Forum zapalenia wątroby

Metastazy

Wymiana wiedzy, komunikacja i wsparcie dla osób z zapaleniem wątroby

Alkohol i my

  • Idź do strony:

Re: alkohol i my

Twoja wiadomość Vera »16 lipca 2015 23:07

alkohol na Pvt

Twoja wiadomość Basilium1111 »21 lipca 2015 16:01

Re: alkohol na Pvt

Twoja wiadomość mascome »21 lipca 2015 16:21

Re: alkohol na Pvt

Twoja wiadomość Irena »21 lipca 2015 r. 16:30

Re: alkohol na Pvt

Twoja wiadomość Perchik »21 lipca 2015 18:36

Re: alkohol i my

Twoja wiadomość świeże powietrze »26 lipca 2015 22:53

Re: alkohol i my

Twoja wiadomość RomaMat »27 lipca 2015 00:35

Re: alkohol i my

Twoja wiadomość Vera »27 lipca 2015 roku 9:07

Re: alkohol i my

Twoja wiadomość Strashnenko »27 lipca 2015 17:11

Re: alkohol i my

Twoja wiadomość Chib »27 lipca 2015 17:18

Re: alkohol i my

Twoja wiadomość Vera »27 lipca 2015 18:48

Re: alkohol i my

Twoja wiadomość Ilyukha »27 lipca 2015 19:08

Re: alkohol i my

Twoja wiadomość Alexandro »28 lipca 2015 roku 21:45

Re: alkohol i my

Twoja wiadomość Strashnenko »29 lipca 2015 roku 7:21

Re: alkohol i my

Twoja wiadomość Alexandro »29 lipca 2015 roku 12.20

Algeron: instrukcja obsługi

Algeron jest lekiem przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu C, w tym u pacjentów z HIV. Ma działanie przeciwwirusowe i immunomodulujące.

Wskazania do stosowania

Lek został opracowany do leczenia pierwszego rozwiniętego zapalenia wątroby typu C w fazie przewlekłej, w tym pacjentów z HIV (pod warunkiem stabilnego współzakażenia wirusa i braku dekompensacji czynności wątroby).

Leczenie zapalenia wątroby typu C jest częścią obowiązkowego systemu ubezpieczeń zdrowotnych. Pacjent może otrzymać bezpłatne leczenie pod warunkiem, że spełnia obowiązkowe wymagania (wiek od 18 do 65 lat, potwierdzone biopsją zwłóknienie wątroby, potwierdzony przez psychiatrę brak tendencji samobójczych, pozytywny wynik badań laboratoryjnych). W każdym przypadku decyzję o bezpłatnym leczeniu podejmują lekarze.

Struktura preparatu

Substancją czynną LS jest łańcuch-epitferon alfa-2b. W jednym mililitrze roztworu jego zawartość wynosi 200 μg. Inne składniki:

  • Trihydrat octanu sodu 2617 μg
  • Chlorek sodu - 8000 μg
  • PET 80 - 50 μg
  • Dihydrat wersenianu disodu 56 μg
  • Woda - około 1 ml
  • Ocet jest lodowaty.

Właściwości lecznicze

Efekt terapeutyczny leku przeciwwirusowego osiąga się dzięki aktywnemu składnikowi - interferon alfa-2b.

Substancja ma silne właściwości antywirusowe, immunomodulujące. Ponadto blokuje zwiększone tworzenie komórek, proliferację zainfekowanych tkanek. W wyniku działania leku, dotknięte komórki są selektywnie tłumione, tworzenie nowych białek wirusowych jest spowalniane lub zatrzymywane. Jednocześnie zwiększają się reakcje układu odpornościowego, zwiększa się liczba komórek EC i zwiększa się aktywność makrofagów.

Formy uwolnienia

0,4 ml: (1 sztuka) - 4912 rubli., (4 szt.) - 20304 rubli. 0,5 ml (1 szt.) - 4642 rubli., (4 szt.) - 18665 rubli. 0,6 ml (1 szt.) - 5129 rubli., (4 szt.) - 20244 rubli. 0,8 ml (1 sztuka) - 5728 rubli., (4 szt.) - 23244 ruble. 1 ml (1 szt.) 5600 rub., (4 szt.) - 22263 rubli.

Lek jest w postaci roztworu do wstrzyknięć podskórnych - klarowny płyn, który nie ma koloru, lub jest pomalowany na bladożółte odcienie.

Lek jest pakowany w 3-składnikowe strzykawki, wykonane z przezroczystego, bezbarwnego szkła lub w fiolkach z tego samego materiału, zamykane korkami, przykryte aluminiowymi wkładkami.

Roztwór w sterylnych strzykawkach można dozować do 0,4, 0,5, 0,6, 0,8 i 1 ml, w fiolkach po 1 ml.

Lek trafia do sieci aptek na 1 lub 4 strzykawki w paczce tektury z instrukcją lub 1 lub 4 butelki w paczce z dołączoną adnotacją.

Metoda aplikacji

Iniekcje Instrukcja użytkowania Algerona zaleca robienie w przedniej ścianie brzucha lub udach, unikanie zastrzyków za każdym razem w jednym miejscu. Muszą być naprzemiennie za każdym razem. Zastrzyki są wstrzykiwane przez pracownika służby zdrowia, który ma doświadczenie z pacjentami z wirusowym zapaleniem wątroby typu C, przebieg leczenia jest kontrolowany przez lekarza. Strzykawka (lub fiolka) z lekiem jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego użytku. Leku nie należy mylić z innymi lekami ani umieszczać w strzykawce, do której wstrzyknięto inny lek.

Dawka jest ustalana indywidualnie dla każdego pacjenta. Średnio wynika to z faktu, że przy skojarzonym schemacie leczenia za pomocą rybawiryny, ilość algonu oblicza się ze stosunku 1,5 mg substancji czynnej na kilogram masy ciała.

  • Zabieg przeprowadza się raz w tygodniu, optymalny czas jest przed snem.
  • Przed zabiegiem należy dezynfekować ręce.
  • Wyjmij lekarstwa z lodówki i pozwól mu się naturalnie ogrzać. Jeśli na powierzchni medinstrumenty występuje kondensacja - poczekaj na jej zniknięcie.
  • Jeśli w roztworze tworzy się zawiesina, jej kolor się zmienił lub stwierdzono strzykawkę (pęknięcia), wówczas środek nie może być użyty. Należy go wymienić.
  • Wykonaj zastrzyk w wybranym miejscu biodra lub brzucha - powinien być luźny, bez stawów, zakończeń nerwowych, naczyń, pieczęci.

Czas trwania iniekcji zależy od wielu wskaźników, w tym od genotypu wirusa:

  • HCV 1. 12. tydzień jest przełomem w leczeniu zapalenia wątroby typu C u Algerona: jeśli do tego czasu obciążenie zakaźne zniknie lub spadnie, te wczesne wskaźniki odpowiedzi wirusologicznej wskazują na pozytywny trend i wskazują na korzystne rokowanie terapii. W tym przypadku lek przedłuża się o kolejne 9 miesięcy. Jeśli 12 tydzień wczesnej odpowiedzi wirusologicznej nie zostanie ujawniony, terapia zostanie przerwana.
  • HCV 2 i HCV 3. Jeśli wczesna odpowiedź wirusologiczna rozwinęła się w 12 tygodniu, bieg jest przedłużony o kolejne 3 miesiące.
  • HCV 4. Ten rodzaj genotypu jest trudny do leczenia. Schemat terapii jest przewidziany dla pierwszego genotypu.
  • Czas trwania leczenia pacjentów z HIV z wirusowym zapaleniem wątroby typu C wynosi 48 tygodni, niezależnie od genotypu wirusa zapalenia wątroby typu C.

Jeśli podczas terapeutycznych działań ubocznych lub odchyleń od normy wyników testów laboratoryjnych, należy dostosować dawkowanie jednego z leków lub dwóch - Algeronu i rybawiryny. Do wyznaczonego kursu powrót tylko po normalizacji stanu pacjenta. Stosowanie leku jest całkowicie anulowane, gdy pojawiają się intencje samobójcze.

Skuteczność leczenia zależy od wielu czynników: stanu pacjenta, diagnozy, genotypu wirusa. Jego czas trwania wynosi od 16 tygodni do 17 miesięcy.

W ciąży i GW

Leki z peginterferonem alfa podczas ciąży nie są przepisywane, ponieważ nie przeprowadzono badań nad ich wpływem na kształtowanie się i rozwój płodu. Eksperymenty na zwierzętach pokazały, że po zastosowaniu supra-dawek interferonu alfa-2a liczba spontanicznych aborcji gwałtownie rośnie. Ale w tym samym czasie nie było żadnych odchyleń w rozwoju urodzonego potomstwa. Podczas leczenia produktem Algeron kobiety w wieku rozrodczym zaleca się stosowanie wysoce skutecznych środków antykoncepcyjnych.

Ponadto nie jest jeszcze jasne, czy interferon alfa przenika do mleka matki. Dlatego, aby zapobiec ewentualnym niepożądanym konsekwencjom dla dziecka, podczas kuracji należy zrezygnować z HS.

Połączenie algera i rybawiryny jest zabronione w okresie ciąży, ponieważ w eksperymentach przeprowadzanych na zwierzętach stwierdzono negatywny wpływ na stan płodu prowadzący do jego śmierci. Ponadto należy wziąć pod uwagę, że rybawiryna jest przeciwwskazana nie tylko przez same kobiety w ciąży. Nie może być stosowany w leczeniu mężczyzn, jeśli ich druga połowa urodziła dziecko.

Przed rozpoczęciem leczenia produktem Ribavirin należy wykonać test ciążowy i dopiero po upewnieniu się co do wyniku negatywnego można rozpocząć leczenie. Jednocześnie kobiety w wieku rozrodczym powinny być informowane o negatywnych zdolnościach leku do wywoływania patologii u płodu, a także mężczyzn, których partnerzy są zdolni do prokreacji lub już czekają na dziecko.

Przeciwwskazania

Algeron nie jest przepisywany, gdy:

  • Indywidualna nadwrażliwość na główne lub dodatkowe składniki.
  • Nietolerancja na rybawirynę lub jej towarzyszy.
  • Niewyrównana postać marskości wątroby.
  • Zaburzenia czynności nerek towarzyszące marskości u pacjentów ze współistniejącym zakażeniem.
  • Wirusowe zapalenie wątroby ma pochodzenie autoimmunologiczne, a także jeśli w historii występuje jakakolwiek choroba autoimmunologiczna.
  • Zaburzenia czynności tarczycy, niepodatne na korektę leków.
  • Choroby mózgu (np. Epilepsja) i ciężkie zaburzenia OUN.
  • Złożone patologie SSS w czasie nominacji Algeron lub zdarzyło się sześć miesięcy wcześniej.
  • Ciężka choroba serca.
  • Nowotwory złośliwe.
  • Wrodzona nietolerancja laktozy, brak laktazy, zaburzenia wchłaniania glukozy-galaktozy (spowodowane obecnością laktozy w rybowicynie).
  • Dziedziczna choroba struktury hemoglobiny.
  • Ciąża i karmienie piersią.
  • Wiek jest mniejszy niż 18 lat.
  • Ciężka hemopoeza w szpiku kostnym.
  • Wyczerpanie, osłabienie ciała.
  • Leczniczy lek z lekiem Telbiwudyna.

Zabrania się używania Algerona i leczenia mężczyzn, jeśli ich partnerzy oczekują dziecka.

Leki wymagają ostrożności w czasie wizyty, jeśli są dostępne:

  • Ciężka choroba płuc.
  • Skomplikowane patologie umysłowe (depresja, skłonności samobójcze) w momencie nominacji Algerona lub jego obecności w anamnezie.
  • Cukrzyca z groźbą kwasicy ketonowej.
  • Patologie spowodowane zaburzeniami krzepnięcia.
  • Leukopenia.
  • Leczenie lekami myelotoksycznymi jest zalecane.
  • Jeśli pacjenci z HIV i wirusowym zapaleniem wątroby typu C dramatycznie zmniejszyli liczbę limfocytów.

Środki ostrożności

Lek Algeron jest przepisywany wyłącznie dorosłym pacjentom, ponieważ nie przeprowadzono badań dotyczących młodzieży i dzieci pod względem jej skuteczności i bezpieczeństwa (zarówno jako niezależnego, jak i kompleksowego). To samo ograniczenie dotyczy osób po przeszczepieniu narządu.

Przestroga wymaga powołania leków dla osób z cukrzycą, obturacyjnym zapaleniem płuc. Dotyczy to pacjentów, u których występują problemy z krzepliwością krwi lub chorobą wywołaną przez to zaburzenie (zakrzepowe zapalenie żył), mielosupresję.

Podczas leczenia Algerona możliwa jest ujemna zmiana stanu psychicznego niektórych pacjentów. Pojawia się depresja, apatia, zamiary lub próby samobójcze. Skutki uboczne występują same po zakończeniu terapii, ale mogą utrzymywać się przez pół roku po odstawieniu leku. Istnieje również diametralnie przeciwna zmiana nastroju: istnieją dowody na rozwój agresji w stosunku do innych lub tylko do pewnych osób, rozwój manii, rozdwojenie osobowości, zamglenie świadomości. Dlatego podczas leczenia konieczne jest ścisłe monitorowanie najmniejszych wahań w psychice, aby podjąć na czas działania mające na celu ich wyeliminowanie. Jeśli pojawią się objawy negatywne, wymagana jest odpowiednia analiza stanu pacjenta w celu określenia stopnia pomocy medycznej. Jeśli dana osoba podjęła środki, aby nie wyeliminować intencji samobójczych lub staje się niebezpieczna dla innych, rozważa się kwestię zniesienia terapii algierskiej. Następnie poświęca się trochę czasu na monitorowanie pacjenta w celu zapewnienia pomocy psychiatrycznej na czas.

U niektórych pacjentów w podeszłym wieku leczonych onkologią dużymi dawkami interferonu alfa występowało zmętnienie świadomości lub śpiączka. Chociaż te działania niepożądane są odwracalne, w niektórych przypadkach całkowite wyleczenie nastąpiło po 3 tygodniach.

Jeśli pacjent ma zaburzenia psychiczne lub ma historię, przebieg Algeronu jest przepisywany tylko po dokładnym badaniu i odpowiednim leczeniu.

U pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby typu C, za pomocą alkoholu lub narkotyków, rośnie ryzyko wystąpienia lub pogorszenia istniejących zaburzeń psychicznych. Dlatego też przed wyznaczeniem leku przeprowadza się badanie, bada się potencjalne ryzyko, a po analizie możliwych konsekwencji określa się odpowiedni schemat leczenia. W trakcie kursu tacy pacjenci są pod stałym nadzorem lekarskim, a także po pewnym czasie po jego zakończeniu. Równolegle z terapią choroby podstawowej ustalany jest kurs eliminacji uzależnienia od alkoholu lub narkotyków.

Jeśli pacjent cierpi na chorobę serca lub ma historię, to podczas kursu w Algierze musi stale znajdować się pod opieką lekarską. W przypadku pogorszenia stanu, terapia zostaje przerwana lub zawieszona.

Konieczne jest utrzymanie odpowiedniego poziomu nawodnienia organizmu, aby uniknąć spadku ciśnienia krwi.

U pacjentów z łuszczycą lub sarkoidozą przebieg algonu może wywołać zaostrzenie. W tym przypadku pojawia się pytanie o zniesienie narkotyków.

Leki mogą powodować ciężkie powikłania infekcji, a nawet śmiertelne konsekwencje. Dlatego, przy każdym pogorszeniu stanu zdrowia, lekarze powinni zostać poinformowani.

Interakcje między lekami

Wyznaczając terapię Algerona wraz z innymi lekami, należy wziąć pod uwagę możliwe konsekwencje:

  • Nie było reakcji pomiędzy składowymi składnikami leków z peginterferonem alfa i rybawiryną.
  • Należy zachować ostrożność przy łączeniu Algeronu z lekami, w których transformacji uczestniczą izoformy cytochromu P-450.
  • Algeron jest w stanie zahamować działanie enzymów biorących udział w transformacji leków, więc podczas łączenia z Theophyllin konieczne jest regularne kontrolowanie stężenia we krwi ostatniego leku i, w zależności od wskazań, dostosowanie dawkowania.
  • Konieczne jest uważne monitorowanie objawów przedawkowania metadonu w połączeniu z preparatem Algeron.
  • U pacjentów z HIV podczas intensywnego leczenia przeciwretrowirusowego (HAART) zwiększa się ryzyko rozwoju laktacemii. Należy to wziąć pod uwagę przy włączaniu Algerona do kompleksu medycznego.
  • W leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C u pacjentów z HIV łączne stosowanie leku z zydowudyną może przyczyniać się do nasilenia się niedokrwistości.
  • W połączeniu z didanozyną zwiększa się ryzyko wystąpienia ciężkiej niewydolności wątroby z zakończeniem zgonu.
  • W połączeniu z Telbivudine. Przeprowadzone eksperymenty wykazały, że przy takiej kombinacji zwiększa się ryzyko neuropatii obwodowej. Podczas gdy naukowcy nie wyjaśnili cech i mechanizmu patologii. Ponadto nadal nie ma dowodów na całkowite bezpieczeństwo leczenia zapalenia wątroby typu C za pomocą telbiwudyny w połączeniu z lekiem Algeron.

Efekty uboczne

Terapia Algerona (w dawce 1,5 μg na kilogram wagi) z rybawiryną w organizmie jest zwykle postrzegana. Działania niepożądane mogą być łagodne lub umiarkowane, co nie wymaga wycofania leku. Najczęściej pacjenci rozwijają:

  • Bóle głowy, zawroty głowy
  • Zwiększona drażliwość
  • Częste wahania nastroju
  • Stan depresyjny
  • Nudności
  • Biegunka
  • Suchy kaszel
  • Ból w mięśniach
  • Reakcje skórne (suchość skóry właściwej, wysypka, swędzenie)
  • Podrażnienie lub stan zapalny w miejscu wstrzyknięcia
  • Stan gorączkowy (lub grypopodobny)
  • Szybkie zmęczenie
  • Utrata wagi
  • Zaburzenia układu krwiotwórczego.

Efekty uboczne, które rozwijają się rzadziej:

  • Parestezje
  • Łamanie funkcji poznawczych (utrata uważności, pamięć)
  • Bezsenność
  • Zaburzenie przewodu pokarmowego (bóle brzucha, zgaga, nudności, suchość w jamie ustnej)
  • Zatkanie nosa
  • Ból gardła
  • Trudności z oddychaniem, duszność
  • Szumy uszne
  • Ból w kościach (ossalgia), w okolicy serca
  • Tachykardia
  • Nadciśnienie tętnicze lub nadciśnienie tętnicze
  • Pocenie się
  • Zapalenie jamy ustnej, zapalenie dziąseł
  • Bolesność i zagęszczenie w miejscu wstrzyknięcia
  • Infekcje herpetyczne
  • Utrata przytomności
  • Uczucie pragnienia
  • Zwiększona aktywność tarczycy
  • Pollinoza
  • Zmiana wskaźników moczu
  • Dysmenorrhea.

Do rzadkich i rzadkich działań niepożądanych należą:

  • Suicidal intencje i próby, ataki paniki, halucynacje
  • Zapalenie trzustki
  • Zawał mięśnia sercowego
  • Ból (w uszach, kościach, ustach)
  • Słabość mięśni
  • Infekcja w miejscu wstrzyknięcia
  • Reakcje alergiczne
  • Nagromadzenie płynu w siatkówce, krwotok
  • Konwulsje
  • Skórna sarkoidoza
  • Nałożenie tkanek w miejscu wstrzyknięcia
  • Zmniejszona ostrość wzroku
  • Niewydolność nerek.

Przedawkowanie

Po zażyciu leku Algeron wszelkie stany zagrażające życiu nie zostały naprawione. Zakłada się, że wraz ze wzrostem dawki leku zwiększa się prawdopodobieństwo wystąpienia i nasilenia działań niepożądanych.

Po dwukrotnym przekroczeniu przepisanej ilości leku nie zaobserwowano również żadnych poważnych powikłań.

W przypadku objawów przedawkowania nie jest wymagane specjalne leczenie. Oznaki odurzenia znikają same, dlatego nie należy anulować przyjmowania leku Algeron.

Obserwacje kliniczne potwierdziły bezpieczeństwo LS z interferonem alfa nawet po przyjęciu supra dawek dziesięć razy wyższych niż norma (1,2 mg).

Istnieją również dane dotyczące warunków, które powstały w wyniku podania leku bez obserwacji odstępu czasu (w ciągu dwóch dni) i po cotygodniowym podaniu podwyższonych dawek. Lekarze nie odnotowali procesów patologicznych i niepożądanych zjawisk.

W przypadku przedawkowania jest leczenie objawowe, jako antidotum dla szczególnego Algerona istnieje i inne metody detoksykacji (hemodializy lub dializy otrzewnowej), nie ma żądanego działania.

Warunki i okres trwałości

Lek nadaje się do stosowania w terapii przez dwa lata od daty produkcji. Przechowywać w ciemnym miejscu, reżim temperatury podczas przechowywania powinien wynosić 2-8 ° C. Nie zamrażaj produktu. Trzymaj z dala od dzieci.

Analogi

Genfaxon

MR Pharma S.A. (Argentyna)

Cena: (6 milionów jm) № 3 - 3185 rubli., (12 milionów jm) № 3 - 9759 rubli.

Podstawy leków - interferon beta-1a - substancja uzyskana dzięki inżynierii genetycznej.

Medpreparat do leczenia pacjentów ze stwardnieniem rozsianym. W wyniku terapii częstotliwość i nasilenie zaostrzeń zmniejsza się, a postęp choroby ulega spowolnieniu. Genfaxon ma działanie immunomodulujące, przeciwwirusowe, hamuje tworzenie się i wzrost patogenów, ogranicza ilość i stopień uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego. Jest wskazany do terapii rozpoczynającej się w wieku 16 lat. Jest to zabronione podczas ciąży i laktacji, z ciężkimi stanami psychicznymi, chorobami nerek i wątroby.

Wyprodukowany w postaci roztworu do wstrzyknięć podskórnych o innej zawartości substancji czynnej - 6 milionów lub 12 milionów IU. W paczce z instrukcją - trzy strzykawki z roztworem.

Leczenie rozpoczyna się od minimalnej dawki, następnie zwiększa się stopniowo - co dwa tygodnie.

Zalety:

Wady:

  • Nie leczy całkowicie
  • Niekorzystne skutki.

Algheroon

Algeron jest interferonem, immunomodulatorem o działaniu przeciwwirusowym.

Forma wydania i skład

Forma dawkowania Algerona - preparat do podawania podskórnego: klarowna ciecz, bezbarwne lub lekko żółtawy odcień (0,4; 0,5; 0,6; 0,8 lub 1 ml sterylnej strzykawki z potrójnym bezbarwnego obojętnym strzykawki, strzykawka 1 w opakowaniu komórkowej kontur wykonany z folii polimerowej 1 lub 4 pęcherze tektury wiązki; 1 ml fiolkach z bezbarwnego szkła bezbarwnego, uszczelnioną teflonową korkami i kapslami z aluminium, lub 4 do 1 fiolkę konturu blistrowe wykonane z polimerowych film, 1 opakowanie w tekturowym pakiecie).

1 ml roztworu zawiera:

  • substancja czynna: chaineginterferon alfa-2b - 0,2 mg;
  • składniki pomocnicze: trihydrat octanu sodu, kwas octowy lodowy, chlorek sodu, polisorbat-80, dihydrat wersenianu disodu, woda do wstrzykiwań.

Wskazania do stosowania

Algeron stosowane w połączeniu z rybawiryną do leczenia pierwotnych, przewlekłe aktywne zapalenie wątroby typu C, u pacjentów dorosłych z dodatnim testu PCR (reakcji łańcuchowej polimerazy) pod kątem obecności RNA wirusa zapalenia wątroby typu C (HCV RNA), o ile nie występują objawy Choroby wątroby wyrównaną.

Przeciwwskazania

  • Niewyrównana marskość wątroby (klasa B i C w skali Child-Pugh lub krwawienie z żylaków);
  • marskość wątroby, przebiegająca z niewydolnością wątroby przy jednoczesnym zakażeniu wirusem HIV / przewlekłym zapaleniem wątroby typu C (wskaźnik Child-Pugh powyżej 6);
  • autoimmunologiczne zapalenie wątroby lub inne patologie autoimmunologiczne w wywiadzie;
  • dysfunkcja gruczołu tarczowego, która nie może być znormalizowana medycznie;
  • epilepsja i / lub dysfunkcja ośrodkowego układu nerwowego;
  • ciężkie patologie sercowo-naczyniowe, niestabilne lub niekontrolowane przez co najmniej ostatnie sześć miesięcy;
  • ciężka choroba nerek (w tym niewydolność nerek, klirens kreatyniny (CK) poniżej 50 ml / min, konieczność hemodializy);
  • nowotwory złośliwe;
  • dziedziczna lub wrodzona zmiana / przerwanie struktury białka hemoglobiny (np. niedokrwistość sierpowata, talasemia);
  • stany depresyjne w wywiadzie i innych poważnych chorobach psychicznych;
  • wyraźne hamowanie hematopoezę szpiku kostnego (neutrofili mniej niż 0,5 x 10 9 / l, a płytek mniej niż 25 x 10 9 / l, hemoglobiny poniżej 85 g / l);
  • rzadkie choroby genetyczne, w tym brak laktozy, nietolerancja laktozy, złe wchłanianie glukozy-galaktozy;
  • warunki towarzyszące silnemu wyczerpaniu;
  • leczenie u mężczyzn, których partnerzy są w ciąży;
  • okres ciąży i laktacji;
  • dzieci i młodzież do lat 18;
  • stosować w połączeniu z telbiwudyną;
  • nadwrażliwość na rybawirynę i / lub jej składniki;
  • nadwrażliwość na interferony, glikol polietylenowy i inne składniki leku.
  • ciężka choroba płuc;
  • Cukrzyca z tendencją do rozwinięcia się śpiączki cukrzycowej typu ketonowego;
  • zaburzenia układu krzepnięcia krwi (na przykład z zakrzepowym zapaleniem żył, po zatorowości tętnicy płucnej);
  • ucisk hematopoezy w szpiku kostnym (neutrofile mniejsze niż 1,5 x 10 9 / l, płytki krwi mniejsze niż 90 x 10 9 / l, hemoglobina mniejsza niż 100 g / l);
  • ko-infekcji HIV / przewlekłego zapalenia wątroby typu C (liczba komórek CD4 + limfocytów T mniejszej niż 200 komórek / mm lub mniej, 100 komórek / ml, gdy poziom w osoczu HIV RNA, co najmniej 5000 kopii / ml);
  • połączenie z lekami myelotoksycznymi.

Dawkowanie i administracja

Preparat Algeron wstrzykuje się podskórnie w udo lub przednią ścianę jamy brzusznej. Zaleca się zastępowanie miejsc wstrzyknięć. Nie należy podawać leku dożylnie.

Zalecana dawka w połączeniu z rybawiryną wynosi 0,0015 mg na kg masy ciała raz w tygodniu.

Każda strzykawka lub butelka jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego użytku. Nie należy mieszać roztworu ani wstrzykiwać go równolegle z innymi lekami.

Czas trwania leczenia zależy od genotypu wirusa:

  • genotyp HCV 1 i 4. Obecność wczesnej odpowiedzi wirusologicznej (po 3 miesiącach leczenia) pozwala przewidzieć osiągnięcie stabilnej remisji. W takim przypadku zaleca się dalsze używanie leku Algeron przez kolejne 9 miesięcy (całkowity czas trwania wynosi 12 miesięcy). Jeśli po 3 miesiącach nie wystąpi znaczący efekt kliniczny lub po 6 miesiącach HCV RNA znajdzie się w organizmie, należy rozważyć przerwanie stosowania leku;
  • genotyp HCV 2 i 3. Jeśli po upływie 3 miesięcy leczenia obserwuje się wczesny efekt wirusologiczny, leczenie prowadzi się przez kolejne 3 miesiące (całkowity czas trwania wynosi 6 miesięcy). Terapia długoterminowa nie jest praktyczna.

U pacjentów ze współzakażeniem HIV / przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C całkowity czas trwania leczenia wynosi 12 miesięcy, niezależnie od genotypu wirusa.

Aby wykonać iniekcję, po wyjęciu pojemnika z wypełnioną strzykawką lub kolbą potrzeba trochę czasu, aby poczekać, aż temperatura roztworu będzie równa temperaturze otaczającego powietrza. Jeśli na powierzchni kondensatu pojawi się strzykawka / kolba, poczekaj, aż całkowicie odparuje. Kiedy pojawi się piankowa strzykawka / butelka, wstrząśnij i poczekaj, aż piana osiada. Jeśli w roztworze znajdują się zawieszone cząstki lub przebarwienia, nie należy ich używać.

Zalecenia dla pacjentów dotyczące wprowadzenia leku:

  1. Algeron wstrzykuje się podskórnie w tkankę tłuszczową. Optymalne miejsca wstrzyknięcia: udo (górna część uda, z wyjątkiem pachwiny i kolana), brzuch (z wyjątkiem linii środkowej i okolicy pępkowej). Nie zaleca się wstrzykiwania roztworu w bolesne punkty, zaczerwienienia, odbarwienia, obszary z guzkami i pieczęciami.
  2. Konieczne jest każdorazowe wybranie nowego miejsca wstrzyknięcia, aby zminimalizować dyskomfort i ból. W każdym obszarze wstrzykiwania znajduje się wiele punktów do wstrzyknięcia, które pozwalają zmieniać punkty iniekcji w granicach tych obszarów.
  3. Aby użyć Algeron w strzykawkach: weź przygotowaną strzykawkę do ręki i zdejmij ochronną nasadkę z igły; w zależności od dawki zaleconej przez lekarza, może zaistnieć konieczność usunięcia nadmiaru roztworu ze strzykawki, należy to zrobić za pomocą tłoka, który jest powoli i delikatnie wciskany, aż osiągnie wymagany ślad.
  4. Aby użyć Algeron w fiolkach: postaw butelkę na płaskiej powierzchni i zdejmij pokrywkę (za pomocą pincety lub innego urządzenia); zdezynfekować górę fiolki. Weź jałową strzykawkę do ręki, zdejmij ochronną nasadkę z igły i ostrożnie, bez naruszania sterylności, włóż igłę przez gumową nakładkę. Odwrócić butelkę do góry dnem i powoli odciągając tłok, wybrać do strzykawki wymaganą ilość roztworu (wskazaną przez lekarza). Wyjmij strzykawkę z fiolki, unieś ją igłą i usuń pęcherzyki powietrza delikatnie naciskając tłok.
  5. Przed wstrzyknięciem, miejsce, w którym zostanie wprowadzony roztwór, dezynfekuj skórę w fałd kciukiem i palcem wskazującym.
  6. Igłę wprowadza się pod skórą pod kątem 90 °, naciskając tłok strzykawki do dołu, aby całkowicie wstrzyknąć roztwór. Wyjmij strzykawkę z igłą pionowo w górę.
  7. Jeśli zapomnisz zrobić zastrzyk na czas, musisz wstrzyknąć lek natychmiast, jak tylko go zapamiętasz. Podwójna dawka leku jest zabroniona.

Efekty uboczne

Możliwe działania niepożądane, gdy leczenie skojarzone wynosi 0,0015 mg / kg na tydzień Algerone z rybawiryną:

  • układ trawienny: bardzo często - nudności, biegunka; często - utrata apetytu, ból brzucha, suchość w jamie ustnej, wymioty, zgaga, zmiana smaku; nieczęsto - erozyjne zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie naczyń, zapalenie języka;
  • centralny i obwodowy układ nerwowy: bardzo często - bóle głowy, zawroty głowy, depresja, wahania nastroju, drażliwość; często - uczucie drętwienia i mrowienia kończyn, zaburzeń pamięci i uwagi, niepokoju, zaburzeń snu, niepokoju; nieczęsto - osłabienie mięśni, zaburzenia koordynacji ruchów, dezorientacja mowy;
  • układ sercowo-naczyniowy: często - ból w sercu, tachykardia, niedociśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze; nieczęste - arytmia;
  • skóra: bardzo często - łysienie, suchość i łuszcząca się skóra, wysypka skórna, swędzenie; często - zwiększone pocenie, fekalia; nieczęste - silne zaczerwienienie skóry, trądzik różowaty;
  • układ limfatyczny i krwiotwórczy: bardzo często - zmniejszenie liczby leukocytów, hemoglobiny, neutrofili, płytek krwi; wzrost szybkości sedymentacji erytrocytów (ESR); wzrost liczby limfocytów, monocytów; często - zmniejszenie liczby limfocytów, eozynofili, monocytów; podwyższone węzły chłonne; nieczęsto - patologiczna modyfikacja czerwonych krwinek;
  • układ oddechowy: bardzo często suchy kaszel; często - katar, zatkany nos, ból gardła, ból gardła, krwawienie z nosa, duszność, zapalenie płuc; rzadko - zespół niedrożności oskrzeli, zapalenie migdałków;
  • narząd słuchu: często - hałas w uszach;
  • układ mięśniowo-szkieletowy i tkanka łączna: bardzo często - bóle stawów, bóle mięśni; często - ból w kościach; nieczęsto - zapalenie okostnej;
  • błony śluzowe: często - zapalenie powiek, zapalenie spojówek, zapalenie jamy ustnej, zapalenie dziąseł, kątowe zapalenie jamy ustnej;
  • choroby zakaźne i pasożytnicze: często - ostre wirusowe infekcje dróg oddechowych; infekcja spowodowana wirusem herpes simplex;
  • układ hormonalny: często - niedoczynność tarczycy; nieczęsto - tyreotoksykoza, zapalenie tarczycy;
  • układ odpornościowy: często - alergiczny nieżyt nosa i spojówek;
  • układ moczowy: często - naruszenie wskaźników moczu;
  • układ rozrodczy: często bolesne miesiączki;
  • wskaźniki laboratoryjne: bardzo często - zwiększona bilirubina, lipidy, cholesterol, glukoza; obniżony poziom glukozy we krwi; podwyższone stężenie hormonu tyreotropowego (TSH); często - zmniejszenie stężenia TSH, obniżenie poziomu cholesterolu;
  • reakcje podawane razem: bardzo często - stany zapalne i swędzenie w miejscu wstrzyknięcia; często - ból, infiltracja;
  • ogólne reakcje: bardzo często - gorączka, zespół grypopodobny, astenia, zmęczenie, utrata masy ciała; często - pragnienie, omdlenie.

Przy stosowaniu Algerona u pacjentów z zakażeniem wirusem HIV obserwowano działań niepożądanych, nie wymienionych powyżej: ból zęba, ból pleców, ból uszu, letarg, obojętność, halucynacje, hipomanii żółknięcie skóry, enzymów wątrobowych, giperalbuminemiya, zwiększając lub zmniejszenie poziomu kreatyniny, trombocytozy, leukocytoza, neutrofilii, limfopenia zmniejszenie liczby limfocytów CD4 + t-limfocyty.

Kiedy Algeron stosuje się w dawce 0,002 mg / kg na tydzień, oprócz objawów opisanych powyżej, możliwe są następujące działania niepożądane: hipermenorrhea; naruszenia w miejscach podawania w postaci sinicy, krwotoku z miejsca.

Instrukcje specjalne

Leczenie Lek Algeron powinien być prowadzony przez lekarza z doświadczeniem w leczeniu pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby typu C i przez cały czas monitorowany przez niego.

U niektórych pacjentów w trakcie leczenia interferonem alfa i przez sześć miesięcy po zakończeniu leczenia, nie było poważnych naruszeń ośrodkowego układu nerwowego (w tym depresja, myśli samobójcze, próby samobójcze, agresja, omamy, dezorientacja, zmiany stanu psychicznego). Konieczne jest uważne monitorowanie pacjentów pod kątem wszelkich oznak zaburzeń psychicznych. Jeśli takie objawy są obserwowane, przepisana terapia powinna być oceniona pod kątem potencjalnego zagrożenia.

Poszczególni pacjenci, zwłaszcza pacjenci w podeszłym wieku, którzy stosowali interferon alfa w chorobach nowotworowych, zaobserwowali: upośledzenie świadomości, przypadki encefalopatii, śpiączki. Bardzo rzadko możliwe napady padaczkowe.

Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami psychicznymi Algeron jest przepisywany wyłącznie po dokładnym zbadaniu i leczeniu chorób psychicznych. Podczas stosowania narkotyków (alkohol, marihuana) zwiększa się prawdopodobieństwo wystąpienia ciężkich zaburzeń psychicznych.

Pacjenci z niewydolnością sercowo-naczyniową, zaburzeniami rytmu serca i / lub zawałem mięśnia sercowego wymagają stałej obserwacji podczas leczenia produktem Algeron. Przed i podczas leczenia powinni wykonywać elektrokardiografię (EKG).

Rzadko terapia Preparaty peginterferonem alfa jest skomplikowane reakcje nadwrażliwości jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, skurcz oskrzeli. Reakcje te wymagają odstawienia leku i natychmiastowej terapii objawowej. Wszyscy pacjenci powinni sprawdzić czynność nerek przed rozpoczęciem leczenia. Jeśli wartość QC jest mniejsza niż 50 ml / min, leczenie skojarzone z algeronem i rybawiryną jest przeciwwskazane. Pacjenci ze zmniejszoną czynnością nerek, a także podeszły wiek, muszą uważnie monitorować ewentualną anemię.

W przypadku wystąpienia niewydolności wątroby leczenie skojarzone z lekiem Algeron i rybawiryną zostaje anulowane.

Konieczne jest również rozważenie wystąpienia następujących patologii / stanów podczas terapii:

  • spadek ciśnienia krwi z powodu zmniejszenia objętości płynu w organizmie. Konieczne jest zapewnienie odpowiedniego nawodnienia pacjentów;
  • choroby płuc, w tym nacieki o niejasnej etiologii, zapaleniu płuc lub zapaleniu płuc (prawdopodobnie śmiertelne). Gdy pojawiają się objawy oddechowe, prześwietlenia klatki piersiowej są przypisane. W razie potrzeby lek Algeron jest anulowany, a glikokortykosteroidy są przepisywane;
  • występowanie autoprzeciwciał (głównie u pacjentów ze skłonnością do chorób autoimmunologicznych). Gdy pojawiają się objawy zaburzeń autoimmunologicznych, zaleca się dokładne badanie i ocenę możliwości dalszej terapii interferonem;
  • ziarniniakowa choroba zapalna - zespół Vogta-Koyanagiego-Harady. Choroba ta wpływa na narząd wzroku, narząd słuchu, skórę i miękkie skorupy mózgu. Jeśli podejrzewa się wystąpienie choroby, leczenie Algerona zostaje przerwane, jeśli to konieczne, przepisane są glikokortykosteroidy;
  • zaostrzenie łuszczycy lub sarkoidozy. Pacjenci cierpiący na te choroby Algeron powołuje się z ostrożnością, biorąc pod uwagę potencjalne korzyści i możliwe ryzyko;
  • zmiany ze strony narządu wzrokowego, w tym wysięku w siatkówce, krwawienia siatkówki, żyły siatkówki i niedrożności tętnicy siatkówki. Wszyscy pacjenci przed rozpoczęciem leczenia, a także gdy występują dolegliwości wzrokowe podczas leczenia, przeprowadzają badanie okulistyczne. Pacjenci z chorobami, w których mogą wystąpić zmiany siatkówki, są ściśle monitorowani (nadciśnienie, cukrzyca);
  • zmiany patologiczne w zębach i przyzębia. Zaleca się przestrzeganie higieny jamy ustnej i regularne poddawanie się badaniu u dentysty;
  • naruszenia funkcji tarczycy (niedoczynność tarczycy lub nadczynność tarczycy). Te zaburzenia są kontrolowane standardową terapią. Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie testu laboratoryjnego w celu określenia poziomu TSH. Jeśli występują nieprawidłowości, leczenie skojarzone z lekiem Algerone i rybawiryną jest przepisywane w połączeniu ze standardową terapią. W przypadku jego nieskuteczności łączone leczenie zostaje anulowane;
  • krwotoczne i / lub niedokrwienne zapalenie jelita grubego w ciągu 12 tygodni od rozpoczęcia leczenia. Kiedy pojawiają się bóle brzucha, gorączka, krew w stolcu algierskim, są natychmiast anulowane. Odzyskiwanie zwykle rozpoczyna się 1-3 tygodnie po odstawieniu leku.

Przed rozpoczęciem leczenia produktem Algeron należy wykonać standardowe biochemiczne i kliniczne badania krwi. Również co 2 tygodnie, kliniczne badanie krwi i co 4 tygodnie - biochemiczne. W przypadku ciężkiej hiperlipidemii zalecana jest dieta lub odpowiednie leki.

Wraz z pojawieniem się objawów zapalenia trzustki, pojawienie się ciężkich powikłań infekcyjnych (bakteryjnych, wirusowych, grzybiczych), terapia lekiem Algeron i rybawiryną zostaje anulowana i wymagane jest odpowiednie leczenie.

U biorców z przeszczepionymi narządami ryzyko odrzucenia przeszczepionej nerki może wzrosnąć. Są również informacje o odrzuceniu przeszczepu wątroby.

Ze względu na fakt, że terapia Algerona może powodować osłabienie, zawroty głowy, senność, dezorientację, zaleca się powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów lub innych potencjalnie niebezpiecznych mechanizmów.

Interakcje leków

Algeron jest ostrożnie przepisywany lekami, w metabolizmie których biorą udział izoenzymy CYP2C8 / C9 lub CYP2D6.

Przy jednoczesnym stosowaniu algieronu i teofiliny należy monitorować jej poziom w surowicy krwi iw razie potrzeby dostosować dawkę.

U pacjentów z wirusem HIV otrzymujących wysoce aktywną terapię przeciwretrowirusową (HAART) należy zachować ostrożność podczas dodawania kombinacji leku Algeron + rybawiryna, ponieważ zwiększa się prawdopodobieństwo wystąpienia kwasicy mleczanowej.

Zastosowanie interferonu alfa w dawce 0,18 mg na tydzień może spowodować wzrost średnich poziomów metabolitów metadonu o 10-15%. Ta kombinacja wymaga kontroli.

Podczas leczenia skojarzonego preparat Algeron + rybawiryna nie jest zalecany do stosowania zydowudyny, ponieważ zwiększa to prawdopodobieństwo wystąpienia niedokrwistości. Nie zaleca się równoczesnego przyjmowania didanozyny, ponieważ może to prowadzić do rozwoju śmiertelnej niewydolności wątroby, zapalenia trzustki, neuropatii obwodowej, objawowej kwasicy mleczanowej.

Połączenie telbiwudyny i interferonu alfa prowadzi do zwiększonego ryzyka neuropatii obwodowej, więc takie połączenie jest przeciwwskazane.

Warunki przechowywania

Przechowywać w ciemnym miejscu w temperaturze 2-8 ° C. Nie zamrażać. Trzymaj z dala od dzieci.

Medinfo.club

Portal o Liver

Czy można pić alkohol w HCV i jak wpływa on na terapię?

Większość dorosłych, u których zdiagnozowano hepatologa HCV, pyta, czy wirus zapalenia wątroby typu C i alkohol są zgodne. Eksperci jednoznacznie zalecają zaprzestanie picia alkoholu, w dowolnym z jego objawów, natychmiast po potwierdzeniu choroby. Chociaż niektórzy specjaliści ds. Badań twierdzą, że w bardzo małych dawkach alkohol nie powoduje żadnych szkód. Aby zrozumieć, dlaczego nie powinieneś słuchać takich porad, musisz zrozumieć - jak alkohol wpływa na wątrobę.

Aby chronić swoich bliskich - przeczytaj artykuł: Zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu C w życiu codziennym.

Co jest obarczone alkoholem dla osób zarażonych wirusem zapalenia wątroby typu C.

Etanol, zawarty w napojach alkoholowych, wpływa przede wszystkim na wątrobę. W konsekwencji uszkodzone komórki zostają zastąpione tkanką łączną. Jeżeli stosowanie alkoholu zachodzi systematycznie, ten proces zastępowania staje się nieodwracalny. Wynika to z faktu, że wątroba nie ma czasu na regenerację. A to z kolei prowadzi do rozwoju marskości lub raka wątroby.

W przypadku choroby typu WZW typu C wątroba już walczy z wirusem. W związku z tym, przy użyciu alkoholu, zmiany te występują znacznie szybciej. Oprócz walki z trucizną, która pojawia się, gdy etanol dostaje się do żołądka, wątroba walczy również z wirusowym zapaleniem wątroby typu C. Jeśli to nie pomoże, wytrzyma te ataki, nie poradzi sobie sama. W konsekwencji - marskość, rak wątroby, śmierć. I tu jest dodatkowe pytanie - czy można pić alkohol przy wirusowym zapaleniu wątroby typu C, czy też nie.

Ważne jest również zrozumienie, że podczas leczenia zapalenia wątroby alkohol może powodować więcej szkód niż bez niego. Ponieważ przepisane leki przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu C podczas interakcji z etanolem mogą nie tylko mieć efekt terapeutyczny, ale wręcz przeciwnie, pogorszyć sytuację. Wszystkie te subtelności są ważne, aby porozmawiać z lekarzem prowadzącym - hepatologiem, który poprawnie wyjaśnia, czy możesz pić alkohol podczas i po leczeniu.

Napoje o niskiej zawartości alkoholu i małe ilości

Jednocześnie badania przeprowadzone przez brytyjskich i szwajcarskich naukowców wykazały, że w niewielkich ilościach etanol nie powodował szkód u około 80% badanych. Dopuszczalna ilość to średnio 15 g dziennie.

"Do notatki" W 50 gramach wódki zawartość etanolu wynosi 20 g. Dla zdrowego mężczyzny maksymalna dzienna dawka to 40 g etanolu, dla kobiety - 20 g.

Jeśli dopuszczalna dawka zostanie zwiększona, istnieje ryzyko poważnych konsekwencji - wystąpienia alkoholowego zapalenia wątroby. Na przykład, jeśli pijesz 100 gramów alkoholu dziennie dziennie, to po 5 latach choroba się zamanifestuje. Jest również nazywane tłuszczowym zapaleniem wątroby lub alkoholową cetozą steatone. To jest dla absolutnie zdrowych ludzi. I pod warunkiem zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu C, wpływ alkoholu w dowolnych dawkach, nawet tych najmniejszych, ma szkodliwy wpływ na wątrobę. Możliwe powikłania po takiej interakcji - przyspiesza proces marskości wątroby lub raka.

Bezalkoholowe piwo również nie wchodzi w grę, ponieważ wciąż obecna jest niewielka dawka etanolu. Dlatego lepiej zrezygnować z takich napojów

Jak alkohol wpływa na manifestację objawów?

Podczas spożywania alkoholu z zapaleniem wątroby typu C na wątrobę może wpływać jeden z trzech rodzajów chorób:

W tym przypadku ta kombinacja efektów na ciele również utrudnia przepisanie właściwego sposobu leczenia. Ponieważ żelazo znajduje się również w wątrobie, co jest naruszeniem dróg żółciowych.

Mieszane zapalenie wątroby i alkoholizm występuje częściej u alkoholików, którzy piją więcej niż 100 g alkoholu dziennie.

Używanie jakiegokolwiek rodzaju alkoholu przyczynia się do ogólnego zatrucia organizmu, a wątroba jest w stanie zapalnym. Towarzyszyć temu mogą takie objawy, jak:

  • zmiany w smaku;
  • nudności;
  • ból po prawej stronie;
  • uczucie goryczy w ustach;
  • wymioty.

"Zwróć uwagę" Udowodniono, że przy użyciu alkoholu ilość wirusa wzrasta dość szybko, podczas gdy w przypadku odstawienia alkoholu liczba ta jest znacznie zmniejszona. Jednocześnie zmniejszają się również parametry ALT i ASAT.

Ponadto picie alkoholu znacząco obniża odporność, co wpływa nie tylko na zaatakowaną wątrobę, ale także na organizm jako całość.

Aby złagodzić objawy i nie obciążać wątroby walką z dodatkową trucizną - etanolem, konieczne i ważne jest całkowite porzucenie alkoholu, w każdym z jego objawów.

Jak alkohol wpływa na HTP

Do chwili obecnej terapię przeciwwirusową prowadzi się za pomocą Sofosbuvira, Daklatasvira i Ladipasvira. Nowoczesny przemysł rolniczy stworzył leki, które praktycznie nie mają skutków ubocznych. Wielu pacjentów uzyskuje pierwsze wyniki w postaci złagodzenia objawów i zmniejszenia wiremii po tygodniu przyjmowania. Przeczytaj o nowoczesnych preparatach z WZW typu C w naszym osobnym artykule.

Na rynku firm do transportu indyjskiej medycyny na zapalenie wątroby typu C "Sofosbuvir Express" sprawdził się. Ta firma z powodzeniem pomaga ludziom odzyskać zdrowie od ponad 2 lat. Komentarze i filmy zadowolonych pacjentów można zobaczyć tutaj. Stanowią one ponad 4000 osób, które wyzdrowiały z powodu zakupu leków. Nie opóźniaj swojego zdrowia w długim pudełku, wejdź na stronę www.sofosbuvir-express.com lub zadzwoń pod numer 8-800-200-59-21

Uwaga, proszę! Terapia nie jest kompatybilna z alkoholem.

Na podstawie przeprowadzonych badań udowodniono, że wpływ alkoholu podczas terapii jest jednoznacznie negatywny. Jeśli nie przyniesie to dodatkowej szkody, w każdym razie proces odzyskiwania może potrwać kilka lat lub wcale. Ponieważ wynik leczenia jest tak nieistotny, że kontynuacja nie ma sensu.

Na przykład można przeprowadzić badania Hezode, które wykazały bezpośrednią zależność od spożycia alkoholu i uzyskania pozytywnego efektu HTV. W badaniu uczestniczyło 256 osób. Zostały one podzielone na grupy:

  • w ogóle nie pij alkoholu;
  • ci, którzy pili mniej niż 40 gramów alkoholu dziennie;
  • ci, którzy przyjmowali od 41 do 80 gramów alkoholu dziennie;
  • tych, którzy spożywają więcej niż 80 gramów alkoholu dziennie.

W tym przypadku ilość miana wirusa w pierwszej grupie zmniejszyła się o 33%, podczas gdy w tej ostatniej zmniejszyła się o 9%. Ważne jest również, aby wiedzieć, że odsetek nawrotów po zakończeniu terapii jest 2 razy wyższy u osób nadużywających alkoholu.

Dopuszczenie alkoholu po leczeniu

Zgodnie z zaleceniami hepatologów, dopiero po sześciu miesiącach od podjęcia kuracji przyjmuje się dowolną ilość alkoholu. Wynika to z faktu, że w tym czasie leki są nadal w ciele i "pracują". Ich interakcja z alkoholem może powodować nieprzyjemne konsekwencje dla wątroby.

Po tym okresie można pić niewielką ilość alkoholu, bez zwłóknienia. Jeśli już jest obecny, zaleca się całkowite zaprzestanie spożywania alkoholu, aby nie wywoływać alkoholowego zapalenia wątroby i marskości wątroby.

Zdrowy styl życia to droga do pełnego wyzdrowienia

Aby złagodzić objawy, przyspieszyć regenerację i ogólnie pomóc organizmowi w ciężkiej walce z wirusem, lepiej trzymać się zdrowego trybu życia. Wskazane jest przestrzeganie diety. Często przypisany numer tabeli 5. Obejmuje produkty delikatne i przyjazne dla wątroby oraz metody ich przetwarzania.

Użyteczne są także delikatne obciążenia. Możesz zrobić na przykład jogę i fizjoterapię. W tym samym czasie ostrzeż instruktora o wymaganych obciążeniach. Ważne jest również przedyskutowanie tego z lekarzem-hepatologiem.

Odrzucenie złych nawyków będzie sprzyjać regeneracji. Ponieważ wątroba nie wyda swoich zasobów na nic innego, z wyjątkiem walki z wirusem i przywracania.

Prowadząc zdrowy tryb życia, stosując się do zaleceń lekarza, możliwe jest szybsze wyleczenie przy minimalnym uszkodzeniu zdrowia.

Instrukcje dotyczące medycznego stosowania produktu leczniczego "Algeron"

MINISTERSTWO ZDROWIA FEDERACJI ROSYJSKIEJ

zastosowanie medyczne produktu leczniczego do celów medycznych

Przeczytaj uważnie niniejszą instrukcję przed rozpoczęciem przyjmowania / używania leku.

Zachowaj tę instrukcję na przyszłość.

W przypadku jakichkolwiek pytań należy skontaktować się z lekarzem.

Nazwa handlowa preparatu: Algheron ®

Międzynarodowa niezastrzeżona nazwa: chaineginterferon alfa-2b

Postać dawkowania: roztwór podskórny

1 ml roztworu zawiera:

aktywny składnik: pegylowany interferon alfa-2b (chaineginterferon alfa-2b) - 200 mcg;

substancje pomocniczetrihydrat octanu sodu - 0,115 mg lodowatego kwasu octowego - do pH 5,0 mannitol - 54,47 mg L-metionina - 0,2 mg dihydratu edetanu disodowego - 0.005 mg Woda do iniekcji - do 1,0 ml.

Przejrzysty, od bezbarwnego do jasnożółtego roztworu.

Grupa farmakoterapeutyczna: cytokiny.

Kod ATX: L03AB14

Tsepeginterferon alfa-2b, jest utworzony przez połączenie z cząsteczką interferonu alfa-2b struktury polimerowej - glikol polietylenowy (PEG) o masie cząsteczkowej 20 kDa (kilodaltonów). Biologiczne działanie preparatu Algeron ® jest spowodowane przez interferon alfa-2b. Interferon alfa-2b jest wytwarzane metodą biosyntezy rekombinacji DNA (kwas dezoksyrybonukleinowy) i produkowane przez szczep bakterii Escherichia coli, w którym wprowadzone technikami inżynierii genetycznej genu jest ludzki interferon alfa-2b. Interferony mają działanie przeciwwirusowe, immunomodulujące i antyproliferacyjne. Przeciwwirusowe działanie interferonu alfa-2b, jest spowodowane przez ich wiązanie do specyficznych receptorów komórkowych, które z kolei uruchamia złożony mechanizm kolejnych wewnątrzkomórkowe reakcje dotyczące indukowania pewnych enzymów (kinaza białkowa r, 2 ', 5'-oligoadenylanu syntetazy, białka, Mx). Wynikiem jest tłumienie transkrypcji genomu wirusowego, a hamowanie syntezy białek wirusowych. Działanie immunomodulacyjne objawia się przede wszystkim intensyfikacją reakcji układu immunologicznego za pośrednictwem komórek. Interferon zwiększa cytotoksyczność limfocytów T i komórek NK, makrofagi aktywności fagocytów, promuje różnicowanie komórek T pomocniczych, chroni komórki T przed apoptozą. Immunomodulujące interferonu jest pod wpływem produktów szeregu cytokin (interleukiny, interferon gamma). Wszystkie te efekty interferonu mogą pośredniczyć w jego aktywności terapeutycznej. Pegylowany interferon alfa preparaty powoduje wzrost stężenia białek efektorowych, takich jak neopteryny w surowicy i syntetazę 2'5'-oligoadenylanu. W badaniach farmakodynamiki leku Algeron ® podawać ochotników po pojedynczym zależny od dawki wzrost obserwowano w surowicy stężenia neopteryny maksymalnego wzrostu, które uzyskano w ciągu 48 godzin. Przy podawaniu leku jeden Algeron ® raz w tygodniu w dawce 1,5 mg / kg, stężenie neopteryny w surowicy u pacjentów z przewlekłym zapaleniem wątroby typu C, utrzymuje się w stałym, wysokim poziomie. Jak również niezmodyfikowane interferon alfa-2b, Algeron ® wykazywały aktywność przeciwwirusową w doświadczeniach in vitro.

W eksperymentach przedklinicznych wykazano, że pegylacja cząsteczki interferonu a-2b powoduje znaczne spowolnienie wchłaniania z miejsca podania, zwiększenie objętości dystrybucji i zmniejszenie klirensu. Zmniejszenie klirensu prowadzi do ponad 10-krotnego zwiększenia czasu trwania końcowego okresu półtrwania (T1/2) w porównaniu z niezmodyfikowanym interferonem alfa-2b (32 h versus 2,2 h). Wydalanie preparatu Algeron ® miało miejsce w czasie> 153 h (6,5 dnia).

Podczas badania farmakokinetyki preparatu Algeron ®, przy podawaniu ochotnikom w dawce terapeutycznej 1,5 μg / kg łącznie z rybawiryną, maksymalne stężenie w surowicy (Cmaks) zostało osiągnięte średnio 31 (18-48) h po podaniu i wynosiło 1 401 ± 233 (1250 - 1803) pg / ml. Obszar pod krzywą stężenie-czas wynosi od 0 do 168 godzin (AUC(0-168)) uśredniono 144 212 ± 49 839 (106 845 - 226 062) pg / ml / h. Klirens preparatu (Cl) wynosił średnio 9,9 ± 3,2 (5,2 - 13) ml / (h * kg), okres półtrwania (T1/2) - 57,8 ± 8,4 (48-66,5) h. Wartość stałej eliminacji (Kel) było średnio 0.0124 ± 0.002 godz. -1. Gdy Podawany Algeron ® podskórnie, 1 raz na tydzień jako część terapii skojarzonej, przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C, nie był zależny od dawki wzrost stężenia leku stopniowo do 8 tygodni, po czym dalsze narastanie do 12 tygodni terapii lekowej Algeron ® zaobserwowano.

Farmakokinetyka u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

Pacjenci z klirensem kreatyniny (CK) poniżej 50 ml / min, leczenie skojarzone z preparatem Algeron ® i rybawiryną są przeciwwskazane.

Pacjenci z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością nerek powinni być ściśle monitorowani, aw przypadku działań niepożądanych zmniejszyć dawkę leku Algeron ®.

Farmakokinetyka u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z wyrównaną marskością cech farmakokinetycznych są takie same jak te, bez marskości wątroby. Od stosowania leku Algeron ® jest przeciwwskazany u monoinfitsirovannyh z zdekompensowanej marskości wątroby (klasa B i C dla dzieci Pugh lub krwawienia z żylaków) w pacjentów zakażonych HIV / przewlekłego zapalenia wątroby typu C, marskość wątroby z obecnością niewydolności wątroby ( Wskaźnik Child-Pugh ≥ 6), nie badano farmakokinetyki leku u takich pacjentów.

Farmakokinetyka u osób starszych

Nie badano farmakokinetyki u pacjentów w wieku powyżej 70 lat.

Wskazania do stosowania

Leczenie pierwotnego przewlekłego aktywnego zapalenia wątroby typu C, w ramach terapii skojarzonej z rybawiryną u dorosłych pacjentów z dodatnim RNA HCV (wirusa zapalenia wątroby typu kwasu rybonukleinowego C), również w stabilne klinicznie współ-zakażone wirusem ludzkiego niedoboru odporności (HIV) / przewlekłego zapalenia wątroby typu C, w nieobecności oznaki dekompensacji choroby wątroby.

  • Nadwrażliwość na interferon, glikol polietylenowy lub jakikolwiek inny składnik leku.
  • Nadwrażliwość na rybawirynę lub jakikolwiek inny składnik leku.
  • Niewyrównana marskość wątroby (stopień B i C w skali Child-Pugh lub krwawienie z żylaków).
  • Marskość wątroby z niewydolnością wątroby u pacjentów z jednoczesnym zakażeniem wirusem HIV / przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C (wskaźnik Child-Pugh ≥6).
  • Autoimmunologiczne zapalenie wątroby lub inne choroby autoimmunologiczne w wywiadzie.
  • Dysfunkcję tarczycy, której nie można utrzymać na normalnym poziomie za pomocą terapii lekowej.
  • Epilepsja i / lub dysfunkcja ośrodkowego układu nerwowego.
  • Ciężkie choroby układu sercowo-naczyniowego, niestabilne lub niekontrolowane przez co najmniej 6 miesięcy poprzedzających leczenie.
  • Choroby ciężkich (w tym niewydolność nerek, QC 9 / L i płytek 9 / l, hemoglobina 9 / L i płytek 9 / l, hemoglobina ® i rybawiryna lub partnerów mężczyzn otrzymujących tej terapii. kobiet zdolnych do zajścia w ciążę muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji w trakcie leczenia i przez 4 miesiące po zakończeniu leczenia. Pacjenci lub ich męskiego partnera powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji w trakcie leczenia i przez 7 miesięcy po jego zakończeniu.

Ciąża

Stosowanie leku Algeron ® w czasie ciąży jest przeciwwskazane.

Teratogenne działanie preparatu Algeron ® nie było badane. Podczas leczenia Algeron ® u kobiet w wieku rozrodczym należy stosować skuteczne metody antykoncepcyjne.

Zastosowanie interferonu alfa-2a w dużych dawkach doprowadziło do znacznego wzrostu liczby spontanicznych poronień u zwierząt. U potomstwa urodzonego na czas nie stwierdzono działania teratogennego.

Połączenie preparatu Algeron ® z rybawiryną jest przeciwwskazane do stosowania w czasie ciąży. W badaniach na zwierzętach rybawiryna wywierała wyraźne działanie teratogenne i powodowała śmierć płodu. Rybawiryna jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży i mężczyzn, których partnerki są w ciąży. Leczenie preparatem Ribavirin nie powinno być przepisywane, dopóki negatywny test ciążowy nie zostanie wykonany bezpośrednio przed rozpoczęciem leczenia. Kobiet zdolnych do rodzenia dzieci lub partnera płci męskiej, którzy są w stanie mieć dzieci powinny być informowane o teratogennego wpływu rybawiryny oraz konieczność stosowania skutecznej antykoncepcji (co najmniej 2 sposoby) w trakcie leczenia iw ciągu 7 miesięcy po zakończeniu leczenia.

Okres karmienia piersią

Stosowanie leku Algeron ® podczas karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Brak danych dotyczących przenikania Algeron ® w mleku matki, a więc w celu uniknięcia niepożądanych skutków dla dziecka powinny być zniesione lub karmienia piersią lub terapii, biorąc pod uwagę potencjalne korzyści dla matki.

Dawkowanie i administracja

Preparat Algeron ® wstrzykuje się podskórnie do przedniej ściany brzucha lub uda. Zaleca się zmianę miejsca wstrzyknięcia.

Terapię powinien rozpoczynać lekarz z doświadczeniem w leczeniu pacjentów z WZW typu C, a także pod jego nadzorem.

W terapii skojarzonej z rybawiryną Algeron ® u pacjentów z przewlekłym zapaleniem wątroby typu C, w tym stabilnym klinicznie jednoczesnego zakażenia HIV, jako wstrzyknięcie podskórne w dawce 1,5 g na 1 kg masy ciała, raz na tydzień. Schemat dawkowania leku Algeron ® przedstawiono w Tabeli 1.

Tabela 1. Schemat dawkowania leku Algeron ® u pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C, w tym z klinicznie stabilnym współzakażeniem HIV.

Dawkowanie w przypadku podawania raz w tygodniu

Ilość roztworu Algeron ®

Minimalna objętość strzykawki

Każda strzykawka / fiolka z Algeron ® przeznaczona jest wyłącznie do jednorazowego użytku. Nie należy mieszać roztworu zawartego w strzykawce / fiolce ani wstrzykiwać go równolegle z jakimkolwiek innym lekiem. Algeron ® nie można podawać dożylnie.

Zalecenia do stosowania u pacjentów:

  1. Wybierz dogodny czas dla twojego wstrzyknięcia. Zastrzyki powinny być wykonywane wieczorem przed snem.
  2. Dokładnie umyć ręce wodą z mydłem przed rozpoczęciem leczenia.
  3. Wziąć jedno pole konspektu z wypełnioną strzykawką /
    Fiolkę opakowań kartonowych, które muszą być przechowywane w lodówce i inkubować w temperaturze pokojowej przez kilka minut, aby upewnić się, że temperatura preparatu stała się równa temperaturze otoczenia. W przypadku kondensacji na powierzchni strzykawki / fiolki, odczekaj kilka minut, aż kondensacja wyparuje.
  4. Przed użyciem należy sprawdzić roztwór w strzykawce / fiolce. W przypadku obecności zdyspergowanych cząstek lub zmianę zabarwienia roztworu lub uszkodzenie strzykawki / fiolkę leku Algeron ® powinien nie pojawiły primenyat.Esli piany, to znaczy, gdy strzykawka / fiolkę wytrząsano mocno wstrząsać lub czekać, aż piana osiada.
  5. Wybierz obszar ciała do wstrzyknięcia. Algeron ® wtryskiwany do podskórnej tkanki tłuszczowej (warstwa tłuszczu pomiędzy skórą a tkanką mięśni), aby wykorzystać przestrzeń z luźnych włókien z obszarów skóry rozciągających, nerwów, stawów i naczyń krwionośnych (patrz Figura 1 - jeden z czterech możliwych obszarów do iniekcji..):
    • Biodra (przednie uda inne niż pachwina i kolano);
    • Brzuch (z wyjątkiem linii środkowej i regionu pępkowego).

Ryc.1 Lokalizacja miejsc wstrzyknięć.

Nie należy stosować bolesnych punktów, przebarwionych, zaczerwienionych obszarów skóry lub obszarów z uszczelkami i guzkami do wstrzyknięć.

Za każdym razem wybierz nowe miejsce wstrzyknięcia, aby zmniejszyć dyskomfort i ból na skórze w miejscu wstrzyknięcia. W każdym obszarze iniekcji jest wiele punktów do wstrzyknięcia. Stale zmieniaj punkty wstrzykiwania w określonym obszarze.

  1. Przygotowanie do wstrzyknięcia.

Jeśli pacjent używa Algeron ® w strzykawkach

Weź przygotowaną strzykawkę do ręki, którą piszesz. Zdejmij nasadkę ochronną z igły.

Jeśli pacjent używa Algeron ® w fiolkach

Weź fiolkę z Algeron® i delikatnie umieść fiolkę na płaskiej powierzchni (stole). Pincety (lub inne wygodne urządzenie), zdejmij pokrywkę fiolki. Zdezynfekować górę fiolki. Wziąć sterylną strzykawkę w dłoni, że zapisu zdjąć nasadkę ochronną igły i bez przerywania sterylności dokładnie wprowadzić igłę przez gumowy korek fiolki tak, że igły (3-4 mm) jest widoczny przez fiolki szklanej. Odwróć butelkę tak, aby jej kark był skierowany w dół.

  • Ilość roztworu do wstrzykiwań Algeron ® zależy od dawki obliczonej przez lekarza. Dawka leku Algeron® wyrażana jest w mikrogramach (μg) i jest obliczana z uwzględnieniem masy ciała. Nie należy zmieniać dawki samego leku Algeron ®, jeśli lekarz nie zalecił takiego postępowania. Nie przechowuj pozostałości leku pozostawionego w strzykawce / fiolce do ponownego użycia.

    Jeśli pacjent używa Algeron ® w strzykawkach

    W zależności od dawki przepisanej przez lekarza, konieczne może być usunięcie nadmiaru objętości roztworu leku ze strzykawki. Jeśli to konieczne, powoli i delikatnie naciśnij tłok strzykawki, aby usunąć nadmiar roztworu. Naciskaj tłok, aż tłok osiągnie wymagany znak na powierzchni strzykawki.

    Jeśli pacjent używa Algeron ® w fiolkach

    Powoli odciągnąć tłok i pobrać z fiolki strzykawkę o wymaganej objętości roztworu, odpowiadającą dawce leku Algeron®, przepisanej przez lekarza. Następnie, bez naruszania sterylności, wyjmij butelkę z igły, trzymając igłę w podstawie (upewnij się, że igła nie wysuwa się ze strzykawki). Odwrócić strzykawkę do góry dnem za pomocą igły i, poruszając tłokiem, usunąć pęcherzyki powietrza, delikatnie stukając strzykawką i naciskając tłok.

  • Wcześniejsza dezynfekcja obszaru skóry, w którym wstrzyknięty zostanie preparat Algeron®, delikatnie zebrać skórę w fałd kciukiem i palcem wskazującym (ryc. 2).
  • Za pomocą strzykawki prostopadłej do miejsca wstrzyknięcia wprowadzić igłę w skórę pod kątem 90º (ryc. 3). Wprowadzić lek, równomiernie naciskając tłok strzykawki do końca (aż do całkowitego opróżnienia).
    1. Wyjmij strzykawkę z igłą pionowo w górę.
    2. Pozbądź się zużytych strzykawek / fiolek tylko w specjalnie wyznaczonym miejscu, niedostępnym dla dzieci.
    3. Jeśli zapomnisz wstrzyknąć lek Algeron ®, wstrzyknij natychmiast, jak tylko go zapamiętasz.

    Nie należy podawać podwójnej dawki leku.

    Nie należy przerywać stosowania leku Algeron ® bez konsultacji z lekarzem.

    Rybawiryna powinna być przyjmowana doustnie, podczas posiłków, codziennie. Dzienna dawka rybawiryny jest obliczana na podstawie masy ciała
    (patrz tabela 2).

    Tabela 2. Schemat dawkowania rybawiryny w leczeniu skojarzonym z produktem Algeron ® u pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C, w tym stabilnym klinicznie współzakażeniem HIV.

    Dzienna dawka rybawiryny, mg

    Schemat dawkowania
    (w kapsułkach lub tabletkach po 200 mg)

    Czas trwania leczenia u pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C

    Czas trwania leczenia zależy od genotypu wirusa.

    Genotyp HCV1. Obecność wczesnej odpowiedzi wirusologicznej (zanik HCVRNA lub zmniejszenie wiremii o 2 log10(100 razy) i więcej do 12 tygodni leczenia) może przewidzieć osiągnięcie zrównoważonej odpowiedzi. W przypadku braku wczesnej odpowiedzi wirusologicznej, jest mało prawdopodobne, że nastąpi remisja. W badaniach klinicznych z zastosowaniem peginterferonu alfa w przewlekłym wirusowym zapaleniu wątroby typu C stabilną odpowiedź uzyskano tylko u 2% pacjentów z ujemną wczesną odpowiedzią. Po uzyskaniu wczesnej odpowiedzi wirusologicznej zaleca się kontynuowanie leczenia przez kolejne 9 miesięcy (całkowity czas leczenia wynosi 48 tygodni). Należy rozważyć przerwanie leczenia, jeżeli po 12 tygodniach leczenia wczesna odpowiedź wirusologiczna nie zostanie osiągnięta lub po 24 tygodniach leczenia HCV RNA jest wykrywalna.

    Genotyp HCV2 i 3. Jeśli wczesna odpowiedź wirusologiczna zostanie osiągnięta przed 12. tygodniem leczenia (zanik RNA HCV lub spadek wiremii o 2 loginy10(100 razy) i więcej), zaleca się kontynuowanie leczenia przez kolejne 12 tygodni (całkowity czas leczenia wynosi 24 tygodnie). Terapia długoterminowa nie ma żadnych zalet.

    Genotyp HCV4. Ogólnie rzecz biorąc, pacjenci z genotypem 4 są trudni do leczenia. Brak specjalnych badań umożliwia zastosowanie taktyki leczenia jak w genotypie 1.

    Czas trwania leczenia u pacjentów z jednoczesnym zakażeniem wirusem HIV / przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C

    Zalecany czas leczenia wynosi 48 tygodni, niezależnie od genotypu wirusa zapalenia wątroby typu C.

    Korekta reżimu dawkowania

    W przypadku niepożądanych zjawisk lub odchyleń wskaźników laboratoryjnych o umiarkowanym nasileniu konieczne jest zmniejszenie dawki leku Algeron ® lub rybawiryny lub wstrzymanie leczenia. Przy normalizacji stanu lub wskaźników laboratoryjnych można rozważyć zwiększenie dawki, aż do początkowej dawki. Jeśli po dostosowaniu dawki tolerancja leczenia nie ulegnie poprawie, zaleca się zaprzestanie leczenia.

    Choroby hematologiczne. mniej 1,5x10 9 / l, neutrofile mniej 0,75h10 9 / l, liczba płytek krwi mniej 50h10 9 / l, zaleca się, aby zmniejszyć dawki leku Algeron ® wysokość równa 1/3 dawki terapeutycznej ze zmniejszeniem liczby leukocytów krwi obwodowej (1 / 3 TH). Jeśli liczba neutrofili i płytek krwi nie wzrośnie, dawkę Algeronu ® należy zmniejszyć o kolejne 1/3 TD. Zwiększenie dawki zalecane, jeśli liczba leukocytów przekracza 2,0h10 9 / l, neutrofile - 1x10 9 / l, a płytki - 90h10 9 / l, przez co najmniej 4 tygodnie.

    Korekta dawki rybawiryny. Przy spadku stężenia hemoglobiny do mniej niż 100 g / l, dawkę rybawiryny należy zmniejszyć do 600 mg / dobę. Leczenie w poprzedniej dawce można wznowić po przekroczeniu poziomu hemoglobiny 100 g / l przez co najmniej 4 tygodnie. Jeśli stężenie hemoglobiny jest niższe niż 85 g / l, należy przerwać stosowanie preparatu Algeron ® i rybawiryny. U pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego (kompensacja fazy) oraz obniżenie poziomu hemoglobiny ≥20 g / l dla wszelkich 4 tygodniach leczenia w celu zmniejszenia dawki leku Algeron ® pół terapeutyczny i rybawiryny do 600 mg dziennie, a zawsze stosować mniejszą dawkę leku. Jeśli poziom hemoglobiny u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego (kompensacji fazy) mniejszej niż 120 g / l po 4 tygodniach po zmniejszeniu dawki - wprowadzenie Algeron preparatu ® i rybawiryny jest anulowane.

    Po odstawieniu rybawiryny z normalizacją stężenia hemoglobiny można wznowić leczenie w zmniejszonej dawce 600 mg na dobę, bez dalszego zwiększania dawki.

    Zaburzenia ze strony wątroby. W przypadku wyrównanej marskości, dostosowanie dawki produktu Algeron ® nie jest wymagane. Pacjenci z wyrównaną marskością (klasa B i C Childa-Pugha lub krwawienia z żylaków) stosowanie leku przeciwwskazane. Jeśli stężenie bilirubiny jest zwiększona do 85,5 mol / L, dawka rybawiryny wskazane jest ograniczenie do 600 mg / dzień.

    Z postępującym wzrostem aktywności aminotransferazy alaninowej (ALT) i aminotransferazy asparaginianowej (AST), jest większa niż 2 razy większej od wartości początkowej lub więcej niż 10-krotnie od górnej granicy normy (GGN) wprowadzenie leku Algeron ® i rybawiryny upadku. Jeśli stężenie jest zwiększona Bilirubina więcej niż 2,5 razy wartości górnej granicy normy lub bilirubiny> 68,4 mmola / l, przez co najmniej 4 tygodnie objawów dekompensacji czynności wątroby Algeron ® i rybawiryny, aby anulować.

    Pacjenci z depresją. Przy łagodnej depresji dostosowanie dawki nie jest wymagane. Wraz z rozwojem umiarkowanej depresji zaleca się zmniejszenie dawki Algerona ® o 1/3 TD, jeśli to konieczne - o 1/3 TD. Jeśli stan się nie zmienia, zaleca się kontynuowanie leczenia w zmniejszonej dawce. Jeśli wystąpi poprawa trwająca co najmniej 4 tygodnie, możesz zwiększyć dawkę leku Algeron ®. Wraz z rozwojem ciężkiej depresji, jak również myśli samobójczych, konieczne jest, aby anulować Algeron ® i rybawiryny i prowadzić specyficzne leczenie pod nadzorem psychiatry.

    Niewydolność nerek. Wyznaczając leczenie skojarzone z łagodną niewydolnością nerek (CK> 50 ml / min), należy zachować ostrożność w odniesieniu do rozwoju niedokrwistości. W przypadku QC poniżej 50 ml / min, leczenie skojarzone z lekiem Algeron ® i rybawiryną jest przeciwwskazane. Jeśli w trakcie leczenia stężenie kreatyniny wzrośnie powyżej 0,177 mmol / l, należy przerwać stosowanie preparatu Algeron ® i rybawiryny.

    Tabela 3. Algorytm do korygowania dawek Algeronu ® i rybawiryny w przypadku wystąpienia działań niepożądanych.

    Zmniejszenie dawki rybawiryny do 600 mg na dobę **

    Zmniejszenie dawki leku Algeron ®

    Zakończenie Algeronu ® i rybawiryny

    Zawartość związanej bilirubiny

    Darmowa zawartość bilirubiny

    Aktywność ALT, AST

    2x (od wartości początkowej) lub> 10 VGN

    * U pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego (kompensacji fazy) ze spadkiem stężenia hemoglobiny ≥20 g / l dla wszelkich 4 tygodniach leczenia w celu zmniejszenia dawki leku Algeron ® pół terapeutyczny i rybawiryny do 600 mg dziennie, a zawsze stosować mniejszą dawkę.

    Jeśli poziom hemoglobiny u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego (kompensacji fazy) mniejszej niż 120 g / l po 4 tygodniach po zmniejszeniu dawki - wprowadzenie Algeron preparatu ® i rybawiryny jest anulowane.

    ** Rybawiryna w dawce 600 mg na dobę przyjmowana jest przez 1 kapsułkę 200 mg rano i 2 kapsułki 200 mg wieczorem podczas jedzenia.

    *** Pierwsze zmniejszenie dawki leku Algeron ® przy 1/3 TD (do 1,0 μg / kg / tydzień), drugie zmniejszenie (jeśli konieczne) leku Algeron ® - zmniejszenie o kolejne 1/3 TD (do
    0,5 μg / kg / tydzień).

    Używaj w specjalnych grupach pacjentów

    Pacjenci w podeszłym wieku.Dostosowanie dawki u osób starszych nie jest wymagane.

    Dzieci. U dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat skuteczność i bezpieczeństwo produktu Algeron ® w skojarzeniu z rybawiryną nie były badane.

    Efekt uboczny

    Podczas leczenia skojarzonego z lekiem Algeron ® w dawce
    1,5 μg / kg / tydzień i rybawiryna, działania niepożądane były w większości łagodne lub umiarkowane i nie wymagały przerwania leczenia.

    W celu opisania częstości występowania działań niepożądanych zastosowano następujące kategorie: bardzo często (≥1 / 10), często (≥1 / 100; 9 / l obserwowano u około 6% pacjentów, w większości przypadków czynnik stymulujący tworzenie kolonii krwi zmniejszając dawkę, obserwowane nieprawidłowości nie prowadziły do ​​wcześniejszego zakończenia leczenia Modyfikacja dawki rybawiryny na anemię wymagała około 7% pacjentów.

    Wskaźniki laboratoryjne: Hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, hipercholesterolemia, hipoglikemia, hiperglikemia, zwiększenie stężenia hormonu tyreotropowego (TSH).

    Częste działania niepożądane (≥1 / 100; ® w dawce 2,0 μg / kg / tydzień w połączeniu z rybawiryną, oprócz działań niepożądanych obserwowanych po zastosowaniu Algeron® w dawce 1,5 μg / kg / tydzień, odnotowano także następujące działania niepożądane: krwotok miesiączkowy (2%), w miejscach podania (2%) - sinica, krwotok punktowy, golonka.

    Niezbyt częste działania niepożądane (≥1 / 1000; ® w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C u pacjentów zakażonych HIV:

    Pacjentów zakażonych HIV / przewlekłego zapalenia wątroby typu C, którzy otrzymali leczenie leku Algeron ® w połączeniu z rybawiryną, następujące zdarzenia niepożądane obserwowane, które były nieobecne u pacjentów z monoinfection: ząb (2,86%) zahamowanie (1,43%) apatia (1,43%), 1,43% (halucynacje), hipomania (1,43%), ból pleców (5,71%), zażółcenia skóry (1,43%) ucha (1 43%); Wśród zaburzeń laboratoryjnych - zwiększenie aktywności gammaglutamiltranspeptidazy (30%), fosfatazy alkalicznej (10%); hyperalbuminemia (22,86%); wzrost (15,71%) lub zmniejszenie (2,86%) stężenia kreatyniny; neutrofilia (2,86%), leukocytoza (1,43%), trombocytoza (1,43%). W pacjentów zakażonych HIV miał spadek liczby limfocytów CD4 + (11,43%) i częściej niż u pacjentów zakażonych jedynie, nagrany limfopenia (61,43%).

    Efekty uboczne obserwowane przy użyciu preparatów peginterferonu alfa-2u dorosłych z rybawiryną lub bez:

    Bardzo częste działania niepożądane (≥1 / 10):

    Z centralnego i obwodowego układu nerwowego: bóle głowy, zawroty głowy.

    Od strony psychiki:depresja, lęk, chwiejność emocjonalna, naruszenie koncentracji, bezsenność.

    Z przewodu żołądkowo-jelitowego:wymioty, nudności, bóle brzucha, biegunka, suchość w jamie ustnej.

    Z układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia:duszność, kaszel.

    Od tkanki mięśniowo-szkieletowej i tkanki łącznej:bóle mięśni, bóle stawów, ból mięśniowo-szkieletowy.

    Ze skóry i tłuszczu podskórnego:łysienie, swędzenie, suchość skóry, wysypka.

    Reakcje w miejscu podania:reakcja w miejscu wstrzyknięcia, zapalenie w miejscu podania.

    Ogólne objawy:zmęczenie, astenia, wrażliwość, dreszcze, gorączka, zespół grypopodobny, ból.

    Choroby zakaźne i pasożytnicze:infekcje wirusowe, zapalenie gardła.

    Ze strony krwi i układu limfatycznego: niedokrwistość, neutropenia.

    Od strony metabolizmu i odżywiania:anoreksja.

    Dane laboratoryjne i instrumentalne: utrata masy ciała.

    Częste działania niepożądane (≥1 / 100; при przy stosowaniu dawki 2 μg / kg, w porównaniu do zalecanej dawki 1,5 μg / kg, często konieczne było dostosowanie podawanej dawki z powodu działań niepożądanych związanych z dawką.

    Nie ma konkretnego antidotum. W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie objawowe i staranne monitorowanie stanu pacjenta.

    Interakcje z innymi lekami

    Interakcje z lekami badano tylko u dorosłych pacjentów.

    Badania kliniczne w którym zbadano łączne stosowanie telbiwudyną (600 mg dziennie) z peginterferonem alfa 2a (180 ug podskórnie jeden raz w tygodniu) wykazały, że zastosowanie takiej kombinacji jest związana ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia neuropatii obwodowej. Mechanizm tego zjawiska nie jest znany. Ponadto, bezpieczeństwo i skuteczność telbiwudyny w połączeniu z interferonem do leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B nie zostały potwierdzone. Łączne stosowanie leku Algeron ® i telbiwudyny jest przeciwwskazane.

    U pacjentów z przewlekłym zapaleniem wątroby typu C otrzymujących metadonu terapii podtrzymującej stały i nie poddanych obróbce peginterferon alfa-2b, pegylowany interferon alfa terapii 2bpodkozhno w dawce 1,5 mg / kg w tygodniu przez 4 tygodnie AUCR-metadon wzrosła o około 15% (95 % CI AUC: 103-128%). Znaczenie kliniczne tej zmiany nie jest znane, ale pacjenci ci powinni obserwować oznaki i objawy nasilonej sedacji i depresji oddechowej. Pacjenci otrzymujący wysoką dawkę metadonu powinni dokładnie ocenić ryzyko wydłużenia odstępu QT.

    Wpływ peginterferonu alfa-2bA wspólnie przepisane leki

    Potencjalne interakcje peginterferonu alfa-2b z substratami enzymów metabolicznych badano z wielokrotnym zastosowaniem w trzech badaniach farmakologii klinicznej. W tych badaniach badano działanie peginterferonem alfa-2bpri jego podaniu wielokrotnym u pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby typu C w dawce 1,5 mg / kg, raz w tygodniu lub zdrowych pacjentów w dawce 1 mg / kg w tygodniu lub 3 mg / kg tygodniowo (zob. Tabela 4). Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych między peginterferonem alfa-2b a tolbutamidem, midazolamem i dapsonem; W ten sposób korekcja dawka nie jest wymagane w przypadku łącznego stosowania peginterferon alfa-2bs leków, które są metabolizowane przez CYP3A4 i CYP2C9 izoenzymu i N-acetylotransferazę. Przy jednoczesnym stosowaniu peginterferonu alfa-2b z kofeiną i dezypraminą, ekspozycja na kofeinę i dezypaminę nieznacznie wzrasta. Jest mało prawdopodobne, że spadek aktywności cytochromu P450 jest klinicznie istotny w przypadku łącznego stosowania preparatów leków peginterferon alfa-2bs metabolizowane przez CYP1A2, CYP2D6 izoenzymów, oprócz leków o wąskim oknie efektów terapeutycznych (patrz. Tabela 4).

    Tabela 4. Wpływ peginterferonu alfa-2b na współpodawane leki.

    Łącznie stosowany lek

    Dawka peginterferonu alfa-2b

    Populacja badana

    Wartość średniej geometrycznej (wartość z / bez peginterferonu alfa-2(b)

    AUC (90% CI)

    Cmaks (90% CI)

    Kofeina (substrat CYP1A2)

    1,5 mcg / kg / tydzień (4 tygodnie)

    Pacjenci z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C (n = 22)

    1 μg / kg / tydzień (4 tygodnie)

    Zdrowe wolontariusze (n = 24)

    3 mcg / kg / tydzień (2 tygodnie)

    Zdrowe wolontariusze (n = 13)

    Tolbutamid (substrat CYP2S9)

    1,5 mcg / kg / tydzień (4 tygodnie)

    Pacjenci z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C (n = 22)

    1 μg / kg / tydzień (4 tygodnie)

    Zdrowe wolontariusze (n = 24)

    3 mcg / kg / tydzień (2 tygodnie)

    Zdrowe wolontariusze (n = 13)

    Bromowodorek dekstrometorfanu (substrat CYP2D6 i CYP3A)

    1,5 mcg / kg / tydzień (4 tygodnie)

    Pacjenci z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C (n = 22)

    1 μg / kg / tydzień (4 tygodnie)

    Zdrowe wolontariusze (n = 24)

    Dezypramina (substrat CYP2D6)

    3 mcg / kg / tydzień (2 tygodnie)

    Zdrowe wolontariusze (n = 13)

    Midazolam (substrat CYP3F4)

    1,5 mcg / kg / tydzień (4 tygodnie)

    Pacjenci z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C (n = 22)

    1 μg / kg / tydzień (4 tygodnie)

    Zdrowe wolontariusze (n = 24)

    3 mcg / kg / tydzień (2 tygodnie)

    Zdrowe wolontariusze (n = 13)

    Dapson (substrat N-acetylotransferazy)

    1,5 mcg / kg / tydzień (4 tygodnie)

    Pacjenci z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C (n = 22)

    * - obliczono na podstawie danych z analizy moczu uzyskanych w odstępach 48 godzin;

    ** - obliczono na podstawie danych z analizy moczu uzyskanych w odstępach 24 godzin.

    Tabela 5. Środki ostrożności w połączeniu (Algeron ® powinien być stosowany z zachowaniem ostrożności podczas stosowania razem z lekami wymienionymi poniżej).

    Lek

    Objawy, objawy i leczenie

    Mechanizm i czynniki ryzyka

    Łączne stosowanie teofiliny z preparatami pegylowanego interferonu alfa-2b może zwiększać stężenie teofiliny we krwi. Zaleca się ścisłe monitorowanie wspólnego stosowania Algeron ® i teofiliny. W połączeniu należy również postępować zgodnie z instrukcjami dotyczącymi medycznego stosowania teofiliny.

    Metabolizm teofiliny zmniejsza się przez hamowanie izoenzymu CYP1A2 pegylowanym preparatem interferon alfa-2b.

    Połączone stosowanie tiorydazyny z Algeronem ® może zwiększyć stężenie tiorydazyny we krwi. Zaleca się uważne monitorowanie wspólnego stosowania preparatu Algeron ® i tiorydazyny. Po połączeniu należy również przestrzegać instrukcji dotyczącej stosowania medycznego tiorydazyny.

    Metabolizm tiorydazyny zmniejsza się w wyniku zahamowania izoenzymu CYP2D6 preparatami pegylowanego interferonu alfa-2b.

    Teofilina, antypiryna, warfaryna

    Zwiększenie stężenia tych leków we krwi zgłaszano w połączeniu z innymi preparatami interferonowymi. Dlatego należy zachować ostrożność w połączeniu z Algeron ®.

    Metabolizm innych leków w wątrobie może być zmniejszony.

    W połączeniu z innymi lekami interferonowymi można wzmocnić działanie supresyjne na czynność szpiku kostnego, co powoduje zmniejszenie liczby komórek krwi, na przykład leukocytów.

    Mechanizm działania jest nieznany, ale uważa się, że oba leki mają działanie supresyjne na funkcję szpiku kostnego.

    W połączeniu z innymi lekami interferonowymi wpływ leczenia immunosupresyjnego może być osłabiony u pacjentów po przeszczepieniu (nerka, szpik kostny itp.).

    Uważa się, że można wywołać reakcje odrzucenia przeszczepu.

    Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C u pacjentów zakażonych HIV.

    Analogi nukleozydów

    Zastosowanie analogów nukleozydów samo lub w połączeniu z innymi nukleozydami doprowadziło do rozwoju kwasicy mleczanowej. Rybawiryna Invitro powodowała wzrost poziomów fosforylowanych metabolitów nukleozydów purynowych. Ten efekt może zwiększać ryzyko rozwoju kwasicy mleczanowej przez działanie analogów nukleozydów purynowych (np. Didanozyna lub abakawir). Nie zaleca się jednoczesnego stosowania rybawiryny i didanozyny. Obserwowano toksyczne działanie mitochondrialne, zwłaszcza kwasicę mleczanową i zapalenie trzustki, w niektórych przypadkach prowadzące do zgonu (patrz instrukcje dotyczące stosowania rybawiryny).

    Pogorszenie przebiegu niedokrwistości związanej z przyjmowaniem rybawiryny obserwowano na tle leczenia zydowudyną HIV, chociaż nie zbadano dokładnego mechanizmu tego działania. Nie zaleca się wspólnego stosowania rybawiryny i zydowudyny, ponieważ prowadzi to do zwiększonego ryzyka niedokrwistości. Rozważ możliwość zastąpienia zydowudyny w skojarzonej terapii przeciwretrowirusowej, jeśli jest już dostępna. Jest to szczególnie ważne u pacjentów z niedokrwistością związaną z zydowudyną w historii.

    Instrukcje specjalne

    Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa produktu Algeron ® w monoterapii ani w skojarzeniu z rybawiryną u osób poniżej 18 lat, a także u pacjentów po przeszczepieniu wątroby lub innego narządu.

    Lek Algeron ® należy stosować z ostrożnością w przypadku chorób takich jak przewlekła obturacyjna choroba płuc lub cukrzyca z tendencją do rozwoju kwasicy ketonowej. Należy również zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia (np. Zakrzepowym zapaleniem żył, zatorowością płucną) lub ciężką supresją szpiku.

    Umysłowy i centralny układ nerwowy (CNS)). U niektórych pacjentów z leczeniem interferonem alfa i po zakończeniu leczenia (głównie przez 6 miesięcy) obserwowano ciężkie zaburzenia czynności ośrodkowego układu nerwowego, szczególnie depresję, myśli samobójcze i próby samobójcze. U pacjentów otrzymujących interferon alfa obserwowano inne zaburzenia OUN, w tym agresywne zachowanie (w niektórych przypadkach skierowane na inne osoby, na przykład myśli o morderstwie), zaburzenia dwubiegunowe, manię, dezorientację i zmiany w stanie psychicznym. Należy zachować ostrożność w monitorowaniu pacjentów pod kątem wszelkich objawów zaburzeń psychicznych. Jeśli pojawią się takie objawy, należy ocenić potencjalne zagrożenie i rozważyć potrzebę leczenia farmakologicznego w tych schorzeniach. W przypadku utrzymywania się lub pogorszenia zaburzeń psychicznych lub występowania myśli samobójczych zaleca się zaprzestanie leczenia za pomocą leku Algeron ® i kontynuowanie monitorowania pacjenta, jeśli to konieczne, w celu skonsultowania się z psychiatrą.

    U niektórych pacjentów, zazwyczaj u osób w podeszłym wieku, którzy otrzymywali interferon alfa w dużych dawkach w leczeniu raka, dochodziło do zaburzeń świadomości, śpiączki, w tym przypadków encefalopatii. Chociaż zaburzenia te były na ogół odwracalne, niektórzy pacjenci wymagali do 3 tygodni, aby całkowicie odwrócić ich rozwój. Bardzo rzadko, gdy interferon alfa był stosowany w dużych dawkach, rozwinęły się napady padaczkowe.

    Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami psychicznymi, w tym z historią. Jeśli konieczne jest przepisanie leku Algeron ® pacjentom z poważnymi zaburzeniami psychicznymi (w tym pacjentom, którzy wykazali taką nieprawidłowość w wywiadzie), leczenie można rozpocząć dopiero po dokładnym indywidualnym badaniu i odpowiedniej terapii zaburzeń psychicznych.

    Pacjenci używający substancji narkotycznych. U pacjentów zakażonych wirusem zapalenia wątroby typu C, którzy stosują substancje narkotyczne (alkohol, marihuana itp.), Ryzyko wystąpienia zaburzeń psychicznych (lub pogorszenia prądu) wzrasta wraz z terapią interferonem alfa. Jeśli tacy pacjenci z terapią interferonem alfa są niezbędni, to przed rozpoczęciem leczenia należy starannie ocenić obecność współistniejących chorób psychicznych i ryzyko stosowania leków oraz przeprowadzić odpowiednią terapię. W razie potrzeby przedstawiono obserwację psychiatry lub eksperta w dziedzinie narkologii w celu zbadania, leczenia i leczenia takich pacjentów. Konieczne jest uważne monitorowanie takich pacjentów podczas i po zakończeniu leczenia interferonem. Zaleca się podejmowanie we właściwym czasie działań zapobiegających nawrotom lub nasileniu zaburzeń psychicznych, a także wznowieniu zażywania narkotyków.

    Układ sercowo-naczyniowy. Pacjenci z niewydolnością serca, zawałem mięśnia sercowego i / lub zaburzeniami rytmu (w tym w wywiadzie) powinni być pod stałym nadzorem. U pacjentów z chorobami serca zaleca się wykonanie EKG (elektrokardiografia) przed leczeniem iw trakcie leczenia. Zaburzenia rytmu serca (głównie nadkomorowe) wydają się być podatne na konwencjonalne leczenie, ale mogą wymagać wycofania leku Algeron ®. Niedokrwistość spowodowana przyjmowaniem rybawiryny może pogorszyć przebieg choroby sercowo-naczyniowej. W przypadku pogorszenia przebiegu chorób sercowo-naczyniowych leczenie należy przerwać lub przerwać.

    Nadwrażliwość.W rzadkich przypadkach leczenie peginterferonem alfa było powikłane reakcjami nadwrażliwości typu natychmiastowego. Wraz z rozwojem reakcji anafilaktycznych, pokrzywki, obrzęku naczynioruchowego, skurczu oskrzeli, lek jest anulowany i natychmiast przepisano odpowiednią terapię. Przejściowa wysypka nie wymaga odstawienia terapii.

    Funkcja nerek. Zaleca się, aby czynność nerek badać u wszystkich pacjentów przed rozpoczęciem leczenia lekiem Algeron ®. W przypadku QC poniżej 50 ml / min, leczenie skojarzone z lekiem Algeron ® i rybawiryną jest przeciwwskazane. Jeśli stężenie kreatyniny jest większe niż 0,177 mmol / l podczas leczenia, należy przerwać podawanie preparatu Algeron ® i rybawiryny.

    U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, a także w wieku powyżej 50 lat, kiedy lek AlGeron ® stosuje się w skojarzeniu z rybawiryną, ich stan powinien być dokładnie monitorowany pod kątem możliwego rozwoju niedokrwistości.

    Funkcja wątroby. Wraz z rozwojem niewydolności wątroby leczenie Algeronem ® i rybawiryną zostaje anulowane. Leczenie skojarzone lekiem Algeron ® i rybawiryną jest przeciwwskazane u pacjentów ze zdekompensowaną marskością wątroby (klasa B i C w skali Child-Pugh lub krwawienie z żylaków).

    Gorączka. Gorączkę można zaobserwować w obrębie zespołu grypopodobnego, który często jest rejestrowany w leczeniu interferonem, jednak należy wykluczyć inne przyczyny uporczywej gorączki.

    Nawodnienie.Zaleca się zapewnienie odpowiedniego nawodnienia pacjentów, ponieważ u niektórych pacjentów w leczeniu peginterferonu alfa-2b obserwowano niedociśnienie tętnicze krwi związane ze zmniejszeniem objętości płynu w organizmie.

    Choroby płuc. W rzadkich przypadkach u pacjentów otrzymujących interferon alfa w płucach rozwinęły się nacieki o niejasnej etiologii, zapaleniu płuc lub zapaleniu płuc, w tym. ze skutkiem śmiertelnym. W przypadku wystąpienia gorączki, kaszlu, duszności i innych objawów ze strony układu oddechowego wszystkim pacjentom należy wykonać prześwietlenie klatki piersiowej. W przypadku nacieków na zdjęciu radiologicznym klatki piersiowej lub objawów dysfunkcji płuc należy ustalić dokładniejszy monitoring pacjentów i, w razie konieczności, znieść Algeron ®. Natychmiastowe odstawienie interferonu i podanie glikokortykosteroidów prowadzi do zniknięcia niepożądanych zjawisk z płuc.

    Choroby autoimmunologiczne. W leczeniu interferonu alfa w niektórych przypadkach odnotowano występowanie autoprzeciwciał. Objawy kliniczne chorób autoimmunologicznych występują częściej w leczeniu pacjentów predysponowanych do rozwoju zaburzeń autoimmunologicznych. Gdy wystąpią objawy podobne do objawów chorób autoimmunologicznych, należy dokładnie zbadać pacjenta i ocenić możliwość kontynuacji leczenia interferonem. U pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C, którzy otrzymywali terapię interferonem, zgłaszano przypadki zespołu Vogta-Koyanagiego-Harady. Zespół ten jest ziarniniakową chorobą zapalną, która atakuje narząd wzroku, narząd słuchu, miękkie opony oponowe i skórę. W przypadku podejrzenia zespołu Vogta-Koyanagiego-Harady, należy przerwać leczenie antywirusowe i rozważyć potrzebę zastosowania glikokortykosteroidów.

    Łuszczyca i sarkoidoza. W omawianym przepływu nasilenia łuszczycy i sarkoidozy pacjentów otrzymujących terapię interferonem alfa, leczenie pacjentów z tymi chorobami preparat Algeron ® zalecane jedynie w przypadku, gdy zamierzone korzyści z leczenia przewyższają potencjalne zagrożenia. W przypadku zaostrzenia się łuszczycy lub sarkoidozy u pacjentów otrzymujących terapię Algeron ® należy rozważyć kwestię wycofania.

    Zmiany w narządzie wzroku. Zaburzenia z narządu wzroku (w tym krwawienie z siatkówki, wysięki w siatkówce, zwężenie tętnicy lub tętnicy siatkówkowej) zgłaszano rzadko po leczeniu interferonem alfa. Wszyscy pacjenci muszą mieć badanie okulistyczne przed rozpoczęciem leczenia. Każdy pacjent otrzymujący terapię lekiem Algeron ® powinien zostać poddany badaniu okulistycznemu w przypadku skarg dotyczących zmniejszenia ostrości widzenia lub ograniczenia pola widzenia. Pacjentom z chorobami, w których mogą wystąpić zmiany siatkówki, takim jak cukrzyca lub nadciśnienie, zaleca się poddanie się badaniu okulistycznemu podczas leczenia produktem Algeron ®. W przypadku zaburzeń widzenia lub pogorszenia ich wzroku należy rozważyć przerwanie leczenia lekiem Algeron ®.

    Zmiany w zębach i przyzębie. Pacjenci otrzymujący terapię skojarzoną z peginterferonem alfa-2b i rybawiryną wykazywali zmiany patologiczne w zębach i tkankach okołotętowych. Suchość w jamie ustnej podczas długotrwałej terapii może uszkodzić zęby i błony śluzowe jamy ustnej. Pacjentom zaleca się przestrzeganie higieny jamy ustnej i regularne poddawanie ich badaniom u dentysty.

    Stan tarczycy. Mechanizm wpływu interferonu alfa na czynność tarczycy jest nieznany. U pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C, którzy otrzymywali interferon alfa-2b, niedoczynność tarczycy lub nadczynność tarczycy rozwinęły się w 2,8% przypadków. Zaburzenia te były kontrolowane standardową terapią. Przed rozpoczęciem leczenia produktem Algeron ® u pacjentów należy ustalić stężenie TSH w surowicy i zalecić standardowe leczenie w przypadku zaburzeń czynności tarczycy. Stężenie TSH należy również ustalić, gdy wystąpią objawy dysfunkcji tarczycy podczas leczenia interferonu alfa. Leczenie preparatem Algeron ® nie powinno być prowadzone, jeśli aktywność TSH nie jest utrzymywana na normalnym poziomie.

    Badania laboratoryjne. Przed rozpoczęciem leczenia produktem Algeron ® należy wykonać standardowe badania kliniczne i biochemiczne krwi. Są również zalecane podczas terapii co 2 tygodnie (kliniczny test krwi) i co 4 tygodnie (biochemiczne badanie krwi). Algeron ® może być stosowany w następujących parametrów laboratoryjnych: hemoglobina ≥120 g / l (kobiety), i ≥130 g / l (mężczyźni), liczba płytek krwi> 90h10 9 / l bezwzględna neutrofili -> 1,5x10 9 / l, stężenie TSH a tyroksyna w normie lub funkcji tarczycy jest kontrolowana medycznie.

    W przypadku ciężkiej hipertrójglicerydemii, przed dostosowaniem dawki leku Algeron ® należy przepisać dietę lub farmakoterapię, biorąc pod uwagę stężenie trójglicerydów w surowicy na czczo. Po odstawieniu leku hipertriglicerydemia szybko zanika.

    Leczeniu interferonem alfa może towarzyszyć rozwój wrzodziejącego i krwotocznego i / lub niedokrwiennego zapalenia jelita grubego w ciągu 12 tygodni od rozpoczęcia leczenia. Ból brzucha, obecność krwi w kale, gorączka są typowymi objawami zapalenia okrężnicy. Po wniesieniu odpowiednich reklam Algeron ® musi zostać natychmiast anulowany. Odzyskiwanie zwykle rozpoczyna się 1-3 tygodnie po odstawieniu leku.

    W leczeniu peginterferonu alfa-2a w skojarzeniu z rybawiryną zdarzały się przypadki rozwoju zapalenia trzustki, czasami prowadzące do zgonu. W przypadku wystąpienia objawów zapalenia trzustki należy przerwać leczenie preparatem Algeron ® i rybawiryną.

    Podczas przyjmowania preparatów zawierających interferon alfa opisano poważne powikłania infekcyjne (bakteryjne, wirusowe, grzybicze), czasami śmiertelne. Niektórym z nich towarzyszył rozwój neutropenii. Jeśli wystąpią poważne powikłania infekcyjne, należy przerwać leczenie i przepisać odpowiednie leczenie.

    Współzakażenie HIV / przewlekłe zapalenie wątroby typu C. Przed rozpoczęciem leczenia należy przeczytać ewentualne skutki uboczne leków antyretrowirusowych, że pacjent jest wzięty razem z preparatami do leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C u pacjentów leczonych równocześnie stawudyna i interferon z lub bez rybawiryny, częstość występowania zapalenia trzustki i / lub kwasicy mleczanowej wynosiła 3%.

    Pacjenci z jednoczesnym zakażeniem wirusem HIV / przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C, HAART, mogą być narażeni na ryzyko rozwoju kwasicy mleczanowej. Dlatego należy zachować ostrożność podczas dodawania leku Algeron ® i rybawiryny do HAART (patrz instrukcje dotyczące medycznego stosowania rybawiryny).

    Jednoczesne stosowanie rybawiryny i zydowudyny nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko niedokrwistości. Należy uważnie monitorować objawów dekompensacji czynności wątroby (w tym wodobrzusze, encefalopatia, krwawienia z żylaków, zaburzenia funkcji wątroby syntetyczne, Działanie ≥7 punktów na skali skali Childa-Pugha) u pacjentów z ko-infekcji. Wskaźnik na skali skali Childa-Pugha nie niezawodnie odzwierciedla obecność dekompensacji czynności wątroby i mogą zmieniać się pod wpływem czynników takich jak zwiększenie stężenia pośredniego (wolny) bilirubiny we krwi, hipoalbuminemią wskutek terapii lekowej. Wraz z rozwojem dekompensacji czynności wątroby lek Algeron ® należy natychmiast wycofać.

    Należy zachować ostrożność przepisując Algeron ® pacjentom z niskimi limfocytami CD4 +. Niewystarczające dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa pegylowanych interferonów alfa u pacjentów ze współzakażeniem HIV / przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C z liczbą limfocytów CD4 + poniżej 200 komórek / μl.

    Przeszczepianie narządów. Nie badano skuteczności i bezpieczeństwa leku Algeron ® (w skojarzeniu z rybawiryną lub monoterapią) w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C u biorców przeszczepionych narządów. Wstępne dane sugerują, że terapia interferonem alfa może zwiększać ryzyko odrzucenia przeszczepionej nerki. Odnotowano również odrzucenie przeszczepu wątroby.

    Specjalne instrukcje dla pacjentów

    Jeśli to konieczne, dopuszczalne jest jednorazowe przechowywanie przez pacjentów nieotwieranej fiolki / strzykawki w miejscu chronionym przed światłem przez nie więcej niż 30 dni w temperaturze nie wyższej niż 25 ° C. Data przechowywania w temperaturze pokojowej powinna być oznaczona na opakowaniu.

    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów, mechanizmy

    Podczas leczenia mogą wystąpić osłabienie, zawroty głowy, senność, dezorientacja. Kiedy pojawią się te zjawiska, należy porzucić prowadzenie samochodu lub pracę z maszynami i mechanizmami.

    Forma wydania

    Roztwór do podawania podskórnego, 200 μg / ml.

    O 0,4, 0,5, 0,6, 0,8 lub 1,0 ml w trójskładnikowej jałowej strzykawce z bezbarwnego szkła neutralnego.

    1 strzykawka w komorze konturowej z folii polimerowej.

    Dla 1 lub 4 kwadratów konturu wraz z instrukcją użycia umieszcza się w paczce tektury.

    Data wygaśnięcia

    Nie używać po upływie daty ważności wydrukowanej na opakowaniu.

    Warunki przechowywania

    W temperaturze od 2 do 8 ºС w ciemnym miejscu. Nie zamrażać.

    Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

    Pozostaw warunki

    Puszczaj na receptę.

    Producent

    Rosja, 198515, Petersburg, obwód Petrodvortsovy, Strelna, ul. Komunikacja, 34, litera A.

    Rosja, 143422, obwód moskiewski, powiat krasnogorski, z. Pietrow-Far;