Wirusowe zapalenie wątroby typu C i choroba nerek

Objawy

Pozostaw komentarz 1,163

Wirusowe zapalenie wątroby ma bezpośredni wpływ na chorobę nerek - w niektórych przypadkach przyczynia się do ich wystąpienia i pogarsza przebieg. Jednocześnie anomalie tych narządów mogą prowokować przejście zapalenia wątroby do fazy przewlekłej. W leczeniu wirusów zapalenia wątroby u pacjentów z różnymi patologiami w nerkach stosuje się specyficzne leki, które mogą jednocześnie poprawić swoją funkcję i pokonać wirusa.

W jaki sposób choroba nerek wpływa na zapalenie wątroby?

Choroby nerek i zapalenie wątroby często są ze sobą powiązane. Ludzie cierpiący na choroby nerek są dwukrotnie częściej zarażeni różnymi rodzajami tego wirusa - wiąże się to ze zwiększonym ryzykiem zakażenia za pomocą hemodializy, dializy otrzewnowej, transplantacji itp. U pacjentów z niewydolnością nerek (PN) wirus często nabywa postać przewlekłą. Z kolei ma on zły wpływ na czynność nerek, pogarsza przebieg współistniejących chorób zarówno w stanie ostrym, jak i w fazie stałej.

Transplantacja nerki dawcy niesie dodatkowe ryzyko. Po tej procedurze przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby jest aktywowane z powodu stosowania leków immunosupresyjnych (leków hamujących odporność, mających na celu ochronę układu odpornościowego przeszczepionego narządu). Prowadzi to do zmniejszenia odporności organizmu na wirusy, które same w sobie powodują pogorszenie funkcji przeszczepu, a nawet jego odrzucenie.

Funkcje leczenia zapalenia wątroby w przypadku problemów z nerkami

Dzięki terapii przeciwwirusowej, nawet przy ciężkich współistniejących chorobach, możliwe jest spowolnienie lub całkowite zaprzestanie zapalenia wątroby za pomocą nowoczesnych metod leczenia. W obecnej medycynie używa się:

  • preparaty z grupy "Interferon alfa";
  • analogi "nukleozydów".
Działanie leku "Ribavirin" i interferonu ma na celu wzmocnienie odporności i aktywację robotów całego organizmu.

Skuteczność tych leków zwiększa się co roku z powodu badania ich właściwości i połączenia z innymi lekami ("rybawiryna" - jest stosowana w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C). Zostało to potwierdzone podczas badań klinicznych i eksperymentów. Terapię prowadzi się nawet wtedy, gdy wirus jest w fazie aktywnej, z powikłaniami i niekorzystnym rokowaniem wpływu na choroby nerek. Przed zaleceniem leczenia przeciwwirusowego osoby z chorobami nerek zleca się ogólne badanie, które składa się z testów wirusologicznych i biochemicznych, a także biopsji nerek i wątroby. Działanie tych leków ma na celu wzmocnienie odporności i aktywację odpowiedzi antywirusowej samego organizmu. Dlatego też pożądane jest zastosowanie terapii w leczeniu hemodializy i przed przeszczepem.

Leczenie trwa od sześciu miesięcy do roku (w zależności od przebiegu i nasilenia choroby), często ma kilka poważnych skutków ubocznych, jest koniecznie towarzyszyć systematyczna kontrola parametrów laboratoryjnych (w nerkach, jak również) i regularnym nadzorem lekarza prowadzącego. Po zakończeniu leczenia pacjent powinien okresowo kontrolować badania krwi i wykonywać ogólne leczenie zdrowotne, nawet jeśli nie ma wirusa we krwi.

Wpływ leków przeciw zapaleniu wątroby na nerki

Do leczenia zapalenia wątroby należy stosować różne leki, które mają zarówno negatywny, jak i pozytywny wpływ na dolegliwości nerek o różnej etiologii. Inhibitory polimerazy są klasą leków stosowanych w leczeniu antywirusowym. Ich długotrwałe stosowanie prowadzi do zaburzeń czynności nerek. W szczególności, sposób z „interferon alfa” i jego analogi powodować takie problemy: membranoproliferative zapalenie kłębuszków, szybko postępujące Mo, któremu towarzyszy zespół kłębuszków nerkowych (proteinuria, krwiomocz). W tym przypadku lek ten jest anulowany.

Pozytywną dynamikę w leczeniu wirusa, bez znaczącego negatywnego wpływu na funkcjonowanie nerek, wykazuje terapia skojarzona oparta na lekach przeciwwirusowych:

Pozytywne wyniki wskazują na zastosowanie "telbiwudyny" (samej lub w skojarzeniu z terapią immunosupresyjną) w leczeniu osób z zapaleniem nerek. Czasami "Telbiwudynę" łączy się z "Tenofowirem" - fundusze te pozwalają nie tylko walczyć z wirusem, ale także umożliwiają poprawę funkcji nerek. Ponadto zachowują pozytywny efekt nawet przy długotrwałym użytkowaniu.

Nerkowe przejawy zapalenia wątroby

Długie przebywanie wirusa w organizmie człowieka przyczynia się do powstawania takich chorób:

  • kłębuszkowe zapalenie nerek, jako przejaw wirusa lub powikłanie terapii interferonowej;
  • układowe zapalenie naczyń;
  • guzkowe zapalenie wielotętnicze (kategoria ogólnoustrojowego martwiczego zapalenia naczyń);
  • nefropatia błoniasta;
  • zapalenie nerek.

Na tle postępującego zapalenia wątroby może wystąpić marskość - jedna z głównych przyczyn niebezpiecznych chorób nerek - zespół wątroby i ostra martwica kanalików. Choroby nerek połączone z wirusem, jeśli przedwczesne lub nieodpowiednie leczenie może prowadzić do ostrych lub przewlekłych PN.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C: objawy pozaustrojowe

Wirus zapalenia wątroby typu C atakuje głównie wątrobę. Istnieje jednak wiele innych chorób związanych z wirusowym zapaleniem wątroby typu C.

Pozawątrobowymi objawami zapalenia wątroby typu C są choroby lub zaburzenia w innych narządach towarzyszące wirusowemu zapaleniu wątroby typu C. Objawy te można zaobserwować na skórze, oczach, stawach; wpływają na układ odpornościowy i nerwowy, a także na nerki. Niektóre z tych objawów, takie jak krioglobulinemia, są dość powszechne i dobrze udokumentowane, podczas gdy inne są rzadkie lub ich związek z wirusowym zapaleniem wątroby typu C nie został jeszcze udowodniony.

Wyniki przeprowadzonego na dużą skalę badania z udziałem pracowników służby zdrowia z wirusowym zapaleniem wątroby typu C wykazały, że 74% pacjentów doznało jakiejś formy objawów pozawątrobowych. Najczęściej występowały bóle stawów (bóle stawów) -74%; parestezje (niewrażliwość lub mrowienie) - 17%; bóle mięśni (ból mięśni) - 15%; świąd (nie do zniesienia świąd) - 15%; Zespół Sikki (suchość błon śluzowych jamy ustnej i oczu) - 11%.

Nie trzeba szukać objawów wszystkich możliwych pozawątrobowych objawów wirusa zapalenia wątroby typu C. Jednakże, jeśli masz jakiekolwiek podejrzenia, przedyskutuj swoje objawy z lekarzem, aby uzyskać więcej informacji na temat choroby. Konieczne może być przeprowadzenie dodatkowych badań w celu dokładniejszej diagnozy.

W przewlekłym wirusowym zapaleniu wątroby specyficzne objawy nie występują w 71% przypadków. Główne możliwe objawy to

  • słabość zmotywowana,
  • zmniejszenie zdolności do pracy,
  • zaburzenia snu,
  • chwiejność emocjonalna,
  • naruszenie apetytu,
  • utrata wagi,
  • uczucie goryczy w ustach,
  • ciężar w prawym podżebrzu,
  • gorączka niejasnej etiologii,
  • przerywana żółtaczka,
  • hepatosplenomegalia.

Jednak wirusowe zapalenie wątroby nie ogranicza się do uszkodzenia wątroby, ale jest choroba ogólnoustrojowa, płynie wraz z rozwojem różnych objawów pozawątrobowych, które często wysuwają się na pierwszy plan w klinicznym obrazie choroby.

Patogeneza pozawątrobowych objawów i powikłań układowych na wirusowe zapalenie wątroby związane z replikacją wirusa jest hepatocytów, na przykład, nerki, trzustki, gruczołów ślinowych i tworzenie się kompleksów immunologicznych, aktywację substancji biologicznych (cytokiny, itd.), Z kolejnych efektów szkodliwych.

Jeśli przewlekłe zapalenie wątroby debiutuje z powodu objawów pozawątrobowych, zwłaszcza po żółtaczce i subklinicznych postaciach ostrej infekcji, prawidłowe i szybkie rozpoznanie przyczyny objawów pozawątrobowych jest trudne.

Dlatego pacjenci z niewyjaśnione reumatycznych objawy patologii stawów, nerek, cytopenii i inne niezbędne zalecane przesiewowych markerów w surowicy i poziomy HCV, HBV i transaminaz.

Lista możliwych pozawątrobowych objawów przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby

Choroba Behceta jest wrzodziejącym uszkodzeniem oczu, ust, narządów płciowych, ale może wpływać na każdy narząd. Choroba polega na koagulacji i zniszczeniu tętnic i żył.

Przedwczesne siwienie może być związane z HCV, ale nie jest uważane za powszechne wśród pacjentów z WZW typu C.

Mózgowe zapalenie naczyń zaburzenie to charakteryzuje się stanem zapalnym i śmiercią komórek tętniczych mózgu. Przyczyna tego zaburzenia jest nieznana, ale uważa się, że jest to wynikiem dysfunkcji układu odpornościowego.

Krioglobulinemia jest jednym z najczęstszych zaburzeń związanych z wirusowym zapaleniem wątroby typu C. Wyraża się on w akumulacji we krwi określonych białek zwanych krioglobulinami. Krioglobuliny wytrącają się wraz ze spadkiem temperatury i rozpuszczają się wraz ze wzrostem temperatury. Mogą gromadzić się w małych i średnich naczyniach krwionośnych, powodując trudności w przepływie krwi w nich. To z kolei prowadzi do wielu problemów.

Istnieje badanie krwi, które może wykryć krioglobulinemię. Przeprowadzając tę ​​analizę, bardzo ważne jest ścisłe utrzymywanie temperatury pobranej próbki krwi. Chociaż markery krioglobulinemii często znajdują się we krwi pacjentów zakażonych wirusem zapalenia wątroby typu C, to zaburzenie to jest bezobjawowe u większości pacjentów.

Objawy, jeśli w ogóle, mogą być od łagodnego do bardzo ciężkiego. Krioglobulinemia może objawiać się czerwonymi lub szkarłatnymi plamami na skórze, bólami stawów i ogólnym złym samopoczuciem. Choroba atakuje skórę, nerki, nerwy i stawy. Choroby, które są często związane z krioglobulinemii obejmują zapalenie naczyń (zapalenie naczyń krwionośnych), neuropatię obwodową, chorobę Raynauda (ręce są bardzo wrażliwe na spadek temperatury i stają się białe, czerwone i niebieskie), chłoniaki nieziarnicze (kompleks chorób).

Leczenie krioglobulinemia jest do leczenia choroby podstawowej (zapalenie wątroby typu C), przypisując specjalne leki hamujące system immunologiczny, a przeprowadzenie plazmaferezy (filtrowane krwi pozaustrojowo i zwrócone do ciała).

Cukrzyca to niezdolność organizmu do wchłaniania cukru. U pacjentów z WZW typu C rozwija się cukrzyca typu 2. Jest to powoli rozwijająca się choroba. Nie udowodniono bezpośredniej komunikacji między WZW typu C a cukrzycą typu 2, jednak ten typ cukrzycy występuje częściej u pacjentów z zapaleniem wątroby niż w populacji ogólnej.

Fibromialgia choroba charakteryzująca się różnymi bólami, sztywnością, wrażliwością na tkankę miękką, ogólnym zmęczeniem i zaburzeniami snu. Ból mięśni i więzadeł jest najczęstszym objawem fibromialgii. Nie ma bezpośredniej korelacji między fibromialgią a zapaleniem wątroby typu C, jednak częściej występuje u osób zakażonych niż w populacji ogólnej.

Przerostowa kardiomiopatia (HCM) jest to choroba, w której występuje powiększanie i zagęszczanie części serca. W przypadku wirusowego zapalenia wątroby typu C zaburzenie to było rzadko kojarzone.

Płaskie porosty jest chorobą skóry objawiającą się w małych podniesionych guzach, zwykle pojawiających się na powierzchni zginaczy (mięśnie łączące dwie kości, pozwalające zgiąć staw), a także na dłoniach, tułowiu, genitaliach, paznokciach i skórze głowy.

Objawy obejmują: złuszczanie, swędzenie, utratę włosów, uszkodzenie skóry, wysypkę i ból. Płaskie porosty, wywołane przez wirusowe zapalenie wątroby typu C, są spowodowane przez namnażanie wirusa w tkankach nabłonka (skóry). Leczenie polega na leczeniu choroby podstawowej (HCV), jednak stosowanie wyłącznie leków przeciwwirusowych w leczeniu płaskich porostów nie zawsze jest skuteczne. Aby zmniejszyć objawy, należy stosować kremy i maści kortyzonowe oraz zastrzyki z kortyzonu.

Membranoproliferacyjne zapalenie kłębuszków nerkowych (MG) jest chorobą atakującą nerki. Często (nie zawsze) jest związany z krioglobulinemią. Objawy obejmują osłabienie, obrzęk nóg i wysokie ciśnienie krwi. Leczenie polega na leczeniu choroby podstawowej (HCV). Jednak w przypadku ciężkiego uszkodzenia nerek należy przerwać leczenie rybawiryną.

Nefropatia błoniasta Jest chorobą nerek związaną z wirusowym zapaleniem wątroby typu C, ale niezwiązaną z krioglobulinemią. Uważa się, że krążące we krwi przeciwciała i cząsteczki wirusa zapalenia wątroby typu C odkładają się w nerkach, powodując ich uszkodzenie. Jest leczony interferonem z rybawiryną. W przypadku ciężkiego uszkodzenia nerek należy przerwać podawanie rybawiryny.

Owrzodzenie rogówki Murena jest związana z wirusowym zapaleniem wątroby typu C, powodującym ból, stan zapalny, łzawienie i utratę wzroku.

Szpiczak mnogi Jest formą raka komórek plazmatycznych w szpiku kostnym, objawiającą się nadmiernym wzrostem komórek plazmatycznych, co zaburza wytwarzanie czerwonych i białych krwinek i płytek krwi. Ten stan prowadzi do niedokrwistości, infekcji i krwawienia.

Chłoniak nieziarniczy (NHL) - jest postacią raka, która atakuje tkanki limfatyczne. NHL może być powolny (niski) i szybko postępujący (wysoki stopień). NHL na ogół występuje rzadko, ale częściej u osób zakażonych wirusem zapalenia wątroby typu C niż w populacji ogólnej.

Neuropatia obwodowa (PN)charakteryzuje się drętwieniem, pieczeniem, kłuciem, świądem, które zwykle dotyka rąk i stóp, ale może być odczuwane również w innych częściach ciała. Pacjenci z PN wywołanym wirusem zapalenia wątroby typu C powinni przejść test krioglobulinemii. Leczenie polega na leczeniu podstawowej choroby. Ponadto należy unikać leków, które nasilają objawy neuropatii. Pacjenci powinni zaprzestać używania alkoholu lub znacznie zmniejszyć ich spożycie.

Porfiria wątrobowa (porfiria kutanea tarda) (PKT) - uszkodzenie skóry spowodowane zmniejszoną aktywnością niektórych enzymów, co prowadzi do nadmiernej produkcji i gromadzenia uroporfirynogenu we krwi i moczu pacjentów. Uważa się, że przyczyną tego zaburzenia jest zapalenie wątroby typu C. Wśród innych przyczyn, które powodują tę chorobę, możemy zauważyć dziedziczną hemochromatozę (gromadzenie żelaza w wątrobie), nadużywanie alkoholu i estrogen.

Porfiria objawia się w postaci pęcherzy w miejscach narażonych na światło słoneczne: na dłoniach, przedramionach, na szyi i twarzy. PCT może powodować odbarwienie skóry i utratę włosów (łysienie). Leczenie może obejmować krwawienie, dietę niską w żelazie; zaleca zmniejszenie spożycia alkoholu, stosowanie filtrów przeciwsłonecznych i zmniejszenie lub wyeliminowanie skutków estrogenów.

Prurit Jest jednym z najczęstszych objawów u pacjentów z WZW typu C (15%). Z reguły występuje u pacjentów w ostatnim stadium choroby wątroby. Prurite to niedopuszczalne swędzenie, umiejscowione w jakiejś części ciała, na przykład na dłoniach lub stopach, jednak może również uchwycić całe ciało. Świąd może być związany z wysokim stężeniem bilirubiny, zaburzeniami autoimmunologicznymi lub suchą skórą; Ponadto, prurite może być efektem ubocznym przy stosowaniu pewnych leków. Do leczenia zaleca się stosowanie balsamów nawilżających, kąpieli owsianych lub płynów na bazie wyciągów z owsa, leków przeciwhistaminowych, kremów i płynów z kortyzonem, a także preparatów zawierających opiaty.

Zespół Raynauda Jest zaburzeniem, które powoduje skurcze naczyń krwionośnych w uszach, nosie, palcach i palcach u nóg.

Choroby pseudo-reumatyczne, takie jak na przykład HCV - zapalenie stawów, to procesy zapalne obejmujące stawy. To zapalenie stawów różni się od reumatoidalnego zapalenia stawów (RA) tym, że z reguły nie powoduje on deformacji stawów charakterystycznych dla pacjentów z RZS. HCV - zapalenie stawów nie jest leczone lekami przeciwzapalnymi. Leczenie polega na leczeniu choroby podstawowej (HCV) interferonem i rybawiryną.

Sialadenitis - choroba zapalna charakteryzująca się suchością w jamie ustnej i oczach spowodowaną zakażeniem zapaleniem wątroby. Sialadenit niszczy gruczoły ślinowe.

Syndrom Shengren (lub Sjögren) (SS) Jest chorobą autoimmunologiczną, która atakuje oczy i usta. Chociaż SS nie jest bezpośrednio związane z wirusowym zapaleniem wątroby typu C, jest bardziej powszechne u osób z zapaleniem wątroby niż w populacji ogólnej.

Spider Nevi - charakteryzuje się pojawieniem się na skórze małych czerwonych kropek z promieniowo rozbieżnymi liniami przypominającymi pajęczyny. Pająk Nevi może pojawić się na wszystkich częściach ciała, ale najczęściej dotyka twarzy i torsu.

Toczeń rumieniowaty układowy (SLE) - jest chorobą autoimmunologiczną. Dokładna przyczyna SLE nie jest znana, ale uważa się, że układ odpornościowy błędnie bierze własne białka krwi dla obcych i niszczy je. Objawy różnią się w zależności od pacjenta i mogą pojawiać się epizodycznie w wyniku ataków lub flar. Choroba zazwyczaj atakuje jeden narząd, ale z czasem może przechwytywać inne. SLE jest niezwykle niebezpieczny i może prowadzić do śmierci.

Choroby tarczycy może być spowodowane przez wiele czynników, w tym nadczynność tarczycy (tarczycy wytwarza zbyt dużo hormonów tarczycy) i niedoczynność tarczycy (zbyt mało hormonów tarczycy). Bezpośrednia komunikacja między wirusowym zapaleniem wątroby typu C a chorobami tarczycy (zwykle niedoczynność tarczycy) nie została ustalona, ​​ale są one częstsze u pacjentów z WZW typu C niż w populacji ogólnej. Leczenie zapalenia wątroby typu C może wywołać chorobę tarczycy, ale funkcja gruczołu tarczycy wraca do normy w 95% przypadków po zakończeniu leczenia.

Zapalenie naczyń - zapalenie naczyń krwionośnych i naczyń limfatycznych wywołane krioglobulinami - antyglobulinami, które po wytrąceniu, strąceniu i rozpuszczeniu rozpuszczają się. Zapalenie naczyń wiąże się z krioglobulinemią wywołaną przez wirusowe zapalenie wątroby typu C (patrz punkt "Krioglobulinemia" na początku artykułu). Objawy obejmują różową wysypkę (przebarwienie skóry spowodowane krwawieniem naczyniowym), małą czerwoną wysypkę spowodowaną niewielkim krwawieniem. Zwykle objawy te objawiają się w kończynach dolnych. Inne objawy obejmują gorączkę, swędzenie blizn, ból mięśni, powiększone węzły chłonne i obwodową neuropatię. Leczenie polega na leczeniu choroby podstawowej (HCV) interferonem i rybawiryną. Czasami zapalenie naczyń może wpływać na inne narządy: nerki, wątrobę, serce, centralny układ nerwowy, ale jest to rzadkie. Biopsja skóry pokazuje zapalenie małych naczyń krwionośnych.

Bielactwo - stan, w którym utrata pigmentacji zwykle rozwija się wokół ust, oczu, nosa, łokci, kolan i nadgarstków.

Oprócz tych chorób naukowcy badają inne choroby, w przypadku których podejrzewa się wirus zapalenia wątroby typu C.

Choroba nerek i zapalenie wątroby

Przewlekła niewydolność nerek jest szczególnie trudna do zniesienia w przypadku wirusowego zapalenia wątroby. Z reguły pacjenci zakażeni wirusem zapalenia wątroby są narażeni na leczenie hemodializami. Połączenie tych dwóch poważnych chorób: porażki nerek i wątroby, często godne ubolewania w ogólnym stanie pacjenta.

Fakt, że wirus zapalenia wątroby typu B i c powoduje chorobę nerek u pacjenta z zapaleniem wątroby nie jest wyjątkiem. Wirusowe zapalenie wątroby negatywnie wpływa na funkcjonowanie nerek i wywołuje zmiany zapalne w naczyniach (wokalizacje systemowe).

Wysoce nie zaleca się przeszczepienia nerki pacjentowi z powodu zapalenia wątroby typu B i C. Taka operacja może niekorzystnie wpłynąć na funkcjonowanie przeszczepionej nerki, a ponadto uszkodzić ją i niekorzystnie wpłynąć na inne narządy. Niebezpieczne jest również to, że po przeszczepie nerki dawcy pacjent z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu B i C zwiększa ryzyko odrzucenia przeszczepu.

Oczywiście, medycyna nie stoi w miejscu i dzisiaj diagnoza przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B i C nie jest jeszcze wyrokiem dla pacjentów cierpiących na chorobę nerek. Możliwe jest leczenie wirusowego zapalenia wątroby typu B i C u pacjentów z chorobą nerek! Innowacyjna terapia przeciwwirusowa, oparta na takich lekach, jak interferon alfa i / lub analogi nukleozydów, może nie tylko opóźnić postęp choroby, ale nawet ją całkowicie zatrzymać.

Ale nie oczekuj natychmiastowego powrotu do zdrowia, terapia przeciwwirusowa trwa dość długo i może trwać dłużej niż sześć miesięcy, a może nawet więcej, w zależności od stadium zaawansowania wirusowego zapalenia wątroby. Ponadto leczenie nie wyklucza skutków ubocznych, dlatego pacjent musi stale znajdować się pod nadzorem lekarza. W każdym razie leczenie zapalenia wątroby jest konieczne we wszystkich okolicznościach, nawet przy ostrym rozwoju powikłań wątroby.

Przed rozpoczęciem leczenia przeciwwirusowego pacjent musi poddać się kompleksowemu badaniu, którego obowiązkowymi komponentami powinny być takie testy, jak biopsja wątroby i biochemia oraz testy wirusologiczne.

Po wykryciu wirusa zapalenia wątroby w ciele i zakończeniu leczenia podstawowego nie należy lekceważyć przebiegu leczenia. Ponadto przez pewien czas będziesz musiał monitorować badanie krwi.

Ból w projekcji wątroby z WZW typu C

Wątroba jest wielofunkcyjnym organem, który podejmuje podstawową pracę z neutralizowaniem i eliminowaniem toksyn. W wyniku jego wirusowej porażki hepatocyty (jego komórki) powoli umierają i zostają zastąpione przez tkankę łączną. HCV ma bezpośredni wpływ cytotoksyczny, powodując stopniowo wzrastający obszar niefunkcjonujący, a działanie wątroby pogarsza się.

Do tej pory około 150 milionów ludzi jest nosicielami wirusów. Liczba ta nie obejmuje niezarejestrowanych przypadków choroby, gdy dana osoba nie jest zaniepokojona objawami klinicznymi, a ryzyko zanieczyszczenia innych osób jest obecne.

Na tle wirusowego uszkodzenia wątroby cierpią następujące funkcje:

  • odkładanie krwi, dlatego gdy narząd jest ranny, rozwija się masywne krwawienie;
  • synteza witamin;
  • udział w trawieniu;
  • Produkcja białka, w tym czynniki krzepnięcia;
  • udział w metabolizmie lipidów;
  • neutralizacja i eliminacja toksyn z organizmu;
  • synteza żółci.

To nie jest cała lista funkcji wątroby, więc nawet niewielkie uszkodzenie jej tkanki może stać się ogromnym stresem dla całego organizmu.

Czy wątroba cierpi na zapalenie wątroby typu C?

Zauważ, że sama tkanka wątroby nie może się rozchorować z powodu braku zakończeń nerwowych.

Skargi na bolesność w tym obszarze wynikają z ekspansji jej włóknistej kapsułki, która drażni receptory i wywołuje typowe objawy. Można to zaobserwować z powodu obrzęku miąższu na tle wyraźnego zapalenia, które rozwija się wraz ze szkodliwym działaniem wirusa na komórki.

Często ból wątroby z zapaleniem wątroby typu C może być następstwem zapalenia dróg żółciowych lub pęcherza moczowego. Przyczyny tego obejmują dyskinezy przewodów lub kamicy żółciowej. Ponadto, napromienianie jest możliwe, ból międzyżebrowe nerwobóle, choroby nerek, jelit, osteochondroza strefy kręgosłupa lędźwiowego.

W jaki sposób wątroba jest bolesna przy wirusowym zapaleniu wątroby typu C?

Kiedy wątroba jest uszkodzona i obrzęk jej tkanek, odczucia bólu są zlokalizowane w strefie prawego podżebrza, gdzie znajduje się narząd. Na początku choroby, gdy zapalenie jest wyrażane w niewielkim stopniu, a aktywność wirusa nie jest tak duża, dana osoba może odczuwać lekki dyskomfort lub nie zauważać go wcale.

W miarę postępu zapalenia wątroby i wzrostu uszkodzenia wątroby u pacjenta pojawia się ciężkość, a następnie ból w tym obszarze. Przybiera nudną, bolesną postać. Czasami pacjent skarży się na uczucie pęknięcia.

Ból może rozciągać się do okolicy nadbrzusza (okolicy żołądka) lub okolicy lędźwiowej. Zwiększona symptomatologia jest obserwowana na tle nadużywania alkoholu. Nawet niewielka ilość spożytego alkoholu powoduje pogorszenie. Ostry ból w postaci kolki wątrobowej zaczyna przeszkadzać osobie.

Ponadto przyczyną zwiększonego nasilenia zespołu bólowego są błędy w diecie. Jeśli dana osoba preferuje tłuste, pieprzone lub smażone potrawy, powinien spodziewać się pojawienia się bólu w wątrobie.

Nasilenie objawu zależy również od stadium choroby. Tak więc, z przewlekłą infekcją procesu zapalnego, osoba może czasami odczuwać niewielki dyskomfort w prawym podżebrzuszu (pod warunkiem przestrzegania zaleceń lekarskich dotyczących odżywiania).

W przypadku zaostrzenia zapalenia wątroby nasilenie zespołu bólowego gwałtownie wzrasta, co jest związane z aktywacją wirusa i jego szybką reprodukcją. Na tym tle następuje przyspieszona śmierć hepatocytów i wzrost obrzęku tkanki wątrobowej.

Objawy i powikłania

Ból nie jest jedynym objawem zapalenia wątroby. Poza nią ta osoba martwi się:

  1. hipertermia. Zwykle temperatura wzrasta nie więcej niż o 38 stopni. Osoba jest zaniepokojona tak zwanym stanem podgorączkowym;
  2. ociężałość w nadbrzuszu;
  3. objawy dyspeptyczne, takie jak gorycz w jamie ustnej, nudności i zaburzenia czynności jelit spowodowane zaburzeniami trawienia pokarmu;
  4. żółtaczka skóry i błon śluzowych, a także zmiana koloru plam (w ostrym stadium);
  5. znaczna słabość (zarówno fizyczna, jak i psychiczna);
  6. zmiana stanu psychoemocjonalnego (drażliwość, agresywność);
  7. zaburzenia snu;
  8. bóle w ciele, nasilające się z zaostrzeniem zapalenia wątroby;
  9. naczyniowe gwiazdki, które wskazują na zwiększone krwawienie na tle niedoboru czynników krzepnięcia;
  10. powiększenie wątroby i śledziony;
  11. zmniejszony apetyt;
  12. zwiększone krwawienie dziąseł, przedłużona miesiączka.

Wraz z rozwojem marskości ból może stać się stałym towarzyszem pacjenta. Zauważ, że z biegiem czasu, gdy tkanka łączna zastępuje większość wątroby, wielkość narządu stopniowo maleje. W rezultacie bolesność nieco ustępuje.

Jeden marskość - Portal nadciśnienie, przejawia obrzęk tkanek i gromadzenia cieczy w zagłębieniach (otrzewnej, wysięk). W rezultacie ból może wystąpić w jamie brzusznej i klatce piersiowej. Ponadto pogarsza się obrzęk krwawienia (zwiększone krwawienie), któremu towarzyszy pojawienie się siniaków na ciele po najmniejszym uderzeniu.

Zmiany dotyczą również przełyku. Rozszerzają się, stają się kręte, ich ściany stają się cieńsze, co predysponuje do pojawienia się masywnego krwawienia. Na brzuchu możesz zwizualizować zmienione żyły.

Innym poważnym powikłaniem jest rak wątrobowokomórkowy. Rozwija się na tle marskości. Sercem jego rozwoju jest złośliwa degeneracja tkanek. Wraz ze wzrostem powstawania guza zwiększa się intensywność zespołu bólowego z powodu nacisku na kapsułkę wątrobową.

Możliwe jest również rozwinięcie zapalenia stawów, kłębuszkowego zapalenia nerek, uszkodzenia układu sercowego i nerwowego.

Zmniejszenie zespołu bólowego

W tym celu zaleca się zrezygnować rodzajów tłuszczowych mięsa i ryb, na ile to możliwe, aby zmniejszyć zużycie słony, półproduktów, bogate bulionu, grzyby, świeże babeczki, cukierki, soda, ostrych przypraw, cebuli, czosnku i podrobów.

Dieta powinna zawierać owsiankę (kasza gryczana, płatki owsiane, ryż), zupy, warzywa i owoce. Naczynia powinny być podawane w ciepłej, podobnej do puree konsystencji. Dzienna wartość opałowa nie powinna przekraczać 2700 kcal.

Pacjent jest całkowicie pozbawiony alkoholu i leków hepatotoksycznych.

Tylko dzięki kompleksowemu podejściu do leczenia możliwa jest stabilizacja stanu pacjenta i poprawa funkcjonalności wątroby. Nie zapominaj o regularnej ankiecie, która pozwala monitorować dynamikę zmian i oceniać aktywność procesu zakaźnego.

Pozawątrobowe objawy przewlekłego zapalenia wątroby typu C

Pozawątrobowe manifestacje zapalenia wątroby typu C są dość zróżnicowane, ale połączenia większości z nich nie można było udowodnić. Przeprowadzone badania wykazały, że wirus jest w stanie przeniknąć do komórek innych narządów, na przykład trzustki, mózgu, nerek i innych. Choroba nie jest na darmo zwana "łagodnym zabójcą". Na pierwszych etapach skargi praktycznie nie ma skarg, a nikt nie traktuje poważnie pogorszenia samopoczucia.

Dlaczego występują objawy pozawątrobowe

Przypuszczalne objawy przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C są bardzo wysokie.

Najczęściej pojawiają się:

  • ból stawów i mięśni;
  • zaczerwienienie spojówek oczu;
  • mrowienie w częściach ciała, utrata czucia;
  • swędzenie skóry;
  • pojawienie się wysypki;
  • suchość w ustach, pochwa, błonę śluzową oczu;
  • pogorszenie ogólnego samopoczucia.

Niektórzy nadal ignorują znaki, inni rozumieją, że coś poszło nie tak w ciele. Liczne wizyty u lekarzy często nie pozwalają ustalić przyczyny. Pacjenci są przepisywani na leki w celu normalizacji stanu i wysłani do domu.

Aby podejrzewać, że dolegliwość jest obecna przy objawach, nie mogą nawet doświadczeni specjaliści, więc zrobienie tego samemu nie ma sensu.

Główną trudność diagnozy stanowi zmienność wirusa. Wchodząc do ciała, tworzy różne struktury antygenowe, które doskonale adaptują się i łatwo ominą system ochronny.

Często dolegliwości są wykrywane przez przypadek, podczas przeprowadzania rutynowego badania.

Uwolniona forma stopniowo infekuje komórki wątroby, prowadząc do marskości lub raka.

Wirus jest przebiegły, więc pojawiają się dolegliwości zależne od tego, które narządy są dotknięte wirusowym zapaleniem wątroby typu C.

Znaki nerek

Obserwacje lekarzy wykazały, że układ moczowy i wirus są blisko spokrewnione:

  1. Osoby z ciężkimi chorobami nerek wymagają regularnej hemodializy i innych zabiegów. Zaniedbanie personelu medycznego prowadzi do częstych infekcji.
  2. U osoby, która przeszła przeszczep nerki, wirus jest aktywowany, ponieważ jego układ odpornościowy jest hamowany, aby zapobiec odrzuceniu implantu.
  3. Przenikanie do organizmu HCV wywołuje pogorszenie istniejących problemów z nerkami.
  4. Choroby nerek utrudniają leczenie infekcji. Najpopularniejszą substancją zwalczającą tę chorobę jest rybawiryna, która jest ostrożnie przepisywana pacjentom z zaburzeniami czynności układu moczowego.
  • obrzęk;
  • cienie pod oczami;
  • naruszenie wypływu moczu;
  • podwyższona temperatura ciała;
  • ból i ból podczas oddawania moczu;
  • ból w dolnej części pleców.

Kwestia leczenia jest rozwiązywana indywidualnie.

Pacjenci z HCV są związani z następującymi chorobami:

  • niewydolność nerek;
  • odmiedniczkowe zapalenie nerek;
  • nerczyca;
  • powstawanie cyst;
  • nefropatia błoniasta;
  • membranoproliferacyjne zapalenie kłębuszków nerkowych.

Zaburzenia endokrynologiczne

Zmiana tła hormonalnego bez przyczyny jest poważnym powodem do badania.

Takim problemom mogą towarzyszyć następujące objawy pozawątrobowe:

  • zawroty głowy;
  • ból głowy;
  • migrena;
  • problemy z koordynacją;
  • słabość, letarg;
  • apatia, depresja;
  • agresja, nerwica;
  • bezsenność;
  • tachykardia;
  • zmiany w elektrokardiogramie;
  • problemy skórne;
  • pojawienie się trądziku;
  • wzrost lub spadek pożądania seksualnego;
  • łysienie, nadmierny wzrost włosów;
  • niestabilna waga.

U mężczyzn typowe skargi to:

  1. Problemy z siłą, aż do całkowitej dysfunkcji narządu.
  2. Niepłodność.
  3. Ginekomastia.
  4. Otyłość według rodzaju kobiety.

Słabsza płeć powoduje przerwanie cyklu miesiączkowego, a na twarzy pojawiają się naczyniowe kiełki (couperose).

Częstymi satelitami zapalenia wątroby typu C są:

  1. Diabetes mellitus type 2. Choroba ta charakteryzuje się podwyższonym poziomem cukru we krwi z powodu braku zdolności do jej wchłaniania. Nie wymaga terapii zastępczej insuliną.
  2. Niedoczynność tarczycy. Zmniejszenie tarczycy, pogorszenie pracy, zmniejszenie funkcji. Leczenie polega na przyjmowaniu preparatów hormonalnych na całe życie.
  3. Nadczynność tarczycy. Zwiększenie liczby hormonów tarczycy, które prowadzą do zatrucia. Ma przewlekły przebieg, prowokuje wzrost wola. Potrzebuje leków, które hamują aktywność sekrecyjną organizmu.

Patologia oka

Dolegliwość może objawiać się upośledzeniem wzroku.

Należą do nich syndromy:

  1. Sikka. Obserwowany przy HCV w fazie pierwotnej marskości. Przejawia się w suchych oczach, ustach i rzadko innych błonach śluzowych. Sercem patologii jest autoimmunologiczne zapalenie przewodów, przez które przechodzi ślina i łzy. Czasami proces patologiczny obejmuje pochwę, która objawia się swędzeniem i innymi intymnymi problemami. Kiedy tkanka trzustkowa cierpi, jej funkcja ulega pogorszeniu, a wchłanianie tłuszczów i rozpuszczalnych w tłuszczach witamin jest upośledzone. Prowadzi to do wysuszenia skóry, biegunki i innych dolegliwości.
  2. Behcet. Co wywołuje chorobę nie jest znane. Lekarze doszli do wniosku, że czynnik zakaźny może powodować zespół zaburzeń. Penetracja antygenu odzwierciedla stan układu odpornościowego, co prowadzi do rozwoju procesów autoimmunologicznych. Choroba ma przewlekły przebieg z wieloma nawrotami. Najpierw w jamie ustnej pojawiają się afty, które są małymi bolesnymi owrzodzeniami. Leczy takie wady przez około 30 dni, po czym pojawiają się na innych powierzchniach. Choroba wywołuje stan zapalny ciałka rzęskowego i tęczówki oka, błony śluzowej lub naczyń krwionośnych.

U pacjentów z zapaleniem wątroby z zespołem Behceta istnieje wysokie ryzyko wystąpienia jaskry i całkowitej utraty wzroku.

Neurologiczne, mięśniowe patologie

Przygnębiając układ odpornościowy, antygen dostaje zdolność przenikania przez barierę krew-mózg, wywierając niszczący wpływ na mózg, włókna nerwowe.

Prowadzi to do rozwoju:

  • parestezje i hipoestezja (nadwrażliwość, mrowienie) kończyn dolnych;
  • paraliż dolnej części ciała;
  • encefalopatia wątrobowa (w obecności marskości).

HCV wywołuje następujące typy polineuropatii:

  1. Sensory.
  2. Wegetatywny.
  3. Demyelinating.
  4. Wizualnie.

Podczas diagnostyki metodą rezonansu magnetycznego (MRI) stwierdza się zmiany w głębokich warstwach istoty białej.

Może to objawiać się następującymi objawami:

  • upośledzenie pamięci;
  • niezdolność do zaangażowania się w pracę umysłową;
  • trudności z koncentracją;
  • depresja;
  • spowolnienie myślenia;
  • rozwój manii, fobii;
  • problemy z połknięciem żywności;
  • zaburzenia mowy z powodu zaburzeń ruchomości warg, języka i miękkiego podniebienia.

Pacjenci cierpiący na antygen HCV są narażeni na występowanie zaburzeń krążenia mózgowego lub udarów niezwiązanych z podwyższonym ciśnieniem krwi.

Objawy dermatologiczne

Na skórze występują pozawątrobowe oznaki przewlekłego zapalenia wątroby:

  1. Kiedy zaczyna się patologia, kiedy część wątroby ulega uszkodzeniu.
  2. Na wczesnym etapie.

W pierwszym przypadku przyczyną jest wzrost poziomu bilirubiny, która zatruwa całe ciało.

Pacjent zaznacza wygląd:

  • silne swędzenie;
  • żółtaczka skóry;
  • wysypki w wybranych obszarach;
  • trądzik;
  • oleisty połysk;
  • płatkowanie płytek;
  • egzema, kerat, przebarwienia;
  • zmarszczki na twarzy.

Wraz ze wzrostem skóry skóra pacjenta staje się ziemista. Może być tłuste lub złożone. Takie objawy w połączeniu z szybką utratą włosów mogą wskazywać na problemy z wątrobą.

Przenikanie antygenu zaburza układ odpornościowy, co prowadzi do nieprawidłowego działania. Rozwijaj patologie autoimmunologiczne, które postrzegają komórki własnego organizmu jako obce.

Prowadzi to do takich chorób:

  1. Bielactwo (białe plamy na skórze).
  2. Zespół Raynauda (wybielanie palców).
  3. Płaskie, różowe, czerwone porosty (wygląd płytek o różnych kształtach, rozmiarze, kolorze).

Często pacjenci cierpiący na 10-20 lat z powodu zmian skórnych dowiadują się, że przyczyną była przewlekła infekcja. Po wyeliminowaniu wirusa i przywróceniu czynności wątroby, defekty ustają same lub wymagają leczenia.

Wpływ na odporność

Wprowadzenie antygenu szkodzi układowi immunologicznemu i prowokuje rozwój poważnych ogólnoustrojowych patologii.

Dokładna komunikacja z HCV nie została ustalona, ​​ale u wielu pacjentów równolegle stwierdzono jeden lub więcej procesów autoimmunologicznych.

  1. Zapalenie naczyń. Jest to zapalenie naczyń. Choroba ma różne formy, od których zależą objawy. Osoba z chorobą naczyniową cierpi na: ból w różnych częściach ciała, osłabienie, utratę sprawności, ból głowy. Na skórze mogą pojawić się guzki, elementy wysiękowe. Pierwotna forma rozwija się w wyniku klęski pobliskiego organu, który jest zasilany krwią z naczyń. Wtórne to symptom.
  2. Krioglobulinemia. Proces patologiczny, w którym we krwi pojawiają się specjalne białka - krioglobuliny. Choroba przebiega z wieloma objawami, więc niemożliwe jest prawidłowe zdiagnozowanie bez analizy. Wysokie wartości białek ujawniają ponad połowę pacjentów z wirusową chorobą wątroby. Choroba jest bardzo niebezpieczna i powoduje wiele innych procesów autoimmunologicznych. Skargi są polimorficzne. W klasycznej manifestacji pojawienie się wysypki typu krwotocznego, polineuropatia, bóle stawów, kłębuszkowe zapalenie nerek, zespół Reynauda.
  3. Toczeń rumieniowaty. Rozproszona porażka tkanki łącznej wraz ze zbiornikami. Charakterystyczną cechą jest pojawienie się "motyla" w obszarze nosa. Edukacja ma różnobarwne i jaskrawe kolory. Inne dolegliwości to: bezprzyczynowa gorączka, utrata masy włosów, obrzęki, ból w klatce piersiowej z głębokim natchnieniem i inne. Przyczyna pojawienia się tocznia jest nadal nieznana, ale u niektórych pacjentów HCV wykryto go w różnych postaciach (rozproszonej, ogniskowej, układowej i innej).

Infekcja charakteryzuje się długim bezobjawowym przebiegiem. Często skargi pojawiają się na etapie uszkodzenia wątroby (z marskością, rakiem). Mniej powszechne są pozawątrobowe objawy przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C. Nie można ich podejrzewać o wirus, ale doświadczony lekarz przepisze ankietę i znajdzie przyczynę dolegliwości.

W jakich przypadkach zapalenie wątroby typu C ma ból wątroby?

Ludzka wątroba jest niczym więcej, jak masywnym filtrem dla całego ciała. Jego główną funkcją jest neutralizowanie i usuwanie z organizmu toksycznych i szkodliwych składników. Na tle wirusowego, toksycznego lub alkoholowego uszkodzenia tkanki wątrobowej rozwija się tak ciężki stan jak zapalenie wątroby. Ostra lub przewlekła postać choroby charakteryzuje się pojawieniem się objawów klinicznych, których głównym punktem jest zespół bólowy.

W przypadku uszkodzenia tkanki wątroby z zapaleniem wątroby, lokalizacja zespołu bólowego jest prawidłowym regionem hipochondrium. W niektórych przypadkach ból promieniuje w okolicy nadbrzusza lub w dolnej części pleców.

Ze względu na lokalizację i charakter zespołu bólowego można założyć rozwój patologii układu wątrobowo-żółciowego.

Cechy zespołu bólowego

Pojawienie się bólu w zapaleniu wątroby wynika z faktu, że tak ważny organ, jak wątroba, zaczyna stopniowo tracić swoje liczne funkcje. Proces ten pociąga za sobą nie tylko ból, ale także pogorszenie ogólnego stanu. Znane funkcje tego narządu to:

  • Zarezerwuj depozyt krwi;
  • Rozwój enzymów trawiennych i witamin;
  • Utrzymanie metabolizmu lipidów w organizmie;
  • Akumulacja substancji o wartości energetycznej;
  • Wydalanie substancji pośrednich i toksycznych z organizmu (detoksykacja);
  • Produkcja hormonów i innych substancji o strukturze białkowej;
  • Produkcja bilirubiny żółci i pigmentu;
  • Synteza czynników krzepnięcia.

Na tle ostrych lub przewlekłych stanów zapalnych tkanki wątrobowej następuje szybka utrata wyżej wymienionych funkcji. W zależności od przyczyny, która spowodowała powstanie ostrego lub przewlekłego zapalenia wątroby, w praktyce medycznej postanowiono podzielić zespoły bólowe na ich późniejszy opis.

Z WZW typu C

Charakterystyczną cechą tej choroby zakaźnej jest predyspozycja patogena do częstych mutacji i mutacji. To z tego powodu, że eksperci w dziedzinie farmakologii i inżynierii genetycznej nie jest jeszcze możliwe do opracowania skutecznej szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu C. Przed omówieniem czy wątroby w zapaleniu wątroby, należy przede wszystkim zapoznać się z cech anatomicznych ciała boli.

Tkanka wątroby nie zawiera zakończeń nerwowych, co uniemożliwia zlokalizowanie zespołu bólowego w tym obszarze. To samo dyskomfort i bolesność w prawym górnym kwadrancie, co poinformowania o osób cierpiących na choroby układu wątrobowo-żółciowego, jest spowodowane przez szczep kapsułki wątroby. Rozciąganie tak zwanej błony wątrobowej występuje, gdy narząd zwiększa się w czasie zmian zapalnych. Ponadto, dyskomfort i ból w obszarze po prawej stronie podżebrowej nadbrzuszu i często pojawiają się na ostrych i przewlekłych chorób pęcherzyka żółciowego (kamicy żółciowej).

W początkowych stadiach wirusowego zapalenia wątroby typu C dana osoba nie odczuwa żadnych zmian w stanie zdrowia. W miarę postępu patologicznego zespołu bólowego nabywa następujące cechy:

  • Lokalizacja w prawym podżebrzu;
  • Poczucie dyskomfortu i ociężałość;
  • Ból jest tępy i ciągnie się;
  • Wielu pacjentów skarży się na pęknięcie pod prawym łukiem żebra.

Zwiększony dyskomfort i ból w zapaleniu wątroby typu C występuje na tle jedzenia tłustych, smażonych i wysokokalorycznych pokarmów. Przyjmowanie nawet minimalnych dawek alkoholu prowadzi do powstawania ostrego bólu napadowego, który jest zlokalizowany w prawym podżebrzu. Ten stan nazywa się kolką wątrobową. Dyskomfort w wątrobie z wirusowym zapaleniem wątroby typu C i ból wątroby są spowodowane szybkim postępem patologii.

W przypadku wirusowego zapalenia wątroby typu B i A

Dla zakaźnej choroby wątroby, takie jak wirus, nie charakteryzuje się silny ból w miejscu obszaru wątroby (w prawym górnym kwadrancie), która jest wzmacniana przez stoki ciała przed, zużycie smażonych i tłustych, jak również przyjęcie nawet minimalne dawki napojów alkoholowych. W przeciwieństwie do WZW typu C zespół bólu z tym typem choroby występuje wraz z innymi objawami zapalenia wątroby.

Zakaźne zapalenie wątroby typu A charakteryzuje się enteralną postacią transmisji (poprzez zanieczyszczoną wodę, żywność i nie umyte ręce). Każdy może zachorować na patologię. Pierwsze objawy choroby obserwuje się nie wcześniej niż miesiąc po wprowadzeniu patogenów do organizmu człowieka. Wraz z postępem procesu zapalnego w tkance wątrobowej, w prawym podżebrzu powstaje bolesny zespół. Ból ma wyraźny napadowy charakter. Osoba skarży się na uciążliwy ból w prawym podżebrzu, który rozciąga się na prawą połowę brzucha, może pokryć część talii i łopatki. Wraz z bolesnymi odczuciami pojawiają się mdłości, bóle głowy, ogólne złe samopoczucie i zażółcenie skóry.

Z przewlekłym i alkoholowym zapaleniem wątroby

Jeśli u osoby rozwinie się przewlekła postać zapalenia wątroby spowodowana przedłużonym przebiegiem zakaźnego procesu zapalnego lub uszkodzeniem alkoholem komórek wątroby, zespół bólu w prawym podżebrzu może być słabo wyrażony lub całkowicie nieobecny. Niektórzy pacjenci skarżą się na ucisk i ból pod prawym żebrem.

Nasilenie nieprzyjemnych wrażeń pojawia się na tle nieprzestrzegania diety i stosowania produkcji alkoholowej. Jeśli osoba doświadcza intensywnego bólu napadowego w okolicy nadbrzusza lub w prawym podżebrzu, to chodzi o tworzenie się kolki wątrobowej. Taki ból zaczyna się nagle i wymaga odciążenia silnych środków przeciwbólowych. Przed rozpoczęciem bolesnego ataku osoba odczuwa dyskomfort w okolicy nadbrzusza, nudności i ogólne osłabienie. Bolesny charakter, który nie zależy od pozycji ciała i błędu w diecie, wskazuje na zaniedbanie procesu patologicznego.

Nie ma sensu dyskutować, jak wątroba boli w tej chorobie, ponieważ natura i intensywność bólu zależy od wielu czynników.

Dodatkowe objawy

Doznania bólowe w prawym podżebrzuszu mogą nie wystąpić u każdej osoby, która cierpi na ostrą lub przewlekłą postać zapalenia wątroby. Wraz z tym objawem klinicznym zmianom zapalnym w tkance wątrobowej towarzyszy szereg dodatkowych objawów wskazujących na zaburzenia czynności wątroby. Takie objawy to:

  • Słabość i ogólne złe samopoczucie, drażliwość, senność, a także niezdolność do wykonywania minimalnej aktywności fizycznej;
  • Ciężkość w rejonie nadżebrza;
  • Rysowanie lub bóle w stawach i mięśniach, które występują zarówno w spoczynku, jak i podczas wysiłku fizycznego;
  • Żółtaczka skóry, błon śluzowych i spojówki;
  • Zmniejszenie lub całkowity brak apetytu;
  • Pojawienie się tak zwanych naczyniowych gwiazdek, siniaków;
  • Zwiększone krwawienie z dziąseł;
  • Zwiększona wątroba i śledziona;
  • Uciskany, aż do depresji.

W przypadku rozwoju takich powikłań zapalenia wątroby, jak nadciśnienie wrotne i marskość, osoba ma powiększenie żył przedniej ścianki brzucha i gromadzenie się płynu w jamie brzusznej (wodobrzusze). W tym stanie często pojawia się ból w prawym podżebrzu.

Komplikacje

Niebezpieczeństwo wszelkiego rodzaju zapalenia wątroby leży nie tylko w utracie funkcjonalnego samopoczucia wątroby, ale także w tych powikłaniach, które występują na tle zapalnej zmiany w wątrobie. W zależności od rodzaju czynnika zakaźnego, który spowodował rozwój tej patologii, pacjent rozwija takie komplikacje:

  • W przypadku wirusowego uszkodzenia tkanki wątrobowej, patogenu typu A, typowe jest niewydolność wątroby, co w rzadkich przypadkach powoduje śpiączkę wątroby lub zgon.
  • W przypadku wirusowego zapalenia wątroby typu B, charakteryzującego się zespołem krwotocznym, toksycznego uszkodzenia jąder mózgu (encefalopatia), jak również ogólnego zatrucia organizmu przed nadmiernym gromadzeniem bilirubiny.
  • W przypadku zniszczenia organizmu przez wirus typu C, rozwój artralgii, artretyzmu i innych chorób układu kostno-stawowego jest charakterystyczny. Przy szybkim postępie choroby nie wyklucza się rozwoju takich poważnych powikłań, jak marskość tkanki wątroby lub nowotwory złośliwe.
  • Wirus zapalenia wątroby typu D ma negatywny wpływ na aparat nerkowy, powodując zaburzenia czynnościowe i niewydolność nerek.
  • W przypadku wirusowego zapalenia wątroby typu E najpoważniejszym powikłaniem jest śpiączka wątrobowa, po której następuje zgon.

Oczywiście, każda z tych komplikacji powstaje pod warunkiem przedwczesnej diagnozy i braku terapii lekowej przez długi czas. Przy przestrzeganiu zaleceń lekarskich i otrzymaniu odpowiedniego leczenia osoba nie jest zagrożona kolizją z poważnymi konsekwencjami wirusowego zapalenia wątroby.

Wspomaganie leków w wątrobie

Najważniejszym etapem kompleksowej terapii każdego rodzaju zapalenia wątroby jest farmakologiczne wspomaganie stanu czynnościowego tkanki wątrobowej. Ten punkt terapii pozwala utrzymać funkcjonalną konsystencję hepatocytów, która ma tendencję do zmniejszania się na tle zakaźnego lub toksycznego uszkodzenia. Osobom cierpiącym na zakaźne i niezakaźne zmiany zapalne w tkance wątrobowej zaleca się stosowanie takich grup leków:

  • Hepatoprotectors. Leki te są na pierwszym miejscu pod względem znaczenia w leczeniu zapalenia wątroby. W praktyce medycznej izolować syntetyczne i ziołowe preparaty, które mają właściwości ochronne i zapobiegać śmierci komórek hepatocytów. Istnieją również środki pochodzenia zwierzęcego, które są syntetyzowane z komórek wątroby bydła. Skuteczność takich leków udowodniono w przypadku zapalenia wątroby, marskości wątroby i niewydolności wątroby. Najważniejszymi przedstawicielami hepatoprotektorów pochodzenia zwierzęcego są Hepatosan, Gepadif, Sirepari Progepar. Produkty wspomagające oparte na składnikach roślinnych są zwykle wytwarzane na bazie wyciągu z karczocha, cykorii, korzenia lukrecji, dziurawca i olejów roślinnych. Bardzo częstym składnikiem roślinnych hepatoprotektorów jest sylimaryna, która jest syntetyzowana z nasion ostropestu plamistego. Działanie takich leków wynika z ich zdolności do wywierania stymulującego wpływu na procesy odzyskiwania w komórkach wątroby. Największy efekt terapeutyczny obserwuje się przy stosowaniu syntetycznych leków hepatoprotekcyjnych. Takie substancje są wytwarzane na bazie kwasu ursodeoksycholowego, który promuje lepszy przepływ żółci, obniża poziom cholesterolu i przyspiesza procesy odzyskiwania w hepatocytach.
  • Immunostymulanty. Ważnym punktem kompleksowej terapii uszkodzeń zapalnych tkanki wątrobowej jest stosowanie środków immunostymulujących. Utrzymywanie mechanizmów obronnych organizmu zapewnia aktywację wewnętrznych rezerw, które mogą się oprzeć podczas napotykania czynników zakaźnych.
  • Środki odtruwające. Wraz z rozwojem zakaźnego zapalenia wątroby całe ciało ludzkie jest narażone na toksyczne działanie półproduktów i bilirubiny. W celu szybkiego usunięcia tych substancji z organizmu pacjentom przepisuje się leczenie infuzyjne takimi lekami, jak albumina, roztwór 5% glukozy, sorbitol, roztwór Atoxyl i Ringera-Locke'a.
  • Enterosorbents. Aby zapobiec gromadzeniu się toksycznych składników w świetle jelita grubego, osobom z przewlekłym lub ostrym zapaleniem wątroby przypisuje się sorbenty jelitowe. Do takich przygotowań dołączają Enterodez i Enterosgel.
  • Kompleksy poliwitaminowe. Skuteczne wspomaganie strukturalnego i funkcjonalnego stanu wątroby jest niemożliwe bez użycia multiwitaminowych kompleksów leczniczych. Nowoczesny przemysł farmaceutyczny oferuje szeroką gamę złożonych środków witaminowych i mineralnych. Aby utrzymać wątrobę i uzupełnić zapasy witamin w organizmie, eksperci medyczni zalecają przyjmowanie leków takich jak Undevit, Supradin, Vitrum i Complivit.
  • Diuretyki. Osoby z przewlekłą i ostrą postacią zapalenia wątroby często rozwijają obrzęki obwodowe. Aby usunąć nadmiar płynu z ciała przepisanych diuretyków, takich jak kwas etakrynowy, Veroshpiron i Furosemid.

Kolejnym ważnym składnikiem kompleksowej terapii podtrzymującej dla każdego rodzaju zapalenia wątroby jest stosowanie istotnych fosfolipidów. Jeśli mówimy o fizjologii komórki wątrobowej, to jej membrana zawiera warstwę fosfolipidów. Substancje te zapewniają niezawodną ochronę hepatocytów przed zewnętrznymi niekorzystnymi skutkami. W trakcie badań klinicznych odnotowano wysokie bezpieczeństwo i skuteczność tej grupy leków. Ta okoliczność pozwala wyznaczyć podstawowe fosfolipidy dla kobiet w okresie ciąży, a także dla dzieci w różnym wieku. Działania niepożądane na tle przyjmowania istotnych fosfolipidów występują bardzo rzadko. Najczęstszymi przedstawicielami tej grupy leków wspomagających są: Energil, Hepaforte, Phospholip, Essentiale, Rezalyut.

Aby utrzymać funkcjonalne samopoczucie komórek wątroby w przewlekłym zapaleniu wątroby, aktywne są preparaty aminokwasów. Leki te są przepisywane pacjentom cierpiącym na ostrą i przewlekłą postać zapalenia wątroby. Pochodne aminokwasów obejmują takie leki, jak Heptor, Heptral i Methionine.

Zintegrowane użycie tych grup leków pomoże w utrzymaniu stanu czynnościowego wątroby, który ucierpiał w wyniku zakaźnego lub toksycznego uszkodzenia w zapaleniu wątroby. Wybór nazw leków i ich dawkowanie zapewnia lekarz prowadzący.