Morfologia krwi dla marskości wątroby

Objawy

Marskość wątroby jest częstą patologią i jedną z najczęstszych przyczyn śmierci. Wśród różnych objawów tej choroby są różne badania laboratoryjne.

Jakie testy wykazują marskość wątroby

W diagnozie marskości wiele badań pomaga: ogólną analizę moczu, krwi, testów kału, ale główne są różnorodne analizy biochemiczne.

Do pewnego stopnia pomocne mogą być badania immunologiczne: są one niezbędne do ustalenia przyczyny marskości.

Ponadto wyniki badań dotyczących marskości wątroby: bilirubiny, albuminy, czasu protrombinowego oraz innych objawów pomagają ustalić stopień zaawansowania choroby.

Głównym testem laboratoryjnym, który pomaga zdiagnozować marskość wątroby pozostaje biochemiczne badanie krwi.

Badanie moczu na marskość wątroby

W związku z faktem, że patologia wątroby nie może nie wpływać na resztę ciała, zmiany zachodzą w ogólnej analizie moczu. W aktywnej fazie procesu można znaleźć białko, cylindry i erytrocyty, leukocyty, bilirubinę.

W normalnym moczu Te wtrącenia są albo występują w niewielkich ilościach: do 0,03 g białka, erytrocyty - poszczególne cylindry mogą być tylko bezbarwne reszta - patologii leukocyty - do 3 części, w polu widzenia u mężczyzn oraz do 5 jednostek z kobiety, bilirubina jest całkowicie nieobecna.

Morfologia krwi dla marskości wątroby

W ogólnym badaniu krwi na marskość wątroby dochodzi do następujących zmian: poziom hemoglobiny zmniejsza się, a leukocyty stają się aktywne w fazie aktywnej. Zazwyczaj poziom hemoglobiny u mężczyzn wynosi co najmniej 130 g / l, a u kobiet - nie mniej niż 120 g / l, stężenie białych krwinek mieści się w zakresie 4-9 * 10⁹ / l.

W przypadku marskości wątroby dochodzi do przyspieszenia ESR powyżej 10 mm / h u mężczyzn i ponad 15 mm / h u kobiet. Wzrost ESR - częstość sedymentacji erytrocytów - często wskazuje na proces zapalny w organizmie.

Zmiana ESR w marskości wątroby jest związana nie tylko z faktycznymi zjawiskami zapalnymi, ale również ze zmianami w składzie białek krwi: zmniejsza się zawartość albuminy.

Biochemia krwi w marskości wątroby

Głównymi i najbardziej specyficznymi zmianami są biochemiczne wskaźniki krwi w marskości wątroby. Zmieniają się następujące wartości:

  • Bilirubina - wszystkie jego frakcje rosną
  • Zwiększa się szybkość aminotransferaz transaminazy - alaniny i asparaginianu
  • Transpeptidaza gamma-glutamylowa - wzrasta
  • Alkaliczna fosfataza - wzrasta
  • Albuminov - spadają
  • Globuliny - rosnące
  • Protrombina - zmniejsza się
  • Czas protrombinowy - zwiększony
  • Mocznik - zmniejsza się
  • Cholesterol - zmniejsza się
  • Haptoglobin - wzrasta
  • Specyficzne enzymy wątrobowe - wzrost

Jaki jest wskaźnik bilirubiny w marskości? Bilirubina jest produktem rozpadu hemoglobiny z erytrocytów, która jest przetwarzana w wątrobie. Bilirubina występuje w dwóch postaciach - wolnej i związanej, dodatkowo przy obliczaniu ilości bilirubiny w marskości wątroby bierze się pod uwagę ogólną wartość.

We krwi bilirubina występuje w wolnej postaci, aw wątrobie następuje jej wiązanie i neutralizacja, po czym opuszcza wątrobę z przepływem żółci, a następnie jest całkowicie eliminowana z kałem. Ponieważ ta substancja ma kolor żółto-zielony, to ona decyduje o kolorze kału.

Ponadto zwiększenie stężenia bilirubiny w marskości wątroby wyjaśnia również zażółcenie skóry - produkt ten pozostaje w dużym stopniu niezwiązany i wchodzi z przepływem krwi do skóry i błon śluzowych. Ponieważ wolna bilirubina jest substancją toksyczną, powoduje swędzenie skóry.

Szczególnie niebezpieczny jest przedłużony wzrost stężenia bilirubiny w marskości wątroby w układzie nerwowym. To w dużej mierze wyjaśnia występowanie encefalopatii wątrobowej.

Normy bilirubiny podano poniżej:

Razem - 8,5 - 20,5 μmol / l

Wolny (pośredni) - do 17,1 mkmol / l

Związany (bezpośredni) - do 4,3 μmol / l

Wskaźniki stężenia bilirubiny w marskości wątroby mogą być kilkakrotnie wyższe niż te wartości, szczególnie gdy choroba postępuje.

Analizy enzymów dla marskości wątroby

W tej patologii podnosi się wszystkie enzymy wątrobowe: zarówno swoiste, jak i niespecyficzne. Wzrost poziomu niespecyficznych enzymów może mówić nie tylko o chorobach wątroby, ale naruszenie wskaźników specyficznych analiz enzymatycznych jest możliwe tylko przy marskości wątroby.

Niespecyficzne enzymy obejmują transaminazę, gamma-glutamylotranspeptydazę, alkaliczną fosfatazę. Normalne wskaźniki tych analiz to:

Transpeptidaza gamma-glutamylowa - do 61 IU / L u mężczyzn i do 36 jm / L u kobiet

Transaminazy - do 40 IU

Fosfataza alkaliczna - do 140 IU / l

W biochemii krwi w marskości wątroby określa się wzrost poziomu następujących specyficznych enzymów: arginaza, fruktoza-1-fosfataldolaza, nukleotydaza itp. Są markerem dysfunkcji wątroby.

Marskość powoduje inne zmiany w biochemicznym badaniu krwi. W ten sposób zmienia się skład białek we krwi: zmniejszenie albumin mniej niż 40 g / l i wzrost globulin.

Mocznik spada poniżej 2,5 mmol / l, cholesterol - mniej niż 2 mmol / l. Zwiększa haptoglobinę - wskaźnik procesu zapalnego.

Jakie inne testy wykazują marskość wątroby?

Oprócz powyższych zmian występują zmiany w statusie hormonalnym, a także immunologiczne. W pierwotnej marskości żółciowej przeciwciała we krwi błony mitochondrialnej znajdują się we krwi.

Zmiany hormonalne wynikają z faktu, że wiele hormonów syntetyzuje się w wątrobie. Badanie krwi na obecność hormonów z marskością wątroby może wykazać zmniejszenie ilości testosteronu i zwiększenie estrogenu.

Ponadto wzrasta insulina - substancja odpowiedzialna za wykorzystanie glukozy.

Jak określić stopień zaawansowania procesu przez analizę?

Niektóre pomiary krwi są wykorzystywane do określenia ciężkości Child-Pugh. Jest to bilirubina, albumina, czas protrombinowy. Pewny poziom odpowiada jednej lub drugiej liczbie punktów. Im większy całkowity wynik, tym większa marskość.

Tabela ta bierze również pod uwagę inne objawy: wodobrzusze, encefalopatię i odżywianie.

Co bilirubina, albumina, czas protrombinowy i inne czynniki dają 1 punkt marskości wątroby? Wskaźniki bilirubiny - mniej niż 2% albuminy mg - 3,5% D, czas protrombinowy (PTT) zwiększa się do 1-3 sekund (normalnych 11-16 sekund) bez wysięku i encefalopatii, dobrą żywność.

2 punkty podane dla następujących parametrów: bilirubina - 3,2 mg albuminy - 2.8-3.5% g% PTV - wzrósł do 4-6 z wodobrzusza wyrażone umiarkowaną łagodne encefalopatia średniej mocy.

3 punkty przewidziane Figury: bilirubina - więcej niż 3% Mg, albumina - poniżej 2,8 g% PTV - wzrost o więcej niż 6, wodobrzusze istotne, zmniejszenie mocy aż do wyczerpania, ciężkie encefalopatia.

Łączny wynik określa klasę marskości 5-6 - A (łagodnym), 7-9 - B (średni stopień), 10-15 - C (ciężka).

Leczenie marskości wątroby

Sposób i leczenie zależą od czynników etiologicznych, stadium i zakresu kompensacji marskości wątroby, aktywności zapalnego procesu nekrotycznego i powikłań.

Dieta i dieta

Reżim powinien być łagodny z ograniczeniem aktywności fizycznej. Obowiązkowe jest całkowite wyeliminowanie alkoholu i kontaktów z substancjami hepatotoksycznymi, co pozwala znacznie poprawić rokowanie i oczekiwaną długość życia pacjentów. Zewnętrzne zaostrzenia i ciężkie warunki dla lepszego wypływu żółci i regularnego stolca, 4-6 posiłków są przepisywane jako dieta nr 5.

Środki uzdrawiające

Zaleca się przeprowadzanie zabiegów terapeutycznych zgodnie z klasami marskości u dzieci w skali Pugha.

Technika z wykorzystaniem kryteriów Childe Pugh jeden składnik grupy A jest szacowana na 1 punkt, tego samego składnika w grupie B - 2 punkty i grupy C - 3 punkty. Izolowanych całkowitej ilości kryteriów, w 3 grupach: pierwszy (klasa A) - 5-7 punktów, drugi (klasa B), - 8-10 punktów, a trzecia (klasa C), - 11 lub więcej punktów.

Pacjenci z wyrównaną marskością (klasa A) zaleca się dietę № 5, witamin: witaminy B (tiamina 100 mg), 30 mg pirydoksyny, kwasu foliowego, 1 mg dziennie. W cholestazie i niedobór witamin rozpuszczalnych w tłuszczach są podawane roztworu witaminy A - retinol (100.000 jednostek) roztwór witaminy D - ergokalcyferol (100000 jm) roztworu witaminy E - tokoferol (100 mg) rozpuszczono witaminy K -. Menadion 5 mg, i innych, i gepatoprotektory. Aby wyeliminować ewentualne powołanie objawów dyspepsji Creon, peritol, Galstena, mezim forte et al.

Pacjenci z niewysuszoną marskością wątroby (grupa B) są zalecani do ograniczenia białka (0,5 g / kg masy ciała) i soli kuchennej (mniej niż 2,0 g / dzień). Konieczne jest ograniczenie przyjmowania płynu do 1500 ml / dobę. Jeśli po ograniczeniu soli diureza nie unormuje się, a waga ciała nie spada, to przepisuje się leki moczopędne. Lekiem z wyboru jest spironolakton (veroshpiron) w dawce 100 mg na dobę przez długi czas. W przypadku braku działania, furosemid podaje się ostrożnie w dawce 40-80 mg na tydzień w sposób ciągły lub zgodnie ze wskazaniami. Zaleca się, aby laktuloza (dyfalak) była podawana wewnętrznie przez 45-60 ml syropu w 2-3 dawkach podzielonych na dzień.

Pacjenci ze zdekompensowaną marskością wątroby (grupa C) wątroby przechodzą intensywne kursy:

  1. Paracentezę terapeutyczny z jednym wyprowadzaniu płynu puchlinowego i jednoczesnym wprowadzeniu 10 g albuminy na 1,0 litrów płynu puchlinowego i usunięto 150-200 ml poliglyukina.
  2. Lewatywa z siarczanem magnezu (15-20 g na 100 ml wody) z zaparciami i / lub ze wskazaniem wcześniejszego krwawienia z przełyku i przewodu pokarmowego.
  3. Wewnątrz lub przez zgłębnik nosowo-żołądkowy, laktuloza 60-80 mg w 3 dawkach podzielonych na dzień.
  4. Dożylne wprowadzenie kroplówki elektrolitów (roztwór Ringera z dodatkiem siarczanu magnezu w obecności jego niedoboru) w ilości 500-700 ml / dzień.
  5. Łączone pozajelitowe podawanie Essentiale na 10-20 ml z mianowaniem kapsułek w 2-3 kapsułkach 3 razy dziennie. Przebieg leczenia skojarzonego trwa od 3 tygodni do 2 miesięcy. W miarę poprawy stanu pacjenta pacjentom przepisuje się tylko kapsułki, przebieg leczenia trwa 3-6 miesięcy.
  6. antybiotyki o szerokim spektrum działania (siarczan neomycyny 1,0 g 1,0 g ampicyliny lub 4 razy dziennie przez 5 dni) podaje się doustnie lub przez zgłębnik nosowo-żołądkowy.

Intensywna terapia jest wykonywana podczas dekompensacji. Podstawowa terapia, w tym dieta, leczenie i leki, prowadzona jest na całe życie. Leki zalecane do długotrwałego stosowania, preparaty zawierające wieloenzym przed posiłkami stale, veroshpiron 100 mg na dobę, furosemid 40-80 mg / tydzień; laktuloza w ciągu 60 ml / dzień w sposób ciągły; Siarczan neomycyny lub ampicylina 0,5 g 4 razy dziennie, kurs 5 dni co 2 miesiące.

Funkcje leczenia niektórych postaci marskości wątroby. W przypadku marskości wątroby, która rozwija się i rozwija na tle przewlekłego aktywnego wirusowego zapalenia wątroby typu B lub C, interferon jest leczony wykrywając replikację wirusa i wysoką aktywność tego procesu.

Marskość wątroby, opracowany na tle autoimmunologicznym zapaleniem wątroby, prednizolon 5-10 mg / dzień (stała dawka podtrzymująca) i azatioprynę 25 mg / dzień w przypadku braku przeciwwskazań - granulocytopenii i małopłytkowość.

Hemochromatoza (marskość pigmentu) określają dieta bogata w białko, żadne produkty zawierające żelazo stosuje się Phlebotomy 1 razy w tygodniu po 500 ml w celu usunięcia żelaza z organizmu. Krwawienie prowadzi się do wystąpienia łagodnej anemii, hematokrytu poniżej 0,5 i całkowitej zdolności wiązania żelaza w surowicy krwi poniżej 50 mmol / l. Zastosuj deferoksaminę (desferal, desferynę) do 10 ml 10% roztworu domięśniowo lub dożylnie, przebieg leczenia wynosi 20-40 dni. Jednocześnie leczy się cukrzycę i niewydolność serca.

Leczenie choroby Wilsona zamierzonego celu ograniczenia miedź przechodzi z pożywienia (jagnięcina, kurczak, kaczka, kiełbasy, ryby, grzyby, szczaw, por, rzodkiewka, rośliny strączkowe, orzechy, suszone śliwki, kakao, itd.) I usuwając nadmiar miedzi z leki na ciało, które wiążą miedź. D-penicyloaminę stosuje się w średniej dawce 1000 mg / dzień. Zabieg jest na całe życie.

Leczenie powikłań marskości wątroby

Leczenie wodobrzusza i obrzęku

Wodobrzusze i obrzęk rozwija się marskość wątroby, nerek wynikających z zatrzymywania sodu w surowicy zmniejszają ciśnienie onkotycznego zwiększenie ciśnienia hydrostatycznego w żyle wrotnej i zatokach wątrobowych i zwiększenie trzewnego chłonnych.

Dieta zapewnia ograniczenie soli kuchennej do 1,5-2 g / dzień i wyznaczenie białka na 1 g / kg masy ciała. Na początku leczenia hospitalizacja jest wskazana do codziennego monitorowania masy ciała i poziomu elektrolitów w surowicy. Jeśli po ograniczeniu spożycia sodu diureza nie normalizuje się, a masa ciała nie spada, należy rozpocząć leczenie diuretykami.

W marskości wątroby retencja sodu w organizmie jest spowodowana hiperaldosteronizmem. Dlatego leki z wyboru to antagoniści aldosteronu - leki moczopędne oszczędzające potas: spironolakton, amiloryd i triamteren. Spironolakton (veroshpiron, aldactone) blokuje pracę pompy sodowej, która zapewnia reabsorpcję sodu i wody oraz hamuje wydzielanie jonów potasu. Spironolakton jest początkowo podawany wewnętrznie w dawce 25 mg dwa razy na dobę, a dawka dzienna wynosi 100 mg na dobę przez kilka dni, aby osiągnąć maksymalną dawkę 600 mg na dobę.

Jeśli nie wzrost diurezy jest konieczne, aby dodać furosemid pętla moczopędne, blokując wchłanianie zwrotne sodu i chloru w całym grubym wstępującej pętli Henlego oraz kartę mającą mocne i szybkie działanie moczopędne. Przypisz furosemid w dawce 40-80 mg na dobę. Należy uważnie monitorować pacjentów leczonych furosemidem, zmniejszenie objętości krwi, zaburzenia równowagi elektrolitowej, wzrost objawów encefalopatii oraz niewydolności nerek. Ograniczenie przyjmowania płynów zwykle nie jest wymagane, ale u pacjentów z hiponatremią na tle pozakomórkowego hiperhydratacji spożycie płynów jest ograniczone do 1-1,5 l / dobę.

Paracenteza jest wykonywana w celach diagnostycznych lub u pacjentów z intensywnym wodobrzuszem, które zaburzają funkcję oddychania. Dopuszcza się usunięcie do 5 litrów płynu puchlinowego w obecności obrzęku i powolnego (30-60 min) wydalania cieczy. Dalsze ograniczanie przyjmowania płynu, aby zapobiec hiponatremii. W rzadkich przypadkach usunięcie tylko 1 litra płynu prowadzi do zapaści, encefalopatii lub niewydolności nerek.

Sporadycznie pacjenci z opornym wodobrzuszem stosują roztwór albuminy o niskiej zawartości soli i dopaminy. Albumina wywołuje efekt krótkotrwały, ponieważ jest szybko usuwany z łożyska naczyniowego. Dopaminę przepisuje się w dawkach poprawiających przepływ krwi przez nerki w związku z efektem wazodylatacyjnym (1-5 μg / kg / min).

Pacjenci z wodobrzuszem opornymi na terapię lekową wykazywali manewrowanie przezotrzewnowe według Le Vin. Plastikowa zastawka z zaworem jednokierunkowym umożliwia przepływ płynu puchlinowego z brzucha do wyższej żyły pustej. Ale okazuje się, że ta metoda stanowi 5-10% pacjentów z powodu częstych powikłań, takich jak rozsianego zespołu wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, zakrzepicy i zakażeń zastawki. aortalno jest przeciwwskazany u pacjentów z zakażonymi wodobrzusze, zespół wątrobowo-nerkowy, hemoroidalnej krwawienia w historii koagulopatią i ciężką bilirubinemia.

Leczenie krwawienia z przełyku i żołądka z marskością wątroby

Krwawienie z żylaków przełyku i żołądka z marskością charakteryzuje się dużą śmiertelnością i wymaga interwencji w nagłych wypadkach. Pacjenci z krwawieniem są umieszczani na oddziale intensywnej opieki medycznej, gdzie w razie potrzeby (zapewniając drożność dróg oddechowych, zapobieganie aspiracji) wykonać intubację tchawicy.

Wyświetlanie odnogruppnoy pilnej transfuzji całego świeżej krwi dożylnie z szybkością 300-500 ml do 1 litra / godzinę z ciągłym krwawienia wlano do 2 litrów / dzień do zatrzymania krwawienia pod kontrolą centralnego ciśnienia żylnego, diurezy, elektrolity, równowagi kwasowo-zasadowej i psychicznego stan. kroplami może plazmozameshchath płynów dożylnych (roztwór Ringera zhelatinol, 5% roztworem glukozy witamin), 2 litry / dobę do eliminacji hipowolemii i tłumienia katabolizm białka. Jednocześnie podawane leki hemostatyczne: kwas e-aminokapronowy, glukonian wapnia, menadion, Dicynonum do 2,5-3 g / dzień, mrożone osocze.

Kontynuowanie krwawienie wazopresyny podawano dożylnie w dawce 100 jm w 250 ml 5% roztworu glukozy (co odpowiada 0,4 IU / ml) za pomocą urządzenia dozującego według schematu: 0,3 IU przez 30 minut a następnie zwiększenie 0,3 IU każdą 30 minut do ustania krwawienia, wystąpienia komplikacji lub osiągnięcia maksymalnej dawki 0,9 j./min. Wazopresyny podawano dożylnie, skurcz naczyń krwionośnych w narządów brzusznych i tętniczki wątroby, redukując przepływ krwi w żyle wrotnej. Niebezpieczne komplikacje leczenia wazopresyny - niedokrwienie i zawał mięśnia sercowego, niedokrwienie mięśnia sercowego i jelita grubego, ostrej niewydolności nerek i hiponatremii. Krwawienie ustało 20% przypadków, ale powtarzają się ponad połowa pacjentów, po zmniejszeniu dawki lub zaprzestaniu wazopresyny.

Po ustabilizowaniu się stanu pacjenta wykonuje się endoskopię w celu określenia źródła krwawienia i rozpoczęcia specjalnych, ale potencjalnie niebezpiecznych środków medycznych, jeśli krwawienie trwa.

Skleroterapię endoskopową można przeprowadzić na łóżku pacjenta, gdy tylko zostanie potwierdzone rozpoznanie krwawienia z żylaków przełyku. W żylakach za pomocą cewnika z igłą wprowadzonego przez endoskop wprowadzany jest środek obliterujący żylaki (np. Skleroterapia leczy krwawienie w 90% przypadków. Powtarzające się krwawienie po skleroterapii występuje u 50% pacjentów i można je powstrzymać przez powtarzającą się skleroterapię. Jeśli inne iniekcje są nieskuteczne, stosuje się inne metody leczenia. Powikłania skleroterapii - owrzodzenie, zwężenie i perforacja przełyku, posocznica, wysięk opłucnowy i zespół cierpienia dorosłych.

żylaki balon tamponady może wpływać bezpośrednio na miejscu krwawienia lub sercowego części brzucha w celu zatrzymania krwawienia. Stosować kilka typów sond: sonda Sengsteykena-Blakemore'a ma przełyku i żołądka balon sonda Linton tylko dużego balonu wewnątrzgastrycznego, Minnesota sonda ma znaczną żołądka i przełyku balonu. Po wprowadzeniu do żołądka balon jest wypełniony powietrzem i lekko wycofany. Jeżeli krwawienie nie ustaje, bo dalej wypełniona powietrzem przełyku tamponada balonem. Tymczasowa hemostaza występuje szybko, ale ostateczne zatrzymanie krwawienia można uzyskać rzadko. Być może poważną komplikacją jest pęknięcie przełyku.

Operacja obejścia polega na utworzeniu portuokowa lub dystalnej zastawki splenowo-nerkowej. Krwawienie z żylaków zatrzymuje się u 95% pacjentów. Śmiertelność śródoperacyjna i szpitalna wynosi 12-15%, często rozwija się ciężka encefalopatia, szczególnie u pacjentów z ciężkim uszkodzeniem wątroby. Wskazaniami do manewrowania u pacjentów z zachowaną czynnością wątroby są krwotoki, które nie reagują na skleroterapię i powtarzające się krwawienia, które zagrażają życiu pacjentów z powodu chorób układu krążenia. Nie zaleca się profilaktycznego przetaczania u pacjentów z żylakami zwężonymi.

Leczenie encefalopatii wątrobowej

Leczenie należy rozpocząć tak szybko, jak to możliwe. Konieczne jest wyeliminowanie czynników prowokujących i wykluczenie białka z diety, utrzymując jego kaloryczność (25-30 kcal / kg) z powodu węglowodanów, które są przepisywane doustnie lub dożylnie. Po klinicznej poprawie stanu pacjenta dodaje się białko w ilości 20-40 g / kg / dzień, a następnie zwiększa się o 10-20 g / dzień co 3-5 dni.

Leczenie farmakologiczne ma na celu wyeliminowanie skutków toksycznych produktów, które są wchłaniane z jelita i obejmują laktulozę (dyufalak), neomycynę, metronidazol.

Laktuloza - syntetyczny disacharyd, słabo wchłaniany w jelitach, wywołuje biegunkę osmotyczną i zmienia florę jelitową. Laktuloza jest przepisywana wewnętrznie na 15-45 ml syropu 2-4 razy dziennie. Dawkę podtrzymującą dobiera się tak, aby wywołać wypróżnianie się z miękkich stolców 2-3 razy dziennie. Laktuloza jest przeciwwskazana wewnętrznie w podejrzanych lub potwierdzonych niedrożności jelit. Przedawkowanie może prowadzić do ciężkiej biegunki, wzdęć, odwodnienia i hipernatremii. Niektórym pacjentom przepisuje się lewatywę z laktulozą. Do 700 ml wody dodać 300 ml laktulozy i wstrzykiwać 2-3 razy dziennie.

Do leczenia encefalopatii wątrobowej stosuje się neomycynę. Lek podaje się co 1 do 4 g co 4 do 6 godzin. Neomycyna odnosi się do aminoglikozydów, jest aktywna przeciwko większości drobnoustrojów Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, zmniejsza tworzenie się i wchłanianie toksyn bakteryjnych. Około 1-3% wstrzykniętej neomycyny jest wchłaniane, więc w rzadkich przypadkach możliwe jest jej działanie ototoksyczne i nefrotoksyczne. W przypadku niewydolności nerek zwiększa się ryzyko wystąpienia tych powikłań. W przypadku encefalopatii wątrobowej zamiast neomycyny, ampicylinę przepisuje się 1,0 g 4 razy dziennie.

Jednocześnie prowadzi się detoksykację - dożylnie podaje się 5% roztwór glukozy z witaminami (kwas askorbinowy, kokaroksylaza) i elektrolitami (chlorek potasu, glukonian wapnia, pananina). Przez jeden dzień wstrzyknij 2,5-3 litra płynu.

Badanie krwi na marskość wątroby

Analiza krwi w marskości wątroby pozostaje główną metodą diagnozowania choroby. Jest to dane z badań laboratoryjnych, które pozwalają lekarzowi nie tylko potwierdzić obecność zmiany (nawet jeśli nie ma żadnych zewnętrznych objawów), ale także przepisać odpowiednie leczenie dla pacjenta.

Marskość wątroby jest poważną patologią, która może prowadzić do przedwczesnej śmierci osoby. Jeśli mówimy o tym, jakie rodzaje badań krwi są stosowane w celu diagnozowania, to jest to ogólna i biochemiczna analiza. W razie potrzeby można przypisać określone testy.

Pełna morfologia krwi

W celu zdiagnozowania marskości wątroby - gdy pojawia się typowa symptomatologia - lekarz wyznacza pacjenta, aby wykonał ogólne badanie krwi. Ten test ujawni lub potwierdzi obecność patologii. W przypadku KLA pobierana jest krew z palca. Ogrodzenie prowadzone jest rano, na czczo.

W przypadku marskości wątroby w krwi ludzkiej dochodzi do pewnych zmian, które pozwalają lekarzowi na wyciągnięcie konkretnych wniosków:

  • Występuje obniżenie poziomu hemoglobiny we krwi. Norma dla kobiet wynosi co najmniej 120 g / l, dla mężczyzn - co najmniej 130 g / l.
  • Podwyższono poziom leukocytów. Norma leukocytów u zdrowej osoby wynosi 4-9 * 10⁹ / l.
  • Na tle uszkodzenia wątroby obserwuje się wzrost szybkości sedymentacji erytrocytów: wysokie poziomy ESR są oznaką procesu zapalnego występującego w organizmie. U mężczyzn wskaźnik ESR przekracza 10 mm / h, u kobiet - 15 mm / h.
  • Zmiany w składzie białka krwi są również wykrywane - obserwuje się zmniejszenie poziomu albuminy.

Uzyskane dane pozwalają na rozpoznanie marskości wątroby. Aby wyjaśnić obecny etap choroby i siłę uszkodzenia narządu, przypisuje się biochemiczne badanie krwi.

Biochemiczne badanie krwi

Biochemiczne badanie krwi na marskość wątroby jest bardziej pouczające. Pomagają potwierdzić / obalić diagnozę, a także określić stopień uszkodzenia narządu. W biochemii krew pobierana jest z żyły łokciowej. Jest wykonywany rano na brzuchu.

Jako część krwi są ustalone dość specyficzne zmiany. Dotyczą następujących wskaźników:

  • bilirubina - następuje wzrost obu frakcji;
  • transaminazy - wzrost;
  • transpeptydaza gamma-glutamylowa - wzrost;
  • fosfataza alkaliczna - wzrasta;
  • albuminy (białka) - występuje spadek poziomu;
  • globuliny - wzrost;
  • protrombina - występuje zmniejszenie;
  • mocznik - zmniejszenie wskaźnika;
  • cholesterol - zmniejszenie;
  • Haptoglobin - wzrost w stosunku do normy;
  • enzymy wątrobowe - wzrost.

Bilirubina

Studiując wyniki testów, lekarz przygląda się poziomowi bilirubiny. Jest uznawany za jeden z najważniejszych wskaźników. Jest to jego nadmiar w stosunku do normy wskazujący na zapalenie wątroby i dróg żółciowych. Przyjmuje się rozróżnianie bilirubiny bezpośredniej i pośredniej, a także ogólnej, reprezentującej łączną wartość obu frakcji.

Poniższe wskaźniki są normą dla zdrowego ciała:

  • bilirubina całkowita - 8,5-20, 5 μmol / l;
  • bezpośredni - nie więcej niż 4,3 μmol / l;
  • pośrednie - nie wyższe niż 17,1 μmol / l.

Co to jest bilirubina? Jest to specjalny pigment żółciowy, powstały po rozpadzie hemoglobiny i czerwonych krwinek. To wątroba przetwarza i przekształca substancję.

W tym przypadku bezpośrednia (wolna) bilirubina wchodzi do krwioobiegu. Ale krąży on w krwioobiegu przez krótki czas. Wolna bilirubina, będąc substancją toksyczną, dostaje się do wątroby, gdzie następuje jej neutralizacja.

Pod warunkiem prawidłowego funkcjonowania organizmu wolna bilirubina we krwi zawiera minimalną ilość, niezdolną do wywierania negatywnego wpływu na organizm ludzki. Po dostaniu się do wątroby wiąże się, a tym samym staje się nieszkodliwy.

Istnieje pośrednia bilirubina, praktycznie nie dochodząca do ogólnego przepływu krwi. Następnie substancja zawarta w żółci jest transportowana do jelita i wraz z cielętami jest eliminowana w sposób naturalny.

W przypadku obrażeń oskrzeli wątroba nie jest w stanie zneutralizować wszystkich bilirubiny bezpośredniej. Im większe uszkodzenie narządu, tym bardziej pośrednia bilirubina pojawia się we krwi. Zewnętrznie objawia się to w żółknięciu skóry i twardówki oczu. Ponadto osoba doświadcza silnego świądu.

Specyficzne enzymy wątrobowe

Wraz z rozwojem marskości wzrasta aktywność zarówno swoistych, jak i nieswoistych enzymów wątrobowych. Ale jeśli wzrost tego drugiego może również wystąpić w przypadku chorób innych narządów, wtedy specyficzne biokatalizatory wątrobowe zwiększają się tylko w przypadku uszkodzenia tkanki wątroby.

Niespecyficzne enzymy to:

  • Alt - zwykle nie przekracza 40 IU;
  • AsT - nie powinien przekraczać 40 IU;
  • gamma-GGT - dla grupy kobiet nie więcej niż 36 IU / l, dla mężczyzn - nie więcej niż 61 IU / l;
  • Fosfataza alkaliczna - zwykle nie powinna przekraczać 140 IU / L.

Aminotransferazy - AlT i AsT - biorą bezpośredni udział w procesie produkcji aminokwasów. Wytwarzanie tych odmian enzymów nerkowych zachodzi wewnątrz komórek, a zatem we krwi jest zawarte w minimalnej ilości.

Ale przy marnym uszkodzeniu tkanek narządów, którym towarzyszy dezintegracja hepatocytów (komórek wątroby), aminotransferazy są aktywnie uwalniane. A po wejściu do krwioobiegu są one określone podczas wykonywania badań biochemicznych.

Gamma-GGT jest kolejnym enzymem niezbędnym do całkowitej wymiany aminokwasów. Gromadzi się w tkankach trzustki, nerek i wątroby. W rozpadzie hepatocytów jest on również w znacznych ilościach wydalany do całkowitego strumienia krwi.

Fosfataza alkaliczna (APF) jest niezbędna do oddzielenia fosforanów od cząsteczek. Enzym gromadzi się w komórkach wątroby, aw marskości, w połączeniu z naruszeniem integralności komórek narządu, jest wydzielany do krwi. Istnieje znaczna nadwyżka wskaźników.

Lista specyficznych enzymów wątrobowych obejmuje arginazę, nukleotydazę i inne. Odchylenie od normy występuje również w wyniku aktywnego rozpadu hepatocytów.

Poziom białek

Analiza krwi w obecności marskości wykazuje odchylenia w poziomie białek krwi. Dotknięta wątroba nie jest w stanie w pełni uczestniczyć w metabolizmie białek. Miejscem powstawania albuminy (białek) jest tkanka wątroby. A kiedy organizm nie jest w stanie wyprodukować tego białka, badanie wykazuje jego spadek.

Norma albuminy jest wskaźnikiem 40-50 g / l. Ale z marskością wątroby rejestruje się zarówno poziom albuminy jak i całkowite białko. Norma tego ostatniego wynosi 65-85 g / l.

Dodatkowe wskaźniki

Oprócz omówionych wskaźników, medyk jest zainteresowany kilkoma innymi znaczeniami:

  • W przypadku marskości wątroby, obniżona ilość testosteronu pojawia się na tle wzrostu hormonu estrogenu.
  • Należy określić wzrost insuliny konieczny dla organizmu w celu rozszczepienia i transformacji glukozy dostarczanej z pożywieniem.
  • Wątroba staje się miejscem syntezy mocznika, dlatego też, jeśli zaburzenia czynności narządu są zakłócone, jego wskaźnik zmniejsza się do 2,5 mmol / l i mniej.
  • Obserwuje się wzrost poziomu haptoglobiny. Wskazuje na obecność procesu zapalnego.
  • Obniża się poziom cholesterolu we krwi.

Aby określić typ marskości, zaleca się wykonywanie badań krwi na obecność niektórych przeciwciał. W przypadku autoimmunologicznej marskości wątroby wykonuje się badanie krwi pod kątem przeciwciał przeciwjądrowych. Aby określić marskość żółciową z powodu długotrwałej niedrożności dróg żółciowych, zaleca się badanie krwi pod kątem obecności przeciwciał przeciwmitochondrialnych.

Określenie ciężkości choroby

Analiza testów pozwala lekarzowi określić stopień zaawansowania marskości. W tym celu stosowana jest klasyfikacja Child-Pugh.

Ogólne badanie krwi w kierunku marskości

Marskość jest chorobą charakteryzującą się zmianami w strukturze tkanki wątrobowej spowodowanymi śmiercią hepatocytów i wymianą ich tkanki łącznej. Choroba często występuje bezobjawowo, nawet w późniejszych stadiach rozwoju. Analizy marskości wątroby mogą ujawnić poziom upośledzenia funkcji komórek wątrobowych, nasilenie choroby i prognozy jej dalszego rozwoju.

Przyczyny marskości wątroby

W przeciwieństwie do ogólnie akceptowanych przekonań, przewlekły alkoholizm jest dobrze zdefiniowanym czynnikiem w rozwoju marskości, ale nie jedyną możliwą przyczyną marskości.

Jakie inne czynniki powodują tę chorobę:

przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby; autoimmunologiczne zapalenie wątroby; przewlekłe zatrucie w produkcji (benzen, naftaleny, metale ciężkie); preparaty medyczne (antybiotyki, niesteroidowe leki przeciwzapalne, cytostatyki, hormonalne środki antykoncepcyjne); genetycznie wywołane zaburzenia metaboliczne miedzi lub żelaza; choroby dróg żółciowych, które powodują przewlekłą stagnację żółci w przewodach wątrobowych.

Ponadto, możliwa jest idiopatyczna marskość wątroby, gdy nie można ustalić przyczyny. Jest to typowe dla pierwotnej marskości żółciowej u młodych kobiet, gdy z nieznanych przyczyn żółć zaczyna stagnować się w małych przewodach, powodując ich stan zapalny i martwicę.

Rozwijająca się od lat marskość zmienia dziedziczny aparat komórek wątroby, prowadząc do generacji pokoleń patologicznie zmienionych hepatocytów i powodując proces immuno-zapalny.

Diagnostyka laboratoryjna marskości wątroby

Jeśli podejrzewa się tę chorobę, należy wykonać następujące badania:

markery wirusów zapalenia wątroby, ogólne badanie krwi; biochemia krwi: aminotransferaza, bilirubina, białko całkowite, frakcje białkowe i inne ogólne analizy moczu; kał dla ukrytej krwi.

markerów wirusowego zapalenia wątroby typu pozwalają nam określić prawdopodobną przyczynę choroby wątroby, utajonej w kale badania krwi - w celu identyfikacji jednego z możliwych powikłań (krwawienie z żylaków przełyku).

Żadne badanie krwi na marskość wątroby nie powinno być brane pod uwagę w izolacji: mają one wartość diagnostyczną i prognostyczną tylko w połączeniu.

Kliniczny test krwi

Badanie krwi w kierunku choroby wątroby wykonuje się przy zliczaniu elementów krwi, w tym płytek krwi.

Marskość charakteryzuje się zmniejszeniem liczby krwinek. Zastoju żylnego spowodowane tym Patologia prowadzi do zespołu hipersplenizmem który charakteryzuje się wzrostem śledziony i jego aktywności. Normalnie organizm rozbija uszkodzonych krwinek i wieku: krwinek czerwonych, krwinek białych i płytek krwi oraz zwiększenie jego aktywności powoduje, odpowiednio, niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia i. Podobne zmiany są charakterystyczne dla późnych stadiów marskości.

Wzrost ESR wskazuje na powolny proces zapalny. Ponadto może to być spowodowane zmianą proporcji między białkami krwi.

hemoglobina: 130-160 g / l dla mężczyzn, 120-140 g / l dla kobiet; erytrocyty: 4-5х1012 / l dla mężczyzn, 3-4х1012 / l dla kobiet; leukocyty: 4,9 x 109 / l; trombocyty: 180-320 x109 / l; ESR - 6-9 mm / h.

Wskaźniki biochemiczne

Ponieważ wątroba jest narządem, w którym syntetyzowana jest większość białek ciała i wielu enzymów (które w swojej strukturze są białkami), naruszenie funkcji odpowiednio hepatocytów zmienia stan biochemiczny krwi.

Bilirubina

Substancja ta powstaje w wyniku zniszczenia hemoglobiny i mioglobiny. Sam bilirubina jest toksyczna: wątroba zbiera ją i wyświetla wraz z żółcią. Wzrost jego liczby wskazuje na zniszczenie hepatocytów i stagnację w przewodach żółciowych. Jednak w 40% przypadków bilirubina w marskości wątroby nie wykracza poza normę.

Norma to 8,5-20,5 μM / l.

Aminotransferazy

Lub transaminaz, enzymy, które są zawarte we wszystkich tkankach ciała. Największe zainteresowanie jest aminotransferaza alaninowa (ALT), w którym maksymalne stężenia wykryto w hepatocytach i aspartataminotransferraza (AST), który ma maksimum w mięśnia sercowego i komórek wątroby, ale zawiera się w wystarczającej ilości. Podwyższone aminotransferazy we krwi wskazują na zniszczenie hepatocytów. Marskość transaminazy zwiększa się nieznacznie (1,5-5-krotnie) w porównaniu ze zmianami identyfikacji zapalenie wątroby, ponieważ proces ten nie jest tak aktywny jak w ostrym zapaleniu. Normalizacja ilości aminotransferaz we krwi może wskazywać zaawansowane stadia marskości wątroby i zmniejszenie liczby hepatocytów.

Norma AlT wynosi 7-40 IU / l; AsT - 10-30 IU / l.

Gammaglutamyltranspeptidase

Kolejny enzym, zwykle znajdujący się wewnątrz komórek. Izolowane zwiększyć jego stężenie we krwi w marskość że toksyczne uszkodzenie wątroby, w połączeniu z podwyższonym poziomem cholesterolu we krwi oraz wzrost ilości bilirubiny powiększone wskaźników gammaglutamiltranspeptidazy (dopuszczalne wariancie obie pisanie) wskazują wewnątrzwątrobowych cholestazę (zastój żółciowych w wątrobie).

Norma wynosi 10-71 U / l dla mężczyzn i 6-42 U / l dla kobiet.

Fosfataza alkaliczna

Enzym zawarty w komórkach ścian dróg żółciowych wątroby. Jeśli są uszkodzone, zwiększa się zawartość krwi. Ponadto, zwiększone wskaźniki mogą wskazywać na cholestazę wewnątrzwątrobową.

Norma to 80-306 U / l.

Albuminy

Białka krwi syntetyzowane w wątrobie. W przypadku naruszenia funkcji zmniejsza się ilość albuminy w osoczu.

Norma: 35-50 g / l, co stanowi 40-60% całkowitego białka krwi.

Gamma globulins

Jest to kompleks immunoglobulin. W przypadku marskości wątroby zwiększa się ich zawartość w osoczu krwi, co wskazuje, że składnik autoimmunologiczny jest związany z procesem zapalnym.

Norma: 12-22% w surowicy.

Czas protrombinowy

Czas powstania skrzepu protrombiny w osoczu krwi, analiza wskazująca stan układu krzepnięcia. Ponieważ wszystkie białka układu krzepnięcia są syntetyzowane wewnątrz hepatocytów, śmierć komórek wątroby prowadzi do zaburzenia krzepliwości krwi. Dla celów prognostycznych często stosuje się wskaźniki czasu protrombinowego, a jeden i jego pochodne są międzynarodowym znormalizowanym współczynnikiem, który określa się przez porównanie szybkości tworzenia skrzepu ze wzorcem odniesienia; z korektą dla międzynarodowego współczynnika.

Norma 11-13.3 sekundy, INR: 1,0-1,5.

Żelazo w surowicy

Może wskazywać na jedną z przyczyn marskości - patologii genetycznej, która powoduje naruszenie metabolizmu żelaza - hemahromatosis. W tym samym czasie żelazo gromadzi się nadmiernie w komórkach wątroby, powodując toksyczne działanie na hepatocyty.

Normą dla mężczyzn jest 11-28 μM / L dla mężczyzn i 6,6-26 μM / L dla kobiet.

Ogólna analiza moczu

Pomimo tego, że najczęściej jest używany do oceny stanu nerek, badanie moczu może dać wyobrażenie o niektórych funkcjach wątroby. Marskość powoduje podwyższony poziom bilirubiny we krwi, wydalany z moczem, zmienia analizę. Bilirubina pojawia się w moczu, który w normalnym stanie nie powinien być. Zwiększa także ilość urobilinogenu, pochodnej bilirubiny, która jest zwykle nieobecna w moczu porannym, a w dziennym moczu zawiera 5-10 mg.

Wartość prognostyczna

Dane z badań laboratoryjnych są wykorzystywane do określenia ciężkości choroby. Zazwyczaj stosowana jest klasyfikacja Child-Pugh.

Punkty są ustalane dla każdego wskaźnika, a ich całkowita kwota jest obliczana.

Kompensacyjna marskość wątroby - 5-6 punktów (klasa A). Skompensowana marskość wątroby - 7-9 punktów (klasa B). Niekompensowana marskość wątroby - 10-15 punktów (klasa C).

Jeżeli wśród pacjentów z wyrównaną marskość skali Childa-Pugha jeden rok stopień przeżywalności wynosi 100%, a dwa lata - 85% wśród pacjentów z subcompensated marskości spada o 81% i 57%, odpowiednio, a u pacjentów z marskością wątroby, P - 45 % i 35%.

Jeśli mówić o oczekiwanej długości życia, to dla pacjentów z marskością w klasie A dochodzi do 20 lat, podczas gdy wśród pacjentów z marskością w klasie C spada do roku.

Według zagranicznych kryteriów przeszczep wątroby jest wskazany, gdy wynik w skali Child-Pugh wynosi 7. Duża potrzeba transplantacji występuje u pacjentów z marskością typu C.

Marskość wątroby jest nieżytem, ​​często z niewielką liczbą objawów. Testy kliniczne pomogą określić stopień zaawansowania choroby w tej chorobie wątroby, uzupełnią taktykę leczenia i ustalą rokowanie.

Marskość wątroby jest przewlekłą chorobą, w której obserwuje się zmiany w strukturze wątroby, proliferację tkanki łącznej i dysfunkcję narządu życiowego. Choroba utrzymuje się przez długi czas w postaci bezobjawowej, ponieważ tkanki "ludzkiego filtra" są podatne na regenerację i regenerację. Jednak pod wpływem czynników patogennych są nieodwracalne procesy, które całkowicie niszczą wątrobę, mogą powodować niepełnosprawność, śmierć.

Ogólny opis diagnozy

Aby osiągnąć pozytywną dynamikę choroby, należy odpowiednio wcześnie zareagować na niepokojące objawy, wykonać niezbędne badania na marskość wątroby, przejść kurację zachowawczą. Ale jakie są oznaki tej śmiertelnej diagnozy? Są to:

zwiększona wielkość wątroby podczas badania palpacyjnego; zmiana koloru skóry; zwiększony obrzęk kończyn dolnych; ból po prawej pod żebrami; Naczyniowe kiełki na skórze; sieć naczyniowa na twardówce oczu; objawy niestrawności o różnym nasileniu; ogólne osłabienie.

Ważne jest, aby wyjaśnić, że kolor skóry w marskości żółtej, blady; Taboret charakteryzuje się niestabilną konsystencją. Pacjent znajduje się w stanie wieczystej niedyspozycji, a poranne mdłości stopniowo rozwijają się w przedłużony odruch wymiotny z separacją krwi. Takie objawy są nieodłączne w zaawansowanej postaci choroby, ale aby temu zapobiec, konieczna jest szybka diagnoza, następnie wymagane jest złożone leczenie.

Rozpocznij badanie od wizyty u terapeuty

Diagnoza choroby

Aby zrozumieć, w jakiej formie przeważa ta śmiertelna diagnoza, konieczna jest ankieta z wizytą u terapeuty podsumowującą jego skargi. Ponadto, po konsultacjach ze specjalistą będzie śledzony zbieranie danych, badania kliniczne i szczegółowe badania laboratoryjne.

Nasi czytelnicy polecają

Nasz stały czytelnik polecił skuteczną metodę! Nowe odkrycie! Nowosybirscy naukowcy zidentyfikowali najlepsze lekarstwo na marskość. 5 lat badań. Samo leczenie w domu! Po dokładnym przestudiowaniu tego zdecydowaliśmy się zwrócić na to uwagę.

Główną diagnozą jest badanie ultrasonograficzne zajętego narządu, ale dodatkowo może być wymagane wykonanie laparoskopii i biopsji, gdzie ostatni test laboratoryjny określa lub obala obecność komórek nowotworowych w wątrobie.

Badanie krwi w kierunku marskości wątroby jest podstawowym testem laboratoryjnym, który pokazuje przebieg procesu patologicznego i jego powikłania. Zdefiniuj chorobę i postaw ostateczną diagnozę - bez względu na jeden dzień, więc ten problem ze zdrowiem należy traktować ze szczególną sumiennością.

Wymagane testy

Pełna morfologia krwi

Jeśli lekarz podejrzewa szybką chorobę zwaną "marskością wątroby", pacjentowi klinicznemu zaleca się przeprowadzenie ogólnego badania krwi i moczu, badanie stolca i liczne testy biochemiczne w laboratorium. Ale co daje taką diagnozę, jaki rodzaj informacji ma wąski profil specjalisty na temat rzeczywistego stanu zdrowia pacjenta?

Ogólna analiza krwi wykazuje gwałtowny spadek stężenia hemoglobiny, wzrost liczby leukocytów, skok wskaźnika ESR. Takie wyniki już wywołują niepokój myśli, po raz kolejny potwierdzają zaostrzenie w ciele procesu zapalnego. Skok w ESR w takim obrazie klinicznym wskazuje na obniżenie poziomu albuminy, co jest charakterystyczne dla postępującej postaci marskości. Niska hemoglobina dodatkowo sprzyja rozwojowi niedokrwistości z niedoboru żelaza, a następnie osłabia odpowiedź immunologiczną organizmu.

Nieodwracalne zmiany obserwuje się również w moczu laboratoryjnym, na przykład w składzie chemicznym pojawiają się białka, leukocyty, cylindry, erytrocyty i bilirubina. Jeśli mówimy o materiale biologicznym zdrowej osoby, takie wskaźniki przeważają w minimalnej ilości lub zupełnie nie występują. Opcjonalnie normą jest obecność pojedynczych czerwonych krwinek, białka w ilości do 0,03 g, leukocytów - do 3 jednostek. Ale bilirubina nie powinna w ogóle być obecna w moczu, w przeciwnym razie istnieje rozległa patologia wątroby.

Badanie laboratoryjne moczu

Analiza kału zawiera również cenne informacje na temat postępu w treści diagnozy. Jest już oczywiste wizualnie: kolor materii kałowej się zmienił, nastąpiło przebarwienie, pojawienie się cienia gliny. Taką zmianę tłumaczy się brakiem enzymu - stercobilin, który nadaje krowi brązowy kolor. Już ten objaw powinien ostrzegać pacjenta, ponieważ wskazuje on na poważne problemy w pracy wątroby i pęcherzyka żółciowego. Możliwe jest również wydalanie skrzepów krwi u cieląt, co wiąże się ze stanem zapalnym i powiększeniem hemoroidów. Fotel pacjenta jest zepsuty, charakteryzuje się jego niestabilnością: niektórzy pacjenci cierpią na przewlekłą biegunkę, inni cierpią na zaparcia.

Jeśli istnieje podejrzenie marskości wątroby, należy wykonać biochemiczne badania krwi, które są decydujące dla ostatecznej diagnozy. Przy charakterystycznej chorobie zmienia się skład biochemiczny krwi, a niektóre wskaźniki nie odpowiadają zakresowi normy. W tym przypadku mówimy o następujących wartościach:

podwyższona bilirubina we wszystkich frakcjach; skok indeksów A i T, GGT i fosfatazy alkalicznej; wzrost globulin i enzymów wątrobowych; Zmniejszenie mocznika i cholesterolu; podwyższona haptoglobina.

Osobno warto przypomnieć, że bilirubina, będąca produktem rozpadu erytrocytów i hemoglobiny, jest przetwarzana w wątrobie i wydalana z kałem. W przypadku marskości przekrwienie w plazmie przekracza normę, co tłumaczy zażółcenie skóry, błon śluzowych i twardówki oczu. Ponadto jest to enzym toksyczny, który w wysokim stężeniu we krwi wywołuje świąd skóry, zwiększony obrzęk kończyn dolnych. W tej diagnozie całkowita bilirubina wzrasta kilka razy i może przekraczać 100 μmol / l.


Taka szczegółowa diagnostyka pozwala określić nie tylko samą chorobę, ale także jej formę, etap. Testy laboratoryjne są uważane za dodatkowe metody określania marskości wątroby, a lekarze będący pod ich opieką nazywają ultradźwięki zajętego narządu i laparoskopii. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości może zajść pilna potrzeba badań immunologicznych, na przykład możliwa jest obecność błon mitochondrialnych, spadek poziomu testosteronu, skok estrogenów i wzrost insuliny. Takie zmiany hormonalne są również nieodłączne w tej diagnozie, pomagają wybrać odpowiedni schemat leczenia. Jeśli pacjent jest prawidłowo zdiagnozowany, po przejściu intensywnego kursu terapii istnieje szansa na długi okres remisji i uratowanie dotkniętej wątroby.

Kto powiedział, że wyleczenie raka wątroby nie jest możliwe?

Wiele sposobów zostało wypróbowanych, ale nic nie pomaga... A teraz jesteś gotowy, aby skorzystać z każdej okazji, która da ci długo oczekiwany dobrobyt!

Istnieje skuteczny lek na leczenie wątroby. Kliknij link i dowiedz się, co lekarze zalecają!

Marskość wątroby

Marskość - jest to śmiertelna choroba, polegająca na zastąpieniu normalnej tkanki wątroby blizną (łączącą) tkanką. W związku z tym organizm ludzki jest narażony na działanie substancji toksycznych, które neutralizują wątroba rozkłada trawienia i wchłaniania pokarmu, a także znacznie zmniejszone wytwarzanie i akumulację ważnych substancji (białka, tłuszcze, węglowodany, hormony).

Przyczyny marskości

  • Alkoholowa marskość. Bardzo częsta przyczyna uszkodzenia wątroby. Tempo rozwoju marskości bezpośrednio zależy od liczby i częstotliwości stosowania, a także od siły napojów. Ponad 30% osób, które piją alkohol codziennie, po 2-3 latach zaczyna cierpieć na marskość. Należy pamiętać, że oprócz marskości alkohol może powodować inne poważne choroby wątroby.
  • Kryptogenna marskość. Ta forma choroby, której pochodzenie nie może wyjaśnić lekarzy. Kryptogenna marskość wątroby jest głównym wskazaniem do przeszczepienia wątroby, ponieważ choroba rozwija się bardzo szybko. Ta postać marskości została po raz pierwszy zdiagnozowana w latach 60. ubiegłego wieku.
  • Marskość spowodowana przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby. Stan, w którym ludzka wątroba dawna cierpiącego na wirusowe zapalenie wątroby typu B lub C, u pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby jest bardzo ważne, aby przejść regularnego leczenia podtrzymującego, w przeciwnym razie nie można uciec się marskość.
  • Genetycznie dziedziczna marskość wątroby. Ta forma marskości prowadzi do gromadzenia się toksycznych substancji, które niszczą wątrobę. Pacjenci dziedziczą po rodzicach zdolność wchłaniania nadmiaru żelaza (hemochromatoza) lub miedzi (choroba Wilsona) z pożywienia. Z czasem w organizmie gromadzą się metale, co powoduje rozwój nieodwracalnych procesów w wątrobie.
  • Pierwotna żółciowa marskość wątroby. Jednym z przejawów patologii w ludzkim układzie odpornościowym są głównie kobiety. W wyniku tego odchylenia drogi żółciowe w wątrobie są zablokowane, co prowadzi do jej zniszczenia.
  • Pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych. Rzadka choroba występująca u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego. Prowadzi to do infekcji dróg żółciowych, uszkodzenia tkanek i rozwoju marskości.
  • Autoimmunologiczne zapalenie wątroby. Nadmierna aktywność immunologiczna organizmu, która prowadzi do procesów zapalnych w tkance wątroby.
  • Narodziny niemowląt bez dróg żółciowych.
  • Lecznicze uszkodzenia wątroby, wywołujące rozwój marskości.

Objawy marskości wątroby

Najczęściej choroba rozwija się stopniowo. Osoba martwi się słabością i zmęczeniem podczas wysiłku fizycznego, braku apetytu, nudności, czasami wymiotów. W rejonie wątroby dochodzi do pęknięcia, ciężkości, tępego bólu. Pacjent nie toleruje alkoholu i tłustych potraw.

Pacjent z alkoholową marskością wątroby ma agresywność, drażliwość, bezsenność. Często pacjenci skarżą się na bóle stawów, swędzenie skóry, zmniejszenie widzenia w zmierzchu ("ślepota w nocy"). U mężczyzn z biegiem czasu dochodzi do powstawania męskich hormonów płciowych, impotencji, ginekomastii (powiększenia gruczołów piersiowych u mężczyzn). U kobiet cykl menstruacyjny jest zepsuty, a popęd seksualny zmniejsza się.

Pacjenci tracą na wadze, szczególnie w późnych stadiach rozwoju marskości, co objawia się kacheksją (wyczerpaniem). Na skórze widoczne są naczyniowe kiełki (teleangiektazja) i zaczerwienienie dłoni dłoni dłoni (dłonie wątrobowe).

Wątroba jest powiększona lub zmniejszona, może być bulwiasta. Połowa pacjentów wykazuje wzrost w śledzionie. W późniejszych stadiach marskości dochodzi do obrzęku kończyn i puchliny brzusznej (nagromadzenie płynu w jamie brzusznej).

Rozpoznanie marskości wątroby ustala się na podstawie badań laboratoryjnych (identyfikacja markerów zapalenia wątroby), ultrasonografii, scyntygrafii wątroby, tomografii komputerowej.

Ocena nasilenia marskości wątroby

Ocena kliniczna stopnia zaawansowania i stopnia zaawansowania marskości wątroby opiera się na kryteriach nasilenia nadciśnienia wrotnego i niewydolności wątroby.

Opracowano szereg symptomów klinicznych, które umożliwiają ustalenie ciężkości marskości - skali Child-Rugh. Zgodnie z tą skalą, różne wartości liczbowe podano dla różnych poziomów bilirubiny surowicy, albuminy i czasu protrombinowego, jak również istniejącej encefalopatii wątrobowej i wodobrzusza. Wyniki tej oceny bezpośrednio korelują z odsetkiem przeżywalności pacjentów i rokowaniem po przeszczepieniu wątroby.

Oznaczanie ciężkości marskości wątroby według wskaźnika Child-Rugha:

Wątroba w marskości wątroby

Analizując parametry wątroby pod kątem marskości wątroby, można określić stadium choroby. Po zbadaniu ALT i AST, bilirubina, badanie krwi i biochemia z marskością stają się krytyczne, można określić stopień zaawansowania choroby. Ta wiedza nigdy nie będzie zbyteczna. We współczesnym społeczeństwie marskość wątroby jest częstą chorobą. A jeśli jest dostępna, ciało nie zostanie całkowicie wyleczone. Choroba może zostać zatrzymana, ponieważ nie ma regeneracji komórek wątroby. Nawet pomimo zaawansowanej nowoczesnej medycyny, nie ma lekarstwa, które pomaga przywrócić narząd. Terminowe zgłoszenie się do specjalisty i wykonanie niezbędnych środków diagnostycznych pomaga wykryć chorobę w czasie i rozwiązać problem przy jak najmniejszych stratach.

Środki diagnostyczne dla marskości wątroby

Marskość jest poważną chorobą, której leczenie w domu jest niemożliwe. Choroba może być śmiertelna, jeśli diagnoza jest opóźniona lub jeśli pacjent w ogóle nie szuka pomocy medycznej. Aby ustalić, czy pacjent ma marskość i jak bardzo choroba dotknęła wątrobę, testy stają się niezwykle konieczne:

  • ogólne badanie krwi;
  • ogólna analiza moczu;
  • biochemiczne badanie krwi;
  • analiza enzymów;
  • dane dotyczące krzepliwości krwi;
  • wskaźniki antygenów i przeciwciał;
  • badanie immunologiczne;
  • testy krwi na hormony;
  • badanie ultrasonograficzne dotkniętego narządu;
  • tomografia komputerowa;
  • testy wątrobowe;
  • tomografia rezonansu magnetycznego.

Powyższe testy na marskość wątroby są najczęstsze. Potrzeba wykonania bardziej szczegółowych testów pojawi się, jeśli diagnoza zostanie potwierdzona.

Po przestudiowaniu anamnezy pacjenta i zebraniu wszystkich niezbędnych danych z testów lekarz może zdiagnozować marskość.

Laboratoryjne badania krwi

Analiza krwi w marskości wątroby służy jako podstawowy materiał, którego badanie pozwoli zrozumieć chorobę. Materiał ten jest pobierany w celu uzyskania wskaźników bilirubiny wątrobowej dla marskości wątroby, podstawowych enzymów, krzepnięcia, obecności antygenów i przeciwciał, danych hormonalnych, immunologicznych i innych danych pacjenta.

Ogólna analiza

Przed rozpoczęciem szeroko zakrojonych badań nad pacjentem specjalista odsyła pacjenta do ogólnego badania krwi. Główne wskaźniki krwi dla marskości są następujące:

Biochemiczne

Najbardziej odkrywczą i wyczerpującą metodą diagnozy jest biochemia w marskości wątroby. Biochemiczne badanie krwi w przypadku podejrzenia marskości wątroby jest zalecane w przypadku nieprawidłowości w wynikach uzyskanych w poprzednim badaniu. W analizie biochemicznej krwi znane są następujące wskaźniki:

ALT i AST to wskaźniki, które ujawniają głębokość (AST) i stopień (ALT) uszkodzenia narządu. AlAT i AspAT w marskości wątroby są pierwszymi w diagnozowaniu. Aminotransferaza alaninowa jest enzymem gruczołu trawiennego, a wzrost poziomu ALT w marskości wskazuje na uszkodzenie narządu o charakterze zapalnym. AlAT z marskością wątroby przekroczy normę więcej niż 5 razy. Z kolei podwyższony enzym ACT wskazuje na oznaki procesu martwiczego.

AP jest jednym ze składników błon wątrobowych, a jego zwiększona wartość wskazuje również na uszkodzenie narządu.

Zwiększony wskaźnik gamma-glutamylotranspeptydazy (GGTP) wskazuje na problemy z przewodami żółciowymi.

Bilirubina jest rodzajem pokarmu dla wątroby, ponieważ jest przedmiotem przetwarzania układu wątrobowego organizmu. Bilirubina w marskości wątroby, która ma wydłużony długi okres, wskazuje na znaczne uszkodzenie ciała, które może wpływać nawet na układ nerwowy, prowadząc do encefalopatii mieszanego pochodzenia. Warto zauważyć, że wskaźniki bilirubiny dla marskości wątroby prawie zawsze wzrastają.

Biochemia krwi pozwala nie tylko wykryć obecność choroby, ale także ustalić stopień uszkodzenia narządów:

  1. Na stabilizację stanu pacjenta wskazuje spadek poziomu ALT i AST, a także obecność bilirubiny w granicach normy dopuszczalnej. Taki obraz może oznaczać skuteczność leczenia i łagodzenie nasilenia chorób prowadzących do rozwoju marskości. Faza nieaktywna choroby ma te same dane.
  2. Przebieg choroby bez zmian potwierdzają stale zwiększone poziomy ALT, AST i bilirubiny.
  3. Odmowa ciała jest potwierdzana przez gwałtowne powrót do normalnego tych wskaźników na tle braku ogólnej poprawy stanu pacjenta. Ta sytuacja wskazuje, że ważne enzymy i bilirubina przestały wchodzić do układu krążenia człowieka.

W przypadku marskości wątroby biochemia jest rodzajem atlasu, który pozwala poznać stopień zaawansowania choroby i przewidzieć możliwy wynik jej leczenia.

Inne badania krwi

Oprócz powyższych testów, osoby dorosłe wykonują badania krwi pod kątem takich wskaźników:

  1. Zawartość białka i synteza białka białkowego. Zwiększona ilość gamma-globuliny jest charakterystyczna dla marskości z objawami autoimmunologicznymi lub zapalenia wątroby pochodzenia wirusowego.
  2. Liczba albumin. Obniżona zawartość albumin wskazuje na wirusowe zapalenie wątroby lub autoimmunologiczny charakter choroby.
  3. Ilość glukozy, potasu, sodu. W szczególności niższy poziom sodu wskazuje na niewydolność wątroby.
  4. Zawartość mocznika i kreatyniny. Wraz z rozwojem powikłań wzrasta liczba wskazań tych elementów.
  5. Szybkość krzepnięcia krwi. W zależności od tego, jaki wskaźnik uzyskano, należy określić obecność choroby. W przypadku rozwoju choroby jest on znacznie niższy niż normalnie, a w konsekwencji pacjent może mieć krwawienie.
  6. Zawartość immunoglobulin. Ten rodzaj analizy pomoże zrozumieć, co spowodowało rozwój choroby. Duży poziom immunoglobuliny A wskazuje na zaangażowanie napojów alkoholowych. Duży wskaźnik immunoglobuliny M jest charakterystyczny dla marskości żółciowej. Jeśli jednak podczas badania wykryje się nadmierną ilość immunoglobuliny G, oznacza to chorobę z objawami zaburzeń autoimmunologicznych.
  7. Jeśli istnieje podejrzenie marskości wątroby, pacjentowi należy obowiązkowo podać kierunek badania krwi na obecność patogenów wirusowego zapalenia wątroby. Takie badania obejmują poszukiwanie przeciwciał przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, C, D; szukaj resztek samego wirusa, w szczególności DNA wirusa zapalenia wątroby typu B lub RNA wirusowego zapalenia wątroby typu C i D.
  8. Badaj specyficzne enzymy, takie jak nukleotydaza, arginaza i fruktoza-1-fosfataldolaza. Ich treść będzie ponownie przekonana o prawidłowej diagnozie.

Ważne są badania osocza dotyczące liczby określonych hormonów. W przypadku uszkodzenia zwłóknienia organizmu, układ hormonalny człowieka zawodzi. Jest to spowodowane syntezą hormonów w wątrobie, w szczególności testosteronu i estrogenu. Wraz z rozwojem procesów patologicznych następuje spadek poziomu pierwszego i wzrost liczby drugiego. Również z problemami z ciałem występuje zwiększony poziom insuliny.

W celu ustalenia, które analizy należy załączyć dodatkowo, ważne jest prawidłowe odszyfrowanie dostępnej i prawidłowej oceny stanu pacjenta.

Laboratoryjne badanie moczu

To badanie laboratoryjne jest rodzajem asystenta w poszukiwaniu chorób współistniejących. Dość powszechne jest zjawisko, gdy na tle uszkodzenia narządów rozwijają się takie choroby, jak niewydolność nerek lub puchlina brzuszna. Rozwój tych chorób obserwuje się u ponad 80% pacjentów z marskością wątroby. A ogólne testy moczu na marskość pomagają wykryć ślady tych chorób. Dyskusja na temat objawów rozwoju chorób współistniejących może wiązać się z odchyleniami w następujących wskaźnikach: