia wątroby są złe samopoczucie, i rośnie od końca zmęczenia dnia, niezdolność do wykonania poprzedniego zadania. W zaawansowanym stadium przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu wykrytego żółtaczki, ciemnego moczu, świąd, krwawienie, utratę wagi, powiększenie wątroby i śledziony, popękane.

Leczenie

Czas trwania zapalenia wątroby typu A wynosi średnio 1 miesiąc. Specjalne leczenie przeciwwirusowe z tą chorobą nie jest wymagane. Leczenie obejmuje: podstawowe leczenie, odpoczynek w łóżku, przestrzeganie diety. W przypadku wskazań, zalecana jest terapia detoksykacyjna (dożylna lub doustna), leczenie objawowe. Zazwyczaj zaleca się unikanie picia alkoholu, który, podobnie jak trująca substancja, może osłabić już uszkodzoną wątrobę.

Ostre wirusowe zapalenie wątroby typu B z ciężkimi objawami klinicznymi prowadzi do wyzdrowienia w ponad 80% przypadków. U pacjentów, którzy mieli żółtaczkową i subkliniczną postać, zapalenie wątroby typu B często jest przewlekłe. Przewlekłe zapalenie wątroby prowadzi ostatecznie do rozwoju marskości i raka wątroby. Pełne leczenie przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B jest prawie nie występuje, ale jest to możliwe, aby osiągnąć korzystny przebieg choroby, z zastrzeżeniem pewnych zaleceń odnoszących się do pracy i odpoczynku, odżywianie, stres psycho-emocjonalne, jak również podczas przyjmowania leków, które zwiększają metabolizm w komórkach wątroby.

Podstawowa terapia jest obowiązkowa. Leczenie antywirusowe jest przepisywane i prowadzone pod ścisłym nadzorem lekarza oraz w przypadkach, gdy istnieją wskazania. Leczenie antywirusowe obejmuje preparaty z grupy interferonów. Leczenie jest długie. Czasami konieczne są powtarzające się kursy terapii.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest najpoważniejszym typem zapalenia wątroby. Rozwój przewlekłej postaci obserwuje się co najmniej raz na siódmą osobę, która zachorowała. U tych pacjentów istnieje wysokie ryzyko wystąpienia marskości i raka wątroby. Podstawą wszystkich schematów leczenia jest interferon-alfa. Mechanizm działania tego leku ma na celu zapobieganie infekcjom nowych komórek wątroby (hepatocytów). Zastosowanie interferonu nie może zagwarantować całkowitego wyleczenia, jednak leczenie nim zapobiega rozwojowi marskości lub raka wątroby.

Wirusowe zapalenie wątroby typu D występuje tylko przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Leczenie wirusowego zapalenia wątroby typu D należy prowadzić w szpitalu. Wymagana jest zarówno terapia podstawowa, jak i antywirusowa.

Wirusowe zapalenie wątroby typu E nie jest leczone, ponieważ organizm ludzki jest wystarczająco silny, aby pozbyć się wirusa bez pomocy leczenia. Po upływie miesiąca lub półtora odzyskiwanie jest zakończone. Czasami lekarze zalecają leczenie objawowe w celu wyeliminowania bólów głowy, nudności i innych nieprzyjemnych objawów.

Komplikacje

Powikłania wirusowego zapalenia wątroby mogą być funkcjonalne i zapalne choroby dróg żółciowych i śpiączki wątroby, a jeśli naruszenie żółciowych podatnym na leczenie, to jest potężnym wątroby formy śpiączka znak wyładowaniami wątroby są śmiertelne w prawie 90% przypadków. W 80% przypadków piorunującej trakcie spowodowanego połączonego działania wirusa zapalenia wątroby typu B i D. wątroby komy pojawi się dzięki masywnej martwicy (martwicy) komórek wątroby. Produkty rozpadu tkanki wątrobowej dostają się do krwi, powodując uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego i wymarcie wszystkich funkcji życiowych.

Przewlekłe zapalenie wątroby jest niebezpieczne, ponieważ brak odpowiedniego leczenia często prowadzi do marskości wątroby, a czasami do raka wątroby.

Najcięższy przebieg zapalenia wątroby powoduje połączenie dwóch lub więcej wirusów, na przykład B i D lub B i C. Występuje nawet B + D + C. W tym przypadku prognoza jest wyjątkowo niekorzystna.

Zapobieganie

Aby uchronić się przed infekcją zapaleniem wątroby, musisz przestrzegać prostych zasad. Nie używaj nieprzegotowanej wody, zawsze myj owoce i warzywa, nie zaniedbuj obróbki cieplnej żywności. Więc możesz zapobiec zakażeniu wirusem zapalenia wątroby typu A.

Ogólnie rzecz biorąc, należy unikać kontaktu z płynami biologicznymi innych ludzi. W celu ochrony przed wirusowym zapaleniem wątroby typu B i C - głównie z krwią. W mikroskopijnych ilościach krew może pozostać na brzytwach, szczoteczkach do zębów i nożycach do paznokci. Nie udostępniaj tych przedmiotów innym osobom. Nie można wykonywać piercingów i tatuaży za pomocą niesterylnych instrumentów. Podczas uprawiania seksu należy zachować ostrożność.

Materiał został przygotowany na podstawie informacji z otwartych źródeł

Wirusowe zapalenie wątroby typu B

Wirusowe zapalenie wątroby typu B Jest etiologią wirusa należącą do choroby zakaźnej organizmu, która opiera się na immunologicznej zasadzie uszkodzenia komórek wątroby lub hepatocytów, co często prowadzi do rozpoczęcia różnych zmian patologicznych w narządzie. Sposoby przenoszenia wirusowego zapalenia wątroby typu B są pozajelitowe, seksualne, a także kontaktowe, gdy patogen zostanie wprowadzony do zdrowego organizmu, nawet jeśli obecne są niewielkie uszkodzenia śluzówki. Przebieg choroby jest często dość ciężkim, długotrwałym leczeniem. Odporność na tego wirusa na podstawie badań tworzy się na całe życie.

Obciążenie wirusem w zapaleniu wątroby typu B należy do najważniejszych wskaźników laboratoryjnych do określania stadium choroby i, co najważniejsze, do przepisanego leczenia. Zapobieganie tej patologii opiera się na przestrzeganiu środków zapobiegania infekcji i, co najważniejsze, na wdrożeniu procesu szczepienia od niemowlęctwa.

Wirusowy czynnik powodujący wirusowe zapalenie wątroby typu B

Jako czynnik sprawczy rozważanej choroby jest wirus zawierający cząsteczkę DNA w swoim składzie. Ustalono, że w ciele pacjenta po zakażeniu występują trzy typy cząstek morfologicznych danego wirusa. Cząsteczki o kształcie kulistym i nitkowatym nie są niebezpieczne dla ciała, ale puste, tak zwane cząstki Daina, charakteryzują się właściwościami zakaźnymi. Na zewnątrz są pokryte powłoką ochronną, reprezentowaną przez super-kapsyd.

W składzie cząsteczek zakaźnych Daina znajdują się odpowiednio antygeny, powierzchnia i jądro, HBsAg i HBcAg, które przyczyniają się do powstawania odpowiedzi, gdy zakażają ludzi w ciałach przeciwciał. Ponadto uwalniane są 2 dalsze antygeny rdzeniowe: HBeAg i HBxAg. Badanie HBxAg jest w fazie rozwoju, ale prawdopodobnie jest odpowiedzialne za rozwój procesów mutacyjnych w komórkach wątroby. HBeAg należy do wskaźników infekcyjności procesu, ze względu na jego wolny obieg we krwi pacjenta i wiązanie z utworzonymi przeciwciałami. HBcAg jest odpowiedzialny za replikację wirusa w jądrach hepatocytów, a HBsAg jest odpowiedzialny za możliwość przedłużonego istnienia w krwi pacjenta.

Główne właściwości fizyczne wirusa zapalenia wątroby typu B są następujące:

- umiera po wystawieniu na wrzenie po 1 godzinie;

- dobre i długotrwałe zamrażanie - około 15 lat;

- w środowisku w temperaturze pokojowej zachowuje wirulencję przez 90 dni;

- odporny na wszelkiego rodzaju środki chemiczne, na przykład, wytrzymuje działanie chloru przez około 2 godziny, formalinę przez około 7 dni;

- alkohol o stężeniu 80% jest w stanie spowodować śmierć wirusa zapalenia wątroby typu B po 2 minutach od rozpoczęcia jego stosowania.

W wyniku licznych badań i proponowanych założeń na świecie istnieje około 300 milionów nosicieli wirusa zapalenia wątroby typu B, którzy mogą nawet nie przypuszczać, że chorują. Opiera się na tym, że wirus objawia się po dostaniu się do krwi zdrowej osoby dopiero po minimum 2 tygodniach i maksymalnie około 2 miesiącach. W konsekwencji, jako domniemane źródła infekcji, nie tylko są ludzie z wyraźną kliniką i ustalonymi zmianami we krwi i ciele, ale także nosicielami wirusa.

Możliwe sposoby przenoszenia wirusowego zapalenia wątroby typu B są następujące:

- pozajelitową drogę zakażenia, która jest możliwa podczas transfuzji krwi, zakażenia osocza krwi osoby zakażonej zdrowemu człowiekowi, a także w przypadku wielokrotnego stosowania bez sterylizacji narzędzi medycznych w kontakcie z pacjentem z tą patologią;

- Transmisja płciowa, która charakteryzuje się zdolnością wirusa do wydalania z plemnikami, krwią i śliną, co szczególnie zwiększa ryzyko zakażenia przy stosowaniu doustnym, dopochwowym, analnym;

- trasa domowe zakażenia jest diagnozowana jak w przypadku wspólnej szyny, szczoteczki do zębów, maszynki do golenia, naczynia, ale z nieuniknioną obecność osoby zdrowej mikropęknięć ran, które mogą zarazić płynów biologicznych związanych z tymi elementami;

- Istnieje również pionowy sposób przenoszenia choroby, który jest częściej rejestrowany bezpośrednio podczas porodu;

- Często zdarza się, że przypadki infekcji wirusem zapalenia wątroby typu B są wykrywane za pomocą zestawów do manicure w salonach i salonach fryzjerskich, podczas wykonywania tatuaży i podczas korzystania ze wspólnych strzykawek.

Fakty przekazywania czynnika wirusowego zapalenia wątroby typu B przez pocałunki, uściski dłoni i uściski nie są ustalone, z kichaniem, kaszlem, mówieniem podczas karmienia dziecka mlekiem z piersi.

Najczęściej diagnoza ta jest wykazywana w wieku od 15 do 30 lat. Spośród całkowitej liczby osób zakażonych, drogi pozajelitowe i seksualne są najczęściej identyfikowane jako dominująca droga zakażenia.

Główne mechanizmy patogennego działania na organizm zakażonego są następujące:

1. Czynnik sprawczy przenika do układu krążenia poprzez wszelkiego rodzaju zmiany na skórze, rozprzestrzenia się w wątrobie z utrwaleniem na powierzchni hepatocytów;

2. W komórkach wątroby cząsteczki wirusa są aktywnie rozmnażane;

3. Istnieje proces cytolizy komórek wątroby, tworzenia się kompleksów immunologicznych, które dostają się do krwi i mogą wpływać na inne narządy, na przykład nerki z rozwojem zapalenia kłębuszków nerkowych;

4. Stopniowo dochodzi do procesu nekrozy i dystrofii w komórkach wątroby, co niezmiennie prowadzi do rozwoju zmian zwłóknieniowych.

Zgodnie z wynikami badań ustalono, że podstawą wirusowego zapalenia wątroby typu B jest zapoczątkowanie reakcji autoimmunologicznych, które powodują uszkodzenie komórek wątroby postrzeganych jako obce w wyniku zakażenia wirusem.

Objawy i oznaki wirusowego zapalenia wątroby typu B

Okres inkubacji tej choroby jest wystarczająco długi i może wynosić od 1 do 6 miesięcy, jednak średnio wynosi 3 miesiące. W tej chwili pacjent nie przejmuje się i nie ma oznak możliwej obecności wirusa w ciele.

Pod koniec okresu inkubacji następuje okres niesfermentowany, który trwa około 1-2 tygodni. Charakteryzuje się pojawieniem się takiej symptomatologii, która czasami pacjent nie przywiązuje należytej wagi, ponieważ przejawiane objawy przypominają zwykłe przeziębienie. Występuje osłabienie, ospałość i senność, uczucie zatkanego nosa, uczucie bólu w ciele, bóle głowy, kaszel, czasami może wystąpić nawet wzrost temperatury ciała, zaburzenia mdłości, a nawet wymioty. Częstym objawem jest manifestacja bólu w okolicy różnych stawów bez żadnych oznak zmiany w zaburzeniach ich funkcjonowania. Często w obszarze projekcji stawów można rejestrować podobne do pozanaczyniowatych elementy wysypki, które przypominają wysypkę z wyglądu, czemu często towarzyszy wzrost temperatury.

Często pacjenci zaczynają martwić się zespołem krwotocznym w postaci krwawiących dziąseł, nagłym pojawieniem się krwawienia z nosa.

Ponadto, podczas icteric wirusowemu zapaleniu wątroby typu B występuje w trakcie choroby, która towarzyszy jeszcze większe pogorszenie istniejących objawów i oznak wzrostu zaburzeń funkcjonowania przewodu pokarmowego, brak apetytu, utrata wagi, nudności i ciągłym uczuciem okresowymi atakami wymiotów.

Pierwszą oznaką początku okresu żółtaczkowego jest zmiana koloru moczu na ciemną, często podobieństwo tej cechy z ciemnym piwem. Nieco później, twardówka oczu zmienia kolor na żółty, podobnie jak błona śluzowa jamy ustnej i dłoni. Ostatnia rzecz w procesie żółtaczkowym dotyczy skóry.

Pojawia się również ból w prawym podżebrzu, uczucie ciężkości. Zmienia się kolor stolca na biały, tak zwany acholic.

Ogólnie rzecz biorąc, proces żółknięcia skóry osiąga maksimum w ciągu 7-9 dni od początku jej manifestacji. Zmiany koloru skóry, błon śluzowych, którym towarzyszy swędzenie wraz z rozwojem krwotoków, zwiększone krwawienie z dziąseł, występowanie obfitych miesiączek u kobiet.

Występuje wzrost wielkości wątroby, jej czułość podczas wykonywania badań palpacyjnych. Często wraz z hepatomegalią rozpoznaje się splenomegalię, czyli wzrost śledziony.

Od strony układu sercowo-naczyniowego diagnozuje się stłumione dźwięki serca, obniżenie ciśnienia tętniczego i zmniejszenie częstości akcji serca.

Czas trwania okresu żółtego różni się średnio o około 1 miesiąc lub więcej.

Okres rekonwalescencji lub odzyskiwania, a następnie przez stopniowe normalizacji biochemicznych testach krwi, zmniejszenie objawów, biegunek powolny, lecz jednak stopniowy spadek wielkości powiększenie wątroby i śledziony. Z reguły odzyskiwanie następuje 4 miesiące po wystąpieniu zażółcenia. Jednak w wielu aspektach rokowanie i rozwój tej choroby zależy od ogólnego stanu organizmu ludzkiego, terminowe pomocy medycznej, odbioru konieczne do leczenia lekami zapalenie wątroby, lub stanu ochronną układu immunologicznego.

Podczas wirusowego zapalenia wątroby typu B, 2 jego głównych postaci są izolowane: jest ostra i przewlekła.

Ostra postać zapalenia wątroby typu B charakteryzuje się szybkim i w pewnym sensie przebiegiem błyskawicy, szybkim rozwojem objawów choroby, powikłaniami z wystąpieniem niewydolności wątroby. Dość często, ostra postać jest skomplikowana przez rozwój śpiączki i początek śmiertelnego wyniku.

Przewlekła postać zapalenia wątroby typu B w jego patogenezie może być zarówno przyczyną wyniku ostrej postaci tej patologii, jak i rozwojem niezależnego procesu. Choroba początkowo objawia się bardzo powoli i niedostrzegalnie, okres inkubacji jest przedłużony, a okresy żółtaczki i żółtaczki są dłuższe. Ogólny przebieg tej postaci jest przemianą objawów zaostrzenia infekcji i pojawienia się etapów remisji w jej przebiegu.

Obie formy wirusowego zapalenia wątroby typu B charakteryzują się możliwym rozwojem dość trudnych do leczenia powikłań, które mogą nawet spowodować śmierć pacjenta. Spośród najbardziej zagrażających życiu pacjentów należy zwrócić uwagę na rozwój obrzęku mózgu, posocznicę, zaangażowanie w patologiczny proces układu oddechowego, serce i nerki z przerwą w pracy, aż do rozwoju niewydolności niekompatybilnej z życiem.

Ponadto, często na tle obecnej choroby szybko rozwija się nieprawidłowości w układzie krzepnięcia krwi, co objawia się takimi objawami jak krwawienie z nosa, żołądkowo-jelitowe, maciczne u kobiet, płucne. Mogą również często prowadzić do śmierci pacjenta.

Najczęstszą komplikacją, występujące zarówno w postaci wirusowego zapalenia wątroby, jest występowanie encefalopatii wątroby przejawia senność, dezorientacja, zaburzenia pamięci, halucynacje. Najpoważniejsze konsekwencje tego powikłania to rozpoznanie śpiączki, zahamowanie układu nerwowego pacjenta.

Marskość wątroby jest często diagnozowana jako wynik przedłużonego przewlekłego przebiegu wirusowego zapalenia wątroby typu B.

Rak wątroby lub rak wątrobowokomórkowy może również rozwinąć się przeciwko tej patologii.

Dość często pojawia się na zapalenie wątroby typu B, jak piorun i ciężkie, zwłaszcza w przypadku zakażenia bakteryjnego charakteru, jak również w przypadkach infekcji przez inne rodzaje wirusowego zapalenia wątroby, takie jak zapalenie wątroby typu C

Ostre wirusowe zapalenie wątroby typu B

Ostre wirusowe zapalenie wątroby typu B charakteryzuje się okresem inkubacji średnio około 4 miesięcy. Nasilenie przebiegu tej patologii zależy bezpośrednio od siły, a także od adekwatności odpowiedzi immunologicznej. Lekki przebieg obserwuje się w przypadku opóźnionej reakcji układu odpornościowego.

Okres Anicteric trwa do 4 tygodni, a minimum 7 dni i towarzyszą takie objawy jak bóle głowy, zmęczenie i osłabienie, senność, objawy dyspeptyczne w bólu stawów, swędzenie skóry, wysypka na ciele, że jest pełny zespół objawów, które są typowe dla tej patologii podczas tego okresu choroby.

Okres żółtaczkowy trwa około 2 tygodnie, a także zaczyna się od zmiany koloru moczu, a mianowicie ciemnienia, jako główny i pierwszy objaw rozwoju tego stadium choroby. Wraz z początkiem tego okresu infekcji, stan pacjentów zaczyna gwałtownie się pogarszać, wszystkie powyższe objawy zaczynają się pogarszać, pojawiają się powikłania krwotoczne, zwiększa się wielkość wątroby, śledziona. Często pojawiają się oznaki cholestazy, praca serca jest zakłócona.

Często lekarz rozpoznano praktyce anicteric postaci ostrego wirusowego zapalenia wątroby typu B, który charakteryzuje się mniej zaznaczony przebieg choroby oraz opracowanie astenovegetativnogo zespołu można rozpoznać tylko przy zastosowaniu specjalnych testów markerów tego rodzaju zapalenia wątroby.

W przypadku wystąpienia okresu rekonwalescencji wszystkie objawy stopniowo się wyrównują, przywraca funkcję wątroby. Jednak przypadki nawrotu tej patologii nie są rzadkie.

Możliwość przenoszenia ostrej postaci wirusowego zapalenia wątroby typu B na przewlekłe jest zawsze wysoka i zależy bezpośrednio od nasilenia przebiegu procesu i rozwijającej się odpowiedzi immunologicznej.

W przypadku rozwoju ciężkiego przebiegu wirusowego zapalenia wątroby typu B wszystkie symptomatologie charakteryzują się szybkim objawem, szczególną intensywnością i wysokim ryzykiem poważnych powikłań.

W ciężkich patologii wykryte obecnych funkcji, takich jak zawroty głowy, osłabienie, występów w bólu wątroby, zwłaszcza w badaniu palpacyjnym, opracowanie puchliny brzusznej, obrzęki obwodowe i syndromu krwotocznej nawet ostra niewydolność nerek lub wątroby.

W wyniku rozwijającej się wielkiej śmierci hepatocytów może dojść do naruszenia funkcji wątroby, pojawienia się objawów psychoneurologicznych, co może doprowadzić do rozwoju śpiączki wątrobowej. W jego nurcie następuje kolejna zmiana trzech etapów:

1. Prekomie I towarzyszy szybkie pogorszenie stanu pacjenta ze wzrostem wszystkich przejawionych objawów, wzrost objawów krwotocznych. Myślenie i mowa pacjenta spowalnia, obawia się zawrotów głowy, pogorszenia snu. Uczucie apatii często jest na przemian z atakami wzbudzenia, nierzadko z pojawieniem się agresji. Pacjenci niepokoją się bólem w obszarze projekcji wątroby, tachykardią, wzrostem temperatury ciała, zaburzeniami przejściowej świadomości.

2. Prekoma II towarzyszy pomieszanie świadomości, utrata czasu dla pacjentów, nasilenie procesów zatrucia, jak również wszystkich wcześniejszych objawów i objawów. Po zbadaniu objawia się obrzęk kończyn dolnych, brzuch. Wątroba stopniowo zmniejsza swój rozmiar, drżenie rąk.

3. Precoma III lub bezpośrednio śpiączka charakteryzuje się płytką utratą przytomności z częściowym zachowaniem odpowiedzi na bodźce. Opracowano mimowolne akty defekacji i oddawania moczu. Powoli następuje pogorszenie stanu pacjenta i utrata reakcji na bodźce. Najczęściej pacjenci umierają w wyniku rozwoju ciężkiej niewydolności serca.

W przypadku diagnozy mieszanej infekcji ostrego zapalenia wątroby typu B charakterystyczne jest błyskawiczne rozwinięcie patologii, prowadzące do zgonu.

Jednak około 90% wyniku wirusowego zapalenia wątroby typu B jest pomyślne i towarzyszy mu wyzdrowienie. W przypadku długiego przebiegu patologii, tj. Ponad 6 miesięcy, często dochodzi do przejścia choroby z ostrej na przewlekłą. Jednak odsetek takiego rozwoju jest niewielki i wynosi około 10% ogólnej liczby zarejestrowanych przypadków.

Leczenie ostrego wirusowego zapalenia wątroby typu B łagodnym przebiegiem można przeprowadzić w domu. W przypadku ciężkiej infekcji, zaleca się hospitalizację na oddziale intensywnej terapii, aby uniknąć poważnych powikłań.

Dość często po wyzdrowieniu odnotowuje się występowanie późnych powikłań, np. Przerwanie pracy zwieracza Oddiego, pęcherzyka żółciowego, przewodów żółciowych typu hipotonicznego lub hipertonicznego. Możliwe jest również stworzenie bezobjawowego nosiciela wirusa HBsAg.

Należy zauważyć, że możliwy wariant rozwoju przewlekłego procesu jest najczęściej diagnozowany po przebiegu ostrego zapalenia wątroby typu B o łagodnym nasileniu, a nie o ciężkim.

Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B

W przebiegu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B odnotowuje się następujące cechy:

1. W większości przypadków rozwoju tej patologii choroba przebiega bezobjawowo. W przeciwieństwie do wszystkich innych chorób przewlekłych, w sercu którego rozwoju jest przewlekłość w trakcie ich długiego przebiegu, wirusowe zapalenie wątroby typu B jest zazwyczaj niezależnym i początkowym rozwojem tej formy choroby.

2. Dosyć często wszystkie kliniczne objawy tej patologii są usuwane przez cały rok lub dłużej.

3. Objawami klinicznymi przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B są: osłabienie, zmęczenie, senność, objawy dyspeptyczne, poczucie ciężkości, a czasem nawet ból w prawym podżebrzu. Dość często rozwija się świąd skóry, ból stawów, charakteryzujący się okresowym wzrostem temperatury ciała. Stopniowo wraz z postępem patologii powstaje zespół krwotoczny i nasila się.

4. We wszystkich przypadkach rozwoju choroby charakterystyczne jest, że wątroba jest powiększona z uwagi na uzyskanie jej gęstej konsystencji. Często śledziona również wzrasta.

5. Istnieje również wiele objawów pozawątrobowych, które często towarzyszą postępowi przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B - naruszeniu nerek z powstawaniem kłębuszkowego zapalenia nerek; patologia gruczołów dokrewnych; zmniejszona funkcja widzenia; rozwój takich zmian skórnych jak rozstępy, trądzik, rumień guzowaty, reakcje alergiczne.

6. Często rozwoju przewlekłego zapalenia wątroby typu B nie rozpoznaje okres żółtaczki jednak, gdy występuje początkowo, przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B, ciemnieje koloru moczu, bardziej żółtą dłonią, twardówce i po żółciowy i pobiera skórę. Czasami żółtaczka może zniknąć, a po chwili ponownie się powtórzyć.

Pomimo pewnego stopnia spokojny i stabilny przepływ dla przewlekłej postaci choroby charakteryzuje się również ostrymi zaostrzeniami i rozwojem wszelkiego rodzaju powikłań.

Ważnym wskaźnikiem podczas diagnozowania stadium i zalecania odpowiedniego leczenia, zwłaszcza w odniesieniu do przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B, jest wskaźnik taki, jak miano wirusa w zapaleniu wątroby typu B.

Obciążenie wirusem w zapaleniu wątroby typu B Jest wskaźnikiem, który zawiera nie tylko dane dotyczące obecności wirusowego DNA w krwi ludzkiej, ale także jego skład ilościowy. Ważnym parametrem jest oznaczenie ilości wirusowego DNA zawartego w 1 mililitrze krwi pacjenta. Kryterium diagnostycznym nie jest przekroczenie wartości ilościowych określonego poziomu progowego, co wskazuje na stopień rozwoju patologii i uszkodzenia organizmu.

W przebiegu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B identyfikuje się także tzw. Fazę integracyjną choroby, która jest określona przez brak markerów replikacji patogenu we krwi pacjenta. W tym przypadku przebieg choroby definiuje się jako łagodny, bez widocznych objawów. W analizie biochemicznej krwi obserwuje się również normalizację wszystkich parametrów enzymów wątrobowych. Z tej choroby diagnoza ta może zostać określona na podstawie obliczeń tylko obecność markerów laboratoryjnych choroby, w typowych zmian w strukturze wątroby - jest występowanie zapalenia miąższu i wrotnych, bezbarwnym zwłóknienia.

Najpoważniejsze powikłania wyniku choroby obejmują: rozwój marskości wątroby, który jest wykrywany w większości przypadków długiego patologię przepływu, jak również raka wątrobowokomórkowego, który jest złośliwy uszkodzenie narządów.

W sercu takich powikłań przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B, jak marskość wątroby, jest reorganizacja miąższu narządu z wymianą normalnej tkanki przez tkankę łączną. Typowymi objawami towarzyszącymi marskości są kacheksja, rozwój puchliny brzusznej, świąd skóry, powiększenie śledziony i sama wątroba. Przy palpacji wątroba jest gęsta, łatwo ją zadaje iz reguły bezboleśnie.

Marskość jest uważana za ostateczny wynik rozwoju przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B, a czas trwania tej choroby wynosi zwykle około 2 lat, z powoli postępującym prądem, tym razem może wzrosnąć do 5 lat.

Marskość wątroby w tej chorobie zawsze towarzyszy krwawieniu, głównie przełykowo-wątrobowemu śpiączce, zakrzepowi żyły wrotnej.

Należy zauważyć, że przy przeprowadzaniu diagnostyki różnicowej marskości wątroby należy wziąć pod uwagę, że terapia nie jest w stanie wpływać na wielkość wątroby i jej strukturę.

W przewlekłym zapaleniu wątroby bez rozwoju marskości z odpowiednią terapią obserwuje się stopniowe zmniejszanie jej wielkości.

Rak wątrobowokomórkowy jest szybko postępującą chorobą onkologiczną związaną z procesami regeneracyjnymi i proliferacyjnymi leżącymi u podstaw marskości wątroby. Przyczynowe czynniki w rozwoju tej choroby jest nie tylko nosicielem wirusa zapalenia wątroby typu B i jego replikację w wątrobie, ale również czynniki immunogenetic (częściej u mężczyzn po 50 roku życia), niezrównoważona dieta, nadużywanie alkoholu, żylaki choroby przełyku.

Charakterystyczną cechą wątrobowokomórkowego raka wątroby jest brak przerzutów.

Leczenie wirusowego zapalenia wątroby typu B

Prognozy i prawdopodobne skutki tej patologii są następujące:

1. rozwoju ostrego zapalenia wątroby typu B, jej szybkiego wykrywania i leczenia, w korzystnym rokowaniem i odzyskiwanie występuje i często u dorosłych pacjentów nie musi prowadzić etiologiczny leczenia, jak choroba cofa niezależnie;

2. Jeśli proces jest przewlekły, wyznaczenie odpowiedniej terapii przeciwwirusowej może ochronić uszkodzenie wątroby, zmniejszyć aktywność wirusa i zapobiegać tworzeniu się marskości.

Zaleca się prowadzenie terapii wirusowego zapalenia wątroby typu B w warunkach oddziału stacjonarnego szpitala zakaźnego. Tylko w rzadkich przypadkach z lekkim przebiegiem można leczyć tę patologię w domu.

Istnieją następujące ogólne zalecenia dotyczące leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu B:

- W czasie ostrego okresu choroby pożądane jest przestrzeganie leżenia w łóżku;

- Jedzenie powinno być w gotowanej formie, w parze, ale w żadnym razie nie smażone, ale także ostre, tłuste. Z reguły tabela jest przypisana do Pevznera;

- Obfitość i częste picie do dwóch litrów dziennie soków, napojów owocowych, herbaty, co przyczynia się do eliminacji toksyn i zapobiega odwodnieniu w przypadku zespołu dyspeptycznego;

- Konieczna jest pełna odmowa użycia alkoholu;

- W odniesieniu do wszystkich stosowanych leków należy zachować ostrożność i stosować je wyłącznie w porozumieniu z lekarzem prowadzącym, ponieważ większość leków może wywierać niekorzystny wpływ na wątrobę;

- Ważne jest, aby okres ostrych objawów nie przekraczał dopuszczalnego progu aktywności fizycznej.

Leczenie przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B bezpośrednio zależy od stadium choroby, nasilenia rozwiniętej patologii, a także ogólnego stanu zdrowia pacjenta. W leczeniu tej patologii najczęściej stosuje się następujące metody:

- Przeprowadzenie aktywnej terapii odtruwającej poprzez podawanie roztworów Ringera, glukozy, albuminy, fizjologicznego roztworu sodu, reopoliglyukiny;

- wprowadzenie glikokortykosteroidów, inhibitorów proteolizy, a także leków zmniejszających czułość, które mają działanie przeciwzapalne;

- Cel leków, które mogą poprawić metabolizm w wątrobie, na przykład Essentiale, witaminy E, C i A;

- Korekta rozwijających się powikłań, na przykład z objawami obrzęku i powstawania wodobrzusza, zaleca się podawanie leków moczopędnych, w przypadku wystąpienia zespołu DIC, należy stosować Vikasol, kwas Aminokapronowy;

- ważną rolę w leczeniu odgrywają leki immunokorygujące, a mianowicie leki immunostymulujące, immunosupresyjne;

- Cel leków poprawiających proces trawienny, na przykład Lactulose;

- Przyjmowanie leków, które mają działanie przeciwskurczowe, na przykład No-shpa.

Podstawą leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu B jest stosowanie leków przeciwwirusowych, wśród których najbardziej skuteczne są Adefowir, Tenovir, Limivudine, Entekavir i Interferon-alfa. Leki z reguły wstrzykuje się kilka razy w tygodniu. Przepisane schematy są całkowicie oparte na stadium choroby i nasileniu jej przebiegu. Czas trwania leczenia tymi lekami może często przekraczać okres 6 miesięcy, a nawet więcej.

Należy zauważyć, że leczenie jest często w stanie wywołać szereg skutków ubocznych, których należy się spodziewać i obowiązkowo kontrolowane przez lekarza.

Skuteczność terapii określa się za pomocą metod laboratoryjnych. W przypadku patologii we wczesnym stadium rozwoju, przy braku objawów marskości, leczenie antywirusowe może poprawić, a nawet przywrócić pracę wątroby.

Również moment kosztu leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu In jako suma zużytych środków zależy bezpośrednio od schematu lub planu leczenia, a w większości przypadków nie dotyczy również taniego.

Istnieje nie tylko paliatywna metoda leczenia tej patologii, ale także radykalna, obejmująca leczenie chirurgiczne, czyli przeszczepienie wątroby. Metoda przeszczepiania wątroby opiera się na poszukiwaniu odpowiedniego dawcy, ponieważ jest to często najważniejszy i trudny etap w terapii.

Zapobieganie wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Ponieważ drogi przenoszenia wirusowego zapalenia wątroby typu B są dobrze znane, bardzo ważne jest przestrzeganie zestawu następujących środków w celu zapobiegania infekcji:

- Nigdy nie używaj szczoteczek do zębów, brzytew i innych produktów do pielęgnacji ciała innych osób;

- Zawsze pamiętaj, że używanie prezerwatywy w sytuacji swobodnego seksu pomaga chronić przed infekcją;

- Przy wykonywaniu wszelkiego rodzaju wstrzyknięć należy zawsze używać tylko jednorazowych strzykawek i igieł;

- W przypadku manicure, piercing, tatuaże, ważne jest, aby upewnić się, że wszystkie instrumenty zostały poddane jakościowej sterylizacji.

Opracowano również zestaw środków zapobiegawczych, których należy przestrzegać w przypadku identyfikacji pacjenta z wirusowym zapaleniem wątroby typu B. Wskazane jest przeprowadzanie na mokro czyszczenia podłogi co najmniej 2 razy dziennie wodą z dodatkiem wybielacza. Naczynia używane przez pacjenta powinny być myte i traktowane oddzielnie po użyciu, z wrzącym, z dodatkiem sody, przez co najmniej 15 minut.

Jeśli rodzina ma dzieci lub pacjent z wirusowym zapaleniem wątroby typu B został zidentyfikowany w zespole dla dzieci, to wszyscy członkowie obowiązkowego badania lekarskiego przez 35 dni, biorąc odpowiednie testy, mierząc temperaturę i wykonując badanie palpacyjne.

Pakiet środków zapobiegających zapaleniu wątroby przenoszonych drogą pozajelitową obejmuje następujące postanowienia:

- staranny dobór dawców do transfuzji krwi;

- Zapobieganie zakażeniom w placówkach medycznych wśród pracowników bezpośrednio związanych z manipulacjami medycznymi i diagnostycznymi;

- obowiązkowe dostarczenie testów na możliwość zakażenia wirusowym zapaleniem wątroby typu B u wszystkich ciężarnych kobiet, aby zapobiec zakażeniu tej patologii noworodków, a także ich obowiązkowej obserwacji;

- specjalne szczepienia wśród populacji.

Odnośnie szczepień przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu B jest to obowiązkowe i zawarte w harmonogramie szczepień. Dzieci są szczepione zgodnie z opracowanym programem, od urodzenia. Stwierdzono, że odporność po pełnym cyklu terapii szczepionką rozwija się przez okres 15 lat.

Ze względu na to, że szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B została wprowadzona nie tak dawno temu, zaleca się wprowadzenie jej do dorosłych należących do następujących grup:

- zdrowym członkom rodziny, w których przebywają nosiciele tej patologii;

- Osoby, które potrzebują hemodializy, okresowe procesy transfuzji krwi i jej składników;

- Osoby tymczasowo mieszkające w zakładach karnych;

- Osoby, u których zdiagnozowano różne inne choroby przewlekłej etiologii z uszkodzeniem wątroby;

- Osoby, które dyżurują, są zmuszone odwiedzać i mieszkać na obszarach o wysokiej zarejestrowanej częstości występowania tej patologii.

Szczepionkę dla dorosłych wstrzykuje się w ramię, a noworodkom i dzieciom w wieku do 3 lat - w biodro. Z reguły proces szczepienia jest dobrze tolerowany, reakcje niepożądane rozwijają się bardzo rzadko i mogą być reprezentowane przez zaczerwienienie lub skroplenie w miejscu wstrzyknięcia.

Reakcje alergiczne występują bardzo rzadko i częściej wiążą się z niepożądaną reakcją na zawartość drożdży piekarskich w szczepionce.

Istnieje także zapobiegawcze zapobieganie infekcjom wirusowym zapaleniem wątroby typu B, które występuje w następujących przypadkach:

- W przypadku wystąpienia kontaktu seksualnego z nosicielem wirusa zapalenia wątroby typu In;

- Noworodek urodził się u matki, która jest zarażona tym typem wirusa;

- Jeśli któryś z członków ujawni tę patologię w rodzinie;

- W przypadku planowania ciąży.

W przypadku szczepień interwencyjnych przeprowadza się go zgodnie z pewnym schematem: pierwszą szczepionkę należy podać nie później niż 24 godziny po chwili kontaktu lub porodu, 7 dni później, 3 tygodnie później i 12 miesięcy później.

Możliwe jest również przeprowadzenie profilaktyki awaryjnej wirusowego zapalenia wątroby typu B specyficzną immunoglobuliną. Proponuje się przeprowadzić podczas nawiązania kontaktu seksualnego z nosicielem tej infekcji. Immunoglobulinę podaje się w ciągu 14 dni po kontakcie, a następnie rozpoczyna się szczepienie.

Jeśli przyszłe matki cierpiały na wirusowe zapalenie wątroby typu B w pierwszym trymestrze ciąży, dziecko nie zachorowało, jednak jeśli infekcja wystąpiła później, ryzyko przeniesienia na przyszłe dziecko znacznie wzrosło.

Dzieci urodzone przez matki, które doznały choroby w czasie ciąży, otrzymują dawkę swoistej immunoglobuliny po urodzeniu przez 12 godzin w jednej nodze, a w drugiej otrzymują drugą dawkę szczepionki. Dalsze szczepienia przeprowadza się zgodnie ze schematem opisanym powyżej.

W przypadku kontaktu ze zdrowymi błonami śluzowymi płynu biologicznego od pacjenta z wirusowym zapaleniem wątroby typu B konieczne jest również podawanie immunoglobuliny immunologicznej i szczepienie zgodnie ze znanym schematem profilaktyki w nagłych wypadkach. Zaleca się również przeprowadzenie diagnostyki laboratoryjnej z określeniem stężenia przeciwciał ochronnych w ciele osoby zdrowej. Jednak wskaźnik ten powinien być badany tylko u osoby, która była wcześniej zaszczepiona. W przypadku wykrycia niskiej zawartości przeciwciał ochronnych zalecane jest ponowne rozpoczęcie ponownego szczepienia.

Wszystkim osobom, które nie należą do grup ryzyka, zaleca się szczepienie w dowolnym momencie. Nigdy nie można się domyślić, gdzie i kiedy może wystąpić zakażenie, ponieważ mechanizmy transmisji są niezwykle rozległe i obejmują wizyty w salonach fryzjerskich, gabinetach manicure, gabinetach zabiegowych w poliklinikach i różnych placówkach medycznych. Ponadto często diagnozuje się proces przewlekłego nosicielstwa wirusa zapalenia wątroby typu B, który nie objawia się w żaden sposób objawowo i pozwala rozprzestrzenianiu się choroby wśród populacji.