Jak antybiotyki działają na organizm

Metastazy

Bez antybiotyków w naszym życiu nie może tego zrobić, ponieważ czasami są one jedynymi środkami, które mogą pomóc w walce z chorobą. Jednak bezmyślne wchłanianie leków nie jest tego warte - może mieć negatywny wpływ na zdrowie.

Dlaczego to jest ważne?

Antybiotyki hamują lub całkowicie niszczą mikroorganizmy. I nie tylko patogenny, ale także użyteczny.

Niestety przez wiele lat ludzie nie myśleli o tym i przyjmowali silne leki w dużych ilościach. Tymczasem substancje zawarte w antybiotykach, gromadzą się w organizmie i przy krytycznej ilości mogą być poważnie uszkodzone.

Główne konsekwencje stosowania antybiotyków:



  • tłumienie mikroflory jelitowej;
  • naruszenie oddychania komórkowego;
  • upośledzona funkcja wątroby;
  • obniżona odporność.

Są to tylko ogólne cechy, a wpływ konkretnych leków na organizm zależy od ich ukierunkowanych efektów. Dlatego ważne jest uważne przeczytanie instrukcji, wskazując wskazania i przeciwwskazania. Zapobiegnie to niepotrzebnym szkodom.

Konsekwencje ekspozycji na mikroflorę:

Antybiotyki zakłócają homeostazę jelit, czyli normalne funkcjonowanie jako pojedynczy system, w którym wszystkie procesy są zrównoważone i idą po swojemu. Ta równowaga jest osiągana dzięki interakcji różnych drobnoustrojów. A jeśli niektóre z nich umierają, równowaga zostaje przerwana i jelita zaczyna działać nieprawidłowo. Naruszone reakcje chemiczne, które prowadzą do zaparć, gazowania itp.

Co w końcu?

Żywność nie jest w pełni wchłaniana, inne narządy i systemy cierpią z tego powodu, a proces zakłócania organizmu może przebiegać zgodnie ze scenariuszem "spadających domino". Antybiotyki sprawiają, że ciało staje się sterylne, to znaczy wolne od jakichkolwiek bakterii, ale bez nich życie jest po prostu niemożliwe.

Dlatego podczas przyjmowania silnych leków lekarze przepisują fundusze, które pomogą zrekompensować ich działanie i pomogą odzyskać mikroflorę.

Czy istnieje alternatywa?

Istnieją naturalne antybiotyki. W tym przypadku nie należy pochlebiać słowa "naturalny", ponieważ zabijają również mikroorganizmy, nie tylko tak agresywnie jak preparaty chemiczne. A krach jest tu niepożądany.

Wiele naturalnych środków, które ludzie stosują od czasów starożytnych: cebula, czosnek, ostra papryka i niektóre zioła. Dlatego też w okresie chorób nieżyjących fundusze te są szczególnie popularne.

Ciekawa właściwość naturalnych antybiotyków

Jeśli nagle nagle chciałeś cebuli, czosnku lub chcesz dodać dużo pieprzu do anteny - posłuchaj ciała. Daje sygnał, że potrzebuje antybiotyków, aby poprawić coś w swojej pracy. Zjedz te produkty dla zdrowia.

Ponadto naturalne antybiotyki obejmują:



  • miód;
  • propolis;
  • mumia;
  • guma;
  • żurawiny;
  • kora Kaliny;
  • pąki topoli, brzozy, osiki;
  • Zioła: krwawnik pospolity, piołun, Ledum, Tansy, Eleutherococcus, Leonurus, Banan.

Jest inny środek, który zabija organizmy beztlenowe - to jest tlen. Jeśli jest dużo w tkankach, to samo ciało zacznie walczyć z niechcianymi bakteriami. A jeśli ktoś regularnie ćwiczy, dużo chodzi i często przebywa na świeżym powietrzu - nasyca tkanki tlenem i pomaga organizmowi szybciej radzić sobie z chorobą. Nic dziwnego, że podczas biesiadowania lekarze częściej zalecają wentylację pomieszczeń.

Jakie wnioski można wyciągnąć?

1. Że nie trzeba stosować antybiotyków, trzeba wzmocnić układ odpornościowy, a wtedy organizm sam poradzi sobie z chorobą.

2. W infekcjach wirusowych antybiotyki prawie nie są pomocne, ponieważ bakterie chorobotwórcze szybko się do nich przystosowują. Jeśli chcesz zażywać silne leki, nie powinieneś pić tych samych antybiotyków przez lata.

3. Zdrowy tryb życia znacznie zmniejsza ryzyko zachorowania, a także w wyniku zażywania leków chemicznych - należy zwrócić na to szczególną uwagę.

4. Ostrożnie przeczytaj przeciwwskazania. A jeśli są one zbyt poważne, poproś lekarza o mniej silny lek lub poradę na temat naturalnych środków.

5. Zwróć uwagę, jak często doświadczasz stresu - to znacznie osłabia odporność. Współczesna medycyna zdaje sobie sprawę, że aż 85% chorób pojawia się w wyniku stresu, a przeziębienie to pierwszy znak, że dana osoba jest po prostu zmęczona. Konieczne jest opanowanie technik pozbywania się stresu, wtedy choroby rzadko się pojawiają.

Hormonalna antykoncepcja i jednoczesna farmakoterapia

«Graviora tama quae sunt remedia periculis"
("Niektóre leki są gorsze niż choroby", Lat.)

Antykoncepcja hormonalna jest obecnie jedną z najczęściej stosowanych metod planowania rodziny na całym świecie. Miliony kobiet od dawna z powodzeniem stosują te "pigułki pokojowe" - wygodne, niezawodne, niemal bezpieczne przy odpowiednim zastosowaniu.
Jednak w kontekście długotrwałej (przez miesiące i lata) antykoncepcji hormonalnej dość często istnieje potrzeba użycia (dla najróżniejszych wskazań) leków z wielu grup farmakologicznych. To tutaj dość często występują pewne trudności: kwestie kompatybilności, interakcji farmakologicznej, powikłań, skutków ubocznych itp. pod wieloma względami są to terra incognita. Dlatego podjęliśmy skromną próbę "rozproszenia mgły".

Wiadomo, że hormonalne pigułki antykoncepcyjne często połączone skład (estrogeny przedstawione głównie etynyloestradiol (EPS) i progestyny ​​różnych pokoleniach i modyfikacji chemicznych) i dalej COC.
Różne leki przepisywane jednocześnie z COC są w stanie zmienić ich działanie antykoncepcyjne. COCs z kolei dość często wpływają znacząco na farmakodynamikę, biodostępność i inne ważne aspekty działania wielu leków. W procesach interakcji COC ich komponent estrogenowy odgrywa szczególną rolę. Wcześniej sądzono, że komponent progestacyjny w interakcjach leków nie jest istotny. Jednakże, zgodnie z Shenfield (1993), a ostatnio opracowanego progestyny ​​W generacji, w szczególności desogestrel również poddać sprzęganiu siarczanu w przewodzie pokarmowym i tym samym powodowania wzrostu potencjału do interakcji z wieloma lekami.

Metabolizm egzogennego etynyloestradiolu prowadzi się w następujący sposób. 65% pacjentów otrzymywało dawki doustne EPS ulega sprzęganiu w ścianie jelita, 29% - hydroksylowana w wątrobie udziału układu enzymów mikrosomalnych; pozostałe 6% postaci w koniugatach glukuronowych i siarczanowych wątroby. EPS pochodne sprzężone z wyjściem żółciowego i wprowadzić do jelita, w którym bakterie są odsłonięte w celu utworzenia aktywnego hormonu, który można następnie ponownie absorbowane (tzw gepatoenteralnaya recyklingu).
COC wpływają na mikrosomalny układ enzymatyczny wątroby, który zmniejsza aktywność hydroksylującą tych enzymów, spowalnia metabolizm i stężenie wzrasta w osoczu niektórych jednocześnie przyjmowanych leków. Dlatego konieczna jest terapeutyczna dawka tych leków zmniejszyć, aby uniknąć powikłań terapii lekowej. Wraz ze wzrostem stopnia koniugacji glukuronidu obserwuje się efekt indukujący, w związku z którym jest on pokazany rozszerzenie dawka terapeutyczna, aby zapobiec zmniejszeniu skuteczności leczenia (patrz Tabela 1)
Jednym z mechanizmów oddziaływania farmakologicznego jest możliwy indukowany wzrost globuliny, która wiąże hormony płciowe w osoczu, aw związku z tym spadek ilości biologicznie aktywnych wolnych steroidów.

Tabela 1. Interakcja COC z innymi lekami

Koncentracja leku w osoczu wzrasta (dawka terapeutyczna jest konieczne zmniejszyć!)

Koncentracja leku w osoczu maleje (konieczna jest dawka terapeutyczna powiększ w!)

Chlordiazepoxide (elenium, librium, clusepid)

Diazepam (Relanium, Seduxen, Sibazon, Valium, Apaurin)

Acetaminofen (paracetamol) i jego analogi

Nitrazepam (eunotin, radedorm, reladorm)

Narkotyczne środki przeciwbólowe (promedol, morfina)

Lorazepam, oksazepam, temazepam (synovopam)

Inhibitory MAO i tricykliczne leki przeciwdepresyjne (imipramina, melipramina, amitryptylina)

Pochodne puryn (kofeina, teofilina, eufetyla)

Hormony tarczycy

Kwas askorbinowy (witamina C)

Retinol (witamina A)

Leki redukujące cukier (hipoglikemiczne): (insulina, butamid, chlorpropamid itp.)

Neuroleptyki to pochodne fenotiazyny (aminazyna)

Pirydoksyna (witamina B6)

Dzięki często występujących działań niepożądanych i powikłań nie jest zalecane jednoczesne stosowanie COC i bromokryptyna (Parlodel), alkaloidy sporyszu (ergotamina) dopegita (metyldopy, Aldomet), antypiryną, ketokonazol (tylko wewnątrz).
Oprócz możliwego wpływu doustnych środków antykoncepcyjnych na skuteczność różnych jednocześnie przyjmowanych leków, należy również wziąć pod uwagę wpływ różnych leków na główną i podstawową właściwość COCs - działanie antykoncepcyjne. Dane te są stale uzupełniane, modyfikowane i ulepszane, ale obecnie ustalono, że skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych znacznie zmniejszyć:

  1. Leki zobojętniające zawierające magnez;
  2. Leki przeciwdrgawkowe i przeciwpadaczkowe (heksamidyna, karbamazepina, tegretol, difenina, etosuksymid, itp.);
  3. Barbiturany (w szczególności, fenobarbital);
  4. Meprobamat (meprotan, andaxin);
  5. Nitrofurany (furadonina);
  6. Imidazole (metronidazol, flagyl, clion, trichopolum, tinidazole, itp.);
  7. Sulfonamidy i trimetoprim (w szczególności ich połączenie - biseptol, bactrim);
  8. Niektóre leki przeciw gruźlicy (w szczególności izoniazyd);
  9. Fenylobutazon (butadion), indometacyna;
  10. Butamid.

Szczególną ostrożność należy zachować podczas jednoczesnego mianowania COCs i antybiotyki, w szczególności, mający wpływ na mikroflorę jelitową, ponieważ ta ostatnia może zmniejszać wchłanianie estrogenów z jelita, uniemożliwiając osiągnięcie ich skutecznych stężeń we krwi. Istnieje całkiem oryginalne zalecenie (Boroyan RG, 1999) w celu zwiększenia dawki COC przez cały okres przyjmowania antybiotyków oraz w ciągu dwóch tygodni po zakończeniu terapii.
Antybiotyki, co znacznie zmniejsza antykoncepcyjne COC skuteczności obejmują: rifampicyny i jej analogi, penicyliny i półsyntetyczne penicyliny (penicylina, ampicylina, amoksycylina, augmentin i in.), Gryzeofulwina, cała grupa tetracykliny (doksycykliny vibramitsin, metacyklinę), chloramfenikol (chloramfenikol). W mniejszym stopniu wpływa na skuteczność antykoncepcyjna cefaleksynę COC i innych cefalosporyn, klindamycyna (dalatsin), antybiotyki (takie jak makrolidy erytromycyna), neomycyna i jego analogi.
Obserwowane przy jednoczesnym stosowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych i innych leków, występowanie krwawienia międzymiesiączkowego może faktycznie odzwierciedlać zmniejszenie aktywności antykoncepcyjnej

Pamiętając znany powiedzenie „lepiej dmuchać na Boga” i „przerażające wrony Bush boi” (w tym kontekście - ciąży). „Rozruchowy antykoncepcji”, kierujemy słowach zawartych w powyższej zasady w swojej praktyce, zalecających tzw Jego znaczenie polega na tym, że odbiór pacjenta l b o c t leku (w dodatku do jednej godziny, na przykład, paracetamol bólu głowy) jednocześnie z COC musi towarzyszyć niezastąpiony stosując barierę (prezerwatywy, nasadka membrana), plemnikobójczych lub nawet ogólnie nie jest zalecane (stosunek przerywany) antykoncepcyjne metody do końca cyklu miesiączkowego.
To zalecenie jest szczególnie istotne w odniesieniu do aktualnego nowych leków niezliczonych grup farmakologicznych, ich synonimy, analogi i t. D., której oddziaływanie z KOC jeszcze słabo poznany lub ogólnie nieznana...

Kwestie interakcji między lekami są bardzo istotne, ale niestety nie zostały odpowiednio zbadane i opisane w literaturze medycznej. Absolutnie zgadzam się z SN Panchuk i NI Yabluchansky (2002), że „kluczowym elementem zapewnienia bezpieczeństwa leku jest lekarz. Jego wiedza w tych sprawach, jego obojętność i aktywna pozycja życiowa są ważnymi komponentami bezpiecznej farmakoterapii. "

LITERATURA

  1. Bagdan Sh. Nowoczesne zapobieganie ciąży i planowaniu rodziny, per. z Hung., Graphite Pensil, Budapeszt, 1998.
  2. Boroyan RG Farmakologia kliniczna dla położników-ginekologów, "Medical News Agency", Moskwa. 1999.
  3. Derimedved LV, Papryka IM, Shuvanova EV, Zupanets IA, Khomenko VN.. Interakcje leków i skuteczność farmakoterapii, Charków, "Megapolis", 2002.
  4. Mayorov MV Niektóre aspekty hormonalnej antykoncepcji // Provisor, 2002, No. 1, January, p. 43-44.
  5. Mayorow MV Antykoncepcja: współczesne zasady, metody, leki / / Medycyna i..., 1999, № 2 (5), s. 8-14.
  6. Panchuk SN, Yabluchansky NI, Drug Safety // Medicus Amicus, 2002, nr 6, str. 12-13.
  7. Contraceptive Manual / Russian International Edition, Bridging The Gap Communications. Inc. Decatur, Georgia, U.S.A., 1994.
  8. Darcy P. F. Interakcje lekowe z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi // Lek. Intel. Clin. Pharm., 1986, 20: 353-62.
  9. Miller D.M, Helms S.E, Brodell R.T Praktyczne podejście do antybiotykoterapii u kobiet przyjmujących doustne środki antykoncepcyjne // J. Am. Acad. Dermatol, 1998, 30: 1008-11.
  10. 10. Shenfield, G. M. Drug Interakcje z doustnymi preparatami antykoncepcyjnymi, Med. J. Aust., 1986, 144: 205-211.
  11. 11. Shenfield G. M. Doustne środki antykoncepcyjne. Czy interakcje leków mają znaczenie kliniczne? // Drug. Safety, 1998, 9 (1): 21-37.

Antybiotyki: klasyfikacja, zasady i zastosowanie

Antybiotyki - ogromna grupa leków bakteriobójczych, z których każdy charakteryzuje się spektrum działania, wskazania do stosowania i obecność pewnych konsekwencji

Antybiotyki to substancje, które mogą hamować wzrost mikroorganizmów lub je niszczyć. Zgodnie z definicją GOST antybiotyki obejmują substancje pochodzenia roślinnego, zwierzęcego lub mikrobiologicznego. Obecnie ta definicja jest nieco przestarzała, ponieważ stworzono ogromną liczbę leków syntetycznych, ale prototyp do ich stworzenia był obsługiwany przez naturalne antybiotyki.

Historia leków przeciwdrobnoustrojowych rozpoczyna się w 1928 r., Kiedy odkryto po raz pierwszy A. Fleminga penicylina. Ta substancja była po prostu otwarta, a nie stworzona, ponieważ zawsze istniała w przyrodzie. W dzikiej faunie produkuje mikroskopijne grzyby z rodzaju Penicillium, chroniąc się przed innymi mikroorganizmami.

W ciągu mniej niż 100 lat stworzono ponad sto różnych leków przeciwbakteryjnych. Niektóre z nich są już przestarzałe i nie są stosowane w leczeniu, a niektóre są wprowadzane do praktyki klinicznej.

Zalecamy obejrzenie wideo, które szczegółowo opisuje historię walki ludzkości z drobnoustrojami i historię powstania pierwszych antybiotyków:

Jak działają antybiotyki

Wszystkie leki przeciwbakteryjne dotyczące wpływu ekspozycji na mikroorganizmy można podzielić na dwie duże grupy:

  • bakteriobójczy - bezpośrednio powoduje śmierć drobnoustrojów;
  • bakteriostatyczny - zapobiegać rozmnażaniu się mikroorganizmów. Niezdolni do wzrostu i namnażania się, bakterie są niszczone przez układ odpornościowy chorego.

Efekty antybiotyczne są realizowane na wiele sposobów: niektóre z nich zakłócają syntezę kwasów nukleinowych drobnoustrojów; inne zakłócają syntezę ściany komórkowej bakterii, inne zakłócają syntezę białek, a czwarty blokuje funkcje enzymów oddechowych.

Mechanizm działania antybiotyków

Grupy antybiotyków

Pomimo różnorodności tej grupy leków, wszystkie z nich można przypisać kilku głównym typom. Klasyfikacja ta opiera się na strukturze chemicznej - leki z jednej grupy mają podobny wzór chemiczny, różniące się od siebie obecnością lub brakiem pewnych fragmentów cząsteczek.

Klasyfikacja antybiotyków oznacza obecność grup:

  1. Pochodne penicyliny. Obejmuje to wszystkie leki oparte na pierwszym antybiotyku. W tej grupie wyróżniono następujące podgrupy lub generacje preparatów penicylinowych:
  • Naturalna penicylina benzylowa, która jest syntetyzowana przez grzyby i półsyntetyczne leki: metycylina, nafcylina.
  • Leki syntetyczne: karbpenicylina i tikarcylina, które mają szersze spektrum działania.
  • Mecilli i azlocillin, które mają jeszcze szersze spektrum działania.
  1. Cefalosporyny - Najbliżsi krewni penicylin. Pierwszy antybiotyk tej grupy, cefazolina C, jest produkowany przez grzyby z rodzaju Cephalosporium. Preparaty tej grupy w większości mają działanie bakteriobójcze, to znaczy zabijają mikroorganizmy. Istnieje kilka generacji cefalosporyn:
  • Generowanie I: cefazolina, cefaleksyna, cefradyna itp.
  • 2. generacji: cefsulodin, cefamandol, cefuroksym.
  • III pokolenie: cefotaksym, ceftazydym, cefodizym.
  • IV generacji: cefpir.
  • Generacja V: ceftolozan, ceftofibrol.

Różnice między różnymi grupami polegają głównie na ich skuteczności - późniejsze pokolenia mają szersze spektrum działania i są bardziej skuteczne. Cefalosporyny 1 i 2 pokoleń w praktyce klinicznej są obecnie stosowane niezwykle rzadko, większość z nich nawet nie jest produkowana.

  1. Macrolides - preparaty o złożonej strukturze chemicznej, które wywierają działanie bakteriostatyczne na szeroką gamę drobnoustrojów. Przedstawiciele: azytromycyna, rovamycyna, josamycyna, leukomycyna i wiele innych. Makrolidy są uważane za jeden z najbezpieczniejszych leków przeciwbakteryjnych - mogą być stosowane nawet przez kobiety w ciąży. Azalidy i ketolidy to odmiany makorlidów, które różnią się strukturą aktywnych cząsteczek.

Kolejną zaletą tej grupy leków jest to, że mogą one penetrować komórki ludzkiego organizmu, co czyni je skutecznymi w leczeniu zakażeń wewnątrzkomórkowych: chlamydii, mykoplazmozy.

  1. Aminoglikozydy. Przedstawiciele: gentamycyna, amikacyna, kanamycyna. Skuteczny wobec dużej liczby tlenowych mikroorganizmów Gram-ujemnych. Leki te są uważane za najbardziej toksyczne, mogą prowadzić do dość poważnych powikłań. Są one stosowane w leczeniu zakażeń układu moczowego, fekaliów.
  2. Tetracykliny. Zasadniczo, to półsyntetyczne i syntetyczne leki, które obejmują: tetracyklinę, doksycyklinę, minocyklinę. Skuteczny przeciwko wielu bakteriom. Wadą tych leków jest oporność krzyżowa, to znaczy, że mikroorganizmy, które rozwinęły oporność na jeden lek będą niewrażliwe na inne w tej grupie.
  3. Fluorochinolony. Są to całkowicie syntetyczne leki, które nie mają swojego naturalnego odpowiednika. Wszystkie leki z tej grupy są podzielone na pierwszą generację (pefloksacyna, ciprofloksacyna, norfloksacyna), a drugą (lewofloksacyna, moksyfloksacyna). Najczęściej stosowany w leczeniu infekcji narządów ENT (zapalenie ucha, zapalenie zatok) i dróg oddechowych (zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc).
  4. Linkozamidy. Ta grupa obejmuje naturalny antybiotyk linkomycynę i pochodną klindamycyny. Mają działanie bakteriostatyczne i bakteriobójcze, efekt zależy od stężenia.
  5. Carbapenems. Jest to jeden z najnowocześniejszych antybiotyków, działający na dużą liczbę mikroorganizmów. Leki z tej grupy odnoszą się do rezerwowych antybiotyków, czyli są stosowane w najtrudniejszych przypadkach, gdy inne leki są nieskuteczne. Przedstawiciele: imipenem, meropenem, ertapenem.
  6. Polimyksyna. Są to wysoce specjalistyczne leki stosowane w leczeniu zakażeń wywołanych przez Pseudomonas aeruginosa. Polimyksyny obejmują polimyksynę M i B. Brak tych leków jest toksycznym działaniem na układ nerwowy i nerki.
  7. Leki przeciw gruźlicy. Jest to osobna grupa leków, które mają wyraźny wpływ na prątki gruźlicy. Należą do nich ryfampicyna, izoniazyd i PASC. Inne antybiotyki są również stosowane w leczeniu gruźlicy, ale tylko wtedy, gdy rozwinęła się oporność na te leki.
  8. Środki przeciwgrzybicze. Do tej grupy należą leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych: amfoteria B, nystatyna, flukonazol.

Metody stosowania antybiotyków

Leki przeciwbakteryjne są dostępne w różnych postaciach: tabletki, proszek, z którego przygotowuje się roztwór do wstrzykiwań, maści, krople, spray, syrop, świece. Główne sposoby stosowania antybiotyków:

  1. Ustne - przyjęcie przez usta. Lek może przyjmować postać pigułki, kapsułki, syropu lub proszku. Częstotliwość odbioru zależy od rodzaju antybiotyków, na przykład, azytromycyna jest przyjmowana raz dziennie, a tetracyklina - 4 razy dziennie. W przypadku każdego rodzaju antybiotyku istnieją zalecenia wskazujące, kiedy należy go przyjmować - przed posiłkami, w trakcie lub po. Wpływa to na skuteczność leczenia i nasilenie działań niepożądanych. W przypadku małych dzieci antybiotyki są przepisywane czasami w postaci syropu - dzieci łatwiej pić, niż połykać pigułkę lub kapsułkę. Ponadto syrop może być słodzony, aby pozbyć się nieprzyjemnego lub gorzkiego smaku samego leku.
  2. Wstrzyknięcie - w postaci wstrzyknięcia domięśniowego lub dożylnego. Dzięki tej metodzie lek szybko wchodzi w obszar infekcji i jest bardziej aktywny. Wadą tej metody podawania jest ból w nakłuwaniu. Zastosuj zastrzyki na umiarkowaną i ciężką chorobę.

Ważne: Czy NYXES powinna być wyłącznie pielęgniarką w klinice lub szpitalu! W domu, antybiotyki nie są zalecane do nakłuwania.

  1. Lokalny - stosowanie maści lub kremów bezpośrednio do źródła infekcji. Ta metoda dostarczania leków jest stosowana głównie w infekcjach skóry - róży, a także w okulistyce - w przypadku zakaźnego uszkodzenia oka, na przykład maści tetracyklinowej z zapaleniem spojówek.

Droga podania jest ustalana wyłącznie przez lekarza. Jednocześnie bierze się pod uwagę wiele czynników: wchłanianie leku w przewodzie pokarmowym, stan układu trawiennego jako całości (w niektórych chorobach zmniejsza się szybkość wchłaniania i zmniejsza się skuteczność leczenia). Niektóre leki można podawać tylko w jeden sposób.

Po wstrzyknięciu musisz wiedzieć, jak rozpuścić proszek. Na przykład Abaktal można rozcieńczać tylko glukozą, ponieważ w przypadku użycia chlorku sodu jest on niszczony, co oznacza, że ​​leczenie będzie nieskuteczne.

Wrażliwość na antybiotyki

Każdy organizm prędzej czy później przyzwyczaja się do najtrudniejszych warunków. To stwierdzenie jest prawdziwe także w odniesieniu do drobnoustrojów - w odpowiedzi na przedłużoną ekspozycję na antybiotyki, drobnoustroje rozwijają się przeciwko nim. W praktyce medycznej wprowadzono pojęcie wrażliwości na antybiotyki - z jakiego skutku ten lub ten lek wpływa na patogen.

Wszelkie recepty na antybiotyki powinny opierać się na znajomości wrażliwości patogenu. Idealnie, przed przepisaniem leku, lekarz powinien przeprowadzić analizę wrażliwości i przepisać najskuteczniejszy lek. Ale czas takiej analizy w najlepszym wypadku to kilka dni, aw tym czasie infekcja może doprowadzić do najbardziej smutnego wyniku.

Szalka Petriego o wrażliwości na antybiotyki

Dlatego w przypadku infekcji nieznanym patogenem lekarze przepisują leki empirycznie - biorąc pod uwagę najbardziej prawdopodobny patogen, ze znajomością sytuacji epidemiologicznej w danym regionie i instytucji medycznej. W tym celu stosuje się antybiotyki o szerokim spektrum działania.

Po przeprowadzeniu analizy wrażliwości lekarz ma możliwość zmiany leku na bardziej skuteczny. Można dokonać wymiany leku i pod nieobecność efektu leczenia przez 3-5 dni.

Skuteczniejsze etiotropowe (docelowe) wyznaczanie antybiotyków. Jednocześnie staje się jasne, co powoduje chorobę - przy pomocy badań bakteriologicznych ustalany jest typ patogenu. Następnie lekarz wybiera konkretny lek, któremu drobnoustrojom brakuje odporności (stabilność).

Czy antybiotyki są zawsze skuteczne?

Antybiotyki działają tylko na bakterie i grzyby! Bakterie są uważane za drobnoustroje jednokomórkowe. Istnieje kilka tysięcy rodzajów bakterii, z których niektóre dość normalnie współistnieją z ludźmi - ponad 20 gatunków bakterii żyje w jelicie grubym. Część bakterii jest warunkowo patogenna - stają się przyczyną choroby tylko w określonych warunkach, na przykład, jeśli wpadają do nietypowego siedliska. Na przykład bardzo często zapalenie gruczołu krokowego powoduje powstanie E. coli, która podnosi prostatę do prostaty z odbytnicy.

Uwaga: absolutnie nieskuteczne antybiotyki dla chorób wirusowych. Wirusy są wielokrotnie mniejsze od bakterii, a antybiotyki po prostu nie mają zastosowania ich zdolności. Dlatego antybiotyki na przeziębienie nie przynoszą efektów, ponieważ przeziębienie w 99% przypadków jest spowodowane przez wirusy.

Antybiotyki na kaszel i zapalenie oskrzeli mogą być skuteczne, jeśli te zjawiska są spowodowane przez bakterie. Zrozum, co powoduje chorobę tylko lekarz - w tym celu wyznacza badania krwi, jeśli to konieczne - badanie plwociny, jeśli odejdzie.

Ważne: przepisywanie antybiotyków sobie jest niedopuszczalne! Doprowadzi to tylko do tego, że część patogenów rozwinie oporność, a następnym razem choroba zostanie wyleczona znacznie trudniej.

Z pewnością antybiotyki są skuteczne w dławicy piersiowej - ta choroba ma wyłącznie bakteryjny charakter, powodując jej paciorkowce lub gronkowce. Do leczenia dusznicy bolesnej stosuje się najprostsze antybiotyki: penicylinę, erytromycynę. Najważniejsze w leczeniu dławicy jest przestrzeganie częstotliwości podawania leków i czasu leczenia - co najmniej 7 dni. Nie należy przerywać przyjmowania leku natychmiast po wystąpieniu stanu, który zwykle obserwuje się w 3-4 dniu. Nie należy mylić prawdziwego bólu gardła z zapaleniem migdałków, które może być pochodzenia wirusowego.

Uwaga: nieleczone zapalenie migdałków może powodować ostrą gorączkę reumatyczną lub kłębuszkowe zapalenie nerek!

Zapalenie płuc (zapalenie płuc) może mieć zarówno pochodzenie bakteryjne, jak i wirusowe. Bakterie wywołują zapalenie płuc w 80% przypadków, więc nawet z empirycznym powołaniem, antybiotyki na zapalenie płuc mają dobry efekt. W wirusowym zapaleniu płuc antybiotyki nie mają efektu terapeutycznego, chociaż przeszkadzają w przyłączeniu flory bakteryjnej do procesu zapalnego.

Antybiotyki i alkohol

Jednoczesne przyjmowanie alkoholu i antybiotyków przez krótki czas nie prowadzi do niczego dobrego. Niektóre leki są niszczone w wątrobie, podobnie jak alkohol. Obecność antybiotyku i alkoholu we krwi powoduje silne obciążenie wątroby - po prostu nie ma czasu na zneutralizowanie alkoholu etylowego. W rezultacie wzrasta prawdopodobieństwo wystąpienia nieprzyjemnych objawów: nudności, wymioty, zaburzenia jelitowe.

Ważne: wiele leków wchodzi w interakcje z alkoholem na poziomie chemicznym, w wyniku czego działanie terapeutyczne jest bezpośrednio zmniejszone. Leki te obejmują metronidazol, lewomycynę, cefoperazon i kilka innych. Jednoczesne spożywanie alkoholu i tych leków może nie tylko zmniejszyć efekt terapeutyczny, ale także prowadzić do duszności, drgawek i śmierci.

Oczywiście niektóre antybiotyki można przyjmować na tle picia alkoholu, ale dlaczego ryzykujesz swoje zdrowie? Lepiej jest powstrzymać się od alkoholu na krótką chwilę - kurs antybiotykoterapii rzadko przekracza 1,5-2 tygodni.

Antybiotyki w ciąży

Kobiety w ciąży cierpią na choroby zakaźne nie mniej niż inne. Leczenie ciężarnych antybiotyków jest bardzo trudne. W ciele kobiety ciężarnej rozwija się i rozwija płód - przyszłe dziecko, bardzo wrażliwe na wiele substancji chemicznych. Przyjmowanie antybiotyków do rozwijającego się organizmu może powodować rozwój wad rozwojowych płodu, toksyczne uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego płodu.

W pierwszym trymestrze pożądane jest unikanie stosowania ogólnie antybiotyków. W drugim i trzecim trymestrze ich mianowanie jest bezpieczniejsze, ale także, jeśli to możliwe, powinno być ograniczone.

Odmowa przyjęcia antybiotyków kobiecie w ciąży nie jest możliwa w przypadku następujących chorób:

  • Zapalenie płuc;
  • dławica piersiowa;
  • odmiedniczkowe zapalenie nerek;
  • zainfekowane rany;
  • sepsa;
  • określone infekcje: bruceloza, borelioza;
  • Infekcje seksualne: kiła, rzeżączka.

Jakie antybiotyki można przepisać kobietom w ciąży?

Nie mają prawie żadnego wpływu na penicylinę płodu, preparaty z serii cefalosporyn, erytromycynę, dzhamamycynę. Penicylina, chociaż przechodzi przez łożysko, nie ma negatywnego wpływu na płód. Cefalosporyna i inne wymienione leki przenikają do łożyska w bardzo niskich stężeniach i nie są w stanie uszkodzić przyszłego dziecka.

Do konwencjonalnie bezpiecznych leków należą metronidazol, gentamycyna i azytromycyna. Są przepisane tylko dla wskazań dożywotnich, gdy korzyść dla kobiety przewyższa ryzyko dla dziecka. Sytuacje te obejmują ciężkie zapalenie płuc, sepsę i inne ciężkie zakażenia, w których kobieta może po prostu umrzeć bez antybiotyków.

Którego z leków nie można podawać w czasie ciąży

Nie stosować u kobiet w ciąży następujących leków:

  • aminoglikozydy - może prowadzić do wrodzonej głuchoty (wyjątek - gentamycyna);
  • klarytromycyna, roksytromycyna - w doświadczeniach miało toksyczny wpływ na zarodki zwierząt;
  • fluorochinolony;
  • tetracyklina - zaburza tworzenie się układu kostnego i zębów;
  • lewomycetyna - jest niebezpieczny w późnej ciąży z powodu ucisku funkcji szpiku kostnego u dziecka.

W przypadku niektórych leków przeciwbakteryjnych nie ma dowodów na szkodliwe działanie na płód. Wyjaśnia to po prostu - kobiety w ciąży nie przeprowadzają eksperymentów, aby dowiedzieć się o toksyczności leków. Eksperymenty na zwierzętach nie pozwalają na 100% pewności wykluczyć wszystkich negatywnych skutków, ponieważ metabolizm leków u ludzi i zwierząt może się znacznie różnić.

Należy zauważyć, że przed planowaną ciążą należy również odmówić przyjęcia antybiotyków lub zmienić plany poczęcia. Niektóre leki mają efekt kumulacyjny - kobiety są w stanie gromadzić się w organizmie i przez pewien czas po zakończeniu leczenia są stopniowo metabolizowane i wycofywane. Ciąży powinien być nie wcześniej niż 2-3 tygodnie po zakończeniu przyjmowania antybiotyków.

Konsekwencje przyjmowania antybiotyków

Przyjmowanie antybiotyków do organizmu ludzkiego prowadzi nie tylko do niszczenia chorobotwórczych bakterii. Podobnie jak wszystkie zagraniczne preparaty chemiczne, antybiotyki działają ogólnoustrojowo - w taki czy inny sposób wpływają na wszystkie układy organizmu.

Można wyróżnić kilka grup skutków ubocznych antybiotyków:

Reakcje alergiczne

Niemal każdy antybiotyk może wywoływać alergie. Nasilenie reakcji jest różne: wysypka na ciele, obrzęk Quinckego (obrzęk naczynioruchowy), wstrząs anafilaktyczny. Jeśli alergiczna wysypka nie jest praktycznie niebezpieczna, wstrząs anafilaktyczny może doprowadzić do śmierci. Ryzyko porażenia prądem jest znacznie większe w przypadku wstrzyknięć antybiotyków, dlatego zastrzyki powinny być wykonywane wyłącznie w placówkach medycznych - można uzyskać pomoc doraźną.

Antybiotyki i inne leki przeciwdrobnoustrojowe powodujące reakcje alergiczne:

Toksyczne reakcje

Antybiotyki mogą uszkadzać wiele narządów, ale wątroba jest nimi najbardziej dotknięta - na tle terapii przeciwbakteryjnej może wystąpić toksyczne zapalenie wątroby. Niektóre leki wywierają selektywny efekt toksyczny na inne narządy: aminoglikozydy - na aparat słuchowy (powodują głuchotę); tetracykliny hamują wzrost tkanki kostnej u dzieci.

Zwróć uwagę: toksyczność leku zwykle zależy od jego dawki, ale przy indywidualnej nietolerancji, czasami mniejsze dawki są wystarczające do wykazania efektu.

Wpływ na przewód żołądkowo-jelitowy

Podczas przyjmowania niektórych antybiotyków pacjenci często skarżą się na bóle brzucha, nudności, wymioty i zaburzenia stolca (biegunkę). Reakcje te są najczęściej spowodowane lokalnym działaniem drażniącym leków. Specyficzny wpływ antybiotyków na florę jelita prowadzi do zaburzeń czynnościowych jego aktywności, którym najczęściej towarzyszy biegunka. To jest stan zwany biegunką związaną z antybiotykami, która jest bardziej popularna wśród ludzi pod terminem dysbakterioza po antybiotykach.

Inne działania niepożądane

Inne działania niepożądane obejmują:

  • ucisk odporności;
  • pojawienie się szczepów mikroorganizmów odpornych na antybiotyki;
  • nadkażenie - stan, w którym uaktywniają się mikroby oporne na ten antybiotyk, co prowadzi do wystąpienia nowej choroby;
  • naruszenie wymiany witamin - z powodu ucisku naturalnej flory okrężnicy, która syntetyzuje pewne witaminy z grupy B;
  • Grzybica bakteryjna Jarisha-Gerxheimera jest reakcją, która pojawia się, gdy stosuje się preparaty bakteriobójcze, gdy duża liczba toksyn jest uwalniana do krwi w wyniku równoczesnej śmierci dużej liczby bakterii. W klinice reakcja jest podobna do wstrząsu.

Czy możliwe jest stosowanie antybiotyków w celach profilaktycznych

Samokształcenie w dziedzinie leczenia doprowadziło do tego, że wielu pacjentów, zwłaszcza młode matki, próbują przepisać sobie (lub ich dziecku) antybiotyk z najmniejszymi oznakami przeziębienia. Antybiotyki nie mają efektu profilaktycznego - leczą przyczynę choroby, to jest eliminują mikroorganizmy, a przy braku jawnych jedynie skutków ubocznych leków.

Istnieje ograniczona liczba sytuacji, w których antybiotyki podaje się przed klinicznymi objawami zakażenia, aby zapobiegać mu:

  • operacja chirurgiczna - w tym przypadku antybiotyk znajdujący się we krwi i tkankach zapobiega rozwojowi infekcji. Z reguły wystarczy pojedyncza dawka leku podawana 30-40 minut przed zabiegiem. Czasami nawet po wyrostka robaczkowego w okresie pooperacyjnym antybiotyki nie są kłuwane. Po "czystych" operacjach chirurgicznych antybiotyki nie są w ogóle przepisywane.
  • poważne obrażenia lub rany (otwarte złamania, zanieczyszczenie gleby raną). W tym przypadku jest absolutnie oczywiste, że do rany dostała się infekcja i powinna zostać "zmiażdżona", zanim się pojawi;
  • zapobiegawcza profilaktyka kiły jest prowadzony przy niezabezpieczonym kontakcie seksualnym z potencjalnie chorym osobnikiem, jak również z pracownikami służby zdrowia, którzy zostali zakażeni krwią zakażonej osoby lub innego płynu biologicznego na błonie śluzowej;
  • penicylinę można podawać dzieciom w zapobieganiu gorączce reumatycznej, która jest powikłaniem dławicy piersiowej.

Antybiotyki dla dzieci

Stosowanie antybiotyków u dzieci w ogóle nie różni się od stosowania w innych grupach ludzi. Dzieci w wieku dziecięcym są najczęściej przepisywane antybiotykom w syropie. Ta postać dawkowania jest wygodniejsza do wykonania, w przeciwieństwie do iniekcji, całkowicie bezbolesna. Starsze dzieci mogą otrzymywać antybiotyki w tabletkach i kapsułkach. W ciężkim zakażeniu przechodzą na pozajelitową drogę iniekcji - zastrzyki.

Ważne: główna cecha stosowania antybiotyków w pediatrii jest w dawkach - dzieci są przepisywane mniejsze dawki, ponieważ obliczenie leku odbywa się w kategoriach kilograma masy ciała.

Antybiotyki są bardzo skutecznymi lekami, które jednocześnie mają wiele skutków ubocznych. Aby leczyć przy ich pomocy i nie szkodzić ciału, należy je przyjmować wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza.

Czym są antybiotyki? W jakich przypadkach potrzebne są antybiotyki, w których jest niebezpieczne? Główne zasady antybiotykoterapii mówi pediatra, dr Komarowski:

Gudkov Roman, lekarz resuscytacji

38 604 wyświetlenia w sumie, 1 odsłon dziś

Antybiotyki do antykoncepcji hormonalnej: bądź czujny

Stwierdzono, że antybiotyki zmniejszają skuteczność tabletek antykoncepcyjnych. Niektóre kobiety zaszły w ciążę, ponieważ zachorowały i przyjmowały antybiotyki w tym samym czasie, co tabletki, ponieważ nie rozumiały, że może to zmienić mechanizm działania tabletek.

Antybiotyki do antykoncepcji hormonalnej: bądź czujny

Tabletki antykoncepcyjne są uważane za jeden z najskuteczniejszych rodzajów antykoncepcji. Kiedy po raz pierwszy pojawił się w latach 60., zmienił życie kobiet, które mogły po raz pierwszy w historii uprawiać seks tylko ze względu na przyjemność, bez narażania się na wysokie ryzyko ciąży. Kobiety zaczęły wybierać wielkość swojej rodziny. Im mniej dzieci urodzonych przez każdą kobietę oznacza, że ​​ma więcej możliwości rozwoju kariery. Ale przy stosowaniu tego środka antykoncepcyjnego należy pamiętać o niektórych funkcjach.

Dlaczego antybiotyki wpływają na tabletki antykoncepcyjne?

Antybiotyki zmieniają florę jelitową i wpływają na zdolność organizmu do metabolizowania hormonów. Bardziej aktywny składnik odchodzi podczas defekacji i może wystąpić przełomowe krwawienie i ciąża.

Przykłady antybiotyków, które mogą wpływać na tabletki obejmują amoksycylinę, ampicylinę, erytromycynę i tetracyklinę. Inne antybiotyki, które są również induktorami enzymów, takich jak ryfampicyna i ryfabutyna, są silne i powodują, że tabletki są nieskuteczne. Tego typu leki mogą zwiększać liczbę enzymów w organizmie. Są one znane jako indukujące enzymy i mogą wpływać na antykoncepcję hormonalną. Enzymy w organizmie nie powracają do normalnej równowagi w ciągu kilku tygodni po zażyciu tego typu leków, więc lekarze zalecają stosowanie innych metod antykoncepcji.

Enzymy to białka kontrolujące reakcje chemiczne w organizmie i mogą przyspieszyć przetwarzanie składników tabletek. Im mniej aktywnych składników będzie we krwi. Z tego powodu ciąża może wystąpić, jeśli nie stosuje się żadnej innej metody antykoncepcji.

Co jeszcze może zmniejszyć skuteczność tabletek?

Co jeszcze może zmniejszyć skuteczność tabletek?

  • Leki przeciwdrgawkowe, takie jak fenytoina i karbamazepina.
  • Leki na HIV, takie jak Norvir.
  • Recepcja następnego ranka tabletki z octanem wimeprylu.
  • Spożycie leków ziołowych, na przykład, z depresji. Było kilka doniesień o ciąży u kobiet przyjmujących ziele dziurawca.
  • Biegunka i / lub wymioty

Jeśli przyjmowałeś antybiotyk wywołujący enzym, potrzebne są alternatywy, metoda niehormonalna od czterech do ośmiu tygodni po zaprzestaniu leczenia. Poza wymienionymi powyżej wszystkie inne antybiotyki nie indukują enzymów.

Kokaina i antybiotyki

Dzień dobry. Biorę dzhes plus, chory z dławicą, lekarz przepisał flemoksynę rozpuszczoną, akt został połknięty 4 dni temu, czy mogę teraz począć po 4 dniach? Wiek pacjenta: 32 lata

Konsultacja z lekarzem na temat "Kogut i antybiotyki"

Cześć, Anna! Jeśli seks bez zabezpieczenia był przed zażyciem antybiotyków i podczas tego czasu zażywałeś narkotyk zgodnie z instrukcjami, prawdopodobieństwo ciąży jest prawie zerowe. Podczas odbioru antybiotyku w ciągu siedmiu dni po leczeniu zaleca się stosowanie dodatkowych form antykoncepcji, taką jak prezerwatywy, jako składnik aktywny leku jest amoksycylina Flemoxin Solutab, który odnosi się do antybiotyków, który znacząco zmniejsza skuteczności antykoncepcyjnej COC.

Zadaj pytanie wyjaśniające w specjalnym formularzu poniżej, jeśli uważasz, że odpowiedź jest niekompletna. Odpowiemy wkrótce na twoje pytanie.

  • 1 Napisz
    pytanie do lekarza
  • 2 Kliknij
    zadaj pytanie
  • 3 Oczekuj
    odpowiadać na mail

Uzyskaj poradę. Po prostu zadaj pytanie w polu poniżej, a my postaramy się Ci pomóc.

Ważne jest, abyśmy znali Twoją opinię. Opowiedz o naszej usłudze

Prawda i błędne przekonania na temat antybiotyków.

Antybiotyki zajmują jedno z głównych miejsc we współczesnej medycynie i mają na swoim koncie miliony ludzkich istnień. Niestety, ostatnio istnieje tendencja do nieuzasadnionego stosowania tych leków, szczególnie w przypadkach, w których brak efektu jest oczywisty. Stąd odporność bakterii na antybiotyki, co dodatkowo komplikuje leczenie wywołanych przez nie chorób. Na przykład około 46% naszych rodaków uważa, że ​​antybiotyki są dobre dla chorób wirusowych, co oczywiście nie jest prawdą.

Wiele osób nie wie absolutnie nic o antybiotykach, ich historii pochodzenia, zasadach ich stosowania i skutkach ubocznych. Dokładnie to zostanie omówione w tym artykule.

1. Czym są antybiotyki?

Antybiotyki są faktycznie produktami życia mikroorganizmów i ich syntetycznych pochodnych. W związku z tym są one substancją naturalnego pochodzenia, na podstawie której powstają ich syntetyczne pochodne. W naturze antybiotyki na ogół wydzielają promieniowce i znacznie rzadziej bakterie, które nie mają grzybni. Actinomycetes to jednokomórkowe bakterie zdolne do tworzenia rozgałęzionej grzybni na pewnym etapie ich rozwoju (cienkie włókna, jak grzyby).

Wraz z antybiotykami izolowane są leki przeciwbakteryjne, które są całkowicie syntetyczne i nie mają naturalnych analogów. Wywierają działanie podobne do działania antybiotyków - hamują wzrost bakterii. Dlatego z biegiem czasu, nie tylko substancje naturalne i ich półsyntetyczne analogi zaczęły być klasyfikowane jako antybiotyki, ale także całkowicie syntetyczne preparaty bez analogów w przyrodzie.

2. Kiedy były otwarte antybiotyki?

Po raz pierwszy mówił o antybiotyków w 1928 roku, kiedy brytyjski naukowiec Alexander Fleming eksperymentował z rosnących kolonii gronkowców i okazało się, że niektóre z nich zostały zakażone formy Penicillum, która rośnie na chleb. Wokół każdej zakażonej kolonii znajdowały się obszary, które nie były zakażone bakteriami. Naukowiec zasugerował, że pleśń produkuje substancję, która niszczy bakterie. Nowa otwarta substancja została nazwana penicyliną, a naukowiec ogłosił swoje odkrycie 13 września 1929 r. Na spotkaniu Medical Research Club na University of London.

Ale nowo odkryta substancja jest trudno się poruszać w powszechnym użyciu, ponieważ był bardzo niestabilny i szybko zniszczony w pamięci krótkotrwałej. Dopiero w 1938 roku, penicylina wydzielono w czystej postaci przez naukowców z Oxford Gorvardom Florey i Ernest Cheney i masową produkcję rozpoczęto w 1943 roku i aktywność leku zaczął być używany w okresie II wojny światowej. Dla nowego skręcie w medycynie dwóch naukowców w 1945 roku otrzymał Nagrodę Nobla.

3. Kiedy są przepisywane antybiotyki?

Antybiotyki działają przeciwko wszystkim rodzajom zakażeń bakteryjnych, ale nie przeciwko chorobom wirusowym.

są aktywnie wykorzystywane w praktyce ambulatoryjnej iw szpitalach. Obszar „wojennych” są bakteryjne infekcje dróg oddechowych (zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie pęcherzyków płucnych), choroby górnych dróg oddechowych (zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, zapalenie migdałków, larinofaringity i krtani, etc.), choroby układu moczowego (odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza, zapalenie cewki moczowej, choroby) przewodu żołądkowo-jelitowego (ostre i przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka, wrzód żołądka i dwunastnicy, 12, zapalenia okrężnicy, zapalenia trzustki i trzustki itp), choroby zakaźne skóry i tkanek miękkich, ropnie (otarcia tym podobne), choroby układu nerwowego (Menin

4.Jak działają antybiotyki?

W zależności od mechanizmu działania wyróżnia się dwie główne grupy antybiotyków:

-antybiotyki bakteriostatyczne, które hamują wzrost i namnażanie bakterii, podczas gdy same bakterie pozostają żywe. Bakterie nie są w stanie wesprzeć procesu zapalnego w przyszłości, a osoba jest w trakcie leczenia.

-antybiotyki bakteriobójcze, które całkowicie niszczą bakterie. Mikroorganizmy giną, a następnie są usuwane z organizmu.

Obie metody antybiotykoterapii są skuteczne i prowadzą do wyzdrowienia. Wybór antybiotyku zależy przede wszystkim od choroby i tych mikroorganizmów, które do niej doprowadziły.

5. Jakie są rodzaje antybiotyków?

Dziś w medycynie zna następujące grupy antybiotyków: antybiotyki beta-laktamowe (penicyliny, cefalosporyny), makrolidy (bakteriostatyczne), tetracykliny (bakteriostatyczne), aminoglikozydy (bakteriobójcze), chloramfenikol (bakteriostatyczne), linkozamidami (bakteriostatyczne), anty-TB leków (izoniazyd, etionamid ), różne grupy antybiotyków (rifampicyna, gramicydyna, polimyksyna), środki przeciwgrzybicze (bakteriostatyczne) leki przeciwtrądowe (solyusulfon).

6. Jak prawidłowo przyjmować antybiotyki i dlaczego jest to ważne?

Należy pamiętać, że wszystkie antybiotyki są przyjmowane tylko zgodnie z zaleceniami lekarza i zgodnie z instrukcjami leku! Jest to bardzo ważne, ponieważ to lekarz przepisuje ten lub ten lek, jego stężenie i decyduje o wielości i czasie podawania. Samo leczenie antybiotykami, a także zmiana w przebiegu leczenia i stężenia leku jest brzemienna w skutki - od rozwoju oporności czynnika sprawczego choroby na lek przed pojawieniem się odpowiednich działań niepożądanych.

Podczas przyjmowania antybiotyków należy ściśle obserwować czas i częstotliwość przyjmowania leku - jest to konieczne, aby utrzymać stałą koncentrację leku w osoczu krwi, co zapewnia antybiotyk w ciągu dnia. Oznacza to, że jeśli lekarz zalecił przyjmowanie antybiotyku 2 razy dziennie, odstęp ten wynosi co 12 godzin (na przykład odpowiednio o godzinie 6.00 i 18.00 lub o 9.00 i 21.00). Jeśli antybiotyk jest przepisywany 3 razy dziennie, wówczas przerwa powinna wynosić 8 godzin pomiędzy dawkami, dla leku 4 razy dziennie, odstęp wynosi odpowiednio 6 godzin.

Zazwyczaj, czas trwania leczenia antybiotykami jest 5-7 dni, a czasami to 10-14 dni-wszystko zależy od choroby i jej przebiegu. Zazwyczaj lekarz ocenia się skuteczność leku po 72 godzinach, po której zostanie podjęta decyzja, aby kontynuować odbiór to (jeśli dodatnia) czy zmiany w nieobecności antybiotyku efekt poprzedzającym. Zazwyczaj, antybiotyki są popijane dużą ilością wody, ale istnieją leki, które mogą pić mleko lub słabo zaparzoną kawę i herbatę, ale to jest tylko za zgodą w instrukcji dla leku. Na przykład, doksycyklina z grupy tetracyklin posiada w swojej konstrukcji dużych cząsteczek, które tworzą kompleks podczas konsumpcji mleka i nie może już działać i antybiotyki makrolidowe nie jest całkowicie zgodny z grejpfruta, które mogą wpływać na funkcję enzymatyczną wątrobę w preparat trudne.

Należy również pamiętać, że probiotyki są przyjmowane 2-3 godziny po zażyciu antybiotyków, w przeciwnym razie ich wczesne zastosowanie nie przyniesie efektu.

7. Czy antybiotyki i alkohol są kompatybilne?

Ogólnie, spożywanie alkoholu w czasie choroby niekorzystnie wpływa na organizm, ponieważ wraz z walką z chorobą jest zmuszony poświęcić swoją energię na eliminację i przetwarzanie alkoholu, co nie powinno być. W procesie zapalnym działanie alkoholu może być znacznie silniejsze ze względu na zwiększone krążenie krwi, co powoduje szybszą dystrybucję alkoholu. Niemniej jednak alkohol nie zmniejszy działania większości antybiotyków, jak wcześniej sądzono.

W rzeczywistości małe dawki alkoholu podczas przyjmowania większości antybiotyków nie spowodują żadnych znaczących reakcji, ale stworzą dodatkową trudność dla twojego i tak zmagającego się z chorobą organizmu.

Ale z reguły zawsze istnieją wyjątki, w rzeczywistości istnieje pewna liczba antybiotyków, które są całkowicie niezgodne z alkoholem i mogą prowadzić do rozwoju pewnych reakcji ubocznych aż do śmierci. Po zetknięciu etanolu ze specyficznymi cząsteczkami materii, proces wymiany etanolu zmienia się i pośredni produkt metabolizmu - aldehyd octowy zaczyna gromadzić się w organizmie, co prowadzi do rozwoju ciężkich reakcji.

Te antybiotyki obejmują:

-metronidazol - jest bardzo szeroko stosowany w ginekologii (Metrogil, Metroksan),

-ketokonazol (przepisywany na pleśniawki),

-lewewitsetyna - stosowana niezwykle rzadko ze względu na jej toksyczność, jest stosowana w infekcjach dróg moczowych, dróg żółciowych,

-tinidazol - nie jest często stosowany, głównie z wrzodami żołądka spowodowanymi przez H. pylori,

-ko-trimoksazol (Biseptol) - nie został przepisany w ostatnich latach, był wcześniej szeroko stosowany w infekcjach dróg oddechowych, dróg moczowych, gruczołu krokowego,

-furazolidon - stosuje się dzisiaj nawet w przypadku zatrucia pokarmowego, biegunki,

-cefotetan jest rzadko stosowany, głównie w zakażeniach dróg oddechowych i narządach ENT, w układach moczowych i tak dalej,

-cefomandol - nie jest często stosowany w zakażeniach o nieokreślonej etiologii ze względu na szerokie spektrum działania,

-cefoperazon - jest przepisywany i dzisiaj z infekcjami dróg oddechowych, chorobami układu moczowo-płciowego,

-moksalaktam - jest przepisywany w przypadku ciężkich zakażeń.

Antybiotyki te dzieląc picie może spowodować dość przykre i ciężkie reakcje, wraz z poniższych objawów, ciężkie bóle głowy, nudności i nawracające wymioty, zaczerwienienie twarzy i szyi, klatki piersiowej, przyspieszone bicie serca i uczucie ciepła fala, ciężki dysząc, drgawki. Jeśli wziąć więcej dawek alkoholu może prowadzić do śmierci.

Dlatego, przyjmując wszystkie powyższe antybiotyki, należy bezwzględnie porzucić alkohol! Kiedy bierzesz inne rodzaje antybiotyków, możesz spożywać alkohol, ale pamiętaj, że nie przyniesie to korzyści twemu osłabionemu organizmowi i zdecydowanie nie przyspieszy procesu gojenia!

8. Dlaczego biegunka jest najczęstszym działaniem ubocznym antybiotyków?

W ambulatoryjnej i klinicznej praktyce lekarze często przepisują antybiotyki o szerokim spektrum działania w pierwszych stadiach, które są aktywne przeciwko kilku rodzajom mikroorganizmów, ponieważ nie znają rodzaju bakterii, które spowodowały chorobę. Chcą osiągnąć szybkie i gwarantowane odzyskiwanie.

Równolegle z czynnikiem wywołującym chorobę wpływają również na prawidłową mikroflorę jelita, niszcząc ją lub hamując jej wzrost. Prowadzi to do biegunki, która może wystąpić nie tylko na pierwszych etapach leczenia, ale także 60 dni po zakończeniu przyjmowania antybiotyków.

Bardzo rzadko antybiotyki mogą wywoływać rozwój bakterii Clostridiumdifficile, która może prowadzić do masywnej biegunki. Grupa ryzyka to przede wszystkim osoby starsze, a także osoby stosujące blokery wydzielania żołądkowego, ponieważ kwas soku żołądkowego chroni przed bakteriami.

9. Czy antybiotyki pomagają w chorobach wirusowych?

Aby zrozumieć ten proces, trzeba wiedzieć, że bakterie to mikroorganizmy, częściej jednokomórkowe, które mają nieuformowany rdzeń i prostą strukturę, a także mogą mieć ścianę komórkową lub być bez niej. To na nich oblicza się antybiotyki, ponieważ działają one wyłącznie na żywe mikroorganizmy. Wirusy to białka i związki kwasu nukleinowego (DNA lub RNA). Są wbudowane w genom komórki i zaczynają się rozmnażać aktywnie na swój koszt.

Antybiotyki nie są w stanie wpływać na genom komórkowy i zatrzymywać proces replikacji (namnażania) wirusa w nim, więc są absolutnie nieskuteczne w chorobach wirusowych i mogą być przepisywane tylko wtedy, gdy są związane komplikacje bakteryjne. Infekcja wirusowa organizm musi samodzielnie przezwyciężyć, a także za pomocą specjalnych leków antywirusowych (interferon, anaferon, acyklowir).

10. Co to jest oporność na antybiotyki i jak jej unikać?

Pod wpływem oporności rozumie się oporność drobnoustrojów, które spowodowały chorobę na jeden lub więcej antybiotyków. Oporność na antybiotyki może wystąpić spontanicznie lub poprzez mutacje spowodowane stałym przyjmowaniem antybiotyków lub ich dużymi dawkami.

Ponadto w przyrodzie istnieją mikroorganizmy, które początkowo były na nie odporne, a bakterie mogą przekazywać następnej generacji bakterii genetyczną pamięć oporności na określony antybiotyk. Dlatego czasami okazuje się, że jeden antybiotyk w ogóle nie działa, a lekarze są zmuszeni zmienić go na inny. Obecnie prowadzone są hodowle bakterii, które początkowo wykazują oporność i wrażliwość czynnika sprawczego na niektóre antybiotyki.

Aby nie zwiększać populacji i naturalnie występujących w przyrodzie bakterii, lekarze nie zalecają samodzielnego zażywania antybiotyków, ale tylko na podstawie wskazań! Oczywiście, nie można całkowicie uniknąć oporności bakterii na antybiotyki, ale będzie to bardzo pomocne w celu zmniejszenia odsetka takich bakterii, i wiele więcej, aby zwiększyć szanse na odzyskanie bez przypisywania „ciężka” antybiotyki.

Antybiotyki nie powinny być przepisywane przez samych pacjentów, ale tylko przez kompetentnego lekarza. W przeciwnym razie, niekontrolowane ich używać z lub bez może wydłużyć proces gojenia lub prowadzić do katastrofalnych rezultatów, kiedy, na przykład, w leczeniu zapalenia płuc lub innej choroby zakaźnej może wystąpić, które będą leczyć banalną nic, ponieważ żaden antybiotyk nie działa w odniesieniu do mikroorganizmów.

Poprzedni Artykuł

Zakażenie HIV jamy ustnej

Następny Artykuł

Badanie krwi na WZW typu B