Globuliny we krwi: gatunek, normy w analizie, przyczyny wzrostu i spadku

Leczenie

Termin "całkowite białko" w biochemicznej analizie krwi, z reguły, oznacza mieszaninę białek obecnych w osoczu (surowicy). Tymczasem, jeśli albuminy są mniej lub bardziej jednorodne pod względem struktury i funkcji, to globuliny mają znaczące różnice w ich strukturze, zarówno pod względem zawartości ilościowej, jak i celu funkcjonalnego. Globuliny we krwi znajdują się w postaci 5 frakcji: α1 (alfa-1), α2 (alfa-2), β1 (beta-1), β2 (Beta-2), γ (gamma), ale w przypadku braku specjalnego znaczenia klinicznego, zwykle globuliny beta-1 i beta-2, nie jest wydzielany, ale często oznacza po prostu część β-globuliny bez ich zróżnicowania.

różne typy strukturalne białek krwi

Proteinogram

Najczęściej w analizach (czyli proteinogramie) lekarz jest zainteresowany albumina (proste białko rozpuszczalne w wodzie) i globulina (lub globuliny są białkami, które nie rozpuszczają się w wodzie, ale są łatwo rozpuszczalne w słabych zasadach i roztworach obojętnych soli).

Nieprawidłowości (wzrost lub spadek poziomu białek) mogą wskazywać na szereg zmian patologicznych w organizmie: naruszenie reakcji odpornościowej, metabolizm, przenoszenie produktów niezbędnych do odżywienia i oddychanie tkanek.

Na przykład, zmniejszenie stężenia albuminy mogą wskazywać zmniejszenie funkcyjności miąższu wątroby, ich niezdolność do zapewnienia pożądanego poziomu korpusu tych białek, jak również nieprawidłowości w układzie wydzielniczych (nerki), lub przewodu pokarmowego, który jest obarczona niekontrolowanej utraty albuminy.

Podwyższone poziomy globulin dają podstawy do podejrzeń zapalenia, chociaż z drugiej strony - często zdarza się, że analizy całkowicie zdrowej osoby wykazują wzrost stężenia frakcji globulinowych.

Określanie ilościowej zawartości różnych grup globuliny zazwyczaj przeprowadza podział frakcji białek za pomocą elektroforezy. I, jeśli w testach są podane oprócz całkowitej ilości białka, a inny ułamek (albuminy globuliny +), po czym z reguły jest obliczana i stosunek albumin globuliny (A / C), które zazwyczaj zmienia się w granicach 1,1 - 2,1. Normy tych wskaźników (stężenie i udział procentowy, a także wartość A / G) podano w poniższej tabeli:

* W surowicy nie ma fibrynogenu i jest to główna różnica między tymi biologicznymi podłożami.

Norma poszczególnych frakcji białek osocza różni się w zależności od wieku, co można również wykazać w poniższej tabeli:

Tymczasem nie należy przywiązywać szczególnej wagi do pewnej rozbieżności między danymi podanymi w tabeli a uzyskanymi z innych źródeł. Każde laboratorium ma swoje własne wartości referencyjne i, odpowiednio, normy.

Różnorodność frakcji globulin

Ponieważ globuliny są heterogeniczne i różnią się różnorodnością nawet w obrębie własnej grupy, możliwe jest, że czytelnik będzie zainteresowany tym, co stanowi i czym zajmuje się każda populacja.

proporcja różnych białek we krwi

Alfa globulins - reagują pierwsi

splot białek alfa i beta na przykładzie hemoglobiny

Alfa globuliny mają identyczny ładunek albumin, jednak rozmiar ich cząsteczek jest znacznie wyższy niż analogiczny parametr albuminy. Zawartość tych substancji zwiększa się w osoczu w dowolnym procesie zapalnym, należą do białek fazy ostrej, co wynika z obecności w ich składzie pewnych składników. Część alfa-globuliny podzielona jest na dwie odmiany: α1- i α2-globuliny.

Grupa alfa-1-globulina zawiera w swoim składzie wiele ważnych białek:

  • α1-antytrypsyna, która jest głównym składnikiem tej podgrupy, hamuje enzymy proteolityczne;
  • glikoproteina α-kwasowa, wykazująca szereg korzyści w strefie reakcji zapalnych;
  • Protrombina jest białkiem, które jest ważnym czynnikiem krzepnięcia krwi;
  • α1-lipoproteiny, zapewniające przeniesienie do narządów lipidów, które są w stanie wolnym w osoczu po spożyciu dużej ilości tłuszczu;
  • Białko wiążące tyroksynę, które łączy się z hormonem tarczycy - tyroksyną i przenosi ją do miejsca docelowego;
  • Transcortin jest transportową globuliną, która wiąże i transportuje hormon "stresowy" (kortyzol).

Frakcje składowe alfa-2-globuliny są białkami fazy ostrej (ich liczba przeważa w grupie i są one uważane za główne):

  • α2-makroglobulina (główne białko tej grupy), biorąca udział w powstawaniu reakcji immunologicznych, gdy czynniki zakaźne wnikają do organizmu i rozwijają procesy zapalne;
  • Glikoproteina - gaptoglobulin tworzących związki kompleksowe z czerwonych krwinek pigmentu - hemoglobina (HB), która znajduje się w stanie wolnym z czerwonych krwinek (RBC) na zniszczenie błony w przypadku wewnątrznaczyniowej hemolizy;
  • Ceruloplazmina jest metalloglikoproteiną, specyficznym wiązaniem białkowym (do 96%) i niosącym miedź (Cu). Dodatkowo, białko należy do przeciwutleniającej zdolności i aktywności oksydazy z witaminy C, serotoniny, noradrenaliny i inne (ceruloplazminy aktywuje utlenianie).;
  • Apolipoproteina B - nośnik "szkodliwego" cholesterolu - lipoproteina o małej gęstości (LDL).

Alfa 1 i alfa-2-globuliny produkowane przez komórki wątroby, natomiast należące do białek ostrej fazy, a na niszczące i zapalnych, urazowego uszkodzenia tkanki, alergii, w trudnych sytuacjach wątroby bardziej zaczyna syntezy i wydzielania informacji białek.

Przede wszystkim jednak wzrost poziomu frakcji α można zaobserwować w przypadku reakcji zapalnych (ostre, podostre, przewlekłe):

  1. Zapalenie płuc;
  2. Płucna wysiękowa gruźlica;
  3. Choroby zakaźne;
  4. Oparzenia, urazy i operacje;
  5. Gorączka reumatyczna, ostre zapalenie wielostawowe;
  6. Stany septyczne;
  7. Złośliwe procesy nowotworowe;
  8. Ostra martwica;
  9. Spożycie androgenów;
  10. Choroba nerek (zespół nerczycowy - α2-Globuliny są zwiększone, inne frakcje są zmniejszone).

Obniżenie poziomu frakcji alfa-globuliny obserwuje się z utratą białek ciała, hemolizą wewnątrznaczyniową, zespołem niewydolności oddechowej.

Globuliny beta: wraz z wiązaniem i transferem - odpowiedź immunologiczna

Frakcja β-globulin (β1 + β2) obejmuje białka, które również nie stoją na uboczu w rozwiązywaniu znaczących zadań:

  • Przenoszenie żelaza (Fe) - jest to obsługiwane przez transferynę;
  • Wiążący hem Hb (hemopeksyna) i zapobieganie jego usuwaniu z organizmu poprzez system wydalniczy (usuwanie żelaza przez nerki);
  • Udział w reakcjach immunologicznych (składnik dopełniacza), z których część beta-globulin, wraz z gamma globulinami, określana jest jako immunoglobuliny;
  • Transport cholesterolu i fosfolipidów (β-lipoprotein), co zwiększa znaczenie tych białek we wdrażaniu metabolizmu cholesterolu ogólnie iw rozwoju miażdżycy - w szczególności.

Wzrost poziomu beta-globuliny w surowicy krwi jest często związane z patologią płynie do gromadzenia się nadmiernej ilości lipidów, które są stosowane w diagnostyce laboratoryjnej zaburzeń metabolizmu tłuszczów, choroby układu sercowo-naczyniowego i innych.

Wzrost stężenia beta-globuliną we krwi (osocze, surowica) jest często obserwowana w okresie ciąży, a także, w uzupełnieniu do aterogenną hiperlipoproteinemię, zawsze towarzyszy następujących schorzeń:

  1. Złośliwe choroby onkologiczne;
  2. Daleko od wchodzenia w proces gruźlicy, umiejscowiony w płucach;
  3. Zakaźne zapalenie wątroby;
  4. Mechaniczna żółtaczka;
  5. IDA (niedokrwistość z niedoboru żelaza);
  6. Gammopatie monoklonalne, szpiczak;
  7. Stosowanie hormonów żeńskich steroidowych (estrogenów).

Zawartość beta-globulin we krwi zmniejsza zapalenia, zakażeń przewlekłych, procesy nowotworowe, niewystarczającej ilości białek w organizmie (na czczo) i zmniejszenie ich w chorobach przewodu żołądkowo-jelitowego.

Gamma-globuliny: na straży odporności humoralnej

Grupa gamma globulin to wspólnota białek, w tym naturalnych i nabytych (immunoglobulin) przeciwciał (AT), które zapewniają odporność humoralną. Obecnie dzięki aktywnej promocji metod immunochemicznych wyizolowano 5 klas immunoglobulin - można je uporządkować w kolejności malejącej koncentracji krwi:

Dekodowanie biochemicznego badania krwi

Szeroki zakres zastosowania biochemicznej analizy krwi we współczesnej diagnostyce wymaga obecności przynajmniej części podstawowej wiedzy niezbędnej do tego, aby pacjent mógł odczytać wynik przekazany mu przez asystenta laboratoryjnego ośrodka diagnostycznego. Tak, z tym kawałkiem papieru nadal będziesz chodził do lekarza, który wysłał cię do analizy, ale jak chcesz zaspokoić swoją ciekawość i odczytać wynik biochemicznego badania krwi bez opóźniania sprawy. Analiza ta nie ogranicza się do kilku wskaźników: obejmuje to cały szereg różnych kryteriów oceny. W tym artykule przeczytasz o najważniejszych i często używanych.

Całkowite białko

Obniżenie poziomu białka (hipoproteinemii) jest częściej diagnozowane niż wzrost (hiper-białaczemia). Stężenie białka zmniejsza się przy niedostatecznym spożyciu pokarmu, stanu zapalnego, przewlekłej utraty krwi, zwiększonego rozpadu lub wydalania białka w moczu, zaburzeń procesów wchłaniania, zatrucia, gorączki. Hipoproteinemia jest typowa dla następujących chorób:

  • procesy zapalne w przewodzie żołądkowo-jelitowym (zapalenie jelit, zapalenie trzustki);
  • warunki pooperacyjne;
  • guzy;
  • zapalenie nerek (zapalenie kłębuszków nerkowych) i wątrobowe (zapalenie wątroby, marskość, nowotwory złośliwe);
  • oparzenia;
  • zatrucie;
  • krwawienie;
  • patologie endokrynologiczne (cukrzyca, tyreotoksykoza);
  • obrażenia.

Hiperinoteinemia występuje bardzo rzadko. Zwiększa to zawartość nienormalnych i patologicznych białek. To zdarza się z układowym toczniem rumieniowatym, reumatoidalnym zapaleniem stawów, szpiczakiem.

Krew na białku podaje się rano na pusty żołądek (ostatni posiłek powinien być nie później niż 8 godzin przed badaniem).

Albumina

Powyżej rozważaliśmy taki wskaźnik, jak całkowite białko. Składa się z dwóch frakcji: albuminy i globuliny. Albuminy są równomiernie rozprowadzane w łożysku naczyniowym i płynie śródmiąższowym. Te białka są w stanie tolerować hormony, leki, jony metali.

Normalne stężenie albuminy wynosi 40-50 g / l. Przekroczenie tego poziomu ma miejsce, gdy:

  • odwodnienie organizmu (biegunka, wymioty, obfite pocenie się);
  • wielokrotne poparzenia;
  • nadużywanie witaminy A.

Zmniejszenie albuminy można zaobserwować, gdy:

  • kłębuszkowe zapalenie nerek;
  • zapalenie wątroby, toksyczna marskość wątroby;
  • krwawienie, uraz, oparzenia;
  • zwiększona przepuszczalność naczyń krwionośnych;
  • patologie przewodu żołądkowo-jelitowego, w tym. upośledzona absorpcja (zespół złego wchłaniania);
  • chroniczna niewydolność serca;
  • ciąża i laktacja;
  • przyjmowanie hormonalnych tabletek antykoncepcyjnych;
  • guzy;
  • głód.

Krew oddaje się rano na pusty żołądek. 8 do 12 godzin przed badaniem nie należy jeść i być fizycznie zestresowanym.

Globuliny

Alfa-globuliny

Spośród alfa1-globulin największe znaczenie mają 2 frakcje: α1-antytrypsyna i α1-kwasowa glikoproteina.

Zwiększona zawartość alfa1-antytrypsyny wskazuje na obecność stanu zapalnego, rozedmy płuc lub (uwaga!) Nowotworu złośliwego. Zwykle zawartość tej globuliny powinna przekraczać 2-5 g / l. W organizmie pełni funkcję regulatorową w osoczu krwi (odpowiedzialnym za aktywność swoich enzymów - trypsynę, reninę, trombinę, plazminę).

Wartość diagnostyczna glikoproteiny alfa-1 jest dynamiczną kontrolą procesu zapalnego oraz powstawania i dalszego rozwoju nowotworu złośliwego (wzrost wskazuje na rozpoczęcie nawrotu). Normą dla glikoproteiny alfa-1 jest stężenie 0,55 - 1,4 g / l.

Alfa-globuliny

Tutaj sensownym jest mówić o trzech frakcjach globulin, które mają największe znaczenie diagnostyczne.

Alfa-2-makroglobuliny są częścią układu odpornościowego. Pełnią bardzo ważną funkcję - blokują rozwój złośliwego guza. Normalne stężenie alfa1-makroglobulin we krwi dorosłego wynosi 1,5 do 4,2 g / l. Zmniejszenie tego poziomu może wskazywać na obecność ostrego zapalenia, zapalenia wielostawowego, reumatyzmu, onkologii. Zwiększenie - w przypadku marskości wątroby, patologii endokrynologicznych (cukrzyca, obrzęk śluzowaty).

Haptoglobina we krwi powinna wynosić 0,8 - 2,7 g / l. Jeśli mniej, to niedokrwistość hemolityczna jest możliwa, bardziej - ostry proces zapalny. Główną funkcją haptoglobiny jest transport hemoglobiny do miejsca jej ostatecznego zniszczenia z utworzeniem bilirubiny.

Ceruloplazmina utlenia żelazo do trójwartościowości i jest nośnikiem miedzi. Norma zawartości dla tego produktu wynosi 0,15 - 0,6 g / l. Zwiększona ceruloplazmina może być sygnałem ostrego zapalenia lub ciąży. Redukcja - wrodzone naruszenie metabolizmu miedzi (choroba Wilsona-Konovalova).

Beta-globuliny

W tej grupie ocenia się zawartość dwóch frakcji białkowych: transferyny i hemopeksyny. Główną funkcją transferyny jest transport żelaza. W odniesieniu do transferyny ujawnia się nie jego stężenie, ale jego nasycenie żelazem. Wzrost nasycenia świadczy o nasileniu procesu rozkładu hemoglobiny, który może wystąpić w niedokrwistości hemolitycznej, zmniejszeniu możliwej niedokrwistości z niedoboru żelaza.

Hemopeksyna ma również powinowactwo do hemoglobiny. Zawartość hemopeksyny poniżej 0,5 g / l wskazuje na chorobę wątroby i nerek powyżej 1,2 grama / litr - na stan zapalny.

Gamma globulins

Ta grupa obejmuje immunoglobuliny - tj. co wiemy jako przeciwciała wydzielane przez immunocyty w celu zniszczenia obcych mikroorganizmów. Powinny być w normie 8 - 14 g / l. Jeśli więcej - oznacza, że ​​odporność jest aktywowana przez infekcję bakteryjną lub wirusową. Mniejsze stężenie immunoglobulin może wskazywać zarówno na wrodzoną patologię i przewlekłe zapalenie, onkologię, nadużywanie glukokortykoidów i alergie.

Glukoza

Ale nie spiesz się, by wpaść w panikę, gdy zwiększysz stężenie glukozy do 6 mmol / l lub więcej: to niekoniecznie cukrzyca. Wzrost glukozy - hiperglikemia - może być funkcjonalny, na przykład po jedzeniu, piciu słodkiego lub po silnych doświadczeniach.

W innych sytuacjach hiperglikemia może służyć jako zwiastun (a nawet dowód obecności) wielu patologii, wśród których są również bardzo poważne:

  • zaburzenia neuroendokrynne (zespół policystycznych jajników, choroba Itenko-Cushinga, otyłość, PMS);
  • cukrzyca;
  • patologia przysadki (akromegalia, karłowatość);
  • nadczynność tarczycy;
  • patologia wątroby (zakaźne zapalenie wątroby, marskość);
  • pheochromocytoma (guz nadnerczy).

Jeśli występuje hiperglikemia, rozsądne jest założenie, że istnieje zjawisko odwrotne, to jest hipoglikemia. To, podobnie jak hiperglikemia, może być fizjologiczne (niezrównoważona dieta, menstruacja, zmęczenie), które nie powinno wywoływać dużego zaniepokojenia: można je naprawić. Zupełnie inna jest sytuacja z patologiczną hipoglikemią. Rozwija się z:

  • "Przedawkowanie" insuliny (wystarczy przypomnieć kilka zgonów wśród sportowców - kulturystów używających insuliny do celów anabolicznych);
  • alkoholizm;
  • niewydolność funkcjonowania wątroby, nerek, serca;
  • zanieczyszczenie krwi;
  • fizjologiczne lub hormonalne (niedobór glukagonu, kortyzolu, adrenaliny) wyczerpanie;
  • dziedziczne anomalie.

Krew dla glukozy pobierana jest zarówno z żyły, jak i palca. Obowiązkowym warunkiem dostarczenia krwi do glukozy jest całkowita odmowa odżywienia, począwszy od wieczora. Rano - jeśli tylko pić wodę (nawet herbaty nie może). Wyeliminuj stres fizyczny i emocjonalny.

Bilirubina

Bilirubina jest produktem rozkładu hemoglobiny, a dokładniej jej drugiej części - hemu. Otrzymana bilirubina jest nazywana pośrednią lub wolną. Taka bilirubina jest bardzo toksyczna dla organizmu. Później w wątrobie bilirubina wiąże się z kwasem glukuronowym (bilirubina bezpośrednia lub bilirubinowa), wchodzi do jelita, rozkłada się na urobilinogen i sterocylinogen i jest wydalana z kałem. Tj. bilirubina pośrednia jest "świeża", nowo utworzona, a bezpośrednia jest nieszkodliwa i przygotowana do usunięcia z organizmu. Zawartość bilirubiny całkowitej nie powinna przekraczać 8,5 - 20,5 mmol / l, bezpośrednio - 0,86 - 5,1 mmol / l, pośrednio - 4,5 - 17,1 mmol / l. Stosunek bilirubiny bezpośredniej do pośredniej powinien wynosić od 1 do 3.

Kiedy poziom bilirubiny zostanie przekroczony, skóra, tęczówka i błony śluzowe stają się żółte. Stąd nazwa bilirubinemia - żółtaczka. Żółtaczka może rozwijać się z powodu:

  • patologie wątrobowe (zapalenie wątroby, marskość wątroby, zatrucie solami metali ciężkich, alkohol), nowotwory złośliwe;
  • niedokrwistość hemolityczna;
  • zapalenie pęcherzyka żółciowego (niedrożność dróg żółciowych z kamieniem);
  • czasami w czasie ciąży.

Nadal istnieje coś takiego jak żółtaczka noworodka, spowodowana masową dezintegracją "redundantnych" erytrocytów (nie ma tam nic niebezpiecznego), wcześniactwa lub choroby dziedzicznej - choroby Gilberta.

Nawiasem mówiąc, wysoka bilirubina może być związana z przyjmowaniem pewnych grup leków: antybiotyków, doustnych środków antykoncepcyjnych, indometacyny.

Niska bilirubina występuje rzadko, zwykle z zastosowaniem teofiliny, barbituranów lub witaminy C.

Mocznik

Mocznik jest wynikiem rozpadu związków białkowych. Jeśli dana osoba jest zdrowa, zawartość mocznika we krwi mieści się w zakresie 2,8-8,3 mmol / l. Stan, w którym "słupek" mocznika jest wyższy niż 8,3 mmol / l, nazywany jest mocznicą. Nie zawsze oznacza to, że pacjent jest chory. Na przykład może wystąpić mocznica z nadmiarem białka w diecie (sportowcy sportów siłowych), odwodnieniem. W innych przypadkach mocznica oznacza obecność choroby:

  • problemy z nerkami (ostra i przewlekła postać niewydolności nerek, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie kłębuszków nerkowych);
  • problemy z sercem (niewydolność serca, zawał serca);
  • problemy z wątrobą (marskość, wirusowe lub toksyczne zapalenie wątroby);
  • nie przepływ moczu do pęcherza (bezmocz). Na przykład, jeśli układ moczowy jest ściśnięty przez guz lub obecność kamienia w moczowodzie;
  • cukrzyca;
  • zapalenie otrzewnej - zapalenie otrzewnej;
  • krwawienie z lokalizacji w przewodzie żołądkowo-jelitowym;
  • zatrucie fenolem, chloroform, sole rtęci;
  • oparzenia.

Redukcja mocznika odbywa się bardzo rzadko. Powodem tego może służyć jako praca fizyczna „zużycia”, co powoduje zwiększoną białka zaniku, w czasie ciąży i laktacji (w tym czasie korpus musi zwłaszcza białka) lub małe frakcja białka w codziennej diecie. We wszystkich powyższych stanach nie ma nic nadzwyczajnego, "szybki" nie jest konieczny. Kolejna rzecz - mocznik patologiczny spadek, co dzieje się w celiakii (wrodzone zaburzenie rozszczepienia białka zbóż) w późniejszych etapach marskość wątroby, posocznicy, fosforu, arsenu lub soli metali ciężkich.

Kreatynina

Kreatynina jest "żużlem", który pozostaje w tkance mięśniowej po rozpadzie aminokwasów. Jego normalna zawartość wynosi 44-100 μmol / l, sportowcy mogą mieć nieco więcej.

Zwiększenie poziomu kreatyniny może wskazywać patologii nerek (zapalenie kłębuszków nerkowych, pielo- i nerczyca lub nefropatia), układ mięśniowo-szkieletowy (sprężanie, uraz), tarczycy (nadczynność tarczycy), otrzymujących ibuprofen, tetracykliny, sulfonamidy, cefazolin, witaminę C.

Kwas moczowy

I na koniec - trochę o końcowym produkcie wymiany zasad purynowych, którym jest kwas moczowy (produkt, a nie podstawa). Rozpad puryn występuje w wątrobie, a kwas moczowy jest wydalany przez nerki. Normalny poziom kwasu moczowego u mężczyzn: od 210 do 430 μmol / l, a u kobiet od 150 do 350 μmol / l.

Po pierwsze - o przyczynach fizjologicznego podniesienia poziomu kwasu moczowego:

  • praca fizyczna;
  • dieta bogata w purynę (rośliny strączkowe, mięso, czekolada, czerwone wino, owoce morza, kawa);
  • Toksykoza kobiet w ciąży.

Jeśli mówimy o patologicznym wzroście kwasu moczowego, to jest to pierwszy i najbardziej charakterystyczny objaw dny moczanowej. W przypadku tej choroby tylko część kwasu moczowego jest wydalana przez nerki. Resztę odkłada się w postaci kryształów w stawach (w pierwszej kolejności), nerkach, skórze, oczach, sercu, jelitach. Istotnym czynnikiem w rozwoju dny moczanowej jest dziedziczna dziedziczność i niedożywienie, czyli spożycie znacznej liczby produktów zawierających purynę.

Niniejszy hiperurycemia (wzrost stężenia kwasu moczowego) oraz w chorobach krwi (białaczka, B12 niedokrwistość), zapalenie wątroby, cukrzyca, choroby skóry (łuszczyca, egzema), gruźlicę, zapalenie płuc.

Niski poziom kwasu moczowego występuje niezwykle rzadko.

Frakcje białkowe, białko całkowite

Jakie są frakcje białek (elektroforeza białek w surowicy, SPE)?

Całkowite białko surowicy składa się z mieszaniny białek o różnej strukturze i funkcjach. Rozdzielenie na frakcje opiera się na różnej ruchliwości białek pod wpływem działania pola elektrycznego. Zazwyczaj kilka standardowych frakcji jest izolowanych przez elektroforezę:

  • albuminy;
  • alfa1-globuliny;
  • alfa2-globuliny;
  • beta-globuliny;
  • gamma globulins;
  • beta-1-globuliny;
  • beta-2-globuliny.

Udział albumin zazwyczaj wynosi 40-60% całkowitego białka. Albumina jest głównym białkiem osocza krwi. Albumina osocza jest szybko odnawiana. W ciągu jednego dnia syntetyzuje się i rozkłada 10-16 g białka z tej frakcji. Synteza albuminy zachodzi w wątrobie, zależy od dostępu aminokwasów iw konsekwencji szybkość syntezy zmniejsza się w okresie niedoboru białka.

Główne funkcje albuminy:

utrzymanie koloidalnego osmotycznego (onkotycznego) ciśnienia plazmy i objętości krwi krążącej;

Funkcja transportu przez wiązanie się do bilirubiny cholesterolu, kwasów żółciowych, jony metali (zwłaszcza wapnia), hormony (tyroksyny liotyronina kortyzolu, aldosteron), wolnych kwasów tłuszczowych i leków pochodzących z zewnątrz korpusu, salicylany (antybiotyki). Zatem albumina jest zaangażowany w minerale, pigment, hormonalnych i innych rodzajów wymiany, dostosowując zawartość wolnych (frakcje niebiałkowych) ważnych biologicznie substancji, o większej aktywności. Dzięki tej funkcji albuminy odgrywają istotną rolę w procesach odtruwania organizmu.

Frakcja α1-globuliny obejmuje białka ostrej fazy:

  • alfa1-antytrypsyna (główny składnik tej frakcji) - inhibitor wielu enzymów proteolitycznych - trypsyna, chymotrypsyna, plazmina itp.;
  • Glikoproteina alfa-1 (orosomukoid) - ma szeroki zakres funkcji, w strefie zapalnej sprzyja fibrylogenezie.

Globuliny obejmują białka transportowe:

wiązanie tyroksyny - globulina, transkortyna - wiąże i transportuje odpowiednio kortyzol i tyroksynę;

alfa1-lipoproteina (HDL) - bierze udział w transporcie lipidów.

Frakcja α2-globulina składa się głównie z białek ostrej fazy:

  • alfa2-makroglobulina - bierze udział w rozwoju zakaźnych i zapalnych reakcji;
  • haptoglobina - tworzy kompleks hemoglobiny uwolnionej z erytrocytów wewnątrznaczyniowej hemolizy i wyrzucać z komórek układu siateczkowo-śródbłonkowego;
  • ceruloplazminy - specyficznie wiąże jony miedzi i stanowi oksydaza kwasu askorbinowego, epinefryna, dihydroksyfenyloalaniny (DOPA), zdolny do inaktywacji wolnych rodników
  • apolipoproteina B.

Alfa-lipoproteiny biorą udział w transporcie lipidów.

Frakcja beta-globuliny zawiera:

  • transferrin - przenosi żelazo;
  • hemopeksyna - wiąże hem, co zapobiega jego wydalaniu przez nerki i utracie żelaza;
  • składniki dopełnienia - uczestnicz w reakcjach odpornościowych;
  • beta-lipoproteiny - uczestniczą w transporcie cholesterolu i fosfolipidów;
  • część immunoglobulin.

Frakcja gamma-globulina składa się z:

  • immunoglobuliny (w kolejności ilościowego spadku - IgG, IgA, IgM, IgE) - zapewniają humoralną ochronę immunologiczną przed infekcjami i obcymi substancjami.
  • W wielu chorobach dochodzi do naruszenia proporcji frakcji białek osocza (dysproteinemii). Dysproteinemia jest obserwowana częściej niż zmiana całkowitej ilości białka i, gdy jest obserwowana w dynamice, może scharakteryzować stadium choroby, czas jej trwania i skuteczność zastosowanych środków terapeutycznych.

Wskazania do celów analizy:

  • ostre i przewlekłe choroby zapalne (infekcje, kolagenozy);
  • choroby onkologiczne;
  • zespół niedożywienia i złego wchłaniania.

Kiedy są podniesione wartości?

Albumina:

Frakcja alfa-globulinowa (wzrost alfa1-antytrypsyny):

  • patologia miąższu wątroby;
  • ostre i przewlekłe procesy zapalne (infekcje i choroby reumatyczne);
  • guzy;
  • uraz i operacja;
  • ciąża (3 trymestr);
  • spożycie androgenu;

Frakcja alfa-2-globulinowa:

zwiększona alfa2-makroglobulina (zespół nerczycowy, zapalenie wątroby, marskość, estrogen i doustne środki antykoncepcyjne, przewlekły proces zapalny, ciąża);

zwiększona haptoglobina (zapalenie, nowotwory złośliwe, martwica tkanek).

Frakcja beta-globuliny:

  • hiperlipoproteinemia pierwotna i wtórna;
  • gammapatię monoklonalną;
  • przyjmowanie estrogenów, niedokrwistość z niedoboru żelaza (zwiększona transferyna);
  • ciąża;
  • mechaniczna żółtaczka;
  • szpiczak (typ IgA).

Frakcja gamma globulin:

  • przewlekła patologia wątroby (przewlekłe aktywne zapalenie wątroby, marskość);
  • przewlekłe infekcje, sarkoidoza, infestacje pasożytnicze;
  • choroby autoimmunologiczne (reumatoidalne zapalenie stawów, układowy toczeń rumieniowaty);
  • choroby limfoproliferacyjne (szpiczak, chłoniak, makroglobulinemia Waldenstroma).

Kiedy wartości są obniżane?

Albumina:

  • niedożywienie;
  • zespół złego wchłaniania;
  • choroba wątroby i nerek;
  • guzy;
  • kolagenozy;
  • oparzenia;
  • hiperhydratacja;
  • krwawienie;
  • analbuminemia;
  • ciąża.

Frakcja alfa-globulinowa (wzrost alfa1-antytrypsyny):

  • dziedziczny niedobór alfa1-antytrypsyny;
  • Choroba Tangiera.

Frakcja alfa-2-globulinowa:

  • redukcja alfa2-makroglobuliny (zapalenie trzustki, oparzenia, uraz);
  • redukcja haptoglobiny (hemoliza o różnej etiologii, zapalenie trzustki, sarkoidoza).
  • Frakcja beta-globuliny:
  • hipo-b-lipoproteinemia;
  • IgA IgA.

Frakcja gamma globulin:

  • stany niedoboru odporności;
  • odbiór glukokortykoidów;
  • plazmafereza;
  • ciąża.

Przyczyny wzrostu alfa-1-globulin i alfa-2-globulin

Spis treści

Po badaniu krwi można stwierdzić, że alfa-1-globuliny są zwiększone. Takie dane często wskazują na obecność określonej choroby. Aby upewnić się, że istnieje patologia, konieczne będzie bardziej szczegółowe badanie. Chociaż liczby frakcji białkowych również wzrastają, gdy rodzi się dziecko. W każdym razie ignorowanie wyników testu nie jest tego warte, co pomoże uniknąć pogorszenia sytuacji.

Podstawa do analizy alfa-1-globuliny

We krwi są grupy białek, które różnią się właściwościami, gatunkami i funkcjami. Mówimy o globulinach. Jest to powszechna nazwa dla substancji, które mają postać kuleczek, czyli kulek. Białka są znane jako budulec dla komórek, a z kolei składają się z aminokwasów.

Wśród frakcji białkowych należy zauważyć istnienie alfa, beta i gamma globulin. W szczególności poddawane są one dokładnemu badaniu substancji pierwszej grupy.

Wielu chorobom towarzyszą odchylenia wskaźników. A jeśli alfa-1-globuliny są wywoływane, to istnieją ku temu ważne powody.

Potrzeba przetestowania tej frakcji wyjaśniona jest obecnością:

  1. Zmiany w indeksach całkowitego białka i albuminy.
  2. Formacje białkowe w moczu.
  3. Leukocyty i czerwone krwinki w mniejszych ilościach niż to konieczne.
  4. Stany zapalne.
  5. Choroby autoimmunologiczne.
  6. Schorzenie nerek lub wątroby.
  7. Objawy szpiczaka mnogiego.

Alfa-1-globuliny mogą zwiększać lub zmniejszać się.

Jeśli wskaźnik białek jest zwiększony, możliwe jest opracowanie:

  • ostry proces zapalny;
  • choroba wątroby;
  • rozproszone uszkodzenie tkanki łącznej (co zdarza się na przykład przy reumatyzmie lub reumatoidalnym zapaleniu stawów).

Wielkość tej grupy białek wzrasta w okresie pooperacyjnym w wyniku urazu oraz w trzecim trymestrze ciąży.

Należy zauważyć zwiększoną produkcję białek ostrej fazy, które stanowią podzbiory alfa-1-globulin:

  • alfa-1-antytrypsyna;
  • alfa-1-lipoproteina;
  • alfa-1-glikoproteina;
  • alfa-1-fetoproteina;
  • alfa-1-anty-chymotrypsyna.

Zadanie polega na liście substancji, które hamują dalsze uszkodzenia tkanki, które jest chemiczne lub fizyczne uszkodzenie narządów i hamowania aktywności mikroorganizmów chorobotwórczych w wyniku penetracji infekcją wirusową lub bakteryjną.

Przyczyna wzrostu alfa-lipoproteiny

W składzie lipoprotein o dużej gęstości (HDL) znajduje się apolipoproteina A1, czyli lipoproteina alfa. Dzięki niemu naczynia są znacznie lepiej oczyszczone z cholesterolu (cholesterolu).

HDL zawiera cholesterol, który jest nazywany "dobrym". Lipoproteiny biorą udział w uwalnianiu komórek z nadmiaru cholesterolu. Aby to zrobić, przenosi się je do wątroby, a stamtąd substancja jest albo eliminowana, albo transformacje biochemiczne zachodzą zanim zostaną usunięte. Gdy cholesterol gromadzi się zbyt dużo, pojawiają się blaszki miażdżycowe. Z tego powodu krew nie może poruszać się wzdłuż naczyń, tak jak poprzednio, a ich ściany tracą elastyczność.

Apolipoproteiny A1 jest formą apolipoproteiny A. Dzięki niemu jest aktywacja procesów biochemicznych, której istotą jest wycofanie cholesterolu z tkanek i załadować go do HDL.

Aby zbadać alfa-lipoproteinę, konieczne jest wykonanie żylnej krwi. Zasadniczo występuje spadek wartości tej substancji, co wskazuje na zmniejszenie ilości "dobrego" cholesterolu.

Ale jeśli jest wzrost, to pacjent ma:

  1. Predyspozycja charakteru dziedzicznego.
  2. Uzależnienie od alkoholu.
  3. Ulepszone ćwiczenia aerobowe.

Wzrost wskaźnika można sprowokować:

  • ciąża;
  • picie alkoholu w umiarkowanych dawkach;
  • przyjmowanie statyn, fenobarbitalu, fibratów, doustnych środków antykoncepcyjnych, estrogenów;
  • intensywna aktywność fizyczna.

Apolipoproteiny są substancjami fazy ostrej. Innymi słowy, jest ich więcej, jeśli istnieje ostra patologia. Ponadto u kobiet współczynnik Apolipoproteiny A1 jest wyższy niż u silniejszego płeć.

Co wywołuje wzrost alfa-fetoproteiny

To tworzenie białka syntetyzuje się w głównym filtrze organizmu. Alfa-fetoproteina (AFP) jest jedną z wielu substancji czynnych.

Analiza AFP jest przypisana do:

  1. Aby zdiagnozować raka wątroby.
  2. Kontroluj skuteczność leczenia onkologicznego.
  3. Wczesne wykrywanie wad rozwojowych płodu.
  4. Oglądanie postaci dziecka w łonie matki.

Wartość AFP w surowicy u osób dorosłych wynosi do 8 IU / ml. Kiedy wskaźniki ciąży są wyższe wartości.

Alfa-fetoproteina będzie rosnąć u pacjentów z nowotworami złośliwymi, które mogą występować w różnych narządach.

Ale wzrost AFP jest często odnotowywany w obecności zmian nie-onkologicznych:

  • marskość wątroby;
  • zapalenie wątroby - ostre, utajone i przewlekłe zakaźne;
  • alkoholizm II stopnia przewlekłego przebiegu, gdy wątroba jest poważnie uszkodzona;
  • przewlekłe patologie układu wątrobowo-dróg żółciowych, które wywołują niewydolność wątroby.

Przede wszystkim jednak bada się AFP, aby upewnić się, że podczas noszenia dziecka nie występują żadne błędy.

W szczególności wzrasta poziom AFP, jeśli jest:

  • ciąże mnogie;
  • ryzyko poronienia;
  • wady embrionalne.

Co to jest globulin?

Globulin jest białkiem krwi, które jest ważne dla regulacji pracy naszych organizmów. Dlaczego Globulins?

  • przenosić hormony, witaminy i inne substancje;
  • chronić organizm przed wirusami, bakteriami, toksynami, obcymi białkami, wytwarzając na nich przeciwciała;
  • regulują krzepnięcie krwi;
  • wiążą hormony płciowe, leki, węglowodany i inne substancje.

Liczba globulin może w takich przypadkach odbiegać od normy:

  • proces zapalny;
  • zaburzenia w pracy wątroby, nerek, płuc, układu hormonalnego;
  • zmiany hormonalne;
  • fizyczne lub chemiczne uszkodzenie narządów;
  • choroba onkologiczna;
  • Zakażenie HIV;
  • podeszły wiek (u mężczyzn można zwiększyć stężenie globulin).

Liczba globulin reguluje hormony płciowe: estrogeny zwiększają ich poziom, androgeny - niższe. W związku z tym u kobiet globuliny krwi są zawarte w większej liczbie niż u mężczyzn.

Glikany płciowe wiążące globulinę

Wątroba produkuje większość białek krwi, w tym GSHG - globulinę, która wiąże hormony płciowe. Aby organizm funkcjonował prawidłowo, część hormonów musi być połączona. Związany hormon jest nieaktywny, a wolny hormon jest aktywny i spełnia wszystkie swoje funkcje. Poprzez wiązanie "dodatkowych" hormonów białko ogranicza ich wpływ na organizm.

SHBG wiąże progesteron, estradiol, testosteron, androstendion, 5-dihydrotestosteron. Gdy ilość SHBG spada, stężenie aktywnych (wolnych, niezwiązanych) hormonów wzrasta. Przy zwiększonej liczbie niezwiązanych hormonów płciowych, nieregularnych cyklach menstruacyjnych i wzroście owłosienia twarzy (u kobiet), może wystąpić wzrost gruczołów sutkowych (u mężczyzn) i inne działania.

Jeśli podejrzewasz, że twoja globulina jest podniesiona lub obniżona, skonsultuj się z lekarzem. Napisze kierunek analizy SHBG. Kobiety mogą zrobić to w dowolnym dniu cyklu miesiączkowego.

GSBG: norma

U kobiet w wieku rozrodczym globulina wiążąca hormony płciowe powinna mieć stężenie 26,1-110,0 nmol / L.

U kobiet po menopauzie 14,1-68,9 nmol / l.

U mężczyzn ich poziom powinien wynosić od 14,5-48,4 nmol / l.

Globulina jest podwyższona - możliwe przyczyny:

  • zwiększona ilość estrogenów;
  • zaburzenia czynności układu dokrewnego;
  • zapalenie wątroby;
  • Zakażenie HIV;
  • przyjmowanie doustnych środków antykoncepcyjnych.

Obniżony poziom SHBG jest promowany przez:

  • podwyższony poziom hormonów (testosteron, kortyzol, prolaktyna);
  • gigantyzm;
  • zespół policystycznych jajników;
  • marskość wątroby;
  • zespół nerczycowy;
  • niedostateczna ilość hormonów tarczycy;
  • zespół niewystarczającej wrażliwości komórek na insulinę.

Globuliny - grupa białek, która obejmuje kilka podgrup: alfa-1, alfa-2, beta i gamma. Ich liczba zmienia się podczas chorób.

Frakcje (grupy) globulin

Ostre procesy zapalne

Ostre choroby wirusowe i bakteryjne, zawał mięśnia sercowego, wczesne stadium zapalenia płuc, ostre zapalenie wielostawowe, gruźlica (wysięk)

Przewlekłe procesy zapalne

Zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie pyłu, zapalenie pęcherza, późne stadium zapalenia płuc, przewlekła gruźlica i zapalenie wsierdzia

Niewydolność nerek

Zapalenie nerek, toksykoza podczas ciąży, gruźlica (stadia końcowe), stwardnienie zanikowe, zapalenie nerek, kacheksja

Guzy w różnych narządach z przerzutami

Zatrucie wątroby, zapalenie wątroby, białaczka, onkologia układu limfatycznego i układu krwiotwórczego, dermatoza, zapalenie wielostawowe (niektóre formy)

Ciężkie postacie gruźlicy, przewlekłe zapalenie wielostawowe i kolagenoza, marskość wątroby

Rak przewodu żółciowego i głowa trzustki, a także żółtaczka zaporowa

↑ - oznacza, że ​​stężenie wzrasta

↓ oznacza, że ​​stężenie maleje

Alfa globulins

Alfa globuliny są podzielone na dwie kategorie: alfa-1-globuliny i alfa-2-globuliny.

Norma alfa-1-globulin wynosi 3-6% lub 1-3 g / l.

Wśród alfa-1-globulin są:

  • alfa-1-antytrypsyna;
  • alfa-1-lipoproteina;
  • alfa-1-glikoproteina;
  • alfa-1-fetoproteina;
  • alfa-1-antychymotrypsyna.

Substancje te są również nazywane białkami ostrej fazy: są produkowane w zwiększonych ilościach z różnymi uszkodzeniami narządów (chemicznymi lub fizycznymi), z infekcjami wirusowymi i bakteryjnymi. Zatrzymują dalsze uszkodzenia tkanek i zapobiegają rozmnażaniu się drobnoustrojów chorobotwórczych.

Poziom alfa-1-globuliny wzrasta wraz z:

  • infekcje wirusowe i bakteryjne;
  • ostre i przewlekłe zapalenie;
  • nowotwór złośliwy;
  • uszkodzenie skóry (oparzenia, urazy);
  • zatrucie;
  • zmiany w tle hormonalnym (sterydy, ciąża);
  • układowy toczeń rumieniowaty;
  • podwyższona temperatura ciała;
  • zapalenie stawów;
  • ciąża mnoga;
  • zniekształcenia płodu lub jego śmierć.

Poziom globuliny alfa-1 zmniejsza się, gdy praca zostaje zakłócona:

  • płuca (rozedma płuc);
  • wątroba (marskość, rak);
  • nerki (zespół nerczycowy);
  • jądra (rak) i onkologia innych narządów.

Ich stężenie wynosi zwykle od 9 do 15% (6-10 g / l).

Wśród alfa-2-globulin są:

  • alfa-2-makroglobulina;
  • haptoglobina;
  • ceruloplazmina;
  • antytensynogen;
  • alfa-2-glikoproteina;
  • glikoproteina alfa-2-HS;
  • alfa-2-antiplasmin;
  • białko A.

Wśród substancji z tej grupy znajdują się białka fazy ostrej, a także białka transportowe.

Liczba globulin alfa-2 wzrasta wraz z:

  • uszkodzenie wątroby (marskość, zapalenie wątroby);
  • uszkodzenie tkanek (oparzenia, urazy);
  • zapalenie;
  • martwica tkanek (śmierć);
  • nowotwory złośliwe (z przerzutami);
  • choroby endokrynologiczne (cukrzyca, obrzęk śluzowaty);
  • zmiany w tle hormonalnym (leczenie hormonami steroidowymi, ciąża);
  • żółtaczka;
  • choroba autoimmunologiczna;
  • naruszenie w pracy nerek (zespół nerczycowy).

Stężenie alfa-2-globulin można zmniejszyć, gdy:

  • niedostateczne białko w żywności;
  • reumatyczne zapalenie wielostawowe;
  • anemia;
  • choroby przewodu żołądkowo-jelitowego;
  • niedożywienie;
  • naruszenie wchłaniania w jelicie.

Beta-globuliny

Przy dostatecznym poziomie beta-globuliny ich stężenie powinno wynosić 8-18% (7-11 g / l).

W kategorii beta-globulin znajdują się:

  • hemopeksyna;
  • transferyna;
  • wiążąca beta-globuliny steroid;
  • beta i prebeta-lipoproteiny.

Większość beta-globulin to białka transportowe.

  • niedobór żelaza;
  • przyjmowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych;
  • ciąża;
  • cukrzyca;
  • dystrofia;
  • zwiększony poziom estrogenu.

Obniżony poziom beta-globuliny jest przyczyną:

  • zapalenie:
  • nowotworu złośliwego;
  • anemia;
  • choroba wątroby;
  • niewystarczająca ilość białka w żywności;
  • zespół nerczycowy;
  • podwyższony poziom hormonów (testosteron, prolaktyna, glukokortykoidy);
  • zespół niewystarczającej wrażliwości komórek na insulinę;
  • zaburzenia w przysadce mózgowej;
  • naruszenia systemu hormonalnego.

Gamma globulins

Jeśli ciało działa prawidłowo i uwalnia gamma globuliny, ich norma powinna zawierać się w przedziale 15-25% (8-16 g / l). Do tej grupy białek należą białka ochronne - immunoglobuliny (Ig). Często nazywane są przeciwciałami. Wśród nich są:

  • immunoglobuliny G (IgG) - chronią przed wirusami i bakteriami. Przenoszone są w dużych ilościach przez łożysko.
  • immunoglobuliny A (IgA) - chronią śluzowe powierzchnie układu oddechowego i jelit. Występują w ślinie, łzach i kobiecej siary.
  • immunoglobuliny M (IgM) - zapewniają pierwotną odporność: po urodzeniu i do 9 miesięcy ich liczba wzrasta, a następnie maleje. Zostaje przywrócony po 20 latach.
  • immunoglobuliny E (IgE) - wytwarzają przeciwciała przeciwko alergenom.
  • immunoglobuliny D (IgD) - regulują pracę innych immunoglobulin.

Wśród immunoglobulin izoluje się także grupę krioglobulin. Te białka rozpuszczają się podczas ogrzewania i wytrącają się, gdy surowica jest schładzana. W zdrowych ludziach nie są. Najczęściej pojawiają się w przypadku reumatoidalnego zapalenia stawów i szpiczaka, wirusowego zapalenia wątroby typu B i C, chorób autoimmunologicznych i innych.

Zwiększona zawartość gamma globulin nazywa się hipergammaglobulinemią. Obserwuje się to przy wzmacnianiu procesów immunologicznych. Powody, dla których gamma globuliny rosną, mogą być:

  • ostra i przewlekła zakaźna choroba krwi;
  • niektóre nowotwory;
  • zapalenie wątroby i marskość wątroby.

Globuliny gamma mogą mieć niską koncentrację na:

  • słaba odporność;
  • przewlekły proces zapalny;
  • reakcja alergiczna;
  • długotrwałe leczenie hormonami steroidowymi;
  • AIDS.

Jeśli dana osoba zachorowała na pewną chorobę, to z jej krwi można uzyskać przeciwciała przeciwko tej chorobie - gamma globuliny. Ponadto można je uzyskać z krwi zwierząt. Aby to zrobić, zwierzęta (najczęściej konie) otrzymały wcześniej specjalną szczepionkę.

W celu zapobiegania i leczenia zaleca się wstrzykiwanie gamma globuliny natychmiast po kontakcie z zakażonym pacjentem lub we wczesnych stadiach choroby. Jest to szczególnie skuteczne w pierwszych dwóch dniach choroby.

Kiedy osoba ma gamma globuliny we krwi, choroba mija szybciej, a prawdopodobieństwo powikłań maleje. Dziś podkreślił globuliny gamma przeciwko grypie, czerwonkę, zakaźne zapalenie wątroby, kleszczowe zapalenie mózgu wirusa, krztusiec, odra, różyczka, ospa, świnka, szkarlatyna i wąglika.

Gamma globulins matki w pierwszych sześciu miesiącach życia dziecka chroni go przed chorobami.

Frakcje białek. Globuliny

Frakcje białek. Globuliny

Stanowią niemal połowę białek krwi, określają właściwości odpornościowe organizmu, krzepliwość krwi, biorą udział w przenoszeniu żelaza do tkanek i innych procesów. Istnieją alfa-1-globulina, alfa-2-globulina, beta-globulina i gamma-globulina.

Globuliny definiuje się razem ze zwykłym białkiem i albuminą.

Alfa-1-globulina we krwi od 2 do 5%. Wzrost ich poziomu obserwuje się przy: wszystkich ostrych procesach zapalnych; rozlane choroby tkanki łącznej (układowy toczeń rumieniowaty, reumatyzm, reumatoidalne zapalenie stawów, itp.); patologia wątroby; guzy; urazy i interwencje chirurgiczne; w trzecim trymestrze ciąży.

Alfa-2-globuliny u zdrowych osób wynosi od 7 do 13%. Ich poziom może wzrosnąć dzięki: chorobom zapalnym; niektóre nowotwory; rozlane choroby tkanki łącznej (układowy toczeń rumieniowaty, reumatyzm, reumatoidalne zapalenie stawów, itp.); choroby nerek i wątroby; przyjmowanie estrogenów i doustnych środków antykoncepcyjnych; ciąża.

Może się zmniejszyć z zapaleniem trzustki i cukrzycą.

Beta-globulina we krwi od 8 do 15%.

Zwiększenie ich zawartości we krwi jest najczęstszą: osoby z zaburzeniami lipidów (tłuszczów) metabolizmu, w tym u pacjentów z miażdżycą, chorobą wieńcową, nadciśnienie tętnicze; z niedokrwistością z niedoboru żelaza; przyjmowanie estrogenów; ciąża.

Spadek beta-globuliny jest mniej powszechny i ​​zwykle wynika z całkowitego niedoboru białek osocza.

Gamma globulins w normie od 12 do 22%.

Wzrost liczby gamma globulin, które są głównymi "dostawcami" przeciwciał, często obserwuje się w: ostrym zapaleniu; przewlekłe choroby wątroby (przewlekłe zapalenie wątroby, marskość); przewlekłe infekcje; gruźlica; astma oskrzelowa; choroba niedokrwienna serca; niektóre choroby autoimmunologiczne (reumatoidalne zapalenie stawów, przewlekłe autoimmunologiczne zapalenie wątroby itp.).

Zmniejszenie ilości gamma globuliny znaleziono zwykle dzieci w wieku 3-4 miesięcy (zmniejszenie fizjologicznej) i dorosłych zawsze oznacza patologii. Zwykle oznacza to: wrodzoną lub nabytą immunosupresję; układowy toczeń rumieniowaty; długotrwałe przewlekłe infekcje; leczenie cytostatykami; choroba popromienna lub radioterapia; upośledzenie tworzenia immunoglobulin; niewystarczająca ilość białka w codziennej diecie.

Immunologia i biochemia

Hipo- i hiperglikemia

Niski poziom globuliny we krwi oznacza rodzaj niedoboru białka w organizmie

Globuliny należą do grupy białek surowicy, kolejna grupa to albumina. Globuliny obejmują gamma globuliny (przeciwciała), różne enzymy i cząsteczki białka, które pełnią funkcję transportową, funkcję przenoszenia hormonów i jonów metali. Specyficzny profil globulin określa się za pomocą elektroforezy białek surowicy. Podczas elektroforezy (na papierze lub agarozie) białka są rozdzielane w polu elektrycznym, w zależności od ich wielkości i ładunku. Istnieją cztery główne grupy globulin: alfa-1-globuliny, alfa-2-globulina, beta i gamma globuliny. Niektóre globuliny powstają w wątrobie, a inne są wytwarzane przez układ odpornościowy. Globuliny, których synteza jest prowadzona przez układ odpornościowy, są najważniejsze i zwykle nazywane są immunoglobulinami. W swej istocie immunoglobuliny są przeciwciałami. Ponieważ frakcja gamma zwykle składa się na większość globulin, na niskim poziomie globulin we krwi, należy przede wszystkim myśleć o niedoborze przeciwciał. Optymalny zakres globulin w organizmie wynosi od 23 do 28 g / l. Wraz z określeniem poszczególne ilości albuminy i globuliny, zwykle oblicza się stosunek albumina / globulina (stosunek albumina-globuliny) Idealnie stosunek albumin do globulin, wynosi 1,0 lub powyżej. Rozpuszczalność i ruchliwość elektroforetyczna globulin jest mniejsza niż w przypadku albuminy. Test ten jest istotny, ponieważ pomaga w diagnostyce wielu chorób wątroby i chorób nerek (białkomocz), marskość wątroby, chorób autoimmunologicznych, białaczek, brak równowagi hormonalnej. W przypadku tych chorób obserwuje się znaczny spadek poziomu albuminy. Należy zauważyć, że stosunek niskiej albuminy / globuliny może odzwierciedlać nadmierne wytwarzanie globuliny w chorobach takich jak szpiczak mnogi lub niewystarczająca produkcja globuliny w marskości wątroby.

Hypoglobulinemia Jest to stan, w którym obserwuje się niską zawartość globulin we krwi. Ten stan może być oznaką choroby nerek. Idealnie, białko w moczu jest praktycznie nieobecne. Dzieje się tak dlatego, że podczas tworzenia się moczu, podczas filtrowania osocza krwi przez kłębuszki, nie brakuje tak dużych struktur, jak krwinki i białka. Jednak w przypadku infekcji nerkowych struktura kłębka nerwowego jest zaburzona, co prowadzi do spożycia białek w moczu. Utrata białek w moczu jest jedną z przyczyn hipoglobulinemii. Innym stanem, któremu towarzyszy niski poziom globuliny, jest ostra niedokrwistość hemolityczna. W ostrej niedokrwistości hemolitycznej czerwone krwinki są niszczone w naczyniach lub w innych częściach ciała. Normalna długość życia erytrocytów wynosi około 120 dni. Jednakże, gdy erytrocyty są niszczone w organizmie przed końcem 120 dni, wtedy mówią o niedokrwistości hemolitycznej. A ponieważ komórki krwi zbudowane są z cząsteczek białka, ich zniszczenie i późniejsze usunięcie z organizmu prowadzi do deficytu białka, który przejawia się w postaci hipoglobulinemii. Wśród innych przyczyn niskiego poziomu globuliny we krwi - obecność choroby wątroby. Choroby wątroby często prowadzą do żółtaczki, która jest niczym więcej jak wzrostem poziomu bilirubiny, co wynika ze zwiększonego niszczenia krwinek czerwonych w organizmie. Celiakia i choroba zapalna jelit mogą również prowadzić do niskiego poziomu globuliny w organizmie. Niedożywienie i choroby takie jak kwashiorkor i marasmus mogą prowadzić do niskiego poziomu globuliny w organizmie.

Hypoglobulinemia nie jest bardzo trudna do wykrycia i zdiagnozowania. Wynika to z faktu, że hipoglobulinemia objawia się wieloma objawami, które pomagają w identyfikacji tego schorzenia. Są to obrzęki kończyn i ciała, zwiększona podatność na choroby zakaźne z powodu zmniejszonej odporności, itp. Aby potwierdzić niski poziom globuliny, w laboratorium należy określić zawartość globulin i albuminy. Tak więc, jeśli przypadkowo zauważyłeś którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem, ponieważ może to wskazywać na leżącą u podłoża chorobę.

Aby określić poziom globulin w laboratorium we krwi, należy określić całkowite białko i albuminy. Różnica między nimi to globuliny.

Co wskazuje na niską globulinę?

  • Upośledzona funkcja wątroby
  • Choroba glutenowa
  • Białka nie są prawidłowo trawione lub ich wchłanianie jest osłabione
  • Nieswoiste zapalenie jelit
  • Różne nowotwory
  • Ostra niedokrwistość hemolityczna
  • Hipogammaglobulinemia / agammaglobulinemia
  • Niewydolność nerek (stan, w którym nerki filtrują białka krwi i dostają się do moczu).

Co oznacza wysoki poziom globulin?